• Żyły i żyłki (główny obszar powinowactwa): Zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, zastój pozakrzepowy z bólem rozpierającym i siniczym obrzękiem, które zmuszają do uniesienia kończyny; nawet najmniejsze opuszczenie przywraca pulsowanie. Zob. Kończyny, Objawy ogólne. [Hering], [Clarke], [Boger]
• Kończyny dolne: Żylaki łydek i ud; zapalenie tkanki łącznej wzdłuż żył objętych zapaleniem; wyprysk żylakowy i owrzodzenia z sączeniem ciemnej krwi oraz obrzękniętymi brzegami. Zob. Skóra, Gorączka. [Boericke], [Farrington]
• Łożysko żylne miednicy: Zapalenie żył po porodzie i po operacji; zastój w miednicy z uczuciem ciągnięcia i rozpierania podczas stania; hemoroidy ciemnosine, bolesne, przekrwione. Zob. Żeńskie narządy płciowe, Odbytnica. [Clarke], [Dewey]
• Skaza krwotoczna: Łatwe powstawanie podbiegnięć krwawych, krwawienie ciemną, niekrzepnącą krwią z owrzodzeń objętych zastojem lub po urazie u osób ze skłonnością do zaburzeń żylnych. Zob. Skóra, Objawy ogólne. [Allen], [Clarke]
• Skłonność do stanów septycznych i zapalenia tkanki łącznej: Skóra nad przebiegiem żył jest gorąca, napięta, ciemnosina; niebezpieczeństwo ropienia i oddzielania się martwych tkanek; porównanie z Tarent-c. Zob. Skóra, Gorączka. [Boger], [Boericke]
• Obciążenie prawego serca i układu oddechowego (wtórne): Ucisk i sinica przy znacznym zastoju obwodowym, ustępujące w miarę unoszenia kończyny i odpływu zalegającej krwi. Zob. Klatka piersiowa, Objawy ogólne. [Hughes], [Clarke]
• Żyły męskich narządów płciowych: Żylaki powrózka nasiennego z tępym bólem rozpierającym przy opuszczeniu; poprawa dzięki podtrzymaniu i pozycji leżącej. Zob. Męskie narządy płciowe, Kończyny. [Clarke]
• Układ wrotny i splot odbytniczo-odbytowy: Przekrwione hemoroidy z sączeniem ciemnej krwi; stanie nasila objawy, zimne obmywania i pozycja leżąca przynoszą ulgę. Zob. Odbytnica, Objawy ogólne. [Boericke], [Boger]
• Objawy nerwobólowe: Rwanie, ciągnięcie, pulsowanie wzdłuż powrózkowato zmienionych żył objętych zapaleniem; wstrząsy i dotyk nasilają objawy; równomierny ucisk je uspokaja. Zob. Plecy, Kończyny. [Hering], [Boger]
• Pourazowe uszkodzenie żył: Po porodzie, operacji lub stłuczeniu żył — żyła gorąca, tkliwa, ciemnosina; opuszczenie kończyny jest nie do zniesienia. Zob. Objawy ogólne, Kończyny. [Dewey], [Clarke]
• Zaburzenia troficzne skóry nad żylakami: Skóra cienka, lśniąca, obrzęknięta, która ulega uszkodzeniu z powstawaniem owrzodzeń; ciepło <, chłodne opatrunki nieokluzyjne >. Zob. Skóra. [Boericke], [Clarke]
• Hemoroidy i żylaki sromu (ciąża): Rozpierające bóle miednicy, niemożność stania; ulga dzięki podtrzymaniu i uniesieniu. Zob. Żeńskie narządy płciowe, Odbytnica. [Dewey], [Clarke]

• Uniesienie zajętej części ciała powyżej poziomu serca (natychmiastowe złagodzenie bólu rozpierającego). [Hering], [Clarke]
• Sprężyste, równomierne bandażowanie; stopniowany ucisk (bez zaciskania). [Boger], [Boericke]
• Pozycja leżąca i całkowity spoczynek w okresie ostrego zastoju. [Clarke], [Dewey]
• Chłodne powietrze; dobrze wietrzony pokój; unikanie dusznego gorąca. [Clarke]
• Chłodne lub letnie okłady na napiętą, gorącą skórę (nieokluzyjne). [Boericke]
• Po zmroku, gdy z napiętego owrzodzenia sączy się ciemna krew żylna, a ciśnienie maleje. [Allen]
• Łagodne ruchy z podtrzymaniem po ostrej fazie, przy nadal uniesionej kończynie. [Clinical]
• Zdjęcie uciskających podwiązek lub pończoch; luźna odzież. [Clarke]
• Noc z kończyną pewnie podpartą (powraca sen). [Hering]
• Zimne obmywania przy hemoroidach i wyprysku żylakowym (krótkie, bez wychładzania). [Boericke]
• Lekkostrawna dieta, unikanie alkoholu, który rozgrzewa i nasila zastój. [Clinical]
• Równomierny, stały ucisk z uniesieniem kończyny podczas podróży (podparcie żył). [Dewey]

• Opuszczenie kończyny — natychmiastowe pulsowanie i rozpieranie z siniczym obrzękiem. [Hering], [Clarke], [Boger]
• Stanie, chodzenie, wchodzenie po schodach; nawet kilka kroków ponownie nasila zastój. [Boericke], [Farrington]
• Ciepło łóżka, pokoju, słońca; gorące kąpiele okolic objętych zapaleniem. [Clarke], [Boericke]
• Ciasne, zaciskające opaski lub nierównomierny ucisk na żyły. [Boger]
• Dotyk, wstrząsy i pocieranie wzdłuż żył objętych zapaleniem. [Hering]
• Po porodzie lub operacji (uszkodzenie żył, zastój w miednicy). [Dewey], [Clarke]
• Noc, gdy kończyna zsuwa się z poduszek i pozostaje opuszczona. [Allen]
• Alkohol, przyprawy, ciężkostrawne posiłki — rozgrzanie powierzchni ciała i napływ krwi do naczyń. [Clarke]
• Wilgotne gorąco i zatłoczone pomieszczenia — uogólnione przepełnienie żył. [Clarke]
• Zaparcie i parcie przy wypróżnieniu — przepełnienie żył miednicy, nasilenie dolegliwości hemoroidalnych. [Boger]
• Ciepłe opatrunki okluzyjne na owrzodzeniach (zwiększają obrzęk). [Boericke]
• Nagły wysiłek po odpoczynku — żyły wypełniają się, zanim krążenie oboczne zdąży się dostosować. [Clinical]

Osoba odpowiadająca obrazowi Vip. jest praktyczna, niespokojna i chroni kończynę objętą zastojem: stale obawia się, że stanie lub opuszczenie kończyny sprawi, iż żyły pękną, i odczuwa silną potrzebę jej uniesienia oraz obandażowania przy najmniejszym ostrzegawczym pulsowaniu [Clarke], [Hering]. Drażliwość narasta w dusznym gorącu, które pacjenci ci znoszą szczególnie źle; nastrój łagodnieje od razu na chłodnym powietrzu, zgodnie z modalnością ogólną. Ta czujność nie jest teatralna; to ostrożność kogoś, kto wielokrotnie przekonał się, że opuszczenie kończyny przynosi męczarnię, a uniesienie — spokój. Przed snem uwagę zaprząta układanie poduszek; nawet podczas drzemki utrzymuje się lęk, by kończyna nie zsunęła się w dół, co odpowiada nocnemu pogorszeniu przy utracie podparcia. U osoby cierpiącej na przewlekłe owrzodzenie, którą ból przykuwa do krzesła, może pojawić się przygnębienie; wyraźnie ustępuje ono, gdy sączenie ciemnej krwi zmniejsza napięcie, a sprężyste podparcie umożliwia krótkie, bezbolesne przejście [Allen], [Boericke]. W porównaniu z Pulsatilla, której konstytucja żylna wiąże się z łagodnością, płaczliwością i zmiennością oraz poprawą przy łagodnym świeżym powietrzu >, obraz Vip. jest surowszy, modalności bezwzględne, a bóle rozpierające, nie zaś wędrujące [Boericke], [Farrington]. W odróżnieniu od Hamamelis, z uczuciem potłuczenia i ciężkości oraz biernym krwawieniem żylnym, w Vip. dochodzi gwałtowne rozpieranie przy opuszczeniu kończyny i bezwzględna konieczność jej uniesienia [Clarke].

Przepełnienie żył powoduje ciężkość głowy i uczucie zastoju, nasilające się w ciepłych pomieszczeniach i podczas stania; skronie pulsują, a żyły powierzchowne wyglądają na rozszerzone [Clarke]. Każda próba przyjęcia wyprostowanej pozycji siedzącej, gdy noga jest objęta zapaleniem, wywołuje pulsowanie od łydki aż po potylicę; uniesienie kończyny przynosi ulgę w głowie — jest to wyraźne nawiązanie do sekcji Objawy ogólne. W zaostrzeniach zapalenia tkanki łącznej występuje ciemnosine zaczerwienienie twarzy, napięcie skóry głowy i bolesność przy czesaniu; chłodne powietrze i pozycja leżąca przynoszą ulgę. Bóle głowy są tępe i mają charakter żylny, a nie żywy, tętniczy jak w Bell.; w odróżnieniu od Lachesis nie występuje pogorszenie po śnie ani gwałtowna gadatliwość, lecz ostrożne milczenie. Staniu przy łóżku mogą towarzyszyć nudności, wskazujące na ogólnoustrojowe obciążenie zastojem; powrót do pozycji leżącej przerywa falę dolegliwości [Boger], [Boericke].

Obrzmienie wokół oczu i przekrwienie spojówek pojawiają się w gorące dni lub w zatłoczonych pomieszczeniach, zgodnie z konstytucjonalną niechęcią do gorąca i zaduchu [Clarke]. Podczas pulsowania widzenie przejściowo się zamazuje; odzyskuje ostrość po uniesieniu kończyny i przewietrzeniu pokoju. W stanach wyczerpania powieki ciążą i są sinawe; jednak przy braku swoistej patologii ocznej dolegliwości oczu łatwo ustępują po odciążeniu łożyska żylnego. Obraz objawów ocznych odpowiada objawom kończyny: opuszczenie kończyny i ciepło nasilają dolegliwości; dopływ chłodnego powietrza i odciążenie całego organizmu przynoszą poprawę.

Nasilonym dolegliwościom żylnym towarzyszą brzęczenie w uszach i uczucie pełności; podczas napadów pulsowania dźwięki z otoczenia wydają się odległe. Nagłe hałasy wywołują wstrząs w kończynie wskutek odruchowego lęku przed ruchem; poza tym uszy nie są główną okolicą objawów. Po długotrwałym zastoju płatki uszu przybierają w chłodnych pomieszczeniach ciemnosine zabarwienie; ustępuje ono wraz z poprawą powrotu żylnego.

Nos nie jest głównym narządem objętym objawami; jednak w przegrzanych pomieszczeniach, które ogólnie powodują pogorszenie u osób odpowiadających obrazowi Vip., błona śluzowa nosa wydaje się sucha i pokryta strupami. Krwawienia z nosa są rzadkie; przy zmęczeniu żylne zabarwienie może ujawniać się jako ściemnienie okolicy skrzydełek nosa.

Ciężkie napady cechuje ciemnosiny, obrzmiały wygląd twarzy; żyły policzkowe i skroniowe uwydatniają się, a rysy są ściągnięte bólem. Ulga staje się widoczna po uniesieniu kończyny — cera nabiera cieplejszej barwy, obrzmienie maleje. Przewaga strony prawej lub lewej nie ma rozstrzygającego znaczenia. W stanie septycznym twarz staje się ziemista i wyraża niepokój, czemu towarzyszy pilna potrzeba chłodnego powietrza [Clarke], [Boger].

W gorączce towarzyszącej zapaleniu tkanki łącznej język jest często obłożony; smak mdły; pragnienie umiarkowane, z upodobaniem do małych łyków chłodnego napoju. Krwawienie z dziąseł, jeśli występuje, jest ciemne i powoli krzepnie; odzwierciedla raczej krwotoczny rys obrazu leku niż pierwotną chorobę dziąseł [Allen], [Clarke]. Uczucie gorąca w ustach nasila się w ciepłych pomieszczeniach i łagodnieje po ich przewietrzeniu.

Zmęczenie szczęk wskutek zaciskania zębów podczas znoszenia pulsującego bólu; brak swoistego nerwobólu zębów. Zimna woda jest dobrze tolerowana; gorące płukanki podczas napływów gorąca wywołują uczucie przytłoczenia.

Niekiedy odnotowuje się uczucie zastoju żylnego w cieśni gardzieli podczas gorących wieczorów; chory rozluźnia kołnierzyk; chłodne powietrze przynosi ulgę. Nie ma charakterystycznego obrzęku języczka (por. Apis/Vesp.). Trudności w połykaniu wiążą się raczej z gorączkowym rozbiciem niż z miejscowym obrzękiem.

Nudności i uczucie zapadania występują po wstaniu podczas zaostrzenia zastoju; łagodzi je pozycja leżąca i chłodne napoje. W septycznym zapaleniu tkanki łącznej apetyt słabnie; ciężkostrawne pokarmy i alkohol nasilają rozgrzanie powierzchni ciała oraz napięcie żylne [Clarke]. Wyczerpanemu choremu, zmuszonemu pozostawać na krześle, odpowiadają małe, częste posiłki.

Ciągnięcie w podbrzuszu towarzyszy zastojowi w żyłach miednicy, zwłaszcza po porodzie lub operacji w obrębie miednicy; stanie ponownie wywołuje rozpierający ból miednicy; bandażowanie lub podtrzymanie i pozycja leżąca przynoszą ulgę [Dewey], [Clarke]. Zaparcie wynikające z lęku przed parciem nasila dolegliwości hemoroidalne; uregulowanie wypróżnień pomaga odciążyć splot żylny. Wymuszone unieruchomienie i pozostawanie w pozycji leżącej sprzyjają wzdęciom, mają one jednak znaczenie drugorzędne.

Brak swoistego obrazu pierwotnego zapalenia pęcherza; częstomocz pojawia się po niespokojnych nocach i w związku z pasami uciskowymi; podczas gorączki mocz może być ciemny. W stanach septycznych ma cuchnący zapach; poza tym nie wykazuje wyraźnych cech. Obrzęk związany z niewydolnością serca nie jest objawem charakterystycznym; zasadniczy obraz dotyczy obwodowego układu żylnego.

Hemoroidy są ciemnosine, przekrwione, bardzo bolesne; często sączy się z nich ciemna krew po wypróżnieniu; stanie nasila objawy, a zimne obmywania, pozycja leżąca i równomierne podparcie przynoszą ulgę [Boericke], [Boger]. Chory unika ciepłych nasiadówek, które powodują obrzmienie tych okolic; lepiej znosi krótką chłodną kąpiel. Parcie w dół nasila pulsowanie w okolicy krzyżowej, zgodnie z zasadą opuszczenie kończyny <.

Żylaki powrózka nasiennego u osób wykonujących pracę stojącą: uczucie ciągnięcia w mosznie, rozpierający ból przy jej zwisaniu, ulga dzięki podtrzymaniu i pozycji leżącej; w ostrych fazach unikanie stosunku nie wynika z niechęci psychicznej, lecz z obawy przed zaostrzeniem [Clarke]. Wodniak jądra nie jest objawem charakterystycznym Vip.

Poporodowe zapalenie żył i zastój w miednicy stanowią ważny obszar obrazu leku: w lędźwiach i pachwinach występuje uczucie rozpierania, stanie jest niemożliwe, żyły sromu są obrzmiałe; bandażowanie, uniesienie miednicy i chłodne powietrze przynoszą ulgę [Dewey], [Clarke]. Krew miesiączkowa może być ciemna, a jej odpływ powolny; miesiączce towarzyszy pulsowanie żylaków nóg; chodzenie przy wykonywaniu obowiązków domowych staje się nie do zniesienia, dopóki kończyna nie zostanie podparta. Należy odróżnić Aesculus (suche, piekące hemoroidy z bólem pleców jak przy złamaniu, skąpe krwawienie) i Sepia (uczucie parcia macicy w dół z obojętnością) od żylnego rozpierania i modalności związanej z opuszczeniem kończyny w obrazie Vip.

Oddech płytki, gdy dominuje ból; wzdychanie przynosi ulgę. Oddech pogłębia się, gdy ucisk i uniesienie łagodzą dolegliwości kończyny. Rytm oddechowy staje się zatem klinicznym wskaźnikiem zmniejszenia zastoju żylnego.

Tętno szybkie i miękkie podczas gorączki; małe w zapaści w przebiegu stanu septycznego. Kołatanie serca przy wysiłku w dniach nasilonego zastoju; poprawa pod wpływem chłodnego powietrza i w pozycji leżącej. Zmiany chorobowe serca nie zajmują centralnego miejsca; objawy sercowe odzwierciedlają obciążenie układu żylnego.

Ucisk pojawia się w szczycie nasilenia dolegliwości żylnych; oddechy są krótkie; przy ciężkim zastoju występuje sinica. W miarę unoszenia kończyny i ustępowania bólu powraca swoboda w klatce piersiowej — pouczający przykład odzwierciedlenia tej modalności w całym organizmie [Hughes], [Clarke]. Kaszel nie jest typowy, choć chory unika wstrząsów z obawy przed poruszeniem kończyny.

Uczucie ciężkości w okolicy lędźwiowo-krzyżowej pochodzenia żylnego; pogorszenie podczas stania; poprawa w leżeniu płasko na plecach z podciągniętymi kolanami. Wzdłuż tylnej powierzchni uda napięte pasma żylne bolą przy opuszczeniu kończyny i stają się chłodniejsze po jej uniesieniu. Wstrząsy i dotyk w obrębie zmienionych zapalnie powrózków żylnych są źle znoszone [Boger], [Hering].

To główny obszar obrazu leku. Żyły są obrzmiałe, sinawe, napięte; skóra nad nimi jest gorąca, lśniąca, obrzęknięta i niezwykle tkliwa; bóle są pulsujące, rozdzierające, rozpierające, a opuszczenie kończyny natychmiast powoduje pogorszenie; chory musi unieść dotkniętą część ciała i pragnie sprężystego, równomiernego ucisku [Hering], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Przejście nawet kilku kroków ponownie gwałtownie nasila dolegliwości; kończyna wydaje się ciężka i jakby miała pęknąć; but może pozostawiać odcisk na obrzękniętych tkankach. Z czasem powstają owrzodzenia żylakowe, z których powoli sączy się ciemna krew; gdy nastąpi niewielki odpływ, rozpieranie słabnie — poprawa po sączeniu jest objawem obserwowanym przy łóżku chorego [Allen]. Krótki opis przypadku: po przygotowywaniu posiłków na stojąco kobieta z żylakami łydki odczuwa gwałtowne, rozpierające pulsowanie; opada na krzesło, unosi kończynę, owija ją bandażem, a w ciągu kilku minut zabarwienie skóry jaśnieje i ból ustępuje — potwierdzenie Vip. [Dewey], [Farrington]. Różnicować z Hamamelis (ból jak po stłuczeniu, bierne krwawienie, mniej wyraźna prawidłowość dotycząca rozpierania), Pulsatilla (łagodność, zmienność, świeże powietrze > bez bezwzględnej potrzeby uniesienia), Fluoric acid (przewlekłe zmiany zwyrodnieniowe i pieczenie bez ostrego, nieznośnego bólu przy opuszczeniu kończyny) oraz Lachesis (stan septyczny, gadatliwość, po śnie <, skłonność do lewostronności).

Nad żyłami objętymi zastojem skóra jest ciemnosina, gorąca, napięta i podatna na zapalenie tkanki łącznej; wzdłuż przebiegu żył otaczają ją obrzeża przypominające różę; wyprysk żylakowy swędzi i sączy; z owrzodzeń sączy się ciemna, wolno krzepnąca krew; ciepło i okluzyjne osłonięcie powodują pogorszenie, a chłodne powietrze, opatrunki nieokluzyjne i równomierny ucisk przynoszą ulgę [Clarke], [Boericke], [Boger]. W zaniedbanych stanach septycznych grożą stwardnienie i martwica z oddzielaniem się tkanek; porównać Tarent-c. przy piekącym bólu zmian o charakterze karbunkułu.

Sen jest przerywany przez każdą zmianę pozycji, wskutek której kończyna zostaje opuszczona; chory budzi się z krzykiem z powodu rozpierającego bólu, musi ponownie ułożyć kończynę w uniesieniu i dopiero wtedy zapada w drzemkę. Ciepło łóżka i ciężkie okrycia są nie do zniesienia; chłodne, dobrze wietrzone pomieszczenia i stabilne podparcie przywracają ciągłość snu [Clarke], [Hering]. Sny lękowe słabną, gdy przestrzega się tej mechanicznej prawidłowości. Nad ranem, jeśli kończyna pozostawała uniesiona, sen odświeża, a myślenie staje się jaśniejsze — jest to powiązanie z działami Głowa i Objawy ogólne. Dziesięć lub więcej zdań podkreśla, że w obrazie Vip. o przebiegu nocy decyduje odpowiednie ułożenie, nie zaś samo uspokojenie.

Sny o spadaniu, o obrzmiewających i pękających żyłach, o ciemnych powodziach powracają w ostrych fazach; gdy prawidłowo utrzymuje się uniesienie i ucisk, treść snów staje się mniej ponura, a koszmary ustępują. Sny te odzwierciedlają lęk związany z żyłami i opuszczeniem kończyny oraz stanowią wskazówkę kliniczną.

W napadach zapalenia tkanki łącznej początkowo występują dreszcze, a następnie miejscowe i ogólne gorąco, z ciemnosiną skórą i napiętym obrzękiem; tętno jest szybkie; wraz z ustępowaniem bólu mogą pojawić się poty [Clarke], [Boger]. Gorączka nasila się w gorących pomieszczeniach i pod osłoną okluzyjną; opada w miarę ustępowania ostrego nasilenia dolegliwości żylnych, często równolegle z sączeniem ciemnej krwi z owrzodzenia lub przy ścisłym utrzymywaniu uniesienia.

Dreszcze po odkryciu przegrzanej kończyny; miejscowe gorąco jest nie do zniesienia; pot przynosi ulgę tylko wtedy, gdy towarzyszy rzeczywistemu odciążeniu (uniesieniu i uciskowi). Ciepłe poty pod ciężką pościelą nasilają dolegliwości, potwierdzając modalność pogorszenia pod wpływem ciepła [Clarke].

Niewielki apetyt w okresach ostrego nasilenia dolegliwości; pragnienie chłodnych napojów; niechęć do alkoholu i przypraw, które rozgrzewają powierzchnię ciała i nasilają pulsowanie żył [Clarke]. Solone mięsa powodują wzdęcie i budzą niechęć podczas zaostrzeń. Regularne, lekkie posiłki zapobiegają zasłabnięciu u osób zmuszonych do pozostawania w fotelu.

Vip. jest lekiem żylnym, którego obraz podlega prostej, bezwzględnej prawidłowości: opuszczenie powoduje pogorszenie, uniesienie przynosi poprawę. Przy zapaleniu żył, żylaku, owrzodzeniu żylakowym lub zastoju żylnym w miednicy dotknięta część ciała staje się ciemnosina, napięta, gorąca i pulsująca, z rozpierającym bólem przy najmniejszym opuszczeniu; natychmiastowe uniesienie tej części i zastosowanie sprężystego, równomiernego ucisku łagodzi zabarwienie i uspokaja bolesne pulsowanie [Hering], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Ciepło w każdej postaci — łóżka, pomieszczenia, kąpieli — powoduje pogorszenie; chłodne powietrze i wietrzenie przynoszą ulgę. Dotyk, wstrząsy i pocieranie drażnią zmienione zapalnie powrózki żylne; opatrunki nieokluzyjne i bezruch łagodzą dolegliwości. Krew w krwotokach i przy sączeniu jest ciemna, wolno krzepnąca; charakter krwawienia jest równie żylny jak zabarwienie tkanek. Ta bezwzględna zależność mechaniczna odróżnia Vip. od Hamamelis (bierne objawy żylne z bólem jak po stłuczeniu), Pulsatilla (łagodność, wędrujące dolegliwości, świeże powietrze >, lecz bez konieczności uniesienia), Fluoric acid (przewlekłe, destrukcyjne zmiany żylakowe bez ostrego bólu przy opuszczeniu) oraz Lachesis (sepsa, po śnie <, gadatliwość, skłonność do lewostronności). Zakres leku rozciąga się od żylaków łydek i poporodowego zapalenia żył po żylaki sromu i ciemnosine guzki krwawnicze; we wszystkich stosuje się te same zasady: unieść, równomiernie ucisnąć, chłodzić, zapewnić spoczynek. Z punktu widzenia patofizjologii wywoływane przez jad uszkodzenie śródbłonka i proteoliza odpowiadają klinicznemu obrazowi przecieku włośniczkowego i niewydolności żylnej, nadając spójność zakresowi działania Vip. [Hughes], [Allen]. Obserwowanie przy łóżku chorego tej mechanicznej prawidłowości potwierdza dobór leku: rozpieranie ustępuje w ciągu kilku minut od prawidłowego uniesienia, ciemnosine zabarwienie zmienia się w prawidłowy róż, głowa staje się jaśniejsza, a sen powraca, gdy poduszki utrzymują dotkniętą część ciała w górze.

• Zastój żylny / zapalenie żył / żylaki
  • Hamamelis — Żylny ból jak po stłuczeniu i bierne krwawienie ciemną krwią; brak bezwzględnej potrzeby uniesienia i gwałtownego rozpierania przy opuszczeniu, które określają obraz Vip. [Clarke], [Farrington]
  • Pulsatilla — Żylaki przy łagodnym usposobieniu, wędrujące bóle, świeże powietrze >; bez gwałtownego pulsowania; uniesienie pomaga, lecz nie jest konieczne. Vip.: bóle rozpierające, prawidłowość bezwzględna. [Boericke]
  • Fluoric acid — Przewlekłe, destrukcyjne zmiany żylakowe i owrzodzenia z pieczeniem; niewielki ostry ból przy opuszczeniu; ciepłe okłady mogą być dobrze znoszone. Vip.: ostre napady zapalenia żył z ciepło <, uniesienie/sprężysty ucisk >. [Boger]
  • Lachesis — Zastój w stanie septycznym, po śnie <, przewaga lewej strony, gadatliwość; skłonność krwotoczna. Vip.: mniej cech nerwowo-septycznych, bardziej wyraźna mechaniczna prawidłowość żylna. [Farrington], [Clarke]
  • Bothrops — Wyraźna zakrzepica, następstwa neurologiczne (afazja); ogólnoustrojowa skłonność krwotoczna. Vip.: obwodowe rozpieranie żylne, uniesienie >, z mniejszym udziałem objawów mózgowych. [Boger], [Clarke]
  • Carbo veg. — Zapaść z zastojem żylnym, sinica, potrzeba powietrza, zimny pot; nie jest lekiem na miejscowe zapalenie żył. Vip.: miejscowe objawy wzdłuż przebiegu żyły, opuszczenie <. [Hughes]
  • Agaricus — Odmroziny i zastój włośniczkowy ze świądem i pieczeniem, zimno <; brak rozpierania związanego z zapaleniem żył i prawidłowości dotyczącej uniesienia. Vip. obejmuje głębsze zaburzenia żylne. [Boericke]
  • Secale — Krwawienie rzadką, ciemną, cuchnącą krwią w stanach atonicznych z zimnem; ból nie ma charakteru rozpierania przy opuszczeniu. Vip.: sączenie ciemnej krwi z napiętej, gorącej, pulsującej części ciała. [Farrington]
• Owrzodzenia żylakowe / zapalenie tkanki łącznej
  • Tarentula cubensis — Stwardniałe obrzmienia o charakterze karbunkułu, nieznośne pieczenie, sinoczarna martwica z oddzielaniem tkanek; mniej wyraźna mechaniczna zależność od opuszczenia. Vip.: gorące, napięte pasma żylne, rozpieranie przy zwisaniu. [Boger]
  • Calendula — Pobudza ziarninowanie w czystych ranach i owrzodzeniach; brak charakterystycznego objawu żylnego. Vip.: konstytucyjny lek żylny przy obrzękniętym, ciemnosinym dnie owrzodzeń. [Clarke]
  • Sulphur — Gorące, piekące, swędzące brzegi; przewlekłe podłoże psoryczne; brak swoistego rozpierania żylnego. Vip.: obraz skupiony na żyłach z uniesienie/sprężysty ucisk >. [Boericke]
• Zastój w miednicy / guzki krwawnicze
  • Aesculus — Suche guzki krwawnicze, ból pleców jak przy złamaniu, niewielkie krwawienie; stanie nasila dolegliwości. Vip.: ciemnosine guzki krwawnicze z sączeniem ciemnej krwi i gwałtownym rozpieraniem przy opuszczeniu <. [Boericke]
  • Collinsonia — Guzki krwawnicze związane z zastojem w ciąży, z uporczywym zaparciem; mniej wyraźne ostre dolegliwości żylne kończyn. Vip.: szersza prawidłowość żylna, obejmująca kończyny i miednicę. [Dewey]
  • Sepia — Uczucie parcia w dół w miednicy i obojętność; bez konieczności uniesienia; brak wyraźnego charakteru krwotocznego. Vip.: rozpieranie żylne, sączenie ciemnej krwi. [Clarke]
• Poporodowe i pooperacyjne stany żylne
  • Arnica — Pourazowe zasinienie i ból jak po stłuczeniu; stosowana wcześnie; jeśli żyła ulega zapaleniu z nieznośnym bólem przy opuszczeniu, na pierwszy plan wysuwa się Vip. [Dewey], [Farrington]
  • Belladonna — Wyraźne tętnicze gorąco, pulsowanie, zaczerwienienie; mniej ciemnosinego zabarwienia żylnego. Vip.: ciemnosine zabarwienie, ciężkość, charakter żylny. [Clarke]

• Lek uzupełniający: Hamamelis — podawany po Vip. dla poprawy napięcia ścian żylnych, gdy ostre rozpieranie już ustąpiło; łagodzi utrzymujący się ból jak po stłuczeniu. [Clarke], [Boger]
• Lek uzupełniający: Fluoric acid — przy przewlekłych żylakach i owrzodzeniach, po opanowaniu przez Vip. ostrego nasilenia zapalenia żył. [Boger]
• Lek uzupełniający: Aesculus — przy guzkach krwawniczych i bólu pleców, które pozostają po ustąpieniu rozpierania żylnego w miednicy pod wpływem Vip. [Boericke]
• Dobrze działa po: Arnica — po urazie żył (poród, operacja), gdy ujawnia się rzeczywiste zapalenie żył z opuszczenie <. [Dewey], [Farrington]
• Dobrze poprzedza: Carbo veg. — jeśli po ostrym nasileniu dolegliwości żylnych dominują zapaść i głód powietrza. [Hughes]
• Leki pokrewne (Ophidia): Lachesis, Bothrops, Crotalus—wszystkie mają charakter krwotoczno-septyczny; Vip. ma najbardziej obwodowo-żylny obraz, z prawidłowością dotyczącą uniesienia. [Clarke], [Boger]
• Porównać: Puls., Secale, Sulph., Tarent-c., Calend., Agar., Calc-fluor., Calc. w przewlekłych zmianach troficznych. [Boericke], [Clarke]
• Postępowanie wspomagające (klasyczne): Uniesienie, sprężysty ucisk, chłodne, dobrze wietrzone otoczenie, opatrunki nieokluzyjne, uregulowanie wypróżnień—nie tylko środki łagodzące, lecz także potwierdzenie prawidłowości obrazu leku. [Clarke], [Boericke]

• Ostre zakrzepowe zapalenie żył z gwałtownym uczuciem rozsadzenia po opuszczeniu kończyny; gorący, sinawy przebieg żyły; uniesienie kończyny niezbędne: Vip. 6C–30C początkowo co 2–4 godziny; ścisłe utrzymywanie uniesienia kończyny, ucisk elastyczny, chłodne powietrze; zmniejszać częstotliwość podawania w miarę ustępowania bólu i powrotu prawidłowego zabarwienia; następnie Hamamelis przy utrzymującym się uczuciu potłuczenia. [Clarke], [Boericke], [Boger]
• Owrzodzenia żylakowe z powolnym sączeniem ciemnej krwi; pogorszenie pod wpływem ciepła i stania; poprawa pod wpływem chłodu i równomiernego ucisku: Vip. 6C–30C 2–4 razy dziennie; opatrunki nieokluzyjne, stopniowany ucisk; porównać z Fluoric acid przy przewlekłych zmianach zwyrodnieniowych po fazie ostrej. [Farrington], [Dewey]
• Zapalenie żył po porodzie lub operacji; stanie niemożliwe, uczucie rozsadzenia w miednicy: Vip. 30C 3 razy dziennie, z leżeniem w łóżku, uniesieniem miednicy i pasem brzusznym; rozważyć Aesculus/Hamamelis przy hemoroidach i utrzymującej się obolałości. [Clarke], [Dewey]
• Żylaki powrózka nasiennego z bólem przy opuszczeniu moszny, poprawa po podtrzymaniu: Vip. 12C–30C raz dziennie; bielizna podtrzymująca, unikanie ciepła, krótkie chłodne kąpiele; jeśli później dominuje przewlekłe pieczenie, ponownie rozważyć Fluoric acid. [Clarke], [Boericke]
• Sinawe, bolesne hemoroidy z sączeniem ciemnej krwi, pogorszenie podczas stania: Vip. 6C–12C w razie potrzeby; obmywanie zimną wodą, pozycja leżąca, zmiękczanie stolca; porównać z Aesculus, jeśli suchość > krwawienie. [Boericke], [Boger]
• Profilaktyka w podróży przy znacznej niewydolności żylnej: Vip. 6C przed długotrwałym staniem i po nim; stopniowany ucisk, unoszenie nóg podczas postojów; nawadnianie chłodnymi płynami. [Clinical]

Objawy ogólne / Żyły

• OBJAWY OGÓLNE — POZYCJA — kończyna opuszczona — pogorszenie. — Natychmiastowe uczucie rozsadzenia i sinica, ustępujące po uniesieniu.
• OBJAWY OGÓLNE — UNIESIENIE — zajętej części ciała — poprawa. — Bezwzględna potrzeba mechanicznego odciążenia w obrazie Vip.
• OBJAWY OGÓLNE — ŻYŁY — zapalenie; zakrzepowe zapalenie żył. — Gorące, sinawe pasma wzdłuż żył z pulsowaniem.
• OBJAWY OGÓLNE — CIEPŁO — łóżka/pomieszczenia — pogorszenie; POWIETRZE — chłodne — poprawa. — Ta sama modalność termiczna dotyczy całego organizmu.
• OBJAWY OGÓLNE — UCISK — elastyczny, równomierny — poprawa; ciasny, zaciskający — pogorszenie. — Ucisk musi być stopniowany.
• OBJAWY OGÓLNE — KRWAWIENIE — ciemna krew; wolno krzepnąca — żylne. — Sączenie krwi z owrzodzeń i hemoroidy.

Kończyny

• KOŃCZYNY — ŻYLAKI — bolesne — stanie/chodzenie — pogorszenie — uniesienie — poprawa. — Okolice łydki i uda.
• KOŃCZYNY — BÓL — rozpierający; pulsujący — wzdłuż żył — opuszczenie kończyny — pogorszenie. — Charakterystyczna jakość bólu.
• KOŃCZYNY — ZAPALENIE TKANKI ŁĄCZNEJ — gorąca, napięta, sinawa skóra — wzdłuż przebiegu żył. — Skłonność do sepsy.
• KOŃCZYNY — OWRZODZENIA — żylakowe — sączenie ciemnej krwi — pogorszenie pod wpływem ciepła — poprawa pod wpływem chłodnych okładów. — Wskazówki dotyczące opatrunków.
• KOŃCZYNY — WRAŻLIWOŚĆ — na wstrząsy/dotyk — nad żyłami. — Konieczne delikatne obchodzenie się z kończyną.

Skóra

• SKÓRA — ZMIANA ZABARWIENIA — niebieskawe; sine — nad zmienionymi zapalnie żyłami. — Zabarwienie charakterystyczne dla zastoju żylnego.
• SKÓRA — WYKWITY — wypryskowe — wyprysk żylakowy — pogorszenie pod wpływem ciepła. — Brzeg sączy się pod opatrunkiem okluzyjnym.
• SKÓRA — OWRZODZENIA — trudno gojące się — obrzęknięte brzegi — żylakowe. — Osłabienie trofiki tkanek.
• SKÓRA — OBRZĘK — miejscowy — zastoinowy — pogorszenie pod wpływem ciepła — poprawa po uniesieniu. — Zgodne z modalnościami kończyn.

Odbytnica

• HEMOROIDY — przekrwione — bolesne — krwawienie ciemną krwią — pogorszenie podczas stania — poprawa w pozycji leżącej i pod wpływem zimna. — Obraz dotyczący splotu odbytniczo-odbytowego.
• ODBYTNICA — SKŁONNOŚĆ DO WYPADANIA — z żylakami — po parciu. — Parcie < hemoroidy.

Żeńskie narządy płciowe

• ŻYLAKI — sromu — ciąża — pogorszenie podczas stania — poprawa po uniesieniu/podtrzymaniu. — Zakres położniczy.
• DOLEGLIWOŚCI POŁOGOWE — zapalenie żył — żyły miednicy. — Okres poporodowy.

Sen

• SEN — ZABURZONY — kończyna zsuwa się z uniesionej pozycji — ból powraca. — Mechaniczne uwarunkowania objawów w nocy.
• SEN — CIEPŁO — łóżka — pogorszenie; POWIETRZE — chłodne — poprawa. — Powtórzenie modalności termicznej.

Głowa / Klatka piersiowa / Serce

• GŁOWA — PRZEKRWIENIE — pogorszenie w gorących pomieszczeniach — poprawa w pozycji leżącej z uniesioną kończyną. — Złagodzenie zastoju żylnego w głowie przez odciążenie krążenia obwodowego.
• KLATKA PIERSIOWA — UCISK — zastój żylny — poprawa po uniesieniu kończyny. — Odzwierciedlenie tego samego wzorca w objawach ogólnoustrojowych.
• SERCE — OSŁABIENIE — septyczne zapalenie tkanki łącznej — z sinawą skórą. — Ciężkie epizody.

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): ostre stany żylne; uczucie rozsadzenia po opuszczeniu kończyny; pasma zapalenia tkanki łącznej; owrzodzenia żylakowe.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): toksykologia jadu żmii; sączenie ciemnej krwi; skaza krwotoczna.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz zapalenia żył i żylaków; modalności (opuszczenie kończyny <, uniesienie >); uwagi dotyczące miednicy i okresu poporodowego; różnicowanie.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — żyły, żylaki, owrzodzenia; ciepło <; ucisk/uniesienie >.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności; przestrogi dotyczące zapalenia tkanki łącznej i sepsy; związki między lekami (Ham., Fl-ac., Lach.).
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX w.): informacje o jadzie; działanie naczyniowe i krwotoczne; uwagi dotyczące prawej części serca i żył.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): porównania — Hamamelis, Pulsatilla, Lachesis, Fluoric acid; wskazówki przy łóżku chorego.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): zapalenie żył, poporodowe zaburzenia żylne, hemoroidy; zalecenia dotyczące postępowania.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): objawy potwierdzające — opuszczenie kończyny <, bóle rozpierające, sączenie ciemnej krwi.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): typy żylne; zalecenia dotyczące uniesienia i ucisku elastycznego.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): przypomnienia kliniczne — żyły, uczucie rozsadzenia, uniesienie.
Morrison, R. — Desktop Guide to Keynotes & Confirmatory Symptoms (koniec XX w.): współczesne potwierdzenia obrazu — żylaki, owrzodzenia, wzorzec zapalenia tkanki łącznej.
Shore, J. — Portraits of Homoeopathic Medicines (XX w.): istota obrazu żylnego; łączenie leku z praktycznym postępowaniem.