• Klatka piersiowa i płuca (główny ośrodek osłabienia ruchowego): Głębokie osłabienie i uczucie pustki w klatce piersiowej, wyczerpujący kaszel, męczliwość głosu, konieczność mówienia powoli lub przerywania wypowiedzi, nasilenie duszności przy schodzeniu po schodach; uciskanie mostka dłońmi przynosi ulgę; poprawa po odkrztuszeniu, choć osłabienie pozostaje [Kent], [Clarke], [Boericke], [Hering].
• Krtań i głos: Bezgłos wskutek mówienia, załamywanie się głosu; osoby czytające na głos i śpiewacy szybko tracą głos; chrypka z lepką, zieloną lub słodkawą plwociną; mówienie wywołuje kaszel [Hering], [Allen], [Boericke].
• Oskrzela i nieżyt: Obfita, często zielonkawa, słodkawa lub słonawa plwocina, rzężący, a przy tym wyczerpujący kaszel; pogorszenie kaszlu podczas mówienia, śmiechu, śpiewania i po wysiłku, poprawa w leżeniu na prawym boku i po odkrztuszeniu wydzieliny [Clarke], [Boericke], [Nash].
• Brzuch i kolka: Ściskające bóle kolkowe ustępujące pod wpływem silnego ucisku lub zgięcia wpół; uczucie pustki w nadbrzuszu; wzdęcia z osłabieniem [Hering], [Allen].
• Odbytnica: Zaparcie z miękkim stolcem wymagającym dużego wysiłku (niedowład wydalania stolca); osłabienie odbytnicy; bolesność guzków krwawniczych po parciu [Hering], [Allen], [Clarke] (por. Alum.).
• Dno miednicy u kobiet: Parcie ku dołowi, jakby wszystko miało się wysunąć na zewnątrz, skłonność do wypadania narządów, konieczność krzyżowania nóg lub uciskania dłonią, upławy przypominające białko jaja z osłabieniem; bóle przypominające porodowe o przebiegu crescendo–decrescendo [Clarke], [Hering], [Kent].
• Nerwobóle (twarz, okolice międzyżebrowe, jajniki): Bóle narastają stopniowo do szczytowego nasilenia, po czym powoli ustępują; ucisk przynosi ulgę; ruch i mówienie nasilają objawy; częsta lokalizacja wzdłuż nerwów międzyżebrowych i nerwu trójdzielnego [Hering], [Allen], [Farrington], [Boger].
• Ogólne objawy nerwowo-mięśniowe: Skrajne zmęczenie po najmniejszym wysiłku, poczucie bezwładu kończyn, wypuszczanie przedmiotów z rąk, uginanie się kolan; schodzenie nasila objawy bardziej niż wchodzenie — objaw charakterystyczny [Kent], [Clarke], [Tyler].
• Psychika i napięcie nerwowe: Znużenie, przygnębienie, niepokój o zdrowie, spowolnienie procesów poznawczych z wyczerpaniem mięśni; wrażliwość na muzykę (pogorszenie wskutek pobudzenia emocji) [Kent], [Clarke], [Nash].

• Silny ucisk bolesnej okolicy (brzucha, okolic międzyżebrowych, mostka). [Hering], [Boger]
• Po odkrztuszeniu — łatwiejsze oddychanie; kaszel łagodnieje, choć osłabienie się utrzymuje. [Boericke], [Clarke]
• Odpoczynek, milczenie, mówienie mało i powoli; unikanie wysiłku głosowego. [Kent], [Hering]
• Leżenie na prawym boku lub podpieranie klatki piersiowej poduszkami albo dłońmi. [Clarke]
• Pochylanie się do przodu lub zginanie wpół podczas kolki lub kaszlu. [Hering]
• Ciepło, otulanie, ciepłe napoje przy obolałości klatki piersiowej i nerwobólach. [Boericke], [Allen]
• Łagodny, stały ucisk lub bandażowanie okolicy dna miednicy (przy uczuciu parcia ku dołowi). [Clarke]
• Przebywanie na świeżym powietrzu przy łagodnej temperaturze i bezwietrznej pogodzie (ostry wiatr nasila objawy, spokojne powietrze przynosi ulgę). [Tyler]
• Krótkie drzemki lub spokojny sen — przejściowe odzyskanie sił. [Nash]
• Podparcie podczas schodzenia (poręcz); powolne, miarowe kroki. [Clinical]
• Zjedzenie niewielkiej ilości pokarmu może złagodzić uczucie pustki i zapadania. [Clarke]
• Masaż osłabionych kończyn i mięśni międzyżebrowych. [Clinical]

• Mówienie, czytanie na głos, śpiewanie, nawet krótka rozmowa — wywołują kaszel i wyczerpanie. [Hering], [Kent], [Boericke]
• Wysiłek, wchodzenie, a zwłaszcza schodzenie po schodach, dźwiganie; schodzenie szczególnie wyczerpuje i wstrząsa klatką piersiową. [Kent], [Clarke]
• Ruch, śmiech, głębokie oddychanie, zimne powietrze, przeciągi — nasilają kaszel i bóle. [Allen], [Clarke]
• Wieczorem i po wysiłku; uczucie zapadania przed południem u niektórych uczestników prób lekowych. [Allen], [Hering]
• Dotyk (nerwobóle), podczas gdy silny ucisk przynosi ulgę — paradoks typowy dla Stann. [Hering], [Boger]
• Muzyka i emocje — pobudzają i wyczerpują układ nerwowy, ponownie wywołują kaszel i osłabienie. [Kent]
• Ciepło łóżka w nocy przy nerwobólach międzyżebrowych; rano kaszel pojawiający się przy mówieniu po przebudzeniu. [Clarke], [Boericke]
• Schylanie się, mówienie na stojąco oraz zimna, wilgotna pogoda. [Clarke], [Tyler]
• Pozostawanie na czczo — uczucie pustki, zapadania i osłabienie z drżeniem nasilają się przy pustym żołądku. [Clarke]
• Wysiłek w ciąży i w okresie odchodów połogowych — pod jego wpływem powraca parcie ku dołowi. [Hering], [Clarke]
• Zapachy, dym, pył u osób czytających na głos i śpiewaków — ponownie wywołują zmęczenie krtani. [Boericke]

Dominuje znużenie i przygnębienie; chory czuje, że nie podoła zadaniom, i unika rozmowy, ponieważ mówienie wyczerpuje i wywołuje kaszel. Zachowanie to odzwierciedla modalność pogorszenia pod wpływem mówienia [Kent], [Hering]. Myślenie jest powolne, z uczuciem pustki nie tylko w klatce piersiowej, lecz także w dołku podsercowym, oraz bojaźliwym niepokojem, że sił zabraknie w połowie jakiegokolwiek wysiłku. Muzyka i rozmowa nacechowana emocjami nasilają objawy wskutek pobudzenia nerwowego; osoba odpowiadająca obrazowi Stann. często prosi odwiedzających, by mówili cicho, po czym odpowiada krótkimi zdaniami, aby oszczędzać oddech — ta oszczędność wysiłku sama w sobie ma znaczenie diagnostyczne [Clarke]. Próby pracy lub czytania na głos wywołują drażliwość; po tych nieudanych wysiłkach ogarnia chorego smutek ze wzdychaniem i płaczliwością, ustępujący na krótko po odpoczynku lub krótkiej drzemce [Nash]. W przeciwieństwie do Phosphorus, u którego pobudliwość i żarliwa otwartość towarzyska poprzedzają wyczerpanie, w obrazie Stann. od początku występuje oszczędzanie sił: oszczędzanie oddechu, chronienie głosu, korzystanie z ucisku i podparcia. Obawa ma praktyczny charakter: „Jeśli będę dużo mówić, zacznę kaszleć i opadnę z sił”. Gdy wreszcie udaje się swobodnie odkrztuszać, poprawiają się nastrój i pewność siebie, choć osłabienie ruchowe pozostaje — jest to wyraźne powiązanie z modalnością poprawy po odkrztuszeniu [Boericke], [Clarke]. Krótki opis przypadku: zawodowy lektor, zachrypnięty i przygnębiony, mógł przeczytać zaledwie dwa akapity, zanim kaszel i osłabienie zmuszały go do przerwania; Stann. 30C przywróciło mu zdolność czytania w krótkich sesjach, pod warunkiem że mówił w odpowiednim tempie i dawał głosowi odpocząć [Kent]. [Clinical]

Ból głowy towarzyszy kaszlowi, zwłaszcza rozpierający ból czoła po napadach; skóra głowy jest wrażliwa na dotyk, a jednak ucisk dłonią przynosi ulgę — typowy paradoks Stann. [Hering]. Częste są zawroty głowy przy schodzeniu po schodach, jakby mózg „opadał” przy każdym kroku; objaw łagodnieje, gdy klatka piersiowa jest podparta, a kroki powolne — co ponownie odpowiada modalności związanej ze schodzeniem [Clarke]. Praca umysłowa szybko wywołuje uczucie ciężkości oraz pustki w nadbrzuszu, zmuszając chorego do odpoczynku. Nerwobóle skroniowe i jarzmowe mogą powoli narastać, osiągać szczyt, a następnie stopniowo wygasać, zgodnie z klasycznym przebiegiem bólu Stann. [Hering], [Allen].

Męczliwość mięśni oczu podczas czytania; litery zamazują się, gdy chory czyta na głos; łzawienie na zimnym powietrzu z odchrząkiwaniem gęstego śluzu spływającego z nozdrzy tylnych. Światłowstręt jest niewielki; cechą charakterystyczną jest osłabienie czynnościowe, a nie światłowstręt zapalny [Clarke]. Ulgę przynosi spokojne czytanie bez mówienia, które oszczędza krtań i klatkę piersiową.

Dzwonienie i buczenie w uszach w stanie wyczerpania; nerwoból ucha może mieć przebieg crescendo–decrescendo; zwiększona wrażliwość na hałas przed wystąpieniem kaszlu. Brak swoistych zmian chorobowych ucha; objawy uszne odpowiadają ogólnemu zmęczeniu nerwowemu [Allen], [Hering].

Nieżyt tylnej części nosa z gęstym, lepkim śluzem, który trzeba odchrząkiwać; suchość nosa w ciepłych pomieszczeniach, a następnie wodnisty katar w zimnie i wilgoci; zapach dymu lub pył natychmiast wywołują chrypkę i kaszel — w objawach tej okolicy dominuje powinowactwo do krtani [Clarke], [Boericke].

Twarz blada, zapadnięta, z rysami zdradzającymi zmęczenie; nerwoból okolicy jarzmowej o przebiegu crescendo–decrescendo, często lewostronny, nasilający się podczas mówienia i ruchu, łagodniejący pod wpływem ucisku i ciepła [Hering]. Wargi suche; wyraz twarzy niespokojny przed dłuższą wypowiedzią lub napadem kaszlu.

Smak często słodkawy przy porannym odkrztuszaniu; zwiększone wydzielanie śliny podczas kaszlu; język pokryty żółtawobiałym nalotem w przewlekłym nieżycie. Mówienie wysusza jamę ustną; chory najchętniej popija małymi łykami ciepły napój. Kaszel wstrząsa zębami; nerwoból szczęki promieniuje do nich podczas fali bólu [Allen], [Hering].

Nerwoból zębów wzdłuż przebiegu nerwu podoczodołowego; pogorszenie pod wpływem zimnego powietrza, dotyku i mówienia, poprawa pod wpływem silnego ucisku i ciepła; bóle powoli narastają do szczytu, a następnie ustępują — ponownie typowy przebieg Stann. [Hering].

Uczucie otarcia i zmęczenia krtani; głos ochrypły lub zanikający już po krótkim używaniu; czytanie na głos wywołuje łaskotanie i kaszel; śluz zalega za rękojeścią mostka, z bolesnością podczas wydawania głosu [Boericke], [Clarke]. Połykanie jest swobodne, lecz sama czynność mówienia męczy cały obszar gardła i klatki piersiowej. Ciepłe napoje i para nawilżają oraz przynoszą ulgę.

Uczucie pustki i zapadania w nadbrzuszu — wrażenie, jakby wszystko w środku zanikło — nasilające się podczas mówienia lub po niewielkim wysiłku; zasłabnięcie zmusza do zjedzenia czegoś lub odpoczynku [Clarke]. Nudności towarzyszą najsilniejszym napadom kaszlu, ale objawy żołądkowe są drugorzędne wobec motywu wyczerpania ruchowego.

Ściskające bóle kolkowe wokół pępka, łagodniejące pod wpływem ucisku (dłońmi lub opaską) oraz zginania wpół; wzdęcia po niewielkim zmęczeniu; kłucie w podżebrzach podczas kaszlu. Powłoki brzuszne bolą od napadów; ciepło przynosi ulgę [Hering], [Allen].

Parcie na mocz ze słabym strumieniem w stanach wyczerpania; w dniach nasilonego kaszlu moczu może być mało, a jego oddawanie staje się swobodniejsze, gdy odpoczynek przywraca napięcie. Brak patognomonicznego osadu lub zapachu; objawy wskazują na osłabienie czynnościowe, a nie chorobę nerek [Clarke].

Objaw charakterystyczny: zaparcie z miękkim stolcem, który mimo to wymaga silnego parcia — atonia odbytnicy; stolec cofa się, jeśli mięśnie brzucha nie pracują z dużą siłą [Hering], [Allen], [Clarke] (dla porównania Alumina: brak potrzeby wypróżnienia, nieczynna odbytnica). Guzki krwawnicze bolesne od parcia; ulgę przynoszą miejscowy ucisk i ciepłe kąpiele.

Pożądanie płciowe zmniejszone wskutek wyczerpania; po wytryskach nasienia pozostaje uczucie jeszcze większej pustki w klatce piersiowej i osłabienie pleców; stosunek nasila skłonność do kaszlu następnego ranka — ponownie schemat ruch lub używanie → osłabienie [Clarke], [Kent].

Parcie ku dołowi w obrębie macicy ze skłonnością do jej wypadania; chora musi usiąść, skrzyżować nogi lub uciskać srom, aby podtrzymać narządy; upławy przypominające białko jaja; po nadmiernym zmęczeniu miesiączki występują przedwcześnie i są obfite, a po nich pojawia się skrajne osłabienie ruchowe [Hering], [Clarke], [Kent]. Bóle podobne do porodowych, promieniujące od pleców ku przodowi, mają przebieg crescendo–decrescendo. Osoby pracujące głosem i matki karmiące ulegają wyczerpaniu w sposób typowy dla Stann.: mówienie lub wysiłek przy pracach domowych wywołują kaszel i uczucie opadania z sił.

Duszność przy niewielkim wysiłku, mówieniu, śmiechu, schodzeniu; poprawa po odkrztuszeniu i w spoczynku, gdy klatka piersiowa jest podparta. Wydech może być wydłużony, z wzdychaniem; wdech wywołuje łaskotanie. U osób starszych z rozedmą rozstrzygający jest wzorzec Stann. (mówienie → kaszel → osłabienie, ulga po odkrztuszeniu śluzu) [Boericke], [Nash].

Kołatanie serca z osłabieniem podczas schodzenia lub po kaszlu; skurcze serca odczuwane raczej jako puste niż silne; chory obawia się, że serce „zatrzyma się”, jeśli podejmie wysiłek lub będzie dużo mówił. Tętno miękkie, łatwo przyspiesza; objawy sercowe ustępują, gdy klatka piersiowa jest podparta, a głos oszczędzany — ponownie zaznacza się znaczenie czynników mechanicznych [Kent], [Clarke].

To centralny obszar obrazu leku: klatka piersiowa wydaje się pusta, słaba i jakby wydrążona, jak gdyby życiowy napęd oddychania się wyczerpał; niewielkie wysiłki, zwłaszcza mówienie, wywołują męczący, wstrząsający kaszel z obfitą zielonkawą lub słodkawą plwociną; po jej odkrztuszeniu następuje chwilowa ulga, jednak potem pojawia się skrajne osłabienie, zmuszające chorego do siedzenia bez ruchu z dłońmi uciskającymi mostek [Hering], [Clarke], [Boericke]. Schodzenie po schodach w szczególny sposób nasila duszność i kołatanie serca; chory uczy się podpierać klatkę piersiową i poruszać po schodach powoli albo całkowicie unikać schodzenia [Kent], [Tyler]. Częste są nerwobóle międzyżebrowe o powolnym narastaniu i powolnym ustępowaniu, w których silny ucisk przynosi ulgę [Boger]. Porównaj Antimonium tart. (rzężenie z niemożnością odkrztuszenia, sinica), Phosphorus (pieczenie, skłonność do krwawień, pragnienie zimnych napojów, większa otwartość i współczucie), Causticum (niedowład krtani, bezgłos bez zielonkawej, słodkiej plwociny), Drosera (kurczowy, szczekający kaszel, < po północy), Kali carb. (kłucie, osłabienie dolnych płatów płuc, obrzęk twarzy).

Osłabienie okolicy lędźwiowo-grzbietowej z uczuciem ciężaru; u kobiet parcie w dół ku kości krzyżowej; pobolewanie między łopatkami po mówieniu lub wysiłku; potrzeba mocnego podparcia pleców. Zmęczenie kręgosłupa odzwierciedla osłabienie motoryczne w obrębie klatki piersiowej [Clarke], [Hering].

Kończyny bezwładne, drżące; chory upuszcza przedmioty; kolana obijają się o siebie na schodach, zwłaszcza przy schodzeniu; łydki bolą po załatwieniu drobnych spraw; ramiona męczą się od pisania lub czytania na głos z książką w rękach [Kent], [Tyler]. Nerwobóle w okolicy łokciowej i promieniowej wykazują charakterystyczne stopniowe narastanie i ustępowanie oraz łagodnieją pod wpływem ucisku.

Sucha, blada; skłonność do półpaśca wzdłuż przestrzeni międzyżebrowych, z bólami powoli narastającymi i ustępującymi; świąd z wyczerpaniem. Powolne gojenie u osób starszych z nieżytami [Clarke], [Boger].

Sen nie przynosi wypoczynku; chory budzi się zmęczony, ziewa i odczuwa zupełne wyczerpanie i pustkę w klatce piersiowej i nadbrzuszu; pierwsze próby mówienia po wstaniu wywołują kaszel [Hering], [Clarke]. Mówienie przez sen zapoczątkowuje napad; wyraźna senność po południu, a krótka drzemka poprawia samopoczucie psychiczne, lecz nie usuwa osłabienia w klatce piersiowej [Nash]. Chory woli spać z podparciem, aby uniknąć kaszlu przy obracaniu się.

Sny o przemawianiu publicznym i niemożności kontynuowania wypowiedzi; o schodzeniu po stopniach i zapadaniu się; o utracie głosu; o spadaniu w pustej przestrzeni — obrazy odzwierciedlające wyczerpanie wskutek używania głosu, pogorszenie przy schodzeniu i pustkę.

Niewysoka gorączka w przewlekłym nieżycie; gorąco twarzy i zimne kończyny po napadach; pot po niewielkim wysiłku, bez złagodzenia osłabienia. Przebieg gorączki nie ma wyraźnie określonego charakteru; na pierwszy plan wysuwa się konstytucjonalne zmęczenie.

Dreszcze przy niewielkiej ekspozycji na zimno; napływy gorąca podczas mówienia; pot przy minimalnym wysiłku, łatwo prowadzący do wyczerpania; ciepło na ogół łagodzi nerwobóle, choć ciepło łóżka może nasilać dolegliwości międzyżebrowe [Clarke], [Boger].

Pragnienie ciepłych napojów; niechęć do zimnych napojów, które wywołują łaskotanie w krtani; chory woli małe porcje jedzenia; na czczo czuje się słabo, z poprawą po niewielkiej ilości pokarmu. Słodki lub słodkawy smak plwociny jest wskazówką kliniczną [Boericke], [Clarke].

Obraz Stann. cechuje wyczerpanie motoryczne skupione w klatce piersiowej i krtani: mówienie lub najmniejszy wysiłek wywołuje rozdzierający kaszel i głębokie osłabienie; odkrztuszenie łagodzi ucisk, lecz pozostawia uczucie pustki. Szczególne cechy to pogorszenie przy schodzeniu, poprawa pod wpływem ucisku, bóle stopniowo narastające i ustępujące oraz zaparcie z miękkim stolcem wymagającym silnego parcia. Obraz ten najczęściej występuje u osób pracujących głosem, czytających, rekonwalescentów i osób starszych; kobiety z parciem w dół uznają mechaniczne podparcie za niezbędne w okresie, gdy lek przywraca napięcie. Należy różnicować z Phosphorus (pieczenie, otwartość emocjonalna, skłonność do krwawień; pragnienie zimnych napojów), Ant-t. (rzężenia jak przy zalewaniu wydzieliną, niemożność odkrztuszenia), Causticum (niedowład fałdów głosowych bez słodkiej zielonej plwociny), Drosera (spazmatyczny kaszel o północy), Kali-c. (kłucie i obrzęki), Alumina (atonia z zaparciem bez charakterystycznego dla Stann. paradoksu miękkiego stolca wymagającego parcia) i Sepia (parcie w dół w miednicy z marznięciem i obojętnością, bez typowego dla Stann. skupienia objawów w obrębie głosu i klatki piersiowej) [Hering], [Allen], [Clarke], [Kent], [Farrington], [Nash], [Boericke], [Boger].

• Wyczerpujący kaszel z osłabieniem i uczuciem pustki w klatce piersiowej; odkrztuszenie przynosi ulgę
  • Phosphorus — Pieczenie, krwawienia, pragnienie zimnych napojów, otwartość emocjonalna; mniej charakterystyczne pogorszenie przy schodzeniu i miękki stolec wymagający parcia. [Clarke], [Kent]
  • Antimonium tart. — Rzężenia z niemożnością odkrztuszenia, sinica, senność; w Stann. chory potrafi odkrztusić po wysiłku, lecz jest wyczerpany. [Hering], [Boericke]
  • Causticum — Bezgłos i niedowład; kaszel od łaskotania w krtani; plwocina nie jest tak zielonkawa ani słodkawa; brak pogorszenia przy schodzeniu. [Clarke]
  • Drosera — Kaszel napadowy, spazmatyczny, po północy; odruchy wymiotne; motyw pustki zaznaczony słabo. [Boger], [Farrington]
  • Kali carbonicum — Kłucie, osłabienie w obrębie dolnych płatów płuc, obrzęki, pogorszenie o 3:00–4:00; w Stann. wyraźne męczenie się głosu i ucisk >. [Clarke]
  • Stann. a sole cyny — Metaliczne Stann. cechują osłabienie motoryczne związane z głosem i klatką piersiową oraz paradoks stolca; w obrazie soli (np. Stann-iod.) większe znaczenie mają gruczoły i skóra. [Clarke], [Boger]
• Parcie w dół w miednicy / skłonność do wypadania narządów
  • Sepia — Wyraźna obojętność, zwiotczenie tkanek miednicy, uczucie kuli prącej w dół, poprawa pod wpływem ćwiczeń fizycznych; w Stann. pogorszenie pod wpływem wysiłku, potrzeba mechanicznego podparcia. [Kent], [Clarke]
  • Murex — Pobudzenie seksualne z parciem w dół; w Stann. brak nadwrażliwości erotycznej. [Farrington]
  • Lilium tigrinum — Naprzemienne stany histeryczne; naglące parcie w dół; większy niepokój psychiczny. [Tyler]
• Nerwoból o stopniowo narastającym i malejącym nasileniu
  • Magnesia phosphorica — Bóle kurczowe, przeszywające jak błyskawica, łagodniejące pod wpływem ucisku i ciepła, lecz bez tak wyraźnego, etapowego narastania i ustępowania. [Clarke]
  • Spigelia — Nitkowate, lewostronne kłucia w oku i okolicy serca; decydująca jest pozycja ciała (na prawym boku), a nie typowe dla Stann. kolki łagodniejące pod wpływem ucisku. [Farrington]
  • Mezereum — Piekące bóle kości z wykwitami skórnymi; odmienny obraz ogólny. [Hering]
• Paradoks zaparcia: miękki stolec, a mimo to konieczność parcia
  • Alumina — Atonia bez potrzeby oddania stolca; stolec twardy, suchy; brak szczególnej cechy miękkiego stolca trudnego do wydalenia. [Allen], [Clarke]
  • Silicea — Bezskuteczne parcie ze skurczem; stolec cofa się; w Stann. wyraźny miękki stolec oddawany z wysiłkiem. [Hering]

• Lek komplementarny: Phosphorus — po tym, jak Stann. ułatwi odkrztuszanie śluzu i ustabilizuje głos, Phos. może pomóc odbudować siły przy osłabionej reaktywności; odwrotna kolejność, gdy dominują pieczenie i objawy krwotoczne. [Clarke], [Kent]
• Lek komplementarny: Calcarea — konstytucje z przewlekłymi nieżytami i załamaniem sił pod wpływem wysiłku; Calc. wzmacnia podstawy po przywróceniu mechaniki przez Stann. [Farrington]
• Dobrze działa po: Antimonium tart. w zapaleniu oskrzeli, gdy powraca zdolność odkrztuszania; Causticum, gdy niedowład ustępuje do poziomu osłabienia motorycznego typowego dla Stann. [Boericke], [Boger]
• Dobrze poprzedza: Kali carb. lub Carbo veg., jeśli niewydolność utrzymuje się z obrzękami lub całkowitym opadnięciem z sił; Sepia, jeśli po ustąpieniu objawów w klatce piersiowej dominuje parcie w dół w miednicy. [Clarke], [Nash]
• Uwagi o czynnikach niekorzystnych i antidotujących: Nadmierne używanie głosu, muzyka, zimno i wilgoć nasilają objawy; w trakcie podawania leku zaleca się ograniczanie mówienia, ciepło i podparcie. [Kent], [Tyler]

• Kaszel oskrzelowy u osoby pracującej głosem (zielonkawa, słodkawa plwocina, męczenie się głosu, po odkrztuszeniu ulga, lecz także krańcowe wyczerpanie): Stann. 6C–30C co 4–6 godzin w stanie ostrym; zmniejszać częstotliwość w miarę łagodnienia kaszlu; dopilnować oszczędzania głosu i wilgotnego ciepła. [Boericke], [Clarke], [Kent]
• Uczucie pustki w klatce piersiowej z pogorszeniem przy schodzeniu w rekonwalescencji: pojedyncza dawka 30C–200C, następnie obserwacja; dołączyć naukę podpierania okolicy mostka na schodach; porównać Phos., jeśli dominują pieczenie i pragnienie. [Kent], [Tyler]
• Zaparcie: miękki stolec, a mimo to konieczność parcia (atonia odbytnicy): Stann. 6x–12x b.i.d. wraz z podparciem brzucha i ciepłymi płynami; odróżnić od Alum. (suchy, twardy stolec, brak potrzeby wypróżnienia). [Hering], [Allen], [Clarke]
• Parcie w dół w miednicy z osłabieniem w klatce piersiowej: Stann. 30C–200C; dopilnować mechanicznego podparcia (krzyżowanie nóg, w odpowiednich przypadkach ocena możliwości zastosowania pessara) do czasu powrotu napięcia; porównać Sepia, jeśli dominuje obojętność psychiczna. [Clarke], [Kent]
• Nerwoból międzyżebrowy lub nerwu trójdzielnego ze stopniowym narastaniem i ustępowaniem oraz uciskiem >: Stann. 6C–30C podczas fal bólu; ciepłe okłady uciskowe i pozostawanie w bezruchu wzmacniają działanie. [Hering], [Boger], [Farrington]

Umysł

• UMYSŁ — PRZYGNĘBIENIE — osłabienie od najmniejszego wysiłku — z. — Lęk przed wysiłkiem wynikający z doświadczenia.
• UMYSŁ — NIECHĘĆ do rozmowy — mówienie nasila dolegliwości. — Oszczędzanie głosu.
• UMYSŁ — MUZYKA — pogarsza. — Emocje wywołują zmęczenie nerwowe.

Głowa / Twarz

• GŁOWA — ZAWROTY GŁOWY — schodzenie po schodach — pogarsza. — Charakterystyczne pogorszenie przy schodzeniu.
• GŁOWA — BÓL — skroniowy / w okolicy kości policzkowych — stopniowo narastający i ustępujący. — Charakterystyczny dla Stann. przebieg w czasie.
• TWARZ — NERWOBÓL — ucisk — poprawia — ruch / mówienie — pogarsza. — Paradoks nerwobólu.

Gardło / Krtań / Głos

• GŁOS — SŁABY — czytanie na głos — pogarsza — bezgłos od wysiłku głosowego. — Niewydolność głosu u mówcy.
• KRTAŃ — ŁASKOTANIE — mówienie — pogarsza — kaszel od. — Związek fonacji z kaszlem.
• GARDŁO — UCZUCIE OTARCIA — mówienie — pogarsza — ciepłe napoje — poprawiają. — Ciepło łagodzi zmęczenie wywołane używaniem głosu.

Kaszel / Klatka piersiowa / Odkrztuszanie

• KASZEL — MÓWIENIE — pogarsza; ŚMIECH — pogarsza; SCHODZENIE — pogarsza. — Używanie głosu i schodzenie jako czynniki wyzwalające.
• ODKRZTUSZANIE — ZIELONKAWA PLWOCINA — słodkawa / słonawa — obfita — po kaszlu — ulga. — Klasyczna dla Stann. plwocina i ulga.
• KLATKA PIERSIOWA — PUSTKA — osłabienie — mówienie — pogarsza — ucisk — poprawia. — Niewydolność ośrodka napędu.
• BÓL — MIĘDZYŻEBROWY — ucisk — poprawia — ruch — pogarsza — stopniowy początek i ustępowanie. — Charakterystyczny wzorzec nerwobólu.

Brzuch / Odbytnica

• BRZUCH — KOLKA — ucisk — poprawia — zgięcie wpół — poprawia. — Ulga dzięki czynnikom mechanicznym.
• ODBYTNICA — ZAPARCIE — miękki stolec; mimo to wymaga silnego parcia. — Paradoks atonii.

Narządy płciowe żeńskie

• NARZĄDY PŁCIOWE — PARCIE W DÓŁ — musi krzyżować nogi / uciskać srom. — Potrzeba mechanicznego podparcia.
• UPŁAWY — białkowate — osłabienie — z. — Wzorzec atonii w obrębie miednicy.

Objawy ogólne

• OBJAWY OGÓLNE — SCHODZENIE — pogarsza. — Charakterystyczne objawy na schodach.
• OBJAWY OGÓLNE — UCISK — poprawia — dotyk — pogarsza. — Paradoks Stann.
• OBJAWY OGÓLNE — WYSIŁEK — najmniejszy — pogarsza — krańcowe wyczerpanie. — Ogólne zmęczenie.
• OBJAWY OGÓLNE — PO ODKRZTUSZENIU — poprawa. — Wskazówka wyznaczająca punkt zwrotny.
• OBJAWY OGÓLNE — MUZYKA — pogarsza. — Poruszenie emocjonalne kosztuje energię.

Sen

• SEN — NIE PRZYNOSI WYPOCZYNKU — budzi się zmęczony — kaszel przy mówieniu po przebudzeniu. — Rano konieczne oszczędzanie sił.
• SEN — DRZEMKI — krótkie — poprawiają. — Krótkotrwałe przywrócenie napięcia nerwowego.

Hahnemann — Materia Medica Pura / Chronic Diseases (początek XIX w.): podstawowe ustalenia próby lekowej — uczucie pustki w klatce piersiowej, paradoks związany z oddawaniem stolca, bóle stopniowo narastające i słabnące.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): męczliwość głosu, zielonkawa plwocina o słodkim smaku, ucisk > w kolce, uczucie parcia ku dołowi w miednicy; modalności.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): kaszel i odkrztuszanie, atonia odbytnicy przy miękkim stolcu, przebieg nerwobólu w czasie, wzmianki o pogorszeniu podczas schodzenia.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): bezgłos przy czytaniu na głos, osłabienie w klatce piersiowej nasilające się podczas schodzenia, białkowate upławy; porównania.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): „napęd w klatce piersiowej”, wyczerpanie wskutek wysiłku głosowego, oszczędzanie sił, modalność związana z chodzeniem po schodach.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): zielonkawa plwocina o słodkim smaku; ucisk >; kaszel wywołany mówieniem; relacje między lekami.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności — ucisk >, ruch i dotyk <; nerwoból międzyżebrowy; kolejność stosowania leków.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): porównania leków w nerwobólach (Mag-phos., Spig., Mez.); różnicowanie objawów miednicznych i piersiowych.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): krótkie drzemki przywracają sprawność umysłu, lecz nie siły; związek kaszlu z osłabieniem.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX w.): informacje o cynie; uwagi dotyczące narażenia zawodowego; uzasadnienie zastosowania w stanach nieżytowych.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): obrazy przypadków z pogorszeniem podczas schodzenia; przypadki nauczycieli i osób czytających na głos; praktyczne uwagi dotyczące rozkładania wysiłku.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): stany nieżytowe w obrębie klatki piersiowej, wskazówki dla osób pracujących głosem; uzupełniające zalecenia dotyczące trybu życia.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): objawy charakterystyczne — uczucie pustki w klatce piersiowej, paradoks związany z oddawaniem stolca, kaszel wywołany mówieniem.