• Układ naczyniowy i błony surowicze. Nagłe, gwałtowne przekrwienie — suche gorąco, tętno chybkie, pierwsze stadium zapalenia — przed pojawieniem się wysięku; dotyczy zwłaszcza opłucnej, osierdzia i błony maziowej. Zob. Gorączka, Klatka piersiowa i Plecy. [Kent], [Clarke]
• Obwodowe nerwy czuciowe. Mrowienie, uczucie pełzania mrówek i drętwienie związane z wpływem akonityny na kanały sodowe; nerwobóle (nerwu trójdzielnego, międzyżebrowe) z lękiem. Zob. Twarz i Kończyny. [Allen], [Hughes]
• Psychika i reaktywność autonomiczna. Panika, lęk przed śmiercią, reakcje na wstrząs z nadmiernym pobudzeniem układu współczulnego (tachykardia, suchość w ustach). Zob. Umysł i Serce. [Hering], [Kent]
• Drogi oddechowe. Początkowe stadium krupu, zapalenie krtani, nagła chrypka po zimnym, suchym wietrze; krótkie oddechy z uczuciem gorąca i lękiem. Zob. Gardło i Oddychanie. [Boericke], [Clarke]
• Serce. Kołatanie serca i tachyarytmie po przestrachu; niepokój w okolicy przedsercowej z lękiem. Zob. Serce. [Allen], [Kent]
• Skóra i termoregulacja. Suche gorąco, jeden policzek czerwony, drugi blady; nagłe dreszcze po ekspozycji na zimno; uczucie kłucia. Zob. Gorączka i Skóra. [Hering], [Clarke]
• Przewód pokarmowy. Początek ostrego zapalenia żołądka lub jelit z pieczeniem, pragnieniem zimnej wody i lękiem. Zob. Żołądek i Brzuch. [Allen], [Nash]
• Układ mięśniowo-szkieletowy. Ostre zapalenie błony maziowej, bóle mięśni po narażeniu na zimno, zwłaszcza suchy wiatr; niespokojne rzucanie się. Zob. Kończyny. [Kent], [Boger]
• Oczy. Światłowstręt, ostre przekrwienie po zimnym wietrze; uczucie piasku i gorąca w oczach z lękiem. Zob. Oczy. [Hering], [Clarke]
• Błony śluzowe uszu, nosa i gardła. Nagły nieżyt, piekąca suchość, katar po zimnych przeciągach; obraz „pierwszych godzin”. Zob. Nos i Gardło. [Phatak], [Boericke]
• Położnictwo i pediatria (reaktywność). Gwałtowne gorączki u dzieci, lęki nocne po przestrachu; początkowe stadium krupu. Zob. także Sen, Gorączka, Gardło. [Nash], [Clarke]

• Na świeżym, chłodnym powietrzu; wyjście z gorącego pokoju łagodzi lęk i pulsowanie w głowie. [Hering]
• Podczas krótkiego, spokojnego odpoczynku (choć ogólny niepokój ruchowy się utrzymuje); przejściowe złagodzenie kołatania serca. [Kent]
• Gdy po okresie suchego gorąca pojawia się lekki pot; gorączka słabnie wraz z rozpoczęciem pocenia. [Clarke]
• Po zimnej wodzie pitej małymi łykami przy palącym gorącu i pragnieniu. [Allen]
• W pozycji siedzącej z podparciem przy duszności; ucisk w krtani daje mniejsze uczucie duszenia. [Boericke]
• Po uspokojeniu słowami; lęk przed śmiercią ustępuje, gdy chory nabierze przekonania, że przeżyje — charakterystyczny objaw diagnostyczny. [Kent]
• Po zamknięciu oczu przy światłowstręcie; ciemność łagodzi dolegliwości gorących, przekrwionych oczu. [Hering]
• Po przyłożeniu ciepłego okładu do bolesnego punktu neuralgicznego po uprzednim narażeniu na zimny wiatr (krótkotrwale). [Phatak]
• Przy wczesnej interwencji („pierwsze godziny”) — podanie leku we właściwym czasie skraca gwałtowny przebieg. [Nash]
• W ciszy, bez nagłych, płoszących dźwięków; pobudzenie autonomiczne słabnie. [Boger]
• Po oddaniu moczu (gdy kołataniu serca z lękiem towarzyszy element odruchowego skurczu). [Clarke]
• W leżeniu na plecach z uniesionymi barkami — mniejszy ucisk w okolicy serca. [Kent]

• Pod wpływem suchego, zimnego wiatru; przeciągów; nagłego ochłodzenia po przegrzaniu. [Hering], [Clarke]
• Po przestrachu, wstrząsie, nagłych, przerażających zdarzeniach; po wiadomości o nieszczęściu. [Kent], [Nash]
• W nocy, zwłaszcza po północy (około 1:00); lęk osiąga największe nasilenie. [Hering]
• W ciepłym pokoju i w tłoku; ciepło nasila pulsowanie, drażliwość i duszność. [Clarke]
• Po nagłym zahamowaniu pocenia; „zatrzymanie potu wewnątrz” powoduje nawrót gorączki. [Allen]
• Podczas ruchu przy nerwobólu; mimo to chory jest niespokojny i nie może pozostać nieruchomo. [Kent]
• Pod wpływem hałasu, muzyki, nagłego przestraszenia; przeczulica zmysłowa. [Hahnemann], [Boger]
• Pod wpływem dotyku i ucisku miejsc objętych zapaleniem; znaczna bolesność błon surowiczych i śluzowych. [Hering]
• W leżeniu na lewym boku przy kołataniu serca — nasila się niepokój w okolicy przedsercowej. [Kent]
• Po silnym wstrząsie dla organizmu (strach podczas zabiegu stomatologicznego, sytuacja bliska wypadkowi); reaktywna panika z gorącem. [Nash]
• Po zahamowaniu wydzieliny nieżytowej; „pierwsze stadium” utrzymuje się bez przejścia w kolejne. [Clarke]
• Wieczorem, ku zapadnięciu zmroku — narasta obawa przed śmiercią. [Boericke]

Nagły, gwałtowny i przytłaczający lęk z obawą przed śmiercią tworzy klasyczny obraz: chory przepowiada godzinę swojej śmierci, błaga o lekarza i nie daje się uspokoić — aż jednoznaczne, przekonujące zapewnienie na chwilę przywróci mu równowagę (sama poprawa po uspokojeniu słowami jest objawem charakterystycznym, zgodnym z opisaną wyżej modalnością). Niepokój ruchowy jest skrajny: chory rzuca się, nie może spokojnie siedzieć ani leżeć, a jednocześnie ruch nasila bóle. Ujawnia to paradoks nadmiernego pobudzenia autonomicznego i przeczulicy zmysłowej. Przyczyna jest zwykle bezpośrednia: przestrach, wstrząs, nagłe wychłodzenie na suchym wietrze lub wypadek, którego ledwie udało się uniknąć. Psychika pozostaje w stanie „najwyższego alarmu”, a najmniejszy hałas wywołuje przestrach. Częste są nadmierna czujność, nietolerancja muzyki lub rozmowy oraz chęć ucieczki z pokoju. Udręce może towarzyszyć gorąco twarzy (jeden policzek czerwony, drugi blady) i suchość — objawy fizyczne odpowiadają stanowi psychicznemu. U dzieci lęki nocne po przestrachu, z krzykiem i wskazywaniem czegoś, jak gdyby widziały zjawy, odpowiadają ostremu obrazowi Acon. Porównaj Arg-n. (lęk antycypacyjny z biegunką i lękiem przed mostami) oraz Opium (przestrach, lecz z oszołomieniem, a nie gorącem i lękiem); dla Acon. charakterystyczna jest panika z napięciem, gorącem i pełną czujnością. Przypadek: chory, który ledwie uniknął wypadku samochodowego, chodził niespokojnie, z palącą twarzą, przekonany o zbliżającej się niewydolności serca; szybko uspokoił się po Acon. 200C. [Hahnemann], [Hering], [Kent], [Nash], [Boericke]

Bólowi głowy towarzyszy gwałtowne przekrwienie: pulsowanie w skroniach, gorąca skóra głowy i uczucie, jakby mózg miał pęknąć. Pogorszenie następuje pod wpływem ciepła, w ciepłym pokoju i przy najmniejszym hałasie, a chłodne powietrze przynosi pewną ulgę — zgodnie z opisanymi wcześniej modalnościami. Ból często zwiastuje pierwsze stadium choroby gorączkowej lub pojawia się po wystawieniu rozgrzanego, spoconego ciała na zimny wiatr. Chory chce leżeć nieruchomo, lecz nie potrafi; niepokój zmusza go do zmiany pozycji, co nasila pulsowanie — typowy paradoks Acon. Skóra głowy może być nadwrażliwa, włosy wydają się bolesne, a pot nie pojawia się, dopóki gwałtowne objawy nie osłabną. Porównaj Bell. (czerwona, przekrwiona głowa, majaczenie, lecz często błyszczące oczy i pulsowanie tętnic szyjnych, przy mniejszym lęku przed śmiercią) oraz Ferr-phos. (łagodniejsze pierwsze stadium, z większą bladością i bez przerażającego lęku). [Allen], [Hering], [Kent], [Clarke]

Ostre przekrwienie spojówek z palącym gorącem, suchością i światłowstrętem — zwłaszcza po suchym, zimnym wietrze — wyraźnie wskazuje na Acon. Oczy są odczuwane jako gorące, z uczuciem piasku; powieki są wrażliwe na dotyk, a źrenice w okresie gorąca mogą być nieco zwężone. Początkowo łzawienie jest skąpe (najpierw występuje suchość), następnie może się nasilić, gdy gwałtowne objawy zaczynają ustępować. Światło i hałas pogarszają, ciemność łagodzi, a chłodne powietrze zmniejsza uczucie palenia (zgodnie z poprawą na świeżym powietrzu i pogorszeniem w ciepłym pokoju). Porównaj Euphrasia (drażniące łzy, niedrażniąca wydzielina z nosa — odwrotnie niż w All-c.) oraz Bell. (pulsujące naczynia, rozszerzone źrenice, błyszczące oczy). [Hering], [Clarke], [Allen]

Nagły nerwoból ucha lub początek zapalenia ucha po narażeniu na wiatr, z pieczeniem, pulsowaniem i znaczną nadwrażliwością na dźwięki. Chory jest nerwowy, wzdryga się na hałas i zakrywa uszy; ciepło w pokoju nasila pulsowanie. Wczesne, suche i gorące stadium zapalenia, zanim pojawi się wydzielina, sugeruje Acon., natomiast po wystąpieniu wysięku często przechodzi się do Bell., Ferr-phos. lub Hepar, zależnie od zmian objawów charakterystycznych. [Hering], [Boger], [Clarke]

Suchość i pieczenie błony śluzowej nosa na początku kataru po wychłodzeniu; nagłe napady kichania z gorącą twarzą i lękiem. W pierwszych godzinach wydzielina jest skąpa lub nie występuje; jej pojawienie się często sygnalizuje, że stadium Acon. przemija. Świeże powietrze łagodzi uczucie ucisku; ciepłe pomieszczenia nasilają gorąco i suchość. Porównaj Nux-v. (zatkany nos w nocy z drażliwością) oraz All-c. (obfity, drażniący katar z niedrażniącym łzawieniem). [Hering], [Clarke], [Boericke]

Wyraźna reaktywność naczyniowa: jeden policzek czerwony, drugi blady, z suchym gorącem i widocznym lękiem. Po narażeniu na wiatr może wystąpić nerwoból twarzy — kłujące bóle w okolicy podoczodołowej, nasilane przez dotyk i ruch, z niepokojem uniemożliwiającym pozostanie w bezruchu. Mrowienie i drętwienie mogą występować naprzemiennie z palącym gorącem, odzwierciedlając wpływ akonityny na nerwy obwodowe (zob. Powinowactwo: nerwy obwodowe). Porównaj Spig. przy lewostronnych bólach nadoczodołowych lub nerwu trójdzielnego, ale ze spokojniejszą, bardziej nieruchomą postawą; obraz Acon. cechują gorąco, przerażenie i niepokój ruchowy. [Hering], [Allen], [Hughes]

Początkowo suchość bez pragnienia, następnie silne pragnienie zimnej wody, gdy gorąco w pełni się rozwinie; smak może być gorzki, język suchy, niekiedy na początku pokryty cienkim białym nalotem. Wargi wydają się gorące i chory niespokojnie je oblizuje. Śliny jest mało; pieczenie jamy ustnej dołącza do ogólnej przeczulicy. Chęć picia małymi łykami zimnych płynów odpowiada modalności poprawy po zimnych napojach. [Hahnemann], [Allen], [Clarke]

Ostry ból zębów po narażeniu na suchy, zimny wiatr lub po przestrachu; zęby wydają się wydłużone, z ostrymi, neuralgicznymi bólami przeszywającymi twarz. Pogorszenie w nocy i pod wpływem ciepła łóżka; chory nie może pozostać nieruchomo. Wczesne stadia mogą odpowiadać Acon.; gdy zaczyna zagrażać ropienie, często potrzebne są Hepar lub Merc. [Hering], [Boger]

Suche, piekące, ściśnięte gardło z nagłą chrypką lub bezgłosem po wychłodzeniu — klasyczny obraz Acon., zwłaszcza u osób przemawiających, narażonych na wiatr. Występują drapanie, gorąco i uczucie zwężenia, które nasila duszność z lękiem; zimne powietrze przy oknie przynosi pewną ulgę, ale silne, zimne przeciągi mogą nasilać objawy skurczowe. Decydujący jest początek: pierwsze godziny, suchość, gorąco i lęk; gdy wydzielina staje się gęsta i zaczyna łatwiej się odkrztuszać (np. w krupie), często kolejnym lekiem jest Spong. lub Hepar. [Clarke], [Boericke], [Kent]

Lęk jest odczuwany w nadbrzuszu; może wystąpić ostre zapalenie żołądka po wychłodzeniu lub wstrząsie, z palącymi bólami, nudnościami i silnym pragnieniem zimnych napojów. Pokarm budzi odrazę; ciepło nasila uczucie zapadania i gorąca. Kołataniu serca może towarzyszyć czkawka lub odruchowe przełykanie; w okolicy splotu słonecznego odczuwane jest silne pobudzenie. Porównaj Ars. (palące bóle, niepokój ruchowy), jednak obraz Ars. cechują skrajne osłabienie, zmarzliwość i drobiazgowość, podczas gdy Acon. — gorąco, lęk i pierwsze gwałtowne godziny choroby. [Allen], [Nash], [Kent]

Kolkowe, tnące bóle z gorącem w brzuchu i lękiem na początku zapalenia jelit; bolesność przy dotyku i uczucie, jakby wszystko od wewnątrz było zbyt ciasne (zajęcie powierzchni surowiczych). Początkowo jelita są często ciche — z mniejszym przelewaniem niż w Coloc. — ponieważ gwałtowne pobudzenie współczulne raczej zaciska, niż pobudza wydalanie. Chory chodzi po pokoju, nie mogąc długo leżeć spokojnie, choć ruch nasila ostrość bólu — ponownie paradoks Acon. [Hering], [Clarke]

Lęk może wywoływać częste parcie z oddawaniem małych ilości gorącego, parzącego moczu; oddanie moczu niekiedy na krótko łagodzi kołatanie serca (zgodnie z opisaną wyżej poprawą po oddaniu moczu). Wczesne zapalenie pęcherza po narażeniu na zimno cechują gorąco, pieczenie, niepokój ruchowy i niewielki wysięk. Porównaj Canth., gdy dominują bolesne parcie i krwiomocz, a bóle są tnące i nie do zniesienia. [Clarke], [Boericke]

Bolesne parcie na stolec w nagłym początku czerwonki po wychłodzeniu; stolce, gdy się pojawią, są początkowo skąpe, gorące i śluzowe. Może występować pieczenie odbytu oraz poczucie zbliżającej się katastrofy niewspółmierne do objawów miejscowych — psychikę i odbytnicę łączy nadmierne pobudzenie autonomiczne. Jeśli obraz przechodzi od suchego gorąca do wysięku z cuchnącą wydzieliną, należy rozważyć Merc. [Allen], [Hering]

Ostre zapalenie jądra lub najądrza po wychłodzeniu, z gorącym obrzękiem i niezwykle silną bolesnością w pierwszym stadium; chory jest lękliwy i niespokojny. Podczas gwałtownych stanów gorączkowych popęd płciowy często słabnie; u osób wrażliwych po przerażających snach mogą występować zmazy nocne. Przechodzi się do Puls. lub Ham., jeśli zastój żylny lub sinawe przekrwienie zastępują pierwsze, gorące i suche stadium. [Hering], [Kent]

Bolesne lub obfite miesiączki wywołane wstrząsem bądź wychłodzeniem: gorące krwawienie jasną krwią, z lękiem, kołataniem serca i obawą przed śmiercią. Zatrzymana po przestrachu miesiączka może powrócić z gwałtowną reakcją gorączkową. Ostre zapalenie piersi w najwcześniejszych, suchych i gorących godzinach może reagować na lek, zanim stwardnienie i ropienie zaczną wskazywać na Bell., Phyt. lub Hepar. Podczas porodu Acon. uspokaja panikę i tachykardię, gdy sam ból nie jest głównym problemem. [Clarke], [Nash], [Kent]

Szybki, płytki oddech z lękiem; ucisk w krtani z suchym, szczekającym kaszlem na początku krupu lub zapalenia krtani po wychłodzeniu. Przeszkoda we wdechu odczuwana jest wysoko w drogach oddechowych; przerażone dziecko chwyta się za krtań. Zimne powietrze przy oknie może złagodzić gorąco, lecz rzeczywisty przeciąg może ponownie wywołać skurcz. Gdy tylko śluz zaczyna się uruchamiać (rzężenie), Spong. lub Hepar zwykle zastępują Acon. [Clarke], [Boericke], [Nash]

Kołatanie serca po przestrachu z niepokojem w okolicy przedsercowej i lękiem przed śmiercią; tętno w okresie gorąca jest pełne, twarde i szybkie. Leżenie na lewym boku pogarsza, a siedzenie z podparciem może przynieść ulgę. Przejściowe niemiarowe uderzenia serca i poczucie zbliżającego się zatrzymania jego pracy — „Umrę w tej godzinie” — dobrze odpowiadają obrazowi leku. Porównaj Coffea (radosne nadmierne pobudzenie) oraz Ars. (zapaść, zmarzliwość); w Acon. we wczesnej, gwałtownej fazie utrzymują się gorąco i panika. [Allen], [Kent], [Boericke]

Zapalenie opłucnej i wczesne zapalenie płuc z kłującymi bólami, suchym gorącem, płytkim oddechem z lękiem oraz twardym, chybkim tętnem należą do obrazu Acon. w pierwszym stadium, zwłaszcza po suchym, zimnym wietrze. Chory siada z szeroko otwartymi oczami, bojąc się uduszenia; świeże powietrze pomaga, ciepły pokój przytłacza. Jeśli rozwija się wysięk — rdzawa plwocina, trzeszczenia — często przechodzi się do Bry., Phos. lub Ant-t., zależnie od ewolucji objawów charakterystycznych. Klasyczny jest nerwoból międzyżebrowy po wychłodzeniu, nasilany przez ruch, mimo że chory nie może pozostać nieruchomo. [Hering], [Clarke], [Kent]

Ostre bóle grzbietu lub okolicy międzyłopatkowej po wychłodzeniu; pleurodynia z przeszywającymi kłuciami, nasilanymi przez głęboki oddech i ruch, mimo że chory nie może pozostać nieruchomo. Kark może być sztywny i gorący; mięśnie grzbietu wydają się nadwyrężone wskutek napiętej, lękowej postawy. Kluczowe jest wczesne podrażnienie powierzchni surowiczych; gdy zaczyna dominować zajęcie tkanek włóknistych, należy rozważyć Bry. lub Rhus-t. [Hering], [Boger]

Mrowienie, drętwienie i drżenie rąk oraz stóp; kończyny są gorące w dotyku, a jednocześnie chory odczuwa w nich kłucie — jest to charakterystyczny dla akonityny obraz dotyczący nerwów obwodowych, znajdujący odzwierciedlenie w materia medica. W pierwszym stadium występują bóle mięśni po ekspozycji na wiatr oraz nagłe zapalenie błony maziowej z suchym, gorącym obrzękiem. Niespokojne rzucanie się w łóżku kontrastuje z pogorszeniem pod wpływem ruchu — to charakterystyczny, wspomniany już paradoks. [Allen], [Hughes], [Kent]

Suche, palące gorąco z kłuciem; niekiedy jeden policzek jest gorący i czerwony, a drugi blady. Wczesne rumieniowe zaczerwienienie po wychłodzeniu; obserwowano pokrzywkę po wstrząsie lub przestrachu. Wystąpienie potu przerywa burzliwy przebieg objawów i często oznacza wyjście poza zakres obrazu Acon. Porównaj Bell. (żywsze przekrwienie tętnicze) i Ferr-phos. (łagodniejsze pierwsze stadium). [Hering], [Clarke]

Sen przerywają napady paniki; chory zrywa się ze snu z krzykiem, z mocno bijącym sercem, pewien, że umrze przed świtem — co odpowiada pogorszeniu po północy. Trudności z zasypianiem z powodu natłoku myśli o nieszczęściu; płytki sen z nagłymi zrywami na granicy zaśnięcia. Po przestrachu dzieci krzyczą podczas lęków nocnych, nie dają się uspokoić i wskazują niewidoczne zagrożenia; mogą wreszcie zasnąć, gdy pojawi się pot (odsyłacz: Poprawa po wystąpieniu potu). Sny są żywe, przerażające, o śmierci, rabusiach, trzęsieniach ziemi — o wszystkim, co odpowiada wstrząsającemu przeżyciu z danego dnia. Po przebudzeniu około godz. 1:00 występują suche gorąco, pragnienie i lęk. Porównaj Coffea (bezsenność z radosnego uniesienia) i Opium (sen przypominający śpiączkę, z głośnym chrapaniem, po przestrachu). [Hahnemann], [Hering], [Kent], [Nash]

Przerażające sny o śmierci i katastrofach, o byciu ściganym, o duszeniu się. Sny często odtwarzają w jaskrawych szczegółach zdarzenie, które wywołało przestrach, i budzą chorego z tachykardią oraz uczuciem gorąca. Przeważają motywy lęku, niepokoju i obaw przed tym, co ma nastąpić, zgodne z dziennym obrazem psychicznym i pogorszeniem około północy. [Hering], [Kent]

Acon. stanowi typowy obraz początkowego, stenicznego rzutu gorączki: suche, palące gorąco, gorąca twarz, twarde, szybkie tętno, pragnienie zimnej wody i brak potu — przy czym psychikę chorego ogarnia intensywny lęk. Po ekspozycji na zimno zwykle pojawiają się dreszcze, a następnie suche gorąco; wraz z poprawą występuje łagodny pot, a lęk słabnie (co odpowiada modalności Poprawa po wystąpieniu potu). Gorączka nasila się nocą, w ciepłym pomieszczeniu oraz pod wpływem najmniejszego hałasu lub ruchu. Porównaj Bell. (silniejsze przekrwienie mózgu i majaczenie), Ferr-phos. (pierwsze stadium z większą bladością) i Ars. (gorączka z wyczerpaniem i lękiem, raczej ze zmarzliwością niż z palącym gorącem). [Hering], [Clarke], [Kent], [Nash]

Dreszcze: po ekspozycji na zimno, przebiegające w dół pleców, z lękiem i drżeniem, często szybko naprzemiennie z gorącem. Gorąco: suche, palące, intensywne; skóra promieniuje ciepłem; jeden policzek czerwony, drugi blady; silne pragnienie zimnych napojów; niepokój ruchowy i trwoga. Pot: jego wystąpienie stanowi punkt zwrotny — łagodzi lęk, sprawia, że tętno staje się bardziej miękkie, i sygnalizuje, że wraz z rozwojem procesu chorobowego mogą być teraz wskazane inne leki. Pogorszenie nocą i w ciepłych pomieszczeniach; poprawa na chłodnym, świeżym powietrzu. [Hering], [Allen], [Clarke]

Silne pragnienie zimnej wody w okresie gorąca; chęć picia małymi łykami, a nie łapczywie. Niechęć do ciepłych napojów, które nasilają uczucie gorąca i ucisku. Niewielki apetyt podczas burzliwego nasilenia objawów; nudności z lęku. Alkohol nasila pulsowanie w naczyniach. [Allen], [Hering]

Istotą obrazu jest gwałtowny, nagły początek po przestrachu lub działaniu suchego, zimnego wiatru, z suchym gorącem, silnie uderzającym tętnem, wielkim lękiem i nieustannym niepokojem ruchowym. Nadwrażliwość zmysłowa — nietolerancja hałasu, muzyki i dotyku — potęguje cierpienie ponad to, co wynika z obiektywnych ustaleń; ta dysproporcja ma znaczenie diagnostyczne. Poprawa na chłodnym, świeżym powietrzu; pogorszenie nocą, w ciepłym pomieszczeniu i po północy, z lękiem przed śmiercią oraz kołataniem serca. Paradoks Acon.: chory nie może pozostać w bezruchu, lecz ruch nasila ból; pragnie zimnej wody, a jednak marznie pod wpływem zimna. Domeną Acon. jest pierwsze, steniczne stadium zapalenia; gdy pojawia się wysięk, nieżyt lub ropienie, następują po nim inne leki. Nagłość, intensywność i lęk to trzy filary tego obrazu; bez nich Acon. często przestaje odpowiadać przypadkowi. Porównaj Bell. (intensywne gorąco i pulsowanie z wyraźniejszym majaczeniem mózgowym), Bry. (wolniejszy przebieg, większa suchość, kłujące bóle i chęć leżenia bez ruchu) i Arg-n. (panika w oczekiwaniu na wydarzenie, a nie po przestrachu). [Hahnemann], [Hering], [Kent], [Clarke], [Nash]

Etiologia (przestrach/wstrząs):

• Opium. Przestrach z oszołomieniem, brakiem reakcji na bodźce, snem z chrapaniem; w obrazie Acon. chory jest rozpalony, pełen lęku i czujny. [Kent], [Clarke]
• Gelsemium. Przestrach prowadzący do drżenia, osłabienia i otępienia; w obrazie Acon. chory jest napięty, rozpalony i nadwrażliwy na bodźce. [Nash]
• Ignatia. Żal ze wzdychaniem i uczuciem kuli w gardle; w obrazie Acon. lęk dotyczy śmierci i towarzyszą mu gorąco oraz niepokój ruchowy. [Kent]

Zimny, suchy wiatr / pierwsze stadium zapalenia:

• Belladonna. Gorąco związane z przekrwieniem, z jaskrawym zaczerwienieniem i pulsowaniem, często z majaczeniem; w obrazie Acon. wyraźniej dominuje lęk, a poprawa następuje na świeżym powietrzu. [Clarke]
• Ferrum phosphoricum. Wczesne stadium gorączkowe, lecz łagodniejsze, z mniejszym lękiem; gorąco z większą bladością. [Nash]
• Bryonia. Suche zapalenie błon surowiczych z kłującymi bólami, chory pragnie całkowitego spoczynku; w obrazie Acon. nie może pozostać w bezruchu. [Kent], [Boger]

Układ oddechowy (krup/zapalenie krtani):

• Spongia. Szczekający kaszel z oddechem przypominającym odgłos piłowania, gdy pojawia się śluz; Acon. poprzedza ten etap. [Boericke]
• Hepar sulphuris. Rzężenie, wrażliwość na zimne powietrze po rozpoczęciu wysięku; dobrze działa po Acon. [Clarke]
• Sambucus. Nocne duszenie się u dzieci z nagłym przebudzeniem; w obrazie Acon. gorąco i lęk są silniejsze. [Hering]

Nerwobóle / nadwrażliwość obwodowa:

• Spigelia. Nerwoból lewego nerwu trójdzielnego, nieruchoma pozycja ciała; w obrazie Acon. występują gorąco i niepokój ruchowy. [Allen]
• Mag-phos. Bóle skurczowe łagodzone ciepłem i uciskiem; w obrazie Acon. bóle są gorące i towarzyszy im lęk. [Boger]
• Arsenicum. Palące bóle i lęk, lecz ze zmarzliwością, wyczerpaniem oraz niepokojem ruchowym wynikającym z osłabienia. [Kent]

Obraz gorączki / burza autonomiczna:

• Coffea. Bezsenność i nadmierna reaktywność z radości lub uniesienia; w obrazie Acon. — z lęku lub przestrachu. [Kent]
• Aurum. Lęk związany z sercem, z rozpaczą nocą, lecz z głęboką melancholią; obraz Acon. to ostry napad paniki z gorącem. [Clarke]

• Lek dopełniający: Sulph. — często dopełnia reakcję po pierwszym stadium odpowiadającym Acon.; w obu obrazach występuje nadwrażliwość, Sulph. pogłębia wyleczenie. [Kent]
• Lek dopełniający: Nux-v. — konstytucje reaktywne, o dużym napięciu nerwowym; sfera trawienna po wstrząsie. [Clarke]
• Dobrze działają po Acon.: Spong., Hepar — w krupie, gdy Acon. zapoczątkuje leczenie przypadku. [Boericke]
• Dobrze działają po Acon.: Bry., Bell., Ferr-p. — zależnie od przejścia od suchego gorąca do wysięku lub przekrwienia z pulsowaniem. [Kent]
• Acon. dobrze poprzedza: Puls. — gdy burzliwe objawy z gorącem i suchością ustępują miejsca łagodnemu nieżytowi z niedrażniącą wydzieliną oraz płaczliwości. [Clarke]
• Antidota (przy objawach toksycznych lub nadmiernie nasilonej próbie lekowej): Camphor (klasycznie), Nux-v., Sulph. [Hering], [Allen]
• Lek zgodny: Ars. — w obu obrazach występuje lęk; kolejność zależy od odczuć cieplnych (Acon. — gorąco, Ars. — zmarzliwość). [Kent]
• Leki pokrewne (nerwobóle): Spig., Mag-p., Coff. [Allen], [Boger]
• Uwaga / „krótkie działanie”: Acon. jest przeznaczony przede wszystkim na pierwsze stadium; gdy obraz się zmienia, nie należy się go kurczowo trzymać. [Nash]

• Okno działania: Pierwsze stadium — suche gorąco przed wystąpieniem wysięku. Jeśli słychać rzężenie śluzu lub pocenie się już utrwaliło, a lęk ustąpił, należy ponownie ocenić dobór leku. [Nash], [Clarke]
• Dobór leku według etiologii: W ostrych gorączkach, zapaleniu krtani, zapaleniu opłucnej i nerwobólach po przestrachu lub działaniu suchego, zimnego wiatru należy w pierwszej kolejności rozważyć Acon. [Kent], [Boericke]
• Potencja i powtarzanie dawek: W stanach ostrych z wyraźnymi charakterystycznymi objawami psychicznymi wielu autorów preferuje 30C–200C, z powtarzaniem zależnym od pilności sytuacji (np. początkowo co 15–30 min, następnie przerwa po wystąpieniu poprawy). Niskie potencje (6C–12C) mogą być stosowane w bardzo wczesnych nieżytach, lecz działają najlepiej przy wyrazistym obrazie psychicznym. [Kent], [Nash], [Boericke]
• Pediatria: Lęki nocne i pierwsza godzina krupu — szybkie podanie leku skraca kryzys; trzeba być gotowym do przejścia na Spong./Hepar w miarę zmiany obrazu. [Clarke], [Boericke]
• Krótkie przykłady z praktyki:

• • O włos uniknięta kolizja → chodzenie tam i z powrotem, przewidywanie śmierci o godz. 1:00, palące gorąco twarzy, poprawa w chłodnym powietrzu → Acon. 200C przyniósł uspokojenie w ciągu kilku minut. [Kent]
  • Suchy, zimny wiatr podczas meczu piłkarskiego → kłujące bóle opłucnowe, suche gorąco, twarde tętno, panika → Acon. 30C w krótkich odstępach skrócił przebieg zapalenia opłucnej. [Nash]
  • Dziecko budzi się z krzykiem po przestrachu, jest gorące i suche, chwyta się za gardło, brak śluzu → Acon. poprzedza Spong., gdy kaszel staje się dźwięczny. [Clarke]

Umysł

• Lęk przed śmiercią, z przepowiadaniem jej godziny. Objaw charakterystyczny ukierunkowujący dobór leku w stanie ostrym. [Kent]
• Lęk, niepokój ruchowy, niemożność zachowania spokoju. Określa obraz burzy autonomicznej. [Hering]
• Wzdryganie się, łatwe, pod wpływem hałasu. Charakterystyczny objaw nadwrażliwości zmysłowej. [Hahnemann]
• Urojenia, że zaraz umrze. Objaw diagnostyczny dla Acon. w gorączkach. [Kent]
• Muzyka nasila objawy. Wzmożona reaktywność. [Boger]
• Towarzystwo, pragnienie (uspokajające zapewnienia przynoszą poprawę). Odpowiada modalności Poprawa pod wpływem uspokajających zapewnień. [Clarke]

Głowa

• Przekrwienie, gorąco, uczucie pełności, pulsowanie. Pierwsze stadium gorączkowe. [Clarke]
• Ból głowy po ekspozycji na zimny, suchy wiatr. Rubryka etiologiczna. [Hering]
• Ból pulsujący, pogorszenie pod wpływem hałasu i w ciepłym pomieszczeniu; poprawa na świeżym powietrzu. Zgodność modalności. [Kent]
• Skóra głowy wrażliwa na dotyk. Przeczulica. [Allen]
• Zawroty głowy z lękiem i gorącem. Związek naczyniowo-autonomiczny. [Boericke]

Oczy

• Światłowstręt, ostre przekrwienie. Pierwsze godziny po wychłodzeniu. [Hering]
• Suchość, pieczenie, uczucie piasku w oczach. Faza suchego gorąca. [Clarke]
• Łzawienie, początkowo skąpe. Przed wystąpieniem wysięku. [Allen]
• Ból okrężny, po ekspozycji na wiatr. Etiologia. [Boger]

Gardło i krtań

• Bezgłos, nagły, po ekspozycji na zimny, suchy wiatr. Wczesne zapalenie krtani. [Clarke]
• Krup, pierwsze stadium, suchy, z lękiem. Rubryka wstępnie kierująca ku Acon. [Boericke]
• Ściskanie w krtani z lękiem. Powiązanie psychiki z oddychaniem. [Kent]
• Ból palący, suchość. Charakterystyczny obraz suchego gorąca. [Hering]

Oddychanie i klatka piersiowa

• Duszność z lękiem, chory siada. Poprawa w pozycji siedzącej z podparciem. [Kent]
• Zapalenie opłucnej, pierwsze stadium, suche gorąco, kłujące bóle. Klasyczne wskazanie. [Clarke]
• Kaszel szczekający, pierwsze godziny. Faza poprzedzająca obraz Spongia. [Boericke]
• Kołatanie serca po przestrachu. Etiologia ukierunkowuje dobór leku. [Allen]

Gorączka i objawy ogólne

• Gorączka, suche gorąco, brak potu, silne pragnienie zimnej wody. Zasadniczy obraz. [Hering]
• Gorączka, pogorszenie po północy. Modalność czasowa. [Kent]
• Dreszcze po ekspozycji na zimny, suchy wiatr. Rubryka określająca czynnik wyzwalający. [Clarke]
• Pot łagodzi objawy. Rubryka określająca punkt zwrotny. [Allen]

Kończyny i nerwy

• Uczucie mrówek, mrowienie, drętwienie. Charakterystyczny obraz dotyczący nerwów obwodowych. [Hughes]
• Nerwoból międzyżebrowy lub nerwu trójdzielnego po zimnym wietrze. Etiologia + rodzaj bólu. [Allen]
• Niepokój ruchowy kończyn z pogorszeniem pod wpływem ruchu. Paradoksalny objaw charakterystyczny. [Kent]
• Bóle mięśni, ostre, po ekspozycji na zimno. Pierwsze stadium. [Boger]

Skóra

• Gorąco palące, sucha skóra. Początek burzliwych objawów. [Hering]
• Twarz, jeden policzek czerwony, drugi blady. Charakterystyczny objaw diagnostyczny. [Clarke]
• Pokrzywka po przestrachu. Związek psychiki ze skórą. [Boericke]

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821–1834): pierwotna próba lekowa oraz nadwrażliwość psychiczna i zmysłowa.
Hering — The Guiding Symptoms of our Materia Medica (1879–1891): potwierdzenia kliniczne w gorączkach, krupie i panice.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–1879): dane z prób lekowych; objawy żołądkowe, nerwobólowe i sercowe.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (1867) i Pharmacography (1868): toksykologia akonityny; korelacje patofizjologiczne.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): modalności, wskazania w pierwszym stadium, relacje między lekami.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): istota obrazu, lęk przed śmiercią, burzliwe objawy naczyniowe, relacje między lekami.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): wskazówki kliniczne, kolejność leków w krupie, antidota.
Boger, C. M. — Boenninghausen’s Characteristics and Repertory (1905): modalności, etiologie, nerwobóle.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): okno działania, strategia w stanach ostrych, porównania.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1977): zwięzłe objawy charakterystyczne, powinowactwo do narządów laryngologicznych, modalności.
Dunham, C. — Homoeopathy: The Science of Therapeutics (1877): obserwacje dotyczące ostrego stadium zapalenia.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): powinowactwa narządowe i uwagi porównawcze.
H. C. Allen — Keynotes and Characteristics (1898): charakterystyczne objawy psychiczne, relacje między lekami.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): zwięzłe ujęcie istoty obrazu i schemat modalności.