• Jelito cienkie i perystaltyka — działanie przeczyszczające z obfitą utratą wody; obfite wodniste stolce z głośnym oddawaniem gazów, bulgotaniem i bolesnym parciem (zob. Brzuch, Odbytnica). [Allen], [Clarke], [Boericke].

• Nerwy jelitowe — bóle skurczowe, kurczowe; konieczność poruszania się lub uciskania; pogorszenie nocą (zob. Brzuch, Objawy ogólne). [Hering], [Boger].

• Dzieci — nocne kolki u niemowląt i małych dzieci: krzyczą i rzucają się przez całą noc, a w dzień czują się dobrze i są skore do zabawy (zob. Umysł, Sen). [Clarke], [Boericke].

• Żołądek — nudności i wymioty towarzyszące gwałtownym dolegliwościom jelitowym; u osób wrażliwych pogorszenie po najmniejszej ilości pokarmu (zob. Żołądek). [Allen], [Hughes].

• Mięśnie — bolesne kurcze łydek i rąk podczas wypróżnień; osłabienie z drżeniem po stolcu (zob. Kończyny). [Hering], [Allen].

• Nawodnienie i krążenie — szybkie wyczerpanie po utracie płynów; zimny pot i uczucie zziębnięcia (zob. Objawy ogólne, Dreszcze/Gorąco/Pot). [Clarke], [Boericke].

• Odbyt i zwieracz — podrażnienie brzegu odbytu; świąd i otarcia naskórka wskutek częstych stolców (zob. Odbytnica, Skóra). [Hering], [Clarke].

• Pora dzienna — objawy ustępują wraz z nastaniem dnia; dziecko jest w dzień pogodne i spokojne (Umysł/Sen). [Clarke], [Boericke].

• Ogrzewanie brzucha — flanela lub termofor łagodzą bóle ściskające i bolesne parcie (Brzuch/Objawy ogólne). [Hering], [Clarke].

• Silny ucisk — zgięcie wpół albo trzymanie na rękach lub noszenie łagodzi skurcz jelit (Brzuch/Dzieci). [Hering], [Allen].

• Oddawanie gazów i stolca — przynosi krótką ulgę między napadami (Odbytnica/Objawy ogólne). [Allen], [Clarke].

• Spoczynek — pozostawanie w całkowitym bezruchu, gdy nie występują kurcze (Objawy ogólne). [Boger], [Allen].

• Małe łyki ciepłych napojów — łagodzą dolegliwości wrażliwego żołądka (Żołądek). [Clarke].

• Lekkie okrycie — przy braku przeciągów poprawia samopoczucie (Dreszcze/Gorąco/Pot). [Boericke].

• Cichy, zaciemniony pokój — ogranicza nocne pogorszenie pod wpływem bodźców zmysłowych (Umysł/Sen). [Clarke].

• Noc — od zachodu słońca do rana; bóle nie do zniesienia, z nieustannym rzucaniem się i płaczem (Sen/Umysł). [Clarke], [Boericke].

• Najmniejszy ruch — ciała lub jelit wywołuje bulgotanie i stolec (Objawy ogólne/Brzuch). [Boger], [Allen].

• Zimno — zimne pokarmy lub napoje, chłodne pomieszczenia albo odsłonięcie brzucha nasilają objawy (Żołądek/Brzuch/Objawy ogólne). [Clarke], [Boericke].

• Po jedzeniu — dzieci często źle tolerują mleko i owoce (Żołądek/Dzieci). [Hering], [Allen].

• Leżenie na plecach — dziecko podciąga nogi, musi zmieniać pozycję (Sen/Brzuch). [Hering], [Clarke].

• Zahamowanie pocenia — lub wychłodzenie brzucha nasila objawy (Dreszcze/Gorąco/Pot/Brzuch). [Hering].

• Wczesny ranek — w godzinach 2:00–4:00 stolce zmuszają do wstawania z łóżka (Odbytnica/Sen). [Allen], [Clarke].

• Ząbkowanie i letnie upały — wzmagają drażliwość jelit (Dzieci/Objawy ogólne). [Clarke], [Boericke].

W nocnym obrazie dominują drażliwość i nieutulony płacz; dziecko wrzeszczy, marudzi i nie daje się uspokoić, podciągając kolana przy każdej fali kolki; o świcie następuje przemiana — jest pogodne, skore do zabawy, jakby zdrowe. W obserwacji klinicznej jest to jedna z najpewniejszych wskazówek przemawiających za Jalapa (odpowiada modalności „pogorszenie nocą; poprawa w dzień”) [Clarke], [Boericke]. Dorośli podczas gwałtownych dolegliwości jelitowych są rozdrażnieni, niespokojni i nie mogą znaleźć sobie miejsca, lecz po obfitych stolcach stają się obojętni i senni (Umysł ↔ Odbytnica). Najmniejszemu ruchowi towarzyszy obawa przed kolejnym bólem ściskającym; chory boi się dotyku lub odkrycia, aby napad nie powrócił (pogorszenie pod wpływem ruchu/zimna) [Allen], [Boger]. Dzieci chcą być noszone lub przytulane do ciepłego brzucha, co na krótko je uspokaja (poprawa pod wpływem ucisku/ciepła), lecz gdy tylko powraca kurcz, znów się rzucają — ta naprzemienność utrzymuje się przez całą noc [Hering]. Usposobienie nie jest mściwe jak w obrazie Cham.; cierpienie ma charakter trzewny, z niewielką złością, lecz licznymi żałosnymi jękami i nagłymi przenikliwymi krzykami; między napadami twarz może się rozpogadzać. Po obfitym, głośnym stolcu następuje minuta ulgi, a potem ponowny niepokój, gdy przelewania w jelitach zapowiadają kolejne gwałtowne wypróżnienie (Objawy ogólne).

Ból głowy towarzyszy gwałtownym dolegliwościom jelitowym: ciężki, uciskający ból czoła i skroni, nasilający się przy każdym gwałtownym oddaniu gazów lub stolca oraz podczas leżenia na plecach; poprawa przy pochylaniu się do przodu i uciskaniu czoła lub ogrzewaniu nadbrzusza (Głowa ↔ Żołądek/Brzuch) [Allen], [Clarke]. Dzieci podczas płaczu toczą głowę po poduszce; skóra głowy jest gorąca, podczas gdy kończyny pozostają chłodne; przy silnym napadzie pojawia się pot. Po obfitych wypróżnieniach występują zawroty głowy, z ciemnieniem przed oczami i uczuciem pustki w głowie (stan po utracie płynów). Hałas i światło nasilają nocą ból głowy; w dzień słabnie on wraz z uspokojeniem dolegliwości brzusznych.

Podczas nocnego cierpienia oczy są przygaszone lub ociężałe; przy wyczerpaniu źrenice są nieco rozszerzone [Hering]. Przenikliwemu płaczowi może towarzyszyć łzawienie; dziecko pociera oczy, a potem brzuch — taki ciąg zachowań powtarza się u niemowląt. Przy długotrwałych napadach pojawia się bladość lub zasinienie wokół oczu; następnego dnia spojrzenie znów nabiera blasku wraz z ogólnym ustępowaniem objawów (powtórzenie tej samej modalności). Do obrazu Jalapa nie należy odrębna patologia oczna; objawy ze strony oczu odzwierciedlają gwałtowne zaburzenia trzewno-naczyniowe.

U dorosłych można zaobserwować dzwonienie w uszach z uczuciem omdlewania po stolcu [Allen]. Dzieci są nocą wrażliwe na hałas; nagłe dźwięki wywołują kolejny krzyk lub skurcz (powiązanie z działem Umysł). Nie odnotowano wycieku z ucha ani swoistej zmiany chorobowej w obrębie ucha.

Czubek nosa chłodny podczas zapaści; sporadyczne kichanie z dreszczami po odsłonięciu brzucha (Dreszcze/Gorąco). Zapach jedzenia może wywoływać nudności podczas nocnych napadów (powiązanie z działem Żołądek). Nasilony nieżyt nosa nie należy do obrazu leku.

Twarz blada lub ziemista, z bladością wokół ust podczas napadów; policzki na chwilę czerwienieją przy silnym bólu ściskającym, po czym bledną wraz z gwałtowną potrzebą oddania stolca [Clarke]. Wargi suche lub sinawe; wyraz twarzy niespokojny, rysy ściągnięte; w dzień rysy twarzy dzieci łagodnieją. Podczas silnych napadów nad górną wargą pojawiają się kropelki zimnego potu (powiązanie z działem Pocenie).

Język często obłożony białym lub żółtawym nalotem po kilku stolcach; suchość w ustach, z pragnieniem małych ilości ciepłego napoju, który bywa lepiej tolerowany niż zimny (Pokarmy & napoje) [Clarke], [Allen]. Zapach z ust nie jest cuchnący jak w obrazach leków rtęciowych; ślinotok nie jest cechą charakterystyczną. Między epizodami płaczu dziecko może ssać język lub wargi, jakby chciało ukoić żołądek.

Okresy ząbkowania nasilają skłonność do nocnych kolek; dzieci zgrzytają zębami podczas krótkich drzemek między napadami (powiązanie z działem Sen) [Clarke], [Hering]. U ząbkujących niemowląt dziąsła są gorące i wrażliwe; nacisk zimnego gryzaka może chwilowo odwracać uwagę, ale zimno w żołądku nasila dolegliwości. Pierwotny ból zębów nie należy do tego obrazu.

Częste przełykanie podczas nudności; uczucie kluski w gardle wskutek podrażnienia nerwu błędnego; suchość gardła nocą w ogrzewanych pomieszczeniach (Żołądek/Umysł). Płyny wypijane dużymi łykami niemal na pewno wywołują u osób wrażliwych stolec lub wymioty (pogorszenie po piciu) [Allen].

Nudności z odruchami wymiotnymi mogą poprzedzać kolkę lub jej towarzyszyć; wymioty nie są tak gwałtowne jak w obrazie Jatropha lub Verat., jednak wrażliwy żołądek nocą odrzuca pokarmy lub zimne napoje, zwłaszcza mleko u niemowląt (por. Aeth.) [Allen], [Hering], [Clarke]. Uczucie pustki i zapadania przeplata się z bólami ściskającymi; nadbrzusze jest wrażliwe na ucisk, a jednak paradoksalnie ciepło i silny ucisk dłoni przynoszą ulgę (poprawa pod wpływem ciepła/ucisku — powtórzenie modalności). Odbijania są głośne, gorące lub cuchnące i przynoszą przejściową ulgę; wzdęcie narasta po owocach lub mleku. U dzieci po ciężkiej nocy apetyt w dzień jest zmienny — zjadają kilka kęsów i na tym kończą, ale bawią się radośnie, gdy nie są nakłaniane do jedzenia (ustępowanie objawów w dzień).

Głównym miejscem dolegliwości jest brzuch: głośne, przetaczające się przelewania i bulgotanie „jak przez rurkę”, z nagłymi, przeszywającymi i ściskającymi bólami kolkowymi wokół pępka, nasilającymi się nocą, przy ruchu i najmniejszym odsłonięciu brzucha (główne modalności) [Allen], [Clarke], [Boericke]. Dziecko stale podciąga kolana albo odczuwa poprawę po zgięciu wpół lub mocnym przyciśnięciu ciepłej flaneli do brzucha (poprawa pod wpływem ucisku/ciepła). Bębenkowe wzdęcie brzucha przeplata się z gwałtownym, głośnym oddawaniem gazów; bóle tnące promieniują do lędźwi i ud; czasem silnemu, gwałtownemu wypróżnieniu towarzyszą bolesne kurcze łydek (powiązanie z działem Kończyny) [Hering]. Bolesne parcie jest niewielkie; bóle są kurczowe i okresowo słabną; po każdym stolcu pozostaje uczucie pustki i minuta spokoju, po czym wszystko zaczyna się od nowa. W dzień brzuch jest miękki, a bóle występują tylko sporadycznie lub nie ma ich wcale — ten kontrast między dniem a nocą w wielu przypadkach rozstrzyga o wyborze leku.

Mocz skąpy nocą podczas gwałtownych wypróżnień; obfitszy i jaśniejszy w dzień, gdy jelita są spokojniejsze (odwrotna zależność między drogami wydalania) [Clarke]. U dzieci po nocy z kolką może wystąpić moczenie wskutek samego wyczerpania; nie jest to objaw charakterystyczny. Brak właściwego zapalenia cewki moczowej.

Stolce częste, wodniste, często żółtawe lub pieniste, piekące w odbycie; oddawane głośno, z gazami, zwłaszcza w drugiej połowie nocy i wczesnym rankiem (zmuszają do wstawania z łóżka) [Allen], [Clarke]. Przy każdym niewielkim stolcu cuchnące gazy wydobywają się gwałtownymi seriami; czasem stolec „rozpryskuje się”, jakby spadał z wysokości. Bolesne parcie jest minimalne; cierpienie wynika bardziej z bólów ściskających niż z pieczenia. U niemowląt stolce mogą być zielonkawe lub śluzowate, z grudkami zsiadłego mleka; otarcia naskórka w okolicy pieluszkowej i nocne rozdrażnienie są istotnymi wskazówkami (Dzieci). Uczucie omdlewania i zziębnięcia po stolcu występują często; niewielka ilość ciepłego napoju i odpoczynek przywracają siły.

W podstawowym obrazie nie odnotowano swoistych objawów seksualnych. Nocne cierpienie może przejściowo tłumić pożądanie i osłabiać erekcję (ogólne wyczerpanie).

Kobiety karmiące zauważają, że owoce lub mleko spożyte późno wywołują u dziecka noc kolkową przypominającą obraz Jalapa; matki nie śpią, pochylając się nad niemowlęciem — kontekst praktyczny (Etiologia) [Clarke]. Miesiączka może nasilać nocną niestabilność czynności jelit; kurczowe bóle promieniują do ud; ciepło pomaga. W ciąży mogą występować nocne napady kolkowe łagodzone uciskiem i ciepłem (por. Mag-p.).

Wzdychanie i szybki, płytki oddech podczas bólu; płaczące dzieci łapią oddech między krzykami; chłodne powietrze na twarz może koić, ale zimno działające na brzuch nasila dolegliwości (niuanse modalności).

Kołatanie serca z wyczerpania po wielokrotnych stolcach; słabe, miękkie tętno podczas nocnych napadów; niepokój narasta przy każdym gwałtownym wypróżnieniu (powiązanie z działem Umysł) [Allen]. Następnego dnia tętno wraca do stanu wyjściowego wraz z ogólnym ustępowaniem objawów.

Ucisk w klatce piersiowej podczas silnego wysiłku mięśni brzucha; krótkie oddechy z westchnieniami towarzyszą silnemu bólowi ściskającemu; poluzowanie ubrania pomaga (odruch brzuszno-piersiowy) [Clarke]. Poważna choroba w obrębie klatki piersiowej nie należy do tego obrazu; zaburzenia oddychania są reakcją na dolegliwości jelitowe i ustępują, gdy jelita się uspokajają.

Ból pleców w poprzek okolicy lędźwiowej podczas kolki; ciągnięcie w okolicy krzyżowej przy częstych stolcach; poprawa pod wpływem ciepła i dociskania pleców do poduszki (Brzuch ↔ Plecy).

Przy nasilonych wypróżnieniach mogą występować bolesne kurcze łydek i rąk; kciuki przyciągają się do wnętrza dłoni; palce stóp zginają się — mniej gwałtownie niż w obrazie Cupr., ale wyraźnie u dzieci i wrażliwych dorosłych [Hering]. Nogi nocą są zimne i niespokojne; dziecko kopie nimi mimo poprawy pod wpływem ucisku brzucha (paradoks niepokoju ruchowego i poprawy pod wpływem ucisku). Po wielokrotnych stolcach następuje osłabienie z drżeniem; w dzień kończyny znów odzyskują sprawność i żywość ruchów.

Otarcia naskórka odbytu i krocza wskutek częstych stolców; świąd i szczypanie; ciepłe kąpiele przynoszą ulgę [Hering], [Clarke]. Podczas napadów skóra ogólnie chłodna; lepki pot na czole i klatce piersiowej; u niektórych wraz z nocnymi dreszczami pojawiają się bąble pokrzywkowe, które znikają w dzień (reaktywność psoryczna). Zahamowanie pocenia wskutek wychłodzenia brzucha może poprzedzać napad (powtórzenie czynnika etiologicznego).

Sen jest przerywany od zachodu słońca; dziecko wzdryga się, płacze, podciąga nogi; krótkie drzemki kończą się nowymi napadami; dorośli rzucają się w łóżku między kolejnymi wyjściami na stolec; w łóżku wciąż niewygodnie — po odkryciu zbyt zimno, w bezruchu zbyt boleśnie [Clarke], [Boericke]. Nad ranem wyczerpanie pozwala na godzinę snu; po przebudzeniu ostatni stolec może zmusić do wstania z łóżka; potem w dzień nastaje zwodniczy spokój (charakterystyczna modalność). Drzemki w dzień są spokojne, bez płaczu — w odróżnieniu od Cham., gdzie drażliwość utrzymuje się przez cały dzień.

Wrażliwi uczestnicy prób lekowych opisywali sny o pościgu, płynącej wodzie lub uciskaniu brzucha; u dzieci sny są pełne przestrachu, z nagłymi przenikliwymi krzykami zbieżnymi z falą kolki [Allen], [Hering]. Sny ustępują, gdy ustają nocne napady.

Podczas nocnych napadów niewielkie uczucie zziębnięcia przeplata się z wewnętrznym gorącem; gorączka nie jest cechą dominującą; po licznych stolcach temperatura może być prawidłowa lub obniżona [Clarke]. W „biegunce letniej” często obserwuje się wieczorne gorąco z nocną biegunką i porannym ustępowaniem objawów (wahania dobowe).

Dreszcze po odsłonięciu brzucha; zimne kończyny przy gorącym czole podczas płaczu (niemowlę) [Clarke]. Przy silnym bólu ściskającym lepki pot na twarzy i klatce piersiowej; w dzień skóra znów staje się ciepła. Cykl ten ściśle odpowiada przebiegowi dolegliwości jelitowych.

Mleko, owoce i zimne napoje spożywane nocą często nasilają objawy; ciepłe płyny pite małymi łykami mogą być lepiej tolerowane (ważna modalność praktyczna) [Clarke], [Allen]. Podczas napadu chory nie ma ochoty na nic; w ciągu dnia apetyt powoli powraca. Tłuste, ciężkostrawne potrawy zjedzone wieczorem sprzyjają nocy typowej dla obrazu Jalapa.

Jalapa jest lekiem o obrazie nocnej drażliwości jelit: od zachodu słońca jelita przypominają hałaśliwą rurę — występują przelewania, gwałtowne przemieszczanie się gazów, bóle kolkowe zginające chorego wpół oraz wodniste stolce z głośnym oddawaniem gazów, a dziecko krzyczy i nie daje się uspokoić. O świcie ta burza ustępuje i to samo dziecko jest wesołe i czuje się dobrze. Główne modalności są stałe i rozstrzygające: pogorszenie w nocy, pod wpływem ruchu i zimna lub zimnych napojów oraz po jedzeniu (mleko, owoce); poprawa pod wpływem ucisku i ogrzewania brzucha, po oddaniu gazów i stolca oraz w ciągu dnia [Allen], [Hering], [Clarke], [Boericke]. Powinowactwa łączą się ze sobą: jelito cienkie/odbytnica (wodniste stolce) ↔ nerwy jelitowe (kolka skurczowa) ↔ mięśnie (bolesne kurcze łydek/dłoni) ↔ Umysł/sen (nocne krzyki, ustępowanie objawów w dzień). W różnicowaniu Jalapa należy do grupy leków o obrazie „kolka–biegunka”: Cham. (gniew i kapryśność przez cały dzień; dziecko w obrazie Jalapa jest w dzień pogodne), Coloc. (poprawa pod wpływem stałego ucisku i zgięcia wpół, ale bóle występują także w dzień), Mag-p. (bolesne kurcze ustępujące pod wpływem ciepła i ucisku, bez głośnych, wodnistych wypróżnień), Podoph. (obfite poranne stolce z bulgotaniem, lecz bez nocnych krzyków), Rheum (kwaśne stolce, kwaśny zapach dziecka), Aeth. (wymioty mlekiem w postaci skrzepów), Gamb. i Elat. (gwałtownie tryskające stolce, bardziej żółte lub o charakterze obfitej wodnistej biegunki), Jatropha (chlustające wymioty po najmniejszej ilości napoju, większe zimno i silniejsza zapaść) [Clarke], [Boger], [Boericke], [Farrington]. Przebieg jest napadowy; postępowanie musi uwzględniać te przeciwstawne modalności — ciepło, delikatny ucisk, ograniczenie ruchu do minimum i ostrożne podawanie ciepłych płynów małymi łykami. Po podaniu similimum nocne dolegliwości trwają krócej, odstępy między wypróżnieniami się wydłużają, krzyki ustają, a dzienna remisja przechodzi w wyzdrowienie.

Nocna kolka u dzieci

• Chamomilla — kolka z gniewem; dziecko czegoś żąda, po czym to odrzuca, jest nadwrażliwe na ból; drażliwe także w dzień. Dziecko w obrazie Jalapa jest w dzień pogodne; w obu obrazach występuje pogorszenie nocą, lecz dziecko w obrazie Chamomilla gniewnie domaga się noszenia. [Clarke], [Kent].

• Colocynthis — gwałtowna kolka, poprawa przy zgięciu wpół i pod wpływem silnego ucisku; bóle o każdej porze; stolce nie muszą być wodniste. Jalapa cechuje się nocną okresowością i wodnistymi stolcami oddawanymi z głośnymi odgłosami. [Boger], [Farrington].

• Magnesia phosphorica — kolka skurczowa, poprawa pod wpływem ciepła i ucisku; mniej biegunki i odgłosów przemieszczających się gazów. W obrazie Jalapa bulgotanie i wypróżnienia są bardziej nasilone. [Boericke], [Clarke].

Wodniste stolce z bulgotaniem

• Podophyllum — obfite poranne „gorące”, wodniste stolce zmuszające do zerwania się z łóżka, z wypadaniem odbytnicy; pogorszenie w dzień. W obrazie Jalapa pogorszenie występuje nocą, a w dzień dziecko jest spokojne. [Clarke], [Boger].

• Gambogia — nagły, tryskający żółty stolec z dużą ilością gazów, zwykle jedno obfite wypróżnienie. W obrazie Jalapa stolce powtarzają się nocą i towarzyszą im krzyki. [Allen], [Boericke].

• Elaterium — stolec tryskający jak strumień z hydrantu, z zapaścią; u niemowląt mniej kolki. W obrazie Jalapa dolegliwości mają bardziej skurczowy charakter i występuje charakterystyczny obraz dziecka. [Boger], [Clarke].

Współwystępowanie wymiotów

• Aethusa — nietolerancja mleka; wymioty zsiadłym mlekiem wkrótce po karmieniu piersią, ze znacznym wyczerpaniem. W obrazie Jalapa mleko i owoce nasilają objawy nocą, lecz cechą wyróżniającą jest kolka z wodnistym stolcem. [Clarke], [Boericke].

• Jatropha — chlustające wymioty po najmniejszej ilości napoju, stolce przypominające wodę ryżową, lodowate zimno. W obrazie Jalapa zapaść jest mniej nasilona, a bardziej charakterystyczne są „hałaśliwe jelita” i remisja w ciągu dnia. [Allen], [Clarke].

Robaczyce i stany przebiegające ze wzdęciem

• Cina — dziecko z robaczycą, dłubiące w nosie, drażliwe przez cały dzień. Dziecko w obrazie Jalapa jest w dzień miłe i pogodne; nocna kolka jest wspólna dla obu obrazów. [Hering], [Clarke].

• Rheum — biegunka o kwaśnym zapachu; kwaśny zapach dziecka i potu. W obrazie Jalapa brak charakterystycznej cechy kwaśnego zapachu. [Clarke], [Boericke].

• Lek uzupełniający: China — po obfitych nocnych stolcach, w celu przywrócenia sił, gdy burzliwy napad typowy dla Jalapa został opanowany. [Dewey], [Nash].

• Lek uzupełniający: Magnesia phosphorica — gdy utrzymują się resztkowe bóle skurczowe bez wodnistych stolców. [Boericke], [Farrington].

• Jalapa dobrze działa po Aethusa — jeśli wymioty mlekiem ustępują, ale pozostaje nocna kolka z wodnistymi stolcami. [Clarke].

• Jalapa dobrze działa po Chamomilla — gdy usposobienie dziecka w dzień się poprawia, lecz utrzymuje się nocna kolka z głośnymi wypróżnieniami; Jalapa często dopełnia działanie. [Clarke], [Kent].

• Po Jalapa dobrze działa Podophyllum — jeśli po nocy typowej dla Jalapa pojawiają się poranne stolce zmuszające do zerwania się z łóżka. [Boger], [Clarke].

• Leki pokrewne — Colocynthis, Rheum, Gambogia, Elaterium, Jatropha (szczegóły różnicowania podano w odpowiedniej sekcji). [Allen], [Boger], [Boericke].

• Antidota — Nux vomica (nadmierne przeczyszczenie wywołane lekiem), Coffea (nocna pobudliwość) u osób wrażliwych; ciepło i ucisk służą jako fizyczne „antidota”. [Hughes], [Clarke].

• Leki niezgodne — nie odnotowano; należy unikać mechanicznego podawania na przemian z Colocynthis lub Chamomilla bez nowych wskazań. [Clarke], [Kent].

Wskazania
Nocna kolka u dzieci z nieustannym krzykiem i podciąganiem nóżek; w dzień dziecko jest pogodne i skore do zabawy. Wodniste, czasem pieniste stolce z dużą ilością gazów; przelewania i bulgotanie opisywane jako głośne, „jak w rurze”. Bóle łagodnieją pod wpływem ucisku i ciepła, nasilają się pod wpływem ruchu i zimna. Po niespokojnej nocy często występuje wczesnoporanny stolec zmuszający do zerwania się z łóżka [Clarke], [Boericke], [Allen], [Hering].

Dawkowanie
W ostrej kolce 6C–30C co 30–120 minut, z wydłużaniem odstępów między dawkami w miarę słabnięcia napadów. Niemowlętom podaje się drobne granulki zwilżone na łyżeczce. W niektórych przypadkach pojedyncza dawka 200C zakończyła nawracające nocne napady [Dewey], [Kent], [Clarke].

Zasady powtarzania dawek
Zaprzestać podawania po wystąpieniu wyraźnej poprawy; wznowić jedynie w razie nawrotu nocnego wzorca objawów.

Postępowanie wspomagające
Ciepła flanela na brzuch; brzuch powinien pozostawać dobrze okryty. Unikać zimnego mleka i owoców wieczorem. Podczas bolesnych skurczów stosować stały ucisk lub nosić dziecko. W czasie napadów ograniczyć ruch do minimum. Po znacznej utracie płynów rozważyć China w celu przywrócenia sił [Clarke], [Nash], [Dewey].

Cenne obserwacje z przypadków

• Małe dziecko — nocne krzyki z przelewaniami w jelitach, wodniste stolce o 3:00, w dzień pogodne: Jalapa 30C nocte × 2; noce stały się spokojne, pozostał jedynie wczesnoporanny stolec [Clinical], [Clarke].

• Niemowlę — letnie dolegliwości po owocach; kolka co noc; ciepła dłoń na brzuchu uspokaja: Jalapa 12C co 1–2 godziny pierwszej nocy; trzeciej nocy przespało już całą noc, bez nawrotu [Clinical], [Hering].

• Osoba dorosła — „nocne dolegliwości jelitowe”: bulgotanie z wodnistymi stolcami przy udawaniu się na spoczynek; poprawa pod wpływem ucisku: Jalapa 30C wieczorem przez trzy dni; nastąpiła remisja, wspomagana zmianą diety [Clinical], [Allen].

Umysł

• Dzieci — krzyczą przez całą noc, w dzień są spokojne. Patognomoniczny objaw obserwowany przy łóżku chorego. [Clarke], [Boericke].

• Drażliwość — nocą podczas kolki; reaktywna, niezwiązana z usposobieniem. [Clarke].

• Niepokój — przed wypróżnieniem, ustępuje po nim: „lepiej na zewnątrz niż w środku”. [Allen].

• Pocieszanie — pragnienie bycia noszonym; ucisk przynosi poprawę. Wskazówka wynikająca z zachowania. [Hering].

• Zrywania — w nocy, z kolką. Wzajemne powiązanie snu i psychiki. [Allen].

• Lęk — przed ruchem, ze świadomością, że ruch wywołuje ból lub wypróżnienie. Wskazówka dotycząca postępowania. [Boger].

Głowa

• Ból głowy — w okolicy czołowej podczas kolki; poprawa pod wpływem ucisku. Odruchowy ból głowy. [Allen], [Clarke].

• Zawroty głowy — po wypróżnieniu, z ciemnieniem przed oczami. Po utracie płynów. [Allen].

• Pot — zimny pot na głowie podczas kolki. Objaw sugerujący zapaść. [Boericke].

• Toczenie głowy — u dzieci podczas nocnego krzyku. Objaw charakterystyczny u niemowląt. [Hering].

• Nadwrażliwość — na hałas i światło, nasilona w nocy. Wzmożona pobudliwość. [Clarke].

• Gorąco głowy — z zimnymi kończynami podczas kolki u dzieci. Przeciwstawny wzorzec naczyniowy. [Clarke].

Żołądek

• Nudności — nocą z kolką, po zimnych napojach. Związek z temperaturą. [Allen], [Clarke].

• Wymioty — po mleku u dzieci, zwłaszcza nocą. Wskazówka dietetyczna. [Hering], [Clarke].

• Odbijanie — głośne, łagodzi kolkę. Ulga na drodze mechanicznej. [Allen].

• Nadbrzusze — tkliwe; poprawa pod wpływem ucisku i ciepła. Kluczowa modalność. [Clarke].

• Apetyt — kapryśny po źle przespanej nocy. Wzorzec objawów następnego dnia. [Clarke].

• Pragnienie — picie małymi łykami ciepłych napojów przynosi poprawę; zimne napoje nasilają objawy. Wskazówka praktyczna. [Allen], [Clarke].

Brzuch

• Przelewanie w jelitach — głośne bulgotanie „jak w rurze”. Charakterystyczny odgłos. [Allen], [Clarke].

• Kolka — nocą, pogorszenie pod wpływem ruchu, poprawa pod wpływem ucisku i ciepła. Główna rubryka. [Clarke], [Boericke].

• Wzdęcie — z odgłosem bębenkowym i głośnym oddawaniem gazów. Gwałtowne gromadzenie się i oddawanie gazów. [Allen].

• Ból — w okolicy pępka, skurczowy, napadowy. Umiejscowienie działania. [Allen].

• Kolka — dziecko podkurcza nogi, poprawa podczas noszenia. Wskazówka wynikająca z zachowania. [Hering].

• Bolesny kurcz — obejmuje również łydki i dłonie, podczas wypróżnienia. Powiązanie nerwowo-mięśniowe. [Hering].

Odbytnica

• Biegunka — wodnista, częsta, pienista, nocą. Podstawowa rubryka dotycząca stolca. [Allen], [Clarke].

• Gazy — oddawane głośno i obficie wraz ze stolcem. Głośne wypróżnienia i oddawanie gazów. [Allen].

• Bolesne parcie na stolec — niewielkie, mimo silnej kolki. Charakterystyczny kontrast. [Clarke].

• Stolec — zmusza dziecko do wstania z łóżka wcześnie rano. Wskazówka dotycząca pory występowania. [Clarke], [Allen].

• Nadżerki — w okolicy odbytu wskutek częstych wypróżnień. Następstwo. [Hering].

• Uczucie omdlewania — po wypróżnieniu, z uczuciem zimna. Wskaźnik utraty płynów. [Allen].

Układ moczowy

• Mocz — skąpy podczas nocnej kolki. Wzajemna zależność dróg wydalania. [Clarke].

• Oddawanie moczu — obfite w dzień po nocnych dolegliwościach. Ustępowanie objawów za dnia. [Clarke].

• Moczenie mimowolne — u dzieci po nocnej kolce. Przejaw wyczerpania. [Clinical], [Clarke].

• Parcie na mocz — odruchowe, ze skurczem w obrębie brzucha. Okoliczność występowania. [Allen].

• Pieczenie — niewielkie, w ujściu cewki moczowej po częstych wypróżnieniach. Podłoże podrażnieniowe. [Hering].

Kończyny

• Bolesne kurcze mięśni — łydek podczas wypróżnienia lub kolki, łagodnieją pod wpływem ciepła lub ucisku. Objaw wyróżniający. [Hering].

• Dłonie — kciuki przywiedzione do wnętrza dłoni, skurcz towarzyszący bólowi. Objaw u dzieci. [Hering].

• Niepokój ruchowy — nóg nocą podczas kolki. Zaburzenie snu. [Clarke].

• Osłabienie — z drżeniem po wypróżnieniach. Skutek utraty płynów. [Allen].

• Zimno — kończyn nocą podczas kolki. Przeciwstawny wzorzec termiczny. [Clarke].

Skóra

• Nadżerki — krocza i brzegu odbytu po biegunce. Wskazówka dotycząca pielęgnacji. [Hering].

• Świąd — wokół odbytu nocą. Cykl podrażnienia. [Clarke].

• Pokrzywka — pojawia się nocą, znika za dnia. Zaostrzenie psoryczne. [Clarke].

• Pot — lepki, na czole podczas bólów. Objaw obiektywny. [Boericke].

• Wrażliwość — odsłonięcie brzucha nasila objawy. Powtórzenie modalności. [Clarke].

Sen / Objawy ogólne / Pokarmy i napoje

• Sen — zaburzony; dzieci płaczą przez całą noc, za dnia są spokojne. Nadrzędna rubryka. [Clarke], [Boericke].

• Objawy ogólne — pogorszenie nocą; poprawa w dzień. Główny przeciwstawny wzorzec. [Clarke].

• Ruch — nasila objawy, wywołuje wypróżnienie lub kolkę. Zasada postępowania przy poruszaniu chorego. [Boger].

• Ucisk — przynosi poprawę; zgięcie wpół przynosi poprawę. Próba pomocna przy doborze leku. [Hering], [Clarke].

• Ciepło — przynosi poprawę; zimno nasila objawy. Główna zależność termiczna. [Boericke].

• Mleko i owoce — spożyte wieczorem nasilają objawy. Kluczowa wskazówka dietetyczna. [Clarke], [Allen].

• Po wypróżnieniu — krótkotrwała ulga, następnie nawrót. Uwaga dotycząca cykliczności. [Allen].

• Ząbkowanie — nasila nocną kolkę. Kontekst pediatryczny. [Clarke].

Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): próby lekowe i toksykologia korzenia oraz żywicy jalapy; bulgotanie w brzuchu, wodniste stolce, pogorszenie nocą, modalności (pp. Ipomœa purga).
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): potwierdzenia kliniczne — dzieci krzyczą przez całą noc, za dnia objawy ustępują; bolesne kurcze mięśni podczas wypróżnień; poprawa pod wpływem ucisku i ciepła.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz leku — głośne odgłosy jelitowe nocą, wodniste pieniste stolce, pogorszenie po mleku i owocach, ulga pod wpływem ucisku i ciepła; relacje między lekami.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — dziecko spokojne za dnia, kolka i biegunka nocą, głośne oddawanie gazów, modalności związane z ciepłem i uciskiem.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): charakterystyka substancji — żywica jalapina; działanie przeczyszczające z obfitym wydalaniem wody; kolka i biegunka w obrazie zatrucia; zastrzeżenia dotyczące stosowania leczniczego.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): modalności — pogorszenie nocą, pod wpływem ruchu i zimna; poprawa pod wpływem ucisku i ciepła; wskazówki repertoryjne (przelewanie w jelitach, wodniste stolce).
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): ujęcie miazmatyczne; porównania z Cham., Coloc., Podoph.; przeciwstawny wzorzec nocy i dnia w pediatrii.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): różnicowanie — Coloc./Mag-p./Podoph. w kolce; praktyczne wskazówki dotyczące postępowania w letnich dolegliwościach niemowląt.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): rekonwalescencja po utracie płynów (China) po nocach o obrazie Jalapa; praktyczna kolejność stosowania leków.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): dawkowanie i powtarzanie dawek w biegunkach niemowlęcych; zastrzeżenia dotyczące wieczornego jadłospisu.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (XX w.): zwięzła istota obrazu leku — nocna kolka, ustępowanie objawów za dnia, poprawa pod wpływem ucisku i ciepła, wodniste stolce z oddawaniem gazów.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): opisy „dziecka płaczącego nocą” oraz próby z przyłożeniem ciepłej dłoni, pomocnej przy doborze Jalapa.