• Przewód pokarmowy — żołądek i jelito cienkie: gwałtowna wodnista biegunka (stolce przypominające „wodę ryżową” lub serwatkę), jednoczesne wymioty; zapalenie żołądka i jelit z bulgotaniem i bolesnym parciem na stolec (zob. Żołądek, Brzuch, Odbytnica). [Allen], [Hering], [Clarke].

• Układ nerwowo-mięśniowy — kloniczne kurcze łydek, stóp, dłoni i palców rąk; skurcze towarzyszą wypróżnieniom (zob. Kończyny). [Hering], [Boger].

• Krążenie i zapaść — nagłe skrajne osłabienie, zimna, lepka skóra, sine wargi, słabe lub niewyczuwalne tętno (zob. Objawy ogólne, Gorączka/Dreszcze/Pot). [Allen], [Clarke].

• Jama ustna i język — lodowato zimny język, nadmierna suchość lub ślinotok w związku z napadami; pragnienie zimnej wody, lecz wymioty po najmniejszej ilości napoju (zob. Jama ustna, Żołądek). [Allen], [Boericke].

• Nerki — skąpomocz lub bezmocz podczas zapaści; po wystąpieniu reakcji organizmu mocz ciemny i skąpy (zob. Układ moczowy). [Hering], [Clarke].

• Towarzyszące objawy oddechowe — ochrypły, słabnący głos; wzdychanie lub chwytanie powietrza podczas gwałtownych dolegliwości brzusznych (zob. Oddychanie, Klatka piersiowa). [Clarke], [Boericke].

• Skóra — zimna, sinawa, o pomarszczonym wyglądzie; zimny pot; sinica kończyn podczas kurczów (zob. Skóra, Pocenie się). [Hering], [Boericke].

• Dzieci i niemowlęta — cholera infantum: chlustające wymioty mlekiem, wodniste stolce, szybko postępujące opadanie z sił (zob. Żołądek, Odbytnica, Objawy ogólne). [Hering], [Clarke].

• Ciepło w każdej postaci — gorące okłady na brzuch, ciepły pokój i szczelne okrycie w łóżku (Objawy ogólne/Brzuch). [Clarke], [Boericke].

• Silny ucisk i rozcieranie — mięśni objętych kurczem; rozcieranie łydek i dłoni z ich rozgrzewaniem łagodzi skurcze (Kończyny). [Hering].

• Picie wyłącznie małymi łykami — tolerowane są bardzo małe ilości; niekiedy ciepłe napoje są lepiej tolerowane niż zimne (Żołądek). [Allen], [Clarke].

• Całkowity spoczynek — leżenie zupełnie nieruchomo, najlepiej na plecach z podciągniętymi kolanami (Objawy ogólne/Brzuch). [Allen].

• Po całkowitym opróżnieniu — krótkotrwała ulga po stolcu lub wymiotach; charakterystyczny objaw: „lepiej, gdy treść zostanie wydalona, niż gdy pozostaje w środku” (Żołądek/Odbytnica). [Hering], [Clarke].

• Ciepło stosowane zewnętrznie — na stopy i brzuch, na przykład za pomocą gorących cegieł lub butelek (Objawy ogólne). [Boericke].

• Uspokajanie i spokój — zmniejszają napadowy lęk podczas zapaści (Umysł). [Clarke].

• Najmniejsza ilość pokarmu lub napoju — zwłaszcza zimnej wody, wywołuje natychmiastowe wymioty lub stolec (Żołądek/Odbytnica). [Allen], [Hering].

• Noc i wczesny ranek — nagłe, obezwładniające napady z dreszczami i zapaścią (Sen/Gorączka). [Clarke].

• Ruch — wywołuje bulgotanie, stolec i kurcz (Objawy ogólne/Brzuch/Kończyny). [Boger].

• Zimno — zimne powietrze, zimne napoje i zimny dotyk nasilają dreszcze, kurcze i wymioty (Objawy ogólne). [Boericke], [Clarke].

• Letni upał / pogoda sprzyjająca epidemiom cholery — zwłaszcza przy miazmatach bagiennych (Etiologia/Objawy ogólne). [Clarke].

• Zahamowanie pocenia się — lub nagłe oziębienie po przegrzaniu (Dreszcze/Gorąco/Pot). [Hering].

• Emocje — przestrach lub lęk wyzwalają u dzieci skurcze i odruchy wymiotne (Umysł). [Hering].

• Podczas karmienia piersią / po mleku — u niemowląt wymioty obfitymi strumieniami (Żołądek/Dzieci). [Hering], [Clarke].

Objawy psychiczne są wtórne wobec gwałtownych dolegliwości trzewnych i zapaści. Wraz z nagłymi, obfitymi wypróżnieniami i kurczami ogarniającymi ciało pojawia się lęk z obawą przed śmiercią; chory błaga o ciepło i rozcieranie, co odpowiada odnotowanej wyżej poprawie pod wpływem ciepła i tarcia [Clarke], [Hering]. Niepokój ruchowy występuje naprzemiennie z apatycznym opadaniem z sił; głos jest ochrypły lub zanika, odpowiedzi są krótkie, wypowiadane szeptem (zanikanie głosu; zob. Klatka piersiowa). Dzieci krzyczą przenikliwie przed gwałtownym wypróżnieniem, po czym leżą bezwładnie, z zapadniętymi oczami; najmniejszy ruch lub łyk napoju ponownie wyzwala napad (powtórzenie modalności: pogorszenie pod wpływem ruchu/picia) [Hering]. Drażliwość jest wyraźna, gdy kurcze ściskają łydki lub palce rąk; chory błaga o rozcierający dotyk, lecz przeciąg lub zimna dłoń nasila skurcz (pogorszenie pod wpływem zimna). Splątanie i uczucie omdlewania nasilają się z każdym wypróżnieniem; po stolcu może nastąpić chwila spokoju, zanim cykl rozpocznie się ponownie — „lepiej, gdy treść zostanie wydalona, niż gdy pozostaje w środku” (powiązanie z Objawami ogólnymi) [Allen]. W napadach o złośliwym przebiegu dołącza się stupor, jednak prośba o gorący napój lub okrycie ujawnia charakterystyczne dla obrazu Jatropha dążenie do ciepła.

Zawroty głowy i ciemnienie przed oczami przy podnoszeniu się do siadu; zimny pot na czole, zaostrzone rysy i zapadnięte oczy [Allen], [Boericke]. Ból głowy jest tępy, ściskający i wynika wyłącznie z zapaści; skóra głowy jest zimna i lepka, włosy wilgotne. Twarz przybiera wygląd hipokratesowy — zaostrzony nos, zapadnięte skronie, sine wargi — równocześnie z gwałtownymi dolegliwościami brzusznymi (powiązanie z sekcją Twarz) [Clarke]. Każdy ruch głową nasila nudności i bulgotanie (pogorszenie pod wpływem ruchu). Dolegliwości głowy łagodnieją po gorących okładach na nadbrzusze — jest to odruchowa poprawa objawów głowy pod wpływem oddziaływania na brzuch (odsyłacz do sekcji Żołądek).

Oczy zapadnięte, otoczone ciemnymi obwódkami; podczas zapaści źrenice bywają rozszerzone [Hering], [Clarke]. Obraz przed oczami faluje podczas gwałtownego bulgotania; przed oczami przesuwają się iskierki; powieki są półprzymknięte z wyczerpania. Spojówki blade; w niektórych opisach łzy dają odczucie zimna. Poprawa następuje po przywróceniu ciepła i spokoju (powtórzenie modalności).

Dzwonienie w uszach podczas omdlewania; słuch przytępiony w miarę słabnięcia tętna [Allen]. Nagłe dźwięki mogą wyzwalać zrywania się u dzieci w szczycie kurczów (Umysł/Kończyny). Obraz nie obejmuje pierwotnej choroby uszu.

Skrzydełka nosa poruszają się przy dyszącym oddechu; czubek nosa zimny; w fazie dreszczy niekiedy rzadka, wodnista wydzielina [Clarke]. Krwawienie z nosa występuje rzadko; objawy nosowe odzwierciedlają zapaść i zimno. Zapach jedzenia wywołuje nudności (Żołądek).

Twarz blada, sinawa lub popielata; wargi sine; rysy zaostrzone, wyraz twarzy pełen lęku — klasyczna twarz choleryczna [Clarke], [Boericke]. Krople zimnego potu na czole i górnej wardze; policzki zapadnięte. Szczęki mogą szczękać podczas dreszczy. Kurcze mięśni twarzy występują wraz z kurczami dłoni. Ciepłe okłady i rozgrzanie od wewnątrz przywracają nieco koloru (poprawa pod wpływem ciepła).

Jama ustna sucha lub okresowo wypełniająca się śliną; język zimny w dotyku, niekiedy z białym nalotem — kolejny objaw charakterystyczny leku [Allen], [Boericke]. Silne pragnienie zimnej wody, która zostaje zwymiotowana, gdy tylko ogrzeje się w żołądku (pogorszenie po zimnych napojach; odsyłacz do sekcji Żołądek) [Allen], [Clarke]. Smak mdły; wydychane powietrze zimne; mowa niewyraźna lub niemożność mówienia wskutek wyczerpania i suchości krtani. Po wymiotach przejściowa ulga, następnie nawrót nudności po najmniejszym łyku.

Szczękanie zębami podczas dreszczy; brak pierwotnego bólu zębów. Po długotrwałych odruchach wymiotnych mogą boleć szczęki. Dzieci przez chwilę zgrzytają zębami, gdy pojawiają się kurcze (Kończyny).

Gardło suche, podrażnione, z ciągłą potrzebą przełykania, choć nic nie zostaje zatrzymane; każdy łyk wywołuje krztuszenie się i wymioty [Allen]. Odczuwane jest zimno w gardle; gorące napoje pite małymi łykami bywają lepiej tolerowane (poprawa po ciepłych napojach). Śluzu niewiele; czynność krtani i głos słabną wraz z osłabieniem organizmu (Oddychanie/Klatka piersiowa).

Dominują objawy żołądkowe: nagłe, gwałtowne, nawet chlustające wymioty wodnistym płynem, niekiedy pienistym lub przypominającym serwatkę; wymioty występują bezpośrednio po najmniejszej ilości pokarmu lub napoju — zwłaszcza zimnej wody — co potwierdza modalność (pogorszenie po najmniejszej ilości napoju) [Allen], [Hering], [Clarke]. Głośne przelewanie i bulgotanie rozchodzi się od nadbrzusza w dół brzucha, jak przy opróżnianiu butelki; odruchy wymiotne są gwałtowne i wyczerpujące. Kurcz w dołku podsercowym zmusza chorego do zginania się wpół i przyciskania tam gorącego okładu (poprawa pod wpływem ucisku/ciepła) [Clarke]. Pragnienie jest silne, lecz każda próba picia ponownie wywołuje gwałtowne objawy, dopóki nie staną się tolerowane małe łyki ciepłego napoju. Nudności i uczucie omdlewania są skrajnie nasilone; może im towarzyszyć czkawka. Po wymiotach następuje chwila wytchnienia, wkrótce przerwana burczeniem w brzuchu i stolcem (odsyłacz do sekcji Odbytnica).

Brzuch wciągnięty, zimny w dotyku, ze słyszalnym bulgotaniem przy szybkim przemieszczaniu się płynów; bolesność uciskowa jest umiarkowana, lecz zimno uderzające [Allen], [Clarke]. Kolka wokół pępka; kurcze przechodzą od brzucha do łydek i dłoni (powiązanie nerwowo-trzewne). Najmniejszy ruch wywołuje bulgotanie i nagłą potrzebę oddania stolca (pogorszenie pod wpływem ruchu). Chory domaga się gorących okładów i ciepłych flaneli; odkrycie wywołuje oziębienie i ponowny skurcz (poprawa pod wpływem ciepła; pogorszenie pod wpływem zimna).

Podczas napadu mocz skąpy lub zatrzymanie jego wydzielania; gdy pojawia się reakcja organizmu, mocz jest ciemny i skąpy, a jego oddawaniu towarzyszy osłabienie [Hering], [Clarke]. Bezmocz jest poważnym objawem w stanie odpowiadającym obrazowi Jatropha. Zimno i zapaść zmniejszają ilość moczu wytwarzanego przez nerki; przywrócenie ciepła i uzupełnienie płynów przywraca jego odpływ.

Stolce obfite, wodniste, często przypominające „wodę ryżową” lub serwatkę, z białymi kłaczkami; wydalane gwałtownie i głośno, niekiedy „jak z otworu po szpuncie”; towarzyszą im lub następują po nich nieznośne kurcze łydek, palców stóp i dłoni [Allen], [Hering], [Clarke]. Biegunka występuje naprzemiennie z wymiotami lub równocześnie; po każdym wypróżnieniu pojawia się uczucie śmiertelnego omdlewania i zimny pot (Objawy ogólne). Parcie na stolec jest nieznaczne; same wypróżnienia są bezbolesne, lecz bóle kurczowe silne. U niemowląt stolec wypływa z pieluchy jak z kranu, z szybko postępującym opadaniem z sił (Dzieci).

W klasycznym obrazie brak szczególnych objawów seksualnych. Wtórne dreszcze i kurcze mogą powodować podciąganie jąder; ciepło przynosi ulgę.

Biegunka choleryczna u kobiet karmiących piersią; mleko jest źle tolerowane, niemowlę wymiotuje chlustająco (Żołądek — dzieci) [Hering]. Podczas zapaści miesiączkowanie ma tendencję do ustania; skurcze macicy mogą odpowiadać kurczom łydek i łagodnieją pod wpływem ciepła.

Oddech płytki, ze wzdychaniem i chwytaniem powietrza podczas odruchów wymiotnych; skrzydełka nosa poruszają się (Nos). Mówienie nasila duszność; ulga przychodzi po ustaniu wymiotów lub stolców i zastosowaniu ciepła (Oddychanie ↔ Objawy ogólne). Podczas skurczów można zauważyć sinicę warg i paznokci [Boericke].

Tętno małe, nitkowate, ledwie wyczuwalne; kołatanie serca przy najmniejszym wysiłku; lęk odczuwany w okolicy przedsercowej z dreszczami i potem [Allen], [Clarke]. Zapaść obejmuje także serce; ogrzewanie i rozcieranie kończyn przynosi ulgę. Objawy sercowe są wtórne wobec utraty płynów przez przewód pokarmowy i oziębienia.

Ucisk z potrzebą wzdychania; głos ochrypły, zanikający; chory ledwie szepcze; uczucie zimna wewnątrz klatki piersiowej [Clarke], [Boericke]. Podczas odruchów wymiotnych mogą występować kłucia pod żebrami. Chory pragnie ciepłego okrycia i całkowitego spokoju; ruch lub mówienie pobudza żołądek i jelita (powtórzenie modalności).

Zimno wzdłuż kręgosłupa; ból między łopatkami wskutek wysiłku podczas wymiotów [Clarke]. Biegunce towarzyszy osłabienie okolicy lędźwiowej z uczuciem pustki; ogrzewanie pleców przynosi ulgę.

Kurcze są objawem znamiennym — łydki zbijają się w twarde kule; stopy i palce stóp podkurczają się; dłonie i palce rąk obejmuje skurcz z kciukami przyciągniętymi do wewnątrz [Hering], [Boger]. Chory woła o rozcieranie i gorące okłady (poprawa pod wpływem tarcia/ciepła). Kończyny są lodowato zimne, sinawe, zlane zimnym potem; paznokcie sine. Po skurczu następuje głębokie wyczerpanie; najmniejszy ruch wywołuje go ponownie (pogorszenie pod wpływem ruchu).

Skóra zimna, lepka, z sinawym odcieniem; pomarszczony wygląd dłoni i stóp; krople zimnego potu na całej powierzchni ciała, zwłaszcza na czole [Boericke], [Hering]. Skóra dobrze reaguje na ciepło; zahamowanie pocenia się (oziębienie po spoceniu) może wyzwolić napad (powtórzenie czynnika etiologicznego).

Niewiele snu: napady pojawiają się nocą lub nad ranem; drzemanie między napadami, zrywanie się przy kolejnym bulgotaniu lub kurczu [Clarke]. Jeśli sen przychodzi, towarzyszy mu zimno, a chory leży skulony pod okryciem; każde odkrycie oziębia i wywołuje nawrót objawów (poprawa pod wpływem ciepła). Dzieci zasypiają po gwałtownym opróżnieniu, by obudzić się przy najmniejszym ruchu lub łyku napoju (pogorszenie pod wpływem ruchu/picia).

Sny fragmentaryczne, o wodzie, tonięciu lub marznięciu; dzieci budzą się przerażone, gdy kurcze powracają. Sny mają tu niewielką wartość; obraz ma charakter wegetatywny.

Przeważają dreszcze; gorąco jest wewnętrzne, tlące się, wkrótce ustępuje zimnemu potowi. Typowy jest choleryczny cykl gorączkowy: dreszcze, gwałtowne opróżnienie, kurcz, zapaść; temperatura może być poniżej normy [Clarke], [Boericke]. Nieznaczne gorąco wieczorem może poprzedzać nocny napad.

Silne dreszcze z lodowatą skórą i zimnym wydychanym powietrzem; następnie ciało zlewa lepki, zimny pot; gorąco jest niewielkie i przemijające [Allen], [Clarke]. Pot towarzyszy każdemu wypróżnieniu i skurczowi; jego zahamowanie pogarsza stan. Zimno utrzymuje się mimo okrycia, dopóki wypróżnienia nie osłabną i nie pojawi się reakcja organizmu.

Silne pragnienie zimnej wody; jednak najmniejsza ilość napoju — zwłaszcza zimnego — natychmiast wywołuje wymioty (charakterystyczna modalność) [Allen], [Clarke]. Małe łyki ciepłego napoju mogą zostać zatrzymane; pragnienie gorących okładów na brzuch; niechęć do jedzenia. Mleko wywołuje wymioty u dzieci; owoce i zimne pokarmy lub napoje nie są tolerowane.

Jatropha curcas cechuje gwałtowne wydalanie wodnistej treści, z porażającym zimnem i bolesnymi kurczami. Wyraźnie zaznacza się „triada”: nagłe, gwałtownie wyrzucane stolce o wyglądzie wody ryżowej, z głośnym bulgotaniem; chlustające wymioty po najmniejszej ilości napoju (zwłaszcza zimnego); oraz rozdzierające kurcze łydek, stóp i dłoni, przy lodowatej, sinej skórze i zapaści. Decydujące są modalności: pogorszenie po najmniejszej ilości pokarmu lub napoju, wskutek ruchu, zimna i nocą; poprawa pod wpływem ciepła, gorących okładów, nacierania, całkowitego spoczynku, a niekiedy po bardzo małych łykach ciepłego napoju. Powtarza się to we wszystkich powyższych działach (Żołądek/Odbytnica/Kończyny/Objawy ogólne) [Allen], [Hering], [Clarke], [Boericke]. Obraz ten zajmuje pośrednie miejsce wśród trzech leków stosowanych w stanach cholerycznych: Camphor (nagła zapaść z zahamowaniem wydalania i lodowatym zimnem), Veratrum (obfite wymioty i biegunka z zimnym potem na czole, silne pragnienie zimnych napojów, lecz mniej wyraźne „natychmiastowe wymioty po najmniejszym łyku”) oraz Cuprum (dominują bolesne kurcze i skurcze, sinica). Jatropha należy wybrać, gdy występują tryskające stolce, jak z otworu szpuntowego beczki, natychmiastowe wymioty po najmniejszej ilości napoju, zimny język oraz nieodparta potrzeba ciepła i nacierania mięśni objętych kurczem. Reakcję ocenia się na podstawie powrotu oddawania moczu i ciepłoty ciała oraz wydłużania się odstępów między napadami.

Etiologia / Typ zapaści

• Camphora — natychmiastowa zapaść, lodowate zimno, sina twarz; zahamowanie oddawania stolca; chory chce być przykryty, ale nie odczuwa pragnienia. W obrazie Jatropha występują tryskające stolce i wymioty, z pragnieniem, lecz „najmniejszy łyk” wywołuje wymioty. [Clarke], [Boericke].

• Arsenicum album — piekące bóle, lęk z niepokojem ruchowym, pragnienie zaspokajane małymi łykami, które przez krótki czas nie są zwracane, pogorszenie o północy. Obraz Jatropha jest bardziej nagły i burzliwy, z gwałtownym wydalaniem treści, zimnym językiem, bolesnymi kurczami i silną potrzebą ciepła. [Kent], [Clarke].

Zespół wymiotów i biegunki

• Veratrum album — obfite stolce o wyglądzie wody ryżowej z obfitymi wymiotami, zimny pot na czole. Chory w obrazie Veratrum pragnie zimnych napojów, których często przez krótki czas nie zwraca. W obrazie Jatropha wymiotuje po najmniejszym łyku, język jest zimny, kurcze wyraźne, a gorące okłady przynoszą poprawę. [Hering], [Clarke].

• Elaterium — gwałtownie tryskające wodniste stolce „jak z hydrantu”, z mniej nasilonymi kurczami i większą domieszką żółci. W obrazie Jatropha występują wyraźne kurcze łydek i dłoni, zimny język oraz silniej zaznaczona zapaść. [Boger], [Clarke].

• Croton tiglium — żółty wodnisty stolec wyrzucany gwałtownie po najmniejszej ilości pokarmu lub napoju, z silnym pieczeniem odbytu. W obrazie Jatropha stolce przypominają wodę ryżową, zapaść jest silniejsza, a skurcze bardziej nasilone. Obie rośliny należą do Euphorbiaceae. [Allen], [Boericke].

Przewaga bolesnych kurczów

• Cuprum metallicum — straszliwe kurcze palców rąk i stóp oraz łydek; zasinienie i skurcze; wymiociny i stolce są mniej wodniste. W obrazie Jatropha gwałtownie wydalanym stolcom o wyglądzie wody ryżowej towarzyszą kurcze łagodzone ciepłem i nacieraniem. [Farrington], [Clarke].

• Colocynthis — skurcze brzucha łagodzone przez zgięcie się wpół i ucisk; stolce nie przypominają wody ryżowej. W obrazie Jatropha silniej zaznaczają się zapaść, zimno i gwałtowne opróżnianie przewodu pokarmowego. [Boger].

Zapalenie żołądka i jelit u niemowląt

• Ricinus communis — wymioty i biegunka ze skrajnym wyczerpaniem u niemowląt; kurcze są mniej charakterystyczne. Obraz Jatropha obejmuje ponadto zimny język, głośne bulgotanie i wymioty po najmniejszym łyku. Obie rośliny należą do Euphorbiaceae. [Boericke], [Clarke].

• Podophyllum — obfite, bezbolesne wodniste stolce wczesnym rankiem, ze skłonnością do wypadania odbytnicy i niewielkimi wymiotami. Obraz Jatropha jest bardziej burzliwy, skurczowy, z silniejszym zimnem. [Allen], [Clarke].

• Lek dopełniający: Veratrum album — w stanach cholerycznych Veratrum może dopełnić reakcję po zahamowaniu gwałtownego wydalania przez Jatropha (lub odwrotnie), zależnie od modalności pragnienia i potu na czole. [Clarke], [Boericke].

• Lek dopełniający: Cuprum metallicum — gdy kurcze utrzymują się po ograniczeniu wypróżnień przez Jatropha; Cuprum łagodzi pozostałe skurcze. [Farrington], [Boger].

• Lek dopełniający: China — po znacznej utracie płynów, dla przywrócenia sił, gdy gwałtowne wydalanie i kurcze już ustąpią. [Dewey], [Nash].

• Dobrze działa po: Camphora — gdy zahamowanie wydalania i zapaść ustępują miejsca ponownemu wydalaniu; Jatropha odpowiada wówczas fazie gwałtownego opróżniania. [Clarke], [Boericke].

• Dobrze działa po: Arsenicum album — jeśli słabną pieczenie i lęk, a pojawia się charakterystyczny objaw wymiotów po „najmniejszym łyku” z kurczami. [Kent].

• Leki pokrewne — Croton tiglium, Elaterium, Ricinus: grupa leków z Euphorbiaceae wywołujących wodniste wypróżnienia; należy dokładnie porównać modalności. [Allen], [Boericke], [Boger].

• Antidota — ciepło, nacieranie i małe łyki ciepłego napoju; Nux vomica lub Ipecac przy uporczywych odruchach wymiotnych (zastosowanie kliniczne). [Clarke], [Hering].

• Leki niezgodne — nie odnotowano; należy unikać bezładnego naprzemiennego podawania trzech leków stosowanych w stanach cholerycznych (Veratrum, Camphora, Cuprum) bez nowych wskazań. [Clarke], [Kent].

Wskazania
Cholera i biegunki choleryczne u dorosłych i niemowląt, charakteryzujące się stolcami o wyglądzie wody ryżowej oraz gwałtownymi wymiotami po najmniejszej ilości napoju, zwłaszcza zimnego. Język jest lodowato zimny; rozdzierające kurcze obejmują łydki i dłonie; zapaść łagodnieje pod wpływem ciepła i nacierania. U niemowląt charakterystyczna jest cholera niemowlęca (cholera infantum) z chlustającymi wymiotami mlekiem i wodnistymi stolcami. Lek przydatny także w zapaleniu żołądka i jelit powstałym po wychłodzeniu lub zahamowaniu potu [Allen], [Hering], [Clarke], [Boericke].

Dawkowanie
W piorunujących napadach można początkowo podawać 30C–200C co 10–30 minut, zwiększając odstępy między dawkami w miarę wydłużania się przerw między napadami. U niemowląt preferuje się 6C–30C w bardzo małych, częstych dawkach. Nie wolno zmuszać do przyjmowania płynów — jedynie małe łyki ciepłego napoju, zgodnie z modalnością leku [Dewey], [Clarke].

Powtarzanie dawek
Należy szybko zmniejszyć częstość podawania, gdy wymioty słabną, a kurcze ustępują. Następnie podać China 6–30C, gdy dominuje wyczerpanie wskutek utraty płynów.

Postępowanie wspomagające
Stosować ciepło zewnętrznie (brzuch, łydki), mocne nacieranie podczas kurczów oraz zapewnić całkowity spoczynek w ciemnym, cichym pokoju. Pozwalać jedynie na maleńkie łyki ciepłego napoju. Unikać zimnych napojów, przeciągów i niepotrzebnego ruchu, które niezmiennie nasilają objawy (wyraźne modalności).

Spostrzeżenia z przypadków klinicznych

• Stolec choleryczny z bulgotaniem jak z otworu szpuntowego beczki — wymioty po najmniejszym łyku, zimny język i kurcze łydek: Jatropha 200C co 15 minut; wymioty ustały, odstępy między stolcami wydłużyły się; później China z powodu osłabienia [Clinical], [Clarke], [Boericke].

• Niemowlę — chlustające wymioty mlekiem, wodniste stolce, zimny pot: Jatropha 30C co godzinę; do wieczora dziecko przestało zwracać małe łyki ciepłego napoju, powrócił sen [Clinical], [Hering].

• Dreszcze bagienne — nocna biegunka ze stolcami o wyglądzie wody ryżowej, dłonie objęte kurczem; gorące cegły przy stopach wraz z Jatropha 30C; kurcze ustąpiły, powróciło oddawanie moczu [Clinical], [Allen].

Umysł

• Lęk — przed śmiercią, podczas biegunki lub wymiotów; chory chce, by zapewniono mu ciepło. Wskazuje na modalność poprawy pod wpływem ciepła. [Clarke].

• Strach — przed piciem, ze świadomością, że napój zostanie zwrócony. Charakterystyczny objaw behawioralny. [Allen].

• Niepokój ruchowy na przemian ze skrajnym wyczerpaniem — typowy dla stanów zapaści. Wskaźnik przebiegu. [Hering].

• Poprawa — pod wpływem uspokajania, ciszy i zastosowania ciepła. Złagodzenie objawów wegetatywnych. [Clarke].

Głowa / Twarz / Oczy

• Pot — zimny, na czole podczas zapaści. Objaw obiektywny. [Boericke].

• Twarz — sinawa w stanach cholerycznych. Wskaźnik ciężkości stanu. [Clarke].

• Oczy — zapadnięte, z ciemnymi obwódkami; wskazują na obraz stanu cholerycznego. [Hering].

• Zawroty głowy — przy podnoszeniu się do pozycji siedzącej, z ciemnieniem przed oczami, po stolcu lub wymiotach. Wskazówka świadcząca o wyczerpaniu. [Allen].

Jama ustna / Gardło / Żołądek

• Język — zimny, jak obłożony lodem. Uderzający objaw charakterystyczny. [Boericke], [Allen].

• Pragnienie — silne, lecz napoje wywołują wymioty; najmniejszy łyk pogarsza stan. Główna wskazówka przy doborze leku. [Allen], [Clarke].

• Wymioty — natychmiast po wypiciu wody, zwłaszcza zimnej. Rubryka znamienna dla leku. [Allen], [Hering].

• Bulgotanie — przelewanie się od nadbrzusza ku brzuchowi przed stolcem; objaw „otworu szpuntowego beczki”. [Allen], [Clarke].

• Skurcze — żołądka, łagodzone ciepłem i uciskiem. Praktyczna wskazówka. [Clarke].

Brzuch / Odbytnica

• Brzuch — zimny z zewnątrz podczas zapaści. Stan obiektywny. [Clarke].

• Biegunka — o wyglądzie wody ryżowej, gwałtowna, głośna, wodnista. Znak rozpoznawczy leku. [Allen], [Hering].

• Stolec — jednocześnie z wymiotami; charakterystyczne „opróżnianie dwiema drogami”. [Allen].

• Bolesne parcie na stolec — niewielkie, mimo znacznego wyczerpania. Charakterystyczny szczegół. [Clarke].

• Po stolcu — uczucie omdlewania z zimnym potem. Wskaźnik rokowniczy. [Allen].

Układ moczowy

• Bezmocz — podczas zapaści w cholerze. Oznaka ciężkości stanu. [Hering], [Clarke].

• Mocz — skąpy, ciemny, gdy zaczyna się reakcja. Wskaźnik punktu zwrotnego. [Clarke].

Klatka piersiowa / Serce / Oddychanie

• Głos — ochrypły lub zanika podczas zapaści. Wskazówka kliniczna. [Clarke], [Boericke].

• Oddychanie — wzdychające lub z łapaniem powietrza podczas wymiotów. Objaw współwystępujący. [Allen].

• Tętno — nitkowate, ledwie wyczuwalne. Obiektywny wskaźnik ciężkości stanu. [Allen].

• Ucisk — z zimnem w klatce piersiowej, nasilany ruchem. Potwierdza modalność poprawy w spoczynku.

Kończyny / Skóra / Objawy ogólne

• Kurcze — łydek, stóp, dłoni i palców, silne; łagodzone ciepłem i nacieraniem. Najważniejsza rubryka dotycząca mięśni. [Hering], [Boger].

• Skóra — zimna, lepka, sina; obraz stanu cholerycznego. [Boericke], [Clarke].

• Objawy ogólne — zimno pogarsza, ciepło przynosi poprawę. Zasadnicza biegunowość. [Clarke].

• Objawy ogólne — ruch pogarsza, wywołując stolec lub wymioty. Kluczowa wskazówka do postępowania przy łóżku chorego. [Boger].

• Objawy ogólne — najmniejsza ilość napoju pogarsza stan. Główna modalność. [Allen].

Sen / Gorączka / Pot

• Sen — zakłócany nocnymi napadami rozpoczynającymi się kurczami i bulgotaniem. Rubryka określająca porę występowania objawów. [Clarke].

• Dreszcze — silne, poprzedzające stolec lub wymioty. Wskaźnik fazy. [Allen].

• Pot — zimny i wyczerpujący, podczas kurczów lub po stolcu. Znaczenie diagnostyczne. [Boericke].

Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): toksykologia i dane kliniczne — gwałtownie wydalane stolce o wyglądzie wody ryżowej, wymioty po najmniejszej ilości napoju, kurcze, zapaść; uwagi dotyczące sporządzania leku.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): potwierdzenia w cholerze i cholera infantum; zimny język; kurcze łydek i dłoni; modalności.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz leku — bulgotanie jak z otworu szpuntowego beczki, stolce o wyglądzie wody ryżowej, pragnienie z natychmiastowymi wymiotami, poprawa pod wpływem ciepła i nacierania; relacje między lekami.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — gwałtowne wymioty i biegunka, zimny język, kurcze, zapaść; skóra zimna, sina; wskazówki dotyczące dawkowania.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): charakterystyka substancji (drażniące składniki żywiczne roślin wilczomleczowatych); toksykologia nasion i oleju; działanie wywołujące zapalenie żołądka i jelit.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): rubryki repertoryjne — kurcze łydek i dłoni; pogorszenie wskutek ruchu; wypróżnienia choleryczne; porównania (Cupr., Verat., Camph.).
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): ujęcie miazmatyczne; porównania leków stosowanych w stanach cholerycznych (Verat., Camph., Cupr., Ars.); wskazówki dotyczące postępowania.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): różnicowanie w grupie leków stosowanych w cholerze (Verat., Cupr., Elat., Croton); zastosowanie China po utracie płynów.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): stany zapaści; dobór China po obfitym wydalaniu płynów; różnice względem Camphor.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): dawkowanie i kolejność stosowania leków w biegunkach cholerycznych; wskazówki dotyczące pielęgnacji i podawania płynów.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (XX w.): zwięzła esencja obrazu — stolce o wyglądzie wody ryżowej, wymioty po najmniejszej ilości napoju, kurcze, zimno; modalności.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): krótkie opisy przypadków cholera infantum oraz potrzeby ciepła i nacierania w stanach odpowiadających obrazowi Jatropha.