• Włosy i skóra głowy – Sprzyja szybkiemu wzrostowi włosów i modyfikuje skłonność do łysienia [Clarke]; zob. także Skóra.
• Paznokcie – Miękkie, łamliwe i pobruzdowane paznokcie należą do objawów charakterystycznych [Boericke].
• Skóra i jej przydatki – Przewlekłe wykwity, zwłaszcza wyprysk z sączeniem i świądem; zob. także objawy ze strony skóry [Hering].
• Układ gruczołowy – Stwardnienie i powiększenie węzłów chłonnych szyjnych oraz gruczołów sutkowych [Allen].
• Błona śluzowa przewodu pokarmowego – Długotrwały nieżyt żołądka i jelit; wzdęcia i spowolnione przyswajanie [Clarke].
• Żeński układ płciowy – Zaburzenia miesiączkowania; niepłodność związana z przewlekłym nieżytem [Clinical].
• Błona śluzowa dróg oddechowych – Przewlekłe nieżyty oskrzeli, chrypka i osłabienie krtani [Allen].
• Kości i stawy – Dolegliwości reumatyczne łagodniejące pod wpływem kąpieli; nawiązuje to do tradycyjnego zastosowania w balneoterapii [Hughes].
• Drogi moczowe – Piasek moczowy, skaza moczanowa, częste oddawanie moczu z podrażnieniem [Boericke].

• Kąpiele w ciepłej wodzie (co nawiązuje do pochodzenia leku) [Clarke].
• Łagodny ruch (zmniejsza sztywność stawów) [Clinical].
• Świeże powietrze, zwłaszcza górskie [Boericke].
• Miejscowe stosowanie wilgotnego ciepła na okolice objęte dolegliwościami reumatycznymi.
• Ucisk na zajęte stawy lub bolesne obrzmienia.
• Odpoczynek po umiarkowanym wysiłku (zmniejsza znużenie).
• Krótkie obcinanie paznokci łagodzi ból związany z ich łamliwością [Clinical].
• Podczas miesiączki niektóre objawy skórne ulegają poprawie [Allen].
• Wilgotna pogoda przejściowo łagodzi stany nieżytowe.

• Zimna, wilgotna pogoda nasila nieżyt i bóle stawów [Boericke].
• Tłumienie wykwitów prowadzi do dolegliwości wewnętrznych [Clarke].
• Wysiłek fizyczny nasila osłabienie oddechowe [Allen].
• Wysiłek umysłowy nasila ból głowy i drażliwość nerwową.
• W nocy, zwłaszcza po północy (świąd skóry wywołujący niepokój).
• Nagła zmiana powietrza z ciepłego na zimne.
• Podczas miesiączki nasilają się bóle głowy i nerwobóle [Hering].
• Długie stanie nasila osłabienie kończyn.
• Mycie w zimnej wodzie zwiększa sztywność reumatyczną [Clinical].

Pacjenci często wykazują szczególne przygnębienie, obawiając się pogorszenia zdrowia i niepowodzenia w powrocie do zdrowia, co odzwierciedla psoryczno-syfilityczne tło obrazu leku [Hering]. W przewlekłych stanach nieżytowych pojawia się zapominanie, zwłaszcza słów. Długotrwałym chorobom gruczołów i skóry towarzyszą drażliwość i lęk, odzwierciedlające napięcie nerwowe związane z przewlekłym chorowaniem [Clarke]. Sen zakłócają zmartwienia o zdrowie; często towarzyszą mu sny o sprawach zawodowych lub codziennych troskach. Osłabienie układu nerwowego przejawia się znużeniem i obniżoną zdolnością koncentracji [Allen]. Stanom tym odpowiadają takie modalności jak pogorszenie w nocy i poprawa na świeżym powietrzu.

Bóle głowy mają zwykle charakter uciskający lub oszałamiający i często wiążą się z zaburzeniami żołądkowymi [Hughes]. Skóra głowy jest tkliwa, ze swędzącymi wykwitami. Włosy łatwo wypadają, jednak podanie Wiesbaden sprzyja wzrostowi nowych włosów [Clinical]. Bóle neuralgiczne nasilają się w nocy i pod wpływem wysiłku umysłowego, a łagodnieją na świeżym powietrzu. U osób z przewlekłym nieżytem lub reumatyzmem częste są tępe odczucia przekrwienia głowy.

Wyraźnie zaznaczony jest przewlekły nieżyt oczu z zaczerwienieniem, pieczeniem i łzawieniem [Hering]. Ogólnemu osłabieniu towarzyszy osłabienie wzroku. Świąd i szczypanie powiek odzwierciedlają działanie leku w stanach nieżytowych. W reumatycznym zapaleniu oczu obserwuje się nadwrażliwość na światło. U osób ze skłonnością do dolegliwości gruczołowych może występować obrzęk powiek.

Odnotowano długotrwałą głuchotę na tle nieżytowym [Allen]. Nieżyt trąbki słuchowej z szumem i brzęczeniem w uchu. Ból ucha nasila się w nocy i podczas wilgotnej pogody; czasem towarzyszy mu obrzmienie węzłów chłonnych za uchem.

Przewlekły nieżyt błony śluzowej nosa z gęstą, żółtawozieloną wydzieliną [Clarke]. Częste kichanie oraz niedrożność nosa podczas wilgotnej pogody. Nieżyt z wydzieliną spływającą po tylnej ścianie gardła, powodujący odchrząkiwanie gęstego śluzu. Węch jest często osłabiony, niekiedy całkowicie zniesiony.

Twarz blada, ziemista u osób przewlekle chorych, często z obrzękniętymi powiekami. Obrzmienia gruczołowe w okolicy podżuchwowej [Allen]. Wykwity przypominające trądzik pojawiają się u młodzieży ze skazą nieżytową. Nerwobóle twarzy nasilają się w nocy i w zimnym, wilgotnym powietrzu, niekiedy łagodnieją pod wpływem ciepła.

Uczucie lepkości w ustach; obłożony język wskazuje na nieżyt przewodu pokarmowego [Hughes]. W niektórych przypadkach występuje wzmożone wydzielanie śliny. Sporadycznie odnotowywano zmiany aftowe. Niestrawności towarzyszy nieprzyjemny smak w ustach, zwłaszcza rano.

Paznokcie i zęby wykazują podobną kruchość: zęby próchnicze, szkliwo łamliwe [Boericke]. Ból zębów nasila się w nocy i pod wpływem zimnego powietrza, a łagodnieje pod wpływem ciepła.

Przewlekłe zapalenie i nieżyt gardła z odchrząkiwaniem śluzu [Hering]. Uczucie otarcia i drapania nasila się podczas zimnej, wilgotnej pogody. Wyczuwalne powiększone węzły chłonne wzdłuż szyi.

Apetyt jest zmienny, trawienie powolne. Wzdęcia i nadkwaśność po posiłkach [Allen]. Ucisk w żołądku nasila się po zimnych napojach, a łagodnieje po ciepłym jedzeniu. Może pojawiać się ochota na ciepłe płyny.

Rozdęcie brzucha wskutek nagromadzenia gazów; przelewanie i bulgotanie. Przewlekłe zaparcie na przemian z biegunką. Tkliwość wątroby u osób ze skazą reumatyczną.

Częste oddawanie moczu z nadwrażliwością pęcherza [Boericke]. Piasek moczowy i skłonność do skazy moczanowej. Pieczenie w szyi pęcherza w przypadkach przewlekłych.

Zaparcie z twardym stolcem, po którym czasem pojawia się wydzielina śluzowa. Hemoroidy występują wraz z przekrwieniem narządów jamy brzusznej [Clarke].

Osłabienie sprawności seksualnej u osób z reumatyzmem lub dną moczanową [Hering]. Możliwe przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego związane z nieżytem.

Zaburzenia miesiączkowania: miesiączki opóźnione lub zatrzymane, z osłabieniem towarzyszącym nieżytom [Allen]. Niepłodność związana z przewlekłymi upławami i chorobami gruczołów. Dolegliwościom skórnym i nieżytowym towarzyszy świąd sromu.

Przewlekłe zapalenie oskrzeli z obfitym odkrztuszaniem [Allen]. Pogorszenie w zimnym, wilgotnym powietrzu, poprawa w ciepłym powietrzu.

Kołatanie serca w stanach reumatycznych; sporadyczne uczucie ucisku w nocy.

Chrypka i utrata głosu w przewlekłym nieżycie krtani [Clarke]. Łaskoczący kaszel wywołany obecnością śluzu w krtani. Duszność wysiłkowa łagodniejąca na świeżym powietrzu.

Reumatyczna sztywność karku i pleców, nasilająca się przy wstawaniu z łóżka. Powiększone węzły chłonne szyjne.

Stawy sztywne i obrzęknięte, z dolegliwościami o charakterze reumatycznym. Pogorszenie podczas zimnej, wilgotnej pogody, poprawa po ciepłych kąpielach [Clinical]. Paznokcie łamliwe, zniekształcone. Osłabienie kończyn po niewielkim wysiłku.

Przewlekły wyprysk z sączeniem, nasilający się w nocy i wskutek tłumienia wykwitów [Clarke]. Świąd nie do zniesienia w cieple łóżka. Działanie na skórę głowy znajduje zastosowanie w łysieniu [Clinical]. Skóra na ogół sucha, szorstka i łuszcząca się.

Sen zakłócany przez świąd i gorąco skóry [Allen]. Sny niespokojne, pełne codziennych zajęć. Niepokój w nocy; po przebudzeniu brak uczucia wypoczęcia. Nocne nasilenie dolegliwości ściśle wiąże się z miazmatycznym charakterem obrazu leku.

Sny o sprawach zawodowych, troskach i zdrowiu; niespokojne i żywe.

Stany podgorączkowe w przewlekłym nieżycie; naprzemiennie gorąco i świąd skóry.

Podczas wilgotnej pogody przeważa uczucie zimna. Nocne napady gorąca ze świądem skóry. Obfity pot podczas wysiłku, niekiedy o przykrym zapachu.

Ochota na ciepłe pokarmy i napoje, niechęć do zimnej wody. Niestrawność nasila się po zimnych napojach.

Wiesbaden aqua odpowiada przewlekłym, długotrwałym nieżytom, obrzmieniom gruczołowym i konstytucjom reumatycznym [Hering]. Obraz leku odzwierciedla wolno rozwijający się stan psoryczno-syfilityczny, w którym skóra, gruczoły, włosy i paznokcie wykazują zmiany zwyrodnieniowe. Modalności odpowiadają tej konstytucji: pogorszenie w nocy i podczas zimnej, wilgotnej pogody, poprawa pod wpływem ciepła i kąpieli. Szczególne powinowactwo do skóry i jej przydatków wyraża się łamliwością paznokci i wypadaniem włosów, które ustępują pod wpływem leku. Jego zakres konstytucyjny obejmuje osoby przewlekle chore, osłabione, marznące, nękane wydzielinami i stwardnieniami [Clarke], [Boericke].

• Silicea – Oba leki działają na włosy, paznokcie i gruczoły; w obrazie Sil. większa jest skłonność do ropienia [Kent].
• Graphites – Podobne wykwity skórne; dla Graph. charakterystyczne są lepkie wydzieliny i otyłość [Hering].
• Sulphur – W obu obrazach świąd skóry w nocy; u Sulph. wyraźniejsze są pieczenie i niepokój związany z rozważaniami filozoficznymi [Kent].
• Calcarea carb. – Przewlekły nieżyt, obrzmienia gruczołowe; u Calc. wyraźniejsze są potliwość i marznięcie [Boericke].
• Sepia – Niepłodność kobieca, upławy; u Sep. wyraźniejsze są obojętność i uczucie parcia w dół [Clarke].
• Thuja – Nieżyty z brodawkowatymi rozrostami; charakter raczej sykotyczny niż krzemionkowy [Allen].
• Lycopodium – Wzdęcia, osłabienie trawienia; w obrazie Lyc. występują objawy prawostronne i lęk przed nadchodzącymi wydarzeniami [Kent].
• Natrum mur. – Nieżyt, wypadanie włosów; u Nat-m. wyraźniejsze jest zamknięcie emocjonalne [Boericke].
• Antimonium crud. – Zaburzenia żołądkowe; dla Ant-c. charakterystyczny jest gruby biały nalot na języku [Allen].
• Hepar sulph. – Skłonność do ropienia; w obrazie Wies. brak charakterystycznego objawu ostrego ropienia [Hering].

• Lek komplementarny: Silicea – oba leki działają głęboko na włosy, paznokcie i gruczoły.
• Lek komplementarny: Calcarea carb. – wspólny zakres działania na gruczoły.
• Lek komplementarny: Graphites – podobieństwa dotyczące wyprysku oraz skóry i jej przydatków.
• Antidotum: Sulphur – antidotuje nadmierne nasilenie objawów skórnych [Clarke].
• Antidotum: Camphor – neutralizuje objawy skurczowe [Hering].
• Leki niezgodne: Nie odnotowano.
• Dobrze działa po: Sepia w przypadkach niepłodności kobiecej.
• Dobrze działa po: Lycopodium w osłabieniu związanym z dolegliwościami żołądkowymi i nieżytowymi.
• Dobrze działa przed: Natrum mur. w przewlekłych dolegliwościach dotyczących włosów i skóry.

• Cenny w łysieniu i łamliwości paznokci, gdy Silicea lub Graphites zawodzą [Clarke].
• Przewlekły wyprysk u osób o konstytucji psorycznej; stan skóry poprawia się, lecz nie należy tłumić wydzielania.
• Niepłodność kobieca z przewlekłymi upławami i skazą nieżytową.
• Przewlekły nieżyt żołądka ze wzdęciami i spowolnionym przyswajaniem.

Cenne obserwacje z przypadków:

• Łysienie u młodej kobiety po długiej chorobie; włosy odrosły pod wpływem Wies. 30C [Clinical].
• U dziecka z łamliwymi, rozdwajającymi się paznokciami, niereagującymi na Silicea, nastąpiła wyraźna poprawa [Clarke].
• Przewlekły wyprysk u mężczyzny w średnim wieku, ze świądem nasilającym się w nocy, uległ złagodzeniu po Wies. 200C [Allen].

Umysł

• Przygnębienie, z powodu zdrowia, stały lęk.
• Zapominanie słów.
• Drażliwość wskutek przewlekłego cierpienia.

Głowa

• Włosy, wypadanie, z przewlekłym nieżytem.
• Ból głowy, uciskający, pochodzenia żołądkowego.
• Nerwoból, pogorszenie w nocy i pod wpływem wilgoci.

Oczy

• Nieżyt, przewlekły, łzawienie.
• Pieczenie, szczypanie powiek.
• Obrzęk powiek.

Nos

• Nieżyt, gęsta, żółtozielona wydzielina.
• Nieżyt z wydzieliną spływającą po tylnej ścianie gardła i odchrząkiwaniem.
• Węch, utrata, przewlekły katar.

Skóra

• Wyprysk, przewlekły, sączący.
• Świąd, nie do zniesienia w nocy.
• Paznokcie, łamliwe, zniekształcone.

Żeńskie narządy płciowe

• Niepłodność, z upławami.
• Miesiączki, nieregularne, u osób ze skłonnością do nieżytów.

Objawy ogólne

• Wilgotna pogoda, pogorszenie.
• Ciepłe kąpiele, poprawa.
• Przewlekły nieżyt błon śluzowych.

Hering — Guiding Symptoms (1879): obserwacje kliniczne dotyczące skóry, włosów, paznokci i gruczołów.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych, toksykologia, potwierdzenia kliniczne.
Clarke, J. H. — Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obszerne opisy Wiesbaden aqua, historia balneoterapii.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): zwięzłe wskazania kliniczne, modalności.
Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): historyczne zastosowania, obserwacje toksykologiczne.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): uwagi porównawcze dotyczące Silicea, Sulphur i Graphites.
H. C. Allen — Keynotes and Characteristics (1898): wskazania oparte na objawach charakterystycznych, typy konstytucyjne.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): modalności i zakres działania.
Phatak, S. R. — Materia Medica (1941): objawy przewodnie i wskazówki praktyczne.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): omówienie kliniczne ze szczególnym uwzględnieniem przewlekłych nieżytów i dolegliwości gruczołowych.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): porównania z Silicea i Graphites.
Dunham, C. — Lectures on Materia Medica (1879): interpretacje miazmatyczne, przewlekła skaza.