• Górne drogi oddechowe (nos i nosogardło) — Katar z podrażnieniem, napadowe kichanie, wydzielina powodująca otarcia skóry; zapachy i ciepłe pomieszczenia wywołują napady (obraz kataru siennego) [Clarke], [Allen].
• Oskrzela i płuca — Kaszel skurczowy ze świszczącym oddechem i uciskiem w klatce piersiowej; duszność rozedmowa z orthopnoë i rzężeniem, lecz z małą siłą do odkrztuszania [Boericke], [Boger].
• Krew (utlenianie) — Obraz methemoglobinemii i hemolizy: sinica, osłabienie, ciemny mocz, żółtaczka wskutek rozpadu krwi [Hughes], [Clarke].
• Nerki i drogi moczowe — Podrażnienie z obecnością albuminy lub hemoglobiny w moczu, skąpy, ciemny, cuchnący mocz, pieczenie lub obolałość w okolicy lędźwiowej [Allen], [Clarke].
• Wątroba — Wtórna żółtaczka ze złym samopoczuciem, zażółceniem spojówek i gorzkim smakiem; obolałość w okolicy wątroby po napadach nieżytu lub astmy [Hughes].
• Oczy — Światłowstręt, łzawienie, niewyraźne widzenie podczas nieżytu; toksykologiczne opisy zmętnień soczewki stanowią punkt odniesienia w porównaniach dotyczących przewlekłego mętnienia ośrodków optycznych oka [Clarke], [Hughes].
• Skóra — Świąd, wyprysk i zapalenie skóry po kontakcie z oparami lub substancją stałą; palące, szczypiące wykwity [Clarke].
• Układ nerwowy (głowa i układ przedsionkowy) — Bóle i zawroty głowy, nudności w ciepłych, dusznych pomieszczeniach przy narażeniu na opary; większe poczucie równowagi na chłodnym powietrzu [Allen], [Clarke].

• Chłodne, świeże powietrze — Łagodzi katar, zmniejsza astmę i ciężkość głowy; chory szuka miejsca przy oknie (motyw powracający w całym opisie objawów) [Clarke].
• Siedzenie z podparciem lub pochyleniem do przodu — Łagodzi orthopnoë; wysiłek wydechowy staje się bardziej równomierny (typ rozedmowy) [Boericke].
• Swobodne odkrztuszanie lub odpływ wydzieliny z nosa — Gdy śluz swobodnie odpływa, zmniejsza się ucisk w klatce piersiowej i głowie (ulga w nieżycie) [Allen].
• Zimne okłady na oczy i czoło — Łagodzą światłowstręt i pulsowanie podczas napadów [Clarke].
• Milczenie i unikanie zapachów — Ograniczenie mówienia, opuszczenie pomieszczeń pachnących perfumami i usunięcie kulek na mole (czynnika wyzwalającego) uspokajają napady [Clarke], [Hughes].
• Powolne, miarowe oddychanie — Zmniejsza skurczowy kaszel; krótkie wstrzymanie oddechu łagodzi łaskotanie [Boger].
• Po oddaniu stolca i moczu — W stanach przekrwienia ogólne uczucie ucisku nieco ustępuje, gdy wydalanie zostaje wznowione [Allen].
• Spokojny spacer w chłodny wieczór — Wydłuża przerwy między napadami kichania i łagodzi świszczący oddech (krótkie opisy przypadków) [Clinical].

• Ciepłe, duszne pomieszczenia lub ciepło łóżka — Nasilają się katar, kichanie, świszczący oddech, ból głowy i nudności [Clarke].
• Zapachy — zwłaszcza smoły węglowej, kulek na mole, perfum i dymu — Wywołują napady kichania lub kaszlu oraz ściskanie w klatce piersiowej [Hughes], [Allen].
• Noc i okres po śnie — Astma i orthopnoë nasilają się w pozycji leżącej; kaszel budzi ze snu; sinica jest wyraźniejsza [Boericke].
• Wysiłek lub wchodzenie pod górę — Wywołują astmatyczne ściskanie i kołatanie serca; chory musi usiąść [Boger].
• Nagła zmiana temperatury (z ciepła w zimny przeciąg przy spoceniu) — Wywołuje kichanie i kaszel [Clarke].
• Wilgotna pogoda lub mgła — Nasilają nieżyt i świszczący oddech; mocz staje się skąpy i ciemny (rysy malaryczne i związane z krążeniem wrotnym) [Allen].
• Tłumienie wydzielania — Zahamowanie kataru lub kaszlu nasila ucisk w klatce piersiowej (cecha grupy leków ze smoły węglowej) [Boger].
• Silne światło — Oczy szczypią i łzawią; bóle głowy nasilają się (światłowstręt) [Clarke].
• Tłuste lub ciężkostrawne posiłki — Nudności, gorzki smak i astma po kolacji w nagrzanym pomieszczeniu [Boericke].
• Ciasny ucisk wokół klatki piersiowej lub szyi — Uczucie ściskania nasila kaszel i duszność [Allen].
• Schylanie się — Krew napływa do głowy; zawroty głowy z nudnościami [Clarke].
• Kontakt z naftalenem lub przechowywanie go w odzieży — Przedłuża katar, wywołuje świąd skóry i ciemnienie moczu (wskazówka toksykologiczna) [Hughes].

Chory jest drażliwy, cierpi na ból głowy i nie toleruje zapachów; obawia się dusznych pomieszczeń i odczuwa ucisk, gdy tylko poczuje woń kulek na mole lub perfum [Clarke], [Hughes]. Niepokój skupia się na oddychaniu — jest to raczej lęk przed kolejnym skurczem niż obawy podsycane wyobraźnią; w cieple dominuje przytępienie i ociężałość, a na chłodnym powietrzu pojawia się większa jasność umysłu (Czynniki łagodzące objawy: świeże powietrze). Koncentracja słabnie, gdy głowa pulsuje, a z nosa płynie obfita wydzielina; najmniejsze zahamowanie wydzielania wywołuje niepokój ruchowy z uczuciem duszenia się, co bezpośrednio nawiązuje do modalności pogorszenia po zahamowaniu wydzielania. Dzieci stają się marudne i nieustannie pocierają nos; dorośli milkną, chcąc, by otwarto okna i usunięto źródła zapachów. Wyraźna jest ulga psychiczna po swobodnym odkrztuszaniu: nastrój szybko się poprawia, gdy ustępuje ucisk w klatce piersiowej i zaczyna płynąć wydzielina z nosa; ten sam wzorzec opisano w Objawach ogólnych. W przeciwieństwie do Arsenicum niepokojowi nie towarzyszy niespokojne chodzenie; w przeciwieństwie do Sabadilla w obrazie psychicznym mniej jest drobiazgowości, a większe znaczenie ma wywoływanie objawów przez zapachy. Po napadzie występują apatyczne zmęczenie i pragnienie spokojnego leżenia przy otwartym oknie, co podkreśla charakterystyczną dla obrazu leku potrzebę chłodnego powietrza [Allen], [Clarke].

Ciężki ucisk w okolicy czołowej narasta wraz z katarem; pogarsza się w ciepłych pomieszczeniach i pod wpływem zapachów; schylanie się powoduje przekrwienie i zawroty głowy z nudnościami [Clarke]. Skóra głowy wydaje się napięta; skronie pulsują podczas napadów kichania; potylica staje się gorąca, choć przy ciężkiej astmie twarz może być blada z sinawym odcieniem (motyw utleniania krwi). Ból głowy łagodnieje, gdy wydzielina z nosa swobodnie odpływa (Czynniki łagodzące objawy: odpływ wydzieliny) lub gdy chory wychodzi na chłodne powietrze; powraca po zahamowaniu wydzielania. Bólowi głowy towarzyszy światłowstręt; oczy łzawią i szczypią pod wpływem światła, co łączy objawy oczne i nosowe. Krótkie porównanie: Kali-bich. wykazuje ucisk w zatokach z ciągliwymi czopami śluzowymi i bólem w stałych punktach; u Naphtin. bardziej zaznaczają się napadowe kichanie, pogorszenie od zapachów i towarzyszący odcień siniczy [Boger], [Clarke].

Szczypanie, łzawienie i światłowstręt towarzyszą gwałtownym objawom nosowym; spojówki czerwienieją, a podczas napadów widzenie przejściowo staje się niewyraźne [Clarke]. W przypadkach przewlekłego narażenia opisywane są zamglone widzenie, męty przed oczami i zmęczenie wzroku; literatura odnotowuje doświadczalnie wywołane toksyczne zmiany soczewki, co daje jedynie słaby punkt odniesienia do porównań w powolnym mętnieniu soczewek (podstawa: [Toxicology]) [Hughes]. Objawy oczne łagodnieją pod wpływem zimnych okładów i chłodnego powietrza; nasilają się w pomieszczeniach oświetlanych gazem lub ogrzewanych (odsyłacz do Modalności). Łzy mogą nieznacznie podrażniać skórę; przy powtarzającym się kontakcie z oparami powieki swędzą (powiązanie z objawami skóry). W przeciwieństwie do Euphrasia łzawienie nie jest wyraźnie drażniące przy łagodnej wydzielinie z nosa — cała wydzielina ma skłonność do działania drażniącego.

Uczucie pełności i brzęczenie towarzyszą przekrwieniu głowy; dzwonienie nasila się w gorącym pomieszczeniu i ustępuje przy oknie [Allen]. Nagłe kichnięcie wstrząsa uszami; hałas lub perfumy w salach publicznych wywołują napady, zmuszając chorego do wyjścia na zewnątrz. Przewlekłe zapalenie ucha nie należy do tego obrazu; objawy uszne odzwierciedlają przekrwienie i niedobór tlenu, nie stanowią zaś głównej lokalizacji dolegliwości.

Główna sfera powinowactwa. Gwałtowne, wielokrotne kichanie seriami; wodnisty katar z wydzieliną powodującą otarcia skóry; uczucie otarcia wewnątrz nozdrzy; zapachy (kulek na mole, smoły węglowej, perfum, dymu) i ciepłe pomieszczenia natychmiast wywołują napady [Clarke], [Hughes], [Allen]. Zatkanie nosa występuje naprzemiennie po obu stronach; łaskotanie wysoko w nosie zmusza do pociągania nosem i kichania, aż łzy płyną strumieniem. Katar często ma charakter sezonowy (katar sienny), pogarsza się wieczorem i nocą w pomieszczeniach; poprawa na chłodnym, świeżym powietrzu i przy swobodnym odpływie wydzieliny (Czynniki łagodzące objawy). Jeśli odpływ ustaje, szybko narasta ucisk w głowie i klatce piersiowej, co odpowiada modalności pogorszenia po zahamowaniu wydzielania i powraca w działach Klatka piersiowa oraz Objawy ogólne. Porównaj Sabadilla (kichanie < zapachy, lecz z wyraźną marzliwością i łaskotaniem w gardle jak od ziarenka), Arundo (świąd przy nozdrzach), Allium-cep. (drażniąca wydzielina z nosa, łagodne łzy), Euphrasia (drażniące łzy, łagodna wydzielina z nosa); u Naphtin. występują napady wyzwalane zapachem smoły węglowej oraz motyw sinicy i astmy.

Twarz blada, czasem sinawa wokół warg podczas astmatycznego ściskania; rysy ściągnięte od wysiłku; przy utrzymującym się skurczu pojawiają się krople potu [Allen]. Nozdrza czerwienieją i łuszczą się wskutek otarć wywołanych wydzieliną; górna warga jest obolała od ciągłego wycierania. W gorących pomieszczeniach pojawia się rumieniec, który blednie przy oknie; twarz odzwierciedla głód tlenowy i nieżyt z podrażnieniem. Obolałość w okolicy kości jarzmowych po całym dniu kichania łączy objawy twarzy z obrazem nosa i głowy.

Gorzki smak lub smak smoły węglowej, gdy wydzielina kataralna gęstnieje; podniebienie i cieśń gardzieli wydają się otarte, z suchym łaskotaniem, które sięga ku nosowi i schodzi do krtani [Clarke]. W ogrzewanych pomieszczeniach język pokrywa cienki biały nalot; pragnienie niewielkie, chory pije chłodne płyny małymi łykami, co łagodzi łaskotanie w gardle (Czynniki łagodzące objawy). U osób narażonych ślina może mieć słabą woń kulek na mole (nawiązanie toksykologiczne). Mówienie wywołuje kaszel i ponownie wzbudza łaskotanie (odsyłacz do działów Klatka piersiowa i Oddychanie). Brak głębokich owrzodzeń; obraz obejmuje nieżyt z podrażnieniem.

W dniach z przekrwieniem głowy pojawia się uczucie ścierpnięcia zębów; zaciskanie ich powoduje wstrząs odczuwany w skroniach. Brzeg dziąseł jest obolały wskutek oddychania ustami w nocy; chory unika gorącego jedzenia, które szczypie w otarte gardło. Objawy zębowe mają znaczenie drugorzędne i odzwierciedlają podrażnienie błon śluzowych.

Łaskotanie z pieczeniem i uczuciem otarcia biegnie od nozdrzy tylnych do krtani, z suchym kaszlem; pogorszenie w ciepłych pomieszczeniach, od mówienia i zapachów; poprawa na chłodnym powietrzu i przy powolnym oddychaniu [Clarke], [Allen]. Migdałki nie są wyraźnie obrzmiałe; odczucie przypomina raczej szczypiący nieżyt niż właściwą anginę. Śluz początkowo rzadki, później gęstszy i szarobiały; swobodne odkrztuszanie łagodzi ucisk (Czynniki łagodzące objawy). Uczucie kuli w gardle i dyskomfort od ciasnego kołnierzyka występują podczas astmatycznych nocy, lecz są mniej zaznaczone niż u Naja/Lachesis; u Naphtin. przeważa podrażnienie, nie zaś skurczowe ściskanie wywoływane kołnierzykiem.

Nudności z uczuciem pełności w głowie w dusznych pomieszczeniach; zapachy budzą wstręt; niechęć do tłustego jedzenia; gorzki smak z lekkim uczuciem ciągnięcia w okolicy wątroby [Clarke], [Boericke]. Wymioty są rzadkie; odbijanie tylko częściowo łagodzi ucisk. Apetyt powraca po wyjściu na powietrze i odpływie wydzieliny; zahamowanie kataru ponownie wywołuje nudności (odsyłacz do działu Nos). Niechęć do jedzenia jest częścią nietolerancji smoły węglowej, nie zaś pierwotnym zapaleniem żołądka.

Ciężar w prawym podżebrzu przy nieżycie lub astmie; uczucie ciągnięcia w okolicy śledziony podczas wilgotnej pogody (rys malaryczny) [Allen]. Wzdęcie uciska ku górze, utrudniając oddychanie; poprawa po oddaniu gazów. Brak gwałtownej kolki; dolegliwości mają charakter przekrwienny, nasilają się w cieple i łagodnieją na powietrzu. Naprzemienne zaparcie i miękki stolec odzwierciedlają ogólne cykle nieżytowe.

Skąpy, ciemny mocz, czasem dymny, z albuminą lub hemoglobiną; silny zapach; pieczenie w okolicy lędźwiowej lub szyi pęcherza; parcie na mocz, lecz oddawane ilości są małe [Allen], [Clarke]. Wysiłek i ciepło zmniejszają ilość moczu; przebywanie na świeżym powietrzu i odpoczynek ją zwiększają (Czynniki łagodzące objawy). Po silnym narażeniu pojawiają się smugi krwi w moczu (toksykologia [Hughes]). Swobodniejszemu oddawaniu moczu towarzyszy zmniejszenie ucisku w głowie i klatce piersiowej — „droga wydalania się otwiera, w klatce piersiowej robi się lżej” — jest to obserwacja przy łóżku chorego odnotowana dla tego leku.

Zaparcie wskutek przebywania w gorących pomieszczeniach; po wyjściu na powietrze stolec staje się luźniejszy. Pieczenie odbytu, gdy wydzieliny powodują otarcia skóry (odsyłacz do działu Skóra). Nie jest to lek na szczelinę odbytu; objawy odbytnicze mają znaczenie drugorzędne i odzwierciedlają drażniący nieżyt.

Popęd płciowy słabnie podczas napadów nieżytu lub astmy; nocne polucje nasilają dolegliwości oddechowe następnego dnia. Świąd moszny w rozgrzanym łóżku odzwierciedla reaktywność skóry, a nie chorobę układu moczowo-płciowego. Brak swoistego obrazu objawów prostaty.

U niektórych kobiet nieżyt i astma nasilają się w okresie okołomiesiączkowym, zwłaszcza w ogrzewanych pomieszczeniach; chłodne powietrze i swobodny odpływ wydzieliny zmniejszają ucisk w klatce piersiowej [Clarke]. Odnotowano świąd sromu po narażeniu na kulki na mole przechowywane w odzieży (obserwacja toksykologiczna). Pogorszenie w ciąży przejawia się głównie nudnościami od zapachów i dusznością w dusznych pomieszczeniach; ulga przy otwartym oknie.

Oddech krótki, szybki, świszczący, z suchym kaszlem wywołanym łaskotaniem ciągnącym się od nozdrzy tylnych do krtani; poprawa na świeżym powietrzu, pogorszenie w ciepłych pomieszczeniach, pod wpływem zapachów, podczas mówienia i w nocy [Clarke], [Allen]. Duszność powraca po śnie w ogrzanym pokoju; ciepło łóżka szkodzi — chory zrzuca okrycie i podchodzi do okna. Pauza wydechowa wydłużona (odczucie jak przy rozedmie); kilka głębokich, powolnych oddechów może na krótko przerwać skurcz (Czynniki łagodzące objawy). Gdy wydzielina z nosa odpływa swobodnie, oddychanie staje się łatwiejsze — por. Nos / Objawy ogólne.

Kołatanie serca towarzyszy astmie i napływowi krwi do głowy; w cieple tętno jest miękkie i szybkie; podczas wchodzenia po schodach występują przerwy w biciu serca [Allen]. Sine wargi podczas ciężkich napadów wskazują na związek serca z utlenowaniem krwi (Powinowactwo). Brak obrazu właściwego chorobom zastawek; serce jest obciążone przez płuca i zmiany we krwi. Złagodzenie skurczu w klatce piersiowej uspokaja tętno; pomagają chłodne powietrze i odpoczynek z podparciem tułowia.

Ucisk w klatce piersiowej i świszczący oddech, rzężenia z niemożnością swobodnego odkrztuszania; orthopnoë w nocy; chory siada, pochyla się do przodu, szuka chłodnego powietrza [Boericke], [Boger]. Napadowy kaszel, wywoływany przez zapachy i ciepło, kończy się odkrztuszeniem skąpej, lepkiej plwociny; przy jego zahamowaniu nasilają się sinica i niepokój — odpowiada to pogorszeniu wskutek tłumienia objawów. Wydech wydaje się szczególnie utrudniony u osób z rozedmą; ściany klatki piersiowej poruszają się nadmiernie, a mimo to powietrze zdaje się uwięzione. Krótkie porównania: Ipecac. (skurcz z nudnościami, niewiele rzężeń), Ant-t. (rzężenia z otępieniem, sinicą, sennością), Grindelia (nie może wykonać wydechu; musi usiąść), Blatta (przyczyna: wilgotne, zapleśniałe piwnice). Naphtin. wyróżniają napady wyzwalane zapachami, nietolerancja smoły węglowej oraz zmiany w moczu i krwi.

Ból karku i okolicy międzyłopatkowej wskutek wysiłku związanego z oddychaniem; do północy mięśnie grzbietu są zmęczone. Bolesność okolicy lędźwiowej przy skąpym, ciemnym moczu (związek z nerkami) łagodnieje wraz z poprawą odpływu moczu. Przeciąg na spocone plecy ponownie wywołuje kichanie i kaszel (pogorszenie wskutek nagłego ochłodzenia spoconego ciała).

Podczas ciężkich napadów dłonie zimne, sinawe; po wysiłku drżą; łydki bolą podczas wchodzenia po schodach. Ogrzanie stóp w łóżku wywołuje świąd (związek z objawami skórnymi). Sine paznokcie w okresach nasilenia methemoglobinemii (związek z krwią) [Hughes]. Osłabienie ustępuje wraz z ustępowaniem dolegliwości klatki piersiowej i głowy.

Świąd nasila się pod wpływem ciepła łóżka; drapanie powoduje przeczosy; wyprysk lub zapalenie skóry wskutek kontaktu z oparami podczas pracy lub noszenia kulek na mole w odzieży; wykwity szczypią i pieką [Clarke]. U dzieci otarcia wokół nozdrzy i na górnej wardze; dorośli zgłaszają świąd pach i podudzi w gorące noce. Sinicze, łupkowoszare zabarwienie w ciężkich zaburzeniach krwi (methemoglobina) ustępuje na powietrzu. Pot jest zimny i lepki; przynosi niewielką ulgę, chyba że poprawia się wydalanie innymi drogami (Objawy ogólne).

Sen nie przynosi wypoczynku; chory budzi się ze świszczącym oddechem i uczuciem pełności w głowie, jeśli pokój jest zamknięty; pogorszenie po śnie trwa do otwarcia okna [Clarke]. Sny o duszeniu się lub zepsutym powietrzu; budzi się, by usiąść i oddychać. Wieczorna senność w ogrzanych pomieszczeniach poprzedza nocne napady; początkowy sen przerywają kaszel i kichanie. Lepiej śpi nad ranem, przy chłodnym powiewie; potwierdza to poprawę na świeżym powietrzu. Dzieci zgrzytają zębami i wzdrygają się przy kichnięciach; uspokajają się po podniesieniu skrzydła okna.

Sny o dymie, piwnicach i zatłoczonych pokojach; o szukaniu okna; o ciemnej wodzie (obrazy nawiązujące do sinicy) [Clinical]. Przerażające sny kończą się napadem kichania lub kaszlu; przyjemne sny pojawiają się w czystym, chłodnym pokoju i zapowiadają lżejszy dzień. Treść snów odzwierciedla wyzwalanie objawów przez zapachy i głód powietrza.

Wieczorne uczucie gorąca w ogrzanych pomieszczeniach z uciskiem w głowie i świszczącym oddechem; bez wysokiej gorączki o przebiegu septycznym; zimne, lepkie poty podczas zmagań z oddychaniem [Allen]. Dreszcz pojawia się po owianiu spoconego ciała i wywołuje kichanie. Gorączka ustępuje po zapewnieniu wentylacji i swobodnego odpływu wydzielin. Przy pogodzie sprzyjającej malarii nieżytowi towarzyszą gorączka podciągła i ziemista cera.

Dreszcz wskutek owiania spoconego ciała → gorąco twarzy i klatki piersiowej w pomieszczeniu → pot, który staje się zimny i lepki wraz z uciskiem w klatce piersiowej; o tej naprzemienności decyduje powietrze w przeciwieństwie do ciepła [Clarke]. Poty nie przynoszą ulgi, chyba że oddychanie staje się swobodniejsze; nasilają świąd w łóżku.

Niechęć do tłustych i smażonych potraw; gorycz w ustach w ciepłe noce; pragnienie chłodnych napojów pitych małymi łykami [Boericke]. Alkohol i kawa nasilają dolegliwości głowy i klatki piersiowej w dusznych pomieszczeniach (obserwacje kliniczne). Poprawa, gdy po odpływie wydzielin i pobycie na świeżym powietrzu powraca apetyt; stłumienie kataru przytępia smak i utrudnia oddychanie.

Obraz Naphthalinum skupia objawy nieżytowo-astmatyczne wywoływane zapachami, z charakterystyczną nietolerancją smoły węglowej: napadowe kichanie, drażniący katar, spastyczny, świszczący oddech z orthopnoë; wszystkie te objawy wykazują pogorszenie w ciepłych, dusznych pomieszczeniach, pogorszenie pod wpływem zapachów (kulek na mole, perfum, dymu), pogorszenie w nocy i po śnie oraz poprawę na świeżym, chłodnym powietrzu, poprawę przy swobodnym odpływie wydzielin i poprawę w pozycji siedzącej z podparciem tułowia [Clarke], [Allen], [Boericke]. Drugą, lecz rozstrzygającą grupę stanowią objawy dotyczące krwi i moczu: sinica, osłabienie, ciemny, skąpy mocz zawierający albuminę lub hemoglobinę oraz nieznaczne zażółcenie po narażeniu [Hughes], [Clarke]. Powiązania są wyraźne: gdy wydzielina wypływa z nosa lub mocz odpływa, dolegliwości głowy i klatki piersiowej łagodnieją; gdy odpływ wydzielin zostaje zahamowany, narastają ucisk i zasinienie (pogorszenie wskutek tłumienia). Od Sabadilla (kichanie < zapachy, lecz z wyraźną marznącością i uczuciem obecności nasionka), Allium-cep./Euphrasia (przeciwstawienie wydzielin drażniących i niedrażniących), Kali-bich. (czopy i punktowe owrzodzenia), Ipecac. (skurcz + nudności), Ant-t. (rzężenia z sennym otępieniem), Grindelia (niemożność wykonania wydechu, konieczność siedzenia) oraz Blatta/Nat-s. (astma przy wilgotnej pogodzie) odróżniają go wyzwalanie objawów zapachem smoły węglowej i zmiany w moczu oraz krwi [Boger], [Boericke], [Farrington].

Katar sienny / Nieżyt nosa

• Sabadilla — Zapachy wywołują kichanie; marznącość; w obrazie Naphtin. dochodzą nietolerancja smoły węglowej, skłonność do sinicy i zmiany w moczu [Clarke], [Farrington].
• Allium-cepa — Drażniąca wydzielina z nosa, niedrażniące łzawienie; przyczyna: zapachy kuchenne; Naphtin. cechują pogorszenie pod wpływem szerokiego zakresu zapachów, sinica i nocna astma [Clarke].
• Euphrasia — Drażniące łzawienie, niedrażniący katar; przewaga objawów ocznych; w obrazie Naphtin. przeważają objawy nosowo-oskrzelowe, a kluczową cechą są zapachy [Boger].
• Kali-bich. — Ciągliwe czopy, bóle zatok o stałym umiejscowieniu; Naphtin.: napadowe kichanie, wydzielina nieżytowa od rzadkiej do gęstej, wyzwalanie objawów zapachami [Boger].
• Arundo — Świąd nozdrzy, niedrażniąca wydzielina; Naphtin. cechują silniejsze działanie drażniące wydzieliny i większa skłonność do sinicy [Clarke].

Astma / Zapalenie oskrzeli

• Ipecac. — Skurcz z nudnościami; czysty język; Naphtin.: pogorszenie od zapachów, sinica, objawy ze strony moczu [Farrington].
• Antimonium tart. — Rzężenia, senność, grożące uduszenie; Naphtin.: mniej otępienia, więcej objawów podrażnienia, wyzwalanych zapachami [Boger].
• Grindelia — Nie może wykonać wydechu; musi siedzieć; Naphtin. również cechuje orthopnoë, lecz dochodzą kluczowe objawy związane z katarem i zapachami [Boericke].
• Blatta orientalis — Przyczyna: wilgoć, pleśń; Naphtin.: przyczyna związana z ciepłem i zapachami [Clarke].
• Natrum sulph. — Astma przy wilgotnej pogodzie z porannym odkrztuszaniem zielonej plwociny; Naphtin.: napadowe kichanie + wyzwalanie objawów przez smołę węglową [Boger].
• Arsenicum — Astma po północy z niepokojem ruchowym i lękiem; Naphtin.: mniejszy niepokój ruchowy, wyraźniejsze pragnienie świeżego powietrza i pogorszenie od zapachów [Kent].

Krew i układ moczowy / Sinica

• Terebinthina — Krwiomocz, dymny mocz, bolesność brzucha; Naphtin. łączy nieżyt wywoływany zapachami z cechami sugerującymi methemoglobinemię [Clarke].
• Apis — Obrzęki, skąpy mocz; Naphtin.: nieżyt z wydzieliną uszkadzającą skórę i sinicą, nie zaś obrzęki surowicze [Boger].
• Carbo-veg. — Zapaść z głodem powietrza; Naphtin.: wcześniejsza faza podrażnienia, z czynnikami wyzwalającymi objawy nosowe i oskrzelowe [Kent].

Objawy oczne (porównanie)

• Causticum / Calc-fluor. / Phosphorus — Przewlekłe zaburzenia soczewki lub nerwu wzrokowego; Naphtin. należy rozważać tylko przy współistnieniu narażenia na smołę węglową i objawów towarzyszących o charakterze nieżytowo-astmatycznym (uzasadnienie toksykologiczne) [Clarke], [Hughes].

• Lek uzupełniający: Ipecac. — We wczesnej fazie skurczu z nudnościami; Naphtin. podaje się następnie, gdy dominuje katar nasilany zapachami [Farrington].
• Lek uzupełniający: Grindelia — Niemożność wykonania wydechu u chorych na astmę z rozedmą, siadających w nocy; stosować naprzemiennie według objawu dotyczącego fazy oddechu [Boericke].
• Lek uzupełniający: Kali-bich. — Gdy wydzielina nieżytowa gęstnieje, tworząc czopy, po ustąpieniu fazy podrażnienia pod wpływem Naphtin. [Boger].
• Dobrze działa po: Arsenicum — Gdy opanowano panikę występującą po północy, lecz utrzymuje się drażniący nieżyt nasilany zapachami [Kent].
• Dobrze działa po: Antimonium tart. — Gdy przemijają stany kryzysowe z rzężeniami i sennością, a pozostają napadowe kichanie i pogorszenie w ciepłym pokoju [Boger].
• Dobrze poprzedza: Natrum sulph. — Jeśli po ostrej fazie podrażnienia pojawia się poranne odkrztuszanie zielonej plwociny przy wilgotnej pogodzie [Boger].
• Dobrze poprzedza: Terebinthina — Jeśli nadal wyraźny jest dymny wygląd moczu z bolesnością brzucha [Clarke].
• Leki pokrewne (grupa smoły węglowej): Carbolic-acid, Benzol. — Wspólne cechy to zapaść toksyczna i podrażnienie błon śluzowych; różnią się powinowactwem narządowym [Hughes].
• Antidota (czynnościowe): Camphor w wielu szkołach przy nadmiernym pobudzeniu; praktycznymi antidotami są świeże powietrze i usunięcie źródła zapachu [Clarke], [Hughes].
• Leki niezgodne: Brak ustalonych; unikać niepotrzebnego stosowania naprzemiennie z silnymi pochodnymi kwasu karbolowego bez nowych wskazań [Boger].

• Katar sienny lub naczynioruchowy nieżyt nosa: gwałtowne kichanie od zapachów, nietolerancja ciepłego pokoju, szczypanie oczu, poprawa na świeżym powietrzu — wybierać Naphtin. przed Sabad., All-c., Euphr., gdy wyraźnym czynnikiem wyzwalającym są smoła węglowa lub perfumy [Clarke], [Allen].
• Astma spastyczna (często z rozedmą): orthopnoë, pogorszenie w cieple i po śnie, poprawa przy oknie, rzężenia przy małej sile odkrztuszania — stosować naprzemiennie z Grindelia/Ant-t. zależnie od fazy [Boericke], [Boger].
• Bóle głowy, zawroty głowy i nudności wywoływane zapachami w warsztatach, przy szafach z kulkami na mole — usunąć narażenie, podać Naphtin. przy drażniącym nieżycie z towarzyszącym ciemnym moczem [Hughes], [Clarke].
• Dymny mocz lub albumina w moczu po narażeniu, z uciskiem w klatce piersiowej — rozważyć następnie Terebinthina, gdy dolegliwości klatki piersiowej się uspokoją, a objawy ze strony moczu utrzymują się [Clarke].
• Potencja i powtarzanie dawek: Ostry nieżyt lub astma — 6C–30C, powtarzane w okresie napadowym, z wydłużaniem odstępów, gdy chłodne powietrze + odpływ wydzielin przynoszą trwałą ulgę; przewlekłe konstytucje wrażliwe na zapachy — 200C jednorazowo, następnie czekać; zawsze równocześnie usuwać źródła zapachów [Boericke], [Allen].
• Cenne wskazówki: „Ciepły salon: kichanie, kaszel, sinica; otwarte okno: ulga — Naphtin.” [Clarke]. „Szuflada z kulkami na mole = świszczący oddech + ciemny mocz” [Hughes].

Umysł

• Drażliwość w ciepłych, dusznych pomieszczeniach; szuka świeżego powietrza — nastrój zależny od otoczenia [Clarke].
• Lęk związany z oddychaniem, bez niespokojnego chodzenia — różnicuje z Ars. [Kent].
• Zapachy (smoły węglowej, perfum) nasilają objawy — rubryka dotycząca czynnika wyzwalającego [Hughes].
• Poprawa, gdy wydzielina swobodnie odpływa — złagodzenie objawów narządowych i poprawa nastroju [Allen].
• Otępienie i apatia po napadzie — zmęczenie po objawach nieżytowych [Clarke].
• Niechęć do rozmowy podczas łaskotania w głowie/nozdrzach — mówienie wywołuje kaszel [Allen].

Nos

• Kichanie napadowe, pogorszenie pod wpływem zapachów — objaw charakterystyczny [Clarke], [Hughes].
• Katar z drażniącą wydzieliną powodującą otarcia; pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu, poprawa na świeżym powietrzu — zespół modalności [Clarke].
• Niedrożność nosa występująca naprzemiennie po obu stronach — chwiejność naczynioruchowa [Allen].
• Łaskotanie w nozdrzach tylnych → kaszel — odruch nosowo-krtaniowy [Clarke].
• Nagłe zatrzymanie wydzieliny → ucisk w klatce piersiowej — pogorszenie wskutek stłumienia wydzielania [Boger].
• Katar sienny, pogorszenie wieczorem w pomieszczeniach — wskazówka dotycząca rytmu dobowego i wpływu otoczenia [Clarke].

Oczy

• Światłowstręt z nieżytem — pogorszenie pod wpływem światła [Clarke].
• Łzawienie z kichaniem — jednoczesny wypływ łez i wydzieliny z nosa [Allen].
• Szczypanie i pieczenie w ogrzewanych pomieszczeniach — drażniący wpływ ciepła [Clarke].
• Zamglone widzenie podczas napadów — przemijające niedotlenienie/łzawienie [Allen].
• Poprawa po zimnych okładach — uwaga dotycząca pielęgnacji [Clarke].
• Zmętnienia w obrębie oka po ekspozycji toksycznej — obszar porównań [Hughes].

Oddychanie i klatka piersiowa

• Astma, pogorszenie pod wpływem zapachów; pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu; poprawa na świeżym powietrzu — kluczowa rubryka [Clarke].
• Orthopnoë, konieczność siedzenia z podparciem, w pochyleniu do przodu — poprawa dzięki pozycji ciała [Boericke].
• Kaszel suchy, łaskoczący, z łaskotaniem biegnącym od nozdrzy tylnych do krtani — rubryka określająca przebieg dolegliwości [Allen].
• Rzężenie z niemożnością odkrztuszenia — osłabienie wydechu [Boger].
• Pogorszenie po śnie; napady nocne — zależność od pory [Boericke].
• Stłumienie kataru nasila dolegliwości w klatce piersiowej — związek odruchowy [Boger].

Układ moczowy

• Mocz skąpy, ciemny, o dymnym zabarwieniu — oznaka hemoglobinurii [Allen], [Clarke].
• Albumina/hemoglobina w moczu po ekspozycji — wskazówka toksykologiczna [Hughes].
• Pieczenie w okolicy lędźwiowej ze skąpym moczem — podrażnienie nerek [Clarke].
• Poprawa, gdy mocz zaczyna swobodnie odpływać — ulga związana z wydalaniem [Allen].
• Zapachy/ciepło nasilają skąpomocz — związek z otoczeniem [Clinical].
• Mętny mocz z uczuciem ucisku — wskazówka przy badaniu chorego [Allen].

Skóra

• Świąd nasilający się pod wpływem ciepła łóżka, poprawa w chłodnym powietrzu — przeciwstawne modalności termiczne [Clarke].
• Zapalenie skóry/wyprysk wskutek ekspozycji na naftalen — przyczyna [Clarke], [Hughes].
• Otarcia nozdrzy/górnej wargi — skutek działania drażniącej wydzieliny [Allen].
• Łupkowosine zabarwienie podczas napadów — zmiana we krwi [Hughes].
• Lepki, zimny pot, przynoszący niewielką ulgę — oznaka zapaści [Allen].
• Drapanie wywołuje pieczenie — drażniący charakter dolegliwości [Clarke].

Objawy ogólne

• Pogorszenie: w ciepłych, dusznych pomieszczeniach; pod wpływem zapachów; w nocy/po śnie; wskutek wysiłku; po stłumieniu wydzielania — zespół cech określających obraz leku [Clarke], [Boger].
• Poprawa: na świeżym, chłodnym powietrzu; podczas siedzenia z podparciem; przy swobodnym odpływie wydzieliny; przy powolnym oddychaniu — zespół wskazówek dotyczących postępowania [Allen], [Boericke].
• Napady wywoływane przez zapachy — charakterystyczny czynnik wyzwalający [Hughes].
• Sinica z ciemnym moczem — cecha charakterystyczna substancji pochodzących ze smoły węglowej [Hughes], [Clarke].
• Wilgoć/mgła nasilają nieżyt — wpływ warunków otoczenia [Allen].
• Usunięcie źródła naftaliny na mole łagodzi wszystkie objawy — wskazówka praktyczna [Clarke].

Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): toksykologia naftalenu (hemoliza, methemoglobinemia, zmiany oczne); ekspozycja na zapach; wnioski kliniczne.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): zebrane opisy zatruć i uwagi kliniczne — katar, kichanie, astma, zmiany w moczu.
Clarke, J. H. — Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz kataru siennego/astmy; modalności związane z ciepłym pomieszczeniem i zapachami; uwagi dotyczące układu moczowego i oczu; zabiegi pielęgnacyjne.
Boericke, W. — Pocket Manual (1901): objawy charakterystyczne — nieżyt nasilający się pod wpływem zapachów, astma z orthopnoë, poprawa w chłodnym powietrzu.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): różnicowanie stanów nieżytowo-astmatycznych (Ipec., Ant-t., Grind.); pogorszenie wskutek stłumienia objawów.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): porównania w katarze siennym/astmie (Sabad., Ars., Ipec.); cenne wskazówki dotyczące postępowania.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): porównanie temperamentów w obrazach astmy (Ars., Carb-v., Ipec.), analiza modalności.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): najważniejsze leki w stanach nieżytowych; różnicowanie obrazów astmy nocnej.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): grupy leków w katarze siennym i astmie; kolejność ich stosowania.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): wskazówki przy badaniu chorego z nieżytem wywoływanym przez zapachy i dążeniem do przebywania przy oknie.
Phatak, S. R. — Materia Medica (1941): zwięzłe objawy charakterystyczne — pogorszenie pod wpływem zapachów, pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu, poprawa na powietrzu, skąpy i ciemny mocz.
Dunham, C. — Homœopathy, the Science of Therapeutics (1877): porównania pochodnych smoły węglowej (Carbolic-ac., Benzol.) i skłonność do zapaści.