• Serce (mięsień sercowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, nerw błędny) — wolne, słabe tętno z wypadaniem uderzeń; skłonność do zasłabnięcia przy najmniejszym ruchu; chory musi leżeć bez ruchu lub obawia się, że serce się zatrzyma (zob. Serce/Objawy ogólne). [Hering], [Nash], [Kent].
• Krążenie/układ żylny — sinica, zimne kończyny, twarz o sinawym zabarwieniu; zwolniony powrót kapilarny; zapaść z zimnym potem (zob. Twarz/Skóra/Dreszcze–Gorąco–Pot). [Allen], [Clarke].
• Nerki (oś sercowo-nerkowa) — skąpomocz lub bezmocz w obrzękach pochodzenia sercowego; oddanie moczu nieznacznie łagodzi uczucie ucisku (zob. Układ moczowy/Objawy ogólne). [Hering], [Boericke].
• Błony surowicze — płyn w jamie opłucnej lub wodobrzusze wtórne do niewydolności serca; ortopnoë; obrzęki pozostawiające dołek po ucisku (zob. Klatka piersiowa/Brzuch/Kończyny). [Clarke], [Farrington].
• Żołądek/nerw błędny — niezwykle silne nudności przy najmniejszym ruchu; uczucie zapadania w nadbrzuszu; niechęć do jedzenia; odruchy wymiotne bez ulgi (zob. Żołądek). [Allen], [Nash].
• Wątroba/żółć — blady, gliniasty stolec, żółtaczka wskutek niedowładu dróg żółciowych z zastojem pochodzenia sercowego (zob. Brzuch/Odbytnica/Skóra). [Hughes], [Clarke].
• Siatkówka/nerw wzrokowy — ksantopsja (przedmioty wydają się żółte, zielone lub niebieskie), przyćmione widzenie, świetlne obwódki (zob. Oczy). [Allen], [Hering].
• Oddychanie — ortopnoë, duszność przy najmniejszym wysiłku; konieczność podparcia tułowia; sine wargi (zob. Oddychanie/Klatka piersiowa). [Hering], [Farrington].
• Mózg/układ nerwowy — znaczne osłabienie, senność, zrywanie się ze snu, lęk przed śmiercią; zawroty głowy przy wstawaniu (zob. Umysł/Głowa/Sen). [Kent], [Allen].
• Męska sfera płciowa — osłabienie popędu, zwiotczenie narządów płciowych, skrajne wyczerpanie (zob. Męskie narządy płciowe). [Clarke].
• Skóra/tkanka podskórna — chłodny, lepki pot; obrzęki stóp i okolic kostek; marmurkowata skóra (zob. Skóra/Kończyny). [Hering].

• Leżenie w całkowitym bezruchu, zwłaszcza na prawym boku przy nudnościach (uspokojenie objawów żołądkowych związanych z nerwem błędnym). [Nash], [Allen].
• Nieznaczne uniesienie głowy i barków (złagodzenie ortopnoë), przy unikaniu samodzielnego podnoszenia się do pozycji siedzącej. [Hering], [Clarke].
• Świeże, chłodne powietrze na twarz, bez wysiłku (przejściowo łagodzi uczucie zasłabnięcia). [Clarke].
• Po oddaniu moczu (krótkotrwałe złagodzenie ucisku). [Boericke].
• Łagodne, stałe ogrzewanie okolicy przedsercowej i nadbrzusza (uspokaja skurcz związany z nerwem błędnym). [Farrington].
• Małe łyki, nie duże hausty; łagodne pokarmy w bardzo małych ilościach. [Allen].
• Spokój i ciemność — mniejsze obciążenie wzroku i mniej zawrotów głowy. [Hering].
• Po krótkiej drzemce, jeśli chorego nic nie przestraszy — przejściowe poczucie stabilności. [Kent].

• Najmniejszy ruch lub wysiłek (chodzenie, obracanie się w łóżku, podnoszenie się do pozycji siedzącej) — tętno słabnie, grozi omdlenie, nudności powracają. [Hering], [Nash].
• Po posiłkach, zwłaszcza ciężkostrawnych lub tłustych — dolegliwości żołądkowe i ucisk w okolicy serca. [Allen], [Clarke].
• Wstawanie z łóżka — zawroty głowy, uczucie zasłabnięcia, zimny pot. [Hering].
• Pobudzenie emocjonalne, nagłe, przerażające odgłosy — kołatanie serca, niemiarowość, lęk, że serce się zatrzyma. [Kent].
• Zimna, wilgotna pogoda (osłabienie krążenia), choć ciepło łóżka może wywołać niepokój ruchowy. [Clarke].
• Noc, zwłaszcza po północy — ucisk, zrywanie się ze snu. [Allen], [Kent].
• Mówienie lub wysiłek głosowy — duszność, niemiarowe tętno. [Farrington].
• Pochylanie się lub zginanie tułowia — zawroty głowy, trzepotanie serca. [Allen].
• Tytoń i alkohol — nasilają nudności i zaburzenia rytmu. [Clarke].
• Utrata płynów lub długotrwały post — pogłębienie wyczerpania; uczucie pustki i zapadania w żołądku. [Nash].

Lęk skupia się na czynności serca: uporczywa obawa, że serce przestanie bić, jeśli chory się poruszy, stąd niezwykle silne pragnienie leżenia w całkowitym bezruchu — objaw charakterystyczny odróżniający Dig. od niespokojnej udręki Arsenicum czy zmagań z zaciskającym bólem w obrazie Cactus [Kent], [Nash]. Występuje przeczucie śmierci, jednak chory unika ruchu i mówienia w obawie przed ustaniem pracy serca; traci odwagę, by się poruszyć, nie z nerwowości, lecz ze strachu o serce ([Proving]/[Clinical]). Smutek i małomówność występują na przemian z nagłym wzdryganiem się; najmniejszy hałas łatwo go przeraża; drażliwość wskutek ucisku w okolicy serca; obojętność w zaawansowanej niewydolności [Hering], [Allen]. Wysiłek intelektualny męczy; pamięć działa opieszale; uczuciu zapadania w nadbrzuszu towarzyszy pustka w głowie (Umysł ↔ Żołądek). Chory obawia się nocy, ponieważ sen przerywają nagłe zrywania się i wrażenie zatrzymywania się serca; drzemie, po czym budzi się, gwałtownie chwytając powietrze (Umysł ↔ Sen) [Kent]. Pocieszanie pogarsza stan (nie znosi rozmowy); odpowiada powoli, szepcze, po czym znów milknie. Lęk przed śmiercią nie ma charakteru melodramatycznego; jest fizjologiczny, proporcjonalny do niemiarowego, słabnącego tętna i zimnego potu, które towarzyszą każdej próbie poruszenia się [Kent], [Allen]. W odróżnieniu od Gels. senność nie wynika z odurzenia, lecz z osłabienia krążenia; w odróżnieniu od Ign. łzy nie przynoszą ulgi. Poprawa wydzielania moczu lub większa miarowość tętna zmniejsza przerażenie (wzajemna poprawa: Układ moczowy/Serce). Przypadek: pacjent z wadą zastawkową leżał nieruchomo, mówiąc: „jeśli się poruszę, serce mi się zatrzyma”; po Dig. tętno stało się bardziej miarowe, a wraz z powrotem wydzielania moczu lęk osłabł [Clarke].

Zawroty głowy przy wstawaniu lub obracaniu głowy, z ciemnieniem przed oczami i uczuciem zasłabnięcia (pogorszenie przy ruchu) [Allen]. Uczucie pustki w głowie, a zarazem jej ciężkości; uciskowe bóle czoła z wolnym tętnem; zimny pot na czole podczas napadów głębokiego osłabienia (Dreszcze/Gorąco/Pot) [Hering]. Przekrwienne uczucie pełności pojawia się przy leżeniu z nisko ułożoną głową, lecz podnoszenie się do pozycji siedzącej nasila uczucie zasłabnięcia; chory znajduje pozycję pośrednią, z głową nieco uniesioną (Modalności). Ciągnący ból potylicy, gdy serce słabnie; pochylanie się nasila zawroty głowy. Praca umysłowa wywołuje trzepotanie serca i dezorientację. Niewielkie wypróżnienie lub oddanie moczu nieco rozjaśnia głowę (poprawa w innej sferze objawów). Porównaj Glon. (gwałtowne pulsowanie wskutek rozszerzenia naczyń), Gels. (otępienie, senność, drżenie), podczas gdy Dig. cechują nudności związane z nerwem błędnym + wolne, słabnące tętno [Kent].

Ksantopsja: wszystko widzi na żółto, czasem na zielono lub niebiesko; barwne obwódki wokół świateł [Allen], [Hering]. Przy wstawaniu przyćmione widzenie z zawrotami głowy; źrenice rozszerzone lub słabo reagujące; mięśnie gałek ocznych osłabione. Powieki sinawe, obrzęknięte w obrzękach pochodzenia sercowego; spojówki nieznacznie zażółcone przy zastoju wątrobowo-żółciowym (odniesienie do Powinowactwa) [Clarke]. Czytanie męczy serce; chory musi je przerwać z powodu kołatania serca. Światło oślepia; ciemność i odpoczynek przynoszą ulgę (Modalności). Porównaj Chrom-ac. (intensywnie żółte widzenie z pieczeniem), Jaborandi (poty bez obrazu objawów sercowych); Dig. wyróżnia połączenie objawów sercowych i wzrokowych. [Hughes], [Allen].

Brzęczenie, szum lub pulsowanie w uszach w rytmie serca. Nagła głuchota z zawrotami głowy. Uczucie zatkania lub zaczopowania uszu. Szumy uszne przed omdleniem. Osłabienie słuchu w czasie żółtaczki lub wyczerpania.

Zimny czubek nosa, niekiedy sinawy w niewydolności serca. Krwawienia z nosa u osób starszych lub osłabionych. Blada błona śluzowa nosa. Uczucie pełności lub niedrożności wskutek spowolnionego krążenia. Kichanie wywołuje uczucie zasłabnięcia lub kołatanie serca.

Twarz ciemna, sina, śmiertelnie blada lub popielata; sinawe powieki; twarz lękliwa i zapadnięta podczas napadów głębokiego osłabienia [Hering]. Wargi sinawe; krople zimnego potu na twarzy; policzki zapadają się przy zasłabnięciu. Obrzęk wokół oczu w obrzękach pochodzenia sercowego; wyraz twarzy pełen lęku, lecz nieruchomy. Twarz odzyskuje bardziej naturalny wygląd, gdy tętno staje się miarowe i powraca wydzielanie moczu (odniesienie do Układu moczowego). Porównaj Carbo-veg. (zapaść, zimny oddech, potrzeba wachlowania) z Dig. (konieczność bezruchu, tętno wolne, niemiarowe). [Clarke], [Kent].

Suchość z lepką śliną; język biały lub czysty, lecz drżący; gorzki lub metaliczny smak po jedzeniu (pogorszenie po posiłkach) [Allen]. Zimny oddech; duszność podczas mówienia. Pragnienie nie jest wyraźne; chory woli pić małymi łykami. Nudności biorą początek raczej w nadbrzuszu niż w jamie ustnej. Dziąsła blade przy niewydolnym krążeniu.

Zgrzytanie zębami podczas drgawek (rzadko). Ból zębów wskutek stanów przekrwiennych lub nerwobólu, łagodzony zimnymi okładami. Dziąsła obrzęknięte, łatwo krwawią. Ból zębów związany z zaburzeniami wątroby lub serca.

Uczucie zaciskania w gardle wskutek ucisku w okolicy serca; połykanie nasila nudności (odniesienie do Żołądka). Poza tym gardło bez cech zapalenia; głos cichy, słaby. Nietolerancja ciasnych kołnierzyków (Serce/Oddychanie).

Jeden z najważniejszych objawów charakterystycznych. Nudności przy najmniejszym ruchu; chory nie śmie nawet poruszyć oczami; poprawa w leżeniu na prawym boku, pogorszenie przy podnoszeniu się do pozycji siedzącej [Nash], [Allen]. Uczucie zapadania i zupełnej pustki w nadbrzuszu towarzyszy lękowi i uczuciu zasłabnięcia; odbijanie nie przynosi ulgi [Hering]. Niechęć do jedzenia; po posiłkach uczucie śmiertelnego ucisku i trzepotania serca (Modalności). Wymioty, jeśli występują, zawierają gorzki śluz lub pokarm; jeszcze bardziej osłabiają serce — objaw niebezpieczeństwa w stanach odpowiadających Dig. [Clarke]. Ogrzewanie nadbrzusza łagodzi dolegliwości; zimne napoje je nasilają. Porównaj Apoc-c. (natychmiast wymiotuje wypitą wodę w obrzękach z bezmoczem — w Apoc-c. nietolerancja wody jest silniejsza); Ant-t. (nudności z rzężeniami w klatce piersiowej); Ipec. (uporczywe nudności z czystym językiem, ale bez wolnego tętna). Obraz Dig. łączy objawy ze strony nerwu błędnego i serca. [Farrington], [Nash].

Uczucie pełności i bolesność uciskowa pod prawym łukiem żebrowym wskutek niedowładu dróg żółciowych; blady, gliniasty stolec; żółtaczkowe zabarwienie skóry w niektórych stanach sercowych (powinowactwo do wątroby) [Hughes], [Clarke]. Brzuch powiększony przez wodobrzusze w zaawansowanej niewydolności; objaw chełbotania; dyskomfort przy leżeniu płasko; poprawa przy podpartym tułowiu (odniesienie do Klatki piersiowej). Niewielkie odchodzenie gazów; miękki stolec lub oddanie moczu nieznacznie łagodzi ucisk (poprawa w innej sferze objawów). Objawy śledzionowe nie są charakterystyczne. Porównaj Chel. (bóle jak od noża, promieniujące do łopatki; wyraźny objaw charakterystyczny ze strony dróg żółciowych) i Card-m. (wątroba, zastój w krążeniu wrotnym) z Dig., w którym dominują objawy sercowe. [Kent].

Skąpomocz; mocz ciemny, o dużym ciężarze właściwym; niekiedy białko w moczu w stanach sercowo-nerkowych; oddanie moczu nieznacznie łagodzi ucisk (modalność: poprawa w innej sferze objawów) [Boericke], [Hering]. W zaawansowanej niewydolności grozi bezmocz; obrzęki narastają. Częste parcie z oddawaniem niewielkiej ilości moczu lub zupełny brak parcia. Porównaj Apoc-c. (bezmocz z wymiotowaniem wody), Ars. (pieczenie, lęk), Squilla (objawy moczowe z kaszlem). Dig. odpowiada obrazowi, w którym dominuje wolne, niemiarowe tętno. [Farrington].

Zaparcie z brakiem parcia i znaczną bezczynnością odbytnicy. Twarde, ciemne stolce. Parcie przy wypróżnianiu może wywołać uczucie zasłabnięcia lub zimny pot. Nagła, obfita biegunka na przemian z zaparciem. Guzki krwawnicze odbytnicy z sączeniem, krwawieniem i bólem podczas defekacji. Stolec zielonkawy, cuchnący podczas zaostrzenia dolegliwości wątrobowych.

Narządy płciowe zwiotczałe; osłabiony popęd; polucje z głębokim wyczerpaniem [Clinical] [Clarke]. Podniecenie seksualne nasila kołatanie serca i uczucie zasłabnięcia (pogorszenie wskutek pobudzenia). Występuje wodniak jądra wskutek niewydolności serca. Porównaj Selenium (wyczerpanie po stosunku), bez charakterystycznego dla Dig. wolnego tętna.

Miesiączki skąpe lub zatrzymane w niewydolności serca; kołatanie serca i uczucie zasłabnięcia nasilają się podczas miesiączki; obrzęk okolic kostek przed miesiączką [Clinical] [Clarke]. Ciąża z załamaniem kompensacji — ortopnoë, wolne, niemiarowe tętno — zwraca uwagę na Dig., choć wymaga to oczywiście ostrożności położniczej. Skąpe odchody połogowe z uczuciem zasłabnięcia w dekompensacji.

Duszność przy najmniejszym wysiłku; chory musi pozostawać w zupełnym spokoju; wzdychanie; nie znosi ucisku na klatkę piersiową [Hering]. Orthopnoë w nocy; pragnie chłodnego powietrza na twarz; sinawe wargi, zimny nos (zob. Twarz). Mówienie nasila objawy (Pogorszenie podczas mówienia). Poprawa w pozycji podpartej i przy zachowaniu milczenia. Porównaj Samb. (duszność kurczowa, po północy), Ant-t. (rzężenia), Lob. (duszenie się z osłabieniem), podczas gdy dla Dig. charakterystyczne jest wolne, niemiarowe tętno. [Farrington], [Kent].

Ośrodek obrazu leku. Tętno wolne, słabe, z wypadaniem uderzeń, staje się niemiarowe przy najmniejszym ruchu; lęk przed śmiercią i przed poruszeniem się, aby serce się nie zatrzymało [Hering], [Nash], [Kent]. Kołatanie serca wskutek mówienia, minimalnego wysiłku lub emocji; niepokój w okolicy przedsercowej z uczuciem zapadania w nadbrzuszu (Serce ↔ Żołądek). Uderzenia bywają silne, lecz niepełne, po czym następują długie przerwy odczuwane w gardle; tętno może być względnie wolne przy znacznym osłabieniu (obraz bloku przedsionkowo-komorowego) [Allen], [Hughes]. Mogą występować bóle przypominające dławicę piersiową, ale nudności związane z nerwem błędnym i bezruch odróżniają Dig. od bólu połączonego ze zmaganiem się i niepokojem ruchowym w obrazach innych leków dławicowych. Sinica, zimne kończyny i lepki pot świadczą o zmniejszającym się rzucie serca. Wraz ze zwiększeniem ilości moczu i ustabilizowaniem tętna lęk i ucisk ustępują (poprawa związana z Układem moczowym). Porównaj Crataegus (środek wzmacniający w niewydolności serca, mało wyraźny objaw charakterystyczny), Cactus (zaciskanie jak obręczą), Spigelia (nerwobólowe kłucia z kołataniem serca), Arsenicum (lęk z niepokojem ruchowym). [Farrington], [Kent], [Clarke].

Ucisk, jak gdyby serce nie miało miejsca, by bić; chory musi unikać leżenia płasko; ortopnoë; chwyta się za serce, a zarazem nie może się poruszyć [Hering]. Może współistnieć płyn w jamie opłucnej; stłumienie odgłosu opukowego u podstaw płuc; osłabione szmery oddechowe. Każdy wysiłek wywołuje trzepotanie serca; mowa krótkimi frazami. Poprawa w spoczynku, z podpartym tułowiem (Modalności). Porównaj Cactus (zaciskanie jak żelazną obręczą — bardziej kurczowe), Ars. (pieczenie z niepokojem ruchowym), Ant-t. (rzężenia). [Farrington], [Kent].

Osłabienie w poprzek okolicy lędźwiowej z uczuciem zimna; musi leżeć nieruchomo; uczucie omdlewania przy próbie przyjęcia pozycji siedzącej (Pogorszenie przy siadaniu). Bez ostrych nerwobólów. Obrzęk okolicy krzyżowej w przebiegu obrzęku uogólnionego. Ogrzewanie pleców przynosi ulgę.

Obrzęk kostek i stóp; po ucisku pozostaje dołek; stopy zimne, sinawe, zdrętwiałe; ręce drżą przy wysiłku (zob. Skóra) [Hering], [Clarke]. Bolesne kurcze łydek w nocy; słabość kolan; z trudem stoi. Przejście kilku kroków wywołuje kołatanie serca i uczucie omdlewania (Modalności). Porównaj Apis (gorący obrzęk z kłującymi bólami, brak pragnienia), Carbo-veg. (zapaść, pragnienie wachlowania).

Skóra chłodna, lepka i wilgotna, marmurkowata; sine plamy; sinawe paznokcie; skłonność do żółtaczki przy niedowładzie dróg żółciowych (zob. Powinowactwo) [Hughes], [Clarke]. Pot na twarzy i w okolicy przedsercowej z uczuciem omdlewania; pocenie się nie przynosi ulgi (w odróżnieniu od leków, w których obrazie pot wiąże się z ustępowaniem dolegliwości). W zapaści skóra jest popielata, pokryta zimnym, lepkim potem.

Sen jest przerywany przez nagłe zrywania się, jak gdyby serce się zatrzymało; chory budzi się, gwałtownie chwytając powietrze, i boi się poruszyć, by serce nie przestało bić (Umysł ↔ Serce) [Kent], [Hering]. Drzemie płytko, słyszy odgłosy i łatwo się zrywa; najmniejszy ruch w łóżku ponownie wywołuje nudności i trzepotanie serca (Modalności; Żołądek). Pogorszenie na początku nocy; po północy orthopnoë zmusza do przyjęcia pozycji podpartej, jednak pełne wyprostowanie się do siadu wywołuje uczucie omdlewania (Oddychanie ↔ Serce). Sny są lękowe, o spadaniu i umieraniu; po przebudzeniu pozostaje śmiertelne uczucie zapadania w nadbrzuszu. Jeśli po śniadaniu zdrzemnie się bez poruszania się, może wstać nieco pewniej; jednak niewłaściwy ruch znów odbiera mu siły. Umiarkowane ciepło przynosi ulgę; ciepło łóżka może nasilać niepokój ruchowy, mimo że powierzchnia ciała pozostaje zimna i lepka od potu (Dreszcze/Gorąco/Pot). Obrócenie się na prawy bok może złagodzić nudności na tyle, by umożliwić nieco odpoczynku (Żołądek — powiązana poprawa) [Nash]. Mówienie przez sen lub nagłe hałasy wywołują kołatanie serca. W miarę zwiększania się ilości moczu i zmniejszania liczby przerw w tętnie sen staje się głębszy; ubywa nagłych zrywań — jest to kliniczna oznaka działania Dig. (zob. Układ moczowy). Porównaj Ars. (nie może pozostawać w bezruchu, palący lęk po północy) i Gels. (senne odrętwienie bez lęku o narządy); Dig. cechuje bezruch z trwogą.

Przerażające sny o śmierci, spadaniu lub niewydolności serca. Sny o byciu ściganym, o duszeniu się. Lęk przed samotnością lub opuszczeniem. Może śnić o powodzi lub niewydolności narządów. Sny często odzwierciedlają obawy dotyczące serca [Allen], [Kent].

Gorączka niewysoka, zwalniająca; uczucie zimna z zimnym, lepkim potem na twarzy; gorąco ograniczone do głowy i okolicy przedsercowej; tętno wolne, słabe, z przerwami (Dreszcze/Gorąco/Pot) [Hering]. Pragnienie niezbyt nasilone; chory woli pić małymi łykami. Na pierwszy plan wysuwa się nie gorączka, lecz niewydolność krążenia.

Dreszcze: wewnętrzne uczucie zimna; zimne kończyny i sine wargi.
Gorąco: napływ gorąca do głowy i klatki piersiowej z kołataniem serca; nietolerancja wysiłku.
Pot: zimny, lepki, głównie na twarzy, w okolicy przedsercowej i na dłoniach; nie przynosi ulgi, dopóki krążenie się nie ustabilizuje (Układ moczowy/Serce — powiązana poprawa). [Hering], [Clarke].

Niewielka ochota na jedzenie; pogorszenie po posiłkach; nudności i uczucie zapadania; woli pić ciepłe płyny małymi łykami; alkohol i tytoń mu szkodzą (Modalności) [Allen], [Clarke]. Mleko lub tłuste potrawy nasilają objawy. Zachcianki pokarmowe nie są wskazówką przy doborze leku; jest nią reakcja na ruch i pokarm z nudnościami związanymi z nerwem błędnym.

Digitalis łączy w sobie obraz zapaści sercowej związanej z nerwem błędnym: wolne, słabe tętno z przerwami, zanikające przy najmniejszym ruchu, nudności związane z nerwem błędnym z uczuciem zapadania w nadbrzuszu, lęk przed poruszeniem się, by serce się nie zatrzymało, sinicę, skąpomocz i obrzęki [Hering], [Allen], [Nash], [Clarke]. Przebieg jest podostry do przewlekłego; reaktywność niska; stan cieplny cechuje marznięcie z zimnym potem. Modalności są spójne we wszystkich działach: pogorszenie przy najmniejszym ruchu, siadaniu, po posiłkach, podczas mówienia, pod wpływem emocji i w nocy; poprawa w całkowitym bezruchu, przy spokojnym leżeniu (często na prawym boku w przypadku nudności), po małych łykach płynu, pod wpływem łagodnego ciepła i przy lekko uniesionej głowie. Silne są powiązania między narządami: Serce ↔ Żołądek (uczucie zapadania i nudności przy zaburzeniach rytmu), Serce ↔ Układ moczowy (oddanie moczu łagodzi ucisk), Serce ↔ Oczy (widzenie na żółto), Serce ↔ Wątroba (gliniasty stolec, żółtaczka). W porównaniu z Apoc-c. oba leki mają w swoim obrazie obrzęki i orthopnoë; Apoc-c. cechują natychmiastowe wymioty po wypiciu wody z zahamowaniem wydzielania moczu; Dig. ma wolne, niemiarowe tętno i nudności wywołane ruchem, a nie samą wodą. W odróżnieniu od Cactus, gdzie chory niespokojnie walczy z uczuciem żelaznej obręczy, w obrazie Dig. leży nieruchomo, w trwodze przed zatrzymaniem serca. Arsenicum cechują lęk, niepokój ruchowy, pieczenie i pragnienie picia małymi łykami; Dig. — spokój, marznięcie, uczucie zapadania i lęk przed ruchem. Gelsemium cechują drżenie i senność bez lęku o serce. Poprawę pod wpływem Dig. śledzi się na podstawie: (1) mniejszej liczby przerw w tętnie podczas ruchu, (2) słabszego uczucia zapadania w nadbrzuszu, (3) zwiększenia ilości moczu, (4) zmniejszenia napięcia obrzęków oraz (5) snu z rzadszymi nagłymi zrywaniami — jest to praktyczny schemat przebiegu poprawy w leczeniu. [Farrington], [Nash], [Clarke].

Niewydolność serca / Zaburzenia rytmu

• Cactus grandiflorus — Ucisk jak od żelaznej obręczy, gwałtowna walka, przekrwienny ból głowy; Dig.: nudności związane z nerwem błędnym, wolne tętno z przerwami, bezruch. [Kent], [Farrington].
• Crataegus — Ogólny środek tonizujący mięsień sercowy; brak wyraźnych modalności i widzenia na żółto charakterystycznych dla Dig.; stosowany dla wzmocnienia, gdy ustąpi ostra trwoga. [Clarke].
• Arsenicum album — Lęk z niepokojem ruchowym, pieczenie, pragnienie małych łyków płynu, które nie są zwracane; Dig.: bezruch, niewielkie pragnienie, lęk przed poruszeniem się. [Nash].
• Gelsemium — Osłabienie z drżeniem, senność; serce słabe, ale bez lęku, że się zatrzyma; tętno miękkie, bez wyraźnego zwolnienia i niemiarowości pod wpływem ruchu. [Kent].
• Spigelia — Ostry nerwoból w okolicy przedsercowej, kłucie z kołataniem serca, bóle lewego ramienia; Dig. cechują uczucie zapadania i bradyarytmia, mniej kłującego bólu. [Farrington].
• Kalmia — Przeszywające bóle serca promieniujące do lewego ramienia z drętwieniem; tętno może być wolne, ale nudności żołądkowe i bezruch są mniej wyraźne niż w Dig. [Kent].
• Aconite — Ostra panika, tętno chybkie i silne; Dig. cechują przewlekły przebieg i wolne tętno, trwoga przed ruchem, zimny pot. [Kent].
• Lobelia — Ucisk z osłabieniem, nudności; brak charakterystycznego objawu tętna i lęku przed ruchem. [Farrington].

Obrzęki / Orthopnoë

• Apocynum cannabinum — Obrzęki z natychmiastowymi wymiotami po wypiciu wody i zahamowaniem wydzielania moczu; Dig.: nudności od ruchu, nie od wody, z wolnym, niemiarowym tętnem. [Nash], [Hering].
• Apis — Gorący, lśniący obrzęk, kłujące bóle, często brak pragnienia; Dig.: zimny obrzęk ze skórą lepką od potu, wolne tętno, nudności związane z nerwem błędnym. [Kent].
• Antimonium tart. — Rzężący oddech, senność; dolegliwości żołądkowe; Dig.: mniej rzężeń, więcej objawów dotyczących tętna i nerwu błędnego. [Farrington].
• Aralia/Sambucus — Napadowa duszność nocna bez obrazu sercowo-nerkowego. W Dig. podłoże jest sercowe. [Kent].

Drogi żółciowe / Żółtaczka

• Chelidonium — Bóle żółciowe, po prawej stronie, promieniujące do łopatki, żółty język; Dig.: gliniasty stolec, trwoga o serce, wolne tętno. [Hughes].
• Carduus mar. — Przekrwienie wątroby, hemoroidy; Dig., gdy współistnieje niewydolność serca. [Clarke].
• Merc. — Żółtaczka ze ślinotokiem i owrzodzeniami jamy ustnej (nie jest to obraz Dig.). [Kent].

Wzrok / Zmiana widzenia barw

• Chromium acidum — Widzenie na żółto z żrącymi bólami; Dig.: widzenie na żółto bez zmian żrących, z wolnym tętnem. [Allen].
• Sant-v. — Widzenie na żółto przy zarobaczeniu; bez podłoża sercowego. [Allen].

Żołądek / Nerw błędny

• Ipecacuanha — Uporczywe nudności z czystym językiem, bez poprawy przy leżeniu na prawym boku, bez trwogi o serce. Dig.: nudności od ruchu, poprawa przy leżeniu na prawym boku. [Nash].
• Tabacum — Śmiertelne nudności z zimnym potem i skrajnym wyczerpaniem; tętno nie jest charakterystycznie wolne i niemiarowe; dominuje zapaść z uczuciem zapadania, a nie objawy sercowe. [Farrington].

• Leki uzupełniające: Apocynum cannabinum (wysięki surowicze w fazie nietolerancji wody), Crataegus (odżywienie mięśnia sercowego po ustabilizowaniu rytmu przez Dig.), Arsenicum (pozostały lęk i niepokój ruchowy, gdy tętno jest już bardziej miarowe), China (rekonwalescencja po utracie płynów, punkcji odbarczającej lub diurezie). [Farrington], [Clarke], [Nash].
• Dobrze działa po: Aconite (ostra panika ustępuje, ujawniając obraz wolnego, słabego tętna); Cactus (uczucie obręczy słabnie, pozostają nudności związane z nerwem błędnym). [Kent].
• Po nim dobrze działają: Apoc-c., Squilla, Convallaria, jeśli po ustabilizowaniu rytmu nerki lub narządy klatki piersiowej wymagają dalszego wsparcia. [Farrington].
• Antidota (czynnościowe): odpoczynek, spokój, małe łyki ciepłego płynu, unikanie tytoniu i alkoholu — fizjologiczne środki wspomagające w stanach odpowiadających Dig. [Clarke].
• Leki nieprzyjazne / Konflikty: W klasycznej literaturze nie podkreśla się żadnych; unikać naprzemiennego podawania z pokrewnymi lekami sercowymi bez wskazań.

• Bradyarytmia z nudnościami związanymi z nerwem błędnym: Dig. 6C–30C u wrażliwych pacjentów; powtarzanie zależnie od reakcji. Obserwować zależność nudności od ruchu, przerwy w tętnie, ilość moczu — pierwsze oznaki poprawy są niewielkie, lecz rozstrzygające. [Nash], [Farrington].
• Obrzęki sercowe/orthopnoë: Naprzemiennie stosować opiekę ułożeniową (spokojna pozycja podparta) i Dig. (6C–200C zależnie od wrażliwości). Gdy mocz zaczyna odpływać, a orthopnoë słabnie, rozważyć Crataegus dla odżywienia mięśnia sercowego. [Clarke], [Farrington].
• Niedowład dróg żółciowych z gliniastym stolcem w niewydolności serca: Dig. jako lek interkurencyjny dla przywrócenia odpływu żółci; następnie Chel./Card-m., jeśli objawy wątrobowe utrzymują się po ustabilizowaniu rytmu. [Hughes], [Clarke].
• Nocne zrywania się: „serce zatrzymuje się we śnie”: Dig. przed snem (30C) przez kilka nocy; poprawa przejawia się rzadszymi zrywaniami i mniejszą trwogą przed ruchem po przebudzeniu. [Kent].
• Cenne spostrzeżenia z przypadków klinicznych 

• • Niedomykalność zastawki mitralnej z tętnem 48, z przerwami, lękiem przed ruchem, nudnościami przy najmniejszym ruchu: Dig. 30C q2h → tętno bardziej miarowe, mocz ↑, obrzęki ↓ w ciągu 48 h. [Clarke].
  • Orthopnoë, sine wargi, zimny pot, gliniaste stolce: Dig. 200C w pojedynczej dawce → sen w pozycji podpartej, mniej nagłych zrywań; następnie Apoc-c. z powodu wysięku opłucnowego. [Farrington].
  • Starszy mężczyzna z widzeniem na żółto, wolnym, niemiarowym tętnem, uczuciem omdlewania przy wstawaniu: Dig. 6C b.i.d. → możliwość czytania, mniej przerw w tętnie; dodano Crataegus dla wzmocnienia. [Hughes].

Umysł

• Umysł — LĘK — że serce przestanie bić — jeśli się poruszy. (Lęk o narząd wymuszający bezruch.) [Kent].
• Umysł — NIEPOKÓJ — o serce — bez niepokoju ruchowego. (Cicha trwoga.) [Kent], [Clarke].
• Umysł — WZDRYGANIE SIĘ — przy zasypianiu — budzi się z obawą, że serce przestanie bić. (Powiązanie z objawami snu.) [Allen].
• Umysł — MAŁOMÓWNOŚĆ — odpowiada powoli — zobojętnienie wskutek osłabienia. (Słaba reaktywność.) [Hering].

Głowa / Oczy / Uszy

• Zawroty głowy — przy wstawaniu — z uczuciem omdlewania. (Pogorszenie pod wpływem ruchu.) [Allen].
• Głowa — POT — zimny — czoło — z omdleniem. (Oznaka zapaści.) [Hering].
• Wzrok — widzenie w kolorze ŻÓŁTYM (ksantopsja); Wzrok — obwódki wokół źródeł światła. (Objaw siatkówkowy.) [Allen], [Hering].
• Słuch — SZUMY — przypominające szum płynącej wody — przy wstawaniu. (Związane z krążeniem.) [Allen].

Żołądek

• Nudności — od najmniejszego ruchu — poprawa w leżeniu na prawym boku. (Objaw charakterystyczny związany z nerwem błędnym.) [Nash], [Allen].
• Żołądek — PUSTKA — nadbrzusze — uczucie zapadania. (Oś serce–nerw błędny.) [Hering].
• Żołądek — NIECHĘĆ — do jedzenia — pogorszenie po posiłkach. (Modalność.) [Allen].

Brzuch / Odbytnica / Wątroba

• Wątroba — CZYNNOŚĆ — wydzielanie żółci — stolec barwy gliny. (Niedowład czynnościowy wątroby.) [Hughes], [Clarke].
• Brzuch — WODOBRZUSZE — z chorobą serca. (Objawy ze strony błon surowiczych.) [Clarke].
• Odbytnica — STOLCE — jasne — barwy gliny. (Kluczowy objaw wątrobowy.) [Clarke].

Układ moczowy

• Mocz — SKĄPY — w chorobie serca. (Związek sercowo-nerkowy.) [Hering], [Boericke].
• Oddawanie moczu — przejściowo ŁAGODZI uczucie ucisku. (Złagodzenie objawu ze strony innego układu.) [Boericke].
• Nerki — BIAŁKOMOCZ — z chorobą serca. (Oś sercowo-nerkowa.) [Clarke].

Klatka piersiowa / Serce / Oddychanie

• Serce — TĘTNO — wolne — przerywane — pogorszenie przy najmniejszym ruchu. (Rubryka nadrzędna.) [Hering], [Allen].
• Serce — KOŁATANIE — pod wpływem mówienia, emocji, niewielkiego wysiłku. (Rubryki czynników wyzwalających.) [Farrington].
• Oddychanie — ORTHOPNOË — musi mieć podpartą górną część ciała — nie może leżeć płasko. (Pogorszenie w nocy.) [Hering], [Clarke].
• Klatka piersiowa — UCISK — jakby serce nie miało miejsca, by bić. (Subiektywne odczucie w okolicy serca.) [Kent].

Kończyny / Skóra

• Kończyny — OBRZĘK — kostki, stopy — pozostawiający dołek po ucisku. (Puchlina wodna.) [Hering].
• Skóra — ZABARWIENIE — sinicze; zimny, lepki pot. (Niewydolność krążenia.) [Clarke], [Hering].
• Paznokcie — SINE. (Sinica obwodowa.) [Allen].

Sen / Objawy ogólne

• Sen — WZDRYGANIE SIĘ — przy zasypianiu — obawia się, że serce przestało bić. (Odczucie patognomoniczne.) [Allen], [Kent].
• Objawy ogólne — RUCH — pogarsza (nawet niewielki); SPOCZYNEK — całkowity — przynosi poprawę. (Modalność ogólna.) [Hering].
• Objawy ogólne — PO POSIŁKACH — pogorszenie. (Związek nerwu błędnego z sercem.) [Allen].
• Objawy ogólne — ZIMNY POT — z uczuciem omdlewania. (Objaw zagrożenia.) [Hering].

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): pierwotna próba lekowa — wolne, nieregularne tętno, nudności pod wpływem ruchu, uczucie zapadania w nadbrzuszu, widzenie z zabarwieniem obrazu.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne — lęk przed poruszeniem się, orthopnoë, zimny, lepki pot, poprawa po oddaniu moczu, puchlina wodna.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): toksykologia i próby lekowe — ksantopsja, bradyarytmia, objawy żołądkowe związane z nerwem błędnym, modalności.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 1870.): uzasadnienie farmakologiczne — wagotonia/blok przedsionkowo-komorowy; powiązania z wątrobą i nerkami; porównania.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): niewydolność serca, płyn w jamie opłucnej/wodobrzusze, niedowład wydzielania żółci ze stolcem barwy gliny; dawkowanie i przebieg przypadków klinicznych.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): analiza objawów sercowych i różnicowanie (Cactus, Apoc-c., Ant-t., Crataegus).
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): objawy charakterystyczne — nudności od najmniejszego ruchu, lęk, że serce przestanie bić, jeśli chory się poruszy; poprawa na prawym boku.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): obrazy psychiki i objawów narządowych; różnicowanie (Ars., Gels., Spig., Cactus).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): zwięzłe ujęcie objawów charakterystycznych — bradyarytmia, poprawa po oddaniu moczu, lepki pot.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): analiza ogólna — modalności, powiązania narządowe, stany dotyczące błon surowiczych.
Dunham, C. — Lectures on Materia Medica (1879): metoda doboru leku według narządu; kontekst leczenia chorób serca.
Tyler, M. L. — Homeopathic Drug Pictures (1942): synteza opisowa — bezruch, uczucie zapadania, spowolnienie; różnicowanie przy łóżku chorego.