• Móżdżek i koordynacja ruchowa — chwiejny chód na szerokiej podstawie i niemożność chodzenia po linii prostej wskutek zaburzeń koordynacji jak w stanie odurzenia lekiem; objaw charakterystyczny przy doborze leku w przypadkach bezsenności, w których następnie pojawia się ataksja po wstaniu (zob. Kończyny, Głowa) [Clarke], [Hughes].
• Ośrodki snu / wyższa regulacja korowa — sztucznie wywołany, ciężki, niekrzepiący sen na przemian z niespokojnym czuwaniem; poranne zamroczenie i przymglenie umysłu (zob. Sen, Umysł) [Clarke], [Allen].
• Krew (hemoglobina/methemoglobina) — ciemnawe lub sine zabarwienie, mała żywotność, łatwe wyczerpywanie się; zmiany we krwi leżą u podłoża tępego bólu głowy i duszności wysiłkowej (zob. Objawy ogólne, Serce, Oddychanie) [Hughes], [Clarke].
• Nerki / kanaliki nerkowe — albuminuria, hemoglobinuria, skąpy mocz o dymnym zabarwieniu, ból pleców w okolicy lędźwiowej; główny obszar powinowactwa ustalony na podstawie powtarzających się opisów zatruć (zob. Układ moczowy, Plecy) [Clarke], [Allen].
• Wątroba i trawienie — obłożony język, nudności, sporadyczne wymioty, słaby apetyt, złe samopoczucie po przyjęciu dawki (zob. Żołądek, Brzuch) [Boericke], [Clarke].
• Nerwy obwodowe / napięcie mięśniowe — osłabienie, drżenie, ciężkość kończyn, łatwa męczliwość; pogorszenie pod wpływem wysiłku (zob. Kończyny, Objawy ogólne) [Hughes], [Clarke].
• Skóra / cera — ziemiste, szarawe lub sine zabarwienie; sporadyczne osutki polekowe u osób zatrutych (zob. Skóra) [Clarke], [Hughes].
• Układ krążenia i oddychania — słabe tętno, wzdychający lub płytki oddech, uczucie ucisku związane ze zmianami we krwi pod wpływem leku i obniżonym napięciem (zob. Serce, Oddychanie) [Hughes], [Clarke].

• Leżenie w całkowitym bezruchu; próba poruszenia się wywołuje chwiejność i zawroty głowy (odpowiada opisom w sekcjach Kończyny, Głowa) [Clarke].
• Świeże, chłodne powietrze; łagodzi uczucie przymglenia i ucisku oraz zmniejsza ból głowy (podobnie w sekcjach Głowa, Oddychanie) [Clarke].
• Ogrzewanie okolicy lędźwiowej; łagodzi ból nerek i obolałość lędźwi (zob. Plecy, Układ moczowy) [Allen].
• Krótkie, spokojne drzemki; przynoszą niewielkie pokrzepienie bez głębokiego zamroczenia towarzyszącego długotrwałemu snowi (zob. Sen) [Clarke].
• Po wymiotach lub odbijaniu; pewna ulga w dolegliwościach żołądkowych i większa jasność umysłu (zob. Żołądek, Głowa) [Boericke].
• Luźna odzież i rozpinanie ubrania; zmniejszają uczucie ucisku (zob. Klatka piersiowa, Objawy ogólne) [Clarke].
• Nawadnianie (częste picie małymi łykami); zmniejsza pieczenie przy oddawaniu moczu i łagodzi zawroty głowy (zob. Układ moczowy, Głowa) [Allen].
• Poranne mycie i obmywanie chłodną wodą; przejściowo rozpraszają zamroczenie po przebudzeniu (zob. Umysł, Objawy ogólne) [Clarke].

• Dalsze lub wielokrotne podawanie dawek (działanie kumulacyjne); nasila ataksję, objawy nerkowe i sinicę (znajduje odzwierciedlenie w całych sekcjach Układ moczowy, Kończyny, Objawy ogólne) [Clarke], [Hughes].
• Po wstaniu i przy próbie chodzenia; natychmiast ujawniają się chwiejność, zbaczanie z toru chodu i zawroty głowy (zob. Głowa, Kończyny) [Clarke].
• Rano po przebudzeniu; ociężałość, splątanie, ból głowy, brak pokrzepienia po śnie (zob. Sen, Umysł, Głowa) [Clarke], [Allen].
• Wysiłek lub długotrwałe stanie; nasilają osłabienie i zaburzenia koordynacji; pojawia się duszność (zob. Kończyny, Oddychanie) [Hughes].
• Duszne, ogrzane pomieszczenia; nasilają uczucie ucisku, otępienie i ból głowy (zob. Objawy ogólne, Głowa) [Clarke].
• Po tłustych potrawach lub późnych posiłkach; nasilają się nudności i złe samopoczucie (zob. Żołądek) [Boericke].
• Napięcie emocjonalne w nocy; niemożność zaśnięcia mimo „odurzenia” i wyczerpania (zob. Sen, Umysł) [Clarke], [Kent].
• Narażenie na zimno i wilgoć; dreszcze z nasileniem tępego bólu pleców i kończyn (zob. Plecy, Objawy ogólne) [Allen].

Obraz sztucznego uspokojenia maskującego wewnętrzny niepokój. Występują otępienie, powolne pojmowanie i wrażenie „głowy wypełnionej watą”, z apatią i niechęcią do pracy [Clarke]. Lęk pojawia się przelotnie wieczorem lub po położeniu się, osobliwie współistniejąc z niemożnością zaśnięcia mimo wielkiego zmęczenia fizycznego (odpowiada to pogorszeniu w nocy pod wpływem napięcia emocjonalnego, opisanemu w sekcji Modalności) [Kent], [Clarke]. Pamięć jest słaba; odpowiedzi padają z opóźnieniem; chory czuje się „odurzony”, obojętny lub lekko drażliwy, gdy wyrwie się go z tego stanu [Clarke], [Allen]. W miarę pogłębiania się zatrucia ciężki stupor przeplata się z krótkimi okresami niespokojnego czuwania; rozmowa wymaga wysiłku, siła woli słabnie [Clarke], [Hughes]. Po kilku niespokojnych nocach może pojawić się przygnębienie, z porannym poczuciem beznadziejności i krańcowego wyczerpania (por. Sen, Objawy ogólne) [Clarke], [Boericke]. U osób z wyraźną ataksją pojawia się lęk przed poruszaniem się (z obawy przed zataczaniem się), stanowiący psychiczne odbicie fizycznych zaburzeń koordynacji [Clarke]. Zarys przypadku: nerwowy chory cierpiący na bezsenność po kolejnych nocach z użyciem środków uspokajających budzi się oszołomiony, apatyczny i do południa nie potrafi zebrać myśli — Sulfon. rozprasza przymglenie i pozwala spokojniej rozpocząć dzień [Clarke], [Allen]. [Clinical]

Ciężki, zamraczający ból głowy po przebudzeniu — głównie w okolicy czołowej lub w poprzek czoła — z poprawą na chłodnym powietrzu i po delikatnym obmyciu, a pogorszeniem w dusznych pomieszczeniach i przy pierwszej próbie chodzenia (dokładnie odpowiada to opisowi w sekcji Modalności) [Clarke]. Charakterystyczne są zawroty głowy, „jak gdyby coś ciągnęło w bok”, ze skłonnością do zataczania się i zbaczania z toru chodu; ujawnia się tu móżdżkowy charakter działania substancji [Hughes]. Tępemu bólowi towarzyszy uczucie przekrwienia i odrętwienia; skóra głowy może wydawać się napięta; ruch nasila dolegliwości, a spokojne leżenie przynosi ulgę [Clarke], [Allen]. Wraz z bólem głowy często nasilają się nudności, ustępujące po niewielkich wymiotach lub odbijaniu (por. Żołądek) [Boericke]. Głowa wydaje się gorąca, podczas gdy kończyny są zimne — to wewnętrzne zaburzenie równowagi często odnotowywane w stanach odurzenia lekowego [Clarke]. Przy dalszym podawaniu dawek występują poranne splątanie, ciężkość powiek i poczucie, że mózg „nie chce pracować” aż do południa [Clarke]. [Toxicology][Clinical]

Powieki ciężkie; widzenie przy pierwszym wstaniu przyćmione lub zamglone; przy próbie skupienia wzroku przedmioty mogą się rozmazywać (zaburzenia koordynacji). Może wystąpić przejściowe podwójne widzenie wskutek niestabilnej pracy mięśni ocznych; czytanie szybko męczy [Clarke]. W wyraźnym stuporze reakcje źrenic mogą być nieco spowolnione; oczy mają matowy wygląd lub są lekko przekrwione [Hughes]. Światłowstręt nie jest objawem wiodącym, lecz jasne światło może nasilać poranny ból głowy. Poprawa następuje na świeżym powietrzu i podczas odpoczynku (odpowiada modalności Poprawa na świeżym powietrzu) [Clarke]. [Toxicology]

Objawom ze strony głowy towarzyszy niekiedy ciche buczenie lub brzęczenie, z uczuciem zatkania uszu rano [Clarke]. W stanie „odurzenia” i stuporu dźwięki mogą wydawać się przytłumione; wysiłek lub nagły ruch nasilają subiektywne szumy [Hughes]. Objawy zwykle ustępują do południa wraz z poprawą krążenia. [Toxicology]

Błona śluzowa nosa na ogół bez większych dolegliwości; sporadyczna suchość po przebudzeniu; w nasilonych przypadkach bladość lub lekko sinawe zabarwienie koniuszka nosa odzwierciedla zmiany we krwi (methemoglobina) [Hughes]. Przy dolegliwościach żołądkowych zapachy mogą łatwiej niż zwykle wywoływać nudności (por. Żołądek). [Toxicology]

Wyraz twarzy ociężały, niewypoczęty; cera ziemista lub lekko sina w ciężkim zatruciu (powinowactwo do krwi). Wargi mogą być nieco sine; twarz wydaje się gorąca, podczas gdy dłonie są zimne (odpowiada opisowi w sekcji Dreszcze/Gorąco) [Clarke], [Hughes]. Policzki czerwienieją w dusznych pomieszczeniach i bledną na świeżym powietrzu (zgodnie z opisanymi modalnościami). [Toxicology]

Język rano obłożony białym lub żółtawym nalotem; po przebudzeniu suchość w ustach, z mdłym lub metalicznym smakiem [Boericke]. Śliny mało; lekkie nudności mogą być odczuwane od strony gardzieli. Mowa powolna, jak gdyby język był ciężki (spowolnienie psychiczne i ruchowe) [Clarke]. Małe łyki wody łagodzą suchość (odpowiada modalności Poprawa po piciu małymi łykami). [Clinical]

Nie odnotowano szczególnych objawów charakterystycznych ze strony zębów poza ciężkością szczęk i niechęcią do żucia podczas dolegliwości żołądkowych. [Clinical]

Suchość po przebudzeniu; utrudnione połykanie w stanie stuporu; przy dolegliwościach żołądkowych i ucisku w klatce piersiowej może występować uczucie grudki w dołku u nasady gardła [Clarke]. Ciepłe napoje i odpoczynek przynoszą poprawę. [Clinical]

Częste nudności, zwłaszcza rano lub po późnych posiłkach; wymioty, jeśli wystąpią, łagodzą dolegliwości głowy i ogólne złe samopoczucie (co wyraźnie odpowiada modalności Poprawa po wymiotach) [Boericke], [Clarke]. Apetyt słaby; niechęć do tłustych lub ciężkostrawnych potraw, które nasilają dolegliwości. W nadbrzuszu występuje uczucie ciężkości i atonii, z powolnym trawieniem; odbijanie jest bez smaku lub mdłe [Boericke]. Stan żołądka odzwierciedla ogólną „atonię w odurzeniu lekowym”, podobnie jak w Chloral., jednak w obrazie Sulphonal dochodzą cechy ataksji i hemoglobinurii (krótkie porównanie) [Clarke], [Hughes]. [Toxicology][Clinical]

Tępe, ciągnące doznania; niewielkie wzdęcie; po wielokrotnym podawaniu dawek okolica wątroby może być tkliwa lub dawać uczucie pełności (zastój krwi/obciążenie toksyczne) [Clarke], [Hughes]. Krótkie bóle kolkowe są rzadkie; dominuje obraz atonii i spowolnionego krążenia wrotnego, z poprawą podczas odpoczynku i pod wpływem ciepła. [Toxicology]

Obszar najważniejszych objawów charakterystycznych. Mocz skąpy, dymnobrunatny lub czerwonawy, z obecnością albumin, hemoglobiny, a niekiedy wałeczków — znamienne cechy nerczycy hemoglobinurycznej przy kumulacji kolejnych dawek [Clarke], [Hughes], [Allen]. Wzdłuż cewki moczowej może być odczuwane pieczenie lub szczypanie; występują ból i obolałość okolicy lędźwiowej, nasilające się podczas stania lub chodzenia, a łagodzone ciepłem (odpowiada modalności Poprawa po ogrzaniu okolicy lędźwiowej) [Allen]. Oddawanie moczu może być powolne; mocz może ciemnieć po odstaniu. Porównaj Terebinthina w krwiomoczu/hemoglobinurii (w obu przypadkach mocz o dymnym zabarwieniu), jednak w obrazie Sulphonal silniej zaznaczają się stupor i ataksja z porannym zamroczeniem [Clarke], [Hughes]. [Toxicology][Clinical]

Skłonność do zaparcia wskutek obniżonego napięcia i braku aktywności; wypróżnienie nieco opóźnione, stolec suchy; w stanach zatrucia mogą pojawić się luźne stolce, lecz nie jest to charakterystyczne [Boericke]. Parcie jest słabe; chory jest zbyt obojętny, by podejmować wysiłek przy wypróżnianiu. [Clinical]

Popęd płciowy osłabiony; obojętność seksualna wskutek osłabienia układu nerwowego; zmniejszone polucje podczas długotrwałego stuporu. Poza ogólną atonią nie odnotowano wyraźnych zmian w narządach płciowych [Clarke]. [Clinical]

Miesiączka może być odczuwana jako bardziej wyczerpująca; nasilenie porannego otępienia w okresie okołomiesiączkowym wskutek narastającego niedoboru snu; poza tym nie ustalono stałego miejscowego objawu charakterystycznego [Clarke]. [Clinical]

Oddech płytki, powolny, wzdychający; oddychanie swobodniejsze na chłodnym powietrzu (por. Poprawa na świeżym powietrzu). Wysiłek wywołuje duszność niewspółmierną do jego nasilenia, co odzwierciedla powinowactwo do krwi [Hughes], [Clarke]. [Toxicology]

Tętno miękkie, słabe; w głębszym zatruciu lekka sinica wskutek zmian hemoglobiny; kołatanie serca przy wysiłku z dusznością (zaburzenie dotyczące krwi/transportu tlenu) [Hughes]. Niekiedy w nocy, wraz z bezsennością, pojawia się lęk o serce (porównaj Coffea: nadmierne pobudzenie, bez stuporu) [Kent], [Clarke]. [Toxicology]

Ucisk jak w dusznym powietrzu; potrzeba rozpięcia ubrania; wzdychający oddech podczas stuporu (odpowiada modalności Poprawa w luźnej odzieży) [Clarke]. Uczucie atonii wewnątrz klatki piersiowej; ciężkość bez ostrego bólu. [Clinical]

Ból w okolicy lędźwiowej na wysokości nerek; pogorszenie podczas stania i chodzenia, poprawa pod wpływem ciepła i odpoczynku — ważna miejscowa modalność kierująca doborem leku (odpowiada opisowi powinowactwa i modalności Poprawa po ogrzaniu okolicy lędźwiowej) [Allen], [Clarke]. [Clinical]

„Chód Sulphonal”: chwiejny, na szerokiej podstawie, ze zbaczaniem w jedną stronę; niemożność chodzenia po linii prostej, pogorszenie przy pierwszym wstaniu i każdej próbie przyspieszenia [Clarke], [Hughes]. Kończyny wydają się ciężkie, drżące, łatwo się męczą; ruchy dłoni niepewne, przedmioty wypadają z rąk wskutek złej koordynacji (cecha móżdżkowa) [Clarke]. Zimno dłoni i stóp kontrastuje z gorącą głową (zob. Dreszcze/Gorąco). Objawy słabną podczas leżenia w bezruchu lub bardzo powolnego chodzenia z podparciem na świeżym powietrzu. Porównaj Gelsemium (osłabienie mięśni i zaburzenia koordynacji), jednak w obrazie Sulphonal wyraźniejsze są objawy nerkowe i zmiany we krwi, z moczem o dymnym zabarwieniu [Clarke], [Hughes]. [Toxicology][Clinical]

Ziemiste, szarawe zabarwienie; niekiedy słabo zaznaczona osutka polekowa u osób zatrutych; sine wargi i uszy w ciężkich przypadkach (zmiany we krwi). Skóra chłodna i wilgotna w stanach przypominających zapaść, z lepkim potem (por. Pocenie się). [Clarke], [Hughes]. [Toxicology]

Główny motyw obrazu leku. Chory albo nie może zasnąć mimo wyczerpania (zwłaszcza po napięciu emocjonalnym), albo zapada w ciężki, niekrzepiący sen z niewielką liczbą marzeń sennych, który zamracza i nie przywraca sił („sztuczny sen”) [Clarke], [Allen]. Po przebudzeniu — zwłaszcza rano — głowa jest ciężka, myśli powolne, wola osłabiona; dzień zaczyna się w przymgleniu (bezpośrednio wiąże się to z modalnością Pogorszenie rano po przebudzeniu) [Clarke]. Krótkie, spokojne drzemki krzepią bardziej niż długi sen (odpowiada modalności Poprawa po krótkich drzemkach). Nocny odpoczynek przerywają krótkie okresy niepokoju; obracanie się w łóżku nasila zawroty głowy i prowadzi do pełnego wybudzenia, które się utrzymuje [Clarke]. Porównaj Coffea (pełne czuwanie wskutek radosnego pobudzenia) i Opium (głęboki sopor ze zniesieniem wrażliwości na bodźce): Sulphonal zajmuje miejsce pośrednie — sen wydaje się głęboki, lecz nie regeneruje, i przeplata się z lękowym czuwaniem [Kent], [Clarke]. [Clinical][Toxicology]

Nieliczne lub niewyraźne; jeśli zostają zapamiętane, są lękowe, chaotyczne lub dotyczą błądzenia z utratą równowagi (senny obraz ataksji). W złe noce brak marzeń sennych — jedynie ciężka pustka, po której przychodzi poranne otępienie [Clarke]. [Clinical]

Nie jest to lek gorączkowy jako taki. Niewielka wieczorna dreszczliwość z gorącą głową i zimnymi kończynami; w zatruciu przypominającym zapaść można stwierdzić temperaturę poniżej normy [Clarke], [Hughes]. [Toxicology]

Uczucie zimna w kończynach z gorącem głowy i twarzy; w dusznych pomieszczeniach nasilają się gorąco i uczucie ucisku, świeże powietrze przynosi ulgę (por. Modalności) [Clarke]. Lepki pot podczas osłabienia; nocne poty u niektórych wyczerpanych osób [Clarke]. [Clinical]

Niechęć do ciężkostrawnych lub tłustych pokarmów; niewielkie pragnienie, z potrzebą częstego picia małymi łykami, co łagodzi dolegliwości gardła i głowy (por. Poprawa przy lepszym nawodnieniu) [Boericke]. Nudności po późnych lub obfitych posiłkach; po wstaniu preferuje proste, lekkie jedzenie [Boericke], [Clarke]. [Clinical]

Lek o obrazie polekowej atonii z odurzeniem i zaburzeń koordynacji: siły słabną, ruchy stają się niezborne, dzień zaczyna się od zamroczenia, a mocz ujawnia charakterystyczne zmiany dotyczące krwi i nerek (albumina, hemoglobina, dymnobrunatne zabarwienie). Pogorszenie po wstaniu, przy dalszym przyjmowaniu dawek i w ogrzanych pomieszczeniach; poprawa podczas leżenia bez ruchu, na świeżym powietrzu i pod wpływem ogrzewania okolicy lędźwiowej — te modalności powtarzają się w różnych układach (zob. Głowa, Kończyny, Układ moczowy) [Clarke], [Hughes], [Allen]. Chory czuje, że „nie jest sobą”, jak gdyby jego poczucie tożsamości było przytłumione warstwą waty; każdy wysiłek wywołuje duszność i drżenie. Charakterystyczne jest naprzemienne występowanie niespokojnej bezsenności i otępiającego snu, który nie daje wypoczynku (por. Sen). W porównaniu z Gelsemium (osłabienie, zaburzenia koordynacji) Sulphonal wyróżnia się objawami nerkowymi z hemoglobinurią; w porównaniu z Chloral. (sen wywołany lekiem) Sulphonal głębiej zaburza kontrolę ruchów i czynność nerek [Clarke], [Hughes]. [Toxicology][Clinical]

Etiologia / Stany polekowe

• Chloral. — Sen wywołany lekiem z przygnębieniem; ataksja i zmiany w moczu mniejsze niż w obrazie Sulphonal; w obrazie Chloral. wyraźniejsze są skórne objawy naczynioruchowe [Clarke], [Hughes].
• Op. — Głęboki sopor z brakiem reakcji na bodźce i zatrzymaniem wydalin; w obrazie Sulphonal sen niedający wypoczynku występuje naprzemiennie z czuwaniem, a ponadto obecne są ataksja i dymne zabarwienie moczu [Kent], [Clarke].

Umysł / Sen

• Coffea — Pełna czujność wskutek pobudzenia umysłowego; bez osłupienia ani porannego zamroczenia; w obrazie Sulphonal bezsenność przeplata się z ciężkim snem niedającym wypoczynku [Kent], [Clarke].
• Passifl. — Łagodzenie bezsenności (preparat ziołowy) bez toksycznej ataksji i zmian w moczu; Sulphonal jest wskazany przy współwystępowaniu dymnego zabarwienia moczu i porannego osłupienia [Boericke].

Powinowactwo narządowe — Układ nerwowo-mięśniowy / Ataksja

• Gels. — Osłabienie z drżeniem, zaburzenia koordynacji, opadanie powiek; brak hemoglobinurii i ciemnego zabarwienia krwi charakterystycznego dla Sulphonal [Kent], [Clarke].
• Pic-ac. — Wyczerpanie rdzenia kręgowego i niepewność nóg z przemęczeniem umysłowym; zmiany w moczu nie są objawem charakterystycznym, jak w obrazie Sulphonal [Hughes], [Clarke].

Układ moczowy / Krew

• Tereb. — Krwiomocz lub hemoglobinuria z dymnym zabarwieniem moczu i bólem pleców; mniejsze zamroczenie i ataksja niż w obrazie Sulphonal [Clarke], [Hughes].
• Canth. — Silne bolesne parcie na pęcherz i pieczenie; zmiany chemiczne w moczu mają znaczenie drugorzędne; Sulphonal: słabsze parcie, więcej albuminy i hemoglobiny w moczu, z osłupieniem [Allen], [Clarke].
• Merc-cor. — Albuminuria w zapaleniu nerek z bólem przy oddawaniu moczu, jak przy nadżeraniu; w obrazie Sulphonal objawy miejscowe są łagodniejsze, a objawy ogólne bardziej przypominają odurzenie polekowe [Hughes], [Clarke].
• Ars. — Zapaść, niepokój ruchowy, krańcowe osłabienie; mocz może być skąpy; w obrazie Sulphonal dochodzą ataksja i charakterystyczny wzorzec snu niedającego wypoczynku [Kent], [Clarke].

Modalności / Objawy ogólne

• Ph-ac. — Apatia, poranne osłabienie po utracie; sen jest płytki, lecz bez polekowego osłupienia typowego dla Sulphonal; zmiany w moczu nie zajmują centralnego miejsca [Nash], [Kent].
• Nux-v. — Bezsenność z powodu trosk zawodowych z poranną drażliwością; brak ataksji i dymnego zabarwienia moczu; w obrazie Nux dolegliwości żołądkowe mają raczej charakter skurczowy niż atoniczny [Kent], [Clarke].

• Lek komplementarny: Gels. — Oba leki łączą zaburzenia koordynacji i osłabienie z drżeniem; w obrazie Sulphonal dochodzą objawy nerkowe i zmiany w moczu; może być podawany po Gels. w stanach ataksji polekowej [Kent], [Clarke].
• Lek komplementarny: Tereb. — Dobrze się uzupełniają, gdy dominują dymne zabarwienie moczu i ból pleców; Sulphonal obejmuje element polekowego osłupienia [Clarke], [Hughes].
• Dobrze działa po: Coffea — Gdy bezsenność z nadmiernego pobudzenia ustępuje miejsca ciężkiemu snowi niedającemu wypoczynku, z porannym zamroczeniem i dymnym zabarwieniem moczu [Kent], [Clarke].
• Dobrze działa po: Nux-v. — U nerwowych pacjentów przyjmujących nadmierne ilości leków, gdy drażliwość żołądka ustępuje, lecz utrzymuje się wzorzec atonii i bezsenności [Kent].
• Dobrze poprzedza: Passifl. — W rekonwalescencji, gdy sen wymaga łagodnego wsparcia bez głębokiego odurzenia [Boericke].
• Antidota (stan polekowy): Coffea, Nux-v. — Przeciwdziałają niektórym objawom nerwowym i żołądkowym związanym z nadmiernym stosowaniem środków nasennych [Kent], [Clarke].
• Lek pokrewny (obraz polekowy): Chloral. — Podobny motyw „sztucznego snu”; zwykle nie nadaje się do stosowania naprzemiennego; służy do różnicowania [Clarke], [Hughes].
• Porównaj: Pic-ac., Ph-ac. — Leki na wyczerpanie wskutek długotrwałego wysiłku umysłowego lub wyczerpania seksualnego, gdy mocz nie wykazuje charakterystycznego dla Sulphonal dymnego zabarwienia ani obecności albuminy [Hughes], [Nash].

• Bezsenność z ciężkim snem niedającym wypoczynku, występującym naprzemiennie z pełnym lęku czuwaniem; poranne odurzenie jest objawem charakterystycznym. Należy rozważyć, gdy po zwykłych lekach na dolegliwości „nerwowe” (Coffea, Nux-v.) pozostają polekowa atonia z odurzeniem i zaburzenia koordynacji [Clarke], [Kent].
• Dymne lub brunatnawe zabarwienie moczu z obecnością albuminy lub hemoglobiny i bólem okolicy lędźwiowej po stosowaniu środków uspokajających lub długotrwałych kuracjach snem; należy zestawić z modalnościami nerkowymi (poprawa pod wpływem ciepła i odpoczynku) [Clarke], [Allen].
• Ataktyczna chwiejność przy pierwszym wstaniu, zwłaszcza po nocach przerywanego, „bezowocnego” snu; świeże powietrze i leżenie bez ruchu przynoszą poprawę [Clarke], [Hughes].
• Potencja i zastosowanie: dawni klinicyści stosowali 3x–6x w obrazach toksykologicznych i przy zmianach w moczu; wyższe potencje (30C i wyższe) można dobierać na podstawie wzorca snu i stanu psychicznego, dostosowując je do wrażliwości [Boericke], [Clarke].
• Powtarzanie dawek: w ostrych stanach polekowych krótkie serie przy ścisłej obserwacji; w przewlekłych obrazach bezsenności podawać dawki oszczędnie i ponownie ocenić stan po ustabilizowaniu się jakości snu [Clarke], [Dewey].

Krótkie wskazówki praktyczne

• Przypadek: Bezsenność trwająca tygodniami; chory wreszcie zasypia, ale budzi się bardziej zamroczony niż wcześniej; poranny mocz ma dymne zabarwienie — Sulfon. 3x spowodował ustąpienie zmian w moczu i rozjaśnienie umysłu, po czym sen się unormował [Clarke].
• Przypadek: Ataktyczne zataczanie się po wstaniu po nocach przerywanego, ciężkiego snu; poprawa na świeżym powietrzu — Sulfon. 30C ustabilizował chód i przywrócił poranną jasność umysłu [Hughes].
• Przypadek: Mocz zawierający albuminę z bólem okolicy lędźwiowej po środku uspokajającym; ogrzewanie lędźwi przynosi ulgę — Sulfon. 6x wraz z odpowiednim postępowaniem przyniósł poprawę zarówno zmian w moczu, jak i bólu pleców [Allen].

Umysł

• Umysł; otępienie; rano; po obudzeniu — początek dnia z ociężałością i zamroczeniem [Clarke].
• Umysł; obojętność; apatia — zobojętnienie jak po odurzeniu lekiem [Clarke].
• Umysł; lęk; noc; w łóżku — niepokój uniemożliwiający zaśnięcie [Kent], [Clarke].
• Umysł; odpowiedzi; powolne; utrudnione rozumienie — opóźniona reakcja w osłupieniu [Clarke].
• Umysł; lęk; przed poruszeniem się; z obawy przed upadkiem — psychiczny odpowiednik ataksji [Clarke].
• Umysł; osłabienie woli — rozpoczynanie zadań wymaga wysiłku [Allen].

Głowa

• Głowa; ból; czoło; rano; po obudzeniu — tępe odurzenie odczuwane w okolicy czołowej [Clarke].
• Głowa; zawroty; przy wstawaniu; zataczanie się — chód ze zbaczaniem, najgorzej przy pierwszych krokach [Clarke], [Hughes].
• Głowa; przekrwienie; w dusznym pomieszczeniu; pogorszenie — poprawa na świeżym powietrzu [Clarke].
• Głowa; ciężkość; ciężkie powieki — do południa nie może myśleć [Clarke].
• Głowa; poprawa; po wymiotach — ulga w dolegliwościach żołądkowych rozjaśnia głowę [Boericke], [Clarke].
• Głowa; ruch; pogarsza — musi leżeć bez ruchu [Clarke].

Żołądek

• Żołądek; nudności; rano — częste przy objawach ze strony głowy [Boericke].
• Żołądek; wymioty; przynoszą ulgę — usuwają ucisk w żołądku i ból głowy [Boericke], [Clarke].
• Żołądek; apetyt; zmniejszony — niechęć do obfitych lub tłustych pokarmów [Boericke].
• Żołądek; odbijania; bez smaku — atoniczna bezczynność [Boericke].
• Żołądek; ciężkość; po jedzeniu — powolne trawienie [Clarke].
• Żołądek; pokarmy; tłuste; pogarszają — późne posiłki wywołują nudności [Boericke].

Układ moczowy

• Mocz; zawierający albuminę — zajęcie nerek [Clarke].
• Mocz; hemoglobinuria (dymny, brunatny) — charakterystyczny objaw toksyczny [Hughes], [Clarke].
• Oddawanie moczu; skąpe — zmniejszona ilość i ciemne zabarwienie moczu [Allen].
• Ból; nerki; pobolewanie; stanie pogarsza; ciepło poprawia — modalności dotyczące okolicy lędźwiowej [Allen], [Clarke].
• Mocz; wałeczki; obecność — obciążenie cewek nerkowych [Clarke].
• Cewka moczowa; pieczenie; podczas oddawania moczu — objaw podrażnienia towarzyszący stanowi polekowemu [Allen].

Sen

• Sen; niedający wypoczynku — ciężki, „bezowocny” sen [Clarke].
• Sen; bezsenność; wskutek aktywności umysłowej; noc — nie może wyłączyć myślenia [Kent], [Clarke].
• Sen; osłupienie; trudność z wybudzeniem — odrętwienie jak po leku [Clarke].
• Sen; w dzień; krótkie drzemki; poprawa — krótkie drzemki pomagają [Clarke].
• Budzenie się; rano; odurzenie — powolny początek dnia, ociężałość myślenia [Clarke].
• Sny; lękowe; niewyraźne — niespokojne lub pozbawione treści [Clarke].

Kończyny

• Chód; chwiejny; ze zbaczaniem; nie może iść prosto — chód charakterystyczny dla Sulphonal [Clarke], [Hughes].
• Osłabienie; kończyny dolne; przy wysiłku — łatwo się męczy [Hughes].
• Drżenie; ręce; nieznaczne — niepewny chwyt [Clarke].
• Zimno; ręce, stopy; z gorącą głową — zaburzenie równowagi krążenia [Clarke].
• Poprawa; leżenie bez ruchu — ruch nasila zaburzenia koordynacji [Clarke].
• Pogorszenie; przy wstawaniu — pierwsze kroki są najbardziej niepewne [Clarke].

Objawy ogólne

• Objawy ogólne; osłabienie; rano; po obudzeniu — początek dnia z krańcowym osłabieniem [Clarke].
• Objawy ogólne; pogorszenie; wysiłek — duszność i drżenie [Hughes].
• Objawy ogólne; pomieszczenie; ciepłe, duszne; pogarsza — nasila się uczucie ucisku [Clarke].
• Objawy ogólne; świeże powietrze; poprawa — rozjaśnia głowę i przynosi ulgę w klatce piersiowej [Clarke].
• Objawy ogólne; stosowanie leków; po; dolegliwości — klasyczny obraz po środkach uspokajających [Clarke], [Hughes].
• Objawy ogólne; leżenie; poprawa — bezruch przywraca stabilność [Clarke].

Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (ok. 1900): toksykologia i potwierdzenia kliniczne (ataksja, dymne zabarwienie moczu, sen niedający wypoczynku).
Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.) i powiązane pisma: uwagi patofizjologiczne (methemoglobina, wpływ na nerki) oraz porównania leków.
Hughes & Dake — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1885–92): zestawienie zapisów toksykologicznych i klinicznych dotyczących nowszych leków.
T. F. Allen — Handbook of Materia Medica and Homeopathic Therapeutics (1892): wskazówki kliniczne i uwagi dotyczące układu moczowego.
Boericke — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): zwięzły zarys obrazu leku, wskazówki dotyczące dawkowania, uwagi o objawach żołądkowych i moczowych.
Kent — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): spostrzeżenia porównawcze (Coffea, Opium, Gelsemium) wykorzystane tutaj do różnicowania.
Nash — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): ogólne wskazania porównawcze (Ph-ac., Nux-v.) zastosowane w różnicowaniu.
Dewey — Practical Homoeopathic Therapeutics (początek XX w.): uwagi dotyczące ostrożności przy przepisywaniu oraz zasad powtarzania dawek, przywołane we Wskazówkach klinicznych.
Farrington — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): szersze ujęcia porównawcze stanów polekowych (wykorzystane jako tło różnicowania).
Boger — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): ogólny schemat analizy zastosowany do modalności i objawów ogólnych w stanach polekowych.