• Ośrodek oddechowy i nerw błędny — zatrzymany lub wzdychający oddech, skłonność do bezdechu, skurcz głośni; oddech zatrzymuje się przy zapadaniu w sen (zob. Oddychanie/Sen) [Hering], [Allen], [Clarke].
  • Serce i wielkie naczynia — drobne, słabe, przerywane tętno, zagrażające omdlenie; niewydolność serca z sinicą; uczucie pustki i zapadania w okolicy przedsercowej (zob. Serce/Objawy ogólne) [Hughes], [Clarke], [Boericke].
  • Krtań i tchawica — spazmatyczny, duszący kaszel, głos słabnie do szeptu; napad kaszlu kończy się sinicą i skrajnym osłabieniem (zob. Gardło/Klatka piersiowa) [Hering], [Allen].
  • Krążenie obwodowe — zimne, sine kończyny, marmurkowata skóra, zimny pot; zastój żylny (zob. Skóra/Kończyny) [Clarke], [Boger].
  • Noworodki i niemowlęta — zamartwica noworodków, skurcz głośni, „sine dzieci” ze zmianami chorobowymi serca; krztusiec z zanikającym oddechem (zob. Oddychanie/Klatka piersiowa) [Hering], [Clarke], [Farrington].
  • Płuca — skłonność do obrzęku płuc; rzężenie, zagrażające uduszenie przy osłabionym sercu (zob. Klatka piersiowa/Oddychanie) [Hughes], [Boericke].
  • Mózg — odurzenie wskutek niedotlenienia; spowolnione postrzeganie; napady omdleń; drgawki w zatruciu (zob. Umysł/Głowa) [Allen], [Hering].
  • Przewód pokarmowy — nagłe uczucie zapadania w nadbrzuszu; wymioty z napadami duszenia się; pogorszenie przy przełykaniu zimnych napojów (zob. Żołądek/Brzuch) [Clarke], [Boger].
  • Macica i okres okołoporodowy — omdlenia pochodzenia krążeniowo-oddechowego w połogu; uczucie omdlewania z zimnym potem (zob. Kobiece narządy płciowe/Objawy ogólne) [Clarke], [Farrington].
  • Łuki odruchowe — nadmierna reakcja na niewielki bodziec (hałas, dotykanie), wyzwalająca niewydolność oddechu i serca (zob. Objawy ogólne/Modalności) [Hering], [Boger].

• Wachlowanie; chłodne świeże powietrze kierowane na twarz, choć ciało potrzebuje ciepła [Clarke], [Boericke].
• Siedzenie z podparciem, z głową pochyloną do przodu; nie może leżeć płasko [Hering], [Clarke].
• Całkowity spoczynek, cisza; unikanie zadawania pytań i dotykania [Hering].
• Ciepłe okrycie ciała i klatki piersiowej przy jednoczesnym chłodzeniu twarzy — przydatna cecha biegunowa [Clarke].
• Delikatne rozcieranie okolicy przedsercowej lub pleców podczas uczucia omdlewania; uspokajający dotyk (obserwacje kliniczne) [Clarke], [Farrington].
• Małe łyki ciepłych napojów podczas spazmatycznego kaszlu; zimne napoje nasilają objawy [Clarke].
• Po wystąpieniu potu, gdy tętno staje się nieco pełniejsze [Allen].
• Otwarte okno w nocy; dziecko oddycha swobodniej [Boericke].
• Między napadami; coraz głębszy spokój wydłuża przerwy [Hering].
• Po odbijaniu lub niewielkich wymiotach, gdy ucisk nieco ustępuje (obserwacja) [Clarke].
• Łagodny ucisk dłonią na mostek (uspokojenie odruchów nerwowych) [Boger].
• Spokojne towarzystwo, bez nerwowej krzątaniny; uspokajanie stabilizuje oddech (obserwacje kliniczne) [Clarke].

• Pozycja leżąca, zwłaszcza na plecach; przy zasypianiu oddech zatrzymuje się [Hering], [Allen].
• Noc, po północy; długie napady duszenia się [Clarke].
• Ciepłe, duszne pomieszczenia; nieświeże powietrze; tłok [Clarke], [Boericke].
• Zimne napoje, lody; przełykanie zimnej wody ponownie wywołuje skurcz głośni [Clarke], [Boger].
• Wysiłek, nagłe podnoszenie się, mówienie, płacz — oddech zanika [Hering], [Clarke].
• Dotykanie, badanie, nagły hałas; odruchowe zatrzymanie oddechu [Hering].
• Stłumienie kaszlu lub wykwitów skórnych; po skierowaniu objawów do wewnątrz pojawia się zagrożenie oddechu [Hering], [Boger].
• Wilgotny chłód, mgła; nadchodząca burza; ucisk w klatce piersiowej [Boger].
• Karmienie piersią (niemowlęta): brodawka w ustach wyzwala dławienie się i napad sinicy [Hering], [Clarke].
• Emocje: przestrach, smutek; nagłe przestraszenie powoduje przerwę w oddechu lub tętnie [Clarke], [Allen].
• Obcisłe ubranie wokół szyi lub klatki piersiowej; ucisk jest nie do zniesienia [Boericke].
• Po oddaniu stolca lub moczu — nagłe uczucie zapadania i omdlewania (związane z nerwem błędnym) [Clarke].

W stanie psychicznym dominują lęk przed uduszeniem i osłupienie. Może występować silny niepokój z obawą przed uduszeniem, lecz chory szybko popada w obojętność, słabo pojmuje otoczenie i ma nieobecne spojrzenie — jest to odurzenie wskutek niedotlenienia, zgodne z siniczym zabarwieniem skóry oraz drobnym, zanikającym tętnem opisanym w działach Serce i Objawy ogólne [Hering], [Clarke]. Nie znosi pytań ani dotykania; nawet niewielkie przestraszenie lub emocja wstrzymuje oddech, co odpowiada wspomnianej już modalności (pogorszenie pod wpływem dotykania i emocji) [Hering]. Dzieci unoszą ręce do gardła lub kurczowo chwytają opiekunkę, po czym opadają z sinymi wargami. Niektóre są spokojne, ociężałe i obojętne wobec zagrożenia — to zwodniczy spokój niedotlenienia. Występuje osobliwa biegunowość: ulga przy wachlowaniu i kierowaniu świeżego powietrza na twarz, podczas gdy ciało domaga się ciepła; przyjęcie pozycji siedzącej przywraca jasność świadomości, a położenie się ponownie ją zamracza (Umysł ↔ Oddychanie/Modalności) [Clarke], [Boericke]. Po napadach pamięć jest niewyraźna; rozpacz przeplata się z apatią. Podczas omdleń w połogu kobieta szepcze, że czuje, jak zapada, prosi o wachlowanie i boi się poruszenia, gdyż najmniejszy ruch zatrzymuje oddech — ten wzorzec powtarza się w stanach kryzysowych tego leku [Hering], [Clarke].

Zawroty głowy przy wstawaniu lub po kaszlu; nagłe uderzenie do głowy z uczuciem zapadania i ciemnością przed oczami; poprawa w pozycji siedzącej z podparciem, pogorszenie przy odchylaniu się do tyłu do pozycji leżącej (Głowa ↔ Modalności) [Allen], [Clarke]. Twarz początkowo blada, następnie sina lub niebieskawa; skronie zlane zimnym potem (Głowa ↔ Gorączka/Pocenie się). Ciężkość potylicy; tępy ucisk w czole przy niedostatku powietrza. Przekrwienie ma charakter żylny, z ciemnym zabarwieniem, a nie tętniczy i pulsujący; ulgę przynosi głębszy oddech lub wystąpienie potu. Włosy jeżą się przy dreszczu.

Spojrzenie nieruchome, oczy szeroko otwarte lub powieki na wpół przymknięte; źrenice rozszerzone w zapaści; spojówki niebieskawe lub ciemnawe [Allen], [Clarke]. Podczas napadów wzrok się zamgla; litery pływają; w szczycie dławienia się oczy zwracają się ku górze. Łzawienie skąpe; światłowstręt niewielki. Wraz z poprawą, przy dalszym wachlowaniu, spojrzenie staje się stabilniejsze (Oczy ↔ Poprawa przy wachlowaniu).

Uszy zimne i niebieskawe; szumy uszne synchroniczne z drobnym, słabym tętnem [Clarke]. Nagłe dźwięki wywołują wzdrygnięcie i zatrzymanie oddechu (Uszy ↔ Umysł/Oddychanie).

Nozdrza szeroko rozszerzone, poruszanie skrzydełkami nosa przy duszności; skrzydełka nosa sine; czubek zimny [Hering], [Clarke]. Ruchy nosa uwidaczniają głód powietrza; niedrożność nie jest tu objawem pierwotnym.

Sinica — sine wargi, niebieski nos, ołowiane zabarwienie wokół ust i powiek; zimny, lepki pot perli się na czole i górnej wardze [Hering], [Allen], [Clarke]. W osłupieniu żuchwa opada; szczękościsk występuje jedynie przy silnych drgawkach (Toksykologia). Wyraz twarzy wskazuje na zagrażające uduszenie; dziecko obraca głowę w poszukiwaniu powietrza, co odpowiada poprawie przy wachlowaniu i otwartym oknie (Twarz ↔ Modalności).

Głos słabnie do szeptu; bezgłos podczas napadów kaszlu; język zimny, czasem wysunięty i niebieskawy; usta suche lub wypełnione pienistą śliną podczas dławienia się [Hering], [Allen]. Samo mówienie wyczerpuje oddech i ponownie wywołuje kaszel (Jama ustna ↔ Gardło/Oddychanie). Gorzki smak po napadzie; pragnienie ciepłych napojów małymi łykami.

Zęby zaciśnięte podczas drgawkowych zrywań mięśni w zatruciu; poza tym brak stałego obrazu objawów zębowych [Allen]. U dzieci w szczycie napadu dławienia się może wystąpić zgrzytanie zębami.

Skurcz głośni — jakby gardło się zamknęło; nie może nabrać powietrza, zwłaszcza po przełknięciu zimnej wody (zgodnie z pogorszeniem pod wpływem zimnych napojów) [Clarke], [Boger]. Gardziel sucha lub zdrętwiała; łaskotanie jest nieznaczne w porównaniu z zaciskaniem. Ciasne kołnierzyki są nie do zniesienia; chory rozrywa ubranie (Gardło ↔ Objawy ogólne/Modalności).

Nagłe uczucie zapadania w nadbrzuszu (związane z nerwem błędnym), zwiastujące omdlenie; nudności podczas napadów; odbijanie przynosi niewielką ulgę (Żołądek ↔ Objawy ogólne) [Clarke]. Niechęć do zimnych pokarmów i napojów; ciepłe są lepiej tolerowane. Po napadzie kaszlu mogą wystąpić wymioty, po których przez pewien czas oddychanie jest swobodniejsze.

Ściskające bóle w poprzek nadbrzusza z niepokojem i dusznością; brzuch wciąga się podczas prób wdechu. Zatrzymanie gazów podczas napadów; po kryzysie miękki stolec lub odbijanie przynoszą chwilową ulgę (Brzuch ↔ Oddychanie).

Mocz skąpy podczas stanów kryzysowych; później, w miarę poprawy krążenia, obfitszy i jasny [Clarke]. U dzieci w szczycie napadu krztuścowego może wystąpić przemijające nietrzymanie moczu (skurcz). Bez pieczenia.

Zatrzymanie stolca podczas napadów; wiotkość zwieracza w głębokiej zapaści; mimowolne oddanie stolca jedynie podczas drgawek w zatruciu [Allen]. Po uzyskaniu ulgi może wystąpić luźny stolec z potem i skrajnym osłabieniem.

Sfera płciowa nie zajmuje centralnego miejsca; u osób z osłabionym sercem po stosunku może wystąpić nagłe uczucie omdlewania z sinymi wargami i chwytaniem powietrza — wskazanie do Laurocer., gdy współistnieją drobne tętno, zimny pot i potrzeba wachlowania (Męskie narządy płciowe ↔ Serce/Objawy ogólne) [Clarke].

W połogu: nagłe omdlenie z zimnym potem, sinymi wargami, wzdychającym lub zatrzymanym oddechem; musi być wachlowana, nie może leżeć; najmniejsze dotknięcie nasila uczucie omdlewania (Kobiece narządy płciowe ↔ Objawy ogólne/Modalności) [Clarke], [Farrington]. Miesiączki mogą zaniknąć podczas długotrwałej choroby przebiegającej z duszeniem się.

Objaw zasadniczy: wzdychający, zwolniony oddech z chwytaniem powietrza lub nagłe zatrzymanie oddechu — oddech ustaje przy zapadaniu w sen; musi być wachlowany; otwarte okno jest niezbędne [Hering], [Allen], [Clarke]. Przełykanie zimnej wody wyzwala dławienie się; wysiłek, mówienie, płacz powodują napady duszenia się (Oddychanie ↔ Modalności). U niemowląt brodawka w ustach może wywołać napad sinicy; w krztuścu niebezpiecznym momentem jest koniec napadu. Dla Laurocer. charakterystyczna jest osobliwa bezgłośna przerwa — bez wysiłku oddechowego — po której następuje głęboki, gwałtowny wdech.

Tętno drobne, słabe, przerywane lub niewyczuwalne; uczucie pustki w okolicy przedsercowej, zapadania; zagrażające omdlenie i zimny pot [Hughes], [Clarke], [Boericke]. Kołatanie serca jest mniej wyraźne niż jego niewydolność; może występować nieregularna czynność serca, która ustaje pod wpływem niewielkiego ruchu lub emocji (Serce ↔ Modalności). Towarzyszy temu sinica — zwłaszcza we wrodzonych wadach serca lub niewydolności zastawek z zastojem żylnym. Chory czuje, jakby serce miało przestać bić, jeśli się położy; pozycja siedząca stabilizuje jego czynność. Ucisk dłonią czasem przynosi ulgę (odruchowo).

Ucisk jak od ciężaru na klatce piersiowej; spazmatyczny kaszel kończący się zagrażającym uduszeniem; głos zanika; nie znosi pozycji leżącej; głowa pochylona do przodu, łokcie na kolanach, błaga o powietrze [Hering], [Clarke], [Boericke]. Rzężenie sugeruje obrzęk przy osłabionym sercu; w innych przypadkach klatka piersiowa pozostaje sucha, lecz głośnia zaciska się, twarz sinieje, a chory jest bliski bezdechu (Klatka piersiowa ↔ Krtań/Oddychanie). Dziecko z krztuścem sinieje, chwyta powietrze i zapada w zapaść pod koniec napadu; Laurocer. często przerywa to „sine zakończenie”, co odpowiada powinowactwu leku do niemowląt. Ciasne ubranie na klatce piersiowej nasila objawy.

Zimno między łopatkami; ból grzbietu wskutek pozycji z podparciem; ciągnące bóle od mostka na wskroś ku plecom przy każdej nieskutecznej próbie wdechu (Plecy ↔ Klatka piersiowa) [Clarke]. Osłabienie okolicy lędźwiowej po napadzie wskutek wyczerpania.

Zimne, sine dłonie i stopy; paznokcie sine; palce drżą; dziecko wyrzuca ręce w górę podczas dławienia się (Kończyny ↔ Oddychanie) [Hering], [Clarke]. Bolesne kurcze łydek w fazie dreszczy; nogi bez siły przy podnoszeniu się po omdleniu. Niewielki wysiłek ponownie wywołuje uczucie zapadania.

Skóra sina, marmurkowata; zimny, lepki pot na twarzy i klatce piersiowej; w głębokiej zapaści skóra pozbawiona czucia [Allen], [Clarke]. Bąble pokrzywkowe nie są typowe; obraz skórny wiąże się z zastojem żylnym.

Niezwykle charakterystyczne: przy zasypianiu oddech ustaje; dziecko wzdryga się, chwyta powietrze, zaciska rączki; dorosły budzi się przerażony, z sinymi wargami — odpowiada to modalnościom: pogorszenie w pozycji leżącej i po północy [Hering], [Allen], [Clarke]. Bezsenność z lęku przed uduszeniem; sen możliwy jedynie w krótkich urywkach, pod czujnym nadzorem; okno musi być otwarte; konieczne jest ciągłe wachlowanie. W zaawansowanej zapaści występuje senność z osłupieniem (Sen ↔ Umysł/Oddychanie).

Sny o duszeniu się, tonięciu, ciasnych miejscach; ustępują, gdy napady stają się łagodniejsze, a oddech podczas snu pozostaje miarowy — często jest to oznaka poprawy w toku leczenia (Sny ↔ Sen/Oddychanie) [Clarke].

Gorączka nieznaczna; raczej uczucie zimna z zimnym potem, w zapaści temperatura poniżej normy; po napadzie, gdy powraca dopływ powietrza, może pojawić się lekkie rozgrzanie twarzy [Allen], [Clarke]. Wskazówką jest tętno — małe, słabe, niestabilne.

Przeważa uczucie zimna; zimny pot z przerażającym uczuciem ucisku; rozgrzanie nieznaczne i przemijające; pojawienie się potu wyznacza punkt zwrotny napadu (Zimno/Gorąco/Pot ↔ Objawy ogólne) [Allen], [Boericke].

Niechęć do zimnych pokarmów i napojów; zimne napoje nasilają objawy, wywołując zamknięcie krtani; ciepłe płyny pite małymi łykami przynoszą ulgę (Pokarmy ↔ Gardło/Żołądek) [Clarke], [Boger]. Podczas napadów brak apetytu; potem ochota na ciepły bulion.

Laurocerasus jest lekiem, którego obraz obejmuje sinicę i zapaść: zagrożenie uduszeniem, wzdychający oddech lub jego zatrzymanie, siną twarz i wargi, zimny, lepki pot, małe, słabe tętno z wypadaniem uderzeń oraz nagłe opadanie z sił — pogorszenie w pozycji leżącej, w nocy, pod wpływem zimnych napojów, wysiłku, dotykania i poruszania chorym oraz emocji; poprawa podczas wachlowania, przy dopływie świeżego powietrza do twarzy, w pozycji siedzącej z podparciem, po ciepłym okryciu, w spokoju i spoczynku [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke]. Obraz ten mieści się pomiędzy Hydrocyanic acid (bardziej gwałtowne drgawki i porażenie oddechu) a Carbo vegetabilis (zapaść ze wzdęciami i rozpaczliwą potrzebą wachlowania); Laurocer. wyróżniają skurcz głośni, bezgłos, duszący kaszel oraz wskazania dotyczące niemowląt i kobiet w połogu, z odruchowym zatrzymaniem oddechu pod wpływem najlżejszego bodźca [Farrington], [Hughes], [Boger]. W niewydolności oddechowej z obrzękiem płuc Antimonium tart. ma podobne rzężenia, lecz wydzielina wymaga odkrztuszenia, a zalewanie oskrzeli jest bardziej nasilone; w obrazie Laurocer. może być mniej wydzieliny, więcej objawów ze strony głośni i pogorszenie po zimnych napojach. W krztuścu, gdy napad kończy się sinicą, należy porównać Cuprum (bolesne kurcze mięśni, skurcze, kciuki zaciśnięte wewnątrz dłoni), Ipecac. (nudności, śluz), Sambucus (nocne napady duszenia z suchym skurczem) — w obrazie Laurocer. dochodzą słabe tętno, bezgłos i potrzeba wachlowania [Hering], [Farrington]. Kierunek zdrowienia prowadzi od nocnego zatrzymywania oddechu do bezpiecznego snu, od sinicy przez bladość do rozgrzania, od niewyczuwalnego tętna do miarowych uderzeń; tolerancja pozycji leżącej powraca u dziecka lub dorosłego na końcu.

Etiologia / Zapaść–uduszenie

• Hydrocyanic acid: piorunujące drgawki, natychmiastowe porażenie czynności serca i oddechu; mniej kaszlu i bezgłosu; więcej objawów głośniowych i niemowlęcych; w obu obrazach sinica [Allen], [Clarke].
• Carbo-veg.: zapaść, potrzeba wachlowania, odbijanie, wzdęcia; mniej skurczów głośni; wyraźniejsze pogorszenie w pozycji leżącej z bezgłosem i pogorszeniem po zimnych napojach [Clarke], [Boericke].
• Camphora: zapaść z lodowatym zimnem i skurczami, ale bez obrazu kaszlu i skurczu głośni; umiejscowienie w klatce piersiowej i krtani [Allen].

Niewydolność oddechowa / obrzęk / rzężenia

• Antimonium tart.: głośne rzężenia, senność, potrzeba noszenia na rękach; sinica; mniej wydzieliny, słabsze tętno, zamknięcie głośni; pogorszenie po zimnych napojach [Hering], [Farrington].
• Ammonium carb.: sinica, niemożność oddychania w ciepłych pomieszczeniach; sine zabarwienie skóry, krwawienie z nosa; potrzeba wachlowania, a zarazem ogrzewania ciała; wyraźny skurcz głośni [Clarke].
• : kaszel kurczowy z nudnościami, dużą ilością śluzu, czystym językiem; sinica mniej nasilona; Laurocer. — bezgłos, uczucie omdlewania, małe tętno [Farrington].

Krztusiec — sinica pod koniec napadu

• Cuprum: gwałtowne skurcze, drgawki, kciuki zaciśnięte wewnątrz dłoni, bolesne kurcze mięśni; słabsze tętno, wyraźniejsza bezgłośna przerwa, bezgłos [Hering].
• Sambucus: nocne napady duszenia u dzieci z suchym skurczem; mniej sinicy; więcej zapaści i większa potrzeba wachlowania [Boericke].
• Drosera: nieustanne napady, odruchy wymiotne; brak omdlenia z niedotlenienia typowego dla Laurocer. [Clarke].

Niewydolność serca / małe tętno

• Digitalis: tętno wolne, z wypadaniem uderzeń, lęk przed poruszeniem się w obawie, że serce stanie; mniej skurczów głośni; sinica z zatrzymaniem oddechu [Clarke], [Boger].
• Cactus: ucisk jak od żelaznej obręczy, zastój żylny; wyraźne bóle; więcej bezgłosu i napadów duszenia [Farrington].
• Naja: bóle serca z objawami gardłowymi i przygnębieniem; mniej zapaści; silniejsze zasinienie, małe tętno [Clarke].

Sen — zatrzymanie oddechu

• Opium: osłupienie z charczącym oddechem i przekrwieniem; brak reakcji na bodźce, zwężone źrenice; lęk na jawie, zatrzymywanie oddechu przy zasypianiu z małym tętnem [Allen], [Clarke].
• Lachesis: pogorszenie po śnie, lewostronność, gadatliwość; milczenie, sinica, potrzeba wachlowania (biegunowe przeciwieństwo) [Kent].

• Lek komplementarny: Digitalis — w obu obrazach małe, zanikające tętno; Digitalis przy utrzymującym się osłabieniu mięśnia sercowego po ustąpieniu napadów duszenia pod wpływem Laurocer. [Clarke], [Boger].
• Lek komplementarny: Antimonium tart. — gdy po napadach skurczu głośni w obrazie Laurocer. pojawiają się obrzęk płuc i rzężenia; w zagrożeniu uduszeniem często potrzebna jest taka kolejność leków [Hering], [Farrington].
• Lek komplementarny: Carbo-veg. — wspólne zapaść i potrzeba powietrza; Carbo-veg. w stanach zastoju żylnego ze wzdęciami, wykraczających poza zakres Laurocer. [Clarke].
• Dobrze działa po: Ipecac. — po fazie śluzu i nudności, jeśli utrzymuje się sinica pod koniec napadu z małym tętnem [Farrington].
• Dobrze działa po: Aconite — gdy panika ustępuje miejsca niewydolności z sinicą i wzdychającym oddechem [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Hydrocy-ac. — jeśli mimo złagodzenia skurczu głośni utrzymuje się bezdech z drgawkami; przejście do bardziej piorunującego obrazu [Allen].
• Leki pokrewne: Am-c., Cupr., Samb., Drosera, Opium, Camph., Naja, Cactus — zob. różnicowanie.
• Antidota (dla opisanych stanów): świeże powietrze, wachlowanie, ciepłe okrycia; spośród leków Camph. w zapaści z zimnem; Carbo-veg., gdy przeważa zastój żylny [Clarke], [Allen].
• Leki niezgodne: nie odnotowano; unikać naprzemiennego podawania bez nowego całościowego obrazu objawów [Kent].

• Krztusiec z „sinicą pod koniec napadu” — napad kończy się bezgłosem, siną twarzą, małym tętnem, konieczne jest wachlowanie; Laurocer. 6C–30C w krótkich odstępach, wydłużanych w miarę łagodnienia napadów [Hering], [Farrington], [Clarke].
• Zamartwica noworodków / skurcz głośni u niemowląt — ciemnosine dziecko, łapanie powietrza, zatrzymywanie oddechu przy zasypianiu; pozycja z podparciem, świeże powietrze + Laurocer.; następnie Ant-t., jeśli pojawią się rzężenia [Hering], [Boericke].
• Wygląd twarzy w niewydolności serca — chory nie może leżeć, sine wargi, zimny pot, niewyczuwalne tętno; Laurocer. ze wspomagającym zastosowaniem Digitalis zgodnie ze wskazaniami; zapewnić spokój, ciepłe okrycia, wachlowanie [Clarke], [Boger].
• Trudności w połykaniu zimnej wody — zimne napoje wywołują krztuszenie z sinymi wargami u osób z nerwową nadreaktywnością krtani; drobny objaw charakterystyczny, który często rozstrzyga o wyborze leku [Clarke], [Boger].

Umysł
• Niepokój — lęk przed uduszeniem; błaga o powietrze, a mimo to zapada w stupor — wskazówka do wyboru leku przy współistnieniu sinicy i małego tętna. [Hering], [Clarke].
• Dolegliwości wskutek przerażenia/nagłego przestrachu — zahamowanie oddechu; bezdech odruchowy. [Hering].
• Niechęć do wypytywania/dotykania — dotykanie nasila trudności w oddychaniu. [Hering].
• Obojętność/odrętwienie w obliczu zagrożenia — stupor z niedotlenienia; zwodniczy spokój. [Allen], [Clarke].
• Poprawa pod wpływem spokoju, świeżego powietrza, wachlowania — nieodzowna wskazówka przy doborze leku. [Clarke], [Boericke].
• Rozpacz na przemian z apatią podczas napadów — przebieg stanów kryzysowych. [Clarke].

Głowa / Twarz
• Twarz — sinica, wargi sine; zimny pot na czole — obraz zapaści. [Allen], [Clarke].
• Zawroty głowy przy wstawaniu; ciemnienie przed oczami; poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej. [Allen].
• Głowa — przekrwienie żylne; ciemnosine zabarwienie; bez pulsowania — charakter żylny przemawia przeciw Acon. [Clarke].
• Żuchwa opadnięta; bezgłos podczas napadów — związek z głośnią i krtanią. [Hering].
• Nos/skrzydełka nosa — poruszanie skrzydełkami nosa, skrzydełka sine — oznaka głodu powietrza. [Hering], [Clarke].
• Uszy zimne/sine; hałas wywołuje przestrach → zatrzymanie oddechu — unikać bodźców. [Clarke], [Hering].

Gardło / Krtań / Oddychanie
• Głośnia — skurcz; nie może oddychać; zwłaszcza po zimnych napojach. Objaw charakterystyczny. [Clarke], [Boger].
• Bezgłos podczas napadów kaszlu; głos zanika, przechodząc w szept. [Hering], [Allen].
• Oddech zatrzymuje się przy zasypianiu; chorego trzeba budzić/wachlować. Objaw znamienny. [Hering], [Allen].
• Duszność — pogorszenie w pozycji leżącej, pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu; poprawa przy otwartym oknie. [Clarke], [Boericke].
• Oddychanie ze wzdychaniem, łapanie powietrza, zwolniony oddech — obraz hamującego działania nerwu błędnego. [Clarke].
• Krztusiec — napad kończy się zasinieniem, małe tętno. [Hering], [Farrington].

Klatka piersiowa / Serce
• Nie może się położyć — duszenie się w pozycji leżącej. [Hering], [Clarke].
• Tętno przerywane, niewyczuwalne, słabe; zbliżające się omdlenie. [Clarke], [Boericke].
• Ucisk — ciężar na klatce piersiowej; poprawa pod wpływem wachlowania/ucisku. [Clarke], [Boger].
• Niewydolność serca z sinicą — bladość → sine zabarwienie; zimny pot. [Clarke].
• Ciasna odzież nasila dolegliwości w klatce piersiowej — usunąć to, co uciska. [Boericke].
• Wysiłek/mówienie zatrzymuje oddech; wstrząsy ponownie wywołują ucisk. [Hering], [Clarke].

Sen
• Oddech ustaje w chwili zasypiania — chory wymaga obserwacji. Objaw podstawowy. [Hering], [Allen].
• Nie może spać na leżąco; musi być podparty. [Clarke].
• Pogorszenie w nocy (po północy); długotrwałe napady. [Clarke].
• Sny o duszeniu się/tonięciu; budzi się, łapiąc powietrze. [Clarke].
• Senność ze stuporem w zapaści — oznaka zagrożenia. [Allen].
• Poprawa przy otwartym oknie; wachlowanie kontynuowane podczas snu. [Boericke].

Objawy ogólne / Modalności
• Pogorszenie w pozycji leżącej, po północy, pod wpływem dotykania, emocji, zimnych napojów, w ciepłych, dusznych pomieszczeniach, pod wpływem wysiłku. Zespół modalności. [Hering], [Clarke], [Boger].
• Poprawa pod wpływem wachlowania, świeżego powietrza, w pozycji siedzącej z podparciem, po ciepłym otuleniu, w spokoju. Zespół wskazówek do doboru leku. [Clarke], [Boericke].
• Zimny, lepki pot z uczuciem omdlewania — charakterystyczna cecha zapaści. [Allen], [Clarke].
• Uczucie zapadania w nadbrzuszu — objaw związany z nerwem błędnym w omdleniach. [Clarke].
• Sinica kończyn; sine paznokcie — rubryka zastoju żylnego. [Clarke].
• Bezdech odruchowy wskutek połykania zimnej wody — drobny, lecz rozstrzygający objaw charakterystyczny. [Boger].

Niemowlęta / Połóg
• Zamartwica noworodków; łapanie powietrza; konieczne wachlowanie; sinica. [Hering], [Clarke].
• Skurcz głośni — brodawka sutkowa w ustach wywołuje krztuszenie się. [Hering].
• Omdlenie w połogu — sine wargi, zimny pot; pozycja z podparciem. [Clarke], [Farrington].
• Krztusiec u niemowląt — napad kończy się zasinieniem, bezgłos. [Hering].
• Nie znosi ciepłego, dusznego pokoju dziecięcego — konieczne otwarcie okna. [Boericke].
• Poprawa — ciało ogrzane, chłodne powietrze na twarz — przeciwstawność stanowiąca wskazówkę przy doborze leku. [Clarke].

Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): toksykologia/opisy kliniczne — sinica, zatrzymanie oddechu podczas snu, bezgłos, małe tętno.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): potwierdzenia — napady krztuśca kończące się zasinieniem, skurcz głośni, zapaść u niemowląt i w połogu; modalności.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz — farmakologia wody laurowiśniowej, poprawa pod wpływem wachlowania/świeżego powietrza, pogorszenie po zimnych napojach, niewydolność sercowo-płucna.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): chemia związków cyjanogennych Laurocerasus; toksykologia układu oddechowego i serca; analogie kliniczne.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — zapaść, sinica, napady krztuśca, poprawa pod wpływem powietrza/wachlowania, pogorszenie w pozycji leżącej.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): objawy ogólne — odruchowe zatrzymanie oddechu, pogorszenie po zimnych napojach, poprawa pod wpływem spokoju/ucisku/wachlowania; porównania.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): leki o powinowactwie do układu oddechowego i serca — Hydrocy-ac., Ant-t., Carbo-veg.; wskazania u niemowląt i w połogu.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): różnicowanie w ujęciu filozoficznym — Opium a Laurocer. (sen–zatrzymanie oddechu), zapaść w obrazach Am-c., Carbo-veg.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): leczenie zapaści; kolejność stosowania leków w stanach zamartwicy.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): krztusiec i nieżyty z duszeniem się; postępowanie przy łóżku chorego (powietrze, ułożenie).
Lippe, A. von — Keynotes and Characteristics with Comparisons (koniec XIX w.): objawy decydujące o wyborze leku — sina twarz, niewyczuwalne tętno, poprawa pod wpływem wachlowania.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): krótkie opisy kliniczne — niemowlęta z sinicą, skurcz głośni, przeciwstawność „chłodna twarz, ciepłe ciało”.