• Odbyt i odbytnica (główna lokalizacja) — Szczeliny, owrzodzenia, guzki krwawnicze z niezwykłą bolesnością, paleniem, kłuciem, purpurowym obrzmieniem; bóle długo po wypróżnieniu; skurcz zwieracza z rozdzierającym bólem [Hering], [Allen], [Clarke].
• Krocze i kość guziczna — Pęknięcia krocza; kokcygodynia nasilająca się podczas siedzenia i po wypróżnieniu; odleżyny okolicy krzyżowej u osób osłabionych lub obłożnie chorych [Clarke], [Boericke].
• Skóra i owrzodzenia — Żylakowe i trudno gojące się owrzodzenia (podudzia, okolica krzyżowa, obrzeża narządów płciowych) z cuchnącą posoką, poszarpanymi brzegami, palącą bolesnością; pęknięcia między palcami stóp przypominające odmroziny [Hering], [Clarke], [Boger].
• Żyły — Zastój żylny w guzkach krwawniczych z purpurowym przekrwieniem; miejscowe pulsowanie i ucisk nasilają dolegliwości [Boger], [Clarke].
• Żeńskie narządy płciowe — Owrzodzenia sromu/warg sromowych z paleniem i szczypaniem, drażniąca wydzielina; pęknięcia krocza i obolałość po porodzie [Hering], [Clarke].
• Jama ustna — Ogniska aftowe lub wrzodziejące z gnilnym smakiem i zapachem; obolałe dziąsła i policzki [Allen], [Clarke].
• Plecy (okolica krzyżowo-guziczna) — Obolałość i palenie w okolicy krzyżowej i kości guzicznej; ucisk podłoża łóżka jest nie do zniesienia; potrzebna miękka poduszka [Clarke], [Boericke].
• Ujścia ciała ogólnie — Otwory ciała (odbyt, srom, usta) są jak otarte, palące, popękane; wydzieliny drażniące i cuchnące — powracający rys charakterystyczny [Hering], [Clarke].

• Ciepłe kąpiele i łagodne ciepłe okłady — Łagodzą palenie, uczucie otarcia, skurcz w obrębie odbytu, sromu i owrzodzeń (powtórzone w działach Odbytnica/Skóra/Żeńskie narządy płciowe) [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Miękkie poduszki; leżenie na boku — Zmniejszają ucisk na kość guziczną i guzki krwawnicze; siedzenie na twardych siedziskach jest nie do zniesienia [Clarke], [Boger].
• Delikatne oczyszczanie; niedrażniące maści — Zmniejszają żrącą wydzielinę i szczypanie (odsyłacz do działów Skóra/Jama ustna) [Clarke].
• Spokój; unikanie długiego siedzenia i stania — Zapobiegają przekrwieniu żylnemu i męczarniom po wypróżnieniu [Boger].
• Chłodne, nieruchome powietrze bez wilgoci — Łagodzi swędzenie i palenie owrzodzeń, o ile nie wywołuje zmarznięcia; nadmierne zimno może powodować szczypanie (lokalna specyfika modalności) [Clarke].
• Miękki stolec / wypróżnianie się w ciepłej wodzie — Mniejsze rozdzieranie w obrębie szczeliny; bóle trwają krócej (powtórzone w dziale Odbytnica) [Hering], [Clarke].
• Uniesienie kończyn — Przy owrzodzeniach żylakowych; zmniejsza pulsowanie [Boger], [Clarke].
• Krótkie okresy snu — Na krótko łagodzą przeczulicę bólową, choć nocą często następuje ogólne pogorszenie [Allen], [Clarke].

• Po wypróżnieniu (długotrwałe bóle) — Główna modalność pogarszająca; po wypróżnieniu przez wiele godzin utrzymują się palenie, kłucie, uczucie otarcia i skurcz [Hering], [Allen], [Clarke].
• Siedzenie (zwłaszcza na twardych powierzchniach) — Nasilają się dolegliwości kości guzicznej i guzków krwawniczych; żyły przepełniają się krwią; szczelina rozdziera się [Clarke], [Boger].
• Noc — Ból, swędzenie i palenie, szczypanie owrzodzeń i cuchnący zapach wydają się nasilać; sen jest przerywany [Allen], [Clarke].
• Dotyk; wycieranie — Nieznośna bolesność przy dotyku odbytu, sromu, brzegów owrzodzeń; wycieranie powoduje otarcia [Hering], [Clarke].
• Długie chodzenie lub stanie — Nasilają się przekrwienie guzków krwawniczych, ból okolicy krzyżowej i pulsowanie owrzodzeń podudzi [Boger], [Clarke].
• Zimno i wilgoć — Spierzchnięcia, pęknięcia i owrzodzenia w okolicy kostek szczypią; pogarszają się szczeliny przypominające odmroziny [Clarke].
• Wino, przyprawy, kawa — Nasilają się palenie w odbytnicy i szczypanie owrzodzeń jamy ustnej (obserwacja kliniczna) [Clarke], [Boericke].
• Ciąża i połóg — Pęknięcia krocza i guzki krwawnicze z purpurowym, bolesnym obrzmieniem; lęk przed wypróżnieniem [Clarke], [Hering].

Pacjenci odpowiadający obrazowi Paeon. są rozdrażnieni i niespokojni wskutek stałego bólu ujść ciała; obawa przed wypróżnieniem — ze świadomością następujących po nim wielogodzinnych męczarni — rodzi lęk, ponurość i drażliwość, natomiast ulga przynosi przejściowy spokój, co odpowiada modalnościom pogorszenia po wypróżnieniu i poprawy po ciepłych kąpielach [Hering], [Clarke]. Są nadwrażliwi na dotyk, wzbraniają się przed badaniem i wycieraniem; bezsenne noce nasilają przygnębienie i poczucie, że są zatruwani własnymi wydzielinami (odsyłacz do cuchnącego zapachu). Może występować przesadna dbałość o czystość i potrzeba wielokrotnego obmywania tych okolic, choć samo oczyszczanie, jeśli jest zbyt intensywne, powoduje otarcia; delikatne stosowanie niedrażniących płynów do obmywania przynosi uspokojenie, zgodnie z modalnością poprawy po delikatnym oczyszczaniu. Pacjenci skarżą się, że najmniejszy ucisk — krawędzi krzesła, ciasnego ubrania czy nawet pościeli — sprawia, że „szaleją z bólu”, co nawiązuje do powinowactwa leku do kości guzicznej i guzków krwawniczych. Wstyd z powodu zapachu i umiejscowienia choroby skłania ich do unikania towarzystwa; w obrazie psychicznym łączą się zatem upokorzenie, lęk przed dotykiem i pragnienie, by „siedzieć w ciepłej wodzie i mieć święty spokój”. Dla porównania: Ratanhia (gwałtowne bóle jak od cięcia nożem, z naglącym parciem i niemal rozpaczliwą potrzebą gorącej wody) oraz Nit-ac. (bóle jak od drzazgi z krwawieniem i szczeliną), podczas gdy obraz Paeon. jest łagodniejszy, z wyraźniejszym uczuciem otarcia, owrzodzeniami, nasilonym cuchnącym zapachem i purpurowym przekrwieniem [Clarke], [Boericke], [Boger]. Gdy stan owrzodzeń się poprawia, a wydzieliny tracą gnilny charakter, pacjenci zgłaszają natychmiastową poprawę nastroju, co dopełnia tak typowy dla tego leku związek objawów miejscowych z psychicznymi.

Ból głowy towarzyszy bezsennym, bolesnym nocom i długotrwałemu parciu; jest tępy, z uczuciem ciężkości, umiejscowiony w okolicy czołowej, z gorącem twarzy, gdy pali odbytnica — jako odzwierciedlenie reakcji autonomicznej [Allen], [Clarke]. Zapachy owrzodzeń lub guzków krwawniczych mogą wywoływać mdłości i nasilać dolegliwości głowy (odsyłacz do działów Jama ustna/Odbytnica). Wino i przyprawy powodują zaczerwienienie twarzy i pulsowanie, gdy ujścia ciała są objęte zapaleniem; spokój i ciepłe kąpiele łagodzą dolegliwości głowy poprzez złagodzenie ich przyczyny (Modalności). W odróżnieniu od Aesculus, gdzie bóle głowy łączą się z osłabieniem pleców, w Paeon. dolegliwości głowy podążają za otarciem ujść ciała i cuchnącą wydzieliną. W głowie rozjaśnia się po oddaniu miękkiego stolca uzyskanym dzięki olejom lub nasiadówce, co odzwierciedla pogorszenia zależne od wypróżnienia. W przypadkach owrzodzeń żylakowych ciężkość głowy pojawia się i ustępuje zależnie od pogody wpływającej na dolegliwości żylne oraz od długiego stania.

Niewielkie działanie pierwotne; oczy mogą szczypać i łzawić podczas nocnych pogorszeń, częściowo z powodu niedoboru snu. U obłożnie chorych z odleżynami powieki są obrzmiałe po przebudzeniu, a obrzęk ustępuje w ciągu dnia; obraz oczu odzwierciedla raczej ogólny stan zatrucia i cuchnących wydzielin niż powinowactwo do narządu wzroku [Clarke]. Widzenie przejściowo zamazuje się podczas napadów bólu i wraca do normy po ustąpieniu gwałtownych dolegliwości odbytnicy. Światłowstręt nie jest charakterystyczny; oczy wyglądają po prostu na zmęczone.

Przelotny szum przypominający ryk z zaczerwienieniem twarzy podczas parcia; uszy stają się gorące, gdy pali odbyt, i ochładzają się po kąpielach — niewielki objaw towarzyszący o charakterze odruchowym [Clarke]. Poza tym bez szczególnych objawów.

Ostre zapachy wydzielin i owrzodzeń odbierane są jako wywołujące mdłości; pacjenci stają się przesadnie wyczuleni na zapachy. Sama błona śluzowa nosa nie wykazuje dolegliwości; ewentualny nieżyt nosa wiąże się przypadkowo z porą roku. Cuchnący oddech przy owrzodzeniach jamy ustnej wiąże objawy nosa z motywem odoru (odsyłacz do działu Jama ustna) [Allen], [Clarke].

Twarz zaczerwieniona podczas napadów, po nich blada i ściągnięta; wargi suche od oddychania przez usta podczas bólu. Wyraz twarzy zdradza lęk przed dotykiem — chory chroni bolesną okolicę i siada bokiem, by oszczędzić kość guziczną. W przewlekłych przypadkach owrzodzeń ziemista cera świadczy o obciążeniu żylnym i toksycznym.

Afty i owrzodzenia na policzkach, języku lub dziąsłach ze szczypaniem, paleniem i cuchnącą śliną; kwaśne lub przyprawione pokarmy wywołują szczypanie (poprawa po niedrażniących płukankach, olejach) [Allen], [Clarke]. Jama ustna odzwierciedla obraz ujść ciała: jakby otarte brzegi, cuchnący zapach i bolesność przy dotyku. Chory je z obawą; wybiera pokarmy miękkie i letnie. Po zbyt energicznym szczotkowaniu pojawiają się drobne krwawiące punkty. Porównaj Merc. (ślinotok, wiotki język, nocne poty) i Kali-bi. (owrzodzenia jak wycięte sztancą); w obrazie Paeon. zmiany w jamie ustnej łączą się z owrzodzeniami krocza i okolicy krzyżowej.

Brak swoistego bólu zębów; szczotkowanie zębów może wywoływać szczypanie aft; szczęki zaciskają się z lęku przed wypróżnieniem. Po cuchnących nocnych potach pojawia się uczucie nalotu na zębach, ustępujące po płukaniu.

Gardziel jak otarta u osób z owrzodzeniami jamy ustnej; połykanie ostrych pokarmów wywołuje szczypanie; ciepłe, niedrażniące napoje przynoszą ulgę [Clarke]. Bez błon; gardło odzwierciedla charakterystyczny obraz owrzodzenia i otarcia widoczny w innych ujściach ciała. Częste odchrząkiwanie w przypadkach z cuchnącymi wydzielinami.

Nudności od zapachu owrzodzeń lub stolca, wskutek niedoboru snu spowodowanego bólem oraz po przyprawach i winie; ustępują po ciepłych napojach i odpoczynku [Allen], [Clarke]. Apetyt zmienny — słaby, gdy odbytnica jest objęta palącym zapaleniem; pacjenci boją się jeść, by nie wywołać wypróżnienia. Pragnienie letnich, miękkich pokarmów, które łatwo przechodzą; zimne jedzenie lub napoje mogą powodować kurczowy ból jelit (odsyłacz do działu Odbytnica). Czkawka występuje niekiedy po płaczu lub bólu.

Kolka, gdy zbliża się wypróżnienie; bolesne parcie z uczuciem, że odbytnica jest owrzodziała. Wzdęcia nasilają dolegliwości guzków krwawniczych i ucisk w okolicy krzyżowej; ciepło i leżenie przynoszą ulgę. Podbrzusze jest obolałe po parciu; ciasne ubrania są nie do zniesienia (Objawy ogólne).

Oddawaniu moczu towarzyszy szczypanie, jeśli pęknięcia krocza sięgają ku przodowi; ucisk guzków krwawniczych sprawia, że przyjęcie pozycji do oddania moczu jest utrudnione i bolesne. Częste parcie w nocy wskutek niepokoju ruchowego; poza tym mocz bez szczególnych cech [Clarke]. Brak swoistego obrazu zapalenia pęcherza.

Główna sfera Paeon.: szczeliny, owrzodzenia, guzki krwawnicze — purpurowe, obolałe, krwawiące — z bólami rozrywającymi, palącymi, kłującymi podczas wypróżnienia oraz, co charakterystyczne, z nieznośnymi bólami utrzymującymi się długo po wypróżnieniu, często przez wiele godzin [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke]. Odbyt jest jak otarty do żywego, popękany, wilgotny, ze złowonnym, żrącym wysiękiem, który powoduje nadżerki; podcieranie jest nie do zniesienia; chorzy siadają w ciepłej wodzie, aby uzyskać ulgę (odsyłacz do modalności). Stolec może być twardy i suchy, po czym następuje skurcz zwieracza, albo miękki, lecz mimo to rozrywa szczelinę; w obu przypadkach objawem charakterystycznym są bóle po wypróżnieniu. Wypadające guzki krwawnicze są niezwykle tkliwe i purpurowe; chodzenie i siedzenie nasilają dolegliwości; pomagają miękkie poduszki i uniesienie. Porównaj Ratanhia (bóle jak od noża, zmuszające do stosowania gorących okładów), Nit-ac. (bóle jak od drzazgi z krwawiącymi szczelinami), Aesculus (suche guzki krwawnicze z bólem pleców, mniej owrzodzeń), Hamamelis (obolałe, krwawiące guzki krwawnicze z przepełnieniem żył) oraz Muriatic acid (sinawe guzki krwawnicze, niezwykła bolesność, zwłaszcza w połogu) [Clarke], [Boger], [Boericke].

Bolesność krocza między moszną a odbytem; siedzenie nasila dolegliwości; stosunek płciowy może powodować otarcia, jeśli występują pęknięcia. Guzki krwawnicze dokuczają po parciu lub alkoholu; objawy ze sfery płciowej są wtórne wobec zmian w obrębie ujść ciała [Clarke]. Porównaj Aesculus, jeśli dominuje ból pleców.

W obrębie sromu i krocza występują owrzodzenia/pęknięcia z pieczeniem i szczypaniem; żrące upławy powodują nadżerki; poporodowe pęknięcia krocza są niezwykle tkliwe, z pogorszeniem podczas siedzenia i poprawą po ciepłych kąpielach [Hering], [Clarke]. Guzki krwawnicze w ciąży i po porodzie są purpurowe, obolałe i łatwo krwawią. Stosunek płciowy jest bolesny, gdy występują szczeliny; chore boją się wypróżnienia podczas miesiączki. Porównaj Muriatic acid (sine, bardzo bolesne guzki krwawnicze w połogu) oraz Graphites (wilgotne szczeliny, lepki wysięk bez nieznośnego bólu po wypróżnieniu).

Niespokojny oddech związany z lękiem przed wypróżnieniem; podczas oddawania stolca oddech jest wstrzymywany, potem pojawiają się westchnienia. Brak astmy; rytm oddechu wraca, gdy ból słabnie.

Kołatanie serca z bólu lub niedoboru snu; ustępuje wraz ze złagodzeniem dolegliwości w obrębie ujść ciała. Przepełnienie żył daje uczucie pulsowania w guzkach krwawniczych i nogach; samo serce nie wykazuje objawów zmian strukturalnych [Boger], [Clarke].

Oddech jest krótki podczas parcia ku dołowi lub gdy ból przeszywa odbytnicę; westchnienie może przynieść ulgę. Brak charakterystycznych objawów oskrzelowych; objawy ze strony klatki piersiowej odzwierciedlają postawę chroniącą przed bólem. Tkliwość nad mostkiem wskutek podpierania się w pochyleniu do przodu, aby odciążyć kość guziczną.

Bolesność okolicy krzyżowej i guzicznej; siedzenie na twardym podłożu jest nie do zniesienia; potrzebna jest miękka poduszka; u osób osłabionych łatwo powstają odleżyny nad kością krzyżową [Clarke], [Boericke]. Po wypróżnieniu kość guziczna pulsuje wraz z odbytem; pomaga leżenie na boku.

Nogi z żylakami i owrzodzeniami — brzegi poszarpane, purpurowe, złowonne; obrzeża palące i bolesne; stanie nasila dolegliwości; uniesienie nóg i delikatne oczyszczanie przynoszą ulgę [Clarke], [Boger]. Pęknięcia między palcami stóp, przypominające odmroziny, szczypią w zimnie i wilgoci; ciepło łagodzi dolegliwości, o ile jest łagodne (odsyłacz do skóry). Wieczorem kostki są ciężkie wskutek zastoju żylnego.

Skłonność do owrzodzeń w obrębie ujść ciała i nisko położonych części ciała: odbytu, sromu, jamy ustnej, nóg, okolicy krzyżowej. Owrzodzenia są bolesne, palące, złowonne, często purpurowe lub sinawe, o poszarpanych brzegach; dotyk jest nie do zniesienia; największą ulgę przynoszą ciepłe kąpiele i niedrażniące opatrunki (modalności) [Hering], [Clarke]. Odleżyny w okolicy krzyżowej są wskazaniem do Paeon., zwłaszcza gdy towarzyszą im odrażający zapach i niezwykła tkliwość. Porównaj Lachesis (ciemne, z oddzielaniem się martwych tkanek), Fluor-ac. (zadawnione owrzodzenia żylakowe), Calendula (miejscowe wspomaganie gojenia), Carbo-veg. (niska żywotność i cuchnące zmiany).

Sen jest przerywany przez bóle odbytnicy i krocza; chory obawia się położyć na noc, ponieważ nasilają się swędzenie z pieczeniem oraz pulsowanie; po krótkich drzemkach budzi się z bolesnością i potrzebą kąpieli (odsyłacz do działów Umysł/modalności) [Allen], [Clarke]. Sen jest niespokojny, z częstymi zmianami pozycji, aby odciążyć kość guziczną. Sny o brudzie, zabrudzonym ubraniu lub szukaniu ustępu odzwierciedlają skupienie na dolegliwościach ujść ciała. Rano pojawiają się zmęczenie, ciężkość głowy oraz ponowna bolesność przy wstawaniu. Jeśli wypróżnienie następuje późnym wieczorem, bóle po wypróżnieniu zajmują pierwszą połowę nocy; jeśli rano — dzień upływa w męczarniach, a noc w wyczerpaniu. Ciepła nasiadówka przed snem wydłuża sen. Łagodne oleje/maści zastosowane przed snem zmniejszają otarcia i nadżerki odczuwane przy następnym przebudzeniu.

Sny o nieczystości, o byciu odsłoniętym w stanie zabrudzenia, o niekończących się korytarzach prowadzących do ustępu oraz o kłuciu lub parzeniu okolicy siedzenia; po przebudzeniu odbyt szczypie, a chory boi się poruszyć (odsyłacz do odbytnicy). W snach może pojawiać się odór, pamiętany po przebudzeniu — psychiczne echo zapachu owrzodzeń [Clarke]. Gdy owrzodzenia się goją, pojawiają się sny o czystej wodzie lub kąpieli, co współgra z charakterystyczną poprawą po ciepłych kąpielach. Występują również sny o upadku na kość ogonową, połączone z nagłym wzdrygnięciem, po którym kość guziczna boli, dopóki chory nie ułoży się odpowiednio na poduszkach. Treść snów wiernie odzwierciedla więc stan ujść ciała.

Brak wysokiej gorączki; wieczorny napływ gorąca z pieczeniem owrzodzeń i pulsowaniem guzków krwawniczych; lekkie dreszcze po narażeniu na zimno i wilgoć; nocne poty o złowonnym zapachu przy aktywnych owrzodzeniach [Clarke], [Boericke]. Temperatura zmienia się wraz z nasileniem miejscowego zapalenia.

Uczucie zimna w zimnie i wilgoci; gorąco w okolicy siedzenia i na brzegach owrzodzeń; nocny pot, zwłaszcza w okolicy krocza i kości krzyżowej, o odrażającym zapachu, nasilający nadżerki [Clarke]. Ciepło łóżka nasila świąd, chyba że wcześniej odbyła się kąpiel. Pot nie łagodzi bólów po wypróżnieniu.

Przyprawy, alkohol, kawa nasilają pieczenie i szczypanie w obrębie ujść ciała; letnie płyny, pokarmy z dodatkiem oleju, duszone owoce sprawiają, że stolce są miększe, a bóle mniejsze (odsyłacz do odbytnicy) [Clarke], [Boericke]. Pragnienie ciepłego jedzenia; zimne napoje mogą wywoływać kurczowe bóle brzucha. Mały apetyt w dniach przepełnionych lękiem.

Paeon. to lek, w którego obrazie występują owrzodzenia i otarcia do żywego w obrębie ujść ciała: odbyt, krocze, srom, jama ustna i skóra nisko położonych części ciała są piekące, popękane, owrzodziałe, ze złowonnymi, żrącymi wydzielinami i niezwykłą tkliwością. Najważniejszym objawem charakterystycznym są bóle podczas wypróżnienia, a zwłaszcza długo po nim, z pogorszeniem podczas siedzenia, w nocy, od dotyku/podcierania, po długim staniu/chodzeniu, w zimnie i wilgoci oraz poprawą po ciepłych kąpielach, na miękkich poduszkach/podczas leżenia na boku, po delikatnym oczyszczaniu/niedrażniących opatrunkach, po uniesieniu nóg przy dolegliwościach żylnych oraz przy miękkich stolcach [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Zastój żylny i owrzodzenia wyjaśniają uwzględnienie w jego zakresie owrzodzeń żylakowych i odleżyn; krótkie porównania: Ratanhia (bóle jak od noża; bezwzględna potrzeba gorącej wody), Nit-ac. (bóle jak od drzazgi; krwawiące szczeliny), Aesculus (suchość, ból pleców, guzki krwawnicze z zastojem), Hamamelis (krwawienie, bolesność), Muriatic acid (sinawe guzki krwawnicze, bolesność w połogu), Graphites (wilgotne szczeliny z lepkim wysiękiem), Lachesis/Fluor-ac. (owrzodzenia z wyraźniejszym oddzielaniem się martwych tkanek/bardziej przewlekłe), Calendula/Hypericum (miejscowo). Gdy dominują te bóle po wypróżnieniu i złowonne owrzodzenia, Paeon. wysuwa się na pierwszy plan.

Szczelina odbytu / nieznośny ból po wypróżnieniu

• Ratanhia — Bóle odbytnicy jak od noża, z nieodpartą potrzebą stosowania bardzo gorącej wody na odbyt; u Paeon. okolica ujścia jest otarta do żywego, owrzodziała, złowonna, purpurowa, a owrzodzenia obejmują szerszy obszar [Clarke], [Boger].
• Nitric acid — Bóle jak od drzazgi, smugi krwi, szczeliny; mniej odoru, bardziej ostry ból; u Paeon. ból jest łagodniejszy w charakterze, palący, jak w otartej do żywego tkance, z brzegami owrzodzeń [Boericke], [Clarke].
• Aesculus — Suche, niekrwawiące guzki krwawnicze z bólem okolicy krzyżowej/pleców; ból po wypróżnieniu utrzymuje się krócej; u Paeon. wyraźne bóle po wypróżnieniu i owrzodzenia [Boger].
• Hamamelis — Krwawiące guzki krwawnicze z bolesnością i przepełnieniem żył; u Paeon. dodatkowo owrzodzenia z obnażeniem tkanek i złowonny wysięk [Clarke].
• Muriatic acid — Sinawe, bardzo bolesne guzki krwawnicze w połogu; obraz Paeon. obejmuje pęknięcia krocza i owrzodzenia z poprawą po ciepłej kąpieli [Boericke].

Ból kości guzicznej / odleżyny okolicy krzyżowej

• Hypericum — Bóle związane ze zmiażdżeniem nerwów, strzelające w górę kręgosłupa; u Paeon. przeważają owrzodzenia z obnażeniem tkanek i zmiany odleżynowe ze złowonnym zapachem [Clarke].
• Ruta — Ból okostnej kości guzicznej wskutek przeciążenia; u Paeon. wskutek owrzodzenia/ucisku i guzków krwawniczych [Boger].
• Aesculus — Ból kości guzicznej związany z guzkami krwawniczymi, ale mniej owrzodzeń i odoru [Boger].

Owrzodzenia żylakowe / trudno gojące się

• Fluoric acid — Długotrwałe owrzodzenia żylakowe u osób źle znoszących ciepło; Paeon., gdy są tkliwe, złowonne, poszarpane i powiązane ze zmianami w ujściach ciała [Clarke], [Boericke].
• Lachesis — Ciemne, z oddzielaniem się martwych tkanek, ze skłonnością do zmian septycznych; u Paeon. mniejsza skłonność septyczna, bardziej palące, jak otarte do żywego, z niezwykłą tkliwością [Clarke].
• Carbo-veg. — Niska żywotność, zimno, cuchnące owrzodzenia; u Paeon. silniejszy ból i lęk przed dotykiem [Boger].

Owrzodzenia sromu / jamy ustnej

• Graphites — Szczeliny z lepką wydzieliną; skóra gruba; u Paeon. silniejsze pieczenie i obnażenie tkanek ze złowonną, posokowatą wydzieliną [Clarke].
• Mercurius — Ślinotok, nocne poty, gąbczaste dziąsła; Paeon. nie ma ogólnoustrojowego obrazu Merc. [Allen].
• Kali-bichromicum — Owrzodzenia jamy ustnej jak wycięte sztancą; u Paeon. owrzodzenia są poszarpane i palące [Clarke].

• Lek komplementarny: Ratanhia — Wspólne nieznośne bóle po wypróżnieniu; stosowane naprzemiennie zależnie od przewagi fazy bólów jak od noża lub owrzodzeń z obnażeniem tkanek [Clarke], [Boger].
• Lek komplementarny: Hamamelis — Żylne krwawienie i bolesność, gdy Paeon. złagodzi dolegliwości brzegu owrzodzenia [Clarke].
• Lek komplementarny: Calendula (miejscowo) — Leczenie wspomagające oczyszczanie/naskórkowanie owrzodzeń/pęknięć, podczas gdy Paeon. działa konstytucyjnie [Boericke].
• Dobrze działa po: Nux-vomica — U drażliwych chorych z zaparciem, gdy wypróżnianie się poprawia, lecz utrzymują się bóle owrzodziałych, obnażonych tkanek [Boger].
• Dobrze działa po: Aesculus — Gdy ból pleców i zastój żylny zmniejszyły się, ale pozostają bóle po wypróżnieniu [Boger].
• Dobrze poprzedza: Graphites — Jeśli szczelina staje się przewlekła, z lepkim wysiękiem, po złagodzeniu przez Paeon. ostrej bolesności obnażonych tkanek [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Fluor-ac./Lachesis — W uporczywych owrzodzeniach żylakowych po uspokojeniu bólu [Clarke].
• Leki pokrewne (grupa): Ratanhia, Nit-ac., Aesculus, Hamamelis, Muriatic acid, Graphites, Fluor-ac., Lachesis, Carbo-veg., Hypericum, Calendula — dobór według charakteru bólu, krwawienia, charakteru owrzodzenia i odoru.
• Antidota (czynnościowe): Ciepłe nasiadówki, niedrażniące środki zmiękczające, miękkie podkładki, odpoczynek z uniesieniem, dieta zapewniająca miękki stolec — wzmacniają działanie leku [Clarke], [Boericke].

• Szczelina odbytu z bólem trwającym godzinami po wypróżnieniu: Natychmiast ciepła nasiadówka, Paeon. 30C co 2–4 godziny w pierwszym dniu, następnie wydłużać odstępy; podawać interkurencyjnie Ratanhia tylko wtedy, gdy bóle stają się podobne do cięcia nożem [Clarke], [Boger].
• Poporodowe pęknięcia krocza + purpurowe guzki krwawnicze: Paeon. 200C jednorazowo w dniu zgłoszenia się; miejscowo opatrunki z Calendula; powtórzyć Paeon. przy wyraźnym nawrocie pieczenia jak na otartej powierzchni [Hering], [Boericke].
• Odleżyny okolicy krzyżowej (cuchnące, niezwykle bolesne przy dotyku): Paeon. 30C dwa razy dziennie wraz ze zmianami ułożenia ciała, materacem powietrznym i łagodnym oczyszczaniem; zwiększyć potencję, gdy ból i cuchnący zapach się zmniejszą [Clarke].
• Owrzodzenie żylakowe, bolesne przy dotyku, o poszarpanych brzegach, cuchnące: Unieść kończynę, oczyszczać, Paeon. wewnętrznie; jeżeli po złagodzeniu bólu utrzymuje się przewlekłe owrzodzenie, następnie zastosować Fluor-ac. [Clarke], [Boericke].

Umysł

• Drażliwość i lęk przed wypróżnieniem; obawa przed późniejszym bólem — charakterystyczne zachowanie w przypadkach szczelin i guzków krwawniczych [Clarke], [Hering].
• Niechęć do dotykania i badania zajętych części ciała — skrajna przeczulica [Hering].
• Skrupulatna dbałość o czystość, jednak zbyt intensywne oczyszczanie nasila objawy — potrzeba delikatnej pielęgnacji [Clarke].
• Przygnębienie z powodu cuchnących wydzielin — związek przykrego zapachu ze stanem psychicznym [Clarke].
• Poprawa pod wpływem ciepłych kąpieli i spokoju — rubryka dotycząca postępowania pielęgnacyjnego [Boericke].
• Niepokój w nocy z powodu pieczenia w obrębie otworu ciała — pogorszenie nocne [Allen].

Głowa

• Ból głowy wskutek niedoboru snu i parcia przy wypróżnieniu — uczucie ciężkości w okolicy czołowej [Allen].
• Zaczerwienienie twarzy towarzyszące pieczeniu w odbytnicy — współtowarzysząca reakcja autonomiczna [Clarke].
• Pogorszenie po winie i przyprawach — czynniki drażniące naczynia [Clarke].
• Poprawa po złagodzeniu dolegliwości odbytu (nasiadówka, miękki stolec) — ulga po złagodzeniu przyczyny [Clarke].
• Uczucie ciężkości u osób z dolegliwościami żylnymi — związek z żylakami [Boger].
• Nudności od cuchnącego zapachu — związek z zapachem [Clarke].

Jama ustna

• Afty i owrzodzenia z pieczeniem i cuchnącym zapachem — charakterystyczny obraz objawów w jamie ustnej dla Paeon. [Allen], [Clarke].
• Kwaśne i przyprawione potrawy nasilają objawy — szczypanie [Clarke].
• Ciepłe, łagodne płukanki przynoszą poprawę — zabieg pielęgnacyjny [Clarke].
• Niewielkie krwawienie przy szczotkowaniu zębów — nadżerkowe brzegi [Allen].
• Gnilny smak — motyw cuchnącego zapachu [Clarke].
• Bolesność przy dotyku — podobieństwo do objawów w innych otworach ciała [Hering].

Odbytnica / Odbyt

• Szczelina odbytu; bóle utrzymujące się długo po wypróżnieniu — objaw charakterystyczny [Hering], [Clarke].
• Guzki krwawnicze, purpurowe, niezwykle bolesne — żylne guzki z nadżerkami i owrzodzeniami [Boericke].
• Owrzodzenia odbytu; cuchnące sączenie; podcieranie nie do zniesienia — zasadniczy obraz zmian chorobowych [Clarke].
• Skurcz zwieracza po wypróżnieniu — męczarnia po oddaniu stolca [Allen].
• Ciepła nasiadówka przynosi poprawę; siedzenie nasila objawy — główne modalności [Hering], [Boger].
• Krwawienie ze szczypaniem i pieczeniem — pieczenie w obrębie odbytu [Clarke].

Żeńskie narządy płciowe

• Piekące owrzodzenia i pęknięcia sromu oraz krocza — motyw otworów ciała [Hering], [Clarke].
• Guzki krwawnicze w połogu, bardzo bolesne — porównaj Muri-ac. [Boericke].
• Upławy drażniące, powodujące nadżerki — nadżerki w obrębie ujścia [Clarke].
• Stosunek płciowy bolesny z powodu szczelin — lęk przed dotykiem [Clarke].
• Ciepłe kąpiele łagodzą bolesność krocza — postępowanie pielęgnacyjne [Hering].
• Siedzenie nasila dolegliwości kości guzicznej i krocza — wpływ ucisku [Clarke].

Skóra / Owrzodzenia

• Owrzodzenia żylakowe, cuchnące, bolesne przy dotyku, o poszarpanych brzegach — charakterystyczny obraz owrzodzeń podudzi w Paeon. [Clarke].
• Odleżyny nad kością krzyżową, niezwykle bolesne przy dotyku — kluczowe wskazanie [Boericke].
• Pęknięcia między palcami stóp; podobne do odmrozin — skłonność do pęknięć [Clarke].
• Delikatne oczyszczanie ciepłą wodą i łagodne opatrunki przynoszą poprawę — rubryka dotycząca pielęgnacji [Clarke].
• Zimno i wilgoć nasilają dolegliwości szczelin — modalność pogodowa [Clarke].
• Dotyk nasila ból brzegów owrzodzenia — hiperalgezja [Hering].

Plecy / Objawy ogólne

• Kość guziczna obolała; siedzenie na twardym podłożu nie do zniesienia — poduszka > [Clarke], [Boericke].
• W nocy nasilają się bóle i cuchnący zapach — zależność od pory [Allen].
• Poprawa pod wpływem ciepłych kąpieli; poprawa przy miękkim stolcu — ogólne czynniki poprawy [Hering], [Clarke].
• Długotrwałe stanie i chodzenie nasilają bóle związane z żyłami — związek z żylakami [Boger].
• Zimno i wilgoć nasilają objawy; uniesienie chorej części ciała przynosi poprawę — zależności żylne i pogodowe [Clarke], [Boger].
• Wyraźnie zaznaczony cuchnący zapach wydzielin — wskazówka przy wyborze leku [Clarke].

Hahnemann — Chronic Diseases / Materia Medica notes (1828–30): fragmenty prób lekowych; bóle związane ze szczeliną odbytu; nadżerki w obrębie otworów ciała.
Hering — The Guiding Symptoms (1879): szczeliny i owrzodzenia odbytu oraz sromu; bóle kości guzicznej; pogorszenie w nocy; poprawa pod wpływem ciepłych kąpieli.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): bóle odbytnicy po wypróżnieniu; skurcz zwieracza; owrzodzenia jamy ustnej; cuchnący zapach.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): potwierdzenia kliniczne — purpurowe, obolałe guzki krwawnicze; pęknięcia krocza; owrzodzenia żylakowe i trudno gojące się; modalności; uwagi dotyczące diety i trybu postępowania.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — nadżerki i owrzodzenia otworów ciała; odleżyny; poprawa po ciepłej kąpieli; relacje między lekami.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): objawy ogólne — bóle po wypróżnieniu; zastój żylny; pogorszenie podczas stania i chodzenia; porównania (Ratanhia, Aesculus, Hamamelis).
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1941): zwięzłe wskazówki dotyczące odbytnicy i szczelin; powinowactwo do owrzodzeń i żył; modalności.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): cenne wskazówki kliniczne dotyczące leczenia dolegliwości odbytnicy; różnicowanie z Ratanhia i Nit-ac.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): leczenie szczelin i guzków krwawniczych; opieka w połogu; stosowanie nasiadówek.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): porównanie leków na dolegliwości otworów ciała (Paeon., Ratanhia, Nit-ac., Aesculus).
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): szczegóły obrazu klinicznego — lęk przed dotykiem, poduszki, ciepłe kąpiele; wskazówki dotyczące pielęgnacji.
Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): historyczne zastosowanie zielarskie; zestawienie tendencji toksycznych i do powstawania owrzodzeń.