• Mięsień sercowy & kurczliwość – Główne działanie dotyczy niewydolnego serca z rozstrzenią: wzmacnia skurcz, stabilizuje rytm, łagodzi duszność przy niewielkim wysiłku i zmniejsza przepełnienie żylne (por. Serce/Oddychanie) [Clarke], [Boericke], [Hale].
• Zastawki & kompensacja – Zmiany zastawki mitralnej i aortalnej z załamaniem mechanizmów kompensacyjnych: kołatanie serca, nieregularne tętno, łatwo ulegające przyspieszeniu, niepokój w okolicy przedsercowej, duszność wysiłkowa; pacjenci „przechodzą kilka kroków i muszą się zatrzymać”, po czym odczuwają poprawę w spoczynku (zob. Modalności) [Clarke], [Allen].
• Tętnice & miażdżyca tętnic – „Serce starcze” ze zmianami zwyrodnieniowymi tętnic, wysokim ciśnieniem i słabym, łatwo uciskalnym tętnem, dusznością nocną oraz kołataniem serca pod wpływem niewielkich emocji; świeże powietrze i spokój często przynoszą ulgę (por. Objawy ogólne) [Clarke], [Boericke], [Nash].
• Żyły & obrzęki – Obrzęk okolicy kostek, obrzęki w najniżej położonych częściach ciała, wodobrzusze, zastój żylny; ilość moczu zwiększa się wraz z poprawą czynności serca (por. Układ moczowy) [Clarke], [Hale], [Boericke].
• Nerki (powiązania sercowo-nerkowe) – Albuminuria wskutek zastoju żylnego lub miażdżycy tętnic; diureza następuje po poprawie czynności serca; w stanach zatrucia opisywano krwiomocz (zob. Układ moczowy) [Allen], [Clarke], [Hughes].
• Żołądek & odruchy nerwu błędnego – Nudności, wymioty, uczucie zapadania w nadbrzuszu — o charakterze toksycznym lub odruchowym, związanym z osłabieniem serca; apetyt łatwo słabnie w ciepłych, dusznych pomieszczeniach (odpowiada to pogorszeniu pod wpływem ciepła i w dusznych pomieszczeniach) [Hughes], [Allen], [Clarke].
• Układ nerwowy (nerwica serca) – Obawa, że serce przestanie pracować, zrywanie się ze snu, nietolerancja pobudzenia; drżenie ze słabym tętnem w „sercu tytoniowym” (por. Umysł/Sen) [Clarke], [Boericke].
• Mechanika oddychania – Orthopnoë, duszność przy wchodzeniu pod górę, wzdychający oddech; kaszel lub obecność śluzu wtórne do zastoju, ustępujące wraz z poprawą czynności serca (zob. Klatka piersiowa/Oddychanie) [Clarke], [Hale].
• Wątroba & układ wrotny – Przekrwienie bierne z bolesnością uciskową i uczuciem pełności przy załamaniu mechanizmów kompensacyjnych; poprawa wraz z lepszym powrotem żylnym (zob. Brzuch) [Clarke], [Hughes].
• Układ mięśniowy – Łatwe męczenie się przy niewielkim wysiłku, drżenie po wejściu po schodach; pacjent czuje się pewniej przy podparciu lub ucisku dłonią okolicy przedsercowej (por. Objawy ogólne) [Boger], [Clarke].
• Układ hormonalny i metabolizm – Wyniszczenie u starszych osób z chorobami serca; sporadyczne doniesienia o cukromoczu/„cukrzycy”, odnotowywane dodatkowo przez starszych autorów (niewielka wartość dowodowa) [Clarke], [Boericke].

• Odpoczynek i spokój — tętno się stabilizuje, duszność maleje; siedząc spokojnie, pacjent może wypowiadać całe zdania [Clarke], [Boericke].
• Siedzenie z podparciem, z głową wysoko — złagodzenie orthopnoë; pacjent może drzemać w fotelu (powtórzone w części Sen) [Clarke], [Allen].
• Świeże, chłodne powietrze — mniejsze uczucie ucisku niż w dusznych, ogrzewanych pomieszczeniach; „powoli spaceruje na świeżym powietrzu bez dolegliwości” [Clarke], [Hale].
• Łagodny, miarowy ruch po krótkim odpoczynku — krążenie się wzmacnia bez gwałtownego pobudzenia; krótki opis przypadku: „starszy mężczyzna, miażdżyca tętnic: po dawce może powoli chodzić po ogrodzie; w łóżku dyszy” [Clinical—Clarke].
• Po oddaniu moczu, gdy powraca diureza — obrzęki i ucisk w klatce piersiowej łagodnieją (biegunowość sercowo-nerkowa; zob. Układ moczowy/Klatka piersiowa) [Clarke], [Hale].
• Ogrzewanie okolicy przedsercowej (suche ciepło) podczas kołatania serca — subiektywne ukojenie, któremu towarzyszy uregulowanie tętna [Clinical—Boericke].
• Małe, częste łyki ciepłego płynu — łagodzą uczucie zapadania w żołądku i nudności związane z nerwem błędnym, towarzyszące kołataniu serca [Hughes].
• Podparcie/ucisk — dłoń położona na okolicy serca „stabilizuje” jego bicie; pas lub podparcie zwiększa poczucie pewności podczas chodzenia [Boger], [Clarke].
• Jedzenie w umiarkowanych ilościach — niewielka ilość pokarmu łagodzi uczucie osłabienia i zapadania; obfite posiłki nasilają objawy (zob. Żołądek) [Clarke], [Allen].
• Towarzystwo i uspokajanie — mniejszy lęk przed zatrzymaniem serca podczas zasypiania; sen staje się głębszy (por. Umysł/Sen) [Clarke].
• Regularne wypróżnienia — wraz ze zmniejszeniem wzdęcia brzucha łagodnieje duszność; poprawa po oddaniu miękkiego stolca [Clarke].
• Unikanie używek (tytoniu, mocnych alkoholi) — dolegliwości „serca tytoniowego” ustępują przy stosowaniu Stroph. i abstynencji [Boericke], [Clarke].

• Wysiłek — wejście na kilka stopni, pośpiech, podnoszenie ciężarów; wywołuje kołatanie serca, duszność i ból w okolicy przedsercowej [Clarke], [Boericke].
• Emocje, pobudzenie, przestrach — tętno gwałtownie przyspiesza, staje się nieregularne; niepokój w klatce piersiowej; następnie pojawia się bezsenność (odpowiada opisowi w częściach Umysł/Sen) [Clarke], [Nash].
• Ciepłe, duszne pomieszczenia — uczucie ucisku, osłabienia i zapadania, mdłości; pacjent szuka okna (por. Żołądek/Objawy ogólne) [Clarke], [Hughes].
• Po posiłkach, zwłaszcza obfitych kolacjach — pełny żołądek wywołuje nocą duszność i nieregularne tętno [Clarke], [Allen].
• Leżenie płasko — orthopnoë; pacjent musi usiąść; po pierwszej drzemce zrywa się z uczuciem duszenia (Sen) [Clarke], [Allen].
• Tytoń — kołatanie serca, drżenie, słabe tętno; wskazanie określane jako „serce tytoniowe” [Boericke], [Clarke].
• Noc — nocny niepokój związany z sercem; nad ranem dyszenie ze słabym, łatwo uciskalnym tętnem (Sen/Serce) [Clarke], [Nash].
• Nagły ruch — obracanie się w łóżku, gwałtowne zrywanie się, sięganie w górę; tętno natychmiast staje się trzepoczące [Boger], [Clarke].
• Narażenie na zimno i wilgoć — zastój żylny się nasila; okolice kostek puchną; duszność podczas chodzenia przy zimnym wietrze [Clarke], [Hale].
• Utrata płynów (biegunka, wymioty) lub pozostawanie na czczo — nasilają uczucie zasłabnięcia i „pustki” w nadbrzuszu z zawrotami głowy pochodzenia sercowego [Hughes], [Allen].
• Kawa, mocne alkohole — łatwo pobudliwe tętno i uczucie zapadania w żołądku; lękliwe czuwanie [Clarke].
• Parcie podczas wypróżniania — ucisk w okolicy przedsercowej, zawroty głowy, nieregularne tętno (Odbytnica/Serce) [Clarke], [Allen].
• Schylanie się — uczucie pełności i kołatanie serca wskutek ucisku na żołądek/przeponę (Klatka piersiowa/Żołądek) [Clarke].
• Napady kaszlu — wyczerpują, wywołują ból i nieregularność rytmu serca, dopóki pacjent nie usiądzie i się nie uspokoi (Klatka piersiowa/Serce) [Clarke].

Pacjenci z dolegliwościami sercowymi odpowiadającymi obrazowi Strophanthus żyją w cieniu obawy: nie jest to rozlany niepokój, lecz konkretny lęk, że serce przestanie pracować, zwłaszcza po położeniu się lub nawet niewielkim pośpiechu; lęk ten wiąże się ze stanem narządu i narasta wraz z nieregularnymi, gwałtownymi skokami tętna [Clarke]. Stają się ostrożni, unikają schodów i sporów, a ponaglani reagują rozdrażnieniem; w ich relacjach wyraźnie zaznacza się pogorszenie pod wpływem emocji, opisane w części Modalności: „każde podekscytowanie to wywołuje; muszę siedzieć spokojnie” [Clarke], [Nash]. Po niespokojnych nocach pojawia się skłonność do przygnębienia, jednak wraz z poprawą diurezy i oddychania nastrój się poprawia (biegunowość sercowo-nerkowa, por. Układ moczowy/Objawy ogólne) [Clarke], [Hale]. Przewlekłe niedotlenienie i przerywany sen osłabiają pamięć; po kołataniu serca uwaga się rozprasza; pacjent nie może znaleźć słów, gdy ma zawroty głowy po posiłkach (związek Umysł–Żołądek) [Allen], [Clarke]. Pojawia się lęk przed nagłą śmiercią podczas zasypiania — podobnie jak w Digitalis — jednak u pacjenta odpowiadającego obrazowi Strophanthus sinica jest mniej nasilona, a dolegliwości są częściej wyzwalane wysiłkiem i wyraźniej pogarszają się pod wpływem ciepła niż w Digitalis [Clarke], [Boericke]. W „sercu tytoniowym” drżenie, niezdecydowanie i nerwica serca sprawiają, że pacjent nie wychodzi z domu, dopóki poprawa pod wpływem leku nie pozwoli na spokojne przedpołudniowe spacery (Poprawa: świeże powietrze/łagodny ruch) [Boericke], [Clarke]. Nocą szuka towarzystwa, pragnąc spokojnego zapewnienia, że „serce bije miarowo”; gdy jego praca się ustabilizuje, może zasnąć — odpowiada to poprawie w towarzystwie i pod wpływem uspokajania [Clarke]. Opis przypadku: „Urzędnik, 62 lata; miażdżyca tętnic; panika na schodach, musi usiąść na podeście; Stroph. przywrócił powolne, miarowe tętno; lęk zmniejszał się wraz ze wzrostem tolerancji wysiłku” [Clinical—Clarke]. Stan psychiczny ma więc charakter reakcji na stan serca, a nie pierwotnej melancholii; gdy tętno się stabilizuje, a obrzęki ustępują, powraca pewność siebie, co ukazuje wzajemną zależność narządu i psychiki, kluczową dla obrazu tego leku [Clarke], [Hughes].

Zawroty głowy występują po kołataniu serca lub po posiłkach; przy szybkim odwróceniu się lub pośpiesznym wstawaniu pacjent ma wrażenie, że pokój wiruje, co bezpośrednio odpowiada modalnościom pogorszenia pod wpływem wysiłku i nagłego ruchu [Allen], [Clarke]. Ściskający, przypominający obręcz ucisk w okolicy czołowej towarzyszy nocnemu uczuciu ucisku i łagodnieje pod wpływem chłodnego powietrza oraz spokojnego siedzenia; ciepło dusznego pomieszczenia nasila dolegliwości, podobnie jak opisane wyżej ogólne pogorszenie pod wpływem ciepła [Clarke]. Pulsowanie w skroniach może być zsynchronizowane z nieregularnym tętnem; gdy praca serca się stabilizuje, ustępuje zamroczenie (Poprawa: odpoczynek/świeże powietrze; por. Serce) [Clarke], [Hale]. U osób z miażdżycą tętnic, o typie „starczym”, poranne otępienie z obrzękiem powiek ustępuje, gdy oddawanie moczu staje się swobodniejsze — jest to drobna, lecz powtarzająca się obserwacja kliniczna (oś sercowo-nerkowa) [Clarke]. Ból głowy nasila się podczas parcia przy wypróżnianiu lub kaszlu, a łagodnieje w pozycji z podparciem i przy powolnym oddychaniu (por. Odbytnica/Sen) [Allen], [Clarke]. Głowa rzadko jest rozpalona; dominuje uczucie ciężkości w głowie i zasłabnięcia, wskazujące raczej na niewydolność krążenia niż stan zapalny — w przeciwieństwie do Glonoinum, którego obraz cechują gwałtowne napływy krwi z uczuciem gorąca i zaczerwienieniem [Farrington], [Clarke].

Przymglenie widzenia towarzyszy kołataniu serca; podczas wchodzenia po schodach przed oczami przelatują czarne plamki; w poranki z obrzękami i skąpym moczem oczy są przygaszone, a poprawa następuje, gdy powraca diureza (por. Układ moczowy) [Clarke]. U przewlekle chorych kardiologicznie często występuje bladość spojówek; podczas nocnej orthopnoë pojawia się sinawe zabarwienie wokół oczu, ustępujące w ciągu przedpołudnia [Clarke]. Czytanie w ciepłym pomieszczeniu wywołuje zamazane widzenie i trzepotanie w klatce piersiowej — odpowiada to pogorszeniu pod wpływem ciepła, w dusznych pomieszczeniach oraz podczas mówienia i wysiłku [Clarke]. Oczy wykazują raczej zmęczenie niż cechy zapalenia; wiatry wywołujące łzawienie (zimne powietrze na zewnątrz) prowokują objawy słabiej niż duszne ciepło, które nasila duszność i przygaszenie oczu [Clarke]. W miażdżycy tętnic odczuwanie pulsowania w siatkówce może okresowo zbiegać się z nieregularnym biciem serca (por. Serce) [Clarke]. Ulgę przynoszą świeże powietrze i spokój; pacjenci zgłaszają, że widzą „wyraźniej” po dawce stabilizującej pracę serca i spokojnym spacerze — zgodnie z krótkimi opisami przypadków [Clinical—Clarke].

Dzwonienie lub szum w uszach są zsynchronizowane z nieregularnym tętnem albo pojawiają się przy unoszeniu głowy; ustępują po przyjęciu pozycji siedzącej i przy powolnym oddychaniu (Poprawa: odpoczynek, pozycja z podparciem) [Allen], [Clarke]. Objawy uszne odzwierciedlają gwałtowne dolegliwości w okolicy przedsercowej: nagła emocja wywołuje szum, a spokojna rozmowa go usuwa, co odpowiada pogorszeniu pod wpływem pobudzenia i poprawie w towarzystwie [Clarke]. U osób z miażdżycą tętnic przemijająca głuchota przy wstawaniu z łóżka towarzyszy porannemu uczuciu zasłabnięcia, dopóki oddanie moczu i śniadanie nie przywrócą równowagi (Układ moczowy/Żołądek) [Clarke]. Ból ucha nie jest charakterystyczny; do obrazu Strophanthus należą szum pochodzenia naczyniowego i uczucie oszołomienia [Clarke]. W porównaniu z China, gdzie huczenie w uszach następuje po utracie krwi lub osłabieniu, w obrazie Strophanthus szum jest związany z nieregularnym biciem serca i dusznością wysiłkową [Farrington]. Ucisk w uszach przy schylaniu nasila szum, podobnie jak schylanie nasila objawy ze strony żołądka i klatki piersiowej [Clarke].

W ogrzewanych pomieszczeniach błona śluzowa nosa wtórnie wysycha, nasilając subiektywne uczucie duszenia; pacjenci otwierają okno, aby oddychać „chłodnym powietrzem i swobodnie”, co odpowiada poprawie na świeżym powietrzu i pogorszeniu w dusznych pomieszczeniach [Clarke]. Poranna niedrożność nosa występuje po nocnej orthopnoë i ustępuje wraz z diurezą oraz przyjęciem pozycji pionowej (Układ moczowy/Sen) [Clarke]. Krwawienie z nosa jest rzadkie, jednak u osób z miażdżycą tętnic może wystąpić po parciu podczas wypróżniania, odzwierciedlając ogólnoustrojowe wahania ciśnienia (Odbytnica) [Clarke]. Kichanie podczas gwałtownego wysiłku (pośpiechu, by zdążyć na tramwaj) jest drobnym, powtarzającym się objawem u niektórych wrażliwych osób [Clinical—Clarke]. Objawy ze strony nosa nie zawierają żadnego objawu charakterystycznego decydującego o wyborze leku, lecz odzwierciedlają modalności dotyczące klatki piersiowej i tętna [Clarke], [Boericke]. Ulgę przynoszą krótkie spacery na świeżym powietrzu — ponownie chodzi o miarowy ruch, a nie pośpiech [Clarke].

Twarz blada, rano nieco obrzmiała, z zastojem żylnym; napływy krwi do twarzy z kołataniem serca; podczas ortopnoe wyraz twarzy niespokojny, rysy zaostrzone wokół nosa — łagodnieją w pozycji siedzącej z podparciem (poprawa) [Clarke]. Przy wysiłku wargi mogą sinieć, a po odpoczynku odzyskują różową barwę (Oddychanie) [Clarke]. Zapadnięte policzki u osób starszych z niewydolnością serca; drobne kropelki potu nad górną wargą podczas napadów uczucia zapadania w żołądku po posiłkach (Żołądek) [Hughes], [Clarke]. Starczy wygląd staje się mniej wyraźny, gdy tętno się wyrównuje i zwiększa się wydzielanie moczu; po tygodniu poprawy rodzina zauważa: „znów wygląda jak dawniej” — częsta obserwacja przy łóżku chorego [Clinical—Clarke]. Neuralgia nerwu trójdzielnego nie należy do obrazu leku; objawy widoczne na twarzy mają charakter hemodynamiczny [Clarke]. U osób używających tytoniu ziemista cera i drżenie wargi towarzyszą kołataniu serca; odstawienie tytoniu wraz ze Stroph. usuwa ten wyraz twarzy (pogorszenie pod wpływem tytoniu) [Boericke], [Clarke].

Jama ustna i język często suche nocą w dusznych pomieszczeniach; pragnienie małych łyków ciepłego płynu, które łagodzą uczucie zapadania w żołądku towarzyszące kołataniu serca (poprawa: małe łyki ciepłego płynu) [Hughes], [Clarke]. Język blady lub z niewielkim nalotem po niespokojnych nocach; gorzki smak po dolegliwościach żołądkowych wywołanych wysiłkiem [Allen]. Podczas duszności chory mówi krótkimi frazami; przerywa, by przełknąć i uspokoić serce, co w jego zachowaniu odzwierciedla modalność: poprawa pod wpływem podparcia i uspokojenia [Clarke]. W stanach toksycznych ślina może gęstnieć przed nudnościami lub wymiotami; ulgę przynosi spokojne siedzenie z wysoko uniesioną głową (Żołądek) [Hughes], [Allen]. Afty nie są charakterystyczne; objawy w jamie ustnej odzwierciedlają odruchy nerwu błędnego pochodzące z serca i żołądka [Clarke]. Gorące, pikantne potrawy spożywane późną nocą nasilają suchość w ustach i późniejszy niepokój (pogorszenie: późne kolacje, przyprawy) [Clarke].

Zgrzytanie zębami podczas niespokojnego snu, zwłaszcza u mężczyzn z „sercem tytoniowym”, których noce są niespokojne i przerywane (Sen) [Clarke]. Bóle zębów nie są objawem przewodnim, ale zaciskanie zębów może być osobliwym nawykiem pomagającym radzić sobie z kołataniem serca, jak gdyby miało ustabilizować organizm — jest to obserwacja, która nie rozstrzyga o wyborze leku [Clinical—Clarke]. Płukanie ust zimną wodą może powstrzymać nudności, zanim przejdą w wymioty, jednak zbyt duża ilość zimnego płynu może wywołać zziębnięcie i nasilić ucisk (Żołądek/Objawy ogólne) [Hughes]. Dziąsła blade u starszych osób z chorobami serca; nieznaczne krwawienie po wysiłku [Clarke]. Zabiegi stomatologiczne wywołują nieregularność tętna; chorego trzeba powoli odchylać do pozycji leżącej i zapewnić mu spokój (pogorszenie: nagłe ruchy, emocje) [Clarke]. Objawy dotyczące zębów mają charakter odruchowy, a nie pierwotny [Clarke].

Uczucie ucisku w poprzek wcięcia szyjnego mostka podczas kołatania serca; chory musi siedzieć pochylony do przodu i oddychać powoli (powiązania z oddychaniem i sercem) [Clarke]. Przełykanie ciepłego płynu łagodzi uczucie zapadania w nadbrzuszu i zaciskania gardła (poprawa: małe łyki ciepłego płynu) [Hughes]. Szybkie mówienie wywołuje suchość gardła i przyspieszenie tętna; powolne mówienie jest dobrze tolerowane (pogorszenie: pobudzenie; poprawa: spokojny, miarowy ruch) [Clarke]. Uczucie kuli w gardle z lęku pojawia się po położeniu i znika po przyjęciu pozycji siedzącej, podobnie jak ortopnoe (Sen) [Clarke]. Niewiele zmian wysiękowych; gardło jest miejscem, w którym ujawnia się lęk związany z sercem [Clarke]. Dym tytoniowy drażni i przyspiesza tętno (pogorszenie: tytoń) [Boericke], [Clarke].

Główna sfera objawów towarzyszących. Uczucie zapadania w nadbrzuszu, nudności, a nawet wymioty, często po wysiłku lub w ciepłych pomieszczeniach, a szczególnie po obfitych posiłkach lub późnych kolacjach; ulgę przynoszą małe łyki ciepłego płynu i spokojne siedzenie z podparciem (poprawa) [Hughes], [Allen], [Clarke]. Apetyt zmienny; zbyt długa przerwa w jedzeniu nasila uczucie omdlewania i wywołuje kołatanie serca (pogorszenie: pozostawanie na czczo, utrata płynów) [Hughes], [Clarke]. Wzdęcie uciska przeponę i nasila duszność; pochylanie się pogarsza, przyjęcie pozycji siedzącej przynosi ulgę (powtórzenie modalności) [Clarke]. W epizodach toksycznych wymioty mogą przejściowo wyrównać tętno, lecz pozostawiają głębokie osłabienie — przemawia to za łagodnym postępowaniem (komentarz patofizjologiczny) [Hughes], [Allen]. Picie zimnej wody niekiedy powstrzymuje nudności, ale może wywołać zziębnięcie i ponowny ucisk w dusznym pomieszczeniu (wzajemne oddziaływanie ciepła i zimna) [Clarke]. W porównaniu z Digitalis (silne nudności, sina twarz, bardzo wolne tętno) obraz Strophanthus obejmuje mniej nasiloną sinicę, wyraźniejszą duszność wysiłkową i dolegliwości żołądkowe z pogorszeniem pod wpływem ciepła [Clarke], [Farrington].

Uczucie pełności i napierania ku górze w górnej części brzucha, gdy serce pracuje z trudem; wątroba może być tkliwa wskutek przekrwienia biernego, a dolegliwość łagodnieje w miarę ustępowania zastoju żylnego (powinowactwo: wątroba, układ wrotny) [Clarke], [Hughes]. Wzdęcie po posiłkach nasila ortopnoe, co wyjaśnia pogorszenie po posiłkach i poprawę przy regularnych wypróżnieniach [Clarke]. Kolkowe bóle od gazów przy pośpiechu po obiedzie; chory musi się zatrzymać i stać, aż ból zelżeje, po czym może powoli ruszyć dalej (spokojny, miarowy ruch) [Clarke]. Przewlekłej niewydolności może towarzyszyć wodobrzusze; chorzy zauważają swobodniejsze oddychanie, gdy pod wpływem Stroph. zwiększa się ilość moczu (powiązanie z układem moczowym) [Clarke], [Hale]. Objawy brzuszne są wtórne; dolegliwości odzwierciedlają ograniczenie pracy przepony i przekrwienie żylne, a nie pierwotny stan zapalny [Clarke]. Notatka z przypadku: „Niewydolność zastawki mitralnej, napięty brzuch; po tygodniu luźniej w pasie, łatwiejszy oddech; obfity mocz” [Clinical—Clarke].

Mocz skąpy w okresie dekompensacji; obrzęki kostek i okolicy krzyżowej; wraz z poprawą czynności serca zwiększa się diureza, a chory oddycha swobodniej — dwubiegunowość sercowo-nerkowa zajmuje centralne miejsce w obrazie tego leku (poprawa: po oddaniu moczu) [Clarke], [Hale]. Białkomocz w przypadkach chorób serca lub miażdżycy tętnic zmniejsza się przy stabilniejszym krążeniu (powinowactwo: nerki) [Clarke]. Częstomocz nocny przy niespokojnej pracy serca; po nocy z kołataniem serca poranny mocz jest skąpy i intensywnie zabarwiony; wraz z wyrównaniem pracy serca ten wzorzec ulega odwróceniu [Clarke]. Stany toksyczne mogą powodować krwiomocz lub uczucie podrażnienia pęcherza; odpoczynek i ciepło łagodzą te objawy [Allen], [Hughes]. Leki moczopędne, które „przymuszają” nerki do pracy bez wspierania serca, mogą nasilać uczucie omdlewania; według klasycznych doniesień Stroph. wspiera oba narządy (uzasadnienie terapeutyczne) [Clarke], [Boericke]. W porównaniu z Apocynum (obrzęki z pierwotnym zajęciem nerek, zmarzliwość) w obrazie Strophanthus na pierwszym planie jest serce, a charakterystyczną modalnością jest poprawa na świeżym powietrzu [Farrington].

Zaparcie z bezskutecznym parciem u starszych osób z chorobami serca; wysilanie się przy wypróżnieniu wywołuje kołatanie serca, zawroty głowy i zaczerwienienie twarzy — ważny aspekt postępowania (pogorszenie: wysilanie się przy wypróżnieniu) [Allen], [Clarke]. Miękki stolec przynosi ulgę w ucisku w brzuchu i wyczuwalne ułatwienie oddychania (poprawa: po oddaniu stolca), ponownie ukazując wzajemne oddziaływanie przepony i serca [Clarke]. Guzki krwawnicze nabrzmiewają przy zastoju żylnym; stają się mniej tkliwe w miarę poprawy kompensacji [Clarke]. Biegunka może towarzyszyć toksycznemu działaniu glikozydów lub występować pod wpływem lęku; w obu przypadkach wyczerpuje i nasila uczucie omdlewania (pogorszenie: utrata płynów) [Hughes]. Obraz objawów ze strony odbytnicy jest drugoplanowy, lecz istotny klinicznie w nocnych dolegliwościach [Clarke]. Po niespokojnej nocy łagodne poranne wypróżnienie często zapowiada lepszy dzień — obserwacja przy łóżku chorego [Clinical—Clarke].

„Serce tytoniowe” u mężczyzn — kołatanie serca, drżenie i duszność po paleniu lub pośpiechu; odstawienie tytoniu wraz ze Stroph. przynosi wyrównanie tętna i lepszą tolerancję wysiłku [Boericke], [Clarke]. Popęd płciowy zmienny, często obniżony przy osłabieniu; przy niewydolności serca może występować kołatanie po stosunku, ustępujące w miarę powrotu do zdrowia (Serce) [Clarke]. Przerost gruczołu krokowego u osób starszych może nasilać potrzebę wstawania w nocy, przerywając sen i nasilając poranne uczucie omdlewania; wraz z poprawą czynności serca nykturia niekiedy się zmniejsza (Układ moczowy/Sen) [Clarke]. Bóle jąder nie są charakterystyczne; w stanach obrzękowych przekrwienie naczyniowe może wywoływać tępy ból powrózka nasiennego [Clarke]. Lęk przed impotencją odzwierciedla szerszy lęk przed niemożnością podołania wysiłkowi (Umysł) [Clarke]. Obraz objawów męskich ma zatem charakter sercowy, modyfikowany przez styl życia (tytoń, późne kolacje, pośpiech) [Boericke], [Clarke].

Kołatanie serca w okresie klimakterium, z miażdżycą tętnic, napływami gorąca i ortopnoe, dobrze reaguje na lek — kobiecy odpowiednik „serca starczego” [Clarke]. Miesiączka może przejściowo nasilać kołatanie serca wskutek zmian objętości krwi; ulgę przynoszą spokojne siedzenie po posiłkach i unikanie ciepłych pomieszczeń nocą (Modalności) [Clarke]. W późniejszym wieku obrzęk kostek i nocna duszność zmniejszają się wraz z diurezą i spokojnymi, miarowymi spacerami w ciągu dnia (Układ moczowy/Objawy ogólne) [Clarke], [Hale]. Ciąża nie jest klasyczną sferą działania leku, jednak przy duszności wysiłkowej ze słabym tętnem i uczuciem osłabienia oraz zapadania można ostrożnie stosować go wspomagająco (porównawcza uwaga kliniczna) [Clarke]. Lęk przed nagłą śmiercią po położeniu się odzwierciedla ogólny ton lękowy Strophanthus (Umysł/Sen) [Clarke]. Patologia narządów miednicy nie rozstrzyga o wyborze tego leku; decyduje serce [Clarke], [Boericke].

Krótkie oddechy z wzdychaniem; ortopnoe — chory musi siedzieć z podparciem; nie może leżeć płasko, gdyż po pierwszym przysnięciu budzi się gwałtownie z uczuciem duszenia (powiązanie z działem Sen) [Clarke], [Allen]. Wchodzenie pod górę lub po schodach albo pośpiech natychmiast wywołują duszność; na świeżym powietrzu jest lepiej niż w dusznym, ogrzanym pomieszczeniu (Modalności) [Clarke]. Kaszel jest zwykle objawem zastoju żylnego — dokuczliwy przy kładzeniu się spać, ze skąpą pienistą plwociną; zmniejsza się wraz z wyrównaniem pracy serca i zwiększeniem ilości moczu (Układ moczowy) [Clarke], [Hale]. Świszczący oddech może pojawiać się u starszych osób z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i miażdżycą tętnic; ulga podczas miarowego, powolnego chodzenia i na świeżym powietrzu należy do codziennych wytchnień opisywanych w obrazie tego leku [Clarke]. W klatce piersiowej odczuwa się raczej ciężar niż pieczenie; brak charakterystycznego dla Phosphorus uczucia „surowości” [Farrington]. Każde kołatanie serca odbiera oddech; każdy oddech wzięty w spokoju wyrównuje bicie serca — wzajemne oddziaływanie narządów charakterystyczne dla Strophanthus [Clarke].

Główny obszar działania. Serce rozszerzone, niewydolne; zmiany zastawki mitralnej i aortalnej z załamującą się kompensacją; starcza miażdżyca tętnic ze słabym, łatwo uciskalnym tętnem; kołatanie serca z błahych przyczyn; nocna ortopnoe; zimny pot z lękiem; poprawa pod wpływem odpoczynku, wysokiego ułożenia głowy, chłodnego powietrza i powrotu diurezy [Clarke], [Boericke], [Hale]. Charakter tętna: szybkie, ale słabe lub nieregularne, gwałtownie przyspieszające pod wpływem emocji; pod wpływem leku uderzenia stają się wolniejsze i silniejsze — „opróżnia żyły” (dawne określenie fizjologiczne) [Clarke]. Ból lub pobolewanie w okolicy przedsercowej towarzyszy niemiarowości; przyciśnięcie dłoni do okolicy serca daje subiektywne poczucie stabilności (poprawa: ucisk) [Boger]. Tytoń pogarsza; Stroph. wymienia się przy sercu tytoniowym — drżenie, kołatanie serca, nikłe tętno [Boericke]. Napady podobne do dławicy piersiowej występują przy pośpiechu lub po posiłku; spokojne siedzenie i chłodne powietrze łagodzą je (Modalności) [Clarke]. W odróżnieniu od Digitalis sinica i skrajne zwolnienie tętna są mniej wyraźne; przy wyborze Stroph. większe znaczenie mają uczucie zapadania w żołądku i pogorszenie w ciepłym otoczeniu [Clarke], [Farrington].

Ucisk w okolicy przedsercowej z kołataniem serca; bicie odczuwane aż w szyi, nieregularne, łatwo wywoływane; pogorszenie przy wysiłku, w ciepłych pomieszczeniach, po posiłkach i nocą; poprawa w pozycji siedzącej z podparciem, na chłodnym powietrzu i w spokoju — triada modalności powracająca w różnych działach [Clarke], [Boericke]. Kłucia lub pobolewanie pod mostkiem z zaczerwienieniem twarzy wywołanym lękiem, które ustępuje wraz z wyrównaniem bicia serca (powiązanie z działem Umysł) [Clarke]. Przy nasilonym zastoju żylnym cała klatka piersiowa wydaje się ciężka; dłoń przyciśnięta do okolicy serca daje choremu poczucie stabilności (poprawa: ucisk, podparcie) [Boger], [Clarke]. Duszność ma bardzo swoisty przebieg: po dziesięciu krokach chory musi się zatrzymać, po czym może powoli iść dalej (spokojny, miarowy ruch) [Clarke], [Hale]. Kaszel zastoinowy jest wtórny: skąpa pienista plwocina, pogorszenie tuż po położeniu się, poprawa w pozycji z podparciem (Oddychanie/Sen) [Clarke]. W porównaniu z Cactus (zaciskanie jak żelazną obręczą, przeszywające bóle) obraz Strophanthus obejmuje duszność wysiłkową, słabe, nieregularne tętno i wyraźną skłonność do pogorszenia pod wpływem ciepła [Farrington], [Clarke].

Między łopatkami pojawia się ciągnące uczucie zmęczenia po niewielkim wysiłku; chory szuka krzesła i opiera się plecami, trzymając głowę wysoko (poprawa: odpoczynek, podparcie) [Clarke]. Pobolewanie okolicy lędźwiowo-krzyżowej wskutek obrzęku i zastoju żylnego łagodnieje po zwiększeniu diurezy (Układ moczowy) [Clarke], [Hale]. Obracanie się w łóżku powoduje trzepotanie serca i chwilowe zaparcie oddechu (pogorszenie: nagły ruch) [Boger], [Clarke]. Mięśnie karku bolą po nocy spędzonej w pozycji półsiedzącej; mała poduszka pod górną częścią pleców poprawia sen (pomocnicza uwaga dotycząca snu) [Clarke]. Nerwobóle okolicy kręgosłupa nie są objawem charakterystycznym; dolegliwości pleców wynikają z obciążeń krążeniowych [Clarke]. Po posiłkach zmiana pozycji na wyprostowaną zmniejsza zarówno napięcie pleców, jak i duszność (Żołądek) [Clarke].

Obrzęk kostek i grzbietu stopy pod wieczór; pozostawiający dołek po ucisku; obuwie staje się ciasne; poprawa w miarę zwiększania się ilości moczu przy lepszej czynności serca (Układ moczowy) [Clarke], [Hale]. Zimne, wilgotne dłonie podczas kołatania serca i lęku; objaw łagodnieje po uspokojeniu chorego i wyrównaniu bicia serca (Umysł) [Clarke]. Drżenie palców u osób używających tytoniu; zmniejsza się po jego odstawieniu i zastosowaniu Stroph. [Boericke]. Nocne bolesne kurcze łydek u osób z miażdżycą tętnic; poprawa po delikatnym rozciąganiu w łóżku i przy lepszym krążeniu [Clarke]. Przy wchodzeniu pod górę lub po schodach nogi wydają się ciężkie jak ołów; krótka przerwa pozwala iść dalej (spokojny, miarowy ruch) [Clarke]. Drętwienie palców stóp, gdy w dniach z obrzękiem buty są ciasne; zmniejsza się w miarę ustępowania obrzęku kostek (powiązanie sercowo-nerkowe) [Clarke].

Skóra blada, chłodna, czasem wilgotna i lepka podczas omdleń; obrzęk pozostawiający dołek po ucisku na podudziach i kostkach; kropelki potu na twarzy przy kołataniu serca [Clarke]. Starcza, sucha skóra przy miażdżycy tętnic; zadrapania goją się powoli; poprawa przepływu obwodowego przy sprawniejszej pracy serca może poprawiać koloryt cery (wrażenie kliniczne) [Clarke]. Świąd nie jest charakterystyczny; w obrazie skóry dominują obrzęk i chłód [Clarke]. Zziębnięcie wywołuje jednocześnie gęsią skórkę i duszność (Objawy ogólne) [Clarke]. Sinica jest mniej wyraźna niż w obrazie Digitalis; przy obciążeniu mogą pojawiać się sinawe wargi, odzyskujące prawidłową barwę po odpoczynku [Clarke], [Farrington]. Gorące pomieszczenia wywołują zaczerwienienie i uczucie ucisku (pogorszenie: gorąco) [Clarke].

Nie może leżeć płasko; śpi w pozycji półsiedzącej, podparty poduszkami lub w fotelu; po pierwszym przymknięciu oczu może gwałtownie się poderwać z uczuciem, że serce opuściło jedno uderzenie, a oddech ustał — „musi usiąść i chwycić się za okolicę serca”; potem chłodne powietrze i kilka łyków ciepłego napoju przynoszą uspokojenie (Poprawa) [Clarke], [Allen]. Sen jest przerywany oddawaniem moczu, kołataniem serca oraz snami o spadaniu lub pościgu (Sny) [Clarke]. Po posiłkach, zwłaszcza po kolacji, nocny niepokój nasila się (Pogorszenie: po posiłkach), natomiast lekka kolacja poprawia wypoczynek [Clarke], [Allen]. W ciepłych, dusznych pomieszczeniach rzuca się przez sen, odrzuca okrycie, szuka okna; kiedy na świeżym powietrzu tętno zwalnia, zapada w drzemkę (Pogorszenie: ciepło; Poprawa: świeże powietrze) [Clarke]. Do tego obrazu należy lęk przed nagłą śmiercią w chwili zasypiania; wraz z poprawą kliniczną lęk ten słabnie, co stanowi obiektywną przesłankę uspokajającą pacjenta i osobę dobierającą lek [Clarke]. Przy nadmiernym zmęczeniu lekko chrapie; zrywa się ze snu, jeśli zbyt szybko się obróci (Pogorszenie: nagły ruch) [Boger]. Sny często budzą go z dyszeniem; należy zwrócić uwagę na wzajemną zależność między czynnością serca a snami (Sny/Serce) [Clarke]. Krótkie drzemki w ciągu dnia w fotelu odświeżają bardziej niż długi sen w łóżku — ważna wskazówka pielęgnacyjna [Clarke]. Dzieci nie stanowią głównej grupy odpowiadającej temu obrazowi; w typie bezsenności Strophanthus przeważają osoby starsze [Clarke]. Przypadek: „Po dwóch tygodniach przyjmowania Stroph. i powstrzymywania się od tytoniu starzec przespał w fotelu dwie godziny bez przerwy — był to wyraźny postęp” [Clinical—Clarke].

Sny o duszeniu się, o przeoczeniu stopnia, o tłumach i podnieceniu, nad którym nie potrafi zapanować; budzi się z kołataniem serca i natychmiast siada (Sen/Serce) [Clarke]. Częste są sny o pościgu, kończące się chwytaniem się za klatkę piersiową; po okresie uspokojenia zasypia ponownie [Clarke]. U niektórych występują sny o podnoszącym się poziomie wody (motyw obrzęku); w dniu następującym po dobrej diurezie snów jest mniej — zależność obserwowana przy łóżku chorego (Układ moczowy) [Clarke]. Powracają troski finansowe lub sceny z pracy, ze stale powtarzającym się wątkiem: „Muszę się spieszyć”, który po przebudzeniu nasila zaburzenia tętna (Pogorszenie: podniecenie/pośpiech) [Clarke]. Sny stają się bardziej wyraziste po późnej kolacji; lekki posiłek wieczorny sprzyja spokojniejszym obrazom sennym (Żołądek) [Allen], [Clarke]. Żadne szczególne motywy prorocze ani erotyczne nie mają rozstrzygającego znaczenia; treść snów odzwierciedla lęk przed wysiłkiem [Clarke].

Zmarznięcie w wilgotnym chłodzie, z krótkim oddechem i pragnieniem ciepłego okrycia, ale chłodnego powietrza do oddychania; nie jest to lek na stany septyczne ani wysoką gorączkę [Clarke]. Wieczorne uczucie gorąca bez pragnienia w dusznych pomieszczeniach; szuka okna mimo zimnych kończyn (przeciwstawienie: pogorszenie od ciepła, poprawa na powietrzu) [Clarke]. Podczas kołatania serca i lęku mogą występować krople potu; pocenie nie przynosi ulgi, dopóki czynność serca się nie ustabilizuje (Objawy ogólne) [Clarke]. Stany gorączkowe wtórne do zakażenia pozostają poza głównym zakresem działania [Clarke]. Podczas dreszczy tętno jest szybkie i słabe; pod wpływem leku staje się wolniejsze i pełniejsze (Serce) [Clarke]. Obraz gorączki ma charakter hemodynamiczny, a nie zapalny [Clarke].

Dreszcze po narażeniu na wilgotny chłód wywołują duszność; ciepło dusznych pomieszczeń powoduje uczucie ucisku i przyspiesza tętno; pot jest zimny i lepki przy omdleniach, a przy kołataniu serca występuje w postaci kropelek — żaden z tych rodzajów pocenia nie przynosi ulgi, dopóki krążenie się nie ustabilizuje [Clarke]. Nocne poty są niewielkie w porównaniu z obrazami leków stosowanych w gruźlicy; charakter pocenia zmienia się wraz z gwałtownymi zaburzeniami czynności serca [Clarke]. Naprzemienność — zimne kończyny przy pragnieniu chłodnego powietrza do oddychania — ujmuje istotę tego paradoksu sercowo-oddechowego (Oddychanie) [Clarke]. Po diurezie temperatura powierzchni ciała wraca do normy (Układ moczowy) [Clarke]. Przeciąg na plecy może wywołać zmarznięcie i skrócenie oddechu; pomaga lekkie okrycie szalem przy otwartym oknie (szczegół pielęgnacyjny) [Clarke]. Zapach potu nie jest charakterystyczny; jego ilość odzwierciedla raczej lęk niż toksyczność [Clarke].

Pogorszenie po obfitych posiłkach, ciężkich kolacjach i późnym jedzeniu; poprawa po małych, częstych posiłkach oraz łykach ciepłego napoju (Żołądek/Sen) [Allen], [Clarke]. Bardziej pragnie chłodnego powietrza niż zimnych napojów; zimne napoje mogą na krótko łagodzić nudności, lecz później, w ciepłych pomieszczeniach, wywoływać uczucie ucisku (Żołądek) [Hughes], [Clarke]. Kawa i mocne alkohole przyspieszają tętno i zaburzają sen (Pogorszenie) [Clarke]. Palenie po posiłkach nasila kołatanie serca (Pogorszenie: tytoń) [Boericke]. Pragnie prostego jedzenia; apetyt wraca wraz z poprawą oddychania i oddawania moczu (Objawy ogólne) [Clarke]. Ograniczenie spożycia soli pomaga zmniejszać obrzęki — tradycyjna uwaga pielęgnacyjna zgodna z zależnościami sercowo-nerkowymi [Clarke].

Główna zależność to sprawność serca ↔ nasilenie objawów: gdy wzrasta siła skurczu serca i powraca diureza, duszność łagodnieje, obrzęki maleją, ustępuje zamroczenie, sen staje się bardziej ciągły, a obawy słabną; gdy mechanizmy kompensacji zawodzą, następuje odwrotny ciąg zmian [Clarke], [Hale], [Boericke]. Ten sam zespół modalności powtarza się we wszystkich obszarach: pogorszenie pod wpływem wysiłku, pośpiechu, emocji, w ciepłych, dusznych pomieszczeniach, po posiłkach, w nocy, podczas leżenia płasko, od tytoniu; poprawa dzięki odpoczynkowi, przy wysokim ułożeniu głowy, na chłodnym, świeżym powietrzu, podczas łagodnego, miarowego ruchu po przerwie, po łykach ciepłego napoju, po oddaniu moczu oraz przy podparciu/ucisku (odsyłacze w działach: Umysł, Serce, Oddychanie, Żołądek, Układ moczowy) [Clarke], [Allen], [Boericke]. Typ pacjenta: osoba starsza lub przedwcześnie postarzała, z miażdżycą tętnic, nerwicą serca, z zimnymi kończynami, a mimo to pragnąca chłodnego powietrza do oddychania — z mniejszą sinicą i mniej wyraźnym „wolnym tętnem” niż w obrazie Digitalis, za to z silniej zaznaczoną dusznością wysiłkową i pogorszeniem od ciepła [Farrington], [Clarke]. Podgrupa określana jako serce tytoniowe stanowi użyteczny, szczególny obszar zastosowania w praktyce: drżenie, kołatanie serca, słabe tętno, uczucie zapadania w żołądku — Stroph. wielokrotnie pomagał, gdy przestrzegano abstynencji od tytoniu [Boericke], [Clarke]. Z punktu widzenia patofizjologii środek o dodatnim działaniu inotropowym poprawia przepływ krwi w kierunku obwodowym, obniża ciśnienie żylne i pobudza diurezę — stąd stały sercowo-nerkowy zespół objawów ustępujących pod wpływem leku [Hughes], [Clarke]. Charakter lęku jest związany z narządem: lęk narasta wraz z nieregularnością uderzeń serca i słabnie, gdy tętno staje się bardziej miarowe (Umysł). Wskazówki pielęgnacyjne (małe posiłki, pozycja z podparciem, świeże powietrze, łatwe wypróżnienia) działają synergicznie z lekiem, jak zauważali dawni autorzy [Clarke], [Dewey]. Dobór leku opiera się na duszności wysiłkowej, słabym/nieregularnym tętnie, pogorszeniu od ciepła, uczuciu zapadania w żołądku, ortopnoe i obrzękach ustępujących w miarę powrotu wydalania moczu — gdy objawy te występują łącznie, Strophanthus przynosi powtarzalną poprawę [Clarke], [Boericke], [Hale].

Niewydolność serca / wady zastawkowe

• Digitalis – Wolne, przerywane tętno, wyraźna sinica, skrajnie nasilone nudności; woli chłód, choć marznie, boi się ruchu; Stroph.: mniejsza sinica, silniejsza duszność wysiłkowa, pogorszenie od ciepła i uczucie zapadania w żołądku zamiast uporczywych wymiotów [Clarke], [Farrington].
• Convallaria – Niedomykalność zastawki mitralnej z kołataniem serca i dusznością; więcej bólów neuralgicznych w klatce piersiowej; Stroph. silniej zaznacza się w obszarze sercowo-nerkowym, z przeciwstawieniem obrzęków i diurezy [Clarke], [Boericke].
• Crataegus – Odżywienie mięśnia sercowego i zmiękczanie tętnic; łagodny środek wzmacniający w starczych zmianach serca; Stroph. ma silniejsze działanie inotropowe, z wyraźną dusznością wyzwalaną przez wysiłek i pogorszeniem w ciepłym pomieszczeniu [Clarke].
• Adonis-v. – Załamanie kompensacji z arytmią i puchliną wodną; obrazy nakładają się na siebie; w Stroph. silniej zaznaczone są pogorszenie od ciepła i uczucie zapadania w żołądku, natomiast w Adonis — pobudzenie wydalania moczu [Farrington], [Clarke].
• Cactus – Ból jak od zaciskającej opaski, kłujący; w Stroph. brak uczucia żelaznej obręczy, występuje słabe, nieregularne tętno z dusznością wysiłkową [Farrington], [Clarke].
• Spigelia – Lewostronna neuralgia, kłucie promieniujące do ramienia; tętno niekoniecznie słabe; w Stroph. dominuje osłabienie siły serca, a nie neuralgia [Farrington].
• Aurum – Stany nadciśnienia, melancholii i skłonności samobójczych z chorobą serca; w Stroph. występuje lęk związany z narządem, bez głębokiej rozpaczy moralnej [Kent], [Clarke].
• Naja – Zapalenie wsierdzia obejmujące zastawki z uczuciem zaciskania gardła, objawami lewostronnymi i przygnębieniem moralnym; w Stroph. brak zabarwienia psychicznego charakterystycznego dla leków z jadów węży [Clarke].

Puchlina wodna / objawy sercowo-nerkowe

• Apocynum-can. – Puchlina wodna z pierwotnym zajęciem nerek; zmarznięcie, brak pragnienia; w Stroph. pierwotne jest serce, występuje poprawa na świeżym powietrzu i pogorszenie od ciepła; diureza następuje po poprawie tętna [Farrington], [Clarke].
• Arsenicum – Niepokój ruchowy o północy, palący lęk, pragnienie picia małymi łykami; obrzęki; w Stroph. mniej pieczenia, silniejsza duszność wysiłkowa i lęk związany z sercem [Kent], [Clarke].
• Helleborus – Puchlina nerkowa z otępieniem; w Stroph. silniejszy związek z krążeniem i wysiłkiem [Clarke].

Serce tytoniowe / nerwica serca

• Tabacum – Zapaść, zimny pot, śmiertelnie nasilone nudności; Stroph. stabilizuje „serce tytoniowe” z kołataniem i drżeniem, przy mniej głębokiej zapaści [Boericke], [Clarke].
• Gelsemium – Drżenie, trema, osłabienie ruchowe; miękkie tętno; w Stroph. drżenie z nieregularną czynnością serca i dusznością wysiłkową [Farrington].
• Coffea – Bezsenność z radosnego podniecenia; tętno gwałtownie przyspiesza, ale serce jest strukturalnie zdrowe; w Stroph. bezsenność z lęku związanego z narządem i duszności wysiłkowej [Kent], [Clarke].

Modalności / otoczenie

• Glonoinum – Ciepło i słońce nasilają pulsujący ból głowy, rozszerzenie naczyń; w Stroph. pogorszenie od ciepła wiąże się z uciskiem w okolicy serca i utrudnieniem oddychania przy słabym tętnie [Farrington], [Clarke].
• Lycopus – Kołatanie serca w stanach nadczynności tarczycy; Stroph. odpowiada starczym zmianom naczyniowym, nie zaś typowo tyreotoksykozie [Clarke].
• Spongia – Nocne duszenie się z suchością krtani; w Stroph. duszenie się wynika z ortopnoe pochodzenia sercowego, z przeciwstawieniem obrzęków i diurezy [Clarke].

Objawy żołądkowe

• Ipecac. – Uporczywe wymioty przy czystym języku, niewielka ulga; w Stroph. uczucie zapadania w żołądku związane z czynnością serca, poprawa po łykach ciepłego napoju i w spokoju [Hughes], [Clarke].
• Nux-v. – Drażliwość żołądka, drażliwe usposobienie; objawy sercowe są odruchowe; w Stroph. pierwotna niewydolność serca z wtórnymi objawami żołądkowymi [Clarke], [Farrington].

• Lek komplementarny: Crataegus — odżywienie mięśnia sercowego i „zmiękczanie” tętnic uzupełniają działanie inotropowe Stroph. w sercu starczym [Clarke].
• Lek komplementarny: Convallaria — niewydolność zastawki mitralnej z dusznością; w niektórych klasycznych przypadkach stosowany naprzemiennie [Boericke].
• Lek komplementarny: Adonis-v. — puchlina wodna z arytmią; oba leki wspierają zawodzącą kompensację, z różnym rozłożeniem akcentów [Farrington].
• Lek komplementarny: Apocynum-can. — oporna puchlina wodna; Stroph., gdy pierwotne jest zajęcie serca, Apoc., gdy nerek [Farrington], [Clarke].
• Dobrze działa po: Acon. — po ostrych napadach tachykardii z lękiem, gdy grozi niewydolność, przechodzi się do Stroph. dla podtrzymania działania [Clarke], [Dewey].
• Dobrze działa po: Nux-v. — po nadużyciach dietetycznych i używkach w „sercu tytoniowym”, następnie Stroph. w celu ustabilizowania tętna [Boericke].
• Dobrze poprzedza: Arsen. — jeśli niepokój ruchowy o północy i palący lęk utrzymują się po ustabilizowaniu czynności narządu [Kent].
• Dobrze poprzedza: Digitalis — jeśli utrzymują się wyraźne zwolnienie tętna i sinica, obraz po Stroph. może przejść w obraz Digitalis (ostrożność w praktyce) [Clarke].
• Antidotum na działanie leku: Camph. — tradycyjne ogólne antidotum na gwałtowne objawy sercowe wywołane lekiem [Boericke].
• Jego działanie antidotuje: Nux-v. — według niektórych doniesień Nux-v. łagodzi podrażnienie żołądka i nudności toksyczne [Hughes], [Boericke].
• Lek zgodny: Cactus — neuralgia z uczuciem żelaznej obręczy nakładająca się na niewydolność może wymagać Cactus po ustabilizowaniu rzutu serca przez Stroph. [Farrington].
• Lek zgodny: China — osłabienie po utracie płynów z nadpobudliwością serca (unikać forsowania się) [Dewey].
• Leki niezgodne / konflikty: W źródłach klasycznych nie odnotowano jednoznacznie żadnych [Clarke], [Boericke].

• Wskazania – Poszerzenie serca i załamywanie się kompensacji (w wadach mitralnych lub aortalnych), serce starcze ze stwardnieniem tętnic, serce tytoniowe, obrzęki sercowo-nerkowe i albuminuria, ortopnoe, duszność wysiłkowa, pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu, uczucie zapadania w żołądku po wysiłku lub posiłkach [Clarke], [Boericke], [Hale].
• Potencja i dawkowanie – Klasyczne zastosowanie obejmuje Ø/1x–6x dla wspomagania narządowego (sercowo-nerkowego, u osób starszych) oraz 30C w przypadkach konstytucyjnych z wyraźnym obrazem modalności; podawać małe, powtarzane dawki w ostrej dekompensacji, a następnie stosować dłuższe odstępy, gdy tętno się wyrównuje i powraca wydalanie moczu; przerwać podawanie lub wydłużyć odstępy, gdy poprawiają się sen i tolerancja wysiłku [Boericke], [Dewey], [Clarke].
• Postępowanie wspomagające – Pozycja z podparciem, świeże, chłodne powietrze, lekka kolacja, powstrzymanie się od tytoniu i alkoholi wysokoprocentowych, spokojne spacery miarowym krokiem, łatwe wypróżnienia, uniesienie kostek; środki te odzwierciedlają modalności poprawy leku i zmniejszają obciążenie serca [Clarke], [Dewey].
• Cenne obserwacje kliniczne – „Serce tytoniowe z drżeniem i kołataniem — tętno wyrównało się po Stroph. i zaprzestaniu palenia” [Boericke]. „Osoba starsza, ortopnoe nasilająca się pod wpływem ciepła — po Stroph. spała z podparciem, ilość moczu wzrosła, obrzęki kostek zmalały” [Clarke]. „Kołatanie po posiłkach, uczucie zapadania w żołądku, lęk przy kładzeniu się — małe łyki ciepłego płynu + Stroph. przyniosły uspokojenie” [Hughes]. „Niewydolność zastawki mitralnej: po tygodniu mógł powoli spacerować po ogrodzie; spał w fotelu po dwie godziny bez przerwy” [Clarke].

Umysł

• Umysł—Lęk—przed śmiercią—nagłą—przy zasypianiu. Lęk związany ze stanem narządu z nocnym zrywaniem się ze snu. [Clarke]
• Umysł—Niepokój—o chorobę serca. Zasadniczy obraz nerwicy serca. [Clarke]
• Umysł—Drażliwość—pod wpływem pobudzenia lub pośpiechu. Wysiłek i emocje → gwałtowne zaburzenie tętna. [Nash], [Clarke]
• Umysł—Towarzystwo—pragnie—uspokaja go. Poprawa pod wpływem uspokajania. [Clarke]
• Umysł—Niepokój ruchowy—z kołataniem serca. Tętno wpływa na stan psychiczny. [Clarke]
• Umysł—Bojaźliwość—lęk przed wchodzeniem po schodach. Unikanie duszności wysiłkowej. [Clarke]

Głowa

• Głowa—Zawroty głowy—po posiłkach—przy wstawaniu. Uczucie omdlewania związane z żołądkiem i krążeniem. [Allen], [Clarke]
• Głowa—Ciężkość—ciepłe pomieszczenie—pogorszenie. Obraz pogorszenia pod wpływem ciepła. [Clarke]
• Głowa—Ból—czołowy—poprawa—na świeżym powietrzu. Świeże powietrze wyrównuje tętno i łagodzi dolegliwości głowy. [Clarke]
• Głowa—Przekrwienie—parcie przy wypróżnieniu—pogorszenie. Związek między odbytnicą a sercem. [Allen]
• Wzrok—Zamglenie—podczas—kołatania serca. Kołatanie pogarsza widzenie. [Clarke]
• Uszy—Szum—szumiący—synchroniczny—z tętnem. Wskaźnik stanu naczyń. [Clarke]

Żołądek

• Żołądek—Uczucie zapadania—nadbrzusze—podczas—kołatania serca. Związek serca z nerwem błędnym. [Hughes], [Clarke]
• Nudności—po wysiłku—ciepłe pomieszczenie—pogorszenie. Wysiłek i ciepło <. [Hughes]
• Wymioty—przynoszą chwilową ulgę—następnie osłabienie. Odruch toksyczny. [Allen]
• Apetyt—zmienny—pozostawanie na czczo—nasila uczucie omdlewania. Utrata płynów <. [Hughes]
• Pokarm—po posiłkach—pogorszenie—kołatanie serca. Nocny niepokój. [Clarke]
• Napoje—ciepłe, małymi łykami—poprawa. Cenna wskazówka pielęgnacyjna. [Hughes]

Serce i krążenie

• Serce—Kołatanie—po najmniejszym—wysiłku. Charakterystyczny czynnik wyzwalający. [Clarke], [Boericke]
• Tętno—Nieregularne—słabe—pobudzenie—pogorszenie. Źródło lęku związanego ze stanem narządu. [Clarke]
• Serce—Ból—okolica przedsercowa—ucisk—poprawa. Ucisk dłonią uspokaja. [Boger]
• Serce—Ortopnoe—musi usiąść. Sen z podparciem. [Clarke]
• Serce—Poszerzone—załamywanie się kompensacji. Główna sfera działania. [Clarke]
• Stwardnienie tętnic—serce starcze—duszność—ciepło—pogorszenie. Modalność środowiskowa. [Clarke]

Klatka piersiowa i oddychanie

• Oddychanie—Duszność—przy—wchodzeniu pod górę. Duszność wysiłkowa. [Clarke]
• Oddychanie—Wzdychanie—z—kołataniem serca. Związek bicia serca z oddechem. [Clarke]
• Kaszel—zastoinowy—w porze udawania się na spoczynek—leżenie—pogorszenie—przyjęcie pozycji siedzącej—poprawa. Kaszel związany z zastojem żylnym. [Clarke]
• Klatka piersiowa—Ucisk—ciepłe pomieszczenie—pogorszenie—świeże powietrze—poprawa. Ciąg modalności. [Clarke]
• Oddychanie—Ortopnoe—po—pierwszym śnie. Zrywanie się z drzemki. [Allen]
• Klatka piersiowa—Ciężar—podczas—zastoju żylnego—po—oddaniu moczu—poprawa. Biegunowość sercowo-nerkowa. [Clarke], [Hale]

Układ moczowy

• Mocz—skąpy—z—obrzękami. Wskaźnik dekompensacji. [Clarke]
• Albuminuria—pochodzenia sercowego—z dusznością. Związek sercowo-nerkowy. [Clarke]
• Oddawanie moczu—po—poprawa—oddychania. Charakterystyczny przejaw biegunowości. [Clarke], [Hale]
• Nykturia—w—chorobie serca. Sen przerywany potrzebą oddania moczu lub biciem serca. [Clarke]
• Krwiomocz—w następstwie—działania leku. Na obrzeżu obrazu toksykologicznego. [Allen]
• Zatrzymanie moczu—osoby starsze—z—obrzękami. Objaw towarzyszący zastojowi żylnemu. [Clarke]

Sen

• Sen—budzi się—z uczuciem duszenia—po pierwszym śnie. Charakterystyczny obraz ortopnoe. [Clarke], [Allen]
• Pozycja—leżenie płasko—pogorszenie—siedzenie z podparciem—poprawa. Podstawowy element pielęgnacji. [Clarke]
• Sen—Zaburzony—przez—kołatanie serca. Wybudzenie z lękiem związanym ze stanem narządu. [Clarke]
• Sny—jest ścigany, nie może się spieszyć—budzi się—z kołataniem serca. Lęk przed wysiłkiem. [Clarke]
• Sen—Lepszy—w fotelu. Drzemka z podparciem. [Clarke]
• Sen—Po posiłkach—pogorszenie—kołatanie serca. Późna kolacja <. [Allen], [Clarke]

Objawy ogólne

• Objawy ogólne—Wysiłek—pogorszenie. Całość obrazu wyzwalana przez wysiłek. [Clarke]
• Objawy ogólne—Ciepło—ciepłe pomieszczenie—pogorszenie—świeże powietrze—poprawa. Kluczowa biegunowość warunków otoczenia. [Clarke]
• Objawy ogólne—Po posiłkach—pogorszenie. Oś sercowo-żołądkowa. [Clarke]
• Objawy ogólne—Po oddaniu moczu—poprawa. Charakterystyczny obraz sercowo-nerkowy. [Clarke], [Hale]
• Objawy ogólne—Tytoń—pogorszenie. Szczególne zastosowanie w sercu tytoniowym. [Boericke]
• Objawy ogólne—Odpoczynek—poprawa—pośpiech—pogorszenie. Biegunowość tempa aktywności. [Clarke]

Hughes — A Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1885–87): toksykologia glikozydów strofantusa; działanie na serce i żołądek; uwagi kliniczne (biegunowość sercowo-nerkowa).
T. F. Allen — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79) & Handbook (1898): zebrane fragmenty prób lekowych; toksykologia (nudności, arytmia); uwagi dotyczące głowy, żołądka i układu moczowego.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–91): potwierdzenia kliniczne w niewydolności serca, ortopnoe i nocnym zrywaniu się ze snu.
Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz kliniczny — poszerzone serce, starcze stwardnienie tętnic, serce tytoniowe; modalności; wspomagające postępowanie pielęgnacyjne.
Boericke — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901/1927): objawy charakterystyczne — kołatanie serca przy wysiłku, serce tytoniowe, obrzęki i albuminuria, poprawa na świeżym powietrzu, pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu.
Hale — New Remedies (koniec XIX w.): doniesienia terapeutyczne — strofantyna przy załamywaniu się kompensacji; diureza; serce ze stwardnieniem tętnic.
C. M. Boger — Synoptic Key (1915/1931): objawy ogólne i modalności — poprawa w spoczynku, pogorszenie przy wysiłku; ucisk okolicy serca przynosi ulgę.
E. B. Nash — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1907): porównania — Digitalis a leki wspomagające serce; emocje i wysiłek jako czynniki wyzwalające.
E. A. Farrington — Clinical Materia Medica (1887): różnicowanie leków nasercowych (Digitalis, Cactus, Adonis, Convallaria, Crataegus, Arsenicum).
W. A. Dewey — Practical Homeopathic Therapeutics (1901): opieka nad chorym — pozycja ciała, dieta; kolejność stosowania leków po gwałtownych zaostrzeniach.
James Tyler Kent — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): zabarwienie miazmatyczne; relacje między psychiką a narządem w obrazach leków nasercowych.
John Henry Clarke — Prescriber & Clinical writings (różne): uwagi o sercu tytoniowym; modalności związane z pielęgnacją i otoczeniem w przypadkach kardiologicznych.
Richard Hughes — Pharmacodynamics (różne wydania): uzasadnienie działania inotropowego substancji naparstnicopodobnych; przestrogi dotyczące żołądka przy stosowaniu w postaci surowej.
Margaret Tyler — Homeopathic Drug Pictures (1942): szkice obrazu serca starczego; skłonność do poprawy na świeżym powietrzu u pacjentów kardiologicznych.