• Układ naczynioruchowy – bardzo silny wpływ na naczynia krwionośne (skurcz, niedokrwienie)
• Macica – głęboki wpływ na skurcze macicy i krwotoki
• Krążenie obwodowe – zwłaszcza palce rąk i stóp oraz uszy (zgorzel sucha)
• Układ nerwowy – drżenie, drętwienie, skurcze, porażenie
• Skóra – zimno, marmurkowatość, owrzodzenia, zmiany zgorzelinowe
• Oczy i wzrok – zaburzenia spowodowane skurczem naczyń
• Lewa strona – przeważająca lokalizacja wielu objawów

• Zimne okłady
• Wyprostowanie kończyn
• Odkrywanie ciała
• Silny ucisk (przy bólach brzucha)
• Krwawienie (niekiedy łagodzi ból głowy lub napięcie)

• Ciepło, zwłaszcza ciepłe pomieszczenia lub okrycie
• Dotyk
• Ciąża oraz czas porodu i okres po porodzie
• Noc
• Ruch (choć niekiedy przynosi również chwilową ulgę)
• Zahamowanie wydzielania

W obrazie Secale dominuje apatia, obojętność lub otępienie umysłowe. Pacjent może być niespokojny ruchowo, a zarazem przytępiony psychicznie; mamrocze, jest gadatliwy lub śmieje się bezmyślnie. [Hering] opisywał to jako stan nadmiernej pobudliwości mózgowej połączonej z osłupieniem. Może występować majaczenie z omamami, ekstaza religijna lub wrażenie unoszenia się w powietrzu. Lek odpowiada osobom, które mimo poważnych objawów fizycznych zaprzeczają chorobie lub zdają się nie dostrzegać pogarszania swojego stanu. Lęk może występować na przemian z bezmyślnym spokojem. Niepokój ruchowy często przeplata się z wyczerpaniem o charakterze porażennym. W stanach terminalnych mogą występować impulsy samobójcze, często pod wpływem lęku przed uduszeniem lub spaleniem.

Silny ból głowy, jak gdyby mózg był skrępowany lub ściskany. Uczucie zimna w owłosionej skórze głowy. Pulsowanie w skroniach lub na szczycie głowy, niekiedy łagodzone przez zimno lub krwawienie. Zawroty głowy nasilające się przy podnoszeniu się do pozycji siedzącej lub podczas ruchu. Napięcie skóry głowy z uczuciem, jakby skóra się kurczyła lub napinała. Włosy wypadają kępami. Objawy ze strony głowy często towarzyszą ostrym zaburzeniom macicznym lub naczyniowym.

Zamglone widzenie, czarne plamki lub migotanie przed oczami. Źrenice rozszerzone, reagujące powoli. Pieczenie i suchość. Całkowita ślepota w stanach zatrucia. Możliwe owrzodzenie lub zgorzel powiek. Gałki oczne zapadnięte, otoczone ciemnymi obwódkami. Ucisk za oczami z uczuciem gorąca i napięcia. Nagła utrata wzroku wskutek skurczu naczyń lub krwotoku.

Brzęczenie, szum lub dzwonienie w uszach. Osłabienie słuchu. Wrażenie, jakby do uszu wpadało zimne powietrze. Ból lub napięcie, jak gdyby błona bębenkowa miała pęknąć. W ergotyzmie uszy mogą stać się sine, suche lub zgorzelinowe.

Krwawienie, często obfite i bierne. Nos zimny, o bladej lub sinej skórze. W ciężkich przypadkach zgorzel nosa. Osłabienie węchu. W zaawansowanych stanach drażniąca, cuchnąca wydzielina z nozdrzy.

Twarz blada, zapadnięta lub ściągnięta. Rysy zaostrzone, wyraz twarzy lękowy. Wargi suche, pomarszczone i czarniawe. Mięśnie twarzy mogą drgać lub sztywnieć. Zimny pot na czole. Drganie lub drżenie policzków i powiek. W późnych stadiach mogą pojawiać się sinica i owrzodzenia.

Język drży lub jest powoli wysuwany. Suchość z pieczeniem, zwłaszcza na czubku. Język czarny, popękany lub krwawiący. Ślina skąpa lub pienista. Zęby rozchwiane albo zaciśnięte podczas skurczów. Smak gorzki lub metaliczny. [Clarke] odnotował cuchnący oddech i zgorzelinowe zapalenie dziąseł w przypadkach zatrucia.

Zgrzytanie zębami podczas snu lub skurczów. Wrażliwość na ucisk. Dziąsła mogą krwawić lub ulegać owrzodzeniu. Rozchwianie zębów bez próchnicy. Bolesne ciągnięcie w korzeniach zębów trzonowych.

Uczucie zaciskania lub zwężenia z trudnościami w połykaniu. Może rozwinąć się porażenie mięśni gardła. Pieczenie, uczucie otarcia i gryzienia. Migdałki suche, ciemne, z możliwością zmian zgorzelinowych. Pogorszenie dolegliwości po ciepłych napojach.

Gwałtowne, nieustępujące pragnienie z niechęcią do ciepłych napojów. Pieczenie w żołądku, łagodzone przez zimne napoje. Nudności z uczuciem omdlewania. Wymioty ciemną, żółciową lub krwistą treścią. Uczucie pustki i zapadania w nadbrzuszu. Bóle kurczowe łagodzone przez ucisk. Secale odpowiada stanom przypominającym cholerę z głęboką zapaścią i objawami żołądkowymi.

Wzdęcie z lodowato zimną skórą. Bulgotanie, burczenie i przelewanie w jelitach. Bóle tnące lub kurczowe, łagodzone przez silny ucisk lub leżenie na brzuchu. Ból promieniujący z macicy lub miednicy. Może pojawić się ciemna, cuchnąca wydzielina z odbytnicy lub pochwy.

Częste, mimowolne oddawanie moczu. Mocz skąpy, ciemny i cuchnący. Porażenie pęcherza w późnych stadiach. Możliwe bolesne oddawanie moczu kroplami lub całkowite zahamowanie jego wydzielania. Kroplowe wyciekanie moczu u osób starych, wyczerpanych lub z porażeniem.

Biegunka wodnista, cuchnąca lub ciemna. Mimowolne oddawanie stolca, niekiedy z bolesnym parciem. Bezbolesne wypróżnienia u osłabionych pacjentów. Zimny pot na twarzy podczas wypróżnienia. Bierne krwawienie z hemoroidów, ciemną krwią. Zahamowanie biegunki może wywołać objawy neurologiczne.

Zimno i obkurczenie narządów płciowych. Impotencja z polucjami. Pieczenie i mrowienie żołędzi prącia. Owrzodzenia lub zgorzel w zakażeniach wenerycznych. Wypływ nasienia bez pożądania i przyjemności.

Jeden z najważniejszych leków o powinowactwie do macicy. Obfite, bierne krwotoki z sączeniem się ciemnej, wodnistej krwi, zwłaszcza po poronieniu, porodzie lub miesiączce. Macica wiotka, atoniczna. Bóle z parciem w dół, lecz bez działania wydalającego. Upławy rzadkie, cuchnące i ciemne. Miesiączki nieregularne, albo zbyt obfite, albo nadmiernie opóźnione, z uczuciem zimna i wyczerpania. [Boericke] podkreśla powinowactwo leku do „szczupłych, wychudzonych kobiet ze słabym krążeniem i skłonnością do krwotoków”.

Duszność, wzdychanie lub chwytanie powietrza. Napady duszenia nasilające się w ciepłym pomieszczeniu. Rzężenie w klatce piersiowej bez odkrztuszania. Oddychanie utrudnione, zwłaszcza podczas ostrych stanów krwotocznych. Głód powietrza z zimnym potem.

Tętno słabe, nieregularne. Kołatanie serca podczas krwotoku lub wysiłku. Drżenie lub trzepotanie w okolicy przedsercowej. Tętno małe, nitkowate lub przerywane. Skłonność do stanów zapaści wskutek niewydolności krążenia.

Ucisk, napięcie lub zaciskanie w klatce piersiowej. Trudności w oddychaniu nasilające się pod wpływem ciepła. Kołatanie serca przy najmniejszym ruchu lub pod wpływem emocji. Bóle przeszywające, promieniujące do lewego ramienia. Sinica warg i paznokci. Wewnętrzne uczucie pieczenia z pragnieniem zimnego powietrza.

Mrowienie i uczucie pełzania wzdłuż kręgosłupa. Pieczenie między łopatkami. Zimno w okolicy lędźwiowej. Osłabienie kręgosłupa po krwotoku. Ból kości krzyżowej i guzicznej z drętwieniem nóg.

Objaw charakterystyczny: kończyny lodowato zimne, sinawe lub czarne, sucha zgorzel palców rąk lub stóp. Mrowienie, drętwienie lub uczucie pełzania. Drżenie, skurcze i drgawki. Palce pomarszczone, paznokcie ciemne. Bezbolesne owrzodzenia kończyn dolnych. [Hering] szczegółowo opisuje postęp objawów od parestezji do martwicy.

Sucha, pomarszczona i zimna. Marmurkowata, sina lub zgorzelinowa. Owrzodzenia o czarnych brzegach, pozbawione czucia. Pieczenie lub uczucie pełzania. Skóra może być pomarszczona, cienka i bezkrwista. Zahamowanie potu lub stłumienie wykwitów skórnych może wywołać zmiany chorobowe w narządach wewnętrznych.

Sen niespokojny, z przewracaniem się i nagłymi szarpnięciami ciała. Zakłócany przez lęk lub gorąco. Bezsenność po północy. Sny lękowe lub chaotyczne. Budzenie się z uczuciem przerażenia lub duszenia.

Sny o śmierci, katastrofie lub zagubieniu. Wizje czarnych kształtów, krwawienia lub ognia. Lęk przed uduszeniem lub uwięzieniem.

Dominuje zimno, występujące na przemian z uderzeniami gorąca. Zimny pot, zwłaszcza na twarzy lub kończynach. Gorączka przerywana z wielkim wyczerpaniem. Napady gorączkowe często kończą się zapaścią.

Uczucie zimna, którego nie łagodzi ciepło. Skóra zimna w dotyku, lecz subiektywne uczucie pieczenia. Obfity zimny pot w stanie krytycznym. Pot cuchnący lub kwaśny.

Gwałtowne pragnienie zimnych napojów. Niechęć do ciepła lub ciepłych pokarmów. Ochota na kwaśne rzeczy. Apetyt zmienny — w ostrych fazach zwykle zanika.

Skrajne wyczerpanie, często jednak z wewnętrznym niepokojem. Skóra, kończyny i narządy sprawiają wrażenie martwych, suchych i zimnych. Ciepło nasila wszystkie dolegliwości. Tętno małe lub niewyczuwalne. Wewnętrzne pieczenie przy zewnętrznym zimnie. Lek najlepiej odpowiada stanom wyniszczenia, krwotocznym lub zgorzelinowym. Osoby szczupłe, wychudzone, stare lub przedwcześnie postarzałe. Stany zapaści stanowią cechę wyróżniającą lek.

• Carbo vegetabilis – Podobna zapaść i zimno, lecz więcej gazów i omdleń
• Arsenicum album – Pieczenie i niepokój ruchowy, lecz silniejszy lęk i strach przed śmiercią
• Camphora – Nagłe zimno i zapaść, o bardziej ostrym i gwałtownym przebiegu
• China – Osłabienie wskutek krwotoku, lecz z większym wzdęciem i wyraźniejszą okresowością
• Lachesis – Krwotoki ciemną krwią, lecz dominują gadatliwość i lewostronne przekrwienie

• Leki uzupełniające: China, Arsenicum
• Antidota: Camphora, Opium
• Dobrze działa po: Belladonna w stanach przekrwienia
• Dobrze działa przed: Silicea w owrzodzeniach zgorzelinowych
• Leki niezgodne: Nie odnotowano

• Przydatny w krwotoku z macicy z atonią i sączeniem się ciemnej krwi
• Wskazany w suchej zgorzeli palców rąk, stóp lub starych ran
• Pomocny w zapaści po biegunce, cholerze lub krwawieniu poporodowym
• Cenny u szczupłych, wyczerpanych starszych kobiet z przewlekłą chorobą naczyniową
• Do rozważenia przy niepokoju ruchowym podczas skrajnego wyczerpania — gdy pacjent chce się poruszać mimo osłabienia

Żeńskie narządy płciowe

• Krwotok, bierny, ciemna krew, ciągły
• Macica, atonia
• Miesiączki, zbyt długie, krew zbyt ciemna
• Upławy, ciemne, cuchnące

Kończyny

• Zgorzel, sucha
• Drętwienie kończyn
• Mrowienie palców rąk i stóp
• Owrzodzenia bezbolesne

Skóra

• Pomarszczona, sucha, zimna
• Pieczenie wewnętrzne
• Sinica
• Uczucie pełzania

Objawy ogólne

• Pogorszenie pod wpływem ciepła
• Poprawa po odkryciu ciała
• Zapaść, pokrwotoczna
• Pieczenie z zimnem

• Samuel Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotne obserwacje z prób lekowych, zwłaszcza dotyczące psychiki i objawów naczyniowych
• T.F. Allen – Encyclopaedia of Pure Materia Medica: Bogaty zbiór objawów toksykologicznych z epidemii ergotyzmu
• John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Opis zastosowań w położnictwie i zgorzeli
• C. Hering – Guiding Symptoms: Objawy charakterystyczne zapaści naczyniowej i zgorzeli
• William Boericke – Pocket Manual of Materia Medica: Podsumowanie wskazań klinicznych, zwłaszcza krwotoków i osłabienia macicy