• Układ naczyniowy – Wywołuje silne przekrwienie żylne i tętnicze, prowadzące do krwawienia z nosa i złagodzenia stanów przekrwienia [Allen].
• Krążenie mózgowe – Znaczne przekrwienie głowy i twarzy; bóle głowy związane z przekrwieniem, ustępujące po krwawieniu z nosa [Hering].
• Błona śluzowa nosa – Skłonność do krwawień, zwłaszcza jasnoczerwoną krwią; krwawienie z nosa często łagodzi ból głowy związany z przekrwieniem [Clarke].
• Oczy – Przekrwienie i zaczerwienienie oczu; objawy związane z zastojem naczyniowym [Allen].
• Serce i krążenie – Kołatanie serca, uczucie pełności w klatce piersiowej i głowie; stany krwotoczne wskutek zaburzonej równowagi w krążeniu krwi [Hughes].
• Płuca – Krwioplucie i przekrwienie w klatce piersiowej, często w połączeniu z ogólną skazą krwotoczną [Hering].
• Odbytnica i macica – Skłonność do krwawień, hemoroidów i obfitych miesiączek związanych z przekrwieniem żylnym [Clarke].
• Skóra – Zaczerwienienie, nagłe rumieńce i wykwity pod wpływem gorąca, związane z podrażnieniem naczyń [Allen].
• Układ nerwowy – Przytłaczające bóle głowy związane z przekrwieniem, ze splątaniem, otępieniem i drażliwością, łagodzone przez krwawienie z nosa [Kent].

• Krwawienie z nosa, zwłaszcza jasnoczerwoną krwią, łagodzi ból głowy związany z przekrwieniem [Hering].
• Obfite krwawienie zmniejsza przekrwienie naczyń i ból głowy [Allen].
• Na świeżym powietrzu zmniejsza się uczucie ucisku w głowie [Clarke].
• Zimne okłady na głowę [Kent].
• Odpoczynek w cichym, ciemnym pokoju przy dolegliwościach związanych z przekrwieniem [Hughes].
• Ucisk na głowę lub odpoczynek w pozycji półleżącej z wysoko uniesioną głową [Clinical].
• Krwawienie z hemoroidów łagodzi uczucie pełności w odbytnicy [Clarke].
• Początek miesiączki niekiedy łagodzi ból głowy związany z przekrwieniem [Hering].

• Gorąco, zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne, nasila przekrwienie [Allen].
• Wysiłek umysłowy wywołuje uczucie pełności i ucisku w głowie [Kent].
• Ciepłe pomieszczenia nasilają ból głowy i krwawienia z nosa [Clarke].
• Podekscytowanie, gniew lub napięcie emocjonalne wyzwalają stany przekrwienia [Hering].
• Ekspozycja na słońce prowadzi do gwałtownych bólów głowy związanych z przekrwieniem [Allen].
• Schylanie się, pochylanie do przodu lub leżenie z nisko ułożoną głową [Kent].
• Alkohol i środki pobudzające nasilają przekrwienie mózgu [Hughes].
• Zahamowanie miesiączki powoduje bóle głowy związane z przekrwieniem [Clarke].

Melilotus wywołuje stan drażliwości i splątania, głównie w następstwie przekrwienia mózgu [Hering]. Chory czuje się przytłoczony i otępiały, ma uczucie ciężkości głowy i nie jest zdolny do wysiłku umysłowego. Drażliwość często poprzedza krwawienie z nosa, którego pojawienie się przynosi znaczną ulgę. Występują wyraźna skłonność do zapominania oraz niemożność skupienia się na czytaniu lub myśleniu. Podekscytowanie i stres emocjonalny nasilają przekrwienie, prowadząc do nagłych bólów głowy i niepokoju ruchowego [Kent]. W próbie lekowej odnotowano poczucie przytłoczenia, jak gdyby krew napływająca do głowy utrudniała jasne myślenie [Allen]. W opisach przypadków klinicznych chorzy są niespokojni, drażliwi, niezdolni do skupienia uwagi i odczuwają ulgę po krwawieniu z nosa, co odzwierciedla zasadnicze działanie leku na krążenie [Clarke].

Najbardziej charakterystyczne działanie Melilotus dotyczy bólów głowy związanych z przekrwieniem. Występuje gwałtowny, pulsujący ból z uczuciem, jakby głowa miała pęknąć, często z zaczerwienieniem twarzy, przekrwieniem oczu i tętnieniem tętnic szyjnych [Allen]. Dominują gorąco i ciężkość, a ból łagodnieje po krwawieniu z nosa jasnoczerwoną krwią [Hering]. Ból głowy nasila się pod wpływem gorąca, podekscytowania, schylania się lub ekspozycji na słońce, a łagodnieje po zimnych okładach i krwawieniu. Chorzy często opisują uczucie pełności, ucisku i zawroty głowy, zwłaszcza w okolicy czoła i skroni. Ból głowy może wystąpić wskutek zahamowania miesiączki lub krwawienia z hemoroidów; w obu sytuacjach ustępuje po wznowieniu krwawienia [Clarke]. Typowa obserwacja kliniczna: „Ból głowy ustąpił po obfitym krwawieniu z nosa; wcześniej nawracał regularnie, aż do uzyskania ulgi po Melilotus” [Kent].

Podczas bólów głowy oczy są zaczerwienione, przekrwione i objęte stanem zapalnym. Może występować uczucie gorąca i pieczenia oczu z ciężkością powiek [Allen]. Wskutek silnego przekrwienia widzenie może być zamglone. Jasność przedmiotów wydaje się nie do zniesienia, a napadom przekrwienia może towarzyszyć światłowstręt. Wygląd oczu odzwierciedla uogólnione przekrwienie naczyń; ulgę często przynosi krwawienie z nosa lub inne krwawienie [Hering].

Dzwonienie i uczucie pełności w uszach towarzyszą przekrwieniu mózgu. Może występować wrażenie zatkania lub niedrożności uszu. Podczas bólu głowy odczuwa się pulsowanie w uszach. Hałas i wysiłek umysłowy nasilają objawy uszne [Kent].

Krwawienie z nosa jest objawem charakterystycznym Melilotus. Często pojawia się samoistnie, jest obfite, jasnoczerwoną krwią i przynosi wyraźną ulgę w bólach głowy związanych z przekrwieniem [Hering]. Krew zwykle wypływa swobodnie, bez skrzepów. Zatrzymanie krwawienia z nosa może wywołać bóle głowy lub przekrwienie mózgu. Nos jest gorący i suchy, z uczuciem pieczenia [Allen]. W jednym z opisów klinicznych ból głowy ustąpił po „gwałtownym wypływie jasnoczerwonej krwi z nosa, po którym nastąpiły uspokojenie i ulga” [Clarke].

W stanach przekrwienia twarz jest zarumieniona, czerwona i gorąca. Wyraz twarzy otępiały, ociężały i cierpiący. Gorąco napływa do twarzy wraz z tętnieniem tętnic szyjnych. Zaczerwienienie twarzy ustępuje po krwawieniu z nosa lub innym krwawieniu [Hering].

Suchość jamy ustnej z uczuciem gorąca podczas przekrwienia [Allen]. Język może wydawać się gorący i suchy. Podczas bólu głowy smak jest często mdły lub zanika.

Nie odnotowano wyraźnych objawów w próbie lekowej.

Suchość i gorąco w gardle towarzyszą stanom przekrwienia. Może występować uczucie pełności w gardle, jakby było ono uciskane przez przepełnione krwią naczynia [Allen].

Nudności niekiedy towarzyszą bólowi głowy, zwłaszcza w szczytowym nasileniu przekrwienia. Podczas napadów przekrwienia apetyt jest zmniejszony.

Przekrwienie w obrębie brzucha z uczuciem pełności i ucisku, niekiedy łagodzone przez krwawienie z hemoroidów [Clarke].

Nie jest to główna sfera działania, jednak w doniesieniach toksykologicznych sporadycznie odnotowywano krwiomocz, zgodny ze skazą krwotoczną [Hughes].

Krwawienie z hemoroidów przynosi ulgę w przekrwieniu odbytnicy. Skłonność do krwawień jest wyraźna; hemoroidy mogą obficie krwawić jasnoczerwoną krwią, co łagodzi uczucie ucisku [Hering].

Nie odnotowano charakterystycznych objawów w próbie lekowej.

Miesiączka może ulec zahamowaniu, prowadząc do bólów głowy związanych z przekrwieniem [Clarke]. Obfite miesiączki z jasnoczerwoną krwią odzwierciedlają skłonność do krwawień. Początek miesiączki niekiedy łagodzi objawy ze strony głowy [Hering].

Oddychanie utrudnione i przyspieszone w stanach przekrwienia. W niektórych przypadkach obserwowano krwioplucie [Hering].

Kołatanie serca, gwałtowne tętnienie tętnic szyjnych, uczucie przekrwienia w okolicy serca i klatce piersiowej [Allen]. Podczas bólów głowy tętno jest pełne i chybkie.

Uczucie pełności, gorąco i przekrwienie w klatce piersiowej podczas napadów. Kołatanie serca towarzyszy przekrwieniu mózgu [Allen]. Niekiedy występuje krwioplucie jasnoczerwoną krwią [Clarke].

Objawy niezbyt wyraźne, choć podczas przekrwienia naczyń odnotowywano tępy ból i gorąco w plecach [Allen].

Zaczerwienienie dłoni, uczucie gorąca w kończynach. Pewne osłabienie kończyn podczas bólu głowy.

Przekrwieniu naczyń towarzyszą nagłe rumieńce i zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy i dłoni. Skóra jest gorąca w dotyku [Hering].

Sen jest zakłócany przez bóle głowy związane z przekrwieniem. Chory jest niespokojny i nie może znaleźć ulgi, dopóki nie wystąpi krwawienie. Sen nie przynosi wypoczynku, a marzenia senne są żywe i przytłaczające.

Sny o podekscytowaniu, niepokoju ruchowym i treściach związanych z przekrwieniem [Allen].

Uderzenia gorąca z gorącą twarzą i głową, przekrwieniem oraz tętnieniem tętnic.

Podczas napadów przekrwienia uczucie zimna występuje na przemian z gorącem i zaczerwienieniem. Po krwawieniu pojawia się pot, przynosząc ulgę.

Objawy nasilają się pod wpływem środków pobudzających i alkoholu, które wywołują przekrwienie [Hughes].

Melilotus działa silnie na układ naczyniowy, wywołując stany przekrwienia i krwawienia. Jego objawem charakterystycznym jest ustępowanie bólu głowy związanego z przekrwieniem po krwawieniu z nosa. Dominują uogólnione uczucie pełności, gorąco i przekrwienie; poprawa następuje po krwawieniu, a pogorszenie pod wpływem gorąca, podekscytowania oraz zahamowania wydzielin i krwawień [Allen]. Jest to lek stosowany w skazie krwotocznej, gdy swobodne krwawienie jasnoczerwoną krwią zastępuje napięcie związane z przekrwieniem [Hering].

• Belladonna – W obu obrazach występują bóle głowy związane z przekrwieniem, ale Bell. cechują gwałtowne majaczenie i pulsowanie; w Meli. ulgę przynosi krwawienie z nosa [Kent].
• Glonoine – Bóle głowy od słońca; Glonoine cechuje rozpierający ból wskutek gorąca słonecznego, bez krwawienia z nosa [Allen].
• Ferrum – Napadowe zaczerwienienie twarzy i krwawienie; Ferrum cechuje osłabienie związane z niedokrwistością i zaczerwienienie, natomiast Meli. — przekrwienie z ulgą po krwawieniu [Clarke].
• Sanguinaria – Bóle głowy z zaczerwienieniem; Sanguinaria cechują okresowe prawostronne bóle głowy z nudnościami, a Meli. — przekrwienie łagodzone przez krwawienie z nosa [Hering].
• Nux-v. – Bóle głowy związane z przekrwieniem u osób prowadzących siedzący tryb życia; w Nux nie występuje ulga po krwawieniu [Kent].
• Aconitum – Uczucie pełności wskutek przekrwienia z lękiem; Acon. cechuje ostry niepokój, natomiast w Meli. po krwawieniu następuje uspokojenie [Allen].
• Phosphorus – Skaza krwotoczna; w Phos. występują krwawienia z wielu otworów ciała, lecz z osłabieniem; w Meli. krwawienie jest jasnoczerwone i przynosi ulgę [Clarke].
• Hamamelis – Przekrwienie żylne; Hamamelis cechuje bolesność jak po stłuczeniu, a Meli. — uczucie pełności łagodzone przez krwawienie [Hering].
• China – Obfite krwawienie, lecz China cechuje osłabienie wskutek utraty płynów, a Meli. — przekrwienie łagodzone przez krwawienie [Allen].
• Secale – Stany krwotoczne, lecz w Secale występuje bierny wypływ ciemnej krwi, a w Meli. — jasnoczerwone krwawienie tętnicze [Clarke].
• Bryonia – Bóle głowy wskutek schylania się, nasilane przez ruch; w Bry. nie występuje ulga po krwawieniu z nosa [Kent].
• Sulphur – Przekrwienie i zaczerwienienie; Sulphur cechują gorąco na szczycie głowy i stany przewlekłe, a Meli. — ostre stany przekrwienia [Allen].

• Lek uzupełniający: Belladonna – w obu obrazach bóle głowy związane z przekrwieniem; Bell. dodatkowo cechuje majaczenie [Kent].
• Lek uzupełniający: Glonoine – ból głowy od słońca, uczucie pełności wskutek przekrwienia [Allen].
• Lek uzupełniający: Ferrum – w obu obrazach zaczerwienienie i krwawienie [Clarke].
• Antidotum: Kawa – może antidotować drażliwość nerwową Meli. [Hering].
• Antidotum: Nux-v. – przy przekrwieniu po środkach pobudzających [Kent].
• Dobrze działa po: Aconitum – ostre przekrwienie przechodzące w stan odpowiadający Meli. [Allen].
• Dobrze działa po: Belladonna – po ustąpieniu fazy majaczenia [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Phosphorus – jeśli skaza krwotoczna się utrzymuje [Allen].
• Dobrze poprzedza: Hamamelis – osłabienie żył po przekrwieniu [Hering].
• Leki niezgodne: Nie odnotowano.

• Jeden z głównych leków w bólach głowy związanych z przekrwieniem, zwłaszcza gdy ulgę przynosi krwawienie z nosa [Kent].
• Przydatny w skazie krwotocznej z jasnoczerwoną krwią z nosa, płuc lub macicy [Hering].
• Cenny w bólach głowy wskutek zahamowania miesiączki lub krwawienia z hemoroidów, łagodniejących po wznowieniu krwawienia [Clarke].
• Ostre stany przekrwienia wywołane ekspozycją na słońce, podekscytowaniem lub gorącem dobrze reagują na ten lek [Allen].
• Potencje: Kent zalecał 30C w ostrych bólach głowy związanych z przekrwieniem; Clarke i Hering potwierdzali przydatność niskich i średnich potencji przy wyraźnej skłonności do krwawień.
• Przypadek: U kobiety z nawracającymi bólami głowy od słońca, ustępującymi wyłącznie po krwawieniu z nosa, uzyskano trwałą poprawę po Melilotus 200C [Kent].

Umysł

• Drażliwość wskutek przekrwienia – wskazuje na przekrwienne bóle głowy [Hering].
• Splątanie podczas przekrwienia głowy – objaw diagnostyczny stanów odpowiadających Meli. [Allen].

Głowa

• Ból głowy, przekrwienny, ustępujący po krwawieniu z nosa – klasyczny objaw charakterystyczny [Hering].
• Głowa, ból rozsadzający, gorąco, tętnienie tętnic szyjnych – gwałtowne napady przekrwienia [Allen].
• Ból głowy nasilający się pod wpływem słońca – istotny w różnicowaniu z Glonoine [Allen].

Nos

• Krwawienie z nosa jasnoczerwoną krwią, łagodzące ból głowy – kluczowa rubryka [Clarke].
• Krwawienia z nosa, obfite, bez skrzepów – skaza krwotoczna [Allen].

Twarz

• Twarz zaczerwieniona, czerwona i gorąca, z bólem głowy – znamienny objaw przekrwienia [Hering].

Klatka piersiowa

• Krwioplucie jasną krwią – objawy krwotoczne [Clarke].
• Kołatanie serca z przekrwieniem – napięcie w układzie krążenia [Allen].

Odbytnica

• Krwawienie z guzków krwawniczych łagodzące przekrwienie – powinowactwo do zastoju żylnego [Hering].

Żeńskie narządy płciowe

• Zatrzymanie miesiączki powodujące bóle głowy – czynnik wyzwalający przekrwienie [Clarke].
• Obfite krwawienie miesiączkowe jasną krwią – stan krwotoczny [Allen].

Objawy ogólne

• Przekrwienia łagodzone przez krwawienie – rubryka oddająca istotę leku [Allen].
• Skaza krwotoczna, jasnoczerwona krew – główny objaw charakterystyczny [Hering].

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): podstawy metody, przywoływane w odniesieniu do standardów prób lekowych.
Hering — Guiding Symptoms (1879): potwierdzenia kliniczne (krwawienie z nosa, złagodzenie bólu głowy).
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych, toksykologia.
Clarke, J. H. — Dictionary of Practical Materia Medica (1900): toksykologia, uwagi kliniczne.
Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): przypadki zatruć u zwierząt.
Phatak, S. R. — Materia Medica (1941): objawy charakterystyczne (przekrwienie łagodzone przez krwawienie).
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): relacje między lekami i ich różnicowanie.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): przekrwienne bóle głowy i opisy przypadków.
Boericke, W. — Pocket Manual (1901): podsumowanie objawów dotyczących krwawień z nosa i bólów głowy.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): objawy charakterystyczne dotyczące bólu głowy i krwawienia z nosa.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): kliniczne znaczenie poprawy po krwawieniu.
Dunham, C. — Homœopathy, Science of Therapeutics (1878): powinowactwo do układu krążenia.