• Jelito cienkie & splot krezkowy — Ściskająca, skręcająca kolka w okolicy pępka, z falami przeszywającego bólu promieniującego do pleców, klatki piersiowej i kończyn górnych; bóle zmieniają miejsce i wędrują [Hering], [Allen]; zob. Brzuch/Żołądek/Objawy ogólne.
• Wątroba i drogi żółciowe — Kolka żółciowa, bóle od prawego podżebrza do pleców, dolnego kąta łopatki, barku i klatki piersiowej; rozdęcie i gazy; o poprawie decydują charakterystyczne modalności związane z pozycją ciała [Clarke], [Boericke]; zob. Brzuch/Klatka piersiowa.
• Trzustka & dwunastnica — Nerwoból nadbrzusza ze świdrującymi bólami promieniującymi ku tyłowi, nasilanymi przez pochylenie do przodu, łagodzonymi przez odchylenie i wyciągnięcie ciała do tyłu; wyraźne wzdęcia [Hughes], [Farrington]; zob. Żołądek/Brzuch.
• Nerki i moczowody — Kolka nerkowa z promieniowaniem do pachwiny i narządów płciowych; podciąganie jąder ku górze; nerwoból powrózka nasiennego; modalności związane z pozycją ciała takie jak w dolegliwościach jelitowych [Hering], [Allen]; zob. Układ moczowy/Męskie narządy płciowe.
• Splot sercowo-przeponowy — Bóle okolicy przedsercowej promieniujące do lewej kończyny górnej i palców; pogorszenie przy pochyleniu do przodu i w pozycji leżącej; poprawa w pozycji wyprostowanej oraz przy odchylaniu i wyciąganiu ciała do tyłu; oś „żołądek–serce” [Clarke], [Boericke], [Nash]; zob. Serce/Klatka piersiowa/Oddychanie.
• Powrózek nasienny & miednica — Ciągnące bóle nerwowe od jąder i powrózka nasiennego do brzucha i ud; wytryski nasienia z bólem; dolegliwości mogą być wywołane przez stosunek płciowy lub wysiłek [Hering], [Allen]; zob. Męskie narządy płciowe/Żeńskie narządy płciowe.
• Ściana brzucha & przepona — Napadowe skurcze z uczuciem cięcia i skręcania; kurcze przepony powodują szerzenie się bólu do klatki piersiowej i barku [Hughes], [Farrington]; zob. Klatka piersiowa/Żołądek.
• Nerwy (wzorce promieniowania) — Wędrujące nerwobóle: bóle „przeskakują” z miejsca na miejsce wzdłuż przebiegu nerwów; pozycja ciała decyduje o uldze [Hering], [Boger]; zob. Objawy ogólne/Kończyny.
• Wiek niemowlęcy & rekonwalescencja — Kolka niemowlęca wymagająca noszenia w pozycji pionowej; dorośli rekonwalescenci o usposobieniu „żółciowym”, z gazami i bólem ściśle zależnym od pozycji ciała [Clarke], [Boericke]; zob. Sen/Brzuch

• Stanie prosto i chodzenie podczas kolki; chory nie może siedzieć ani leżeć [Hering], [Allen].
  • Odchylanie się do tyłu, odrzucanie barków i głowy w tył; wyciąganie całego ciała („rozprostowanie”) [Clarke], [Boericke].
  • Prostowanie się po oddaniu gazów; odbijanie i oddawanie gazów jelitowych przynoszą częściową ulgę [Allen], [Boger].
  • Rozluźnianie ubrania w okolicy nadbrzusza i podżebrzy podczas napadu [Clarke].
  • Łagodny ruch na świeżym powietrzu, chodzenie po pokoju, powolne chodzenie nocą [Hering], [Farrington].
  • Ogrzewanie powierzchni ciała przy utrzymywaniu tułowia w pozycji wyprostowanej w kolce żółciowej i nerkowej (dla złagodzenia dolegliwości) [Clarke], [Hughes].
  • Ucisk płasko przyłożoną dłonią w pozycji wyprostowanej (podtrzymanie), choć ucisk przy zgięciu wpół nasila dolegliwości [Hering].
  • Picie małymi łykami gorącej wody przy gazach i czkawce w niektórych przypadkach niestrawności [Clarke].
  • Swobodne odbijanie; unikanie powstrzymywania gazów [Allen].
  • Noszenie w pozycji pionowej (niemowlęta z kolką), nie w poprzek kolan [Boericke].

• Pochylanie się do przodu, zginanie się wpół, schylanie się — przeciwnie niż w obrazie Colocynth [Hering], [Allen], [Farrington].
  • Kładzenie się, zwłaszcza na plecach po jedzeniu; ból pojawia się zaraz po położeniu się na noc [Clarke], [Boericke].
  • Siedzenie lub przymus pozostawania na krześle czy w powozie; chory musi wstać i chodzić [Hering].
  • Po jedzeniu (nawet niewielkiej ilości); po herbacie, kawie i tytoniu; ciężkie, tłuste potrawy wywołują kolkę żółciową [Clarke], [Allen], [Boericke].
  • Napady w nocy i wczesnym rankiem; bóle budzą chorego i zmuszają go do chodzenia [Hering], [Nash].
  • Dotyk i ucisk, jeśli wymuszają zgięcie; ciasne paski i ubrania uciskające w pasie [Clarke].
  • Nagłe ochłodzenie brzucha po ogrzaniu; przeciągi owiewające nadbrzusze [Boger].
  • Wysiłek lub nadużycia seksualne (bóle powrózka nasiennego; skrajne osłabienie z nerwobólem brzucha) [Allen], [Hering].
  • Ruch tułowia bez jego wyprostowania (skręcanie), który ponownie wywołuje przeszywające bóle [Farrington].
  • Pospieszne jedzenie i picie — prowadzą do zatrzymania gazów; następnie pojawia się czkawka [Allen].

Lęk jest reakcją na gwałtowną kolkę i bóle okolicy przedsercowej: chory nie może usiedzieć spokojnie, musi chodzić po pokoju wyprostowany albo stać z ciałem wygiętym do tyłu, by znów nie dopadło go skręcanie w jelitach lub ściskanie w okolicy serca. Odpowiada to dokładnie modalnościom („poprawa w wyproście i przy odchyleniu do tyłu”, „pogorszenie przy pochyleniu do przodu”) i ukazuje związek stanu psychicznego z potrzebą ruchu w obrazie leku [Hering], [Clarke]. Drażliwość narasta przy każdej próbie siadania; chory nakazuje opiekunom rozluźnić ubranie i otworzyć okno, choć chłodne przeciągi owiewające brzuch mogą nasilać dolegliwości, co wskazuje na złożoność zależności od warunków cieplnych [Clarke], [Boger]. Podczas bólów przypominających dławicę pojawia się lęk przed chorobą serca, zwłaszcza gdy ból przeszywa lewą kończynę górną i palce; jednak ten sam chory odczuwa ulgę, wypinając klatkę piersiową i chodząc. Ponownie pozycja ciała wpływa na lęk poprzez zmianę dynamiki dolegliwości fizycznych [Clarke], [Nash]. Przy stole niecierpliwi się, gdy musi czekać, je pospiesznie, po czym natychmiast cierpi z powodu gazów i bólu — zachowanie to potwierdza „pogorszenie po pospiesznym jedzeniu” oraz ogólną skłonność do wzdęć [Allen]. Dzieci są marudne, płaczą z powodu ostrych bólów w okolicy pępka, lecz szybko uspokajają się noszone w pozycji pionowej; ułożenie w poprzek kolan opiekunki wywołuje krzyk (potwierdzenie u niemowląt) [Boericke], [Hering]. Otępienie umysłowe jest przejściowe i występuje po silnym napadzie; nie ma trwałej melancholii ani uporczywych idei — stan psychiczny odzwierciedla nasilenie skurczów jelit i przepony [Farrington]. Drobiazgi irytują chorego, gdy burczy mu w brzuchu; u osób z bólami „żołądkowo-sercowymi” mówienie nasila ucisk w klatce piersiowej, dlatego odpowiadają krótkimi zdaniami, by oszczędzać przeponę [Clarke]. Gdy chory może swobodnie odbijać lub oddawać gazy, pojawia się u niego osobliwe poczucie pewności; wraca wówczas do zwykłej rozmowy, co wskazuje na nadrzędny wpływ jelit na stan psychiczny [Allen]. Po napadach jest wdzięczny, pogodny i skłonny do snu, chyba że ponowne rozdęcie zapoczątkuje następny cykl [Hering].

Objawy ze strony głowy mają charakter odruchowy i towarzyszą dolegliwościom innych narządów. Wzdęciu żołądka towarzyszy lekki ból czoła lub skroni; u niektórych odnotowano uczucie ciągnięcia od pępka ku głowie, jak gdyby kolka pociągała za sobą ośrodek odczuwania (obrazowy, lecz powtarzający się zapis z prób lekowych) [Allen]. Po ostrym napadzie występują zawroty głowy, jeśli chory próbuje się położyć; pozycja wyprostowana przywraca mu równowagę — modalność ta odpowiada ogólnej zasadzie („pogorszenie w leżeniu”, „poprawa w wyproście”) [Hering]. Podczas kolki żółciowej twarz jest blada lub lekko żółtawa; przy najsilniejszym ściskającym bólu czoło pokrywa się kroplami zimnego potu (ogólny objaw zapaści, odnotowany również w części Gorączka/Dreszcze) [Clarke]. Obfitym gazom towarzyszy uczucie ciasnej opaski wokół skroni; odbijanie przynosi ulgę zarówno głowie, jak i nadbrzuszu, ukazując związek między jelitami a głową [Allen]. Po posiłku pojawia się ból głowy wywołany herbatą lub tytoniem, co ponownie potwierdza pogorszenie pod wpływem używek [Clarke]. Po ustąpieniu dolegliwości utrzymuje się uczucie pełności w głowie z bólem jak po stłuczeniu, które mija podczas chodzenia na świeżym powietrzu — drobny przejaw modalności „poprawa pod wpływem ruchu” [Hering].

Nie ma pierwotnych zmian chorobowych oczu; podczas silnej kolki lub bólów przypominających dławicę oczy są zapadnięte, o niespokojnym wyrazie, z ciemnymi obwódkami pod nimi [Clarke]. W trakcie napadu wzrok przejściowo się zamgławia i odzyskuje ostrość wraz ze złagodzeniem bólu — objaw ma charakter krążeniowy i odruchowy [Allen]. Podczas gwałtownego skurczu w okolicy pępka mogą występować odruchowe drgania powiek (motyw promieniowania nerwobólu) [Hering]. U osób z niestrawnością światło nasila ból czoła występujący po herbacie, zgodnie z pokarmowymi czynnikami pogarszającymi w obrazie Diosc. [Clarke]. Łzawienie jest rzadkie; objawy oczne odzwierciedlają przede wszystkim dolegliwości trzewne. Poprawa zabarwienia i wyrazu oczu jest często wczesną zewnętrzną oznaką, że odpowiednia pozycja ciała i odbijanie zaczynają przynosić ulgę [Clinical—Farrington].

Lekkie dzwonienie w uszach podczas lęku związanego z dolegliwościami okolicy przedsercowej; wrażliwość na nagłe dźwięki (przestrach ponownie wywołuje skurcz przepony) [Allen]. W stanie zapaści towarzyszącej kolce płatki uszu wydają się zimne; ogrzewanie szyi jest przyjemne, o ile tułów pozostaje wyprostowany (zgodnie z poprawą w wyproście) [Clarke]. Ognisko zapalne ucha nie jest charakterystyczne dla Diosc.; objawy uszne są uboczne i potwierdzają objawy ogólne.

Objawy nosowe są znikome. Kichanie lub pociąganie nosem może przejściowo nasilać kłucia w przeponie; u nielicznych głęboki wdech zimnego powietrza przez nos może wywołać ściskający ból żołądka — jest to drobne uszczegółowienie modalności „pogorszenie pod wpływem nagłego ochłodzenia brzucha” [Boger]. Czubek nosa jest chłodny podczas zasłabnięcia towarzyszącego dolegliwościom żółciowym; zabarwienie powraca wraz z chodzeniem i odbijaniem [Clarke].

Twarz jest blada, o zaostrzonych rysach, niekiedy o żółciowym zabarwieniu; podczas silnych napadów wargi i powieki lekko drżą [Clarke], [Hering]. Wyraz twarzy jest niespokojny, gdy bóle przeszywają klatkę piersiową i kończynę górną; rozluźnienie żuchwy i odrzucenie głowy do tyłu to spontaniczne zachowania odpowiadające głównej zasadzie obrazu leku [Clarke]. W miarę narastania skurczu w okolicy pępka czoło pokrywa się kroplami potu (zimny pot w części Dreszcze/Gorąco/Pot), a uczucie zasłabnięcia ustępuje po głośnym odbiciu [Allen]. Gdy ból słabnie, policzki czerwienieją wskutek reakcji naczynioruchowej. Twarz odzwierciedla przebieg dolegliwości: rysy wyostrzają się przy próbach zgięcia ciała i łagodnieją przy wyproście. Brodaci mężczyźni skarżą się na wrażliwość skóry brody wskutek zaciskania szczęk; jest to objaw towarzyszący bólowi trzewnemu [Clinical].

Smak gorzki przy dolegliwościach żółciowych; u niektórych osób z niestrawnością ciągliwa ślina; przy odbijaniu smak pokarmu lub zjełczałego tłuszczu (tłuszcze nasilają dolegliwości) [Clarke], [Allen]. U pacjentów „żółciowych” język może być pokryty żółtawym nalotem u nasady; przy obfitych gazach koniuszek pozostaje czysty — obraz zaburzeń czynnościowych [Hughes]. Podczas bólów w klatce piersiowej z lękiem występuje suchość w ustach; małe łyki płynu nawilżają je, lecz nie zmieniają kolki [Clarke]. Dokucza czkawka po pospiesznych posiłkach; pomaga picie gorącej wody małymi łykami (odnotowana poprawa) [Allen], [Clarke]. Podczas skręcającego bólu chory zaciska zęby, lecz przestaje, gdy wstaje i prostuje się — kolejny cielesny przejaw tej samej zależności. Afty i uczucie otarcia błony śluzowej nie należą do patogenezy leku [Hering].

Brak swoistego obrazu objawów zębowych. Zaciskanie szczęk podczas napadu może pozostawiać przejściową nadwrażliwość brzegów zębów; ustępuje ona wraz z ulgą w dolegliwościach jelitowych [Allen]. Właściwy ból zęba należy do obrazu innych leków (np. Cham., Staph.), nie Dioscorea [Hering]. Objawy zębowe nie kierują więc doborem leku, poza tymi, które towarzyszą napięciu mięśni.

Uczucie, jak gdyby gazy unosiły się i zatrzymywały w gardle lub za mostkiem; chory musi się wyprostować i wyciągnąć ciało, aby je wydobyć, po czym następuje odbicie przynoszące natychmiastową ulgę — klasyczne dla Diosc. gazy przemieszczające się z żołądka do gardła [Clarke], [Allen]. Połykanie nie jest bolesne; przeszkodę stanowią gazy, a dolegliwość zależy od pozycji ciała. Przy bólach w klatce piersiowej ciasny kołnierzyk jest nie do zniesienia; jego rozluźnienie przynosi ulgę, zgodnie z „rozluźnieniem ubrania” w części Modalności [Clarke]. Globus hystericus nie należy do obrazu leku; tutaj przeszkodą jest mechanicznie uwięziony gaz. Po ustąpieniu bólu nie pozostaje uczucie otarcia; dolegliwości mają charakter nerwobólowy i skurczowy [Hering].

Objawy wyraźnie zaznaczone. Rozdęcie gazowe po najmniejszej ilości pokarmu; ściskający, skręcający ból w nadbrzuszu i okolicy pępka, promieniujący do pleców, klatki piersiowej, barków i kończyn górnych; pogorszenie przy pochyleniu do przodu lub próbie siadania czy kładzenia się; poprawa w pozycji wyprostowanej, podczas chodzenia i odchylania się do tyłu — objaw charakterystyczny odróżniający Dioscorea od Colocynth (w którego obrazie poprawa następuje przy zgięciu wpół) [Hering], [Allen], [Farrington]. Odbijanie przynosi wyraźną ulgę; jeśli nie dochodzi do odbicia, ból narasta i gwałtownie wznosi się do klatki piersiowej, przybierając postać przypominającą ból dławicowy [Clarke], [Boericke]. Nudności są nieznaczne; wymioty rzadkie; gwałtowny napad ma charakter nerwobólowy, nie zapalny [Hughes]. Czkawka po pospiesznych posiłkach; herbata, kawa i tytoń nasilają niestrawność (klasyczna obserwacja) [Clarke], [Allen]. Wrażenie, jak gdyby żołądek był chwytany i skręcany; chory instynktownie prostuje się i odrzuca barki do tyłu, by go „rozkręcić” — jest to widoczny przejaw podstawowej zależności w obrazie leku [Hering]. Ogrzewanie skóry przynosi ulgę, lecz ciepło połączone ze zgięciem ciała nasila dolegliwości — ponownie pozycja ciała ma większe znaczenie niż temperatura [Farrington]. Krótki opis przypadku: „Po kolacji silna kolka w nadbrzuszu promieniowała przeszywająco do mostka i lewej kończyny górnej; chory nie mógł leżeć; chodził po pokoju, wypinając klatkę piersiową; Diosc. 30 szybko przyniosło ulgę” [Clinical—Clarke].

Kurczowe, skręcające, tnące bóle rozpoczynają się w okolicy pępka i promieniują szprychowato do pleców, lędźwi, bioder, okolicy łonowej, klatki piersiowej i ramion — są to bóle wędrujące, które stale zmieniają miejsce [Hering], [Allen]. Brzuch jest wzdęty bębnicowo, z głośnym przelewaniem; gazy są zatrzymane, po czym odchodzą, przynosząc ulgę [Allen], [Boger]. Pogorszenie przy zgięciu wpół i pod wpływem ucisku wymuszającego zgięcie; poprawa w pozycji stojącej wyprostowanej, podczas chodzenia i przy odchylaniu się do tyłu (wyraźne potwierdzenie modalności) [Hering], [Clarke]. Kolka u niemowląt: krzyk po ułożeniu w poprzek kolan; nagłe uspokojenie podczas noszenia w pionie, bez podciągania kolan (przeciwieństwo Cham./Coloc.) [Boericke], [Farrington]. Kolka żółciowa: bóle biegną od prawego podżebrza do pleców i łopatki lub przeszywają nadbrzusze, docierając do klatki piersiowej i ramienia; częstą przyczyną są tłuste pokarmy [Clarke]. Nerwoból trzustki: ból świdrujący od nadbrzusza do kręgosłupa, o stałej zależności od pozycji ciała (pogorszenie przy zgięciu) [Hughes]. Pozycja ciała przy bólu brzucha w pełni ujawnia lekarzowi charakter dolegliwości.

Kolka nerkowa lub moczowodowa: bóle od lędźwi do pachwiny i narządów płciowych, z podciągnięciem jądra; chory nie może siedzieć ani leżeć, musi stać wyprostowany lub chodzić, niekiedy odchylając się do tyłu, by w ten sposób złagodzić ból [Hering], [Allen]. Podczas napadu mocz jest skąpy; po ustąpieniu dolegliwości oddawany jest swobodnie [Clarke]. Pieczenie lub krwiomocz mają znaczenie drugorzędne i nie są tu objawami charakterystycznymi (porównaj Canth.) [Boericke]. Może występować uczucie ciągnięcia w szyi pęcherza z towarzyszącymi gazami, ustępujące po odbijaniu — odruch trzewno-trzewny [Allen].

Stolec może być twardy, grudkowaty, a po jego oddaniu występują tnące bóle wywołane gazami; bywa też luźny, z dużą ilością gazów i następczą ulgą — jest to raczej naprzemienność stanów wzdęciowych niż pierwotny nieżyt [Allen], [Hughes]. Guzki krwawnicze pieką; towarzyszą temu liczne gazy i potrzeba stania zamiast siedzenia (siadanie ponownie wywołuje ból) [Clarke]. Parcie na stolec jest nieznaczne; dominują gazy i nerwobóle. U niektórych występuje poranna biegunka po herbacie lub kawie; zmiana nawyków i lek kładą jej kres [Clarke]. Po wypróżnieniu gazy powracają, z tą samą zależnością od pozycji ciała [Hering].

Nerwoból powrózka nasiennego: bóle ciągnące od jąder lub powrózka nasiennego do brzucha i ud; jądra podciągnięte; pogorszenie po stosunku lub wysiłku; poprawa w pozycji stojącej wyprostowanej lub przy odchylaniu się do tyłu (powtarzająca się modalność pozycyjna) [Hering], [Allen], [Clarke]. Po polucjach mogą występować bóle jąder; mężczyzna nie może siedzieć, lecz chodzi tam i z powrotem, aż nadejdzie ulga [Allen]. U niektórych stanom wzdęciowym towarzyszy pobolewanie gruczołu krokowego; również tutaj obowiązuje zasada poprawy w ruchu i w pozycji wyprostowanej [Clarke]. Miejscowa tkliwość jest niewielka; dolegliwości mają charakter ciągnącego, promieniującego nerwobólu. Diosc. uzupełnia zatem leki stosowane w nerwobólach powrózka nasiennego, w których decydujące znaczenie ma pozycja ciała [Farrington].

Bolesne miesiączkowanie ze skręcającymi, promieniującymi bólami od pępka i macicy do pleców oraz klatki piersiowej i ramion; pogorszenie przy pochylaniu się do przodu, poprawa w pozycji wyprostowanej, podczas chodzenia i przy odchylaniu się do tyłu — wierne odzwierciedlenie charakterystycznego objawu jelitowego w kolce macicznej [Clarke], [Boericke]. Nerwoból jajnika, zwłaszcza prawego, przeszywający ku tyłowi i w górę; ciasne gorsety nasilają dolegliwości; poluzowanie odzieży i wyprost przynoszą ulgę [Hering]. Nudności niewielkie; dużo gazów; odbijanie łagodzi skurcze — ponownie ta sama zależność związana ze wzdęciem [Allen]. W ciąży bóle kolkowe w okolicy pępka, zmuszające chorą do stania i wyginania się do tyłu; niemowlęta takich matek często wykazują tę samą potrzebę ułożenia ciała (obserwacja) [Farrington]. U niektórych kobiet bóle poporodowe są skręcające, promieniują ku górze i zależą od pozycji ciała — objaw rzadki, lecz potwierdzający wybór leku. Upławy nie mają cech wyróżniających.

Oddychanie jest utrudnione przez skurcz przepony; głęboki wdech nasila ból skręcający, jeśli wykonywany jest w pozycji zgiętej; taki sam wdech przynosi ulgę, gdy chory jest wyprostowany, z klatką piersiową odchyloną do tyłu, a gazy uwalniają się przez odbijanie — zachowanie to ujmuje istotę obrazu leku [Hering], [Allen]. Silne jest pragnienie świeżego powietrza, lecz ochłodzenie brzucha może ponownie wywołać kolkę (szczegół istotny w postępowaniu) [Boger]. Po napadzie pojawia się wzdychanie; ucisk w okolicy mostka ustępuje po odejściu gazów [Clarke]. Brak charakterystycznego zanoszenia się przy kaszlu czy wydzieliny oskrzelowej; objawy oddechowe koncentrują się na przeponie.

Bóle przypominające dławicę piersiową: ściskający lub ciągnący ból w okolicy przedsercowej, promieniujący do lewego ramienia i palców, z niepokojem; chory nie może się położyć; chodzi i wypina klatkę piersiową; ból łagodnieje w pozycji wyprostowanej lub przy odchyleniu do tyłu, a nasila się przy zgięciu — wyrazisty, wielokrotnie przytaczany objaw charakterystyczny [Clarke], [Nash], [Boericke]. Kołatanie serca podczas rozdęcia gazami; tętno małe u szczytu bólu; po odbijaniu i chodzeniu wraca prawidłowe zabarwienie skóry [Allen]. Rzeczywistą chorobę wieńcową należy wykluczyć w badaniu lekarskim; w czynnościowych przypadkach „żołądkowo-sercowych” Diosc. często przynosi przełom [Clarke]. Dolegliwości sercowe odzwierciedlają zatem skurcz przepony i burzliwe skurcze przewodów w obrębie jamy brzusznej.

Ból w okolicy dolnej części mostka lub przepony przeszywa lewą stronę klatki piersiowej i ramię, niekiedy prawą stronę klatki piersiowej i okolicę łopatki (związek dróg żółciowych z przeponą) [Clarke], [Boericke]. Pogorszenie przy pochylaniu się do przodu oraz przy kładzeniu się po posiłkach; poprawa w pozycji stojącej wyprostowanej lub przy odchylaniu się do tyłu; chory odruchowo rozluźnia odzież [Clarke]. Kolce towarzyszy uczucie skurczu przepony, a dolegliwości w klatce piersiowej zdają się ściśle podążać za stanem jelit (oś jelita–klatka piersiowa) [Hughes]. Charakterystyczne jest uczucie „gazów w klatce piersiowej”, ustępujące po serii odbić przy wyprostowaniu i wyciągnięciu tułowia [Allen]. Podczas gwałtownych napadów bólu wokół pępka pojawiają się kłucia w okolicach pach, ustępujące wraz z dolegliwościami w brzuchu [Hering]. Kaszel jest minimalny; obraz dolegliwości w klatce piersiowej ma charakter neuralgiczny i mechaniczny.

Oddychanie jest utrudnione przez skurcz przepony; głęboki wdech nasila ból skręcający, jeśli wykonywany jest w pozycji zgiętej; taki sam wdech przynosi ulgę, gdy chory jest wyprostowany, z klatką piersiową odchyloną do tyłu, a gazy uwalniają się przez odbijanie — zachowanie to ujmuje istotę obrazu leku [Hering], [Allen]. Silne jest pragnienie świeżego powietrza, lecz ochłodzenie brzucha może ponownie wywołać kolkę (szczegół istotny w postępowaniu) [Boger]. Po napadzie pojawia się wzdychanie; ucisk w okolicy mostka ustępuje po odejściu gazów [Clarke]. Brak charakterystycznego zanoszenia się przy kaszlu czy wydzieliny oskrzelowej; objawy oddechowe koncentrują się na przeponie.

Przeszywające bóle biegnące w dół lewego ramienia do palców podczas napadów dolegliwości w klatce piersiowej lub przeponie; niekiedy drętwienie dłoni; poprawa przy cofnięciu barku [Clarke], [Nash]. Wędrujące ukłucia neuralgiczne w okolicach łokci i nadgarstków towarzyszą gwałtownym napadom bólu wokół pępka; znikają po odejściu gazów (motyw promieniowania) [Hering]. Podczas bólu nogi wydają się słabe; poprawa przy spokojnym chodzeniu (poprawa w ruchu) [Allen]. W kolce nerkowej dominują podciągnięcie jądra oraz bóle jądra i pachwiny; przywodziciele uda bolą aż do ustąpienia napadu [Hering]. Bolesne kurcze mięśni nie są objawem charakterystycznym; zasadniczy obraz stanowi promieniujący nerwoból zależny od pozycji ciała.

Brak pierwotnej dermatozy; zimny, lepki pot na twarzy i dłoniach podczas napadów; u chorych z dolegliwościami żółciowymi pojawia się czasem lekkie żółtaczkowe zabarwienie twardówek lub skóry (kontekst kliniczny) [Clarke]. Poza tym skóra nie wykazuje cech szczególnych; wykwity nie wskazują na Diosc. [Hering]. Narastającej, silnej kolce może towarzyszyć uczucie pełzania i gęsia skórka — objaw naczynioruchowy [Allen].

Sen w początkowej fazie zostaje przerwany przez kolkę wzdęciową; śpiący zrywa się, nie może leżeć i musi chodzić wyprostowany lub stać z plecami wygiętymi do tyłu, po czym po odbijaniu wraca do łóżka — dokładne nocne odtworzenie charakterystycznej dla leku zależności [Hering], [Clarke]. Niemowlęta po położeniu budzą się z krzykiem; noszone pionowo szybko się uspokajają — objaw rozstrzygający klinicznie [Boericke]. U osób z częstymi napadami występują sny o duszeniu się lub o przymusowym zgięciu ciała w skurczonej pozycji; po poprawie sny stają się obojętne [Tyler], [Farrington]. Po źle przespanej nocy z powodu gazów następuje poranna senność; dawka leku konstytucyjnego przywraca prawidłowy rytm [Nash]. Chrapanie nie jest typowe; problem stanowią pozycja ciała i gazy. Chory śpi najlepiej na wysokiej poduszce lub w pozycji podpartej, unikając spłaszczenia przepony (reguła pozycyjna) [Clarke]. Po późnych posiłkach sen jest zawsze gorszy, co potwierdza pogorszenie „po jedzeniu” [Allen].

Sny o ucisku na klatkę piersiową ustępującym po odrzuceniu ramion do tyłu; o chodzeniu, by uwolnić się od bólu; o poszukiwaniu powietrza — psychika przedstawia zależność od pozycji ciała w formie sennych scen [Tyler]. Sny o posiłkach i pośpiesznym jedzeniu mogą poprzedzać nocną kolkę; przy śniadaniu chory postanawia jeść powoli (korekta zachowania) [Allen]. Wraz z wyleczeniem treść snów traci ten naglący, mechaniczny charakter, co stanowi drobny wskaźnik postępu [Farrington].

Brak swoistego przebiegu gorączki; podczas silnych napadów może pojawić się zimny pot z bladością i uczuciem omdlewania; poza tym temperatura prawidłowa [Clarke], [Allen]. Po ustąpieniu dolegliwości pojawia się zaczerwienienie wskutek następczej reakcji naczynioruchowej [Hughes]. W stanach żółciowych po tłustych posiłkach występują niewielkie wieczorne napady gorąca; postępowanie uwzględnia dietę i pozycję ciała [Clarke].

Marznięcie z kolką i bólami przedsercowymi; zimny pot na czole i klatce piersiowej; dłonie wilgotne i lepkie [Clarke], [Allen]. Gorąco odczuwane jest subiektywnie w nadbrzuszu podczas bólu skręcającego, lecz powierzchnia ciała pozostaje ogólnie chłodna (rozbieżność trzewno-somatyczna) [Hughes]. Pot towarzyszy przesileniu napadu, po czym wysycha, gdy odchodzą gazy; poza tym nie jest obfity [Hering]. Wystawienie brzucha na zimne powietrze po rozgrzaniu może ponownie wywołać napad — wymaga to uwagi w postępowaniu [Boger]. Ciężkie okrycie w łóżku nasila dolegliwości przez ucisk i wymuszanie zgięcia [Clarke].

Pogorszenie po jedzeniu — nawet po niewielkich posiłkach; herbata, kawa, tytoń i ciężkostrawne lub tłuste pokarmy wywołują gazy i kolkę (żółciową) [Clarke], [Allen], [Boericke]. Pośpieszne jedzenie szczególnie często wywołuje czkawkę i ból skręcający; powolne przeżuwanie zmniejsza liczbę napadów [Allen]. Odbijanie przynosi ulgę; popijanie gorącej wody małymi łykami może pomóc przy czkawce; chory rzadko ma ochotę na lodowato zimne napoje, które mogą wychładzać nadbrzusze [Clarke]. Wieprzowina i potrawy smażone są często wymieniane jako czynniki wywołujące dolegliwości u osób z kamicą żółciową [Clarke], [Farrington]. Osłabienie związane z niestrawnością skłania do wybierania prostych potraw; apetyt jest zachowany, lecz bywa zwodniczy [Hughes].

Ogólny obraz Dioscorea to skurcz + gazy z promieniowaniem i swoistą regułą zależności od pozycji ciała: pogorszenie przy zginaniu się do przodu, zginaniu się wpół, schylaniu się, leżeniu, siedzeniu, po jedzeniu, herbacie, kawie lub tytoniu, w nocy i wcześnie rano, pod wpływem ochłodzenia brzucha i skrępowania uciskiem; poprawa przy staniu w pozycji wyprostowanej, chodzeniu, odchylaniu się do tyłu, odchylaniu klatki piersiowej lub głowy do tyłu, rozluźnianiu odzieży oraz swobodnym odbijaniu lub odchodzeniu gazów [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Pępek stanowi ośrodek, z którego bóle promieniują „szprychowato” do pleców, klatki piersiowej, ramion i narządów płciowych; przepona łączy jelita z klatką piersiową i sercem (nadbrzusze ↔ okolica przedsercowa) [Farrington], [Hughes]. Charakter wędrującego nerwobólu — bóle „przeskakują z miejsca na miejsce” — stanowi objaw charakterystyczny, który można krótko porównać z Coloc.: w obu obrazach występuje kolka, lecz Coloc. zgina się wpół, Diosc. prostuje się [Farrington], [Nash]. Kolki żółciowe i moczowodowe podlegają tej samej mechanice; niemowlęta ujawniają ten wyróżnik pozycją ciała, zanim jeszcze potrafią mówić. Gdy pozycja ciała, dieta i uwalnianie gazów zostają dostosowane do obrazu leku, napady skracają się, promieniowanie ustępuje i powraca sen.

Etiologia/kolka (żołądkowo-jelitowa i żółciowa)
• Colocynthis — Gwałtowna kolka z poprawą przy zgięciu wpół i pod wpływem silnego ucisku; przyczyną jest gniew. W obrazie Diosc. zależność od pozycji jest odwrotna: pogorszenie przy zgięciu wpół, poprawa po wyprostowaniu lub odchyleniu do tyłu; wyraźne promieniowanie do klatki piersiowej i ramion [Farrington], [Nash].
• Magnesia phosphorica — Kolka skurczowa z poprawą pod wpływem ciepła i ucisku; mniej nasilone promieniowanie. Diosc.: dominuje zależność od pozycji ciała; ciepło ma znaczenie drugorzędne [Boger].
• China — Wzdęcie bębnicowe, ulga po odbijaniu, osłabienie po utracie płynów; mniej nasilone przeszywające promieniowanie i brak charakterystycznej odwrotnej zależności od pozycji ciała [Kent], [Clarke].
• Lycopodium — Wzdęcia z wieczornym pogorszeniem (16:00–20:00), przemieszczanie się gazów z prawej strony na lewą i ku górze, pogorszenie od ciasnej odzieży; chory chce poluzować pasek; objawy charakterystyczne związane z pozycją są mniej wyraziste niż w obrazie Diosc. [Boger], [Clarke].
• Carbo vegetabilis — Skrajne wzdęcia, potrzeba wachlowania, zapaść; brak silnego promieniowania od pępka do ramienia oraz poprawy po wyprostowaniu lub odchyleniu do tyłu [Clarke].
• Chelidonium — Bóle żółciowe promieniujące do prawej łopatki, silna ochota na gorące napoje, ogólna prawostronność objawów; w obrazie Diosc. dochodzą szprychowate promieniowanie od pępka i zależność od pozycji ciała [Clarke], [Farrington].
• Nux vomica — Niestrawność skurczowa u osób o osobowości typu A; pogorszenie pod wpływem ucisku i wcześnie rano; często marznięcie; brak wyraźnej poprawy po wyprostowaniu lub odchyleniu do tyłu, typowej dla Diosc. [Kent], [Clarke].

Nerwobóle nerek i narządów płciowych
• Berberis vulgaris — Promieniujące bóle nerek, kłujące, zmieniające umiejscowienie, pogorszenie od wstrząsów; pozycja ciała odgrywa mniejszą rolę niż w obrazie Diosc. [Boger], [Clarke].
• Sarsaparilla — Kolka cewki moczowej pod koniec oddawania moczu; dziecko musi stać; mniej wyraźne skupienie dolegliwości wokół pępka i promieniowanie do klatki piersiowej [Boericke].
• Ruta/Lycopodium — Bóle powrózka nasiennego lub jądra z uczuciem ciągnięcia; ulga zależna od pozycji nie jest tak znamienna jak w obrazie Diosc. [Farrington].

Bóle dławicowe i przedsercowe
• Cactus grandiflorus — Ucisk serca jak żelazną obręczą; mniejsza ulga po uwolnieniu gazów, mniejsza rola pozycji ciała; w obrazie Diosc. występuje związek gazy–przepona–serce z poprawą po wyprostowaniu lub odchyleniu do tyłu [Clarke], [Nash].
• Spigelia — Ostre bóle przedsercowe z pogorszeniem przy najmniejszym ruchu i poprawą w spoczynku; objawy oczne; brak ulgi po uwolnieniu gazów lub po wyprostowaniu i odchyleniu do tyłu [Kent].
• Kalmia — Przeszywające bóle serca biegnące w dół lewego ramienia, z wolnym tętnem; brak związku z gazami w żołądku i zależności od pozycji ciała typowych dla Diosc. [Farrington].

Kolka niemowlęca
• Chamomilla — Dziecko musi być noszone bez przerwy, jest rozdrażnione, jeden policzek czerwony; kolana podciągnięte (poprawa przy zgięciu wpół). Diosc.: dziecko chce być noszone pionowo, nie w zgięciu [Hering], [Boericke].
• Colocynthis — Przyciągnięcie kolan do klatki piersiowej przynosi ulgę; przeciwieństwo Diosc. [Farrington].
• Carbo veg. — Dużo gazów, skłonność do zapaści; brak charakterystycznej poprawy po wyprostowaniu lub odchyleniu do tyłu [Clarke].

• Lek komplementarny: Chelidonium — Dolegliwości żółciowe; Chel. obejmuje miąższ wątroby i prawą łopatkę; Diosc. opanowuje skurcz przewodów, gdy obowiązuje zasada poprawy w pozycji wyprostowanej i przy odchylaniu się do tyłu [Clarke], [Farrington].
  • Lek komplementarny: China — Osłabienie ze wzdęciami po utracie płynów ustrojowych; China odbudowuje siły; Diosc. odpowiada kolce zależnej od pozycji ciała [Kent], [Boger].
  • Lek komplementarny: Berberis — Kolka nerkowa z promieniowaniem bólu; Diosc., gdy dominują charakterystyczne modalności związane z pozycją ciała i skupienie dolegliwości wokół pępka [Clarke].
  • Dobrze działa po: Nux vomica — Po bólach żołądka wywołanych lekami lub używkami (herbata, kawa, tytoń), gdy modalności związane z pozycją ciała wskazują na Diosc. [Kent], [Clarke].
  • Dobrze działa po: Lycopodium — Gdy wieczorne wzdęcia ustępują, lecz utrzymują się bóle promieniujące od pępka, z poprawą w pozycji wyprostowanej i przy odchylaniu się do tyłu [Boger].
  • Dobrze poprzedza: Carbo vegetabilis — Jeśli po gwałtownych napadach wzdęć pojawiają się zapaść i głód powietrza [Clarke].
  • Antidota (czynnościowe): Nux vomica przy nadmiernym rozdrażnieniu wywołanym środkami pobudzającymi; Chamomilla u niemowląt, gdy dominuje drażliwość, a obraz Diosc. staje się niejasny [Kent], [Hering].
  • Porównaj: Colocynthis — Przeciwstawne modalności związane z pozycją ciała; w obu obrazach występują bóle kolkowe [Farrington], [Nash].
  • Porównaj: Cactus, Spigelia — Przy bólach klatki piersiowej promieniujących w lewo; Diosc. różnicują pozycja ciała i gazy [Clarke].
  • Leki niezgodne — Nie odnotowano w źródłach klasycznych [Clarke].

• Kolka żółciowa lub dwunastnicza z bólami pod prawą łopatką, skręcaniem w okolicy pępka, promieniowaniem do klatki piersiowej i ramienia, pogorszeniem przy pochylaniu się do przodu, poprawą w pozycji wyprostowanej i przy odchylaniu się do tyłu — w wielu przypadkach Diosc. przed morfiną [Clarke], [Farrington].
  • Kolka niemowlęca, w której noszenie pionowo natychmiast uspokaja; leżenie w poprzek na kolanach nasila dolegliwości (odwrotnie niż Cham./Coloc.) [Boericke], [Hering].
  • Nerwoból żołądkowo-sercowy: ból okolicy przedsercowej promieniujący do lewego ramienia i palców ręki po posiłkach, z poprawą podczas chodzenia w pozycji wyprostowanej i wypinania klatki piersiowej [Nash], [Clarke].
  • Kolka nerkowa lub moczowodowa: ból promieniujący do narządów płciowych z podciągnięciem jądra; chory nie może siedzieć ani leżeć; chodzi i wygina się do tyłu, by uzyskać ulgę [Hering], [Allen].
  • Potencja: 3x–6x–12x/6C–30C w stanach ostrych; powtarzać co 10–30 minut do uzyskania ulgi, następnie przerwać; w stanach nawracających 30C raz dziennie lub co kilka dni, zależnie od rytmu nawrotów [Boericke], [Nash].
  • Postępowanie wspomagające: poluzować pasek, stać lub chodzić, wygiąć się do tyłu, pomóc wywołać odbijanie, unikać herbaty, kawy, tytoniu i tłuszczów, ogrzewać powierzchnię ciała bez wymuszania zgięcia (np. okrycie szalem w pozycji stojącej) [Clarke], [Hughes].
  • Cenne wskazówki:
  – „Kolka, która wędruje i zmienia miejsce; chory chodzi i odchyla się do tyłu — zawsze Diosc.” [Farrington].
  – „Ból przypominający dławicę po posiłkach, promieniujący do lewego ramienia — ulga w pozycji wyprostowanej i po odbijaniu — Diosc. 30” [Nash], [Clarke].
  – „Niemowlę krzyczy po położeniu; noszone pionowo jest spokojne — Diosc. 6” [Boericke].
  – „Nocny napad kamicy żółciowej po wieprzowinie; chory nie mógł leżeć — Diosc. 12x; ból ustąpił wraz z obfitym odbijaniem” [Clarke].

Umysł
• Niepokój — podczas kolki; musi chodzić. Niepokój ruchowy z powodu bólu trzewnego [Hering].
• Lęk — przed chorobą serca podczas bólów klatki piersiowej. Obraz naśladujący dławicę piersiową [Clarke].
• Drażliwość — nie może siedzieć ani pozostawać w ograniczonej przestrzeni. Usposobienie zależne od pozycji ciała [Hering].
• Niechęć — do siedzenia; pragnie stać lub chodzić. Kluczowy objaw behawioralny [Allen].
• Pocieszanie — obojętność; o nastroju decyduje ulga uzyskana mechanicznie. Jelita nadają ton psychice [Farrington].
• Poprawa — po odbijaniu i podczas chodzenia na świeżym powietrzu. Związek gazów ze stanem psychicznym [Clarke].

Żołądek
• Odbijanie — przynosi ulgę; ciągła potrzeba odbijania. Rubryka o kluczowym znaczeniu [Allen].
• Czkawka — po jedzeniu w pośpiechu. Herbata i kawa nasilają objawy [Allen], [Clarke].
• Ból — nadbrzusze; skręcający; promieniujący do klatki piersiowej i ramion; pogorszenie przy pochylaniu się do przodu; poprawa przy odchylaniu się do tyłu. Objaw charakterystyczny [Hering], [Clarke].
• Wzdęcia — nadmierne; rozdęcie po najmniejszej ilości pokarmu. Cecha znamienna Diosc. [Allen].
• Nudności — niewielkie, z dużą ilością gazów. Charakter raczej nerwobólowy niż żołądkowy [Hughes].
• Odzież — ciasna; nasila dolegliwości w nadbrzuszu. Poluzować pasek [Clarke].

Brzuch
• Kolka — pępek; bóle promieniują i zmieniają miejsce. „Szprychy wychodzące z piasty” [Hering], [Allen].
• Kolka — pogorszenie przy zginaniu się wpół; poprawa przy staniu prosto. Diosc. a Coloc. [Farrington].
• Gazy — zatrzymane; ich oddawanie przynosi ulgę. Zasada mechaniczna [Allen].
• Kolka żółciowa — bóle promieniujące do prawej łopatki; po tłuszczach. Powinowactwo do wątroby [Clarke].
• Nerwoból trzustkowy — ból drążący ku kręgosłupowi; poprawa przy wyproście. Powiązanie dwunastniczo-trzustkowe [Hughes].
• Niemowlęta — muszą być noszone pionowo; leżenie nasila objawy. Charakterystyczny objaw pediatryczny [Boericke].

Serce i klatka piersiowa
• Dławica piersiowa — bóle promieniujące do lewego ramienia i palców ręki; pogorszenie przy pochylaniu się do przodu i leżeniu; poprawa w pozycji wyprostowanej i przy odchylaniu się do tyłu. Znamienna rubryka dotycząca klatki piersiowej [Clarke], [Nash].
• Przepona — skurcz z bólem okolicy przedsercowej. Oś żołądkowo-sercowa [Hughes].
• Ucisk — w okolicy mostka; uczucie gazów w klatce piersiowej; ulga po odbijaniu. Ulga uzyskana mechanicznie [Allen].
• Odzież — rozluźnienie przynosi poprawę. Praktyczny sposób postępowania [Clarke].
• Kołatanie serca — podczas rozdęcia gazami. Objaw odruchowy [Allen].
• Duszność — po posiłkach; musi stać prosto. Duszność zależna od pozycji ciała [Clarke].

Układ moczowy i męskie narządy płciowe
• Kolka nerkowa — promieniująca do pachwiny i jąder; jądro podciągnięte; nie może leżeć; musi chodzić. Klasyczny obraz Diosc. [Hering], [Allen].
• Powrózek nasienny — nerwoból promieniujący do brzucha i ud; poprawa przy wyproście. Powinowactwo do męskich narządów płciowych [Clarke].
• Stosunek płciowy — po nim bóle jąder i powrózka nasiennego. Czynnik wyzwalający [Allen].
• Parcie na mocz — skąpe oddawanie moczu podczas kolki; po niej swobodniejsze. Wzorzec odruchowy [Clarke].
• Pozycja ciała — siedzenie nasila bóle narządów płciowych. Zasada dotycząca pozycji ciała [Hering].
• Tkliwość — niewielka; ból ma charakter ciągnący, promieniujący. Charakter nerwobólowy [Hering].

Kończyny
• Ból — lewe ramię i palce ręki wraz z bólem klatki piersiowej. Promieniowanie przypominające dławicę piersiową [Clarke].
• Nerwoból — wędrujący; szybko zmienia miejsce. Cecha ogólna [Hering].
• Osłabienie — nóg podczas kolki; poprawa przy spokojnym chodzeniu. Ruch przynosi poprawę [Allen].
• Drętwienie — lewej dłoni z bólem okolicy przedsercowej. Odruchowy objaw w kończynie [Clarke].
• Bark — cofnięcie barku przynosi ulgę w bólu klatki piersiowej. Próba zmiany pozycji ciała [Clarke].
• Wstrząsy — nasilają wędrujące, przeszywające bóle. Wrażliwość mechaniczna [Boger].

Objawy ogólne
• Pozycja ciała — pogorszenie przy pochylaniu się do przodu i zginaniu wpół; poprawa w pozycji wyprostowanej i przy odchylaniu się do tyłu. Rubryka nadrzędna [Hering], [Farrington].
• Promieniowanie — bóle szybko zmieniają miejsce; od pępka do odległych części ciała. Cecha znamienna [Allen].
• Po jedzeniu, herbacie, kawie i tytoniu — pogorszenie. Etiologia [Clarke].
• Noc i wczesny ranek — napady. Modalność czasowa [Hering], [Nash].
• Odbijanie i oddawanie gazów — przynoszą ulgę. Zasada mechaniczna [Allen].
• Rozluźnienie odzieży — przynosi poprawę. Rubryka dotycząca postępowania [Clarke].

Sen, gorączka i dreszcze
• Sen — początkowy sen przerywany kolką; musi wstać i chodzić. Nocny przejaw tego samego wzorca [Hering].
• Pozycja ciała — nie może leżeć; musi być podparty lub stać. Powtórzenie modalności związanej z pozycją ciała [Clarke].
• Sny — o duszeniu się lub zginaniu ciała; wyprost we śnie przynosi ulgę. Odbicie związku psychiki z pozycją ciała [Tyler].
• Pot — zimny, lepki, towarzyszy napadom. Wskaźnik nasilenia [Allen].
• Dreszcze — podczas silnych bólów; po uzyskaniu ulgi następuje uczucie gorąca. Zmiana naczynioruchowa [Hughes].
• Ranek — pogorszenie po przebudzeniu, jeśli posiłek był spożyty późno. Związek z dietą [Allen].

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): próba lekowa i potwierdzenia kliniczne — kolka w okolicy pępka z promieniowaniem; odwrócenie typowych modalności związanych z pozycją ciała (pogorszenie przy zgięciu wpół, poprawa w pozycji wyprostowanej i przy odchylaniu się do tyłu); kolka niemowlęca; nerwoból nerkowy i jądrowy.
Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–79): szczegóły próby lekowej — wzdęcia, odbijanie przynoszące ulgę, czkawka po posiłkach jedzonych w pośpiechu; bóle wędrujące; objawy dotyczące powrózka nasiennego i okolicy pępka.
Hughes, R. — A Cyclopædia of Drug Pathogenesy (1895): uwagi fizjologiczne dotyczące saponin; synteza kliniczna nerwobólów dwunastniczo-trzustkowych i wątrobowo-żółciowych; powiązanie z przeponą.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz leku — kolka żółciowa i nerkowa, nerwoból „żołądkowo-sercowy”, promieniowanie do lewego ramienia, postępowanie (rozluźnienie odzieży, pozycja ciała).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1927): zwięzłe objawy charakterystyczne — przeciwieństwo Coloc.; niemowlę noszone pionowo; kolka żółciowa i nerkowa; bóle przypominające dławicę piersiową.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): porównania (Coloc., Chel., Cactus); powinowactwa narządowe — przepona, trzustka, przewody; pozycja ciała jako zasada terapeutyczna.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): modalności i objawy ogólne — pogorszenie przy zgięciu, poprawa przy wyproście; zimno na brzuch nasila objawy; mechaniczne aspekty wzdęć.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): zabarwienie miazmatyczne; analiza pozycji ciała i zachowania; różnicowanie z Nux, China, Lycopodium.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1898): wiodące objawy Dioscorea — bóle lewego ramienia przypominające dławicę piersiową, występujące po jedzeniu; szybka ulga w pozycji wyprostowanej i po odbijaniu.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): wskazówki terapeutyczne — kolki niemowlęce i żółciowe; wskazówki dotyczące powtarzania dawek; pozycja ciała jako środek wspomagający.
Lippe, A. — Text-Book of Materia Medica (1866): wczesne amerykańskie opisy — kolka w okolicy pępka z promieniowaniem; modalności związane z pozycją ciała przeciwstawne do Colocynth.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): istota obrazu — „szprychy wychodzące z pępka”; motywy snów; mechaniczna ulga przez wyprost i uwolnienie gazów.