• Oskrzela i oddychanie (skurcz): Skłonność do astmy wywoływanej kurzem, z uciskiem, skąpym odkrztuszaniem oraz komponentą nerwową i skurczową; napady słabną, gdy oddanie gazów lub stolca zmniejsza rozdęcie żołądka i brzucha. Zob. Oddychanie, Brzuch. [Hering], [Allen], [Boericke]
• Krtań i górne drogi oddechowe: Wywoływane kurzem łaskotanie, kichanie i ochrypły głos; uczucie otarcia z potrzebą odchrząkiwania. Zob. Gardło, Nos. [Clarke], [Boger]
• Odruchy żołądkowo-jelitowe: Wzdęcie i kolka nasilają dolegliwości w klatce piersiowej; odbijanie i oddawanie gazów łagodzą duszność. Zob. Żołądek, Brzuch, Objawy ogólne. [Allen], [Farrington]
• Nerw błędny i sfera „nerwowa”: Napadom towarzyszą lęk i drażliwość; stan astmatyczny u osób o wrażliwej, pobudliwej konstytucji (dzieci, dorośli neurotyczni). Zob. Umysł, Sen. [Farrington], [Nash]
• Błony śluzowe (nieżyt): Wodnista wydzielina nieżytowa z kaszlem wywołanym łaskotaniem, szczególnie w zakurzonych, dusznych pomieszczeniach; skłonność do pogorszenia wieczorem w pomieszczeniach. Zob. Nos, Klatka piersiowa. [Clarke], [Boericke]
• Skóra i jej obrzeża: Drażniąca roślina powoduje przy kontakcie pieczenie lub wykwity; drugorzędny obszar zastosowania leczniczego. Zob. Skóra. [Hughes]

• Oddanie gazów lub swobodne oddanie stolca łagodzi ucisk w klatce piersiowej (odruch jelitowo-płucny). [Allen], [Boericke]
• Odbijanie (nawet puste) usuwa uczucie ciężaru w klatce piersiowej. [Allen]
• Świeże powietrze i wyjście z zakurzonego pomieszczenia. [Clarke]
• Siedzenie w pochyleniu do przodu lub opieranie łokci na kolanach podczas napadu. [Boger]
• Spokojne, miarowe oddychanie; unikanie rozmowy podczas napadu. [Farrington]
• Ciepłe napoje ułatwiające odbijanie i odprężenie. [Clarke]
• Po śnie, jeśli pomieszczenie zostało przewietrzone; po umiarkowanym wysiłku na czystym powietrzu. [Clinical]
• Rozluźnienie odzieży w okolicy nadbrzusza i talii. [Boger]

• Kurz, zamiatanie, sprzątanie domu, stare książki i strychy — kichanie wyzwala napad astmy. [Clarke], [Boericke]
• Duszne, ciepłe, źle wentylowane pomieszczenia; wieczór w pomieszczeniu. [Clarke]
• Wzdęcie brzucha, pokarmy wzdymające, posiłki spożywane w pośpiechu. [Allen], [Farrington]
• Mówienie, czytanie na głos lub śmiech na początku napadu (łaskotanie w krtani). [Boger]
• Wchodzenie po schodach lub gwałtowny wysiłek w szczycie skurczu. [Boericke]
• Zimny, niosący kurz wiatr wiejący w twarz, na przemian z zaduchem pomieszczenia (zmienność warunków). [Clarke]
• Powstrzymywanie odbijania (próby zatrzymania gazów), ciasne paski i gorsety. [Allen]
• Po przestrachu lub nagłym wstrząsie emocjonalnym u wrażliwych dzieci. [Nash]

Stan psychiczny cechuje nerwowy, pobudliwy temperament: łatwe przestrachy, rozdrażnienie przy utrudnionym oddychaniu oraz lęk już przy pierwszym łaskotaniu w krtani lub zapachu kurzu w pomieszczeniu [Farrington], [Clarke]. Lęk ma charakter antycypacyjny — jest to obawa, że kurz „wywoła napad” — i narasta wraz ze wzdęciem brzucha, co wyraźnie ilustruje wzajemną zależność objawów jelitowych i płucnych w obrazie leku; ustępuje natychmiast po odbijaniu lub oddaniu gazów, zgodnie ze wspomnianą już modalnością poprawy po uwolnieniu gazów [Allen]. Dzieci są niespokojne, lgną do opiekunów i nie lubią przebywać w zatęchłych pomieszczeniach; wyraźnie się ożywiają po wyprowadzeniu na czyste powietrze [Nash], [Boericke]. Drażliwość wynika z wysiłku związanego z cichym, ostrożnym oddychaniem; mówienie lub naleganie na odpowiedź może wywołać kaszel albo duszność [Boger]. Podczas napadu Pothos wykazuje mniejszą drobiazgowość i udrękę niż Arsenicum, a większą wrażliwość na czynniki wyzwalające niż Sambucus; lęk ma charakter odruchowy i ustępuje wraz z fizycznym uwolnieniem gazów [Farrington], [Kent]. [Clinical]

Uczucie pełności i ciasnej opaski na czole podczas ucisku w klatce piersiowej; w dusznym, ogrzanym pomieszczeniu twarz może się czerwienić, a zaczerwienienie ustępuje przy oknie [Clarke]. Zawroty głowy pojawiają się przy wstrzymywaniu oddechu podczas napadu i zmniejszają się wraz z ustępowaniem skurczu [Allen]. Ból głowy nasila kichanie wywołane kurzem, a łagodzi świeże powietrze lub odbijanie, zgodnie z ogólnym wzorcem objawów [Clarke]. W porównaniu z Nux-v. objawy głowy są mniej związane z drażliwością żołądka, a bardziej z odruchową reakcją na ucisk w klatce piersiowej [Boger]. [Clinical]

Pieczenie i łzawienie w zakurzonych miejscach; pocieranie nasila łaskotanie w obrębie nosa i krtani i może zapoczątkować napad świszczącego oddechu [Clarke]. Światłowstręt nie jest wyraźny; poprawa następuje na świeżym powietrzu i po opuszczeniu drażniącego otoczenia, zgodnie z objawem charakterystycznym: poprawa na świeżym powietrzu [Clarke]. [Clinical]

Uczucie pełności i przytłumienie słuchu podczas napadu wskutek utrudnionej wentylacji trąbki słuchowej; ustępują wraz z poprawą oddychania. Nie jest to główny obszar powinowactwa, lecz towarzyszy skłonności do nieżytu [Clarke]. [Clinical]

Kichanie w zakurzonych pomieszczeniach jest jednym z głównych czynników wyzwalających napad; łaskotanie odczuwane jest wysoko i z tyłu nosa, z wodnistą wydzieliną lub samym podrażnieniem [Clarke], [Boericke]. Im więcej chory mówi lub pociąga nosem, tym bardziej nasilają się swędzenie w krtani i duszność; taki ciąg objawów często obserwuje się u wrażliwych dzieci [Hering]. Naprzemienna niedrożność nosa i wodnisty katar mogą poprzedzać wieczorne napady w pomieszczeniach; poprawa po wyjściu na chłodne, czyste powietrze [Clarke]. Obraz mieści się między Arum-t. (wydzielina drażniąca, żrąca) a Rumex (łaskotanie od zimnego powietrza), lecz Pothos wyróżniają kurz jako przyczyna oraz poprawa po uwolnieniu gazów lub oddaniu stolca [Boger], [Farrington]. [Clinical]

Twarz o niespokojnym wyrazie, lekko obrzmiała podczas ucisku w klatce piersiowej; wargi suche wskutek oddychania przez usta; wyraz twarzy łagodnieje, gdy brzuch „odpuszcza” i pojawia się kilka odbić [Clarke]. Nie odnotowano szczególnych nerwobólów. [Clinical]

Suchość podniebienia z potrzebą odchrząkiwania; głos staje się ochrypły w zakurzonym otoczeniu i odzyskuje czystość po przewietrzeniu pomieszczenia [Clarke]. Ślinienie nie jest nadmierne. Wieczorem w pomieszczeniu smak może być mdły. [Clinical]

Brak stałych objawów z prób lekowych; szczęki zaciśnięte podczas wysiłku oddechowego, rozluźniają się wraz z poprawą. [Allen]

Uporczywe łaskotanie na granicy krtani i tchawicy jest zwykle objawem zwiastunowym; podczas mówienia łaskotanie przesuwa się w dół, do klatki piersiowej [Boger]. Charakterystyczna jest potrzeba odchrząkiwania, jednak samo odchrząkiwanie nasila objawy — lepiej jest milczeć i oddychać miarowo do chwili pojawienia się odbicia, zgodnie z wzorcem modalności [Clarke], [Allen]. Uczucie otarcia ma raczej charakter podrażnieniowy niż zapalny i wiąże się z narażeniem na kurz, nie zaś z zimną wilgocią jak u Dulcamara. [Clinical]

Ucisk w nadbrzuszu z zatrzymaniem gazów nasila ucisk w klatce piersiowej; odbijanie (nawet bez smaku) uwalnia od ściskania w klatce piersiowej — jest to często potwierdzany objaw charakterystyczny [Allen], [Boericke]. Nudności nie są wyraźne, chyba że napad jest silny; jedzenie w pośpiechu lub pokarmy wzdymające (kapusta, fasola) nasilają wieczorne dolegliwości w zamkniętych pomieszczeniach [Farrington]. Apetyt powraca, gdy ustępuje ucisk w klatce piersiowej. [Clinical]

Znaczne wzdęcie gazowe i przelewania w brzuchu poprzedzają duszność lub jej towarzyszą; oddawanie gazów dołem przynosi ulgę w klatce piersiowej równie niezawodnie jak odbijanie górą [Allen], [Boger]. Kolka nie jest gwałtowna, lecz dokuczliwa, z uczuciem balonowatego rozdęcia nadbrzusza i górnej części brzucha; ciasne paski nasilają objawy [Clarke]. Różnicowanie w zakresie odruchu jelitowo-płucnego: Carbo-veg również cechuje poprawa po odbijaniu, lecz chory pragnie wachlowania; Lycopodium ma gazy po prawej stronie z pogorszeniem wieczorem, lecz brak mu charakterystycznej dla Pothos astmy wywoływanej kurzem [Farrington], [Nash]. [Clinical]

Brak objawów wiodących; niekiedy częstomocz związany z lękiem. Parcie ustępuje wraz z poprawą oddychania. [Allen]

Potrzeba oddania stolca podczas napadu, a po wypróżnieniu oddychanie jest swobodniejsze — obserwacja cenna klinicznie u dzieci [Boericke], [Clarke]. Sam stolec może być prawidłowy; istotne jest zmniejszenie rozdęcia. Nie odnotowano powinowactwa do dolegliwości hemoroidalnych. [Clinical]

Brak stałych objawów poza ogólnym obrazem dolegliwości oddechowych. [Allen]

W kilku przypadkach odnotowano przed miesiączką pogorszenie wieczorem w pomieszczeniach, z taką samą poprawą po uwolnieniu gazów; poza tym nie jest to lek o charakterystycznym obrazie ginekologicznym. [Clarke]. [Clinical]

Zasadniczy objaw charakterystyczny: astma wywoływana kurzem, przebywaniem w dusznych pomieszczeniach oraz rozdęciem brzucha; poprawa po odbijaniu, oddaniu gazów i stolca [Allen], [Clarke], [Boericke]. Oddychanie musi być spokojne; mówienie lub śmiech ponownie wywołują łaskotanie. Między napadami płuca funkcjonują na świeżym powietrzu, lecz po ponownym wejściu do zakurzonego pomieszczenia szybko następuje nawrót — ta zmienność odpowiada zabarwieniu gruźliczemu w przyporządkowaniu miazmatycznym. Napady Pothos są mniej ściśle związane z północą niż u Arsenicum/Kali-c., a bardziej z czynnikami wyzwalającymi; obraz jest bliski Nux-v. (astma pochodzenia żołądkowego), lecz wyróżnia go szczególna wrażliwość na kurz z poprawą po uwolnieniu gazów [Farrington], [Boger]. [Clinical]

Kołatanie serca podczas skurczu ma charakter czynnościowy; uspokaja się wraz z ustępowaniem napadu. Brak powinowactwa do chorób organicznych serca. [Clarke]. [Clinical]

Uczucie ciężaru lub opaski w poprzek górnej części klatki piersiowej; klatka piersiowa wydaje się zbyt mała, by mogła się rozszerzyć; chory musi siedzieć pochylony do przodu, z łokciami opartymi na kolanach [Boger], [Boericke]. Kaszel jest początkowo rzadki, łaskoczący i bez odkrztuszania; w miarę uwalniania gazów oddychanie staje się swobodniejsze, a kaszel luźniejszy. Kurz i sprzątanie domu często wyzwalają napad (zamiatanie, trzepanie zasłon) [Clarke]. [Clinical]

Napięcie między łopatkami podczas wstrzymywania oddechu; poprawa przy pochyleniu do przodu. Brak charakterystycznych bólów kręgosłupa. [Boger]. [Clinical]

Niespokojne ruchy rąk i stóp podczas duszności; lekkie drżenie z lęku; poprawa, gdy oddychanie się uspokaja. [Clarke]. [Clinical]

Świeża roślina może powodować mrowienie, rumień lub powstawanie pęcherzyków — typowe drażniące działanie roślin obrazkowatych; skóra nie jest istotnym obszarem zastosowania leczniczego, lecz działanie to pomaga wyjaśnić drażliwość krtani i nosa [Hughes]. [Toxicology]

Sen przerywany wieczorem i we wczesnych godzinach nocnych, jeśli pomieszczenie jest zakurzone lub poruszano pościelą; dziecko budzi się z łaskotaniem i świszczącym oddechem, z poprawą po przeniesieniu do okna lub na zewnątrz [Boericke], [Nash]. Pozycja z pochyleniem do przodu i podparciem. Jeśli pomieszczenie jest dobrze przewietrzone, sen staje się głęboki, a napad nie powraca. Przed zbliżającym się napadem sny są niespokojne; po ustąpieniu objawów sen przynosi regenerację. [Clinical]

Sny o przebywaniu w zakurzonych, zatłoczonych miejscach; o duszeniu się w fałdach tkaniny lub zasłon; ulga po przebudzeniu na świeżym powietrzu — symboliczne odzwierciedlenie etiologii. [Clarke]. [Clinical]

Brak charakterystycznej gorączki; gorąco twarzy w dusznych pomieszczeniach podczas napadów; chłodne powietrze przywraca komfort. [Clarke]. [Clinical]

Zmiany zależne od otoczenia — uczucie zimna po wejściu w zimny, zakurzony przeciąg, gorąco i ucisk w klatce piersiowej w pomieszczeniach; pot przy wysiłku podczas napadu. [Clarke]. [Clinical]

Pokarmy wzdymające i jedzenie w pośpiechu nasilają objawy; ciepłe napoje, które wywołują odbijanie, przynoszą ulgę, ukazując związek jelit z klatką piersiową [Farrington], [Allen].

Stan astmatyczny z reaktywnością na czynniki wyzwalające i wrażliwością na kurz, z wyraźną wzajemną zależnością objawów jelitowych i płucnych: rozdęcie brzucha → ucisk w klatce piersiowej; uwolnienie gazów lub oddanie stolca → poprawa. Pogorszenie w pomieszczeniach, wieczorem, pod wpływem kurzu, podczas mówienia oraz wskutek ciasnej odzieży; poprawa na świeżym powietrzu, przy pochyleniu do przodu, po odbijaniu, oddaniu gazów i stolca. Obraz mieści się między Nux-v. (astma pochodzenia żołądkowego) a Carbo-veg (pragnienie wachlowania), lecz wyróżnia go swoista etiologia związana z kurzem; napady są mniej ściśle związane z północą niż u Ars./Kali-c. i mają mniej skurczowo-duszący charakter niż u Samb. u niemowląt [Clarke], [Boericke], [Farrington], [Boger]. [Clinical]

• Etiologia — kurz i warunki otoczenia
  • Ictod. a Arsenicum: Ars. < o północy, lęk, potrzeba ciepła; w obrazie Ictod. czynnikiem wyzwalającym jest kurz, poprawa następuje po oddaniu gazów lub stolca, a wrażliwość na zimno jest mniejsza. [Clarke], [Kent]
  • Ictod. a Rumex: kaszel Rumex < pod wpływem zimnego powietrza docierającego do krtani; Ictod. < pod wpływem kurzu i < podczas mówienia, z poprawą ze strony jelit i płuc po oddaniu gazów. [Boger]
  • Ictod. a Kali-s.: Kali-s. — nieżyt późnym popołudniem z żółtym śluzem; Ictod. — skąpy śluz i objawy wyzwalane przez kurz. [Farrington]
• Oś jelita–płuca / astma ze wzdęciami
  • Ictod. a Nux-v.: w obu obrazach występują dolegliwości żołądkowe; Nux-v. — drażliwość, < po obiedzie, < rano; Ictod. cechuje wyraźna poprawa po odbijaniu lub oddaniu gazów oraz wrażliwość na kurz. [Farrington], [Boger]
  • Ictod. a Carbo-veg: w obu > po odbijaniu; Carbo-veg potrzebuje wachlowania i jest w stanie zapaści; Ictod. reaguje żywo, nie jest w stanie zapaści, a objawy wywołuje kurz. [Nash]
  • Ictod. a Lycopodium: Lyc. — gazy > wieczorem, prawostronność; brak wyzwalającego wpływu kurzu i szybkiego złagodzenia dolegliwości w klatce piersiowej po oddaniu stolca lub gazów, obserwowanych w Ictod. [Farrington].
• Astma u dzieci
  • Ictod. a Sambucus: Samb. — nocne duszenie się z sinawą twarzą i niedrożnością nosa; Ictod. — łaskotanie wywołane kurzem oraz poprawa na świeżym powietrzu i po oddaniu gazów. [Boericke]
  • Ictod. a Ipecac: Ipec. — silna duszność z nudnościami i czystym językiem; Ictod. — mniej nudności, wyraźniejszy wpływ czynników środowiskowych, poprawa po odbijaniu. [Clarke]
• Łaskotanie w krtani i tchawicy
  • Ictod. a Spongia: Spong. — suchy kaszel przypominający odgłos piłowania, < podczas mówienia; Ictod. — łaskotanie od kurzu i poprawa po uwolnieniu gazów z przewodu pokarmowego. [Boger]
  • Ictod. a Drosera: Drosera — gwałtowne napady z krztuścowym zanoszeniem się, < po północy; obraz Ictod. obejmuje wieczorne dolegliwości w pomieszczeniach, wpływ kurzu i poprawę po oddaniu gazów. [Kent]

• Lek uzupełniający: Nux-v. (gdy nawyki żywieniowe i wzdęcia mają zasadnicze znaczenie w obrazie astmy) [Farrington].
• Lek uzupełniający: Carbo-veg (wspólna jest poprawa po odbijaniu; należy go rozważyć, gdy pojawia się zapaść lub głód powietrza) [Nash].
• Dobrze działa po: Ipec. (po fazie nudności i duszenia się, gdy utrzymuje się łaskotanie od kurzu, a oddanie gazów przynosi ulgę) [Clarke].
• Dobrze działa po: Samb. (u dzieci, gdy nocne duszenie się ustępuje miejsca wieczornym napadom wywoływanym przez kurz) [Boericke].
• Dobrze poprzedza: Sulph. (gdy reaktywność na czynniki środowiskowe wskazuje na skazę tuberkulinową lub psoryczną wymagającą leczenia przewlekłego) [Kent].
• Lek pokrewny (rodzina): Arum-t. (uczucie otarcia i podrażnienia typowe dla Araceae) — w obrazie Ictod. wydzielina jest mniej żrąca, a kurz ma większe znaczenie jako czynnik wyzwalający. [Boger]
• Antidota i antagonizmy: Nux-v. może antidotować nadmierne pobudzenie żołądka; narażenie na kurz nasila objawy i należy je ograniczyć do minimum w trakcie leczenia [Clarke], [Allen].
• Leki o zbliżonym obrazie: Nat-s., Kali-s., Rumex, Spong., Ars. — do porównania przy doborze leku w dolegliwościach oddechowych. [Farrington], [Boericke]

Autorzy klasyczni często stosowali niskie i średnie potencje w stanach ze wzdęciami i astmą — 3x–6x, powtarzane podczas napadu — przechodząc do 12x/30C, gdy wrażliwość na czynniki wyzwalające (kurz, przebywanie w pomieszczeniach) była wyraźna, a odruchowa zależność między jelitami a płucami silnie zaznaczona [Boericke], [Clarke]. U pobudliwych dzieci 30C przy pierwszym kichnięciu lub łaskotaniu, wraz z natychmiastowym wyprowadzeniem z zakurzonego pokoju, może przerwać napad; po przełamaniu tego wzorca należy wydłużać odstępy między dawkami [Nash]. Przy niewłaściwych nawykach żywieniowych należy połączyć lek z prostymi działaniami: jeść powoli, unikać wieczorem ciężkich, wzdymających posiłków, poluzować odzież w pasie i zapewnić wietrzenie — wszystko to jest zgodne z modalnościami leku [Farrington].
Praktyczne wskazówki w skrócie:

1. „Świszczący oddech w zakurzonym pokoju, > po odbijaniu”: Ictod. 6x co 20–30 minut, łącznie trzy dawki, następnie odstawić, jeśli poprawa się utrzymuje. [Allen], [Boericke]
2. Dziecko budzi się wieczorem po ścieleniu łóżka z łaskotaniem i świszczącym oddechem; uspokaja się przy otwartym oknie i po kilku odbiciach → Ictod. 30C jednorazowo. [Nash], [Clarke]
3. Bibliotekarz z napadami podczas ustawiania zakurzonych książek na półkach, musi poluzować pasek, oddycha łatwiej po oddaniu gazów → Ictod. 12x trzy razy dziennie przez tydzień, następnie w razie potrzeby. [Farrington]

Umysł

• UMYSŁ — LĘK — oddychanie; podczas. — Odruchowy lęk przed nadchodzącym napadem. [Clarke]
• UMYSŁ — DRAŻLIWOŚĆ — mówienie nasila kaszel/astmę. — Mówienie wywołuje łaskotanie. [Boger]
• UMYSŁ — STRACH — uduszenie; przed. — Nasila się przy pierwszych kichnięciach. [Nash]
• UMYSŁ — POBUDLIWOŚĆ — dzieci; u. — Konstytucje nerwowe, wrażliwe. [Farrington]
• UMYSŁ — NIECHĘĆ — pokój, przebywanie w zamkniętym. — Szuka świeżego powietrza. [Clarke]

Nos i gardło

• NOS — KICHANIE — kurz — pogarsza. — Główny czynnik wyzwalający. [Clarke]
• NOS — KATAR — wieczór — pokój; w dusznym. — Pogorszenie w pomieszczeniach. [Clarke]
• GARDŁO — ŁASKOTANIE — krtań — mówienie pogarsza. — Łaskotanie wywołuje świszczący oddech. [Boger]
• GŁOS — CHRYPLIWOŚĆ — kurz — od. — Ochrypły głos w zakurzonych miejscach. [Clarke]
• GARDŁO — ODCHRZĄKIWANIE — potrzeba — nasila kaszel. — Poprawa przy zachowaniu milczenia. [Allen]

Oddychanie i klatka piersiowa

• ODDYCHANIE — ASTMATYCZNE — kurz — pogarsza. — Charakterystyczna etiologia. [Clarke], [Boericke]
• ODDYCHANIE — UTRUDNIONE — wzdęcia — od — poprawa po odbijaniu. — Odruchowa zależność między jelitami a płucami. [Allen]
• ODDYCHANIE — UTRUDNIONE — stolec — po — poprawa. — Ulga po wypróżnieniu. [Boericke]
• KLATKA PIERSIOWA — ŚCISKANIE — obręcz; jakby. — Uczucie ściśnięcia klatki piersiowej. [Boger]
• KLATKA PIERSIOWA — POZYCJA — pochylenie do przodu — poprawia. — Łokcie oparte na kolanach. [Boericke]

Żołądek i brzuch

• ŻOŁĄDEK — ODBIJANIE — duszność — poprawa po. — Patognomoniczna poprawa. [Allen]
• ŻOŁĄDEK — JEDZENIE — pośpieszne — pogarsza. — Wywołuje wieczorny ucisk. [Farrington]
• BRZUCH — ROZDĘCIE — gazowe — duszność — z. — Gazy poprzedzają napad. [Boger]
• BRZUCH — ODZIEŻ — pas — pogarsza. — Ucisk w talii <. [Clarke]
• ODBYTNICA — STOLEC — po — oddychanie — poprawa. — Efekt zmniejszenia ciśnienia. [Boericke]

Objawy ogólne

• OBJAWY OGÓLNE — KURZ — pogarsza. — Wrażliwość na czynniki środowiskowe. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — POKÓJ — zamknięty, ciepły — pogarsza. — Potrzeba wietrzenia. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — ŚWIEŻE powietrze — poprawia. — Natychmiastowa poprawa na zewnątrz. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — MÓWIENIE — pogarsza. — Wywołuje łaskotanie. [Boger]
• OBJAWY OGÓLNE — ODZIEŻ — ciasna — pogarsza. — Poluzowanie paska ułatwia oddychanie. [Boger]

Sen

• SEN — BUDZENIE SIĘ — noc — astma; z. — Wieczorem lub na początku nocy, w pomieszczeniu. [Boericke]
• SEN — POZYCJA — siedząca — poprawia. — Z pochyleniem do przodu i podparciem. [Clarke]
• SEN — POKÓJ — wietrzony — pragnie. — Poprawa przy otwartym oknie. [Clarke]
• SNY — DŁAWIENIE SIĘ/duszenie się — zakurzony pokój; w. — Symboliczna etiologia. [Clinical]

Skóra

• SKÓRA — WYKWITY — pęcherzykowe — drażniące rośliny — od. — Podrażnienie typu Arum. [Hughes]
• SKÓRA — MROWIENIE — kontakt z rośliną — po. — Wskazówka toksykologiczna. [Hughes]

Hering — Guiding Symptoms (1879): wskazówki z prób lekowych i obserwacji klinicznych (kurz jako czynnik wyzwalający, poprawa po oddaniu gazów; objawy oddechowe).
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): zestawienie objawów (poprawa ze strony jelit i płuc, łaskotanie w krtani).
Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): informacje o substancji, uwagi eklektyków, środowiskowe czynniki wyzwalające.
Boericke — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne (astma od kurzu; > po odbijaniu lub oddaniu stolca; pochylenie do przodu).
Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX wieku): drażniące właściwości Araceae, toksyczne działanie na błony śluzowe.
Farrington — Clinical Materia Medica (koniec XIX wieku): konstytucje nerwowe i astmatyczne; wzajemna zależność między jelitami a płucami.
Boger — Synoptic Key (1915): modalności (mówienie <, pochylenie do przodu >), relacje między lekami.
Nash — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): różnicowanie (Carbo-veg, Nux-v., Samb.).
Dewey — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): grupy leków oddechowych i wskazówki kliniczne.
Kent — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): uwagi porównawcze (Ars., Drosera, Rumex).
Tyler — Homoeopathic Drug Pictures (1942): charakterystyka kliniczna leków o obrazie wrażliwości dróg oddechowych.