• Krtań–tchawica–oskrzela. Uczucie otarcia, łaskotanie, nieżyt z rzężeniem i lepką, niekiedy cuchnącą plwociną; kaszel wywołuje nudności i wymioty; obraz obejmuje osoby starsze i przewlekły nieżyt oskrzeli [Allen], [Clarke], [Boericke].
• Szczyty płuc i lewa okolica podobojczykowa. Bóle kłujące lub uciskowe pod lewym obojczykiem, nasilające się przy wdechu i kaszlu, często stanowią najbardziej miarodajny objaw charakterystyczny [Clarke], [Hering].
• Miąższ płucny (stany nieżytowo-rozedmowe). Duszność z rzężeniem, zmuszająca do przyjęcia pozycji siedzącej; powolne, utrudnione odkrztuszanie; nieżyt po grypie lub zapaleniu płuc [Boericke], [Boger].
• Skóra i naskórek. Wyprysk lub łuszczyca typu dziegciowego ze świądem, pogrubieniem nabłonka i pęknięciami; wtórne zakażenie wskutek drapania [Clarke], [Boericke].
• Błony śluzowe (nos–gardło). Wydzielina nieżytowa, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła do krtani, podtrzymujące kaszel; zapach lub smak dziegciu [Allen], [Clarke].
• Odruchy żołądkowe. Nudności i odruchy wymiotne wywołane kaszlem i lepkim śluzem, niekiedy wymioty ciągnącymi się masami, przynoszące na pewien czas ulgę w klatce piersiowej [Allen], [Clarke].
• Serce i ściana klatki piersiowej. Kołatanie serca lub ucisk wtórne do kaszlu z utrudnionym odpływem wydzieliny; bóle wzdłuż przestrzeni międzyżebrowych podczas napadów [Clarke], [Boger].
• Ogólne zaburzenia troficzne. Atonia błon śluzowych z lepką wydzieliną; skłonność do cuchnących zapachów (oddechu, plwociny, skóry) [Hughes], [Clarke].

• Pozycja siedząca, pochylenie do przodu — łagodzą duszność i ułatwiają odkrztuszanie; jest to pozycja sprzyjająca drenażowi oskrzeli [Boger], [Clarke].
• Ogrzewanie klatki piersiowej; ciepłe napoje — łagodzą uczucie otarcia w krtani i tchawicy i pomagają rozluźnić plwocinę [Boericke].
• Po odkrztuszeniu lub zwymiotowaniu śluzu — przejściowa ulga w ucisku i ściskaniu w klatce piersiowej [Allen], [Clarke].
• Świeże powietrze, łagodny ruch — mniej rzężenia, swobodniejszy oddech niż w dusznych pomieszczeniach [Clarke].
• Powolne, świadome oddychanie — zmniejsza napady wywołane łaskotaniem [Hering].
• Wilgotne inhalacje i para wodna — zmniejszają lepkość śluzu i ograniczają napady kaszlu [Clarke].
• Podparcie tułowia w nocy — wysokie poduszki łagodzą nocny kaszel [Boericke].
• Pielęgnacja miejscowa zgodna ze stosowaniem dziegciu (w przypadku skóry) — łagodne emolienty; zapobiega nowym podrażnieniom w czasie działania leku [Clarke].

• Zimne, wilgotne powietrze; mgła — zagęszczają wydzielinę; nasila się rzężenie, przy wdechu pojawiają się kłujące bóle pod lewym obojczykiem [Clarke], [Hering].
• Mówienie, czytanie na głos — kaszel wywołany łaskotaniem w krtani; napady kończą się odruchami wymiotnymi [Allen], [Clarke].
• Rano po wstaniu — zaleganie wydzieliny w klatce piersiowej; konieczność długiego odchrząkiwania i kaszlu, aby ją usunąć [Boericke].
• Pozycja leżąca (zwłaszcza wieczorem i w nocy) — dławiący śluz, orthopnoë, konieczność przyjęcia pozycji siedzącej [Boger], [Clarke].
• Pył, dym, zapachy — wdychanie substancji drażniących wywołuje skurcze [Hughes], [Clarke].
• Nagły wdech; głęboki oddech — kłucia pod lewym obojczykiem [Clarke].
• Wysiłek — wywołuje duszność, kołatanie serca i napady kaszlu [Boericke].
• Ciepłe, duszne pomieszczenia — uczucie duszności i ucisku w klatce piersiowej; trudniej odkrztusić plwocinę [Clarke].

Drażliwość i przygnębienie towarzyszą długotrwałemu kaszlowi; chory obawia się uduszenia w nocy i odczuwa niepokój w pozycji leżącej, woli więc usiąść, co odpowiada wspomnianej już poprawie w pozycji siedzącej z pochyleniem do przodu [Clarke], [Boger]. Unika rozmowy, ponieważ mówienie wywołuje napady kończące się odruchami wymiotnymi; takie unikanie rozmów bywa błędnie odczytywane jako posępność [Allen], [Clarke]. Zapach lub smak dziegciu albo zastałej flegmy budzi odrazę, a chory staje się wybredny w kwestii powietrza i wietrzenia — odpowiada to modalnościom: poprawa na świeżym powietrzu i pogorszenie w ciepłym, dusznym pomieszczeniu [Clarke]. W przewlekłych dolegliwościach skórnych świąd i pęknięcia wywołują niepokój i rozdrażnienie oraz bezsenność, które ustępują po zmiękczeniu skóry i zastosowaniu ciepła, podobnie jak dolegliwości klatki piersiowej łagodzone ciepłem [Clarke], [Boericke]. Pewność siebie powraca, gdy poranne usuwanie wydzieliny przebiega sprawniej; jeśli odkrztuszanie zostaje zahamowane, nastrój ponownie się obniża — to pouczający przykład wzajemnej zależności psychiki i ciała. [Clinical]

Uczucie ciężaru i ucisku w okolicy czołowej towarzyszy nieżytowi, a wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła drażni cieśń gardzieli i krtań; w obrazie tego leku spływanie wydzieliny z nosa do gardła stanowi element cyklu kaszlowego [Allen], [Clarke]. Ból głowy nasila się w ciepłych, dusznych pomieszczeniach oraz podczas napadów kaszlu, gdy chory musi obejmować dłońmi klatkę piersiową i pochylać się do przodu, co wiąże się z modalnością pozycyjną dotyczącą klatki piersiowej [Boger]. Po swobodnym odkrztuszeniu lub zwymiotowaniu śluzu uczucie ciężkości głowy na pewien czas słabnie; obserwacja ta pomaga w różnicowaniu Pix. i Ant-t. (w którego obrazie ciężkości wyraźniej towarzyszą senność i sinica) [Boericke], [Clarke]. [Clinical]

Podczas napadów kaszlu oczy łzawią i szczypią, a wskutek wysiłku pojawia się przekrwienie spojówek; inhalacje parowe lub ciepłe okłady łagodzą zarówno dolegliwości oczu, jak i kaszel, zgodnie z ogólną poprawą pod wpływem ciepła [Clarke]. Światłowstręt nie jest charakterystyczny; jeśli występuje wraz z pieczeniem, należy rozważyć Phosphorus, nie Pix. [Kent], [Clarke]. [Clinical]

Uczucie pełności w uszach i huczenie mogą towarzyszyć przekrwieniu głowy podczas kaszlu; trzaski przy przełykaniu sugerują nieżyt trąbki słuchowej szerzący się z nosogardła [Allen], [Clarke]. Właściwy ból ucha występuje rzadko; objawy uszne zwykle słabną w miarę odkrztuszania śluzu z oskrzeli, co podkreśla związek między odpływem wydzieliny a ulgą. [Clinical]

Nieżyt z gęstym, niekiedy cuchnącym śluzem; wyraźnie opisano spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, podtrzymujące łaskotanie w krtani [Allen], [Clarke]. Zimna mgła nasila objawy, natomiast świeże powietrze (suche, chłodne) przynosi poprawę — to przeciwstawne modalności wymienione już w odpowiedniej sekcji [Clarke]. Zapach dziegciu lub dymu może budzić odrazę, a pył wywołuje kichanie, po którym następuje kaszel, ukazując ciąg odruchów wyzwalanych podrażnieniem. [Clinical]

Twarz zaczerwieniona podczas napadów, następnie blada i spocona po ich ustąpieniu; u osób z rozedmą wargi mogą przybierać sinawy odcień w pozycji leżącej, co zmusza do przyjęcia pozycji siedzącej — potwierdza to modalność zależną od pozycji [Clarke], [Boericke]. W dolegliwościach skórnych wokół nozdrzy mogą powstawać strupy przypominające sadzę, wskutek wydzieliny o charakterze dziegciowym i zewnętrznego podrażnienia. [Clinical]

Smak dziegciu lub zastałej flegmy; lepka ślina z porannym odchrząkiwaniem; język obłożony po nocy kaszlu [Allen], [Clarke]. Ciepłe napoje rozluźniają pasma śluzu w cieśni gardzieli i łagodzą łaskotanie, zgodnie z poprawą pod wpływem ciepła; zimne przeciągi ponownie wywołują kaszel. [Clinical]

Zęby są wstrząsane przez wyczerpujący kaszel; wrażliwość na zimne powietrze i podczas nocnych napadów; nie jest to główny obszar obrazu leku, lecz częsta dolegliwość osób przewlekle cierpiących. Zgrzytanie zębami może towarzyszyć niepokojowi wywołanemu świądem lub kaszlem. [Clinical]

Suchość, uczucie otarcia i łaskotanie w krtani, zmuszające do kaszlu podczas mówienia lub głębokiego wdechu; śluz zdaje się zwisać i trudno go oderwać, dopóki nie zastosuje się ciepłych napojów lub pary wodnej, co odpowiada wymienionym wyżej czynnikom łagodzącym [Allen], [Clarke]. Odczucie przemieszcza się w dół z nosogardła („coś spływa i drażni krtań”), a głos staje się ochrypły po napadach. [Clinical]

Nudności i odruchy wymiotne pojawiają się wskutek kaszlu i lepkiego śluzu, często kończąc się wymiotami ciągnącymi się masami; przynosi to na pewien czas ulgę w klatce piersiowej — jest to ważny odruch łączący żołądek i klatkę piersiową w obrazie Pix. [Allen], [Clarke]. Apetyt jest słaby rano, dopóki oskrzela nie zostaną oczyszczone; chory woli ciepłe buliony od zimnych; zapachy tłuszczu i dymu powodują pogorszenie, wywołując kaszel. [Clinical]

Obolałość brzucha wskutek kaszlu; kłucie w górnych kwadrantach brzucha przy głębokim wdechu odpowiada kłuciom pod lewym obojczykiem [Clarke]. Gazy gromadzą się w ciepłych pomieszczeniach przy braku aktywności, lecz odchodzą podczas spaceru na świeżym powietrzu, który łagodzi także dolegliwości klatki piersiowej, ponownie wskazując na wspólne modalności. [Clinical]

Napady kaszlu powodują wysiłkowe popuszczanie moczu (u osób starszych), nasilające się w pozycji leżącej, a łagodzone pozycją siedzącą; przy wyraźnym nieżycie mocz może mieć cuchnący zapach, co odpowiada ogólnej skłonności do nieprzyjemnych zapachów [Clarke]. Żadna swoista patologia układu moczowego nie stanowi zasadniczej części obrazu. [Clinical]

Napady mogą kończyć się parciem wywołującym bolesne parcie na stolec lub dolegliwości hemoroidalne; poza tym stolec nie ma cech charakterystycznych. U osób przewlekle cierpiących zaparcie występuje naprzemiennie z luźnym stolcem po porankach z obfitym odkrztuszaniem; ulga zbiega się z poprawą oddychania. [Clinical]

Wysiłek związany z kaszlem może wywoływać pobolewanie krocza i uczucie ciągnięcia w jądrach; funkcje seksualne są osłabione zimą, gdy występuje nieżyt; objawy łagodnieją, gdy odkrztuszanie staje się swobodniejsze. Nie jest to lek o głównym powinowactwie do narządów płciowych. [Clinical]

W przewlekłym nieżycie z wypryskiem miesiączki mogą być skąpe, a zmiany skórne bardziej swędzące przed rozpoczęciem krwawienia; kaszel nasila się w nocy, zmuszając do podpierania tułowia w łóżku; ogrzewanie klatki piersiowej i para wodna przynoszą ulgę. Ten sam wzorzec występuje w rekonwalescencji po infekcji wirusowej. [Clinical]

Oddech jest krótki, utrudniony; pogorszenie w pozycji leżącej, poprawa w pozycji siedzącej i na świeżym powietrzu. Głęboki wdech wywołuje kłucia pod lewym obojczykiem — jest to objaw charakterystyczny pozwalający odróżnić Pix. od innych leków związanych ze smołą [Clarke], [Hering]. Wzdychanie po napadzie oznacza ulgę; para wodna lub ciepłe napoje wydłużają wydech i łagodzą łaskotanie, co bezpośrednio odpowiada modalnościom poprawy. Pył i dym powodują wyraźne pogorszenie, a czytanie na głos wywołuje kaszel krtaniowy; świadome spokojne oddychanie opóźnia wystąpienie napadów. [Clinical]

Kołatanie serca ma charakter odruchowy, wywołany wysiłkiem i kaszlem; ucisk w okolicy przedsercowej podczas napadów ustępuje w miarę usuwania śluzu; nie jest to lek o głównym powinowactwie do serca [Clarke]. Jeśli rzeczywiste objawy sercowe utrzymują się niezależnie od kaszlu, należy szukać innego leku. [Clinical]

Klatka piersiowa stanowi główny obszar obrazu leku: kaszel z rzężeniem, mokry, a jednak utrudniony, z lepką, niekiedy cuchnącą plwociną; typowe są kłucia pod lewym obojczykiem, pogorszenie przy wdechu, pogorszenie podczas mówienia i pogorszenie pod wpływem zimnego, wilgotnego powietrza [Allen], [Clarke], [Hering]. Chory musi usiąść i pochylić się do przodu, ściskając klatkę piersiową, dopóki nie oderwie się czop śluzowy; następnie oddech jest przez pewien czas swobodniejszy, co odpowiada modalnościom Poprawa po odkrztuszeniu lub wymiotach i Poprawa w pozycji siedzącej [Boger], [Clarke]. Najgorzej jest rano: klatka piersiowa jest przepełniona wydzieliną, a jej usunięcie wymaga długiego kaszlu; ciepłe napoje i para wodna ułatwiają odkrztuszanie, natomiast ciepłe, duszne pomieszczenia paradoksalnie wywołują ucisk, zatrzymując opary i ciepło — stąd upodobanie do świeżego powietrza i jego przepływu [Boericke], [Clarke]. U osób z rozedmą występuje wyraźna duszność w pozycji leżącej, z sinieniem warg, dopóki chory nie podeprze tułowia; wysiłek szybko wywołuje duszność i uciążliwe kołatanie serca [Boericke], [Clarke]. Gdy dominują trzeszczenia, wysoka gorączka i ostre zapalenie opłucnej, należy rozważyć raczej Bryonia lub Phosphorus; Pix. pozostaje lekiem o obrazie nieżytowym, z potrzebą odkrztuszania, z zapachem dziegciu i lepkością wydzielin. [Clinical]

Ból między łopatkami towarzyszący kaszlowi; mięśnie grzbietu obolałe od powtarzających się napadów. Ogrzewanie górnej części pleców łagodzi ból i ułatwia odkrztuszanie — jest to kolejny przejaw poprawy pod wpływem ciepła [Clarke]. Jeśli dominuje ostry ból grzbietu z suchym kaszlem, należy rozważyć Bryonia. [Clinical]

Zimne dłonie i stopy podczas wilgotnej pogody, gdy nieżyt jest nasilony; zmęczenie przy niewielkim wysiłku z krótkim oddechem, ustępujące po oczyszczeniu dróg oddechowych z wydzieliny — ogólnoustrojowe odzwierciedlenie obrazu objawów w klatce piersiowej. Nocny kaszel powoduje bolesne kurcze łydek wskutek napięcia i przyjmowanej pozycji. [Clinical]

Wyprysk typu smołowego ze świądem, zgrubieniem naskórka, pęknięciami, a niekiedy cuchnącymi strupami; pogorszenie pod wpływem zimna i wilgoci, poprawa pod wpływem ciepła i łagodnych emolientów, podobnie jak w przypadku objawów ze strony dróg oddechowych [Clarke], [Boericke]. Łuszczenie łuszczycopodobne wokół łokci i kolan może towarzyszyć zimowemu zapaleniu oskrzeli; drapanie powoduje przeczosy i może prowadzić do zakażenia. Złagodzenie nieżytu często poprzedza poprawę stanu skóry, co stanowi znamienny przykład równoległego przebiegu objawów. [Clinical]

Sen jest przerywany przez napady kaszlu po położeniu się, co zmusza do podpierania się poduszkami; w pozycji siedzącej chory drzemie i budzi się, by odkrztusić porcję śluzu wypełniającą usta, po czym odczuwa ulgę. Odpowiada to modalności Poprawa w pozycji siedzącej i po odkrztuszeniu [Boger], [Clarke]. Ciepła, niewietrzona sypialnia powoduje pogorszenie; chłodne powietrze w ruchu przynosi poprawę. Sny bez cech szczególnych, z wyjątkiem niepokoju związanego z duszeniem się. Rytm snu nocnego poprawia się, gdy łatwiejsze staje się poranne oczyszczanie dróg oddechowych. [Clinical]

Sny o duszeniu się lub byciu duszonym w ciepłych pomieszczeniach; ulga po obudzeniu się, przyjęciu pozycji siedzącej i odkrztuszeniu śluzu — psychosomatyczne odzwierciedlenie cyklu modalności. Nie jest to sfera objawów rozstrzygająca o wyborze leku. [Clinical]

W zaostrzeniach nieżytu występuje stan podgorączkowy z uczuciem gorąca i niepokojem nocą w niewietrzonych pomieszczeniach, szybko ustępującymi na świeżym powietrzu; obfite poty są rzadkie, chyba że kaszel był intensywny. Jeśli pojawią się wysoka gorączka i rdzawa plwocina, należy ponownie rozważyć leki odpowiadające obrazowi suchot lub zapalenia płuc i opłucnej. [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Dreszcze pod wpływem wilgotnej mgły, z natychmiastowym uciskiem w klatce piersiowej; uczucie gorąca niewielkie, lecz przytłaczające w dusznych pomieszczeniach; pot po długotrwałych napadach kaszlu ochładza i może mieć cuchnący zapach, zgodnie z motywem odoru w obrazie leku. Miejscowe ogrzewanie klatki piersiowej przynosi poprawę. [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Pragnienie ciepłych napojów, bulionów i pary wodnej; zimne płyny wywołują kaszel; tłuste potrawy i zapach dymu są podczas napadów odrażające [Allen], [Clarke]. Picie małymi łykami podczas odpoczynku z tułowiem podpartym poduszkami pomaga przetrwać noc. [Clinical]

Obraz Pix. koncentruje się na nieżycie z lepką, cuchnącą wydzieliną w obrębie krtani, tchawicy i oskrzeli, z mokrym, rzężącym kaszlem i trudnym odkrztuszaniem, nudnościami i odruchami wymiotnymi wywołanymi przez śluz oraz kłuciami pod lewym obojczykiem. Wszystkie te objawy wykazują pogorszenie pod wpływem zimna i wilgoci, w pozycji leżącej, podczas mówienia i czytania oraz w ciepłych, niewietrzonych pomieszczeniach, a poprawę w pozycji siedzącej i przy pochyleniu do przodu, po odkrztuszeniu, a nawet zwymiotowaniu śluzu, po ogrzaniu klatki piersiowej oraz na świeżym powietrzu i pod wpływem pary wodnej [Allen], [Hering], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Na skórze występuje obraz wyprysku lub łuszczycy typu smołowego, którego przebieg odpowiada objawom w klatce piersiowej: wilgoć nasila dolegliwości, a ciepło i emolienty je łagodzą. Powracającymi motywami są cuchnący charakter plwociny, zapachu i strupów oraz spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła. Należy różnicować z Ant-t. (znaczna senność, sinica i niemożność odkrztuszenia; głośne rzężenia), Kali-bi. (czopy rzeczywiście ciągnące się jak sznury, zajęcie zatok), Senega (suchość i uczucie otarcia w klatce piersiowej u osób starszych, z obolałością, lecz mniejszym odorem), Drosera (kurczowy kaszel z pianiem, < mówienie, < po północy), Phosphorus (pieczenie, krwawienie, lęk) oraz Bryonia (suche kłucia opłucnowe z suchym kaszlem, > całkowity spoczynek) [Boger], [Clarke], [Boericke], [Kent]. [Clinical]

Nieżytowe zapalenie oskrzeli / rozedma płuc (rzężenia, śluz trudny do odkrztuszenia)

• Antimonium tartaricum — Znaczna senność, sinica, niemożność odkrztuszenia; w obrazie Pix. występują cuchnąca plwocina o smaku smoły i kłucia pod lewym obojczykiem [Boericke], [Clarke].
• Senega — Obolałość klatki piersiowej u osób starszych, znacznie utrudnione oddychanie; w obrazie Pix. silniej zaznaczony jest odór, a wymioty śluzem przynoszą ulgę [Clarke].
• Kali sulphuricum — Żółta wydzielina i zmienna lokalizacja nieżytu, < wieczorem, > chłodne powietrze; w obrazie Pix. wyróżniają się lepkość i odór wydzieliny oraz bóle w okolicy lewego szczytu płuca [Boger].

Odkrztuszanie ciągnącej się wydzieliny lub czopów

• Kali bichromicum — Zwarte czopy ciągnące się jak sznury, strupy w tylnej części jamy nosowej; w obrazie Pix. wydzielina jest mniej ciągliwa, bardziej cuchnąca, z nudnościami i odruchami wymiotnymi [Clarke], [Boericke].
• Coccus cacti — Kulki śluzu przypominające perły, poranne napady; w obrazie Pix. występują zapach smoły i kłucia w okolicy szczytu płuca [Clarke].

Kaszel krtaniowy (wywoływany przez mówienie lub wysiłek)

• Drosera — Kaszel z pianiem, kurczowy, < po północy; w obrazie Pix. kaszel jest mniej kurczowy, bardziej rzężący, z wymiotowaniem śluzu [Kent], [Clarke].
• Spongia — Szczekający, suchy kaszel krupowy, > ciepłe napoje; kaszel w obrazie Pix. jest mokry, z cuchnącą wydzieliną [Boericke].

Bóle w okolicy szczytów płuc / skłonność do suchot

• Phosphorus — Pieczenie, krwioplucie, lęk; w obrazie Pix. dominuje nieżyt z cuchnącą wydzieliną i kłuciami przy wdechu, bez piekącego gorąca [Clarke], [Kent].
• Bryonia — Ostre kłucia opłucnowe, suchy kaszel, > spoczynek; w obrazie Pix. potrzebne są pozycja siedząca oraz ciepło i para wodna, by uruchomić przylegający śluz [Boger], [Clarke].

Dermatologia (wyprysk / łuszczyca)

• Graphites — Sączenie wydzieliny gęstej jak miód, pęknięcia, osoby otyłe i wrażliwe na zimno; obraz Pix. jest typu smołowego, często z nieżytem dróg oddechowych i cuchnącymi strupami [Clarke], [Boericke].
• Petroleum — Popękana zimą skóra dłoni, tłusta skóra; w obrazie Pix. objawy skórne łączą się z nieżytem dróg oddechowych z cuchnącą wydzieliną [Clarke].

• Lek komplementarny: Ant-t. — Gdy występują liczne rzężenia i dominuje osłabienie; Pix. może być zastosowany następnie, by rozluźnić i ułatwić usunięcie lepkiej plwociny [Boericke], [Clarke].
• Lek komplementarny: Kali-bi. — Jeśli dominują ciągnące się czopy lub strupy w zatokach, po tym jak Pix. ułatwił usunięcie przylegającej wydzieliny z krtani i tchawicy [Clarke].
• Lek komplementarny: Senega — U osób starszych z rozedmą, w celu przywrócenia sprężystości klatki piersiowej, po tym jak Pix. zmniejszył odór i przyleganie wydzieliny [Clarke].
• Porównaj: Phosphorus — Jeśli w obrazie przypadku zaczynają dominować pieczenie i reaktywność lub krwawienie, należy odejść od Pix. [Kent], [Clarke].
• Porównaj: Bryonia — Jeśli suche zapalenie opłucnej zastępuje nieżyt z rzężeniami [Boger].
• Dobrze działa po: Arsenicum iodatum w przewlekłym zapaleniu oskrzeli z wyniszczeniem, gdy odór i lepkość wydzieliny stają się głównymi cechami obrazu [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Kali sulph./Puls., gdy wydzielina nieżytowa staje się żółta i łatwa do odkrztuszenia, bez odoru [Boger], [Boericke].
• Środki antidotujące i wspomagające: Inhalacje parowe, ciepłe okłady na klatkę piersiową, świeże powietrze w ruchu, pozycja z podpartym tułowiem — zabiegi pielęgnacyjne odpowiadające modalnościom [Clarke].

• Przewlekłe zapalenie oskrzeli z rzężeniami u osób starszych, poranne zaleganie wydzieliny, cuchnąca, przylegająca plwocina, kłucie pod lewym obojczykiem, wymiotowanie śluzu → ulga: Pix. 6C–30C, powtarzany w krótkich cyklach podczas okresów wilgotnej pogody; ograniczać podawanie, gdy odkrztuszanie staje się swobodniejsze [Clarke], [Boericke].
• Pogrypowe zapalenie tchawicy z uczuciem otarcia w krtani, pogorszeniem podczas mówienia, poprawą pod wpływem pary wodnej i ciepłych napojów: Pix. 30C wieczorami przez kilka nocy; wspomagająco para wodna i podparcie tułowia [Allen], [Clarke].
• Wyprysk lub łuszczyca zaostrzające się wraz z zimowym zapaleniem oskrzeli: rozważyć Pix. , gdy objawy skórne i objawy ze strony klatki piersiowej nasilają się równocześnie, zwłaszcza podczas wilgotnej mgły; stosować łagodne emolienty, unikając nowych czynników drażniących [Clarke], [Boericke].
• Drobna wskazówka praktyczna: Jeśli napad kończy się odruchami wymiotnymi lub wymiotowaniem ciągnącego się, cuchnącego śluzu, a chory wzdycha i mówi: „Teraz mogę oddychać”, należy pomyśleć o Pix. raczej niż o Ant-t. [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Klatka piersiowa

• KLATKA PIERSIOWA – Ból – Obojczyk – pod lewym – kłujący – pogorszenie przy wdechu. Kluczowy objaw charakterystyczny zajęcia szczytu płuca [Clarke], [Hering].
• KLATKA PIERSIOWA – Ucisk – pogorszenie w ciepłym, zamkniętym pomieszczeniu. Potrzeba świeżego powietrza i jego przepływu [Clarke].
• KLATKA PIERSIOWA – Rzężenie – śluz – z utrudnionym odkrztuszaniem. Zasadniczy obraz stanu nieżytowego [Allen], [Boericke].
• KLATKA PIERSIOWA – Ból – międzyżebrowy – podczas kaszlu. Nadwyrężenie wskutek napadów kaszlu [Boger].
• KLATKA PIERSIOWA – Rozedma – duszność – musi usiąść. Duszność typu orthopnoë łagodzona zmianą pozycji [Boericke].

Oddychanie

• ODDYCHANIE – Utrudnione – pogorszenie w pozycji leżącej – poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej. Ulga dzięki zmianie pozycji [Boger], [Clarke].
• ODDYCHANIE – Głęboki wdech – kłucie – pod lewym obojczykiem. Zwięzły objaw o charakterystycznym umiejscowieniu [Clarke].
• ODDYCHANIE – Duszność – pogorszenie przy wilgotnej, mglistej pogodzie. Modalność związana z pogodą [Clarke].
• ODDYCHANIE – Poprawa – po odkrztuszeniu / po wymiotach. Odruchowe złagodzenie objawów [Allen], [Clarke].
• ODDYCHANIE – Podrażnienie przez pył/dym – kaszel. Czynnik drażniący wyzwala objawy [Hughes], [Clarke].

Kaszel

• KASZEL – Napadowy – pogorszenie podczas mówienia/czytania na głos. Bodziec wyzwalający w obrębie krtani [Allen], [Clarke].
• KASZEL – Mokry – rzężący – utrudnione odkrztuszanie. Zasadniczy obraz [Boericke].
• KASZEL – Rano – po wstaniu – długotrwałe wysiłki, by odkrztusić wydzielinę. Rytm dobowy [Boericke].
• KASZEL – Wymioty podczas kaszlu – śluzem. Ulga po wymiotach [Allen], [Clarke].
• KASZEL – Poprawa po ciepłych napojach; pogorszenie pod wpływem zimna. Modalność związana z temperaturą [Clarke].

Gardło

• GARDŁO – Łaskotanie – krtań – wywołuje kaszel. Drażniące uczucie otarcia w krtani [Allen].
• GARDŁO – Nieżyt ze spływaniem wydzieliny po tylnej ścianie gardła – spływanie – wywołuje kaszel. Związek między nosem a krtanią [Clarke].
• GŁOS – Chrypka – po kaszlu. Objaw zmęczenia [Clarke].
• GARDŁO – Poprawa po ciepłych napojach. Zgodność z objawami klatki piersiowej [Clarke].

Skóra

• SKÓRA – Wyprysk – z pęknięciami; zgrubiały naskórek. Wykwity charakterystyczne dla smoły [Clarke], [Boericke].
• SKÓRA – Świąd – pogorszenie pod wpływem zimna i wilgoci; poprawa pod wpływem ciepła. Modalność zgodna z objawami klatki piersiowej [Clarke].
• SKÓRA – Łuszczyca – pogorszenie zimą. Zgodność sezonowa [Clarke].
• SKÓRA – Cuchnące strupy/przykry zapach. Motyw odoru [Clarke].

Objawy ogólne

• OBJAWY OGÓLNE – Pogorszenie przy wilgotnej pogodzie. Pogoda jako czynnik nasilający objawy [Clarke].
• OBJAWY OGÓLNE – Pogorszenie w ciepłym, dusznym pomieszczeniu; poprawa na świeżym powietrzu. Przeciwstawne reakcje na warunki otoczenia [Clarke].
• OBJAWY OGÓLNE – Poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej – pogorszenie w pozycji leżącej. Charakterystyczna modalność związana z pozycją ciała [Boger].
• OBJAWY OGÓLNE – Poprawa przy łagodnym ruchu; pogorszenie przy wysiłku. Oszczędzanie sił [Boericke].

Żołądek

• ŻOŁĄDEK – Nudności – wskutek kaszlu. Mechanizm odruchowy [Allen].
• ŻOŁĄDEK – Wymioty – śluzem – łagodzą dolegliwości w klatce piersiowej. Wartość diagnostyczna [Allen], [Clarke].
• ŻOŁĄDEK – Poprawa po ciepłych napojach. Wskazówka terapeutyczna [Clarke].

Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): próby lekowe/toksykologia; uczucie otarcia w krtani i tchawicy; wymioty śluzem; modalności.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of our Materia Medica (1879): kłucie pod lewym obojczykiem; nieżytowe objawy w klatce piersiowej; potwierdzenia kliniczne.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): ogólny obraz; modalności (świeże powietrze, ciepłe napoje, przyjęcie pozycji siedzącej); analogie z objawami skórnymi.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): zastosowania w przewlekłym zapaleniu oskrzeli/rozedmie; poranne zaleganie wydzieliny; para wodna/ciepło.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): ulga dzięki zmianie pozycji; relacje między lekami (Ant-t., Bry., Senega).
Hughes, R. — A Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): toksykologia smoły; działanie drażniące/wykrztuśne; uwagi o zapachu/odorze.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): różnicowanie (Drosera, Phosphorus, Bryonia).
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): różnicowanie leków w zapaleniu oskrzeli z rozedmą (kontekst dla Ant-t. i grupy Kali).
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): postępowanie w grupie nieżytowych dolegliwości klatki piersiowej (para wodna, pozycja ciała).
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): szczegóły obserwacji przy łóżku chorego; obrazy zimowego zapalenia oskrzeli (materiał uzupełniający).