• Obwodowe nerwy czuciowe i ich zakończenia — skrajna przeczulica; bóle przeszywają proksymalnie, wzdłuż przebiegu nerwów od miejsca urazu (zob. Kończyny, Skóra). [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Rdzeń kręgowy i opony — wstrząśnienie, uraz biczowy, stłuczenie; kłucie, uczucie pełzania, skurcze; „bóle wstępujące” ze skłonnością do stanów tężcopodobnych (zob. Plecy, Głowa, Objawy ogólne). [Hughes], [Hering], [Clarke].
• Kość guziczna, kość krzyżowa, splot krzyżowo-guziczny — ból kości guzicznej po upadkach lub porodzie; chory nie może siedzieć; bóle przeszywają ku górze (zob. Plecy, Narządy płciowe żeńskie). [Clarke], [Boericke].
• Nerwy czaszkowe (zwłaszcza nerw trójdzielny) — nerwobóle po zabiegach stomatologicznych lub urazach twarzy; bóle stają się nie do zniesienia pod wpływem dotyku lub zimna (zob. Twarz, Zęby). [Hering], [Allen].
• Palce rąk i stóp, łożyska paznokci — zmiażdżenia, rany szarpane, urazy wskutek przytrzaśnięcia drzwiami; skrajny ból ze wstrząsem (zob. Kończyny, Skóra). [Boericke], [Boger].
• Rany kłute — gwoździe, ciernie, ugryzienia, narzędzia; lęk przed tężcem; zimno i skurcze (zob. Skóra, Objawy ogólne). [Hering], [Clarke].
• Okolica ujścia dróg moczowo-płciowych lub odbytu po zabiegach z użyciem narzędzi albo rozdarciu tkanek — cewnikowanie, obrzezanie, nacięcie krocza, hemoroidy z bólem nerwowym (zob. Układ moczowy, Narządy płciowe męskie, Narządy płciowe żeńskie, Odbytnica). [Clarke], [Boericke].
• Zębodoły i nerwy zębodołowe — po ekstrakcji; „ból przeszywający do ucha lub skroni”, drżenie żuchwy (zob. Jama ustna, Zęby). [Allen], [Clarke].
• Ściana klatki piersiowej i okolice międzyżebrowe — kłujące bóle związane z zapaleniem nerwów po stłuczeniu lub operacji (zob. Klatka piersiowa/Oddychanie). [Boger], [Clarke].
• Skóra i blizny — rany szarpane, rany o nierównych brzegach, bolesne blizny, tkliwość bliznowców (zob. Skóra). [Clarke], [Boericke].
• Reaktywność autonomiczna (związana z nerwem błędnym) — zapaść, zimny pot, uczucie omdlewania z bólu; wstrząs wskutek urazów (zob. Objawy ogólne). [Hughes], [Clarke].
• Niemowlęta i osoby starsze — wstrząśnienie, skurcz krtani po uderzeniach w głowę; nerwobóle starcze po upadkach (zob. Oddychanie, Głowa). [Clarke], [Boericke].

• Całkowity spoczynek i unieruchomienie uszkodzonej części ciała; unieruchomienie szyną lub bandażowanie bez ucisku (Umysł/Objawy ogólne/Kończyny). [Clarke], [Boericke].
• Ciepło — ogólne i miejscowe; otulanie, ciepłe okłady; ciepłe napoje po zabiegach stomatologicznych (Głowa/Zęby/Plecy). [Clarke], [Hering].
• Delikatny, stały ucisk w pobliżu rany (nie na samą ranę); miękkie podparcie okolicy kości guzicznej (Plecy/Skóra). [Clinical], [Clarke].
• Lekkie pochylenie do przodu lub leżenie na boku przeciwnym do strony bólu przy bólu kości guzicznej (Plecy/Narządy płciowe żeńskie). [Clarke].
• Spokojne leżenie w ciemnym, ciepłym pokoju po wstrząśnieniu mózgu; ograniczenie bodźców do minimum (Umysł/Głowa/Sen). [Hughes], [Clarke].
• Wydostanie się z rany zalegających fragmentów (drzazgi lub ostrego odłamka) — ból słabnie po usunięciu ciała obcego (Skóra/Objawy ogólne). [Hering], [Clarke].
• Delikatne manipulacje wykonywane wprawną ręką w celu uwolnienia uwięzionych zakończeń nerwowych (synergia zabiegu chirurgicznego i leku) (Kończyny/Skóra). [Clinical], [Clarke].
• Picie małymi łykami ciepłej wody po ekstrakcji; unikanie zimnych przeciągów owiewających twarz (Zęby/Twarz). [Allen], [Clarke].
• Uniesienie zmiażdżonych palców w celu zmniejszenia pulsowania (Kończyny/Skóra). [Clinical].
• Okresy między napadami — odstępy wydłużają się po kolejnych dawkach (Objawy ogólne). [Boericke], [Farrington].
• Odwrócenie uwagi po ustąpieniu ostrego wstrząsu; dodawanie otuchy (Umysł). [Farrington].
• Po wypróżnieniu, jeżeli rozdarcia krocza zostaną delikatnie oczyszczone i podparte (Odbytnica/Narządy płciowe żeńskie). [Clarke].

• Dotyk, ucisk bezpośrednio na uszkodzony nerw lub sondowanie; „nie znosi dotykania chorej części ciała” (Skóra/Kończyny/Zęby). [Hering], [Clarke].
• Zimna, wilgotna, mglista pogoda; działanie zimnego powietrza na twarz lub zęby; zimne kąpiele (Twarz/Zęby/Objawy ogólne). [Clarke], [Boericke].
• Wstrząsy, gwałtowne szarpnięcia, wstrząśnienie; jazda po nierównych drogach; zstępowanie z wysokości; schodzenie po schodach (Plecy/Głowa/Kończyny). [Clarke], [Boger].
• Ruch chorej części ciała; najmniejszy ruch wywołuje ból przeszywający ku górze (Kończyny/Plecy). [Hering], [Boericke].
• Noc i wczesny ranek — zaostrzenia nerwobólów; bezsenność z bólu (Sen/Zęby/Plecy). [Clarke], [Allen].
• Po operacjach — zwłaszcza stomatologicznych, odbytu, cewki moczowej i położniczych; zabiegi z użyciem narzędzi (Zęby/Odbytnica/Układ moczowy/Narządy płciowe żeńskie). [Clarke], [Boericke].
• Nakłucia ostrymi przedmiotami; cierń, gwóźdź, ość rybia, ugryzienie; lęk przed tężcem (Skóra/Objawy ogólne). [Hering], [Clarke].
• Nagłe zmiany temperatury oddziałujące na okolice bogato unerwione (Twarz/Zęby). [Allen], [Clarke].
• Schylanie się i siedzenie na twardym siedzeniu przy bólu kości guzicznej; wstrząsy (Plecy/Narządy płciowe żeńskie). [Clarke], [Boericke].
• Zahamowanie wydzielania, gdy ból nerwowy staje się nie do zniesienia (Skóra/Objawy ogólne). [Hering].
• Głośny hałas, jasne światło, tłok po wstrząśnieniu mózgu — bóle wywoływane przestrachem (Umysł/Głowa). [Hughes], [Clarke].
• Alkohol lub pobudzające pokarmy po urazie głowy (Głowa/Objawy ogólne). [Hughes], [Clarke].

W stanie psychicznym Hypericum dominują wstrząs i przeczulica. Bezpośrednio po urazie mogą wystąpić bladość, drżenie i lęk przed śmiercią; chory nie znosi najmniejszego wstrząsu ani zakłócania spokoju i instynktownie szuka ciszy, ciepła oraz bezruchu (co odpowiada poprawie w spoczynku i cieple) [Clarke], [Hughes]. Po wstrząśnieniu mózgu lub w przebiegu bólu nerwowego pojawiają się drażliwość i nadwrażliwość: chory wzdryga się na odgłosy, obawia się dotyku i niepokoi się, że każdy ruch wywoła kolejny napad przeszywającego bólu (pogorszenie od wstrząsów i dotyku) [Hering], [Clarke]. Urazom kości guzicznej lub kręgosłupa towarzyszy szczególna udręka: nieracjonalna obawa przed siadaniem, lęk przed schodami lub zstępowaniem w dół oraz przeczucie „czegoś strasznego w plecach”, proporcjonalne do bólów przeszywających ku górze, w stronę głowy lub klatki piersiowej [Clarke], [Boericke]. Po zabiegach stomatologicznych przeszywające nerwobóle promieniujące do ucha lub skroni niemal doprowadzają chorego do szaleństwa; staje się on rozdrażniony i nie może spać, dopóki ciepło i bezruch nie uspokoją nerwów (poprawa pod wpływem ciepła i spokoju) [Allen], [Clarke]. Długotrwałemu zapaleniu nerwów może towarzyszyć melancholia, pogłębiana bezsennością; gdy ból się uspokaja, nastrój szybko się poprawia (stan psychiczny podąża za stanem nerwów). Dzieci po uderzeniu w głowę stają się niezwykle rozdrażnione, lgną do opiekuna i są lękliwe; nie pozwalają się odłożyć ani potrząsnąć sobą (nadwrażliwość po wstrząśnieniu) [Clarke]. Przy ranach kłutych występują drżenie, uczucie omdlewania i lęk przed tężcem, aż do drżenia; lęk zanika wraz ze słabnięciem skrajnego bólu i utrzymywaniem ciepła (zob. także Skóra/Objawy ogólne) [Hering], [Clarke]. Koncentracja jest osłabiona; niewielki wysiłek umysłowy nasila bóle głowy po wstrząśnieniu mózgu (pogorszenie pod wpływem hałasu, światła i wysiłku) [Hughes]. Obraz psychiczny ma zatem charakter raczej reaktywny niż konstytucyjny: nadwrażliwość, lęk przed dotykiem i wstrząsami, pragnienie ciszy i ciepła, dopóki nerwy nie odzyskają sprawności [Clarke], [Farrington].

Hypericum stanowi ważny lek w następstwach wstrząśnienia mózgu, urazu biczowego i uderzeń w głowę. Głowa wydaje się oszołomiona, a zarazem skrajnie wrażliwa; bóle przeszywają od karku lub potylicy ku górze i do przodu, nasilają się przy najmniejszym ruchu, wstrząsie lub zstępowaniu w dół, a łagodnieją podczas spokojnego leżenia w ciepłym pokoju (powtórzenie charakterystycznych modalności) [Clarke], [Hughes]. Skóra głowy jest tkliwa przy dotyku; nawet czesanie nasila dolegliwości; zimne powietrze owiewające głowę wywołuje błyskawiczny nerwoból promieniujący do twarzy lub oka (pogorszenie pod wpływem zimna) [Allen], [Clarke]. Przy wstawaniu po urazie głowy pojawiają się zawroty głowy z nudnościami; światło w pokoju wydaje się oślepiające, a odgłosy zbyt głośne, więc chory musi ponownie się położyć (powiązanie z działami Umysł/Objawy ogólne). Bóle głowy występują po ekstrakcji zęba — przeszywające bóle w skroni lub uchu, nadchodzące falami, zwłaszcza w nocy; gorące okłady i stabilne podparcie okolicy żuchwy przynoszą ulgę (Zęby/Jama ustna). Po upadku na kość guziczną bóle wstępują wzdłuż kręgosłupa do głowy, z osobliwym uczuciem, że czaszka pęknie przy kaszlu lub wstrząsie; chory trzyma głowę obiema rękami, aby zapobiec wstrząsowi (Plecy ↔ Głowa). Bezsenność po wstrząśnieniu mózgu jest częsta; sen przychodzi dopiero po zapewnieniu spokoju, ciepła i unieruchomienia (Sen). Hypericum uzupełnia zatem Arnica w urazach głowy, obejmując ból nerwowy i przeczulicę, podczas gdy Arnica odpowiada obolałości i stłuczeniom [Farrington], [Clarke].

Po uderzeniach w głowę lub zabiegach stomatologicznych mogą wystąpić drgania powiek i nerwoból nadoczodołowy, z przeszywającymi bólami promieniującymi z okolicy jarzmowej do oka, nasilającymi się pod wpływem zimnego powietrza i dotyku, a łagodniejącymi w cieple i ciemności [Clarke], [Allen]. Światłowstręt nie jest silny, lecz oczy wydają się przemęczone i obolałe; po wstrząśnieniu mózgu chory unika czytania i światła (Umysł/Głowa). Widzenie może przejściowo się zamazywać przy bólach przeszywających ku górze od twarzy lub zębów; po ustąpieniu napadu nerwobólu wzrok odzyskuje ostrość. Gałki oczne są tkliwe przy ucisku; każdy wstrząs wywołuje w nich ból (pogorszenie od wstrząsów). Pourazowe podrażnienie oka bez wyraźnego zapalenia może się uspokoić, gdy uraz dotyczył otaczającej tkanki nerwowej (stłuczenie okolicy oczodołu). Obraz objawów ocznych odpowiada objawom ze strony głowy: wstrząs, przeczulica i nietolerancja zimna oraz dotyku [Clarke].

Charakterystyczne są ostre, przeszywające bóle promieniujące do ucha po ekstrakcji dolnych zębów trzonowych lub wskutek urazu twarzy; pojawiają się nagłymi ukłuciami, nasilają w nocy i pod wpływem zimnych przeciągów owiewających policzek, a łagodnieją w cieple i bezruchu [Allen], [Clarke]. Po urazie głowy występuje nietolerancja hałasu; nagłe dźwięki wywołują wzdrygnięcie i nasilają bóle (powiązanie z działem Umysł). Dzwonienie w uszach towarzyszy wstrząśnieniu mózgu; ustępuje po zapewnieniu spokoju. Pierwotne zapalenie ucha nie należy do tego obrazu; objawy uszne mają charakter nerwobólowy i są bólami rzutowanymi. Dzieci po urazie szczęki lub żuchwy płaczą i chwytają się za ucho; ciepła ściereczka szybko przynosi ulgę (poprawa pod wpływem ciepła).

Pourazowy nerwoból w poprzek nasady nosa lub wzdłuż kości nosowych po uderzeniu objawia się ostrymi bólami przeszywającymi ku górze, nasilającymi się od dotyku i zimna, a łagodniejącymi w cieple i bezruchu [Clarke]. Krwawienie z nosa pojawia się niekiedy przy wstrząśnieniu mózgu i ustaje w spoczynku. Kichanie boleśnie wstrząsa głową; chory je tłumi (pogorszenie od wstrząsów). Obraz nieżytu nosa nie należy do Hypericum; objawy nosowe mają charakter pourazowo-nerwobólowy.

Ważny obszar powinowactwa stanowi neuralgia nerwu trójdzielnego po manipulacjach stomatologicznych lub urazach twarzy: przeszywające bóle biegną wzdłuż gałęzi podoczodołowych lub bródkowych, ku górze do oka lub skroni; dotyk, zimne powietrze i ruch nasilają objawy, natomiast ciepło, otulanie i spokój przynoszą poprawę [Hering], [Allen], [Clarke]. Twarz jest ściągnięta bólem; żuchwa drży. Po przecięciu lub nakłuciu wargi albo policzka występują pieczenie, mrowienie i ból niewspółmierny do urazu, z obawą przed dotknięciem rany (Skóra). Mięśnie twarzy drgają napadowo; najmniejszy wstrząs odnawia ból (pogorszenie od wstrząsów). Obrzęk jest niewielki w porównaniu z udręką — paradoks Hypericum (ból > zmiana).

Po zabiegach stomatologicznych język i błona śluzowa są obolałe i kłują; ślina może zawierać smużki krwi; metaliczny smak pochodzi z sączących krwią zębodołów [Allen], [Clarke]. Długotrwałe otwarcie ust podczas leczenia stomatologicznego pozostawia drżenie i ból szczęk, nasilające się od zimnego powietrza; picie ciepłej wody małymi łykami łagodzi dolegliwości (poprawa pod wpływem ciepła). Poza urazem jama ustna jest zdrowa; podczas mówienia lub żucia wybuchają bóle przeszywające do ucha lub skroni (pogorszenie od ruchu). Hypericum podane szybko po ekstrakcji często pozwala uniknąć narkotycznych środków przeciwbólowych, łagodząc ból nerwowy i zapobiegając zapaleniu nerwów [Clarke], [Farrington]. Afty nie należą do zasadniczego obrazu leku.

Po ekstrakcji ból jest „przeraźliwy”; przeszywa wzdłuż nerwu do ucha, oka lub karku, nasila się przy najmniejszym przeciągu, dotyku lub ruchu, a łagodnieje pod wpływem ciepła przykładanego do policzka i podczas leżenia bez ruchu (objaw charakterystyczny) [Allen], [Clarke], [Boericke]. Po uderzeniach w żuchwę zęby wydają się zbyt długie i obolałe; opukiwanie jest nie do zniesienia (wstrząśnienie zębów). Zimne napoje, zimne powietrze lub płukanie ust odnawiają napady bólu; picie letniej wody małymi łykami przynosi ulgę (Modalności). Podczas napadów występuje bruksizm lub zaciskanie szczęk. Samoistne nerwobóle zębów pojawiają się również po narażeniu na zimno po wysiłku; należy wybrać Hypericum, jeżeli bóle przeszywają ku górze, a wrażliwość na dotyk jest skrajna (w porównaniu z Cham., Mag-p.) [Farrington], [Clarke].

Kłujące bóle gardła, przeszywające ku górze po gwałtownych odruchach wymiotnych, intubacji lub zabiegach z użyciem narzędzi, odpowiadają obrazowi Hypericum; przełykanie boli głównie w chwili, gdy kęs dotyka miejsca z otartą śluzówką (pogorszenie od dotyku) [Clarke]. Po urazie biczowym pojawia się uczucie kłucia w nerwach krtaniowych; mówienie wstrząsa gardłem. Nie jest to obraz krupu, lecz obolałość pourazowa lub związana z zapaleniem nerwów. Ciepłe napoje przynoszą większą ulgę niż zimne (poprawa pod wpływem ciepła). Przy ranach kłutych w pobliżu gardła (ugryzienia zwierząt, ciernie) ból podczas połykania promieniuje ku górze do ucha.

Nudności i uczucie omdlewania po urazie lub przy skrajnie silnych bólach nerwowych są częste; w nadbrzuszu występuje uczucie pustki i zapadania, łagodniejące pod wpływem ciepła i spokoju (stan wstrząsu) [Hughes], [Clarke]. Po uderzeniach w brzuch ból może przeszywać od żołądka ku górze, nasilać się przy ruchu i łagodnieć podczas leżenia bez ruchu. Po stłuczeniach okolicy piersiowo-brzusznej obserwowano czkawkę, odnawiającą się od dotyku lub wstrząsu; uspokojenie nerwów ją wycisza. Apetyt słabnie podczas nocy z nerwobólami; powraca w miarę ustępowania bólu. Nie występuje tu właściwy nieżyt żołądka; w obrazie Hypericum objawy żołądkowe odzwierciedlają nasilenie wstrząsu i bólu.

Nerwoból ściany brzucha po nakłuciu, operacji przepukliny lub ranach szarpanych objawia się żądlącymi, przeszywającymi bólami wzdłuż nerwów skórnych, nasilającymi się przy najlżejszym dotyku, a łagodniejącymi pod wpływem ciepła i unieruchomienia (szynowania) [Clarke]. Po upadkach bóle splotu krzyżowego mogą promieniować do podbrzusza z uczuciem ciągnięcia. Gazy wstrząsają tkliwymi zakończeniami nerwowymi; delikatny ucisk wokół rany (nie na nią samą) zapewnia stabilizację (poprawa dzięki delikatnemu podparciu). Sama perystaltyka nie jest zaburzona; ból ma charakter obwodowy i wiąże się z zapaleniem nerwów.

Po cewnikowaniu lub rozszerzaniu cewki moczowej występuje silne szczypanie i przeszywający ból wzdłuż cewki, nasilający się podczas oddawania moczu, gdy mocz dotyka obnażonych zakończeń nerwowych, a łagodniejący pod wpływem ciepłych nasiadówek i odpoczynku (nerwoból po zabiegach z użyciem narzędzi) [Clarke]. Może pojawić się naglące parcie na mocz spowodowane bólem, a nie zakażeniem. Bolesne parcie na pęcherz jest odruchem wywołanym przez rany krocza; chory obawia się oddawania moczu z lęku przed przeszywającym bólem nerwowym. Barwa i zapach moczu nie wykazują niczego szczególnego; jest to ból nerwów obwodowych w okolicy ujścia cewki moczowej.

Rany szarpane i szczeliny są boleśnie wrażliwe; po wycięciu hemoroidów chory nie znosi dotykania tej okolicy; skurczowe zamykanie odbytu pod wpływem bólu może uniemożliwiać oddanie stolca (pogorszenie od dotyku i ruchu) [Clarke], [Boericke]. Podczas wypróżnienia i po nim bóle jak ukłucia igieł przeszywają ku górze w stronę kości krzyżowej i kręgosłupa; ciepło i bardzo delikatne oczyszczanie przynoszą poprawę (poprawa pod wpływem ciepła). Ból kości guzicznej wywołuje podczas siedzenia doznania przypominające bolesne parcie na odbytnicę (powiązanie z działem Plecy). Świąd jest wtórny do szczeliny i nadwrażliwości jej brzegów; drapanie jest nie do zniesienia. Gdy nerwy się uspokajają, wypróżnianie staje się łatwiejsze.

Po obrzezaniu lub pęknięciach krocza występuje piekący, przeszywający ból strzelający ku górze, niewspółmierny do uszkodzenia, z lękiem przed dotykiem i ruchem (Skóra/Objawy ogólne) [Clarke]. Nerwoból wzdłuż powrózka nasiennego może wystąpić po uderzeniach w krocze; ból strzela do pachwiny i brzucha, nasila się podczas chodzenia lub jazdy, a łagodnieje przy leżeniu bez ruchu i w cieple. Obawa przed bólem osłabia popęd płciowy. Bóle związane z pourazowym zapaleniem jądra należą do tego obrazu tylko wtedy, gdy ból nerwowy przeważa nad obrzękiem zapalnym (porównaj Arn., Ruta).

Po pęknięciach i nacięciu krocza oraz pęknięciach szyjki macicy pojawiają się nieznośne, przeszywające bóle promieniujące ku górze do kości krzyżowej, okolicy lędźwiowej, a nawet głowy; siedzenie jest niemożliwe, dotyk uszkodzonej okolicy nie do zniesienia, a ciepło i podparcie przynoszą ulgę (główny obszar działania) [Clarke], [Boericke]. Ból kości guzicznej po porodzie jest objawem charakterystycznym: najmniejszy wstrząs wywołuje ból strzelający w górę kręgosłupa; stąpnięcie w dół sprawia, że kobieta krzyczy; wybiera miękkie poduszki, unika schodów i odczuwa poprawę, leżąc na boku (Pogorszenie przy wstrząsach/schodzeniu; Poprawa w spoczynku) [Clarke]. Bolesne blizny sromu lub krocza pozostają skrajnie tkliwe przez wiele lat po urazie; Hypericum łagodzi nadwrażliwość nerwową. Bolesne miesiączkowanie występuje rzadko, chyba że po zabiegach z użyciem narzędzi lub naderwaniu tkanek. Wypływ mleka i piersi nie należą do głównych obszarów działania.

Oddychanie jest bolesne, gdy dochodzi do wstrząsania uszkodzonymi nerwami międzyżebrowymi; chory oddycha płytko, aby unikać wstrząsów, a głęboki wdech wywołuje przeszywające kłucie (Powiązanie z klatką piersiową) [Clarke]. Duszność po urazie głowy wynika raczej z lęku i bólu niż z choroby płuc. Nieurazowy kurcz krtani nie należy do tego obrazu; częste jest jednak nagłe zatrzymanie oddechu wskutek ostrego bólu nerwowego. Chory woli świeże, ciepłe powietrze niż zimne przeciągi, które drażnią nerwy twarzy i zębów (Pogorszenie pod wpływem zimnego powietrza).

Po wstrząsie i bólu mogą pojawić się kołatanie serca oraz uczucie zapadania się, z zimnymi potami i uczuciem omdlewania (burzliwa reakcja nerwu błędnego) [Hughes], [Clarke]. Po urazie klatki piersiowej występują przeszywające bóle nerwowe przypominające ból dławicowy, jednak organiczne choroby serca nie stanowią głównego obszaru działania Hypericum; należy je wybierać, gdy ból wynika z pourazowego zapalenia nerwu i nasila się pod wpływem dotyku lub wstrząsu. Podczas napadów tętno może być drobne i szybkie. Niepokój o serce jest proporcjonalny do bólu i ustępuje wraz z jego złagodzeniem.

Nerwoból międzyżebrowy po stłuczeniu lub operacji objawia się kłującymi bólami biegnącymi wzdłuż żebra ku mostkowi lub pachy; pogorszenie przy ruchu i głębokim wdechu, poprawa pod wpływem ciepła i stabilnego owinięcia (Powiązanie z oddychaniem) [Clarke], [Boger]. Uderzenia w mostek powodują uczucie „pustki i obolałości” oraz rozdzierające bóle biegnące ku górze do gardła przy wstrząsach. Obmacywanie przestrzeni międzyżebrowych jest nie do zniesienia; chory unieruchamia klatkę piersiową rękami (Pogorszenie pod wpływem dotyku). Kaszel nasila dolegliwości, wstrząsając uszkodzoną okolicą międzyżebrową; pomaga ucisk poduszką.

Urazy kręgosłupa — po upadkach, urazach biczowych i wstrząśnieniu rdzenia kręgowego — mają kluczowe znaczenie. Przy najmniejszym ruchu pojawia się rozpierający ból, z uczuciem pełzania, mrowieniem i bólami strzelającymi ku górze, w stronę głowy; plecy są tak wrażliwe, że chory boi się odwrócić w łóżku lub stąpnąć w dół (Pogorszenie przy wstrząsach/ruchu/schodzeniu) [Hering], [Clarke], [Boericke]. Ból kości guzicznej jest skrajnie silny: siedzenie na twardym siedzisku jest udręką, a wypróżnienie lub kaszel wywołują wstrząs biegnący w górę kręgosłupa; pomagają ciepło, miękkie poduszki i leżenie na boku (Poprawa pod wpływem ciepła/w spoczynku) [Clarke]. Tkliwe punkty wzdłuż wyrostków kolczystych odpowiadają stłuczonym lub rozciągniętym nerwom. Po uderzeniach pojawia się uczucie grożącego porażenia; podane niezwłocznie Hypericum zapobiega zapaleniu nerwów i skłonności do reakcji tężcopodobnych (Powinowactwo). Wyraźne pogorszenie nocą; chory śpi niewiele z powodu bólu (Sen).

Zmiażdżenia i rany szarpane palców rąk i stóp, urazy łożyska paznokcia oraz przytrzaśnięcia drzwiami to klasyczne sytuacje odpowiadające obrazowi Hypericum: nieznośny ból niewspółmierny do urazu, strzelający w górę kończyny, nasilający się pod wpływem dotyku i ruchu, łagodniejący pod wpływem ciepła, uniesienia kończyny i bezruchu [Hering], [Boericke]. Po ukłuciach (gwoździami, cierniami, haczykami wędkarskimi) pojawiają się mrowienie, drętwienie i ostre bóle; chory obawia się tężca; kończyna jest lodowato zimna, a zarazem przeczulona (Skóra/Objawy ogólne) [Clarke]. Po amputacjach lub przecięciu nerwów bóle fantomowe i nerwiaki kikuta wywołują nieznośne bóle jak od wstrząsu przy najmniejszym potrąceniu; miękkie osłonięcie i Hypericum często je łagodzą (Obserwacje kliniczne). Wstrząśnięcie piętą wywołuje ból jak błyskawica biegnący do biodra lub kręgosłupa; chory boi się schodzenia po schodach (Pogorszenie przy schodzeniu) [Clarke]. Po ukłuciu dłoni strzelający nerwoból biegnie od dłoni do barku; pomaga bierne podparcie. Po napadach występuje drżenie; osłabienie jest niewspółmierne do obrzęku.

Do zakresu Hypericum należą wszelkiego rodzaju rany obejmujące nerwy — kłute, szarpane, miażdżone, o poszarpanych brzegach; ból jest nadmiernie silny, przeszywający i promieniuje ku górze wzdłuż nerwu [Hering], [Clarke], [Boericke]. Zraniona okolica jest zimna, blada i zdrętwiała, a jednocześnie skrajnie wrażliwa na dotyk; chory nie znosi zmiany opatrunków (Pogorszenie pod wpływem dotyku/zimna). Ugryzienia przez człowieka lub zwierzę z rozerwaniem tkanek wywołują pieczenie i strzelające bóle; wyraźny jest lęk przed szczękościskiem; wcześnie podane Hypericum zmniejsza ból i skłonność do reakcji tężcopodobnych (porównaj Led., Lach.) [Hering], [Clarke]. Blizny pozostają tkliwe i pulsują jeszcze długo po wygojeniu; Hypericum zmiękcza blizny i zmniejsza ich wrażliwość (Powinowactwo). Zmiany na palcach przypominające odmroziny są nieznośnie bolesne przy zetknięciu z czymś zimnym (Pogorszenie pod wpływem zimna/wilgoci). Ropienie nie jest objawem charakterystycznym tego leku — w tym zakresie na pierwszy plan wysuwają się Calendula lub Hepar; domeną Hypericum są ból nerwowy i wstrząs.

Sen przerywają każdy wstrząs łóżka i bóle nerwowe strzelające ku górze; chory obawia się leżeć w miejscu, gdzie zraniona okolica mogłaby zostać dotknięta lub wstrząśnięta (Pogorszenie nocą, Pogorszenie pod wpływem dotyku/wstrząsów) [Clarke]. Po wstrząśnieniu mózgu leży bezsennie, nadmiernie reagując na hałas i światło, aż w końcu cisza i ciepło sprowadzą sen (Poprawa w ciszy/pod wpływem ciepła) [Hughes]. Częste są wzdrygnięcia przy zasypianiu, z krzykiem wskutek nagłego uderzenia bólu. Powracają sny o upadku z wysokości lub o przebiciu ciała, wybudzające go z gwałtownym szarpnięciem (Sny). Gdy zraniona okolica jest dobrze podparta i owinięta, sen się wydłuża; taka reakcja kliniczna potwierdza dobór leku (Modalności).

Po urazach częste są sny o przepaściach, upadkach i nagłych wstrząsach; sen odtwarza pierwotny wstrząs i wybudza chorego z gwałtownym wzdrygnięciem [Clarke]. Obrazy kłucia i przebijania — gwoździe, igły — odtwarzają uraz; po przebudzeniu chory chwyta zranioną okolicę. Treść tych snów zanika, gdy napady bólu stają się krótsze i udaje się zapewnić nocny sen; poza wspomnieniem wypadku nie występują swoiste motywy erotyczne ani związane ze zjawami.

Gorączka nie jest charakterystyczna. Częste jest uczucie zimna z zimnym potem wskutek bólu i wstrząsu; zakażone rany wymagają innych leków. Zapaleniu nerwów może towarzyszyć niewielkie podwyższenie temperatury wieczorem; poza tym temperatura pozostaje bliska prawidłowej [Clarke], [Boericke]. Burzliwy obraz Hypericum ma charakter raczej nerwobólowy niż gorączkowy.

Typowe jest oziębienie zranionej okolicy z zimnym, lepkim potem na twarzy i rękach podczas napadów (wstrząs) [Clarke], [Hughes]. Zimno z zewnątrz nasila bóle; suche ciepło je łagodzi (kluczowa para modalności). Ciepło łóżka może początkowo wywoływać drgania mięśniowe, które następnie ustępują w miarę ustabilizowania się ciepłoty. Pot nie jest obfity, chyba że grozi omdlenie.

Niechęć do zimnych napojów wywołujących bolesne wstrząsy w nerwach zębów i twarzy; po zabiegach stomatologicznych pragnienie picia małymi łykami ciepłych napojów (Zęby) [Allen], [Clarke]. Po wstrząśnieniu mózgu apetyt jest osłabiony; nudności wywołane bólem ustępują w spoczynku. Brak charakterystycznych zachcianek pokarmowych. Alkohol pogarsza stany po wstrząśnieniu mózgu (Pogorszenie pod wpływem używek) [Hughes].

Hypericum jest głównym lekiem na urazy nerwów: skrajnie bolesne uszkodzenia okolic bogato unerwionych; bóle promieniujące ku górze; przeczulica, wstrząs i skłonność do reakcji tężcopodobnych po ukłuciu, zmiażdżeniu, rozdarciu lub wstrząśnieniu [Hering], [Clarke], [Boericke], [Farrington]. Modalności mają rozstrzygające znaczenie — pogorszenie pod wpływem dotyku (nawet ciężaru prześcieradła), wstrząsów, gwałtownego szarpnięcia, ruchu, zimna i wilgoci oraz nocą; poprawa przy całkowitym spoczynku i unieruchomieniu, pod wpływem ciepła, delikatnego podparcia wokół zranionej okolicy, uniesienia palców oraz przebywania w cichym, ciemnym pokoju. Powinowactwo obejmuje przede wszystkim kręgosłup i kość guziczną, palce rąk i stóp oraz łożyska paznokci, nerwy czaszkowe (zwłaszcza po zabiegach stomatologicznych), rany kłute, okolice krocza i ujścia cewki moczowej po zabiegach z użyciem narzędzi oraz blizny zachowujące bolesną nadwrażliwość (wyraźne nawiązania w działach Plecy, Kończyny, Zęby, Skóra, Odbytnica/Układ moczowy). Przebieg jest ostry lub podostry; Hypericum zastosowane wcześnie po urazach często zapobiega przewlekłemu zapaleniu nerwów i rozwinięciu się reakcji tężcowej (biegun syfilityczny), a zarazem wycisza nadwrażliwość (rysy sykotyczne i psoryczne). W odniesieniu do samego urazu porównaj Arnica (bolesność mięśniowa/stłuczenia) i Bellis (głębokie tkanki miękkie); Hypericum obejmuje dolegliwości nerwów pozostające poza ich zakresem [Farrington], [Clarke].

• Etiologia — urazy i rany
– Arnica montana: stłuczenie, obolałość, lęk przed dotykiem, lecz ból ma charakter mięśniowy; Hypericum, gdy ból jest nerwobólowy, strzela ku górze, a dotyk i wstrząsy są nie do zniesienia [Farrington], [Clarke].
– Bellis perennis: uraz głębokich tkanek miękkich, uderzenia w okolicę miednicy; mniej strzelających bólów nerwowych; Hypericum przy nieznośnym bólu zakończeń nerwowych i kości guzicznej [Clarke], [Boericke].
– Ledum palustre: rany kłute zimne w dotyku, poprawa pod wpływem zimna; Hypericum przy skrajnie silnym bólu i poprawie pod wpływem ciepła; Led. bardziej przy skłonności do zakażenia i oziębieniu [Hering], [Clarke].
– Calendula officinalis: rany szarpane wymagające ziarninowania i antyseptyki; ból mniej niewspółmierny do uszkodzenia; Hypericum przy bólu nerwowym; oba leki często się uzupełniają [Clarke], [Boericke].
– Staphisagria: czyste rany cięte i cięcia operacyjne ze szczypaniem oraz oburzeniem; Hypericum przy pooperacyjnym zapaleniu nerwów i nietolerancji dotyku [Kent], [Clarke].
– Ruta graveolens: przeciążenie okostnej lub ścięgien, stłuczone kości; Hypericum przy uszkodzeniach zakończeń nerwowych i wstrząśnieniu rdzenia kręgowego [Farrington].
• Kręgosłup i kość guziczna
– Natrum sulphuricum: depresja i bóle głowy po wstrząśnieniu mózgu ze światłowstrętem; Hypericum bardziej przy strzelających bólach i przeczulicy [Clarke], [Kent].
– Kali carbonicum: kłujący ból kości guzicznej, nasilający się podczas siedzenia; Kali-c. bardziej przy kłujących i piekących bólach w obrazie konstytucyjnym; w centrum obrazu Hypericum jest świeży uraz z promieniowaniem ku górze [Clarke], [Boericke].
– Rhus toxicodendron: poprawa pod wpływem gorących okładów, niepokój ruchowy, skręcenia; przy Hypericum poprawa w bezruchu i cieple, bez charakterystycznego dla Rhus przymusu poruszania się [Kent], [Clarke].
• Nerwobóle zębów i twarzy
– Plantago major: ból zęba strzelający do ucha, wrażliwość na dotyk; u Plantago występują ślinotok i nieprzyjemny zapach; Hypericum po ekstrakcji, z przeszywającymi bólami ku górze [Allen], [Clarke].
– Chamomilla: ból zęba z gniewem i nadwrażliwością; Cham. — pogorszenie pod wpływem ciepła; Hypericum wiąże się z urazem, poprawą pod wpływem ciepła i skrajną nietolerancją dotyku [Kent], [Clarke].
– Spigelia: nerwoból nerwu trójdzielnego, pogorszenie pod wpływem słońca, ból w lewej okolicy nadoczodołowej; Hypericum — wywołany urazem, nasilany przez dotyk i wstrząsy [Farrington], [Clarke].
• Rana kłuta → zagrożenie tężcem
– Cicuta virosa: opistotonus, przerażające wykrzywienia ciała; mniejsze znaczenie miejscowego objawu charakterystycznego związanego z zakończeniami nerwowymi; Hypericum we wcześniejszym stadium, zapobiegające rozwinięciu się reakcji tężcopodobnej [Hering], [Clarke].
– Nux vomica: pobudliwość rdzenia kręgowego i drgawki; w Hypericum przyczyną są raczej urazy nerwów obwodowych [Kent].
– Carbolic acid/Anthracinum (sepsa): gdy dominują zmiany septyczne; Hypericum, gdy wskazówką jest niewspółmierność bólu [Clarke].
• Okolica międzyżebrowa i ściana klatki piersiowej
– Bryonia: kłujące bóle nasilające się przy ruchu, łagodniejące pod wpływem ucisku, suche zapalenie opłucnej; Hypericum — pourazowe zapalenie nerwów po uderzeniach lub operacji, dotyk nie do zniesienia [Clarke], [Boger].
– Arnica: obolałość stłuczonej klatki piersiowej; Hypericum, gdy utrzymują się strzelające bóle międzyżebrowe [Farrington].
• Pooperacyjne zapalenie nerwów / blizny
– Graphites: bliznowce/sączące szczeliny; Hypericum przy tkliwości blizn i strzelających bólach [Clarke].
– Thuja: brodawkowate blizny, szczepienie; Hypericum, gdy wskazówką jest ból, a dotyk jest niemożliwy [Kent], [Clarke].
• Krótkie porównania
– Hypericum a Ledum: oba przy ranach kłutych; Ledum — oziębienie i poprawa pod wpływem zimna; Hypericum — ciepłota i poprawa pod wpływem ciepła, z nieznośnym bólem nerwowym [Hering], [Clarke].
– Hypericum a Arnica: oba po urazie; Arnica — „stłuczenie, obolałość”; Hypericum — „nerwy jak w ogniu”, przeszywające bóle ku górze, dotyk i wstrząsy nie do zniesienia [Farrington], [Clarke].
– Hypericum a Bellis: oba przy urazach; Bellis — głębokie tkanki miękkie miednicy; Hypericum — zakończenia nerwowe i kość guziczna [Clarke], [Boericke].

• Leki uzupełniające: Arnica — początkowe stłuczenie i wstrząs; następnie Hypericum przy bólu nerwowym i przeczulicy (klasyczna kolejność) [Farrington], [Clarke].
• Leki uzupełniające: Calendula — gojenie powierzchni rany i antyseptyka; Hypericum przy bólu zakończeń nerwowych w ranach szarpanych [Clarke], [Boericke].
• Leki uzupełniające: Bellis perennis — stłuczenie głębokich tkanek miękkich; dodać Hypericum, gdy utrzymują się promieniujące bóle nerwowe [Clarke].
• Leki uzupełniające: Ledum — rany kłute; stosować Hypericum, gdy ból jest skrajnie silny i łagodnieje pod wpływem ciepła; Ledum, gdy rany są zimne i grozi rozwój zakażenia [Hering], [Clarke].
• Leki uzupełniające: Plantago — bóle zębów; Plantago przy bólu nerwu zębowego, Hypericum przy bólach strzelających ku górze po ekstrakcji i nietolerancji dotyku [Allen], [Clarke].
• Dobrze działa po: Aconitum — po uspokojeniu paniki i wstrząsu Hypericum opanowuje ból nerwowy [Kent].
• Dobrze działa po: Staphisagria — po nacięciach, gdy oburzenie już ustąpiło, lecz zapalenie nerwów pozostaje [Clarke].
• Dobrze działa przed: Silicea — gdy po ustąpieniu bólów pozostaje ciało obce lub tworzy się przetoka [Clarke], [Boger].
• Dobrze działa przed: Hepar sulphuris — jeśli po początkowym stadium Hypericum dołącza ropienie [Clarke], [Boericke].
• Leki pokrewne: Ruta (okostna/ścięgna), Symphytum (uderzenia uszkadzające okostną, złamania), Nat-s. (wstrząśnienie mózgu), Rhus-t. (skręcenia) — w szerokim obrazie urazów [Farrington], [Clarke].
• Antidota: Camph. i kawa mogą zakłócać działanie; Nux może odpowiadać skutkom działania leków; w toksycznym hiperycyzmie należy wyeliminować ekspozycję na światło (klasyczne środki ostrożności) [Hughes], [Clarke].
• Leki niezgodne: nie ustalono ich jednoznacznie; unikać rutynowego stosowania i dobierać lek według charakterystycznego obrazu bólu nerwowego [Clarke], [Boericke].

Typowe wskazania: rany kłute (gwóźdź, cierń, ukąszenie) z nieznośnym, przeszywającym bólem biegnącym ku górze i lękiem przed tężcem; zmiażdżenia opuszek palców rąk i palców stóp oraz urazy łożyska paznokcia; upadki na kość guziczną i kokcygodynia; wstrząśnienie lub uraz biczowy szyi z przeczulicą i nadmierną reakcją przestrachu; nerwoból po ekstrakcji zęba; pęknięcia krocza lub nacięcie krocza; zapalenie nerwów w obrębie blizn i kikutów; neuralgia międzyżebrowa po uderzeniach lub operacji [Hering], [Clarke], [Boericke], [Farrington], [Boger]. Potencja i dawkowanie: w ostrych urazach wielu autorów stosuje nalewkę/3X–6X miejscowo i wewnętrznie (kilka kropli Ø w jałowej wodzie do opatrunku zewnętrznego; 3X/6X co 2–4 godz.), przechodząc do 12C–30C, gdy w różnych okolicach ciała dominuje ból neuralgiczny; 200C przy ciężkim wstrząśnieniu, kokcygodynii lub zapaleniu nerwu po ekstrakcji, gdy objaw charakterystyczny jest bardzo wyraźny; dawki powtarza się w zależności od nawrotu bólu, a następnie wydłuża odstępy w miarę skracania się napadów [Clarke], [Dewey], [Kent], [Boericke]. Strategia powtarzania dawek: często w pierwszych 12–24 godzinach, następnie coraz rzadziej; w przewlekłej neuralgii blizn okresowe dawki 30C–200C, podawane w coraz dłuższych odstępach, często zmniejszają nadwrażliwość. Postępowanie wspomagające: unieruchomienie i miękkie podparcie; suche ciepło; unikanie zimnego powietrza na twarzy i zębach; usunięcie ciał obcych; w razie potrzeby zaopatrzenie chirurgiczne — Hypericum wspomaga rozważne postępowanie chirurgiczne, lecz go nie zastępuje [Clarke], [Farrington].
Wskazówki z opisów przypadków:
• „Opuszka palca przytrzaśnięta drzwiami, nieznośny ból przeszywający aż do pachy — Hypericum 200C; ból zmniejszył się w ciągu kilku minut; po ciepłym owinięciu palca chory mógł zasnąć” [Clinical], [Clarke], [Boericke].
• „Upadek na kość guziczną w okresie poporodowym, niemożność siedzenia i chodzenia po schodach — Hypericum 30C co 4 godz.; w ciągu dwóch dni chora mogła siedzieć na poduszce; przeszywające bóle biegnące ku górze ustąpiły” [Clarke].
• „Neuralgia po ekstrakcji, promieniująca do ucha i skroni, nietolerancja przeciągu — Hypericum 6X + ciepłe płukanki; bóle nocne ustąpiły” [Allen], [Clarke].
• „Podeszwa przekłuta gwoździem, lęk przed szczękościskiem, stopa lodowato zimna, lecz miejsce urazu skrajnie nadwrażliwe — Hypericum 200C; przeszywające bóle ustąpiły; rana zagoiła się bez objawów tężcopodobnych” [Hering], [Clarke].

Umysł
• Lęk — przed dotknięciem — z powodu bólu, po urazach. Wskazówka dotycząca obchodzenia się z chorym z ranami obejmującymi nerwy [Clarke], [Hering].
• Niepokój — po wypadkach — nadwrażliwość na hałas i światło. Przeczulica po wstrząśnieniu [Hughes], [Clarke].
• Drażliwość — z bólu — nie znosi sprzeciwu ani zakłócania spokoju. Drażliwość będąca reakcją na ból [Farrington], [Clarke].
• Przestrach — łatwo — pod wpływem hałasu — nasila bóle. Wskaźnik pobudliwości odruchowej [Hughes], [Clarke].
• Spoczynek — pragnienie — bezruch przynosi poprawę. Potrzeba bezruchu w stanach neuralgicznych [Clarke].
• Urojenie — że stanie się coś strasznego — podczas schodzenia po schodach (ból kości guzicznej). Wskazówka behawioralna w kokcygodynii [Clarke].
Głowa
• Głowa — Urazy — następstwa — wstrząśnienie — nadwrażliwość, pogorszenie od wstrząsów. Podstawowe wskazanie po uderzeniu w głowę [Hughes], [Clarke].
• Głowa — Ból — przeszywający — ku górze — od karku lub potylicy — pogorszenie od ruchu i wstrząsów. Charakterystyczne wstępujące promieniowanie bólu [Clarke].
• Owłosiona skóra głowy — Wrażliwość na dotyk — pogorszenie przy czesaniu. Rubryka nietolerancji dotyku [Allen], [Clarke].
• Zawroty głowy — przy wstawaniu — po wstrząśnieniu — musi się położyć. Pourazowy objaw ortostatyczny [Hughes], [Clarke].
• Głowa — Światło — pogorszenie; Hałas — pogorszenie — po urazie. Wskazówka dotycząca dostosowania otoczenia [Hughes].
Jama ustna/Zęby
• Zęby — Ból — po ekstrakcji — przeszywający, do ucha lub skroni — pogorszenie od zimnego powietrza i wody — poprawa od ciepła. Objaw charakterystyczny dotyczący zębów [Allen], [Clarke].
• Zęby — Wrażliwość na dotyk — opukiwanie nie do zniesienia — po uderzeniach. Wskaźnik wstrząśnienia zęba [Clarke].
• Twarz — Neuralgia — podoczodołowa — pourazowa — pogorszenie od dotyku i zimna. Rubryka urazów twarzy [Hering], [Clarke].
• Usta — Otwieranie — długotrwałe — po — drżenie żuchwy — bolesne. Jatrogenne przeciążenie żuchwy [Allen].
• Język — Bolesność — po zabiegu stomatologicznym — poprawa po ciepłych płukankach. Rubryka dotycząca postępowania wspomagającego [Clarke].
Gardło/Klatka piersiowa/Oddychanie
• Gardło — Ból — kłujący — pourazowy — pogorszenie przy dotyku i połykaniu. Rubryka bólu gardła po zabiegach z użyciem narzędzi [Clarke].
• Krtań/Tchawica — Uraz — po intubacji — ból neuralgiczny. Wskazówka dotycząca stanu po zabiegu [Clarke].
• Klatka piersiowa — Neuralgia — międzyżebrowa — po stłuczeniu lub operacji — pogorszenie od ruchu, poprawa od ciepła. Rubryka pourazowej neuralgii międzyżebrowej [Boger], [Clarke].
• Oddychanie — Głęboki wdech — pogorszenie — neuralgia międzyżebrowa. Potrzeba stabilizacji bolesnej okolicy [Clarke].
• Kaszel — nasila bóle ściany klatki piersiowej — po stłuczeniu. Wskazówka dotycząca postępowania z chorym [Clarke].
Plecy
• Kość guziczna — Ból — po upadku — pogorszenie przy siedzeniu i od wstrząsów — poprawa od ciepła i na miękkim siedzeniu. Kluczowa rubryka Hypericum [Clarke], [Boericke].
• Rdzeń kręgowy — Wstrząśnienie — następstwa — bóle wstępujące — pogorszenie od przestrachu. Charakterystyczny obraz rdzeniowy [Hughes], [Clarke].
• Plecy — Ból — podczas schodzenia — po schodach — pogorszenie od wstrząsów. Odróżnia od mięśniowego bólu pleców [Clarke].
• Plecy — Mrowienie/uczucie pełzania — po urazie. Rubryka następstw neurologicznych [Hering].
• Plecy — Nie znosi dotyku wzdłuż kręgosłupa. Pas przeczulicy [Clarke].
Kończyny
• Palce rąk — Zmiażdżone — ból nadmierny — przeszywający ku górze — pogorszenie od dotyku i wstrząsów. Klasyczne wskazanie [Hering], [Boericke].
• Paznokcie — Urazy — przytrzaśnięcie drzwiami — ból nie do zniesienia. Praktyczna rubryka stanów nagłych [Clarke].
• Rany — kłute — ręka/stopa — ból związany z zapaleniem nerwu — poprawa od ciepła. Odróżnia od Ledum [Hering], [Clarke].
• Kończyny dolne — Wstrząs przy stąpaniu — pogorszenie — przeszywające bóle biegną do kręgosłupa. Wskazówka do zachowania ostrożności na schodach i przy schodzeniu [Clarke].
• Kikuty po amputacji — neuralgia — pogorszenie od dotyku. Rubryka przewlekłych następstw [Clarke].
Skóra
• Rany — szarpane — o nieregularnych brzegach — ból niewspółmierny do urazu — pogorszenie od dotyku. Typ ran odpowiadający Hypericum [Clarke], [Boericke].
• Ugryzienia — przez zwierzę lub człowieka — rany szarpane — przeszywające bóle — lęk przed tężcem. Wskazówka do wczesnego doboru leku [Hering].
• Blizny — bolesne przy dotyku — neuralgiczne — pogorszenie pod wpływem pogody i zimna. Rubryka nadwrażliwości blizn [Clarke].
• Odmroziny — pogorszenie od dotyku i zimna — nadwrażliwość. Przeczulica obwodowa [Clarke].
• Cierń/drzazga — urazy — bóle nerwowe do czasu wydalenia ciała obcego. Znaczenie obecności ciała obcego [Hering], [Clarke].
Objawy ogólne
• Objawy ogólne — Urazy — po — nerwy — rany. Główna rubryka określająca zakres działania leku [Hering], [Clarke].
• Objawy ogólne — Dotyk — pogorszenie — nawet lekki dotyk nie do zniesienia. Zasadnicza modalność [Hering], [Boericke].
• Objawy ogólne — Wstrząsy — pogorszenie — przy schodzeniu z podwyższenia lub jeździe. Wskazówka dotycząca opieki nad chorym [Clarke].
• Objawy ogólne — Zimno — wilgotne — pogorszenie; Ciepło — poprawa. Kluczowa modalność termiczna [Clarke], [Boericke].
• Objawy ogólne — Tężec — zagrożenie — po ranach kłutych. Wskazanie profilaktyczne (historyczne) [Hering], [Clarke].
• Objawy ogólne — Spoczynek — całkowity — poprawa; Ruch — najmniejszy — pogorszenie. Zasada obchodzenia się z chorym [Clarke].
Sen
• Sen — Bezsenność — z bólu — każdy ruch wywołuje go na nowo. Rubryka dotycząca opieki nocnej [Clarke].
• Sen — Wzdryganie się — przy zasypianiu — nagły wstrząs bólowy. Wskaźnik nerwowej reakcji przestrachu [Clarke].
• Sny — Spadanie — z wysokości — po urazach. Ponowne przeżywanie przypominające PTSD [Clarke].
• Pozycja — Nie może leżeć na uszkodzonej części ciała — nawet prześcieradło sprawia ból. Nietolerancja kontaktu [Boericke].
• Noc — pogorszenie — neuralgia — poprawa od ciepła. Modalność czasowa [Allen], [Clarke].

Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): zasadniczy obraz kliniczny ran obejmujących nerwy, ran kłutych, skłonności do objawów tężcowych i bólów wstępujących.
Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): dane dotyczące neuralgii zębowych i pourazowych; szczegółowe modalności i objawy miejscowe; uwagi o sporządzaniu leku.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): całościowy opis wskazań pourazowych (kość guziczna, wstrząśnienie, urazy zmiażdżeniowe), modalności i relacji między lekami.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): charakterystyka substancji (hiperycyzm), kierunki działania fizjologicznego (układ nerwowy), postępowanie przy wstrząśnieniu.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — rany kłute, zmiażdżone palce rąk, kokcygodynia, nietolerancja dotyku, poprawa od ciepła.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): wskazówki repertoryjne (pogorszenie od wstrząsów i przy schodzeniu; objawy międzyżebrowe po uderzeniach); różnicowanie.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): koncepcja „Arnica nerwów”; porównania leków w szerokim spektrum urazów (Arnica, Bellis, Ruta, Ledum).
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): analiza miazmatyczna; relacje między lekami (Staph., Arn., Acon.) w sekwencjach leczenia chirurgicznego i pourazowego.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): dawkowanie i leczenie grupą leków urazowych; rozdziały dotyczące wstrząśnienia i kości guzicznej.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): barwne opisy przypadków urazowych odpowiadających Hypericum i praktyczne wskazówki dotyczące opieki nad chorym.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): porównania w spektrum zapaści i tężca (Led., Cic., Nux) oraz uwagi dotyczące urazów.
Bæhr, B. — The Science of Therapeutics (XIX w.): omówienie neuralgii pourazowych i leków o powinowactwie do nerwów obwodowych w odniesieniu do Hypericum.