• Wysięk włóknikowy na błonach śluzowych i surowiczych — białe lub szare błony rzekome; plastyczne złogi; drugie stadium zapalenia (zob. Gardło/Klatka piersiowa). [Schüßler], [Clarke], [Farrington]

• Migdałki podniebienne i migdałek gardłowy — pęcherzykowe zapalenie migdałków z białymi punktami; przewlekły przerost; lepki biały śluz (zob. Gardło). [Hering], [Clarke], [Boericke]

• Trąbka słuchowa i ucho środkowe — nieżyt z trzeszczeniem i przytępieniem słuchu; wysięk surowiczy; wysiękowe zapalenie ucha środkowego z kleistą wydzieliną (zob. Uszy). [Clarke], [Phatak]

• Błona śluzowa nosa i nosogardła — gęsty, biały, niedrażniący katar; serkowate masy spływające po tylnej ścianie gardła; cechy związane z przerostem migdałka gardłowego (zob. Nos). [Boger], [Clarke]

• Płuca i krtań — krup błoniasty i białe naloty błonicze; drugie stadium zapalenia oskrzeli z białą plwociną (zob. Oddychanie/Klatka piersiowa). [Farrington], [Boericke]

• Gruczoły i układ limfatyczny — twarde, niebolesne obrzmienia; stwardnienia po zapaleniu; węzły krezkowe (zob. Objawy ogólne/Brzuch). [Hering], [Clarke]

• Język i żołądek — język obłożony białym nalotem; niestrawność po ciężkostrawnych, tłustych pokarmach; białe, śluzowate wymiociny (zob. Żołądek). [Allen], [Clarke], [Phatak]

• Skóra — białe łuski, torbiele łojowe z białą, pastowatą zawartością; liszajec z białymi strupami (zob. Skóra). [Boericke], [Clarke]

• Kaletki maziowe i pochewki maziowe — skręcenia i naciągnięcia z plastycznym obrzękiem; zapalenie błony maziowej z białym, ciastowatym wysiękiem (zob. Kończyny). [Boericke], [Boger]

• Układ moczowo-płciowy — mleczne upławy; jasny, mętny mocz w stanach nieżytowych; nieżyt gruczołu krokowego z białymi nitkami (zob. Narządy płciowe żeńskie/Układ moczowy). [Clarke], [Phatak]

• Śledziona i układ wrotny — powolne trawienie z jasnymi stolcami; zastój żylny z białym nalotem na języku (zob. Brzuch/Odbytnica). [Clarke]

• Kierunek i kolejność — Ferr-phos. (pierwsze stadium) → Kali-m. (wysięk plastyczny) → Calc-s./Hepar (ropienie) (zob. Objawy ogólne/Relacje z innymi lekami). [Schüßler], [Farrington], [Boericke]

• Chłodne, świeże powietrze — łagodzi nieżyt nosa i gardła z uczuciem zatkania. [Clarke], [Boger]

• Łagodne ciepło stosowane miejscowo (gorące okłady) — przynosi ulgę przy obrzmieniu gruczołów i skręceniach; zmiękcza plastyczne złogi. [Boericke], [Farrington]

• Przełykanie chłodnej wody — łagodzi uczucie otarcia w gardle (bolesność bez pieczenia). [Hering], [Clarke]

• Powolny, miarowy ruch po odpoczynku — uruchamia plastyczny wysięk przy obrzękach maziówkowych. [Boger]

• Po odkrztuszeniu białej plwociny; po odchrząknięciu serkowatych mas z nosogardła — ulga po usunięciu wydzieliny. [Clarke]

• Ucisk lub bandażowanie — łagodzą tępe bóle stawów i okolic zatok związane z plastycznym wysiękiem. [Boericke]

• Sucha pogoda i ciepłe pomieszczenie — poprawiają drożność w nieżycie ucha. [Clarke]

• Ograniczenie ciężkostrawnych i tłustych pokarmów; lekka, prosta dieta — przynosi ulgę w dolegliwościach żołądkowych. [Phatak], [Clarke]

• Delikatny masaż — pomaga przy stwardniałych gruczołach w połączeniu z leczeniem konstytucyjnym. [Clarke]

• Oszczędzanie głosu w zapaleniu krtani; ciepłe napoje w przypadkach bez błon rzekomych — działają łagodząco. [Farrington]

• Po wypróżnieniu — ulga, gdy jasne, kitowate stolce występują naprzemiennie z nieżytem. [Clarke]

• Południe — względna poprawa w porównaniu z wilgotnym chłodem wczesnego poranka. [Boger]

• Wilgotne zimno, mgła, wschodnie wiatry — wydzielina nieżytowa gęstnieje, gruczoły obrzmiewają. [Clarke], [Boger]

• Ciężkostrawne, tłuste pokarmy; ciasta; białe pieczywo — język pokrywa się białym nalotem, zwiększa się ilość śluzu w żołądku. [Allen], [Phatak]

• Nadmiar mleka — nasila nieżyt z serkowatą wydzieliną lub białe upławy. [Phatak]

• Stłumienie kataru lub wydzielania ze zmian skórnych — prowadzi do przekrwienia w obrębie ucha lub klatki piersiowej (kierunek rozwoju choroby). [Hering], [Clarke]

• Przełykanie śliny lub przełykanie na pusto — nasila ciągnięcie w cieśni gardzieli przy pęcherzykowym zapaleniu migdałków. [Clarke]

• Noc i wczesny ranek — wilgotne mieszkania nasilają niedrożność trąbek słuchowych i zatkanie związane z przerostem migdałka gardłowego. [Clarke], [Boger]

• Nagłe przejście z ciepłego do zimnego pomieszczenia — wyzwala skłonność do tworzenia błon rzekomych. [Farrington]

• Duszne, gorące pomieszczenia — nasilają podrażnienie związane z błonami w krupie. [Farrington], [Boericke]

• Ruchy żuchwy i języka — nasilają bolesność aft z białymi nalotami. [Hering]

• Pochylanie się — nasila uczucie pełności w zatokach wskutek ucisku w okolicy czołowej związanego z plastycznym wysiękiem. [Clarke]

• Nadużywanie głosu — biała, lepka plwocina gęstnieje w zapaleniu krtani. [Farrington]

• Miesiączka i owulacja — u osób z przerostem migdałka gardłowego i dolegliwościami migdałków podniebiennych pojawiają się białe upławy. [Clarke], [Phatak]

W przewlekłych konstytucjach nieżytowych stan psychiczny cechują spowolnienie, spokój i pewna apatia; dzieci mają ciężkie powieki, otwarte usta z powodu przerostu migdałka gardłowego i trudno je rozbudzić, co odpowiada wspomnianej już ogólnej powolności reakcji i skłonności do plastycznych wysięków [Clarke], [Boericke]. Drażliwość pojawia się podczas badania gardła lub dotykania uszu; dziecko odpycha rękę, ponieważ przełykanie wywołuje ból w zagłębieniach migdałków (Umysł ↔ Gardło/Uszy) [Hering]. Dorośli mało się skarżą, lecz stale czują się „zatkani”; wolą milczeć i siadać w kącie przy oknie — chłodne powietrze łagodzi uczucie duszności w otoczeniu, w którym biały śluz gęstnieje (Umysł ↔ Modalności). Pewność siebie wyraźnie wzrasta po usunięciu wydzieliny: po odchrząknięciu czopów lub serkowatych mas nastrój się rozjaśnia, a uwaga poprawia, zgodnie z charakterystyczną dla obrazu leku zasadą ulgi po odpływie wydzieliny. Nie ma tu niespokojnego lęku Arsenicum ani płaczliwej zależności Pulsatilla; temperament jest flegmatyczny, ze skłonnością do siedzenia i skubania białego nalotu na języku lub strupów w nosie. Nauka lub rozmowa szybko męczą, gdy trąbki słuchowe są zatkane; przytępienie słuchu sprzyja wycofaniu z kontaktów społecznych (Umysł ↔ Uszy). W przewlekłych dolegliwościach gruczołowych zauważa się spokojny upór: dziecko odmawia tłustych pokarmów, które nasilają dolegliwości — to zastanawiający instynkt zgodny z modalnością pogorszenia po ciężkostrawnym jedzeniu [Phatak]. Niedobór snu wskutek niedrożności nosa powoduje apatię w ciągu dnia, lecz bez wyrazistych lęków; dominuje raczej ociężałość niż niepokój. Poprawa czujności umysłowej jest stałym objawem towarzyszącym ustępowaniu białego nalotu i udrażnianiu dróg oddechowych (Umysł ↔ Język/Nos).

Uczucie pełności i ucisku w zatokach czołowych, tępe, niepulsujące, nasilające się w wilgotnym zimnie i przy pochylaniu, łagodzone przez przebywanie w suchym pomieszczeniu i ucisk — wyraz zastoju z plastycznym wysiękiem, a nie czynnego napływu krwi tętniczej (por. Bell.) [Clarke], [Boger]. Ból umiejscawia się nad łukami nadoczodołowymi i towarzyszy mu biały śluz spływający po tylnej ścianie gardła; usunięcie serkowatych mas zmniejsza ciężkość głowy (Głowa ↔ Nos). Na owłosionej skórze głowy może występować łupież z białymi, otrębiastymi łuskami — zewnętrzny odpowiednik charakterystycznego motywu „bieli” (Głowa ↔ Skóra) [Clarke]. Częste są bóle głowy związane z uszami: głęboki, tępy ból wokół wyrostka sutkowatego z niedrożnością trąbki słuchowej i „trzeszczeniem” przy przełykaniu (Głowa ↔ Uszy) [Phatak]. W wilgotnych mieszkaniach dominuje poranna ciężkość głowy; aktywność w południe i suche pomieszczenie przynoszą ulgę. Podczas rekonwalescencji po błoniastym zapaleniu gardła uczucie zamglenia w głowie ustępuje w miarę zmniejszania się nalotów rzekomobłoniastych, zgodnie z sekwencją Ferr-phos. → Kali-m. → Calc-s., gdy zagraża ropienie [Farrington], [Schüßler].

Powieki ciężkie, w kącikach oczu biała, nieciągnąca się wydzielina; na brzegach powiek drobne białe łuski lub zatkanie gruczołów Meiboma; światłowstręt niewielki w porównaniu z innymi solami [Clarke], [Boericke]. Pryszczyki o białawej podstawie i słabo zaznaczonej obwódce naczyniowej wskazują na zapalenie z plastycznym, niedrażniącym wysiękiem (por. Arg-n., Euphr.) [Hering]. Dzieci pocierają wewnętrzny kącik oka, a w wilgotnych pomieszczeniach widzenie staje się zamglone; poprawa następuje po ciepłych okładach i w suchym powietrzu — powtórzenie ogólnej modalności. Łzy nie drażnią ani nie szczypią; wydzielina jest blada i gęsta, zgodnie z dominującym motywem „bieli”.

Jedna z głównych sfer powinowactwa. Nieżyt trąbki słuchowej z uczuciem pełności; słuch przytępiony; „trzeszczenie” lub „trzaskanie” przy przełykaniu, gdy trąbka się otwiera — klasyczny objaw Kali-m. [Clarke], [Phatak], [Boericke]. Nieżyt jamy bębenkowej z wysiękiem surowiczym; błona bębenkowa matowa, refleks świetlny osłabiony; ból ucha raczej tępy niż ostry; pogorszenie w wilgotnym zimnie, poprawa pod wpływem ciepła i w suchym pomieszczeniu (Uszy ↔ Modalności). Osoby z przerostem migdałka gardłowego mają skłonność do wysiękowego zapalenia ucha środkowego z kleistą wydzieliną; mowa staje się nosowa; dziecko oddycha przez otwarte usta i śpi z głową odchyloną do tyłu (Uszy ↔ Nos/Sen). Nawracające przeziębienia pozostawiają twarde, niebolesne powiększenie gruczołów w okolicy kąta żuchwy. Po stłumieniu białego kataru nasila się zatkanie uszu — związek wskazujący kierunek rozwoju dolegliwości (Uszy ↔ Nos).

Gęsty, biały, niedrażniący katar; w nosogardle gromadzą się drobne serkowate masy, trudne do oddzielenia, lecz ich usunięcie przynosi ulgę (główne objawy nosa) [Clarke], [Boger]. Kichanie słabsze niż w Nux-v.; wydzielina niedrażniąca (por. Arum). Małżowiny nosowe blade; migdałek gardłowy powiększony; drogi oddechowe zwężają się w wilgotnym zimnie; suche pomieszczenie przynosi ulgę. Ozena nie jest typowa; strupy są białe i nie mają cuchnącego zapachu, w przeciwieństwie do twardych złogów Kali-bi. Ucisk u nasady nosa może towarzyszyć zatkaniu zatok czołowych; miejscowe ciepło lub suche ogrzewanie rozluźnia białe masy (Nos ↔ Głowa/Modalności).

Wyraz twarzy ociężały, twarz blada; policzki chłodne; głos nosowy wskutek przerostu migdałka gardłowego; górna warga spierzchnięta od oddychania przez usta [Clarke]. Węzły podżuchwowe i przyuszne są twarde w dotyku, bez wyraźnej bolesności uciskowej; powiększają się w wilgotnych porach roku (Twarz ↔ Gruczoły). Zmiany trądzikowe są zwykle drobne, z białymi czubkami, z niewielkim pieczeniem (por. Kali-br.).

Język pokryty grubym białym nalotem, jakby oprószony mąką; brzegi czyste; język geograficzny nie jest objawem charakterystycznym; nalotowi odpowiada biała, śluzowata ślina (główne objawy jamy ustnej) [Hering], [Clarke]. Afty są białe i płytkie, z niewielkim podrażnieniem (por. uczucie otarcia w Borax, bóle jak od drzazgi w Nit-ac.). Smak mdły; ochota na lekkie pokarmy; ciężkostrawne, tłuste posiłki nasilają nalot (Pokarmy i napoje). Na podniebieniu i łukach podniebiennych mogą pojawiać się białe punkty w pęcherzykowym zapaleniu gardła; chłodna woda przynosi ulgę; brak szczególnej ochoty na gorące napoje.

Dziąsła blade, obrzmiałe, nieznacznie krwawią; ból zębów tępy, raczej wskutek ucisku w zatokach niż o charakterze nerwobólu; poprawa pod wpływem ciepła i ucisku (Zęby ↔ Głowa/Nos) [Clarke]. Ząbkowanie opóźnione u bladych dzieci z powiększonymi gruczołami i przerostem migdałka gardłowego; mała ochota na tłuste pokarmy. Kamień nazębny białawy; oddech nie jest cuchnący, chyba że dochodzi do zalegania wydzieliny nieżytowej.

Główna sfera powinowactwa. Pęcherzykowe zapalenie migdałków z białymi punktami; migdałki przerośnięte; cieśń gardzieli blada, z rozsianymi wysiękami o czystej bieli, mniej cuchnącymi niż w Merc. i mniej ciągnącymi się niż w Kali-bi. (główne objawy gardła) [Clarke], [Farrington], [Hering]. Przełykanie śliny nasila dolegliwości; chłodna woda przynosi ulgę; wilgotne zimno ponownie wywołuje zapalenie pęcherzyków — powtórzenie ogólnych modalności. W krupie błoniastym i stanach błoniczych naloty są zwykle białe, cienkie i plastyczne; Kali-m. odpowiada drugiemu stadium, po tym, jak Ferr-phos. objęło początkowe zaczerwienienie, a przed ropieniem (Calc-s., Hepar) [Farrington], [Boericke], [Schüßler]. Głos cichy; gruczoły szyi twarde; niewielka gorączka, znaczne uczucie zatkania.

Niestrawność z językiem obłożonym białym nalotem; nudności i wymioty białym, śluzowatym śluzem po ciężkostrawnych lub tłustych pokarmach; ochota na proste, suche jedzenie (główne objawy żołądka) [Allen], [Clarke], [Phatak]. Raczej uczucie ciężaru niż pieczenie; odbijanie bez smaku; niechęć do większych ilości mleka. Objawy żołądkowe często występują naprzemiennie z zatkaniem uszu i serkowatymi masami w nosogardle (Żołądek ↔ Uszy/Nos). Ciepło stosowane na nadbrzusze przynosi ulgę, lecz nadmiernie ogrzane pomieszczenia osłabiają apetyt.

Powiększone węzły krezkowe u bladych, flegmatycznych dzieci; brzuch pełny, bez bólu; jelita pracują leniwie; stolce blade, kitowate lub gliniastej barwy — dalszy przejaw motywu bieli [Clarke], [Boericke]. Wzdęcia niewielkie; bóle tnące rzadkie; pogorszenie po ciastach i tłuszczach; poprawa przy lekkiej diecie. Czynność śledziony może być ospała; ogólne odczucie przypomina „obciążenie bez ognia”, zgodnie z modalnością pogorszenia po ciężkostrawnych pokarmach.

Mocz jasny, mętny, z białymi nitkami śluzu u osób ze skłonnością do nieżytów; skąpy przy niewielkim poceniu się; bez wyraźnego pieczenia (główne objawy układu moczowego) [Phatak], [Clarke]. W białym osadzie mogą być widoczne fosforany; nieżyt pęcherza z białą, niedrażniącą wydzieliną (por. Canth., Tereb.).

Stolce blade, miękkie, niekiedy śluzowate i białe; zaparcie z białym nalotem na języku; hemoroidy nie odgrywają istotnej roli [Clarke]. Biegunka występuje rzadko; jeśli się pojawia, stolce u dzieci ze skłonnością do nieżytów są jasne, serkowate i niedrażniące; uproszczenie diety przynosi poprawę (Odbytnica ↔ Pokarmy).

Nieżyt gruczołu krokowego z białymi nitkami w moczu; tępe uczucie ciężkości w miednicy bez ostrego bólu; sprawność seksualna mało wyrażona; popęd zmniejszony podczas nieżytu [Clarke], [Phatak]. U chłopców cechom związanym z przerostem migdałka gardłowego towarzyszą twarde, niebolesne węzły chłonne.

Upławy mlecznobiałe, niedrażniące, nasilające się po mleku i tłustych pokarmach lub w okresie okołomiesiączkowym; w tym samym czasie obrzmiewają migdałek gardłowy i migdałki podniebienne (Narządy płciowe żeńskie ↔ Gardło/Nos) [Clarke], [Phatak]. Krwawienia miesiączkowe blade, raczej skąpe, u osób o wiotkiej budowie i konstytucji gruczołowej; bóle poporodowe nie są cechą charakterystyczną. Świąd niewielki; wydzielina niedrażniąca (porównaj Kreos.).

Oddychanie przez nos utrudnione wskutek przerostu migdałka gardłowego lub białych mas zalegających w nosogardle; oddychanie przez usta w nocy; chrapanie; osłuchowo klatka piersiowa bez zmian, lecz górne drogi oddechowe zatkane [Clarke], [Boger]. Stany krupowe z białą błoną; wdech szorstki; wydech obciążony zalegającą wydzieliną; poprawa w ciepłym, suchym otoczeniu; pogorszenie we mgle. Odkrztuszana wydzielina biała, serkowata; po odkrztuszeniu ulga.

Czynnościowe kołatanie serca w dusznych pomieszczeniach; poprawa na świeżym powietrzu; tętno miękkie; niewielki niepokój; uczucie braku powietrza wynika bardziej z zatkania nosa niż z choroby serca (Serce ↔ Nos) [Clarke]. U osób pełnych, o wiotkiej budowie, wysiłek wywołuje zadyszkę przy wilgotnej pogodzie; ciepło i suche otoczenie przynoszą poprawę.

Zapalenie oskrzeli w drugim stadium, z białą, nieciągnącą się, niedrażniącą plwociną; drobne rzężenia; uczucie ucisku wynika raczej z zalegania wydzieliny niż ze skurczu (oś objawów klatki piersiowej) [Farrington], [Boericke]. W krupie błoniastym głos szorstki, kaszel głęboki; białe naloty w gardzieli; poprawa w ciepłym, suchym powietrzu i pod wpływem łagodnej pary podawanej równomiernie; pogorszenie od zimna i wilgoci (Klatka piersiowa ↔ Gardło/Modalności). Bez piekącej bolesności jak w Kali-chl. i bez ciągliwej, nitkowatej lepkości jak w Kali-bi.

Sztywność karku z powiększeniem węzłów chłonnych; niewielka bolesność uciskowa; ciepło przynosi ulgę [Clarke]. Uczucie znużenia w piersiowym odcinku pleców w wilgotnych domach; dzieci pochylają się do przodu, aby oddychać przez usta. „Ciastowate” odczucie w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, gdy stolce są blade, a krążenie wrotne ospałe; poprawa po oddaniu stolca.

Skręcenia i naciągnięcia z plastycznym, białym, ciastowatym obrzękiem kaletek i pochewek; poprawa po zabandażowaniu i pod wpływem łagodnego ciepła (oś objawów kończyn) [Boericke], [Boger]. Uczucie sztywności stawów przy wilgotnej pogodzie; bóle tępe, nieprzeszywające; ruch stopniowo zwiększa zakres ruchomości. Raczej bladość przypominająca odmroziny niż piekące wykwity.

Białe łuski (łupież, łojotok); torbiele łojowe wypełnione białą, serowatą masą; liszajec z białymi strupami, a nie miodowożółtymi; wyprysk z białawym sączeniem, które nie powoduje nadżerek (oś objawów skóry) [Clarke], [Boericke]. Owrzodzenia o czystych brzegach i białym dnie, z niewielkim odorem; ziarninowanie powolne, lecz pewne przy zapewnieniu ciepła; bez gwałtownego świądu.

Sen głęboki, lecz nieprzynoszący wypoczynku z powodu oddychania przez usta; dziecko chrapie, leży na plecach z głową odchyloną do tyłu; budzi się z uczuciem wysuszenia i zatkania; poprawa po umyciu się ciepłą wodą i w suchym pokoju (Sen ↔ Nos/Gardło) [Clarke]. Sny nieliczne; jeśli występują, dotyczą szkoły lub monotonnych scen; bez przerażenia. Późna pora nasila uczucie zatkania w wilgotnych domach; wcześniejsze położenie się spać w ciepłym, przewietrzonym pokoju poprawia jakość snu.

Nieliczne, mało żywe obrazy senne; sny o zadaniach szkolnych lub spóźnieniu, odzwierciedlające przytępienie świadomości; sny stają się rzadsze wraz z poprawą drożności nosa i ustępowaniem zatkania uszu (Sny ↔ Uszy/Nos) [Clarke]. Niewiele obrazów budzących strach lub przedstawiających pościg (porównaj Kali-br.).

Stany podgorączkowe w drugim stadium zapaleń; niewielkie podwyższenie temperatury, tętno miękkie; język biały; małe pragnienie; marznięcie w wilgotnym zimnie, poprawa pod wpływem suchego ciepła [Farrington], [Clarke]. Gorączka ustępuje w miarę wchłaniania białych wysięków i poprawy odpływu — jest to kliniczny wskaźnik kierunku zmian.

Dreszcze w wilgotnej mgle; poprawa w ciepłym, suchym powietrzu; uczucie gorąca niewielkie; pot umiarkowany i nieprzynoszący ulgi, chyba że następuje odpływ wydzielin (Dreszcze/Gorąco ↔ Modalności) [Boger], [Clarke]. Pot bezwonny; skóra chłodna i blada.

Niechęć do ciężkich, tłustych potraw; ciasta i mleko nasilają biały śluz, upławy i bladość stolca; ochota na proste, suche, lekko podgrzane posiłki (oś objawów związanych z pokarmami) [Allen], [Phatak], [Clarke]. Małe pragnienie; preferuje letnią wodę lub małe łyki chłodnej wody przy grudkowym zapaleniu gardła. Ochota na sól niewyraźna; słodycze nie powodują silnego pogorszenia.

Kali-m. jest lekiem, którego obraz cechują biel i plastyczność: język z białym nalotem; białe, serkowate, niedrażniące wydzieliny; białe lub szare wysięki włóknikowe na migdałkach i w krtani; białe łuski na skórze; białe stolce przypominające kit; jasny, mętny mocz z białymi nitkami. Jego domeną jest drugie stadium zapalenia — po gorącym, czerwonym stadium naczyniowym Ferr-phos., a przed pojawieniem się żółtej ropy Calc-s. i wrażliwości jak na cięcie nożem w Hepar [Schüßler], [Farrington], [Boericke]. Modalności tworzą spójny obraz: pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna, mgły, wiatrów wschodnich, ciężkich i tłustych potraw oraz zahamowania odpływu wydzielin; poprawa pod wpływem suchego ciepła, łagodnego ciepła miejscowo, na otwartym powietrzu przy uczuciu zatkania oraz od ucisku lub bandażowania plastycznych obrzęków, a także ulga po wydaleniu lub wchłonięciu białych wysięków. Konstytucja flegmatyczna, gruczołowa, adenoidalna; w trąbkach słuchowych trzeszczy; ucho środkowe wypełnia się płynem; głos przytłumiony przez białą wydzielinę; na migdałkach białe punkty; naloty krupowe białe, błony cienkie; dziecko chrapie z otwartymi ustami. Porównaj Kali-bi. (lepkie, ciągnące się nitki, bóle „punktowe”), Kali-chl. (cuchnące oddzielanie się martwych tkanek i hemoliza, potrzeba zimna), Merc. (wiotki język, pot, ślinotok, odór), Puls. (niedrażniący, żółty śluz i poprawa na otwartym powietrzu), Ferr-phos. (pierwsze stadium, zaczerwienienie i gorąco), Calc-s. (trzecie stadium — ropienie) oraz Hepar (nadwrażliwość, cuchnąca ropa) [Clarke], [Farrington], [Boger], [Phatak]. Gdy ustępuje to, co białe — nalot na języku i migdałkach, wysięk w uchu oraz serkowate masy w nosogardle — cały pacjent ożywia się, słuch się poprawia, a przytępienie i ciężkość codziennego życia ustępują, zgodnie z zakresem działania przypisywanym tej soli.

Etiologia / Stadium zapalenia

• Ferrum phosphoricum — pierwsze stadium z zaczerwienieniem, gorącem i jasną krwią; Kali-m. następuje po nim, gdy pojawia się biały, plastyczny wysięk. [Farrington], [Schüßler]

• Calcarea sulphurica — trzecie stadium z ropą i ropieniem; następuje po Kali-m., gdy pojawia się żółta wydzielina, a ropień zaczyna się przebijać. [Boericke], [Clarke]

• Hepar sulphuris — skrajna wrażliwość na zimno, bóle jak od drzazgi, cuchnąca ropa; obraz Kali-m. jest łagodniejszy, z plastyczną, białą, niecuchnącą wydzieliną. [Hering], [Farrington]

Gardło (zapalenie grudkowe / błony rzekome)

• Kali bichromicum — przylegające, ciągnące się nitki z wiercącym bólem u nasady nosa; w Kali-m. białe, nieciągnące się, serkowate masy i punkty na grudkach chłonnych. [Clarke], [Boger]

• Mercurius — ślinotok, odór, wiotki język z odciskami zębów; w Kali-m. brak odoru i obfitych potów. [Clarke], [Hering]

• Kali chloricum — zgorzelinowy odór, dymne zabarwienie moczu, zmiany we krwi; w Kali-m. wysięk czysto biały, plastyczny, bez cech septycznych. [Allen], [Clarke]

• Phytolacca — dolegliwości migdałków i węzłów chłonnych z przeszywającymi bólami promieniującymi do uszu; wysięk mniej wyraźnie biały i serkowaty. [Farrington]

Ucho (trąbka słuchowa / ucho środkowe)

• Pulsatilla — gęsta, żółta, niedrażniąca wydzielina nieżytowa; płaczliwe dziecko; poprawa na otwartym powietrzu; w Kali-m. bladość, biała wydzielina zatykająca przewody, dziecko flegmatyczne. [Kent], [Clarke]

• Calcarea carbonica — duże migdałki podniebienne i migdałek gardłowy, z poceniem i otyłością; język niekoniecznie biały; Calc. ma szerszy zakres objawów konstytucyjnych (pocąca się głowa). [Clarke]

• Kali iodatum — uczucie gorąca, wychudzenie, obfity wodnisty katar; trądzik jodkowy; w odróżnieniu od bladej, chłodnej konstytucji Kali-m.. [Clarke], [Hughes]

Klatka piersiowa (krup / zapalenie oskrzeli)

• Spongia — suchy, szczekający kaszel, odgłos jak przy „piłowaniu” w tchawicy; wysięk skąpy; w Kali-m. białe naloty z plastyczną wydzieliną. [Farrington]

• Hepar sulphuris — silna wrażliwość na zimno i bodźce, chrypka, później ropa; Kali-m. cechuje mniejsza wrażliwość i stadium plastycznego wysięku. [Hering]

• Antimonium tartaricum — rzężenia, odrętwienie, sinica; plwocina nie ma charakterystycznego białego, serkowatego wyglądu. [Boger]

Żołądek / Układ wrotny

• Nux vomica — niestrawność z drażliwością po kawie i przyprawach; język może być obłożony, lecz obraz psychiczny jest przeciwny; Kali-m. cechuje łagodność, flegmatyczność i pogorszenie po tłuszczu. [Kent], [Clarke]

• Lycopodium — wzdęcia w godzinach 16:00–20:00, dolegliwości prawostronne; stolec nie jest szczególnie biały; w Kali-m. blade stolce i biały język. [Clarke]

Skóra

• Kali bromatum — stwardniałe zmiany trądzikowe i bromoderma, pogorszenie od ciepła łóżka; w Kali-m. białe czopy, łojowa masa, niewielkie pieczenie. [Clarke]

• Graphites — lepki, miodopodobny wysięk z pęknięciami; w Kali-m. białe sączenie, które nie powoduje nadżerek. [Boericke]

• Lek uzupełniający: Ferrum phosphoricum — poprzedza w pierwszym stadium przekrwienia; Kali-m. kontynuuje ustępowanie zmian w stadium plastycznego wysięku. [Farrington], [Schüßler]

• Lek uzupełniający: Calcarea sulphurica — następuje po nim, gdy pojawia się ropienie; dopełnia trzecie stadium. [Boericke], [Clarke]

• Lek uzupełniający: Hepar sulphuris — gdy nadwrażliwość i ropa pojawiają się po ustąpieniu plastycznych złogów. [Hering]

• Lek uzupełniający: Pulsatilla — oba obrazy obejmują nieżyty z niedrażniącą wydzieliną; Puls., gdy śluz jest żółty, a pacjent szuka otwartego powietrza; Kali-m., gdy wydzieliny są białe. [Kent], [Clarke]

• Dobrze działa po: Belladonna — po stadium gorąca i pulsowania, gdy na migdałkach pojawiają się białe punkty. [Farrington]

• Dobrze działa po: Mercurius — gdy odór i ślinotok ustępują, a pozostają białe, plastyczne naloty. [Clarke]

• Dobrze poprzedza: Silicea — jeśli utrzymują się przewlekły wysięk w uchu i konstytucja adenoidalna, z tendencją do organizacji wysięku. [Boericke]

• Pokrewne sole: Kali bichromicum (ciągnące się nitki), Kali chloricum (septyczne masy martwicze), Kali iodatum (katar jodkowy z uczuciem gorąca) — różnice omówiono w różnicowaniu. [Clarke]

• Antidota (kierunkowo): Otwarte powietrze, ciepły, suchy pokój i łagodna para rozluźniają białe wysięki; antidota lekowe dobiera się według całości objawów (np. Nux vomica przy błędach dietetycznych). [Clarke], [Boger]

• Leki nieprzyjazne: Brak stałych; unikać naprzemiennego podawania bez wskazania wynikającego ze stadium choroby (Ferr-phos. → Kali-m. → Calc-s./Hepar). [Schüßler], [Farrington]

• Grudkowe zapalenie migdałków — białe punkty na migdałkach, blada gardziel, twardawe węzły chłonne szyi; chłodna woda przynosi ulgę. Stosować po Ferr-phos., gdy gorące zaczerwienienie ustępuje miejsca białym złogom. [Farrington], [Clarke]

• Nieżyt trąbki słuchowej/ucha środkowego — „trzeszczenie” przy połykaniu, przytępienie słuchu przy wilgotnej pogodzie. Kali-m. odpowiada stadium białego, plastycznego wysięku zatykającego przewody; łączyć z przebywaniem w ciepłym, suchym pokoju i, w razie potrzeby, z delikatnym przedmuchiwaniem metodą Politzera. [Clarke], [Phatak]

• Krup błoniasty/naloty błonicze — biały, niecuchnący wysięk; pogorszenie w wilgotnym zimnie; poprawa w stale ciepłym powietrzu i w spokoju. Umiejscowić Kali-m. między Ferr-phos. (pierwsze stadium) a Calc-s./Hepar (stadium ropne). [Farrington], [Boericke]

• Niestrawność po tłuszczu/ciastach — język z białym nalotem; blade stolce. Podawanie co drugi dzień (6X–12X) często wystarcza; wspomagać lekką, prostą dietą, z unikaniem ciężkich ciast. [Allen], [Phatak], [Clarke]

• Skręcenia/zapalenie błony maziowej — ciastowaty, plastyczny obrzęk kaletek lub pochewek maziowych. Bandażowanie z łagodnym ogrzewaniem w połączeniu z Kali-mur. prowadzi do wyleczenia; przejść do Ruta lub Rhus-t., jeśli dominują bóle więzadeł lub tkanek włóknistych. [Boericke], [Boger]

Umysł

• Obojętność — usposobienie flegmatyczne, powolne reakcje; poprawa wraz z udrożnieniem odpływu wydzielin, co pomaga dobrać lek do fazy procesu. [Clarke]

• Niechęć do badania — odpycha rękę od gardła lub ucha; ból tępy, towarzyszący wysiękowi plastycznemu, nie ostry. [Hering]

• Otępienie — wskutek niedrożności nosa lub przerostu migdałka gardłowego; słabe wyniki w nauce w wilgotnych porach roku. [Clarke]

• Poprawa na świeżym powietrzu; pogorszenie w wilgotnych, dusznych pomieszczeniach — odpowiada modalnościom objawów nieżytowych. [Boger]

• Uporczywa odmowa spożywania tłustych potraw — wskazówka dotycząca modalności objawów żołądkowych. [Phatak]

• Zadowolenie po odchrząknięciu „serowatych grudek”; nastrój zmienia się wraz z odpływem wydzieliny i udrożnieniem jej ujścia. [Clarke]

Głowa

• Ból głowy — ucisk w okolicy czołowej; pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna, poprawa w suchym cieple; zaleganie plastycznej wydzieliny w zatokach. [Clarke], [Boger]

• Zapalenie zatok — biała, śluzowata wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła; poprawa po usunięciu serowatych grudek (zasada odpływu wydzielin). [Clarke]

• Owłosiona skóra głowy — białe, otrębiaste łuski, łupież; skórny odpowiednik motywu „bieli”. [Clarke], [Boericke]

• Wyrostek sutkowaty — tępy ból z niedrożnością trąbki słuchowej i trzeszczeniem podczas połykania. [Phatak]

• Ból głowy — pogorszenie przy pochylaniu, poprawa pod wpływem ucisku lub obandażowania; ból o charakterze nietętniczym. [Boger]

• Odruchowa zależność między uchem a głową — uczucie rozjaśnienia w głowie po odetkaniu ucha; wskazówka dotycząca kierunku zdrowienia. [Clarke]

Oczy

• Zapalenie brzegów powiek — zatkanie gruczołów Meiboma z białymi łuskami na brzegach powiek, wysięk plastyczny. [Clarke]

• Pryszczyki — białe podłoże z niewielką obwódką, pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna. [Hering]

• Wydzielina — biała, łagodna, niedrażniąca (w odróżnieniu od Euphrasia). [Boericke]

• Ciężkość powiek w wilgotnych pomieszczeniach; poprawa w ciepłym, suchym otoczeniu. [Clarke]

• Światłowstręt nieznaczny, związany z uczuciem zatkania, a nie z rzeczywistymi zmianami chorobowymi oka; poprawa po udrożnieniu odpływu. [Clarke]

• Widzenie zamglone wskutek zalegania wydzieliny w nosogardle; odzyskuje ostrość wraz z odpływem wydzieliny nieżytowej. [Clarke]

Uszy

• Trąbka słuchowa — trzeszczenie podczas połykania; kluczowa rubryka. [Clarke], [Phatak]

• Przytępienie słuchu — pogorszenie podczas wilgotnej mgły, poprawa w suchym cieple. [Clarke]

• Surowicze zapalenie ucha środkowego (ucho klejowe) — bezbolesne uczucie pełności; faza wysięku plastycznego. [Boericke]

• Cechy adenoidalne — mowa nosowa, oddychanie przez usta; wtórne zatkanie uszu. [Clarke]

• Okolica wyrostka sutkowatego — tępe dolegliwości bez ostrej bolesności uciskowej; proces plastyczny, nie ropny. [Clarke]

• Po stłumieniu kataru dochodzi do zatkania ucha — określony kierunek rozwoju objawów. [Hering]

Nos i gardło

• Katar — wydzielina biała, gęsta, niedrażniąca; poprawa na świeżym powietrzu, pogorszenie pod wpływem wilgoci. [Clarke], [Boger]

• W nosogardle serowate masy, których odchrząknięcie przynosi ulgę (zasada odpływu wydzielin). [Clarke]

• Zapalenie migdałków — białe punkty, blada gardziel, twarde węzły chłonne; rubryka określająca fazę procesu. [Farrington], [Clarke]

• Naloty błonicze lub krupowe — białe błony, bez cuchnącego zapachu; cechy obrazu Kali-m. [Farrington]

• Połykanie śliny nasila objawy; chłodna woda przynosi poprawę (wskazówka dotycząca postaci grudkowej). [Clarke]

• Przerost migdałka gardłowego — oddychanie przez usta, chrapanie; pogorszenie pod wpływem zimna i wilgoci, poprawa w suchym cieple. [Clarke]

Żołądek, brzuch i odbytnica

• Język obłożony białym nalotem, jakby oprószony mąką; objaw ze strony układu pokarmowego. [Hering], [Clarke]

• Niestrawność po tłustych potrawach lub ciastach, z wymiotowaniem białą, śluzowatą treścią. [Allen], [Phatak]

• Stolce blade, kitowate, barwy gliny — spowolnienie krążenia wrotnego. [Clarke], [Boericke]

• Niewielkie wzdęcia, z uczuciem ciężaru, lecz bez pieczenia; charakter plastyczny, nie drażniący. [Clarke]

• Niechęć do mleka w większych ilościach — wydzieliny „bieleją”; obserwacja z opisu przypadku. [Phatak]

• Węzły chłonne krezkowe twarde, bezboleśnie powiększone; dziecko flegmatyczne. [Clarke]

Klatka piersiowa i oddychanie

• Zapalenie oskrzeli — druga faza z białą plwociną; pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna, poprawa w ciepłym, suchym otoczeniu. [Farrington], [Boericke]

• Krup — biała błona, szorstki głos; poprawa w stałym cieple. [Farrington]

• Zapalenie krtani — lepki, biały śluz, pogorszenie wskutek nadmiernego używania głosu. [Farrington]

• Uczucie ucisku w dusznych pomieszczeniach; poprawa przy otwartym oknie — niedrożność górnych dróg oddechowych. [Clarke]

• Plwocina — biała, serowata; jej odkrztuszenie przynosi ulgę. [Clarke]

• Związek nosa z klatką piersiową — dolegliwości w klatce piersiowej ustępują wraz z odpływem wydzieliny z nosogardła; określony kierunek zmian. [Clarke]

Skóra

• Torbiele łojowe z białą, serowatą zawartością — szczególnie charakterystyczny objaw leku. [Clarke]

• Łupież — białe łuski na granicy owłosionej skóry głowy, poprawa w suchym cieple. [Boericke]

• Wyprysk — biała, niepowodująca nadżerek wydzielina sącząca; pogorszenie pod wpływem wilgoci. [Clarke]

• Liszajec — białe strupy, niedrażniąca wydzielina. [Boericke]

• Owrzodzenia — czyste, białe dno, powolne ziarninowanie, faza plastyczna. [Clarke]

• Cera blada, skóra chłodna; usposobienie flegmatyczne. [Clarke]

Objawy ogólne

• Rubryka określająca fazę procesu — druga faza zapalenia (plastyczna, włóknikowa). [Farrington], [Schüßler]

• Pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna, mgły, wschodniego wiatru; poprawa w suchym cieple, na świeżym powietrzu — podstawowa przeciwstawność modalności. [Boger], [Clarke]

• Pogorszenie po tłustych potrawach; poprawa przy prostej diecie złożonej z suchych pokarmów — modalności objawów żołądkowych. [Phatak], [Clarke]

• Węzły chłonne twarde, bezbolesne stwardnienia — rys sykotyczny. [Hering]

• Kierunek Ferr-phos. → Kali-m. → Calc-s./Hepar — następstwo faz procesu. [Schüßler], [Farrington]

• Ulga po odpływie lub wchłonięciu białych wysięków — zasada odpływu wydzielin. [Clarke]

Schüßler, W. H. — Abridged Therapeutics founded upon Histology & Cellular Pathology (1873–1880): doktryna soli tkankowych; wskazania do Kali-mur. w drugiej fazie zapalenia (włóknikowej); kolejność stosowania leków w praktyce klinicznej.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): grudkowe zapalenie migdałków z białymi punktami; przerost migdałka gardłowego; nieżyt ucha; ogólne potwierdzenia objawów nieżytowych.
Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): fragmenty prób lekowych; biały śluz w żołądku po tłustych pokarmach; uwagi dotyczące języka i objawów nieżytowych.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz — białe wysięki, trzeszczenie w trąbce słuchowej, cechy adenoidalne, zależności między lekami w kolejnych fazach procesu.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — język obłożony białym nalotem; druga faza zapalenia; skręcenia z ciastowatym obrzękiem.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): schemat „faz zapalenia” — Ferr-phos. → Kali-m. → Calc-s./Hepar; uwagi dotyczące krupu i błonicy.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): modalności (pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna; poprawa w suchym cieple); wysięk plastyczny; powiązania objawów usznych i nosowych.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (XX w.): zwięzły opis objawów charakterystycznych — białe wydzieliny; pogorszenie po tłuszczach lub mleku; trzeszczenie w trąbce słuchowej; niedrażniące upławy.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): podstawy farmakologiczne dotyczące soli potasu; uwagi kliniczne o nieżytach i węzłach chłonnych.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): rys miazmatyczny; sykotyczny przerost tkanki gruczołowej; rozumowanie uwzględniające fazy zapalenia.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): różnicowanie w stanach nieżytowych i dolegliwościach klatki piersiowej; praktyczne wskazówki dotyczące doboru leku do fazy procesu.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): leczenie dolegliwości gardła i uszu; postępowanie ogólne (wietrzenie pomieszczeń, ciepłe i suche otoczenie).
Lippe, A. von — Keynotes and Characteristics (koniec XIX w.): język obłożony białym nalotem; białe, serowate wydzieliny; pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): obrazy dolegliwości związanych z przerostem migdałka gardłowego i uszami; konstytucja dziecka; różnicowanie z Puls., Kali-bi., Merc.