• Ucho (zewnętrzne i środkowe): Cuchnący, drażniący wyciek ropny z ucha (po płonicy lub przewlekły), wyprysk z pęknięciami skóry wokół uszu i za nimi, zajęcie błony bębenkowej z echem własnego głosu i kroków (autofonia); obolałość wyrostka sutkowatego i okolicy wokół ucha; pogorszenie podczas leżenia na chorej stronie lub pod wpływem wstrząsów. Zob. Uszy, Skóra, Objawy ogólne. [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke]
• Skóra (zmiany koliste i obrączkowate; półpasiec): Koliste ogniska przypominające grzybicę, plamy na tułowiu przypominające łupież pstry, półpasiec z pieczeniem i świądem oraz neuralgia popółpaścowa; wykwitom towarzyszą nadżerki i sączenie cuchnącego płynu surowiczego. Zob. Skóra, Plecy, Klatka piersiowa. [Hering], [Clarke], [Boger]
• Nos i nosogardło: Ozena z cuchnącą, powodującą nadżerki wydzieliną; strupy; otarcia skrzydełek nosa i górnej wargi; zapach odbierany jako woń solanki rybnej. Zob. Nos, Twarz. [Clarke], [Allen]
• Kręgosłup, kość guziczna i okolica krzyżowo-biodrowa: Obolałość i ból jak po stłuczeniu w okolicy kości guzicznej i krzyżowej, < kaszel, kichanie, wstrząsy, siedzenie, z promieniowaniem w dół ud; „ból pleców kolejarzy”. Zob. Plecy, Objawy ogólne. [Boger], [Clarke], [Boericke]
• Błony śluzowe ogólnie: Drażniące, żrące wydzieliny o cuchnącym zapachu — z uszu, nosa, fałdów skórnych; wyprzenia i pęknięcia. Zob. Nos, Skóra, Odbytnica. [Hering], [Clarke]
• Układ oddechowy i ściana klatki piersiowej (półpasiec, okolice międzyżebrowe): Bóle układające się w pas półpaścowy, pieczenie i kłucie wzdłuż przestrzeni międzyżebrowych; kaszel i głęboki wdech wywołują kłujący ból lub wstrząsają kością guziczną. Zob. Klatka piersiowa, Oddychanie, Plecy. [Clarke], [Boger]
• Okolice narządów płciowych i fałdy pachwinowe: Grzybica pachwin i wyprzenia — wilgotne, cuchnące, swędzące; noc i ciepło łóżka przynoszą pogorszenie. Zob. Skóra, Męskie narządy płciowe, Żeńskie narządy płciowe. [Hering], [Clarke]
• Okostna wyrostka sutkowatego i kości skroniowej: Bolesność przy ucisku z wyciekiem ropnym z ucha; ból promieniujący do potylicy; czujność wobec powikłań w obrębie wyrostka sutkowatego. Zob. Uszy, Głowa. [Allen], [Clarke]

• Chłodne powietrze i chłodne okłady na piekące, swędzące wykwity. [Hering], [Clarke]
• Delikatne osuszanie i zapewnienie dostępu powietrza do zmienionych okolic (za uszami, w fałdach); lekkie, nieokluzyjne opatrunki. [Boericke], [Clinical]
• Gdy wydzielina zaczyna swobodnie odpływać — w miarę odpływu ropy zmniejszają się ucisk w uchu i szumy w głowie. [Hering], [Allen]
• Odpoczynek; unikanie wstrząsów i nagłych ruchów (kość krzyżowa i guziczna). [Boger], [Clarke]
• Ciepło przy bólach głębokich (neuralgia popółpaścowa), podczas gdy ogrzewanie powierzchni skóry nasila świąd — odmienna reakcja zależnie od głębokości dolegliwości. [Clarke], [Boger]
• Ostrożne ułożenie się w pozycji półleżącej na zdrowym boku (ucho). [Clarke]
• Oczyszczanie roztworem soli bez pocierania (ozena, toaleta ucha). [Clinical]
• Po oddaniu stolca, gdy zmniejsza się uczucie ucisku w okolicy krzyżowej. [Clinical]

• Noc; ciepło łóżka — świąd i pieczenie nasilają się; chory musi drapać się aż do powstania nadżerek. [Hering], [Clarke]
• Drapanie, mycie i pocenie się — nadżerki rozszerzają się, wydzielina staje się bardziej drażniąca. [Hering], [Boericke]
• Wstrząsy, szarpnięcia, kaszel, kichanie — bóle okolicy krzyżowej i kości guzicznej stają się przeszywające lub pulsujące. [Boger], [Clarke]
• Leżenie na chorym uchu — nasilają się uczucie pełności, ból i szumy; autofonia staje się bardziej dokuczliwa. [Allen], [Clarke]
• Dotyk i ucisk odzieży na pas zmian półpaścowych lub zmiany obrączkowate. [Hering], [Boger]
• Duszne, ciepłe pomieszczenia — cuchnący zapach i świąd nasilają się; zmiany sączą. [Clarke]
• Kąpiele morskie lub długotrwałe działanie wilgoci na wykwity; maceracja pogarsza pęknięcia skóry. [Hering]
• Przejście zimy w wiosnę — nawroty grzybicy lub półpaśca u osób wrażliwych. [Clarke], [Tyler]

Drażliwość i skrępowanie wynikają z cuchnącego charakteru wydzielin; dziecko chowa się lub odpycha badającą rękę, gdy ktoś zwraca uwagę na odór z ucha lub nosa [Clarke]. Przewlekły świąd nocny pozbawia snu, a w dzień wywołuje rozdrażnienie i rozżalenie; chory obawia się pory spoczynku, ponieważ ciepło ponownie wyzwoli pieczenie i potrzebę drapania. Niepokój narasta, gdy szumy w głowie i echo własnego głosu wypełniają ucho; niektórzy boją się choroby wyrostka sutkowatego lub głuchoty, jednak w ich nastroju mniej jest hipochondrii niż wstydu z powodu odoru. Osoby pedantycznie dbające o czystość kąpią się zbyt często i w zbyt gorącej wodzie, przez co mycie pogarsza zmiany wypryskowe — zachowanie to odzwierciedla modalność. Dzieci z wyciekiem ropnym z ucha po płonicy stają się nieśmiałe i niespokojne ruchowo oraz stale pociągają za małżowinę uszną; dorośli z ozeną unikają towarzystwa z obawy, że inni wyczują ich zapach solanki rybnej. W porównaniu z Psorinum, w którego obrazie rozpacz i marznięcie towarzyszą uogólnionemu odorowi trupiemu, Tell. cechuje miejscowy zapach solanki rybnej, z wyraźniejszym skupieniem objawów na skórze i uszach; w porównaniu z Graphites stan psychiczny jest mniej nacechowany ociężałością lub przygnębieniem, a bardziej drażliwą potrzebą chronienia siebie [Hering], [Clarke], [Phatak]. Poprawa samopoczucia psychicznego następuje po poprawie warunków miejscowych — gdy odpływ wydzielin zostaje uregulowany, fałdy osuszone, a wstrząsy kości guzicznej wyeliminowane — co bezpośrednio wiąże psychikę z modalnościami.

Bóle głowy skupiają się w okolicy wyrostka sutkowatego i skroni, gdy choroba ucha jest aktywna; pulsowanie i napięcie towarzyszą uczuciu pełności w przewodzie słuchowym; leżenie na chorej stronie wywołuje ciężkość w skroni i nasila szumy w głowie [Allen]. Na owłosionej skórze głowy mogą występować koliste ogniska przypominające łupież, ze świądem nasilającym się pod wpływem ciepła łóżka; drapanie powiększa obrączkę. Gdy pas półpaścowy obejmuje górne nerwy piersiowe, od potylicy ku karkowi biegną bóle ciągnące. Chory ma wrażenie, że głowa jest nieczysta z powodu utrzymującej się ozeny i zlepiania się włosów za uszami; próby mycia gorącą wodą pogarszają pęknięcia i tworzą żywoczerwony półksiężyc nadżerki w bruździe zausznej. Zamglenie umysłu i ciężkość wynikają raczej z przerywanego snu i odoru niż z pierwotnego działania na mózg. W porównaniu z Mezereum (grube strupy, bóle kości, nerwobóle) zmiany w obrazie Tell. są cieńsze, mają wyraźniej obrączkowate obwódki, a towarzyszą im silniejszy odór i objawy ze strony uszu [Hering], [Clarke].

Podczas rozległych wysiewów zmian grzybiczych brzegi powiek mogą swędzieć i drobno się łuszczyć, podobnie jak w łupieżu; pocieranie rozszerza nadżerki w okolicy kątów oczu. Łzawienie pojawia się po powstaniu nadżerek nosa podczas epizodów ozeny; światłowstręt nie jest objawem charakterystycznym. Gdy półpasiec przebiega w obszarze gałęzi ocznej nerwu trójdzielnego, piekące i przeszywające bóle mogą układać się kolisto wzdłuż brwi; dotyk i ciepło nasilają dolegliwości, a chłodne powietrze je łagodzi, zgodnie z modalnościami skórnymi.

Jest to kluczowy obszar obrazu leku. Cuchnący, drażniący wyciek ropny z ucha (często po płonicy) powoduje nadżerki małżowiny, pęknięcia za uchem i brudzi poduszkę wydzieliną o zапachu solanki rybnej [Hering], [Clarke], [Allen]. Chory ma wrażenie, jakby błona bębenkowa miała pęknąć; występuje autofonia — słyszy w chorym uchu echo własnego głosu i kroków — oraz trzepotanie lub brzęczenie, jak uwięzionego owada [Allen]. Leżenie na uchu, mycie, ciepło łóżka i noc nasilają ból i wyciek; chłodne powietrze, osuszanie i swobodny odpływ wydzieliny przynoszą ulgę. Wyrostek sutkowaty i tkanki wokół ucha są bolesne przy ucisku; może występować ból przeszywający ku potylicy. Dzieci są w nocy niespokojne, wciskają głowę w poduszkę i drapią bruzdę za uchem aż do powstania półksiężycowatej, otartej do żywego zmiany. W różnicowaniu Hepar odpowiada wcześniejszemu, ostremu ropieniu z pulsowaniem i skrajną wrażliwością na dotyk; Pulsatilla ma żółtą, niedrażniącą wydzielinę bez odoru solanki rybnej; obraz Mercurius cechują ślinienie, śluzowate wydzieliny i poty z obrzmieniem gruczołów; Silicea odpowiada przebiegowi ze stwardnieniami i przetokami; Tell. wyróżniają odór, wyprysk zauszny i autofonia [Clarke], [Boger], [Boericke].

Ozena: strupy oraz cuchnąca, powodująca nadżerki wydzielina uszkadzają skrzydełka nosa i górną wargę; dłubanie odrywa cuchnące strupy, które odtwarzają się w cieple pomieszczeń [Clarke]. Zapach jest typowo podobny do solanki rybnej, tak jak w opisach wydzieliny z ucha i potu. Kichanie wstrząsa kością guziczną i może zapoczątkować pulsowanie w okolicy krzyżowej — jest to znamienna zależność między objawami. Wszechobecny odór może sprawiać wrażenie zaburzenia węchu. W porównaniu z Kali-bich. (ciągliwa wydzielina, owrzodzenia o ostro odgraniczonych brzegach) i Merc. (gęsta, zielona wydzielina ze ślinieniem i nocnymi potami), Tell. wyróżniają współwystępujące obrączkowate zmiany skórne i skupienie objawów na uszach.

Pęknięcia za uszami są niemal znakiem rozpoznawczym; na obrzeżach okolic jarzmowych mogą występować obrączkowate ogniska. Na górnej wardze często powstają nadżerki od wydzieliny z nosa; wykwity w okolicy brody swędzą w cieple. Jeżeli zajęta była gałąź podoczodołowa, kłujące bóle neuralgiczne niekiedy biegną wzdłuż przebiegu zmian półpaścowych.

Po długotrwałej ozenie może pojawić się rybi posmak; kąciki ust pękają, gdy łuszczenie przypominające łupież rozszerza się na tę okolicę. Język zwykle czysty. Ślina nie wykazuje szczególnych zmian, chyba że w różnicowaniu ujawnia się współistniejący obraz Merc..

Ból zębów nie jest charakterystyczny, lecz może pojawiać się odruchowo przy chorobie ucha; szczęki są zmęczone wskutek nocnego zaciskania w odpowiedzi na świąd lub ból.

Cuchnąca wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła drażni gardziel; odchrząkiwanie powoduje otarcia tkanek. Ciepłe napoje łagodzą uczucie otarcia, lecz ciepło działające na skórę nasila świąd — ta dwoistość jest typowa dla obrazu leku.

Nudności mogą pojawiać się pod wpływem silnego odoru lub podczas bólu półpaścowego; u dzieci z długotrwałym wyciekiem ropnym z ucha apetyt jest wtórnie osłabiony. Obrazu leku nie określają żadne stałe pragnienia pokarmowe ani niechęci do pokarmów.

W okolicach stykania się skóry (pachwiny, krocze) występują wilgotne, cuchnące nadżerki; wokół odbytu mogą pojawiać się koliste ogniska. Kaszel lub kichanie napinają ściany brzucha i nasilają ból kości guzicznej.

Przy wyraźnym uogólnionym odorze mocz może mieć lekki rybi zapach; poza tym bez szczególnych cech. U dzieci z wyciekiem ropnym z ucha moczenie nocne może odzwierciedlać niedobór snu, a nie patologię układu moczowego.

Świąd i zmiany obrączkowate wokół odbytu; możliwe pęknięcia wskutek drapania w cieple łóżka. Wydzieliny, jeśli występują, są drażniące; sam stolec nie wykazuje charakterystycznych zmian.

Grzybica pachwin z cuchnącymi, swędzącymi zmianami półksiężycowatymi w fałdach pachwinowych; noc i ciepło nasilają dolegliwości, a osuszanie w chłodzie przynosi ulgę. Niekiedy obserwuje się nerwoból moszny po półpaścu.

Wyprzenia pod piersiami i w pachwinach; świąd sromu ze zmianami o obrączkowatych brzegach; upławy, jeśli występują, mogą powodować nadżerki i mieć rybi zapach. Miesiączki nie określają obrazu leku, lecz u niektórych osób świąd nasilający się nocą w cieple może osiągać największe nasilenie przed miesiączką.

Głęboki wdech może wywoływać ciągnięcie wzdłuż międzyżebrowych pasm półpaśca; po napadach drapania częste jest wzdychanie. Zapach w nosie skłania chorego do szukania świeżego powietrza, a chłodne powietrze działające na skórę łagodzi świąd — jest to spójna wskazówka dotycząca postępowania.

Kołatanie serca ma charakter odruchowy i lękowy podczas bezsennych nocy ze świądem; nie jest to lek na zaburzenia odżywienia mięśnia sercowego. Na stan emocjonalny bardziej wpływają odór i wstyd niż objawy sercowe.

Półpasiec wokół klatki piersiowej z pasem piekącego i kłującego bólu; odzież sprawia ból; dotyk i ciepło nasilają dolegliwości. Kaszel wstrząsa kością krzyżową i guziczną i może wywoływać ból przeszywający w dół ud — jest to charakterystyczne dla związku objawów Tell. z kręgosłupem. Szmery oddechowe pozostają niezmienione, chyba że spływanie wydzieliny w ozenie wywołuje odchrząkiwanie.

Kość guziczna i krzyżowa bolą jak po stłuczeniu; wstrząsy, kaszel, kichanie, schodzenie z krawężnika lub siedzenie na twardym siedzisku wywołują pulsowanie albo kłucie [Boger], [Clarke]. Ból może promieniować do bioder lub w dół ud; odpoczynek i staranne unikanie wstrząsów przynoszą ulgę. Po półpaścu utrzymujący się nerwoból może przebiegać pasmami przez okolicę grzbietową; odzież jest nie do zniesienia, a chłodne powietrze przynosi ukojenie przez cienką warstwę jedwabiu. Dla porównania: Ruta (dolegliwości okostnej po upadkach) i Hypericum (urazy zakończeń nerwowych) — Tell. wyróżnia połączenie wyprysku i odoru z wrażliwością kości guzicznej na wstrząsy.

Między palcami stóp i rąk występują wilgotne ogniska wyprzeniowe, które swędzą silniej pod wpływem ciepła; brzegi pierścieniowatych zmian rozszerzają się odśrodkowo. W miejscach długotrwałego utrzymywania się wykwitów paznokcie mogą stawać się łamliwe; drapanie powoduje sączenie się rzadkiej, drażniącej wydzieliny o cuchnącym zapachu. W przypadkach po półpaścu obszary nerwobólu wzdłuż żeber i ramion są wrażliwe na kontakt z odzieżą.

Jest to cecha rozpoznawcza obrazu leku: koliste, obrączkowate, szerzące się ogniska — przypominające grzybicę skóry lub łupież pstry — ze świądem i pieczeniem, w nocy i pod wpływem ciepła ulegającymi pogorszeniu, oraz ze skłonnością do nadżerek i wysięku o zapachu solanki rybnej [Hering], [Clarke]. Klasycznym objawem są sączące się, pękające szczeliny za uszami; często występuje półpasiec z intensywnym pieczeniem i długo utrzymującym się nerwobólem. Wyprzenia fałdów skórnych są cuchnące i uporczywe. Drapanie przynosi chwilową poprawę, lecz poszerza pierścień zmian; mycie gorącą wodą nasila pieczenie; chłodne powietrze i osuszanie łagodzą objawy powierzchowne, podczas gdy głębokie nerwobóle mogą ustępować pod wpływem łagodnego ciepła — ta odmienna modalność objawów powierzchownych i głębokich tak często potwierdza wybór leku.

Sen jest przerywany przez świąd oraz ból i uczucie pełności w uchu podczas leżenia na chorym boku. Dzieci rzucają się i wciskają głowę w poduszkę, a po przebudzeniu pozostawiają na niej cuchnące plamy; dorośli po długotrwałym drapaniu zapadają w krótkie drzemki, by obudzić się z większym uczuciem gorąca i nasilonymi dolegliwościami. Sny o brudzie lub publicznym zawstydzeniu odzwierciedlają obraz psychiczny. Ulgę przynosi chłód w pokoju, odpływ wydzieliny z ucha i utrzymywanie suchości fałdów skórnych; noc przestaje być wrogiem, gdy postępowanie pielęgnacyjne współgra z działaniem leku.

Sny o byciu ubrudzonym, odrażających zapachach, owadach na skórze lub dotkliwym zakłopotaniu; ustępują w miarę regulowania się wydzielania i słabnięcia świądu.

Brak charakterystycznej gorączki; często występuje nocne uczucie gorąca skóry bez rzeczywistej gorączki; miejscowe gorąco w ogniskach półpaśca; po drapaniu pojawia się pot, który w wyraźnie zaznaczonych przypadkach ma zapach solanki rybnej.

Uczucie chłodu na powierzchni ciała występuje na przemian z piekącym świądem w łóżku; pot po drapaniu lub na osłoniętych częściach ciała ma rybi zapach; ciepło nasila objawy powierzchowne, natomiast głębokie nerwobóle łagodnieją pod wpływem łagodnego ciepła.

Brak silnych zachcianek pokarmowych; zapach ryb może na zasadzie skojarzenia wywoływać nudności; słona woda na skórze nasila zmiany obrączkowate; roztwór soli stosowany delikatnie do oczyszczania błon śluzowych może przynosić ulgę — jest to istotne rozróżnienie praktyczne.

Obraz Tell. skupia się wokół cuchnących, drażniących wydzielin oraz obrączkowatych i opryszczkowych zmian skórnych ze swoistym odorem solanki rybnej. Główne obszary to ucho i skóra, a ich uzupełnieniem są ozena i wyprzenia oraz dolegliwości okolicy guziczno-krzyżowej, nasilające się wskutek wstrząsów, kaszlu i kichania [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Noc i ciepło łóżka czynią świąd i pieczenie nieznośnymi; mycie i pocenie się sprzyjają szerzeniu się nadżerek; chłodne powietrze i osuszanie łagodzą objawy powierzchowne; swobodny odpływ wydzieliny zmniejsza ucisk i szumy w uchu. Należy różnicować z Psorinum (uogólniony odór padliny, duża zmarzliwość, brudny wygląd), Graphites (wysięk przypominający miód, grube strupy, szczeliny, osoby otyłe i zmarzliwe), Mezereum (grube strupy na owłosionej skórze głowy i za uszami z nerwobólem), Hepar (skrajna tkliwość w ostrym ropieniu ucha), Mercurius (śluzowata wydzielina, objawy gruczołowe i ślinowe), Silicea (przewlekły przebieg ze stwardnieniami i przetokami), Kali-bich. (ozena z ciągnącą się wydzieliną, owrzodzenia o ostro odgraniczonych brzegach) oraz Rhus-tox/Mez. w półpaścu — Tell. wybiera się, gdy współistnieją odór, koliste pierścienie zmian, szczeliny za uszami, autofonia i ból kości guzicznej od wstrząsów, a modalności wymagają pielęgnacji zapewniającej chłód, suchość i delikatność.

• Wyciek z ucha / choroba ucha po płonicy
  • Hepar — Ostre ropienie z pulsującym bólem i nietolerancją dotyku; ciepło >; odór nie ma swoistego zapachu solanki rybnej. Tell.: przewlekły, cuchnący wyciek z wypryskiem za uszami i autofonią. [Hering], [Clarke]
  • Pulsatilla — Łagodna, niedrażniąca, żółta wydzielina; usposobienie łagodne, płaczliwe; nieznaczny odór. Tell.: wydzielina drażniąca, cuchnąca, o zapachu solanki rybnej; świąd w nocy i pod wpływem ciepła. [Clarke]
  • Mercurius — Obfita, śluzowata wydzielina, obrzmienie gruczołów, nocne poty; cuchnąca ślina. Tell.: wydzielina rzadsza, bardziej drażniąca, szczeliny za uszami. [Allen]
  • Silicea — Skłonność do przetok, stwardnień i próchnicy kości; zmarzliwość, potliwość stóp. Tell.: przeważają odór i obrączkowate zmiany skórne. [Boger]
• Ozena / cuchnący nieżyt nosa
  • Kali-bich. — Ciągnący się, lepki śluz; owrzodzenia „jak wycięte sztancą”. Tell.: drażniąca, cuchnąca wydzielina w powiązaniu z obrączkowatymi zmianami skóry i objawami usznymi. [Clarke]
  • Psorinum — Uogólniony zapach padliny, brudny wygląd; duża zmarzliwość, rozpacz. Tell.: bardziej miejscowy odór solanki rybnej z pasmem wyprysku wokół uszu. [Phatak]
• Wyprysk za uszami / wyprzenia
  • Graphites — Gęsty wysięk przypominający miód; otyłość, zmarzliwość; pęknięcia. Tell.: zapach solanki rybnej, obrączkowaty brzeg, świąd nasilający się po myciu i w nocy. [Clarke], [Hering]
  • Mezereum — Grube strupy, nerwoból; tkliwość kości. Tell.: zmiany cieńsze, obrączkowate, cuchnące, skupione wokół ucha. [Hering]
• Półpasiec (piekący/kłujący pas zmian)
  • Rhus-tox — Pęcherzykowa wysypka przypominająca różę, niepokój ruchowy, poprawa w ruchu; mniejszy odór i słabsza skłonność do zmian obrączkowatych. Tell.: świąd w nocy i pod wpływem ciepła, nietolerancja odzieży, ulgę skórze przynosi chłodne powietrze. [Boger]
  • Mezereum — Silny nerwoból z grubymi strupami; większe skupienie objawów na owłosionej skórze głowy. Tell.: pas międzyżebrowy na tle cuchnących wydzielin. [Clarke]
• Bóle kości guzicznej/krzyżowej od wstrząsów
  • Hypericum — Urazy zakończeń nerwowych po upadkach; wyjątkowa wrażliwość kręgosłupa. Tell.: wstrząsy wywołane kaszlem lub kichaniem, współwystępujący odór wydzielin usznych/skórnych. [Boger]
  • Ruta — Stłuczenie okostnej po upadkach; przeciążenie. Tell.: obrączkowate zmiany skórne na tle wycieku z ucha. [Clarke]

• Lek dopełniający: Pulsatilla — po uzyskaniu odpływu cuchnącej wydzieliny z ucha pod wpływem Tell., Puls. może dopełnić leczenie nieżytu z niedrażniącą wydzieliną; lub Puls. rozpoczyna leczenie, a Tell. usuwa odór/wyprysk. [Clarke], [Boericke]
• Lek dopełniający: Kali-bich. — warstwa ozeny (ciągnąca się wydzielina i strupy) występująca naprzemiennie z warstwą odoru/wyprysku w obrazie Tell. [Clarke]
• Dobrze działa po: Hepar w stanie ostrym, następnie Tell., gdy wydzieliny stają się drażniące/cuchnące i pojawiają się szczeliny za uszami. [Hering]
• Dobrze poprzedza: Silicea, gdy grozi tworzenie się przetok lub stwardnień, po zmniejszeniu odoru pod wpływem Tell. [Boger]
• Leki pokrewne: Graphites, Mezereum, Psorinum — obrazy skórne wymagające porównania pod kątem odoru, charakteru wysięku i modalności. [Clarke], [Phatak]
• Uwagi dotyczące postępowania i antidotowania: Ciepło, mycie, tarcie i okluzja nasilają objawy; chłodne powietrze, osuszanie i delikatne oczyszczanie stanowią połowę leczenia w trakcie podawania leku. [Boericke], [Clarke]

• Wyciek z ucha po płonicy ze szczelinami za uszami, odorem solanki rybnej i autofonią: Tell. 6C–30C od jednego do trzech razy dziennie; należy podkreślić konieczność osuszania chłodnym powietrzem, opatrunków nieokluzyjnych i leżenia na zdrowym boku w nocy; Hepar zarezerwować dla wyraźnie ostrych stadiów z pulsującym bólem. [Hering], [Clarke], [Boericke]
• Ozena z drażniącą, cuchnącą wydzieliną powodującą nadżerki skrzydełek nosa/górnej wargi: Tell. 6C–12C dwa–trzy razy dziennie; delikatne płukanie roztworem soli bez pocierania; porównać Kali-bich., jeśli dominują ciągnąca się wydzielina i owrzodzenia jak wycięte sztancą. [Clarke], [Boger]
• Półpasiec (piekący pas zmian; nietolerancja odzieży; świąd w nocy i pod wpływem gorąca): Tell. 30C–200C; chronić lekkim jedwabiem, zapewnić dostęp chłodnego powietrza; stosować naprzemiennie lub porównać Rhus-tox/Mez., zależnie od przewagi niepokoju ruchowego lub strupów. [Boger], [Tyler]
• Bóle kości guzicznej/krzyżowej od wstrząsów (kaszel/kichanie/krok) na tle objawów skórnych/usznych Tell.: Tell. 30C codziennie–co drugi dzień; udzielić wskazówek dotyczących ograniczania wstrząsów (zmiękczanie stolca, podparcie ciała podczas kaszlu, poduszki). [Clarke], [Boger]
• Wyprzenia/grzybica pachwin (cuchnące, z obrączkowatym brzegiem, pogorszenie w nocy i pod wpływem gorąca): Tell. 6C–30C i konsekwentna pielęgnacja zapewniająca suchość i chłód; jeśli pojawią się grube, miodowe strupy, ponownie rozważyć Graphites. [Hering], [Clarke]

Uszy

• UCHO — WYDZIELINA — cuchnąca — zapach solanki rybnej — powodująca nadżerki. — Cecha charakterystyczna wycieku z ucha w obrazie Tell.
• UCHO — AUTOFONIA — słyszy własny głos/kroki w chorym uchu. — Zajęcie błony bębenkowej.
• UCHO — BÓL — okolica wyrostka sutkowatego — tkliwość — leżenie na chorym boku — pogarsza. — Obserwować wyrostek sutkowaty; wskazówka dotycząca pozycji ciała.
• UCHO — WYPRYSK — za uchem — szczeliny — noc — ciepło — pogarsza. — Półksiężycowaty obszar za uchem.

Nos / Twarz

• NOS — OZENA — cuchnąca — wydzielina powoduje nadżerki — strupy. — Charakterystyczny obraz ozeny w Tell.
• TWARZ — WYKWITY — za uszami — ze szczelinami — powodujące nadżerki. — Pas wyprysku wokół ucha.

Skóra

• SKÓRA — WYKWITY — koliste / przypominające grzybicę — szerzący się brzeg — ciepło łóżka — pogarsza. — Charakterystyczny obrączkowaty kształt.
• SKÓRA — PÓŁPASIEC — pieczenie/kłucie — odzież — pogarsza — chłodne powietrze — poprawia. — Pasowy układ bólu.
• SKÓRA — WYPRZENIA — wilgotne — cuchnące — fałdy — pogorszenie w nocy. — Pielęgnacja fałdów.

Plecy / Objawy ogólne

• PLECY — KOŚĆ GUZICZNA — ból — wstrząs, kaszel, kichanie — pogarsza — siedzenie — pogarsza. — Ból pleców kolejarzy.
• OBJAWY OGÓLNE — NOC — pogarsza; CIEPŁO — łóżka — pogarsza. — Ogólna modalność objawów powierzchownych.
• OBJAWY OGÓLNE — MYCIE — pogarsza — nadżerki szerzą się. — Rubryka dotycząca błędu w pielęgnacji.
• OBJAWY OGÓLNE — POWIETRZE — chłodne — poprawia — świąd/pieczenie. — Prosty sposób łagodzenia objawów.

Sen

• SEN — ZAKŁÓCONY — świąd — ciepło łóżka — pogarsza. — Rubryka ukazująca noc jako wroga.

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): zasadniczy obraz — cuchnący wyciek z ucha, wyprysk za uszami, obrączkowate wykwity, półpasiec, modalności.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): autofonia, uwagi dotyczące ucha i wyrostka sutkowatego, ozena, koliste zmiany skórne; toksykologia.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): odór solanki rybnej, obszary uszne i skórne, bóle kości guzicznej od wstrząsów; różnicowanie (Hepar, Puls., Graph.).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): szczeliny za uszami; ozena; grzybica skóry i półpasiec; modalności.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności — pogorszenie w nocy, pod wpływem gorąca i mycia; ból kości guzicznej od wstrząsów; relacje (Rhus-t., Mez., Sil.).
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX wieku): charakterystyka pierwiastka; uwagi o odorze przy narażeniu przemysłowym; uzasadnienie działania na błony śluzowe i skórę.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): uwagi o drażniących wydzielinach i obrączkowatych zmianach; porównania z Graph., Psor.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): zwięzłe uwagi — cuchnący wyciek z ucha; świąd nasilający się w nocy; poprawa pod wpływem chłodnego powietrza.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): objawy charakterystyczne — zapach solanki rybnej; wyprysk ucha; ozena; grzybica skóry; modalności.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): obrazy z praktyki klinicznej — pas półpaśca; pielęgnacja fałdów; postępowanie zapewniające chłód i suchość.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX wieku): różnicowanie w obszarze skóry i ucha — Graph., Mez., Hepar, Merc., Sil.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): leczenie — schematy postępowania w ozenie i zapaleniu ucha; oczyszczanie ucha; opatrunki nieokluzyjne.
Shore, J. — Portraits of Homoeopathic Medicines (XX wiek): współczesne potwierdzenia kliniczne — obrazy grzybicy skóry i półpaśca z odorem.
Morrison, R. — Desktop Guide to Keynotes & Confirmatory Symptoms (koniec XX wieku): objawy charakterystyczne potwierdzające wybór leku — wyprysk za uszami, zapach solanki rybnej, autofonia.