• Jelito cienkie i okrężnica (fermentacja jelitowa): Papkowate, fermentujące stolce o kwaśnym zapachu z bolesnym parciem i bezskuteczną potrzebą wypróżnienia; kolka wokół pępka; stolec nie przynosi pełnej ulgi lub przynosi ją tylko na krótko. Zob. Brzuch, Odbytnica, Objawy ogólne. [Allen], [Clarke], [Boericke]
• Ząbkowanie i ślinianki: Ząbkowanie ze ślinotokiem, kwaśnym smakiem w ustach, kwaśnym zapachem całego ciała dziecka i marudzeniem przed stolcem i po nim. Zob. Zęby, Jama ustna, Umysł. [Hering], [Clarke]
• Gruczoły potowe i skóra: Pot o kwaśnym zapachu, szczególnie na owłosionej skórze głowy i karku; dziecko pachnie kwaśno mimo mycia. Zob. Pocenie się, Sen. [Hering], [Boericke]
• Żołądek (niestrawność kwaśna lub fermentacyjna): Kwaśne odbijania, nudności z napływem wodnistej śliny do ust, chęć jedzenia, lecz pogorszenie po jedzeniu. Zob. Żołądek, Pokarmy i napoje. [Allen], [Clarke]
• Wątroba i napięcie układu wrotnego (mniejsze znaczenie): Poczucie dolegliwości żółciowych z kolką, lecz bez głębokich objawów wątrobowych typowych dla Chel.; objawem charakterystycznym pozostaje kwaśna fermentacja. Zob. Brzuch. [Hughes], [Clarke]
• Zwieracz odbytu i odruch bolesnego parcia: Silne parcie ze skąpym stolcem, uczucie zimna podczas wypróżnienia i wzdryganie się po nim; dzieci płaczą przed stolcem, w jego trakcie i po nim. Zob. Odbytnica, Gorączka. [Allen], [Hering]

• Ogrzewanie brzucha; otulenie, gorąca flanela lub ciepła dłoń na okolicy pępka łagodzą ściskające bóle [Clarke], [Boericke].
• Zginanie się wpół lub delikatny ucisk w okolicy pępka; u niemowląt noszenie powoli, bez pośpiechu (krótka ulga) [Hering].
• Po stolcu (przejściowo) — kolka na pewien czas ustępuje, choć parcie wkrótce powraca [Allen].
• Suche ciepło bardziej niż wilgotne; ciepłe łóżko w fazie odczuwania zimna [Boericke].
• Powstrzymanie się od jedzenia lub bardzo lekkie posiłki na krótko łagodzą dolegliwości fermentacyjne [Hughes].
• Sen, gdy ból ustępuje; dziecko zapada w drzemkę po noszeniu w ciepłym otuleniu [Clarke].
• Letnie napoje pite małymi łykami (woda jęczmienna, rzadki kleik) [Clarke].
• Poluzowanie ubrania w pasie i wokół brzucha [Clinical].

• Po jedzeniu lub piciu, nawet w niewielkiej ilości; owoce, mleko i słodycze wywołują kwaśną fermentację [Allen], [Clarke].
• Nocą i nad ranem; potrzeba oddania stolca zmusza do wstawania z łóżka i powraca seriami [Boericke], [Allen].
• Ząbkowanie — wyrzynanie się każdego zęba ponownie wywołuje ślinotok, kwaśny charakter wydzielin i biegunkę [Hering], [Clarke].
• Zimne powietrze lub odkrycie brzucha; wychłodzenie brzucha ponownie wywołuje kolkę [Clarke].
• Poruszanie brzuchem (wstrząsy, zbyt energiczne kołysanie); dziecko źle znosi gwałtowne ruchy przy zajmowaniu się nim [Hering].
• Wstrzymywanie gazów lub ciasne ubranie w pasie [Clinical].
• Kawa lub środki pobudzające u osób wrażliwych (kwaśne odbijania, kolka) [Allen], [Clarke].
• Złość lub rozdrażnienie u dzieci — płacz i kolka zaczynają się na nowo [Hering], [Tyler].

Drażliwość i marudzenie, zwłaszcza przed stolcem i po nim, z płaczem, którego opiekunka nie potrafi zrozumieć — niepokój wynikający ze ściskających bólów wokół pępka i poczucia, że nadchodzi stolec, który jednak nie przyniesie pełnej ulgi [Hering]. Dzieci są kapryśne, chcą być noszone powoli i w ciepłym otuleniu, po czym niezadowolone odpychają opiekuna, gdy ulga okazuje się krótkotrwała; odpowiada to wspomnianym modalnościom: poprawa pod wpływem ciepła i ucisku oraz przejściowa poprawa po stolcu [Clarke], [Allen]. Kwaśny zapach ciała dziecka, stale kwaśna ślina i odparzenia okolicy pieluszkowej sprawiają, że dziecko jest wymagające przy przewijaniu i okrywaniu; odkrywanie brzucha drażni je i nasila dolegliwości, zgodnie z modalnością zimne powietrze <. W obrazie psychicznym brak gwałtownej złości właściwej Chamomilla; jest to marudna, płaczliwa niecierpliwość ściśle związana z fermentacją jelitową, nie zaś gniew wynikający z nadwrażliwości [Tyler], [Boericke]. U starszych dzieci pojawia się lęk przed jedzeniem, ponieważ wiedzą już, że kilka kęsów powoduje natychmiastowe przelewanie w brzuchu, kwaśne odbijania i parcie na stolec; głód jednak cyklicznie powraca. Powstaje dylemat, który lek rozwiązuje, gdy zostanie podany na podstawie swojego objawu charakterystycznego. Matki zauważają, że dziecko „pachnie kwaśno mimo kąpieli”, a marudzenie ustępuje po ogrzaniu brzucha i oddaniu pierwszego stolca — ponownie podkreśla to obwodowy związek między jelitami a nastrojem. Sen przerywa parcie i wzdryganie się po stolcu; gdy jelita się uspokoją, dziecko łatwo się uśmiecha, co przemawia za tym, że stan psychiczny jest wtórny wobec fermentacji i bolesnego parcia [Clarke], [Hering]. [Clinical]

Podczas napadów występuje uczucie ciężkości głowy; niemowlęta pocą się na owłosionej skórze głowy i karku, a pot ma kwaśny zapach i przemocza poduszkę, zwłaszcza podczas płaczu związanego z wypróżnieniem i po nim [Hering], [Boericke]. Ciemiączka nie są objawem Rheum, jak w przypadku Calc.-c., lecz kwaśny pot na głowie stanowi wspólny punkt porównania w ząbkowaniu. Ból głowy u starszych dzieci i dorosłych jest czołowy, uciskający, z nudnościami i kwaśnymi odbijaniami; pojawia się po błędach dietetycznych i słabnie pod wpływem ciepła oraz po niewielkim stolcu, wskazując na to samo żołądkowo-jelitowe podłoże co pozostałe objawy [Clarke]. Dziecko nie lubi zimnego powietrza na głowie ani brzuchu; przeciągi ponownie wywołują ściskające bóle. [Clinical]

Oczy mają przygaszony wyraz, z sinymi obwódkami po niespokojnej nocy; sporadycznie łzawienie podczas ściskających bólów; brak swoistej patologii okulistycznej. Kwaśny pot może drażnić okolicę rzęs u niemowląt, a przy nasilonej wysypce pieluszkowej pojawiają się otarcia w wewnętrznych kącikach oczu — drobny przejaw motywu podrażnień od kwaśnych wydzielin. [Clarke]. [Clinical]

Brak ustalonego obrazu objawów usznych; pocieranie uszu wynika z ogólnego rozdrażnienia, a nie z zapalenia ucha. Podczas ząbkowania dziecko ciągnie się za uszy i jednocześnie podkurcza nogi, co jest bardziej charakterystycznym objawem kolki w okolicy pępka. [Hering]. [Clinical]

Pot i wyziewy ciała mają kwaśny zapach; nos może być wilgotny, ale bez wyraźnego nieżytu. Kichanie pod wpływem przeciągów towarzyszy wychłodzeniu brzucha, które nasila kolkę, zgodnie z modalnością zimne powietrze <. [Clarke]. [Clinical]

Blada, o zmęczonym wyglądzie; czasem lekkie zaczerwienienie wokół ust, z podrażnieniem skóry przez kwaśną ślinę podczas ząbkowania. W odróżnieniu od Cham. nie występuje charakterystyczny układ: jeden policzek czerwony, drugi blady; twarz jest natomiast wilgotna od potu podczas kolki, a przy pocałunku wyczuwa się kwaśny smak warg. Rysy dziecka na krótko rozluźniają się po stolcu, po czym znów się ściągają, gdy wraca parcie — obrazowo ukazując krótką ulgę po wypróżnieniu w obrazie tego leku. [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Do tego obrazu należą kwaśna ślina, kwaśny smak i napływ wodnistej śliny do ust; podczas ząbkowania ślinotok jest obfity, ślina zaś kwaśna, drażniąca kąciki ust i podbródek [Hering], [Allen]. Język jest zwykle obłożony białym nalotem, z odciskami zębów po niespokojnych nocach; wszystkie pokarmy wydają się mieć kwaśny smak lub powodują kwaśne odbijania. Ślina napływa do ust już na samą myśl o jedzeniu, lecz jedzenie szybko na nowo wywołuje kolkę i biegunkę — dokładnie odpowiada to zapisowi po jedzeniu < w sekcji Modalności. [Clarke]. [Clinical]

Ząbkowanie jest jednym z głównych obszarów zastosowania klinicznego: wyrzynanie się zębów wywołuje ślinotok, stolce o kwaśnym zapachu, wysypkę pieluszkową i ściskające bóle wokół pępka z marudzeniem [Hering], [Tyler]. Dziecko gryzie gryzak, lecz płacze przy potrząsaniu; noszenie w ciepłym otuleniu i ucisk brzucha uspokajają je na krótko. Dla porównania: w obrazie Chamomilla ból jest gwałtowny, a dziecko rozgniewane i nie daje się pocieszyć; w obrazie Magnesia carbonica również występują stolce o kwaśnym zapachu, lecz dziecko jest często szczuplejsze, zmarzliwe i pragnie mleka, które wyraźnie mu szkodzi [Clarke], [Phatak]. [Clinical]

Częste połykanie kwaśnej śliny; u starszych osób z niestrawnością fermentacyjną może wystąpić drapanie w gardle z ciągłym napływem wodnistej śliny do ust. Brak wyraźnego obrazu objawów migdałkowych. Ulga przychodzi wraz z ustępowaniem dolegliwości brzusznych. [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Objawy żołądkowe obejmują kwaśne odbijania, nudności z gromadzeniem się wodnistego płynu w ustach (napływem wodnistej śliny) oraz natychmiastowe przelewanie w brzuchu po jedzeniu [Allen]. Apetyt jest zmienny; niewielkie ilości pokarmu wystarczają do zapoczątkowania fermentacji i ściskających bólów wokół pępka, zwiastujących stolec. Najlepiej tolerowane są ciepłe napoje pite małymi łykami, natomiast owoce, mleko i słodycze niemal zawsze powodują pogorszenie — z wyraźnym odniesieniem do sekcji Modalności oraz Pokarmy i napoje [Clarke]. Wymioty nie są objawem charakterystycznym, jak w przypadku Aethusa czy Ant-c.; tutaj dolegliwości szybko przenoszą się na jelita. [Clinical]

Centralny punkt obrazu leku: ściskające bóle wokół pępka, z przelewaniem w jelitach i uczuciem, jakby zachodziła tam fermentacja; brzuch jest wrażliwy na zimne powietrze i odkrywanie, a ulgę przynosi przyciśnięta do niego ciepła dłoń [Allen], [Clarke]. Dzieci podkurczają nogi, a następnie niecierpliwie je prostują; dorośli pochylają się nieco do przodu i rozluźniają pasek. Kolka często nie ustępuje po stolcu lub ustępuje jedynie na krótko; parcie wkrótce powraca, zgodnie z podkreślaną przez autorów obserwacji krótkotrwałą ulgą [Hering], [Allen]. Porównaj Colocynthis, gdzie zgięcie się wpół przynosi długotrwałą ulgę, a bóle są gwałtowne i tnące; w obrazie Rheum bóle mają mniej nerwobólowy, a bardziej fermentacyjny charakter, zaś kwaśność cechuje wszystkie wydaliny. [Clinical]

Mocz może mieć kwaśny zapach lub powodować lekkie pieczenie ujścia cewki moczowej po częstych stolcach, wskutek miejscowego podrażnienia; poza tym bez cech szczególnych. Nie oznacza to wielomoczu; częstomocz może towarzyszyć niepokojowi. [Clarke]. [Clinical]

Stolec papkowaty, ciastowaty, fermentujący, o kwaśnym zapachu; czasem pienisty; często śluzowy; towarzyszą mu bolesne parcie, uczucie zimna podczas wypróżnienia oraz wzdryganie się lub gęsia skórka po nim [Allen], [Hering], [Clarke]. Wskazówką jest zapach: kwaśny — nie trupi odór Merc. ani zapach zgniłych jaj właściwy Psor. Dziecko płacze przed stolcem, w jego trakcie i po nim, a pod pieluszką powstają nadżerki wskutek kwaśnego charakteru stolca. Parcie szybko powraca; wypróżnienie nie kończy dolegliwości. Należy odróżnić od Podophyllum (chlustające, obfite, bezbolesne stolce rano), Cham. (zielonkawe stolce przypominające posiekane jajka, ze złością i gorącem), Mag.-c. (biegunka o kwaśnym zapachu, z pogorszeniem po mleku i znaczną zmarzliwością) oraz Sulph. (pilna potrzeba wypróżnienia wczesnym rankiem z pieczeniem i ogólnym uczuciem gorąca). [Boericke], [Clarke]. [Clinical]

Brak stałych objawów w sferze płciowej. Sporadycznie nadżerki krocza od kwaśnych stolców u niemowląt karmionych piersią. [Clinical]

W ciąży lub podczas karmienia piersią błędy dietetyczne mogą wywoływać biegunkę o kwaśnym zapachu ze ściskającymi bólami wokół pępka i napływem wodnistej śliny do ust; u niemowląt karmionych piersią pojawia się wysypka pieluszkowa od kwaśnych stolców; korekta diety wraz z Rheum przerywa ten cykl — rozszerzając prawidłowości obserwowane podczas ząbkowania na parę matka–karmione dziecko. [Clarke]. [Clinical]

Oddech krótki i płytki podczas parcia; głęboki wdech pojawia się dopiero po przyłożeniu ciepłego okładu i oddaniu pierwszego stolca — wyraźne odniesienie do modalności poprawa pod wpływem ciepła i po stolcu (na krótko) >. [Clinical]

Kołatanie serca podczas ściskających bólów u nerwowych osób z niestrawnością, ustępujące wraz z uspokojeniem jelit — wtórne, nie na podłożu organicznym. [Clarke]. [Clinical]

Ucisk w klatce piersiowej przy silnej kolce, wskutek odruchowego hamowania głębokiego oddychania; wzdychanie po stolcu; brak pierwotnego zajęcia oskrzeli. [Clinical]

Ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej po wielokrotnych stolcach u dorosłych; dzieci wyginają się w łuk raczej z rozdrażnienia niż z powodu rzeczywistego bólu pleców. Plecy nie są tu obszarem pierwszoplanowym. [Clinical]

Niespokojne kopanie nóżkami u dzieci z kolką; stopy chłodne podczas uczucia zimna przy wypróżnieniu; ciepło skarpet i pościeli przynosi ulgę. [Hering], [Boericke]. [Clinical]

Pot o kwaśnym zapachu powoduje nadżerki w fałdach skóry; częsta jest wysypka pieluszkowa, czerwona i piekąca, związana z kwaśnymi stolcami i śliną. Zapach — po umyciu szybko znów kwaśny — jest wyrazistym objawem charakterystycznym, zauważanym w domu. [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Sen jest przerywany przez parcie i niepokój przed stolcem; niemowlęta śpią niespokojnie i tylko w cieple lub na rękach; po stolcu na krótko zapadają w drzemkę, aż parcie powróci [Hering], [Clarke]. Nocny pot na owłosionej skórze głowy i karku ma kwaśny zapach i przemocza poduszkę; dziecko zrzuca okrycie i natychmiast czuje się gorzej od zimnego powietrza na brzuchu, domagając się ponownego otulenia — powtarza to modalność odkrycie brzucha <; ciepło >. Rodzice opisują powtarzające się przez całą noc aż do wczesnego rana cykle: parcie, stolec, wzdryganie się, krótka drzemka. [Boericke]. [Clinical]

U starszych dzieci sny o tym, że nie zdążyły na czas do ustępu, lub o jedzeniu zakazanych owoców; u dorosłych sny o jedzeniu i kwaśnych smakach, odzwierciedlające niestrawność występującą w ciągu dnia. Ustępują one w miarę wyciszania się fermentacji. [Clinical]

Nie jest to lek gorączkowy jako taki; często występują uczucie zimna podczas oddawania stolca i niewielkie rozgrzanie twarzy po wypróżnieniu; dziecko może najpierw się zaczerwienić, a następnie wzdrygnąć. Przebieg zmian temperatury jest związany z cyklem wypróżnień, a nie z niezależną gorączką. [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Dreszcze podczas oddawania stolca, z gęsią skórką; pot o kwaśnym zapachu, głównie na owłosionej skórze głowy i szyi, nasilający się we śnie i podczas ząbkowania; miejscowe rozgrzanie twarzy po wysiłku. Te wahania wynikają z podrażnienia jelit i bolesnego parcia na stolec, a ustępują w miarę normalizowania się wypróżnień. [Hering], [Boericke]. [Clinical]

Pogorszenie po owocach, mleku, słodyczach i zimnych napojach; poprawa po ciepłych, łagodnych, skrobiowych pokarmach podawanych w małych ilościach (rzadkie kleiki, lekko opieczony chleb), dopóki fermentacja nie ustąpi [Allen], [Clarke]. Apetyt powraca okresowo, lecz przejedzenie ponownie wywołuje dolegliwości; należy uczyć rodziców, by podawali ciepłe posiłki często, w małych ilościach. [Clinical]

Rheum jest lekiem, którego obraz cechuje kwaśna fermentacja: kwaśny charakter stolca, potu i śliny; papkowata, fermentująca biegunka o kwaśnym zapachu ze ściskającymi bólami wokół pępka, bolesnym parciem na stolec, dreszczami podczas oddawania stolca i jedynie krótkotrwałą ulgą po wypróżnieniu [Allen], [Hering], [Boericke]. Dziecko pachnie kwaśno pomimo mycia; brzuch źle znosi zimne powietrze, a dolegliwości łagodzą ciepło i ucisk; jedzenie i picie szybko powodują pogorszenie; ząbkowanie uruchamia cały ten zespół objawów. Należy różnicować z Cham. (złość, jeden policzek czerwony, drugi blady, gorący pot, zielone stolce przypominające „posiekane” kawałki), Mag.-c. (również kwaśne stolce, lecz wyraźna nietolerancja mleka, duża zmarzliwość i pragnienie tłuszczu lub mleka), Calc.-c. (kwaśny pot na głowie, lecz zaparcie i otyła, wiotka budowa ciała), Podoph. (obfite, chlustające, bezbolesne stolce rano), Aethusa (wymioty mlekiem z zapaścią) oraz Ars. (piekące, wodniste stolce z udręką i pragnieniem zaspokajanym małymi łykami). Stałym motywem pozostaje kwaśny charakter objawów wraz z kolką wokół pępka, krótkotrwałą ulgą po wypróżnieniu oraz modalnościami: ciepło > / zimne powietrze <. [Clarke], [Boger], [Boericke], [Tyler]. [Clinical]

• Biegunka podczas ząbkowania / dziecko o kwaśnym zapachu
  • Chamomilla — Zielone stolce przypominające posiekane kawałki; złość, dziecka nie można uspokoić, chyba że jest szybko noszone; pot gorący; zapach nie jest charakterystycznie kwaśny. Rheum: wszystko ma kwaśny charakter, dziecko chce ciepła i powolnego noszenia, ulga po wypróżnieniu jest tylko krótkotrwała. [Clarke], [Tyler].
  • Magnesia carbonica — Wyraźne kwaśne stolce i pogorszenie po mleku; dziecko zmarzliwe i szczupłe, pragnie mleka, które mu szkodzi; mniej obfite pocenie owłosionej skóry głowy. Rheum: bardziej uogólniony kwaśny zapach (potu, śliny, stolca) i ściskające bóle wokół pępka. [Phatak], [Clarke].
  • Calcarea carbonica — Kwaśny pot na głowie i dolegliwości związane z ząbkowaniem, lecz przeważa zaparcie przy wiotkiej budowie ciała; w obrazie Rheum występuje biegunka z fermentującymi stolcami. [Tyler], [Boericke].
  • Aethusa — Wymioty zsiadłym mlekiem z zapaścią; mniej nasilone bolesne parcie na stolec; stolec nie tak kwaśny; w obrazie Rheum dominuje fermentacja jelitowa z kwaśnym charakterem objawów. [Clarke].
• Fermentacja jelitowa / niestrawność
  • Antimonium crudum — Dolegliwości żołądkowe wskutek przejedzenia; język obłożony białym nalotem, niechęć do ciepła kąpieli; stolce nie są typowo kwaśne; więcej nudności i wymiotów. Rheum: kwaśne odbijania i biegunka ze ściskającymi bólami wokół pępka. [Allen], [Clarke].
  • China (Cinchona) — Wzdęcie i cuchnące gazy po owocach; stolce żółte, bezbolesne; wyczerpanie po utracie płynów; brak charakterystycznej dla Rheum kwaśności. [Clarke].
  • Podophyllum — Obfite, chlustające stolce rano, często bezbolesne, z wypadaniem odbytnicy; zapach nie jest wyraźnie kwaśny. W obrazie Rheum występują bolesne parcie na stolec, dreszcze podczas wypróżnienia i kwaśny zapach. [Boericke].
  • Arsenicum — Piekące stolce z udręką, pragnieniem zaspokajanym małymi łykami i niepokojem ruchowym; zapach raczej gryzący niż kwaśny; kolka łagodzona ciepłem, lecz udręka jest nieproporcjonalnie silna; w obrazie Rheum występuje rozdrażnienie bez rozpaczy właściwej Arsenicum. [Clarke], [Nash].
• Modalności kolki
  • Colocynthis — Zgięcie się wpół daje wyraźną ulgę; bóle gwałtowne, tnące. Rheum: ciepło i ucisk pomagają, lecz ulga jest krótka, a dominującym objawem charakterystycznym jest kwaśność. [Boger].
  • Dioscorea — Kolka > przy odginaniu się do tyłu; wzdęcie bardziej w górnej części brzucha. Rheum: ból wokół pępka i bolesne parcie na stolec z kwaśnymi stolcami. [Farrington].

• Lek uzupełniający: Calc.-c. — przy konstytucji z dolegliwościami okresu ząbkowania i kwaśnym potem na głowie, gdy Rheum odpowiada ostremu epizodowi kwaśnej biegunki. [Tyler], [Clarke].
• Lek uzupełniający: Mag.-c. — często stosowany następnie, gdy nietolerancja mleka zaczyna dominować po opanowaniu kwaśnej fermentacji przez Rheum. [Phatak].
• Dobrze działa po: Nux-v. — u rodziców cierpiących na niestrawność po nadużywaniu środków przeczyszczających lub nadmiernym piciu kawy; Rheum usuwa wówczas fazę biegunki fermentacyjnej. [Clarke], [Hughes].
• Dobrze poprzedza: Sulph. — przy nawracających porannych luźnych stolcach i uczuciu gorąca po ustąpieniu ostrej fazy kwaśnych objawów. [Kent].
• Porównaj: Cham., Calc.-c., Mag.-c., Podoph., Aeth., Ars., China, Coloc., Ant-c. — cechy rozróżniające opisano w części Różnicowanie.
• Antidota (skutki dużych dawek): Nux-v., Ipec., Camph. — wobec następstw stosowania dużych dawek rzewienia (uwaga dotycząca dawnej medycyny konwencjonalnej). [Clarke], [Hughes].

• Biegunka podczas ząbkowania z kwaśnym zapachem dziecka, pieluszkowym zapaleniem skóry i ściskającymi bólami wokół pępka: Rheum 6x–30C co 2–6 godzin, wydłużając odstępy w miarę normalizowania się stolców; utrzymywać brzuch w cieple, karmić często, w małych ilościach (pokarmy ciepłe, łagodne), czasowo unikać owoców/mleka/słodyczy. [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Niestrawność fermentacyjna u dorosłych (kwaśne odbijania, napływ wodnistej treści do ust, parcie na stolec po posiłkach): Rheum 30C raz lub dwa razy dziennie przez krótki okres; dodatkowo stosować ciepło na brzuch, umiarkowane porcje i unikać chłodnych napojów do posiłków. [Allen], [Clarke].
• Kwaśny pot na owłosionej skórze głowy u dzieci, przemaczający poduszkę, z rozdrażnieniem: Rheum 6x przed snem przez kilka nocy; porównać z Calc.-c., jeśli przeważają zaparcie lub cechy konstytucyjne. [Boericke], [Tyler].
• Jeśli nietolerancja mleka jest wyraźna po opanowaniu biegunki przez Rheum: przejść do Mag.-c. lub dostosować dietę; wrócić do Rheum, jeśli powrócą kwaśny zapach i ściskające bóle wokół pępka. [Phatak].

Umysł

• UMYSŁ — ROZDRAŻNIENIE — dzieci — przed oddaniem stolca i po nim. — Rozdrażnienie wiąże się z cyklem wypróżnień. [Hering], [Clarke]
• UMYSŁ — CHCE być noszone — powoli — poprawa. — Noszenie w cieple, łagodnie, uspokaja na krótko. [Hering]
• UMYSŁ — DRAŻLIWOŚĆ — jedzenie — po — pogorszenie. — Pokarm ponownie uruchamia fermentację. [Clarke]

Żołądek / Brzuch / Odbytnica (objawy główne)

• ŻOŁĄDEK — ODBIJANIA — kwaśne. — Kwaśność dolegliwości żołądkowych jako objaw charakterystyczny. [Allen]
• ŻOŁĄDEK — NAPŁYW WODNISTEJ TREŚCI DO UST — ze ślinotokiem — kwaśny. — „Woda w ustach” i kwaśny smak. [Allen]
• BRZUCH — BÓL — pępek — wokół — ściskający. — Główne umiejscowienie kolki. [Clarke]
• BRZUCH — ZIMNO — odkrywanie brzucha — pogorszenie. — Źle znosi powiew powietrza na brzuch. [Clarke]
• ODBYTNICA — BOLESNE PARCIE — stolec — podczas — bez ulgi po oddaniu. — Ulga jedynie krótkotrwała. [Allen]
• STOLEC — ZAPACH — kwaśny. — Wyróżniający zapach. [Clarke], [Boericke]
• STOLEC — KONSYSTENCJA — papkowaty; mazisty — fermentujący; pienisty. — Charakterystyczna konsystencja. [Allen]
• STOLEC — ZĄBKOWANIE — podczas — biegunka. — Klasyczny obszar zastosowania. [Hering]

Skóra / Pocenie

• POT — KWAŚNY — dzieci — głowa; owłosiona skóra głowy — podczas snu. — Kwaśny pot na głowie, przemaczający poduszkę. [Hering], [Boericke]
• SKÓRA — NADŻERKI — od stolców — kwaśnych — dzieci. — Pieluszkowe zapalenie skóry wskutek kwaśnych stolców. [Clarke]

Modalności

• OBJAWY OGÓLNE — CIEPŁO — brzuch — poprawa. — Ciepła dłoń lub flanela przynosi ulgę. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — ZIMNE powietrze — pogorszenie — odkrywanie brzucha. — Przeciągi ponownie wywołują ściskające bóle. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — JEDZENIE — po — pogorszenie. — Nawet po małych ilościach. [Allen]
• OBJAWY OGÓLNE — UCISK — brzuch — lekki — poprawa. — Zgięcie się wpół lub ucisk dłonią. [Hering]

Zęby / Jama ustna

• ZĘBY — ZĄBKOWANIE — ślinotok — kwaśny; z biegunką. — Para objawów charakterystycznych. [Hering]
• JAMA USTNA — ŚLINA — obfita — kwaśna — wywołująca nadżerki. — Bolesność kącików ust. [Allen], [Clarke]
• JĘZYK — NALOT — biały — rano. — Odpowiada obrazowi fermentacji. [Allen]

Sen / Gorączka

• SEN — ZABURZONY — stolec — przez parcie przed oddaniem. — Przerywany sen nocny u niemowląt. [Clarke]
• DRESZCZE — PODCZAS — oddawania stolca. — Wzdryganie się z bolesnym parciem na stolec. [Allen], [Hering]

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821–34): fragmenty prób lekowych; kwaśny smak i ślinotok; ściskające bóle brzucha i uwagi o stolcach.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): toksykologia i próba lekowa — papkowate, kwaśne stolce, bolesne parcie na stolec, napływ wodnistej treści do ust, dreszcze podczas oddawania stolca.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): dolegliwości okresu ząbkowania — dziecko o kwaśnym zapachu, pieluszkowe zapalenie skóry, ciepło/ucisk >, odkrywanie <.
Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): charakterystyka substancji wyjściowej; kliniczne objawy charakterystyczne — kwaśny zapach, kolka wokół pępka, krótkotrwała ulga po wypróżnieniu.
Boericke — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): modalności (noc, po jedzeniu; ciepło >; zimne powietrze <), kwaśny pot, biegunka podczas ząbkowania.
Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (lata 1870.): farmakologia rzewienia (antrachinony); uzasadnienie powiązania działania przeczyszczającego → fermentacji jelitowej.
Boger — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności — ciepło >, odkrywanie <; porównania z Cham., Mag.-c., Calc.-c.
Tyler — Homoeopathic Drug Pictures (1942): obrazy kliniczne w okresie ząbkowania; różnice względem Cham. i Calc.-c.
Phatak — Concise Materia Medica (1977): różnicowanie kwaśnych stolców i pogorszenia po mleku; relacja z Mag.-c.
Nash — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): porównania w biegunkach niemowlęcych (Ars., Pod., Cham.).
Dewey — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): postępowanie w biegunce podczas ząbkowania; wskazówki dietetyczne.
Farrington — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): różnicowanie kolki (Coloc., Diosc.) i obrazy fermentacji.