• Skóra i jej przydatki — łuszczyca, przewlekły wyprysk, blaszki z lichenizacją; zgrubiałe, suche, łuszczące się, popękane powierzchnie, które pieką i swędzą; pogorszenie pod wpływem zimna i zimą, poprawa pod wpływem ciepła i natłuszczania (zob. Skóra). [Clarke], [Boericke], [Phatak]

• Błony śluzowe dróg oddechowych — przewlekły nieżyt z suchością, łaskotaniem i uczuciem zwężenia; stany astmatyczne po północy ze znacznym lękiem, poprawa pod wpływem ciepła i gorących napojów (zob. Klatka piersiowa/Oddychanie). [Hering], [Clarke]

• Nerwy obwodowe — obraz arsenowego zapalenia nerwów: piekące nerwobóle, mrowienie, drętwienie dłoni i stóp; znaczny niepokój ruchowy z osłabieniem (zob. Kończyny/Objawy ogólne). [Hughes], [Allen]

• Błona śluzowa przewodu pokarmowego — pieczenie od jamy ustnej po odbyt; niestrawność z podrażnieniem, nudności po jedzeniu, biegunka z pieczeniem i skrajnym osłabieniem; pragnienie częstego picia małymi łykami gorących napojów (zob. Żołądek/Odbytnica). [Allen], [Clarke]

• Krew i odżywienie — wyniszczenie, niedokrwistość, wychudzenie z bezsennością na tle lękowym; powolne gojenie w przewlekłych dermatozach (zob. Gorączka/Objawy ogólne). [Hughes], [Clarke]

• Serce i płuca — kołatanie serca z dusznością, strach w nocy; ucisk z koniecznością przyjęcia pozycji siedzącej (zob. Serce/Oddychanie). [Boericke], [Phatak]

• Nos/oczy/uszy — suchy, piekący nieżyt z otarciami; wodnista, drażniąca wydzielina podczas zimnej pogody; zapalenie brzegów powiek ze strupami (zob. Nos/Oczy/Uszy). [Clarke]

• Nerki — nadwrażliwość pęcherza, skąpe oddawanie moczu podczas nocnych lęków; ślady białka w moczu w stanach wyniszczenia (zob. Układ moczowy). [Allen], [Clarke]

• Żeńskie narządy miednicy — upławy ze świądem i pieczeniem; obfite miesiączki z osłabieniem; świąd sromu nasilający się po myciu zimną wodą (zob. Narządy płciowe żeńskie). [Clarke], [Phatak]

• Dłonie/stopy — łuszczyca i pęknięcia na powierzchniach dłoniowych i podeszwowych; pieczenie jak przy odmrozinach, nasilające się po odsłonięciu; konieczność ogrzewania zajętych części ciała (zob. Kończyny/Skóra). [Boericke], [Phatak]

• Profil psychiczny — sztywność Kali połączona z arsenowym lękiem: osoba sumienna, bojaźliwa, zmarzliwa, dbająca o porządek, po północy wpada w panikę; boi się samotności, choroby i śmierci (zob. Umysł/Sen). [Kent], [Tyler], [Phatak]

• Kierunek zdrowienia — gdy ciepło, odpoczynek i małe łyki gorącego napoju przynoszą ulgę, przypadek prawdopodobnie odpowiada Kali-ar. (zob. Objawy ogólne). [Boger], [Clarke]

• Ciepło ogólnie — ciepły pokój, ciepła odzież, gorące okłady na klatkę piersiową i skórę (Oddychanie/Skóra). [Boericke], [Clarke]

• Gorące napoje pite często małymi łykami — ciepłe mleko lub woda łagodzą kaszel i pieczenie w żołądku (Żołądek/Klatka piersiowa). [Allen], [Clarke]

• Pozycja siedząca w łóżku — z podparciem poduszkami; pochylenie do przodu łagodzi duszność typu orthopnoë (Oddychanie/Serce). [Hering], [Boericke]

• Powolny, miarowy ruch w chłodnym, lecz nie zimnym powietrzu — spokojne chodzenie w pomieszczeniu; złagodzenie niepokoju ruchowego (Objawy ogólne). [Kent]

• Po spoceniu się pod ciepłym przykryciem — ulga po dokładnym osuszeniu (Dreszcze/Gorąco/Pot). [Clarke]

• Natłuszczanie zgrubiałych, łuszczących się ognisk — ciepłe kąpiele z emolientami (Skóra). [Phatak], [Boericke]

• Uspokajanie i towarzystwo po północy — niepozostawianie chorego samego (Umysł/Sen). [Kent], [Clarke]

• Małe porcje ciepłych, łagodnych pokarmów — mało, a często (Żołądek). [Allen]

• Spokojne otoczenie o stałych warunkach — unikanie przeciągów i nagłych zmian temperatury (Objawy ogólne). [Boger]

• Sucha, ciepła pogoda — letnie ustępowanie wykwitów i astmy (Skóra/Oddychanie). [Clarke]

• Łatwe odkrztuszanie — odkrztuszenie niewielkich ilości wydzieliny przynosi ulgę: „lepiej na zewnątrz niż w środku” (Klatka piersiowa). [Hering]

• Ogrzanie po drapaniu — ciepło łagodzi cykl świądu, drapania i pieczenia (Skóra). [Phatak]

• Otulanie głowy i klatki piersiowej — wełniana odzież bezpośrednio przy skórze (Głowa/Klatka piersiowa). [Boericke]

• Dalsze leczenie niską potencją w postaci soli tkankowej — w przewlekłych chorobach powierzchni ciała (obserwacje kliniczne) (Skóra/Objawy ogólne). [Boericke], [Phatak]

• Po północy (około 1:00–3:00) — lęk, duszność, kaszel, świąd, pieczenie w żołądku (Umysł/Sen/Oddychanie/Skóra). [Allen], [Hering], [Clarke]

• Zimno w każdej postaci — zimne powietrze, zimne kąpiele, zimne napoje, odkrywanie się, przeciąg na klatkę piersiową (Objawy ogólne/Klatka piersiowa/Skóra). [Boericke], [Boger]

• Zima oraz wilgotna, przenikliwie chłodna pogoda — mgła morska i wschodnie wiatry nasilają objawy (Oddychanie/Skóra/Nos). [Clarke]

• Wysiłek — wchodzenie pod górę, chodzenie na zimnym powietrzu; najmniejsze ochłodzenie wywołuje napad (Oddychanie/Serce). [Boericke]

• Pozycja leżąca — zwłaszcza na plecach, wywołuje uczucie duszenia się; chory musi usiąść (Oddychanie/Sen). [Hering]

• Rozdrapywanie wykwitów do otarcia skóry — pieczenie nasila się później, jeśli nie zastosuje się ciepła (Skóra). [Phatak]

• Rozbieranie się — odsłonięcie dłoni i stóp; pierwszy kontakt z prześcieradłem nasila objawy (Skóra/Objawy ogólne). [Clarke]

• Lęk lub przestrach — samotność w nocy; myśli o chorobie i śmierci (Umysł/Sen). [Kent], [Clarke]

• Ciężkostrawne, zimne lub lodowate pokarmy i napoje — szczególnie zimne mleko (Żołądek). [Allen], [Clarke]

• Dym tytoniowy, kurz, zimne powietrze oddziałujące na krtań — nasilają kaszel i dolegliwości oddechowe (Oddychanie/Gardło). [Boericke]

• Tłumienie wykwitów — astma nasila się, gdy objawy skórne zostają stłumione; charakterystyczna wskazówka dotycząca kierunku zmian (Skóra/Oddychanie). [Hering], [Kent]

• Miesiączka — osłabienie oraz nasilenie objawów skórnych i oddechowych w okresie okołomiesiączkowym (Narządy płciowe żeńskie). [Clarke]

• Rano po przebudzeniu — suchość i łaskotanie; panika i astma są silniejsze późną nocą (Oddychanie/Umysł). [Clarke]

Stan psychiczny łączy arsenowy strach i niepokój ruchowy z właściwymi Kali poczuciem obowiązku i sztywnością. Po północy występują silny lęk i niepokój, dotyczące przede wszystkim zdrowia i śmierci; chory nie może być sam, przywołuje kogoś do towarzystwa lub prosi, by trzymano go za rękę. Ten objaw charakterystyczny odpowiada wspomnianej już poprawie pod wpływem uspokajania [Kent], [Clarke]. Drobiazgowość i zamiłowanie do porządku ujawniają temperament Kali–Ars., jednak pod wpływem obciążenia opanowanie ustępuje panice z zimną, lepką skórą i koniecznością siadania, aby zaczerpnąć oddechu (Umysł ↔ Oddychanie). Nieufność wobec jedzenia i powietrza (obawa przed ochłodzeniem, przeciągiem, zanieczyszczeniem) prowadzi do przesadnego dbania o temperaturę pokoju; chory błaga o dodatkowe przykrycia, po czym skarży się na ucisk, gdy w pokoju jest duszno — to typowe dla tej soli pełne lęku wahanie. W dzień drażliwy i wymagający, nocą drżący i zależny od innych; boi się ciemności, choroby i powrotu napadu; zaledwie zapadnie w drzemkę, budzi się z przestrachem, gwałtownie chwytając powietrze (Umysł ↔ Sen). Dzieci z przewlekłym wypryskiem stają się marudne, drapią się, aż płaczą, a następnie domagają się otulenia i trzymania na rękach blisko ognia — zachowanie ujawnia modalność: poprawę pod wpływem ciepła [Hering], [Phatak]. W długo trwających chorobach skóry lub klatki piersiowej przygnębienie może występować na przemian z pobudzeniem; skrupuły i zasnuwający nastrój smutek wyraźnie ustępują, gdy pojawia się ciepło i pot lub gdy chory odkrztusi niewielką ilość wydzieliny (Umysł ↔ Objawy ogólne/Klatka piersiowa). Przesadnie sumienny chory zamartwia się drobnymi obowiązkami, a jednak najmniejszy powiew zimnego powietrza nocą pozbawia go siły woli; stąd obraz: „opanowany w dzień, załamany o 2:00 w nocy” [Kent], [Tyler].

Bóle głowy mają charakter przekrwienny, z suchością i uczuciem napięcia skóry głowy; piekące bóle nerwowe biegną wzdłuż łuków nadoczodołowych, nasilają się przy zimnych wiatrach, łagodnieją pod wpływem ciepła i otulania (Głowa ↔ Modalności) [Clarke]. Świąd owłosionej skóry głowy z grubymi, przylegającymi łuskami (psoriasis capitis) i pęknięciami za uszami; drapanie wywołuje pieczenie zmuszające do stosowania ciepłych okładów (Głowa ↔ Skóra) [Boericke], [Phatak]. Zawroty głowy pojawiają się podczas nocnych napadów paniki i przy wstawaniu; twarz blednie, a chory szuka oparcia; poprawa po kilku łykach gorącego napoju (Głowa ↔ Żołądek/Objawy ogólne). Dolegliwości głowy nasilają się po północy, z pulsowaniem w pozycji leżącej; poprawa po spoceniu się, ciepłym obwiązaniu głowy i w ciepłym pokoju — klasyczny arsenowy wzorzec. U osób wyniszczonych włosy mogą być suche, pozbawione połysku i wypadać w sposób rozlany.

Oczy suche, piekące i szczypiące, ze światłowstrętem przy przenikliwie chłodnych wiatrach; powieki zgrubiałe, z łuszczącymi się brzegami, zapalenie brzegów powiek z przylegającymi strupami i wypadaniem rzęs — świąd przechodzący w pieczenie po potarciu (Oczy ↔ Skóra) [Clarke], [Boericke]. Drażniące łzy na zimnym powietrzu powodują otarcia w kącikach oczu; pod wieczór spojówki są przekrwione, z uczuciem piasku, które łagodnieje pod wpływem ciepła i przemywania. Widzenie zamazuje się podczas nocnego lęku; czarne punkty przed oczami przy uczuciu omdlewania; źrenice reagują ospale w stanach wyniszczenia. Obrzęk wokół oczu pojawia się u wyczerpanych chorych na astmę po ciężkiej nocy i ustępuje pod wpływem ciepła i odpoczynku (Oczy ↔ Oddychanie).

Otarcia w przewodzie słuchowym zewnętrznym i fałdach zausznych; suchy, łuszczący się wyprysk z pęknięciami, które szczypią i pieką po drapaniu (Uszy ↔ Skóra) [Hering], [Clarke]. Podczas dreszczy uszy są zimne w dotyku; odgłosy (wiatru, przeciągu) wywołują łaskoczący kaszel — odruch uszno-krtaniowy odnotowany w obserwacji przy łóżku chorego. Słuch przytępiony u osób z nieżytami; dzwonienie w uszach towarzyszące nocnym kołataniom serca łagodnieje wraz z ustępowaniem paniki.

Suchość i pieczenie przewodów nosowych podczas zimnej pogody; nawracający katar z wodnistą, drażniącą wydzieliną powodującą otarcia nozdrzy; kichanie przy przenikliwie chłodnych wiatrach (Nos ↔ Modalności) [Clarke], [Boericke]. Strupy w nosie, pęknięcia i punkcikowe krwawienia przy lekkim skubaniu; popękane skrzydełka nosa zimą; utrata węchu przy długotrwałym nieżycie. Gdy objawy nosowe zostają stłumione aerozolami lub zimnem, nasilają się ucisk w klatce piersiowej i astma — wyraźna wskazówka dotycząca kierunku zdrowienia, powtórzona w Objawach ogólnych [Hering], [Kent]. Zapach zimnego powietrza odbierany jest jako „lodowaty”; wdychanie go wywołuje kaszel; ciepłe inhalacje parowe przynoszą ulgę.

Twarz blada, lękliwa, o ściągniętych rysach podczas nocnej duszności; w innych okresach cera ziemista, typowa dla wyniszczenia, z brunatnawymi przebarwieniami (arsenowy odcień) [Clarke]. Wargi suche, popękane, niekiedy łuszczące się na brzegach; pęknięcia wokół ust pieką po jedzeniu. Policzki czerwienieją przy świądzie skóry z gorączką; otarcia wokół nozdrzy i kącików ust odpowiadają skórnemu zakresowi leku. Nieprzespane noce żłobią rysy twarzy; wyraz twarzy łagodnieje po odkrztuszeniu niewielkiej ilości wydzieliny lub gdy pojawi się pot (Twarz ↔ Klatka piersiowa/Dreszcze).

Pieczenie języka i podniebienia; czubek języka jak oparzony; smak gorzki lub metaliczny; suchość jamy ustnej, choć ślina może być ciągliwa; pragnienie częstego picia małymi łykami, najchętniej gorących napojów [Allen], [Clarke]. Zmiany aftowe u osób z niedokrwistością i lękiem. Dziąsła cofają się, krwawią przy szczotkowaniu; oddech zimny z lęku w nocy. Mowa przyspieszona podczas paniki; głos suchy i szorstki na zimnym powietrzu (Jama ustna ↔ Oddychanie). Ciepłe napoje łagodzą dolegliwości jamy ustnej i uspokajają psychikę — kolejny przejaw znaczenia ciepła w tym obrazie.

Zęby wrażliwe na zimne powietrze i zimną wodę; ciągnące bóle nocą w zębach z próchnicą, z lękiem i niepokojem ruchowym, poprawa pod wpływem ciepła i gorących płukanek [Hering]. Zgrzytanie zębami we śnie u dzieci podczas dokuczliwego świądu; zgrzytanie nasila krwawienie dziąseł. Brak głębokiego bólu zębów poza obrazem wrażliwości, zmarzliwości i lęku.

Suchość i pieczenie gardzieli; uczucie, jakby dym przeszedł nad krtanią; konieczność częstego popijania ciepłej wody, która łagodzi łaskotanie wywołujące kaszel i strach (Gardło ↔ Oddychanie/Modalności) [Clarke], [Boericke]. Migdałki o ziarnistej powierzchni w przewlekłym nieżycie, bez wyraźnego ropienia; uczucie drapania nasila się na zimnym powietrzu, łagodnieje po okryciu i pod wpływem pary. Połykanie wywołuje nieprzyjemne ochłodzenie w klatce piersiowej, chyba że napój jest gorący; najlepiej tolerowane są pokarmy ciepłe i łagodne (Gardło ↔ Żołądek).

Ból żołądka z lękiem i pieczeniem jak od rozżarzonych węgli; nudności po jedzeniu; odruchy wymiotne od samego zapachu jedzenia, gdy choremu jest zimno (Żołądek ↔ Umysł/Modalności) [Allen], [Clarke]. Pragnienie częstego picia małymi łykami; gorące napoje są dobrze tolerowane, lodowate natychmiast nasilają dolegliwości. Apetyt niewielki, jednak częste spożywanie małych porcji ciepłego jedzenia — „mało, a często” — przynosi poprawę; częsta jest obawa, że jedzenie wywoła nocny napad paniki. Wzdęcie po zimnych pokarmach; nadkwaśność i kwaśne odbijania; poprawa po ogrzaniu nadbrzusza. Uczucie pustki z osłabieniem jak przed omdleniem około 2:00–3:00, łagodniejące po gorącym mleku lub wodzie — wskazówka z obserwacji przy łóżku chorego przemawiająca za tą solą.

Pieczenie i obolałość wzdłuż jelit; ściskające bóle kolkowe na zimnym powietrzu; konieczność ciepłego otulenia brzucha [Clarke]. Pod wieczór brzuch wzdęty od gazów; lęk nasila się wraz ze wzdęciem; ulga po oddaniu gazów i po zastosowaniu ciepła. W przewlekłych stanach nieżytowych zaparcia występują na przemian z luźnymi, drażniącymi stolcami; skóra wokół odbytu jest sucha, popękana, piecze przy podcieraniu — powiązanie skóry z odbytnicą.

Parcie na mocz nocą podczas napadu paniki; mocz skąpy, ciemno zabarwiony; pieczenie w cewce moczowej przy oddawaniu moczu, łagodzone ciepłymi okładami [Allen], [Clarke]. Śladowa ilość białka w moczu w stanach wyniszczenia; obrzęki kostek u wyczerpanych chorych na astmę po wielu bezsennych nocach; diureza poprawia się po przywróceniu snu i złagodzeniu lęku.

Stolce bywają skąpe, cuchnące, drażniące skórę; pieczenie odbytu utrzymuje się po wypróżnieniu; nocna biegunka z uczuciem zimna i lękiem (Odbytnica ↔ Objawy ogólne) [Allen], [Clarke]. Szczeliny w okolicy odbytu i krocza u osób o suchej skórze; świąd odbytu nasila się przy rozbieraniu, < obmywanie zimną wodą, > ciepło i natłuszczanie. Zaparcie z suchym, kruszącym się stolcem zimą występuje naprzemiennie z luźnymi stolcami z podrażnienia podczas napadów lęku.

Świąd moszny z suchą, łuszczącą się wysypką; pieczenie po drapaniu, łagodzone ciepłą kąpielą i pobytem w ciepłym pomieszczeniu (Męskie narządy płciowe ↔ Skóra) [Clarke], [Phatak]. Osłabiony popęd płciowy u osób wyczerpanych i zmarzliwych; nocne polucje z lękiem i kołataniem serca.

Piekący świąd sromu, nasilany obmywaniem zimną wodą i rozbieraniem się, łagodzony ciepłymi okładami (Żeńskie narządy płciowe ↔ Skóra) [Phatak]. Miesiączki zbyt wczesne i zbyt obfite u pacjentek z niedokrwistością; osłabienie i niepokój ruchowy nasilają się nocą; drażniące upławy nieżytowe. Dolegliwości astmatyczne i skórne często nasilają się w okresie miesiączki, co potwierdza cykliczny, sykotyczno-syfilityczny charakter obrazu.

Krótki oddech; skrajna duszność po północy, od 1:00 do 3:00; chory musi odsłonić klatkę piersiową i popijać gorący napój małymi łykami; odczuwa zimno mimo wielu okryć (Oddychanie — rubryka nadrzędna) [Hering], [Clarke]. Wdychanie zimnego powietrza natychmiast wywołuje skurcz; ciepła para łagodzi objawy; wzdychanie z lęku występuje naprzemiennie z dyszeniem. Astma występuje naprzemiennie z wykwitami skórnymi (gdy pojawiają się wykwity, dolegliwości w klatce piersiowej łagodnieją; stłumienie objawów skórnych wywołuje dolegliwości w klatce piersiowej) [Hering], [Kent].

Kołatanie serca z lękiem nocą; tętno szybkie, małe; niepokój w okolicy przedsercowej zmusza do przyjęcia pozycji siedzącej; poprawa pod wpływem ciepła i w towarzystwie (Serce ↔ Umysł) [Clarke], [Boericke]. Sporadyczne przeszywające kłucie z zapieraniem tchu na zimnie; wyraźny obraz wady zastawkowej nie jest niezbędny — chodzi raczej o czynnościowe dolegliwości sercowo-oddechowe u osoby zmarzliwej i lękliwej.

Ucisk w klatce piersiowej z uczuciem ściskania; chory nie może leżeć, musi usiąść i pochylić się do przodu; pogorszenie po północy; poprawa pod wpływem ciepła i gorących napojów — charakterystyczny obraz astmy Kali-ar. [Hering], [Clarke], [Boericke]. Kaszel suchy, męczący, następnie skąpe odkrztuszanie, często słonej plwociny lub plwociny z niewielkimi smugami krwi; kaszel nasila się na zimnym powietrzu i w pozycji leżącej; poprawa pod wpływem ciepła i picia gorącej wody małymi łykami. Pieczenie za mostkiem; kłucie przy głębokim wdechu na zimnym powietrzu; bolesność ścian klatki piersiowej po wielu nocach kaszlu. W przewlekłym nieżycie występuje suchość z niewielką ilością śluzu i znaczną drażliwością; u osób starszych z rozedmą odkrztuszenie znikomej ilości plwociny przynosi nieproporcjonalnie dużą ulgę (Klatka piersiowa ↔ Objawy ogólne).

Uczucie zimna wzdłuż kręgosłupa nocą; pieczenie między łopatkami z potrzebą przyłożenia termoforu; sztywność mięśni szyi w pomieszczeniach z przeciągiem (Plecy ↔ Modalności) [Clarke]. Ból okolicy lędźwiowej ze zmęczeniem po nocach pełnych lęku; poprawa pod wpływem ciepła i odpoczynku.

Dłonie i stopy zimne jak lód, z pieczeniem wewnątrz; zimą zmiany przypominające odmroziny; szczeliny na dłoniach i podeszwach krwawią i pieką przy myciu zimną wodą, a natłuszczanie i ciepło przynoszą ulgę (Kończyny ↔ Skóra) [Phatak], [Boericke]. Mrowienie i drętwienie o charakterze zapalenia nerwów obwodowych, z osłabieniem i niepokojem ruchowym; chory nie potrafi pozostać w bezruchu, choć jest wyczerpany (rys charakterystyczny dla Arsenicum). Nocne bolesne kurcze łydek w chłodnych pomieszczeniach; skarpety i ogrzewacze do łóżka przynoszą ulgę. Paznokcie kruche, podłużnie bruzdowane; skóra wokół paznokci popękana i tkliwa.

Długotrwale działający lek o powinowactwie do skóry: suche, zgrubiałe, łuszczące się blaszki o wyraźnych granicach; powierzchnie wyprostne, owłosiona skóra głowy, dłonie i podeszwy; krwawiące pęknięcia; pieczenie i świąd < rozbieranie się, < zimne powietrze i woda, > ciepło, natłuszczanie i gorące kąpiele [Clarke], [Boericke], [Phatak]. Drapanie daje chwilową przyjemność, po której następuje gwałtowne pieczenie, skłaniające chorego do szukania ciepła przy ogniu — to charakterystyczna sekwencja objawów (Skóra ↔ Modalności). W przewlekłym wyprysku dochodzi do liszajowacenia; brzegi zmian są podrażnione i otarte; wtórne zakażenie jest rzadkie, jeśli skóra pozostaje ciepła i sucha — zimno i wilgoć wywołują nawroty. Paznokcie łuszczycowe mają naparstkowe wgłębienia i kruszą się; szczeliny dłoniowo-podeszwowe są objawem charakterystycznym. Objawy skórne i płucne występują naprzemiennie: gdy objawy skórne zostają stłumione, astma powraca; gdy wykwity skórne się nasilają, dolegliwości w klatce piersiowej cichną — prawidłowość dotycząca kierunku rozwoju choroby (Skóra ↔ Oddychanie) [Hering], [Kent].

Sen przerywany przez lęk i duszność po północy; chory zasypia tylko po to, by zaraz zerwać się z lękiem i uczuciem duszenia — musi usiąść, popijać gorącą wodę małymi łykami i potrzebuje uspokojenia (Sen ↔ Umysł/Oddychanie) [Hering], [Clarke]. Nad ranem krótkie drzemki zastępują głęboki sen; sny lękowe, o duszeniu się, zimnych wiatrach i narażeniu na zimno; dzieci drapią się nieświadomie, płaczą i chowają głęboko pod kołdrą. Po źle przespanej nocy występuje senność w ciągu dnia; jednak położenie się w dzień na słońcu lub w cieple przynosi odświeżającą drzemkę — w całym obrazie widoczny jest ten sam korzystny wpływ ciepła.

Sny przerażające, o śmierci i chorobie; o samotności w zimnym miejscu; o niemożności znalezienia drogi do domu; chory budzi się w panice, z kołataniem serca i uczuciem zimna, które łagodnieją pod wpływem ciepła i w towarzystwie (Sny ↔ Umysł) [Clarke], [Tyler]. Nawracające sny ustępują wraz z poprawą stanu skóry lub zmniejszeniem nocnych dolegliwości astmatycznych.

Dominuje zmarzliwość; wewnętrzne gorąco jest rzadkie i przemijające; gorączka przybiera typ „arsenikowy” — małe tętno, niepokój ruchowy, pragnienie z piciem małymi łykami, silny lęk po północy [Allen], [Clarke]. Niewielkie uczucie gorąca wieczorem z pieczeniem dłoni i stóp; chory nie może odkryć się w łóżku; pragnie ciepła zarówno z zewnątrz, jak i od wewnątrz; pot skąpy, dopóki nie zbliża się poprawa.

Uczucie zimna w chłodnych pomieszczeniach lub pod wpływem przeciągu; dreszcze przy suchej skórze; potrzeba wielu okryć; mimo to pojawia się uczucie ściskania w klatce piersiowej, jeśli powietrze pozostaje nieruchome — ten paradoks ustępuje, gdy ciało jest ciepło okryte, a pokój przewietrzany (Dreszcze ↔ Oddychanie) [Clarke]. Napływy gorąca do twarzy i dłoni; pot pojawia się wraz z poprawą, najobficiej nad ranem; zahamowanie pocenia nasila jednocześnie dolegliwości skórne i dolegliwości w klatce piersiowej.

Pragnienie z potrzebą częstego picia małymi łykami, z upodobaniem do gorących napojów; niechęć do zimnych napojów, które „wyziębiają klatkę piersiową” i wywołują kaszel (Pokarmy ↔ Klatka piersiowa) [Allen], [Clarke]. Apetyt niewielki; ochota na ciepłe, łagodne, lekko przyprawione potrawy; mleko tylko gorące; tłuszcz i zimne słodycze nasilają niestrawność i świąd. Niektórzy pragną ciepłego mleka o 2:00–3:00, co uspokaja panikę — drobna wskazówka z opisu przypadku.

Kali arsenicosum łączy cechy Arsenicum (piekące bóle, zmarzliwość, lęk, niepokój ruchowy, pragnienie z piciem małymi łykami, pogorszenie po północy, poprawa pod wpływem ciepła) z cechami Kali (suchość, nacieczenie i łuszczenie się skóry oraz błon śluzowych, zgrubienie nieżytowe, ortopnoë, rygorystyczne zamiłowanie do porządku) [Kent], [Clarke], [Boger], [Phatak]. Chory jest zmarzliwy, lękliwy i czynnościowo wyczerpany; objawy osiągają szczyt po północy (1:00–3:00); zimno, wilgoć i przeciągi szkodzą; wszelkie postacie ciepła — okrycia, gorące napoje, gorące kąpiele, nacieranie tłustymi preparatami — przynoszą wyraźną ulgę. Dwa główne obszary objawów to skóra (sucha, łuszcząca się, popękana, ze świądem przechodzącym po drapaniu w pieczenie) oraz klatka piersiowa (astma lub nieżyt z uczuciem ściskania po północy; konieczność przyjęcia pozycji siedzącej; poprawa po gorących napojach pitych małymi łykami). Objawy te występują naprzemiennie niczym w naczyniach połączonych — stłumienie jednych nasila drugie (kierunek rozwoju choroby) [Hering], [Kent]. Mrowienie o charakterze zapalenia nerwów obwodowych i nocny niepokój ruchowy należą do obrazu Arsenicum; szczeliny dłoni i podeszew oraz pogorszenie zimą — do obrazu Kali. Lek należy przepisywać, gdy ta biegunowość jest wyraźna: zmarzliwy, sumienny pacjent, dbały o porządek, lecz wpadający w panikę po północy, którego skóra piecze po drapaniu, a uczucie ściskania w klatce piersiowej ustępuje po gorących napojach pitych małymi łykami i pod wpływem ciepła.

Etiologia / Konstytucja

• Arsenicum album: Piekące bóle, silny lęk po północy, pragnienie z piciem małymi łykami, głębokie wyczerpanie. Ars. alb cechuje się bardziej drażniącymi wydzielinami i ogólnie większą drażniącością; Kali-ar. wnosi suchość, łuszczenie się i typową dla Kali ortopnoë z naprzemiennym występowaniem objawów skórnych. [Kent], [Clarke]

• Kali carbonicum: Kłujące bóle klatki piersiowej, pogorszenie o 3:00, konieczność przyjęcia pozycji siedzącej. W obrazie Kali-c. więcej jest obrzęków i osłabienia pleców; w Kali-ar. występują pieczenie, łuszczyca oraz naprzemienność objawów skórnych i oddechowych. [Kent], [Boger]

• Psorinum: Brudna, cuchnąca skóra, rozpacz, potrzeba ciepłych ubrań nawet latem. Typ Kali-ar. jest czystszy, pedantyczny i odczuwa poprawę po gorących napojach; łuszczyca i szczeliny są wyraźniej zaznaczone. [Clarke], [Phatak]

Skóra (łuszczyca/wyprysk)

• Graphites: Sączenie wydzieliny przypominającej miód, pęknięcia w fałdach, otyłość, zmarzliwa konstytucja. W Kali-ar. zmiany są bardziej suche i łuszczące się, z pieczeniem po drapaniu i pogorszeniem zimą. [Clarke], [Boericke]

• Arsenicum iodatum: Nieżyt z łuszczeniem się, wychudzeniem i uczuciem gorąca; większy udział gruczołów i obfitsza wydzielina. Kali-ar. cechuje większa suchość, silniejszy lęk i wyraźniejszy nocny charakter objawów. [Farrington], [Clarke]

• Petroleum: Zimowe pęknięcia i szczeliny, pogorszenie po myciu, tłustość i przykry zapach. W Kali-ar. występuje pieczenie, poprawa po gorących napojach i mniejsze przetłuszczenie. [Clarke], [Phatak]

• Mezereum: Grube strupy z ropą pod spodem, silny świąd. W Kali-ar. łuski są cieńsze i bardziej suche, występuje pieczenie po drapaniu oraz silny komponent lękowy. [Allen], [Clarke]

• Sulphur: Pieczenie stóp, świąd, typ leniwy i zaniedbujący mycie, pogorszenie pod wpływem ciepła. Typ Kali-ar. pragnie ciepła, odczuwa pod jego wpływem poprawę i jest bardziej lękliwy; Sulph. może być podany później, aby pobudzić reaktywność. [Kent], [Nash]

Astma / Nieżyt (po północy)

• Antimonium tartaricum: Głośne rzężenia przy niewielkiej zdolności odkrztuszania, senność, sinica. Kali-ar. cechuje większy lęk, zmarzliwość, poprawa pod wpływem ciepła i gorących napojów pitych małymi łykami oraz mniejsze odrętwienie. [Boger], [Boericke]

• Ipecacuanha: Spastyczny świszczący oddech z uporczywymi nudnościami, czysty język. W Kali-ar. nudności są mniejsze, lęk silniejszy, a naprzemienność z objawami skórnymi wyraźna. [Farrington]

• Lachesis: Nietolerancja ciasnej odzieży, pogorszenie przy zasypianiu, przewaga objawów lewostronnych. Ciepło nasila objawy Lach.; typ Kali-ar. pragnie ciepła i odczuwa pod jego wpływem poprawę. [Kent], [Clarke]

• Aralia racemosa / Arsenicum iodatum: Aral. cechuje kaszel zaraz po położeniu się; Ars-i. — nieżyt z wychudzeniem. W Kali-ar. główną rolę odgrywa pogorszenie około północy i silniejszy związek objawów skórnych z oddechowymi. [Boericke], [Farrington]

Pieczenie w żołądku / Niestrawność z lękiem

• Nux vomica: Drażliwość, zmarzliwość, poprawa w cieple łóżka (choć niezbyt wyraźna), pragnienie używek, budzenie się o 3:00–4:00. W Kali-ar. silniej zaznaczone są pieczenie, pragnienie gorących napojów pitych małymi łykami i nocny lęk. [Kent], [Clarke]

• Phosphorus: Pieczenie z pragnieniem zimnych napojów, które są następnie wymiotowane. W Kali-ar. zimne napoje powodują pogorszenie, a gorące — poprawę. [Farrington]

Nerwobóle / Zapalenie nerwów (piekące bóle)

• Capsicum: Pieczenie jak od pieprzu, ociężałość, zmarzliwość, lecz pogorszenie pod wpływem ciepła. W Kali-ar. występuje nocne pieczenie z lękiem i nieustanne poszukiwanie ciepła. [Clarke]

• Secale cornutum: Pieczenie z lodowatym zimnem, potrzeba odkrycia się. Kali-ar. stanowi przeciwieństwo — chory stale pragnie okrycia i ciepła. [Kent], [Clarke]

Leki dopełniające:

• Arsenicum album — działa na głębszym poziomie konstytucyjnym; Kali-ar. często stosuje się po Ars. w przewlekłym nieżycie i łuszczycy, gdy dominują suchość i typowa dla Kali ortopnoë. [Kent], [Clarke]

• Graphites — pęknięcia i szczeliny dłoni i podeszew; Graph. stosuje się po Kali-ar., gdy sączenie zastępuje suchość. [Clarke], [Boericke]

• Antimonium tartaricum — u starszych chorych na astmę; Kali-ar. opanowuje skurcz z lękiem około północy, Ant-t. usuwa pozostałe rzężenia. [Boger], [Boericke]

• Psorinum — lek interkurencyjny pobudzający reaktywność przy zimowych nawrotach; stosowany po Kali-ar. w stanach skórnych o słabej reaktywności. [Kent], [Nash]

Dobrze działa po:

• Sulphur — po pobudzeniu reaktywności przez Sulph. Kali-ar. utrwala poprawę w przypadkach z charakterystyczną suchością i potrzebą ciepła. [Kent]

• Arsenicum iodatum — gdy wydzielina ustępuje miejsca suchemu łuszczeniu, a lęk około północy się utrzymuje. [Farrington]

Dobrze działa przed:

• Thuja / Natrum sulphuricum — w sykotycznych nieżytach związanych z wilgotną pogodą, gdy później ponownie pojawia się śluz; Kali-ar. często przygotowuje grunt. [Boger]

Leki pokrewne:

• Kali carbonicum, Kali bichromicum (leki z grupy Kali o obrazie nieżytowym); Petroleum, Mezereum, Hepar sulphuris, Lycopodium (zimowy cykl objawów skórnych i dolegliwości w klatce piersiowej). [Clarke], [Boger]

Antidota:

• Ciepło i ciepłe napoje; Nux vomica (przy skutkach nadmiernego stosowania leków lub drażliwości żołądka); Camphora (w stanach toksycznych lub arsenikowych). [Clarke], [Hughes]

Leki niezgodne:

• Nie ustalono stałych niezgodności; należy unikać mechanicznego stosowania na przemian z Arsenicum album, chyba że pojawią się nowe wskazania. [Kent], [Clarke]

Typowe wskazania:

• Astma z pogorszeniem po północy, zmuszająca do przyjęcia pozycji siedzącej; poprawa pod wpływem ciepła i picia gorących płynów małymi łykami. [Clarke], [Boericke]

• Przewlekłe dermatozy z suchością i łuszczeniem skóry (łuszczyca, pęknięcia skóry dłoni i podeszew), z pieczeniem po drapaniu i pogorszeniem zimą. [Phatak], [Clarke]

• Bezsenność z lękiem po północy i pragnieniem picia gorących płynów małymi łykami. [Allen], [Clarke]

• Pieczenie w żołądku z poprawą po gorących napojach. [Clarke], [Boericke]

Potencja:

• W przewlekłych stanach skórnych i nieżytowych klasycznie stosuje się niskie rozcierki lub postać soli tkankowej (3X–6X) dwa lub trzy razy dziennie. [Boericke]

• W leczeniu konstytucyjnym i nocnych napadach astmy — 30C–200C w dawkach pojedynczych lub podawanych w odstępach, dostosowanych do sił życiowych. [Dewey], [Tyler]

• W napadach lęku o północy filiżanka gorącej wody między dawkami wzmacnia poprawę wynikającą z tej modalności. [Boger]

Powtarzanie dawek:

• Ostre napady — powtarzać co 20–60 minut do pojawienia się przerw między napadami, następnie wydłużać odstępy między dawkami.

• Stany przewlekłe — podawać dawkę raz dziennie lub rzadziej.

• Odstawić po wystąpieniu wyraźnej poprawy i wznowić tylko w razie nawrotu.

Kolejność stosowania leków:

• W uporczywej łuszczycy włączyć interkurencyjnie Sulphur lub Psorinum, zgodnie ze wskazaniami, aby ponownie pobudzić reakcję. [Kent], [Nash]

• U starszych chorych na astmę zakończyć leczenie lekiem Antimonium tartaricum, jeśli utrzymują się rzężenia i osłabienie. [Boger]

Wskazówki z przypadków klinicznych:

• Przypadek 1: „O 2:00 siedzi zupełnie wyprostowany, ściska gorący kubek, boi się być sam; kaszel z uczuciem ściskania na zimnym powietrzu; pęknięcia skóry dłoni”. Kali-ar. 200C hs przerwało nocne napady paniki i zmiękczyło skórę dłoni. [Clinical], [Clarke]

• Przypadek 2: „Łuszczyca dłoni i podeszew, pęknięcia zimą; po drapaniu piecze, stoi przy ogniu”. Kali-ar. 6X t.i.d. wraz z emolientami; później pojedyncza dawka 30C podtrzymała gojenie. [Phatak], [Boericke]

• Przypadek 3: „Pieczenie w żołądku o 3:00, popija gorące mleko, nie może się położyć; lękliwy, schludny, zmarzliwy”. Kali-ar. 30C nocte przywróciło spokojny odpoczynek w ciągu tygodnia. [Clinical], [Allen]

Umysł

• Lęk – północ – po – 1:00–3:00 – pragnie towarzystwa; boi się śmierci. Kluczowa wskazówka przy chorym na astmę popijającym gorące płyny małymi łykami. [Kent], [Clarke]

• Drobiazgowość – schludność – niepokój o drobiazgi – temperament Kali-ar. Przemawia za wyborem tej soli zamiast samego Ars. [Kent], [Tyler]

• Lęk – samotność – nocą – nie można zostawić go samego – budzi się w panice. Odpowiada duszności wymagającej pozycji siedzącej. [Clarke]

• Niepokój ruchowy – zmusza do ruchu – mimo znacznego osłabienia. Cecha arsenowa. [Allen]

• Hipochondria – obawy o zdrowie – powietrze i pokarm – lęk przed wychłodzeniem i przeciągiem. Wskazówka dotycząca postępowania. [Clarke]

• Rozpacz – podczas przewlekłej choroby skóry – zimą. Wskazówki do leków interkurencyjnych (Psorinum, Sulph.). [Nash], [Clarke]

Głowa

• Ból głowy – zimne powietrze – pogorszenie; otulenie – poprawa. Główna zależność od temperatury. [Clarke]

• Świąd owłosionej skóry głowy – grube łuski – pieczenie po drapaniu. Wskazówka dotycząca łuszczycy owłosionej skóry głowy. [Boericke], [Phatak]

• Zawroty głowy – przy wstawaniu – z lękiem – gorące napoje – poprawa. Wskazówka dotycząca nocnych napadów. [Allen]

• Uszy – za uszami – pęknięcia – wyprysk – pieczenie. Zakres objawów skórnych. [Hering]

• Oczy – zapalenie brzegów powiek – łuszczące się brzegi – świąd i pieczenie po pocieraniu. Cecha zmian powierzchownych właściwych tej soli. [Clarke]

Nos i gardło

• Katar – wodnisty – drażniący – zima – pogorszenie; ciepły pokój – poprawa. Modalność sezonowa. [Clarke]

• Nos – pęknięcia – skrzydełka nosa – szczeliny – pieczenie. Sucha skóra nosa. [Phatak]

• Zapach – zimnego powietrza – wywołuje kaszel – łaskotanie w krtani. Odruch krtaniowy. [Boericke]

• Pragnienie – małe łyki – ciepłe napoje – poprawa. Cecha charakterystyczna. [Allen], [Clarke]

• Gardło – suchość – pieczenie – poprawa po gorących napojach i pod wpływem pary. Wskazówka dotycząca trybu postępowania. [Boericke]

Żołądek, brzuch i odbytnica

• Ból żołądka – palący – gorące napoje – poprawa; zimne napoje – pogorszenie. Rubryka rozstrzygająca. [Allen], [Clarke]

• Nudności – po jedzeniu – lęk nocą. Związek psychiki z przewodem pokarmowym. [Allen]

• Brzuch – wychłodzony – kolka – ciepłe otulenie – poprawa. Praktyczna wskazówka. [Clarke]

• Stolce – powodujące otarcia – pieczenie po stolcu. Arsenowy charakter objawów końcowego odcinka przewodu pokarmowego. [Allen]

• Świąd odbytu – pogorszenie przy rozbieraniu się i myciu zimną wodą – poprawa po natłuszczeniu i pod wpływem ciepła. Powiązanie skóry z jelitami. [Phatak]

Oddychanie, klatka piersiowa i serce

• Astma – po północy – musi usiąść – gorące napoje – poprawa. Rubryka kluczowa. [Hering], [Boericke]

• Kaszel – zimne powietrze – pogorszenie; ciepło – poprawa; picie małymi łykami – poprawa. Główne zależności od temperatury i picia małymi łykami. [Clarke]

• Duszność – leżenie – pogorszenie; siedzenie – poprawa. Zależność od pozycji ciała. [Hering]

• Ucisk – klatka piersiowa – pieczenie za mostkiem. Rubryka opisująca odczucie. [Clarke]

• Kołatanie serca – z lękiem – nocą – poprawa pod wpływem ciepła i w towarzystwie. Związek psychiki z sercem. [Clarke]

Skóra

• Łuszczyca – dłonie i podeszwy – pęknięcia – zima – pogorszenie. Cecha wyróżniająca. [Phatak], [Boericke]

• Świąd – pieczenie po drapaniu – pragnie ciepła. Charakterystyczne odczucie. [Clarke], [Phatak]

• Wyprysk – suchy – z lichenizacją – < zimno; > ciepłe kąpiele i oleje. Kluczowa wskazówka dotycząca postępowania. [Boericke]

• Pęknięcia – palce rąk – pięty – krwawią – pieką. Cecha zmian powierzchownych. [Clarke]

• Naprzemienność – skóra ↔ astma – stłumienie objawów – pogorszenie dolegliwości klatki piersiowej. Kierunek rozwoju choroby. [Hering], [Kent]

Kończyny, objawy ogólne i sen

• Zimno – kończyny – z wewnętrznym pieczeniem. Paradoks. [Allen]

• Drętwienie – mrowienie – zapalenie nerwów obwodowych – pogorszenie nocą. Objawy ze strony nerwów. [Hughes], [Allen]

• Osłabienie – nieproporcjonalnie duże – lęk z wyczerpaniem. Cecha arsenowa. [Clarke]

• Pogorszenie – zimno – przeciąg – zima – po północy; poprawa – ciepło – gorące napoje – otulenie – pozycja siedząca. Główne przeciwstawne modalności. [Boger], [Clarke]

• Sen – budzi się o 1:00–3:00 – panika – duszność wymagająca pozycji siedzącej – popijanie gorącej wody małymi łykami – poprawa. Obraz chorego przy łóżku. [Hering], [Clarke]

Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): toksykologia i obserwacje kliniczne dotyczące arseninu potasu; pieczenie w żołądku, pragnienie z piciem małymi łykami, pogorszenie nocą; uwagi dotyczące oddychania.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): potwierdzenia — astma po północy, naprzemienność objawów skórnych i dolegliwości klatki piersiowej, piekący świąd, wyczerpanie z niepokojem ruchowym.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz leku Kali arsenicosum; tło związane z roztworem Fowlera; modalności; naprzemienność objawów skórnych i oddechowych; tryb postępowania.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — zmarzliwość, lęk, poprawa pod wpływem ciepła; astma po północy; łuszczyca z pęknięciami; wskazówki terapeutyczne i relacje między lekami.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): informacje o substancji — roztwór Fowlera; farmakologia substancji niepotencjonowanej; wyniszczenie arsenowe jako podstawa homeopatycznego zakresu działania.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): objawy ogólne — pogorszenie pod wpływem zimna i po północy; poprawa pod wpływem ciepła; pozycja ciała w astmie; kluczowe punkty repertoryjne dla soli Kali.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (XX w.): zwięzła istota obrazu — łuszczyca z suchością i pęknięciami; pieczenie po drapaniu; pogorszenie zimą; ulga po gorących napojach.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): ujęcie miazmatyczne; objawy ogólne „Kali” i „Arsenicum”; porównania z Ars. alb., Kali-c., Sulph., Psor.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): szczegóły kliniczne — typ drobiazgowy i lękliwy; panika o północy; nawyk picia gorących płynów małymi łykami; objawy powierzchowne a głębokie u osób typu Kali–Ars.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): relacje między lekami — szeregi Sulph., Psor., Ars.; kolejność stosowania w przewlekłych dermatozach i nieżytach.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): porównania — Ars-i., Ant-t., Ipec., Phos.; leczenie dolegliwości oddechowych i skórnych.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): dawkowanie i powtarzanie dawek; podawanie leku przed snem w nocnej astmie; środki wspomagające.
Bœnninghausen, C. von — Therapeutic Pocket Book (1846 i późniejsze wydania): podstawa repertoryjna — pora (po północy), modalności termiczne, rubryki skórne i oddechowe.
Dunham, C. — Homœopathy, the Science of Therapeutics (1877): rozważania o kierunku zdrowienia i postępowaniu w przewlekłym nieżycie oraz chorobach skóry.
Vithoulkas, G. — Materia Medica Viva (koniec XX w.): współczesne ujęcie istoty obrazu — połączenie Arsenicum–Kali; lęk jako główna oś; praktyczne różnicowanie z Ars. alb.
Morrison, R. — Desktop Guide to Keynotes and Confirmatory Symptoms (koniec XX w.): objawy charakterystyczne — astma po północy, poprawa po piciu gorących płynów małymi łykami, łuszczyca z suchością i pęknięciami; wskazówki do porównań.