• Strottenhoofd, luchtpijp en bronchiën (primair): Krampachtige, aanvalsgewijze hoest, kinkhoestachtige aanvallen met reutelen maar moeizaam ophoesten, totdat het slijm door inspanning loskomt; uitputting na elke aanval; kenmerkend bij kinderen en tengere vrouwen. Zie ook Borst, Ademhaling, Slaap. [Clarke], [Boericke], [Hering]
• Nervus vagus / autonome hartregulatie: Hartkloppingen, fladderend gevoel, angst in de hartstreek, vaak als reflex op prikkeling van strottenhoofd/buik; gevoel van flauwte in warme kamers; verbetering door koele lucht en rust. Zie ook Hart, Generale symptomen. [Clarke], [Hughes]
• Neus-keelholte & slijm achter in de keel: Taai slijm bij catarre dat het strottenhoofd prikkelt; slijm dat vanuit de neus naar de keel loopt en de nachtelijke hoest in stand houdt; veelvuldig schrapen van de keel. Zie ook Neus, Keel. [Allen], [Clarke]
• Kinderen (doorkomen van tanden / krampachtige toestanden): Doorkomen van tanden met hoest, opschrikken in de slaap, zwetend hoofd en nerveuze prikkelbaarheid; hoesten en huilen verergeren elkaar. Zie ook Tanden, Slaap, Psyche. [Hering], [Boericke]
• Huid & zweetklieren: Overvloedig zweten tijdens/na aanvallen; klam zweet op hoofd en gezicht bij kinderen; soms kwalijk ruikend bij nerveuze toestanden. Zie ook Koorts, Transpiratie. [Allen], [Boericke]
• Maag-darmreflex: Oprispingen en winderigheid beïnvloeden de hoest; krampachtige betrokkenheid van buik en middenrif tijdens aanvallen. Zie ook Maag, Buik. [Clarke], [Hering]

• Koele, frisse lucht; rustige ventilatie via een open raam, zonder tocht op het gezicht. [Clarke]
• Langzaam kleine slokjes lauwe drank drinken tijdens aanvallen; warme damp bij kriebel in het strottenhoofd. [Hering], [Boericke]
• Na ophoesten — ademhaling en angst verbeteren zodra het slijm loskomt. [Allen], [Clarke]
• Rust, geruststelling en zachte ondersteuning tijdens de aanval (nerveuze component). [Boericke]
• Rust, slaap wanneer dat lukt; een ondersteunde, verhoogde houding van het bovenlichaam. [Hering]
• Wrijven/warmte op borst en rug bij kinderen ’s nachts (kalmeert de kramp). [Clinical]
• Kleine, frequente voedingen (vermijden dat overmatige maagvulling hoest uitlokt). [Clarke]
• Rustige, gelijkmatige ademhaling, geoefend tussen de aanvallen. [Clinical]

• ’s Nachts, vooral na de eerste slaap; herhaalde aanvallen met uitputting. [Clarke], [Hering]
• Warme, benauwde kamers; droge lucht door kachelverwarming; veel mensen bij elkaar en opwinding. [Clarke], [Boericke]
• Praten, lachen, hardop lezen, huilen bij kinderen — lokt snel hoest uit. [Hering]
• Koude tocht rechtstreeks op de keel; plotselinge temperatuurwisselingen. [Allen]
• Inspanning, omhooggaan, haast, met hartkloppingen en ademtekort als gevolg. [Clarke]
• Slijm dat bij liggen vanuit de neus naar de keel loopt; bukken (slijm zakt naar het strottenhoofd). [Allen]
• Doorkomen van tanden, koorts tijdens de tanddoorbraak; melk maakt bij sommige zuigelingen het slijm dikker. [Hering], [Boericke]
• Sterke geuren/rook/stof die het strottenhoofd prikkelen. [Clarke]

Een nerveuze toestand met gemakkelijk schrikken begeleidt de hoest en hartkloppingen; geringe opwinding, bezoek of een standje kan een fladderend gevoel in de borst en kriebel in de keel oproepen, waarop al snel een aanval volgt [Clarke]. Kinderen worden ’s nachts aanhankelijk en angstig, schrikken wakker en snikken, waardoor de hoest opnieuw oplaait; dit weerspiegelt de verergering door praten/huilen. Volwassenen beschrijven een angstgevoel in de hartstreek dat niet in verhouding staat tot de lichamelijke beklemming en enigszins verbetert door koele lucht of na goed ophoesten; dit sluit rechtstreeks aan bij de modaliteiten verbetering door koele lucht en verbetering na ophoesten. Van nature is het temperament niet somber, maar de herhaalde verstikkingsaanvallen maken de patiënt bang; na een onrustige nacht volgt prikkelbaarheid. Vergeleken met Ambra grisea, met zijn sociale verlegenheid en hoest door praten, gepaard gaand met lucht inslikken en oprispingen, is het beeld van Succinum eenvoudiger, sterker op krampen gericht, minder psychisch gekleurd en nauw verbonden met het doorkomen van tanden/de kinderleeftijd of toestanden na catarre [Clarke], [Boericke]. Een korte casus die docenten in het klinisch onderwijs vaak herhalen: een zuigeling bij wie tanden doorkomen, met luidruchtige, krampachtige nachtelijke hoest en overvloedig hoofdzweet op het kussen, die tot rust komt door koele lucht bij het raam en enkele doses Succinum — een beeld dat de werkingswijze van het middel illustreert [Hering]. [Clinical]

Het hoofd is heet tijdens aanvallen; bij kinderen overvloedig zweten van de hoofdhuid; kloppen in de slapen na een langdurige aanval, dat afneemt wanneer de borst weer vrij wordt. Duizeligheid treedt op in warme kamers of bij snel opstaan, passend bij de vagale/autonome component; buitenlucht maakt het hoofd helder en verlicht tegelijk de ademhaling. Hoofdpijn door de inspanning van het hoesten komt vaak voor, en het kind drukt tussen de aanvallen het hoofd in het kussen. De gevoeligheid voor geluid is eerder praktisch dan neurologisch van aard: opwinding vergroot de neiging tot hoesten.

Tranen en prikken wanneer de kriebel zich naar boven uitbreidt; de ogen zien er glazig uit tijdens het naar adem happen. Lichtschuwheid is gering; de oogleden worden zwaar na herhaalde aanvallen, met verlangen naar slaap in een koele, rustige kamer. In het zuigelingenbeeld gaan de ogen plotseling open uit de slaap, met een geschrokken blik vóór de aanval — een voorteken dat verzorgers leren herkennen.

Oorsuizen of een vol gevoel gaat gepaard met hartkloppingen; oorpijn behoort niet tot het eigenlijke beeld. Kinderen wrijven ’s nachts over de oren wanneer tanden doorkomen, waarna hoest volgt; wanneer de borst vrijkomt, verdwijnt het ongemak in de oren — een bijkomstige reflex.

Slijm dat vanuit de neus naar de keel loopt, is een veelvoorkomende prikkel; bij catarre wisselen droogte in verwarmde kamers en taai slijm ’s nachts elkaar af. Niezen of snuiven in warme, volle kamers lokt kriebel in het strottenhoofd uit; koelere lucht verlicht. Rooklucht en stof wekken eerder hoest op dan dat ze de neus ontsteken.

Rood tijdens de hoestkramp, daarna bleek en met zweetpareltjes bedekt; de lippen kunnen op het hoogtepunt van een aanval blauwachtig lijken, maar krijgen in frisse lucht snel hun normale kleur terug. Het kind kijkt angstig wanneer een aanval dreigt, en ontspant zodra het slijm loskomt en de ademhaling regelmatig wordt.

Doorkomen van tanden: tandvlees heet en gevoelig; de zuigeling bijt en hoest daarna; draderig speeksel kan aan de lippen hangen. Bij oudere patiënten is de mond droog bij ’s nachts wakker worden; tijdens aanvallen weinig dorst, met voorkeur voor veelvuldige kleine slokjes. De tong is bij catarre dun beslagen; flauwe smaak na een reeks aanvallen.

Het doorkomen van tanden verergert alle klachten: nachtelijke hoest, hoofdzweet, rusteloosheid en hartkloppingen bij huilen. Anders dan bij Chamomilla is boosheid niet de keynote; veeleer overheerst een nerveuze krampachtigheid, met verbetering door koele lucht en zacht wiegen.

Aanhoudende kriebel in de keelopening en het strottenhoofd; het geringste praten of lachen lokt een krampachtige, blaffende hoest met reutelen uit; de patiënt wijst naar het bovenste deel van de luchtpijp. Warme stoom verlicht tijdelijk, maar droge kachellucht verergert; veel keelschrapen om taaie slijmdraden uit de achterste neusopeningen kwijt te raken. Na herhaalde aanvallen een rauw en pijnlijk gevoel hoog achter het handvat van het borstbeen.

Aan het einde van een aanval kan misselijkheid optreden; oprispingen kunnen de kriebel verminderen en een aanval doen stoppen — een waarneming die Succinum verbindt met middelen waarbij ingeslikte lucht in de maag de hoest beïnvloedt, maar zonder de uitgesproken sociaal-nerveuze component van Ambra. Te overvloedige avondmaaltijden verergeren de nachtelijke hoest; lichte, warme voeding wordt beter verdragen.

Overbelasting van de buikwand door hoesten; krampachtig aanspannen van middenrif en rechte buikspieren tijdens hevige aanvallen; zuigelingen trekken de knieën op. Bij sommigen treedt verlichting op door het kwijtraken van lucht — boeren of winden laten kan de aanval beëindigen doordat de middenrifkramp afneemt.

Aandrang tijdens of na het hoesten bij peuters; af en toe druppelsgewijs urineverlies op het kussen tijdens de slaap na een hevige aanval. Hartkloppingen gaan soms samen met de behoefte om te plassen, waarna het fladderende gevoel afneemt — een kleine autonome reflex.

Aanvallen kunnen bij uitgeputte kinderen onwillekeurige ontlasting veroorzaken; verder is het ontlastingspatroon van ondergeschikt belang. Als obstipatie optreedt, komt die door inactiviteit en onderbroken slaap, niet door atonie van het rectum.

Geen kenmerkende symptomen buiten de generale nerveuze en respiratoire sfeer. Bij tengere jonge mannen kunnen na catarre hartkloppingen bij inspanning of opwinding worden waargenomen.

Tengere, nerveuze vrouwen met hartkloppingen, nachtelijke hoest en uitputting worden vaak in klinische beschrijvingen genoemd; rond de menstruatie kan in de premenstruele dagen de gevoeligheid van het strottenhoofd toenemen. Ook catarre na de bevalling met onderbroken slaap en nerveuze hartkloppingen vertoont de voor Succinum kenmerkende verbetering door koele lucht.

Kortademigheid tijdens aanvallen; zuchten daarna; diep inademen kan een kriebel uitlokken, tenzij de lucht koel en vochtig is. Omhooggaan of haast veroorzaakt ademtekort met hartkloppingen; rust, ondersteuning en een gedoseerde luchttoevoer doen dit verdwijnen.

Hartkloppingen en een fladderend gevoel treden op bij opwinding, na hoesten of in warme kamers; er is een gevoel van leegte in de hartstreek of van flauwte, dat door buitenlucht verdwijnt. De pols versnelt gemakkelijk; de angst is eerder vagaal dan dramatisch van aard en neemt af door rust. Anders dan bij Aconite is de angst niet heftig en vurig; anders dan bij Spigelia is de pijn niet stekend of afhankelijk van de houding; het gaat om een vegetatief fladderend gevoel van nerveuze oorsprong [Clarke], [Hughes].

De borst staat centraal: krampachtige, kinkhoestachtige aanvallen, vaak met reutelen en aanvankelijk onvoldoende ophoesten; het gezicht wordt rood, daarna volgt zweten en is de patiënt uitgeput [Clarke], [Hering], [Boericke]. Koele lucht bij het raam stabiliseert de ademhaling; warme, benauwde kamers zijn ondraaglijk. Na aanvallen een pijnlijk, gekneusd gevoel hoog achter het borstbeen. Bij kinderen klinkt de hoest ’s nachts hol en overdag lichter; uiteindelijk komt een kleine hoeveelheid taai slijm los, met verlichting, overeenkomstig de modaliteit verbetering na ophoesten. Vergelijk Drosera (na middernacht, blaffend, kokhalzen), Coccus-cacti (draderig, dradentrekkend sputum), Corallium-r. (mitrailleurachtige hoestaanvallen), Ant-t. (veel reutelen, niet kunnen ophoesten), Ipec. (hevige misselijkheid bij de hoest): Succinum staat hiertussen wanneer nerveuze prikkelbaarheid, hartkloppingen, verbetering door koele lucht en de context van kinderen/doorkomende tanden opvallen.

Pijn rond de schouderbladen en vermoeidheid in de lendenen na een zware nacht; wrijven en warmte geven verlichting tussen de aanvallen, terwijl koele lucht juist voor de aanval zelf is aangewezen — een leerzame afwisseling.

Beven en lusteloosheid na aanvallen; klamme handen; koele voeten in warme kamers. Kinderen slaan vóór de aanval met de armen om zich heen en vallen na afloop in een diepe slaap.

Zweten wordt gemakkelijk opgewekt; bij kinderen zweten hoofd en gezicht; soms zuur ruikend of klam. Geen uitgesproken beeld van huiduitslag; de huid is gevoelig voor overmatige warmte.

De slaap wordt onderbroken door aanvallen, vooral kort na het eerste inslapen en opnieuw tegen middernacht [Clarke], [Hering]. Het kind schrikt op en huilt, waarna hoesten volgt; daarna doezelt het zwetend weg. Een ondersteunde, verhoogde houding helpt; een rustige, koele kamer is van wezenlijk belang. Slaapjes overdag zijn kort maar verkwikkend; niet-verkwikkende slaap treedt op in warme, bedompte kamers en kondigt een slechtere avond aan. Ouders melden dat zachtjes koele lucht toewuiven bij een open raam de aanval vaak verkort — een klinische bevestiging van de modaliteit.

Over verstikken, achtervolgd worden of om hulp roepen — beelden die verdwijnen naarmate de nachten verbeteren en de aanvallen afnemen.

Lichte warmte in de avond met heet hoofd en hete handen, daarna zweten na het hoesten; de temperatuur blijft doorgaans laag, tenzij er een bijkomende catarre actief is. Niet de koorts, maar de aanvallen bepalen het beeld.

Koude rilling door tocht op hals/keel wekt kriebel op; kamerwarmte benauwt; zweten na inspanning of een aanval komt veel voor — na het zweten volgt verlichting wanneer dit gepaard gaat met vrij ophoesten.

Warme dranken verzachten; zeer koude of gekoelde dranken kunnen bij sommigen hoest uitlokken; te veel eten bij de avondmaaltijd verergert de nachtelijke klachten. Zuigelingen verdragen kleine, frequente voedingen beter dan volle flessen.

Succinum wordt beschreven als een zenuwkalmerend, krampstillend middel bij aanvalsgewijze hoest en astmatische, kinkhoestachtige ademhaling, vooral bij kinderen en tengere volwassenen na catarre of tijdens het doorkomen van tanden. Kenmerkend zijn verbetering door koele lucht, verergering door een warme kamer, uitputting en zweten na een aanval, en hartkloppingen van vegetatieve oorsprong die afnemen door rust en frisse lucht. De hoest is krampachtig en reutelend, aanvankelijk niet altijd productief, met verbetering na ophoesten; de nachtrust wordt na de eerste slaap onderbroken; het doorkomen van tanden en opwinding zijn veelvoorkomende uitlokkende factoren. In de differentiaaldiagnose staat het tussen Drosera (na middernacht, kokhalzen), Coccus-c. (dradentrekkend slijm), Corallium-r. (snelle, korte blafhoestjes), Ant-t. (onmacht om op te hoesten), Ipec. (misselijkheid) en Ambra-g. (sociale verlegenheid, oprispingen): kies Succ. wanneer de kenmerkende verbetering door koele lucht, de context van kinderen/doorkomende tanden en hartkloppingen met een gevoel van flauwte de casus tekenen [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke], [Hughes].

Kinkhoestachtige, krampachtige hoest (kinderen; nacht; koele lucht >)

• Drosera — Blaffend, na middernacht met kokhalzen/loos braken; minder fladderende hartkloppingen; kamertemperatuur minder doorslaggevend. Succ.: koele lucht geeft duidelijk verlichting; context van doorkomende tanden. [Clarke]
• Coccus cacti — Draderig, dradentrekkend slijm; opharken van taaie slijmdraden; aanvallen door praten; Succ.: minder uitgesproken dradentrekkend slijm, meer nerveuze hartkloppingen. [Allen]
• Corallium rubrum — Korte hoeststoten in snelle, mitrailleurachtige opeenvolging; paars gezicht; koude lucht lokt vaak uit; Succ.: koele lucht kalmeert. [Hering]
• Antimonium tart. — Veel reutelen met onvermogen om op te hoesten, cyanose; Succ.: het vermogen tot ophoesten keert terug en geeft verlichting. [Boericke]
• Ipecacuanha — Misselijkheid overheerst; vol gevoel in de borst; Succ.: geringe misselijkheid, uitgesproken vegetatief fladderend gevoel. [Clarke]

Nerveuze hartkloppingen / vagale prikkelbaarheid

• Ignatia — Paradoxaal zuchten, brokgevoel in de keel; verdriet als oorzaak; Succ.: eenvoudiger vegetatief fladderend gevoel, verbonden met hoest. [Farrington]
• Moschus — Hysterische syncope, dramatisch; Succ.: rustiger, vooral bij kinderen, met koele lucht als kenmerkende modaliteit. [Clarke]
• Aconite — Intense angst en hitte; Succ.: geen heftige, vurige paniek, verlichting door lucht zonder koortsstorm. [Kent]

Doorkomen van tanden met hoest

• Chamomilla — Boosheid, overgevoeligheid voor pijn; heet, één wang rood; Succ.: kramp/hoest op de voorgrond, koele lucht >. [Hering]
• Calc-phos. — Trage tanddoorbraak, open fontanellen; minder aanvalsgewijze hoest. [Clarke]

• Complementair: Antimonium tart. bij reutelende bronchiale catarren—Ant-t. wanneer de krachten afnemen; Succ. wanneer de aanvallen afnemen en koele lucht verlichting geeft. [Boericke]
• Complementair: Ipecac. wanneer een door misselijkheid gedomineerde klachtenlaag afwisselt met nerveuze spasmen; Succ. stabiliseert het vegetatieve aspect. [Clarke]
• Volgt goed op: Acon./Bell. in het hete, koortsige beginstadium, wanneer zich later een patroon van nachtelijke spasmen met koele lucht > ontwikkelt. [Farrington]
• Kan gevolgd worden door: Drosera als het kokhalzen na middernacht aanhoudt terwijl de nerveuze hartkloppingen zijn afgenomen; Coccus-c. als het dradentrekkende karakter van het slijm duidelijk wordt. [Clarke], [Allen]
• Vergelijk (barnsteengroep): Acidum succinicum heeft overeenkomstige vegetatieve kenmerken, maar neigt eerder naar neuralgie en ischiaspijnen dan naar hoest bij kinderen. [Hughes]
• Te vermijden/ondersteunende maatregelen: warme, benauwde kamers, opwinding voor het slapengaan; zorg nadrukkelijk voor rust, koele, bevochtigde lucht, afgemeten slokjes en ondersteuning van de lichaamshouding tijdens aanvallen. [Boericke], [Clarke]

• Kind bij wie de tanden doorkomen, met krampachtige nachtelijke hoest, een heet, bezweet hoofd en koele lucht >: Succ. 6C–30C voor het slapengaan en tijdens de aanvallen; houd de kamer koel en de lucht bevochtigd, vermijd drukte/opwinding. [Hering], [Boericke]
• Kinkhoestachtige hoest na een catarre bij personen met een teer gestel (hartkloppingen, warme kamer <, buitenlucht >): Succ. 6C–30C om de paar uur, daarna de toedieningsfrequentie afbouwen; combineer dit met regelmatige momenten bij het open raam en afgemeten slokjes. [Clarke], [Allen]
• Nerveuze hartkloppingen bij herstellenden met hoest: Succ. 6x–6C t.i.d.; adviseer een rustig dagritme en vermijd droge kachellucht. [Clarke], [Hughes]
• Wanneer het slijm duidelijk dradentrekkend wordt: ga over op Coccus-c.; wanneer kokhalzen rond middernacht overheerst: Drosera; bij reutelen met cyanose: Ant-t.—maar behoud Succ. voor de nerveuze klachtenlaag die door lucht verbetert. [Allen], [Boericke]

Keel / Strottenhoofd / Stem

• STROTTENHOOFD — KRIEBELEN — praten — verergert. — Spreken lokt onmiddellijk het spasme uit.
• STROTTENHOOFD — IRRITATIE — slijm vanuit de neus naar de keel — door. — Aanvallen uitgelokt door aflopend slijm.
• STEM — LEZEN/LACHEN — verergert hoest. — Hoest door opwinding.

Hoest / Borst / Ademhaling

• HOEST — KINKHOESTACHTIG — aanvalsgewijs — nacht — eerste slaap — na. — Kenmerkend tijdstip bij jonge kinderen.
• HOEST — REUTELEND — ophoesten — moeilijk — beter na. — Verlichting zodra het slijm loskomt.
• HOEST — WARME KAMER — verergert; BUITENLUCHT — verbetert. — Koele lucht als sleutelmodaliteit.
• ADEMHALING — MOEILIJK — stijgen/inspanning — met hartkloppingen. — Vagale bijkomende component.
• BORST — BEURSHEID — borstbeen — na hoesten. — Beurs gevoel na de aanval.

Neus / Slijmafvloed naar de keel

• NEUS — CATARRE — achterste gedeelte — schrapen van de keel — behoefte aan. — Aflopend slijm houdt de hoest in stand.
• NEUS — LUCHT — warm, benauwd — verergert; KOEL — verbetert. — Tegengestelde reacties op warmte en koelte.

Hart / Generale symptomen

• HART — HARTKLOPPINGEN — warme kamer — verergert; BUITENLUCHT — verbetert. — Vegetatieve hartkloppingen.
• GENERALE SYMPTOMEN — OPWINDING — verergert — kinderen. — Nerveuze uitlokkende factor.
• GENERALE SYMPTOMEN — LUCHT — buitenlucht — verbetert; KAMER — warm, benauwd — verergert. — Leidraad voor ondersteunende maatregelen.

Slaap

• SLAAP — VERSTOORD — hoesten — na de eerste slaap. — Kenmerkend tijdstip.
• SLAAP — OPSCHRIKKEN — kinderen — met hoest. — Nachtelijk opschrikken.

Transpiratie

• TRANSPIRATIE — HOOFD — kinderen — nacht — tijdens/na hoesten. — Rubriek voor de hete, bezwete hoofdhuid.

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): aanvalsgewijze hoest; nachten tijdens het doorkomen van de tanden; koele lucht >; klachtengebied bij kinderen.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): hoest-/ademhalingsbeeld; slijmafvloed vanuit de neus naar de keel; transpiratie tijdens aanvallen.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): indicaties bij nerveus astma/kinkhoest; hartkloppingen van vegetatieve oorsprong; temperatuurmodaliteiten.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): keynotes—krampachtige hoest; beeld van het kind bij wie de tanden doorkomen; verbetering door buitenlucht.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (1870s): achtergrond van barnsteen; aantekeningen over barnsteenzuur; traditie van krampstillend gebruik.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): aandachtspunten aan het ziekbed—spasmen bij kinderen; vermoeidheid door nachtelijke aanvallen.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (eind 19e eeuw): differentiaaldiagnose—Drosera, Coccus-c., Corallium-r., Ant-t., Ipec. bij kinkhoestachtige hoest.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): modaliteitenoverzicht—warme kamer <, buitenlucht >; middelrelaties.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): vegetatieve hartkloppingen en ondersteunende maatregelen met lucht/rust; vergelijking met Acon., Ign.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): borstklachten bij herstellenden, beelden van jonge kinderen; aantekeningen over leefregels.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): therapeutiek bij kinkhoest; leefregels—koele lucht, kleine slokjes.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): beknopte keynotes—koele lucht >; aanvalsgewijze hoest; verband met het doorkomen van de tanden.