• Gruczoły wydzielnicze (potowe i ślinowe). Nagłe, obfite poty i ślinotok z brakiem pragnienia lub chęcią picia małymi łykami; wyczerpanie po gwałtownym wydzielaniu. Główny obszar zastosowań klinicznych [Hughes], [Clarke], [Boericke].
• Oko — ciało rzęskowe i tęczówka. Zwężenie źrenic ze skurczem akomodacji; nieostre widzenie dali po pracy wzrokowej z bliska, ból w okolicy brwi; przeciwieństwo obrazu Atropine (rozszerzenie źrenic, suchość) [Allen], [Clarke].
• Błona śluzowa dróg oddechowych. Rzadka, wodnista wydzielina oskrzelowa, mokry kaszel, a mimo to głód powietrza i ucisk; skłonność do skurczu oskrzeli pod wpływem wilgoci i zimna [Clarke], [Boericke].
• Nerw błędny i serce. Bradykardia, uczucie omdlewania, chłodny pot; pogorszenie pod wpływem wysiłku i przegrzania, poprawa w spokoju i na świeżym powietrzu [Hughes], [Clarke].
• Przewód pokarmowy. Nudności ze ślinotokiem, kurczowe bóle brzucha i bolesne parcie na stolec, luźne stolce po owocach lub zielonych warzywach; poprawa pod wpływem ciepła i odpoczynku [Allen], [Hering].
• Pęcherz moczowy. Częstomocz i naglące parcie, pieczenie, oddawanie małych ilości moczu, zwłaszcza podczas potów lub po nich; obraz atonii [Clarke], [Allen].
• Skóra i termoregulacja. Obfite poty bez trwałej ulgi; uczucie zimna po potach; lek przydatny w obrazach nadmiernej potliwości [Clarke], [Boericke].
• Pierś kobieca (czynnościowo). Doniesienia o zwiększonym wydzielaniu mleka u osób o niektórych typach konstytucji w fazie wzmożonego wydzielania [Clarke].

• Chłodne, świeże powietrze; wietrzenie — łagodzą ucisk w klatce piersiowej, ograniczają pocenie się i nudności [Clarke].
• Odpoczynek; spokojne leżenie — łagodzą uczucie omdlewania na tle pobudzenia nerwu błędnego i kołatanie serca, zmniejszają parcie [Hughes], [Clarke].
• Małe łyki chłodnej wody — przynoszą ulgę przy ślinotoku i nudnościach (picie dużymi łykami często nasila objawy) [Allen].
• Ciepłe okłady na brzuch — łagodzą kolkę i bolesne parcie na stolec [Hering].
• Krótka inhalacja parowa — ułatwia odkrztuszanie rzadkiego śluzu oskrzelowego, gdy skurcz jest niewielki [Clarke].
• Ciemny pokój i zamknięcie oczu — łagodzą ból w okolicy brwi wynikający z napięcia mięśnia rzęskowego [Allen].
• Rozluźnienie ubrania — zmniejsza uczucie ucisku podczas potów [Clarke].
• Po krótkiej drzemce — częściowy powrót sił po wyczerpujących potach [Hering].

• Gorąco; ciepłe, duszne pomieszczenia — nasilają pocenie się, ślinotok i uczucie omdlewania [Clarke], [Boericke].
• Wysiłek i pośpiech — wywołują kołatanie serca, głód powietrza i gwałtowne poty [Hughes], [Clarke].
• Wilgotne zimno; przeciągi — wywołują skurcz oskrzeli, ucisk w klatce piersiowej i nieżyt nosa [Clarke].
• Noc — poty i ślinotok są obfitsze, z następczym uczuciem zimna [Boericke].
• Po zjedzeniu owoców lub zielonych warzyw — nudności, kurczowe bóle brzucha, luźne stolce [Allen].
• Mówienie i czytanie — nasilają ból w okolicy brwi, nieostre widzenie i łaskotanie w gardle [Allen], [Clarke].
• Leżenie na lewym boku (u niektórych) — silniej odczuwane ucisk w klatce piersiowej i kołatanie serca [Clarke].
• Nagłe ustanie potów (zahamowanych przez czynnik zewnętrzny) — po nim pojawiają się ból głowy i uczucie ucisku [Clarke].

Pacjent w obrazie Jab. jest niespokojny z powodu dolegliwości, nie zaś samego lęku; uczucie ucisku, wyciekająca ślina i pot spływający kroplami sprawiają, że jest drażliwy i mówi zdawkowo. Woli świeże powietrze i luźne ubranie, co odpowiada wcześniej opisanym czynnikom przynoszącym poprawę (chłodne powietrze, odpoczynek, rozluźnienie ubrania) [Clarke]. Uczucie omdlewania z wolnym, miękkim tętnem pojawia się po wysiłku lub w ciepłych pomieszczeniach, a ustępuje podczas spokojnego leżenia i na powietrzu; ten wzorzec związany z nerwem błędnym łączy się z opisami w działach Serce i Objawy ogólne [Hughes], [Clarke]. Koncentracja słabnie, gdy pojawia się ból w okolicy brwi wskutek przeciążenia wzroku; zamknięcie oczu w zaciemnionym pokoju przynosi ulgę, dokładnie odpowiadając poprawie w ciemności opisanej w dziale Oczy [Allen]. Pacjent staje się wymagający co do powietrza i temperatury, ponieważ bezpośrednio wpływają one na uciążliwość wydzielania; gorąco szybko pogarsza jego stan, a chłód szybko przynosi poprawę — ta szybka reakcja na warunki otoczenia stanowi wiarygodną wskazówkę przy obserwacji chorego [Clarke]. W odróżnieniu od Mercurius, którego stan psychiczny cechuje podejrzliwość, a wydaliny są cuchnące, u Jab. wydzieliny nie cuchną, lecz są niezwykle obfite; nastrój poprawia się, gdy gwałtowne wydzielanie słabnie [Clarke], [Kent]. [Clinical]

Ból głowy podąża za rytmem wydzielania: w ciepłych pomieszczeniach lub podczas wysiłku pojawiają się obfite poty i ślinotok, po czym narasta ucisk w czole i okolicy brwi z nudnościami; chłodne powietrze, odpoczynek i ciemność przynoszą ulgę, zgodnie z modalnościami leku [Allen], [Clarke]. Zahamowanie potów (po wychłodzeniu podczas ciepłych potów) wywołuje uczucie ciężaru i ucisku, po którym wkrótce pojawia się ucisk w klatce piersiowej lub nieżyt nosa, co łączy obraz Głowy z działami Klatka piersiowa i Nos [Clarke]. Skóra głowy jest lepka od potu, niekiedy chłodna po potach; pacjenci często odgarniają włosy, aby osuszyć czoło, i proszą o otwarcie okna — te drobne szczegóły zachowania potwierdzają wybór leku [Clarke], [Boericke]. Należy różnicować z Gelsemium (senność, ciężkość potylicy) i Pic-ac. (pieczenie potylicy i kręgosłupa, pogorszenie od gorąca, lecz bez gwałtownego wydzielania); Jab. wyróżnia się obfitością wilgotnych wydzielin i napięciem związanym ze zwężeniem źrenic [Kent], [Clarke]. [Proving] [Clinical]

Dominują zwężenie źrenic i skurcz akomodacji: druk widziany z daleka staje się nieostry po pracy wzrokowej z bliska, zaczyna się ból w okolicy brwi, a łzy mogą mieszać się ze śliną podczas potów; zamknięcie powiek, odpoczynek w zaciemnionym pokoju i chłodne powietrze przynoszą poprawę — są to ścisłe powiązania z działem Modalności [Allen], [Clarke]. W odróżnieniu od Physostigma, w którego obrazie dominuje napięcie z uczuciem zapadania się na tle pobudzenia nerwu błędnego i mniej obfite wydzielanie, Jab. cechują dodatkowo obfite wydzieliny i wyraźne pogorszenie od gorąca [Clarke], [Hughes]. Źrenice pozostają punktowato zwężone w świetle i słabo rozszerzają się podczas wysiłku; czytanie na głos nasila objawy. [Proving] [Clinical]

Dzwonienie i uczucie pełności w uszach pojawiają się podczas napadów potów; duszne pomieszczenia nasilają objawy, a świeże powietrze i odpoczynek zmniejszają szum. Ból ucha nie jest charakterystyczny; gdy dominuje otalgia lub nerwoból, należy rozważyć inne leki (Cham., Bell.). [Clarke]. [Clinical]

Wodnisty nieżyt nosa z kichaniem w warunkach wilgotnego zimna i w dusznych pomieszczeniach; wydzielina zwykle nie drażni i towarzyszy potowi spływającemu kroplami. Wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła drażni krtań, wywołując kaszel ze skąpą, rzadką wydzieliną; poprawa na powietrzu lub po krótkim działaniu pary odpowiada czynnikom łagodzącym objawy oddechowe [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Twarz jest na przemian zaczerwieniona pod wpływem gorąca i blada, pokryta chłodnym potem po gwałtownym wydzielaniu; ślina zbiera się wokół warg, lecz zapach nie jest wyraźnie cuchnący (w odróżnieniu od Mercurius). Rozluźnienie kołnierzyka podczas napadu przynosi ulgę — to drobna, lecz autentyczna modalność [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Obfity ślinotok jest objawem charakterystycznym: usta szybko wypełniają się śliną, pacjent musi często spluwać; często występują nudności, a małe łyki chłodnego płynu przynoszą ulgę. Język jest wilgotny, smak mdły; mowa staje się niewyraźna wskutek nagromadzenia wodnistej śliny w ustach; leżenie na lewym boku może nasilać łaskotanie w gardle i potrzebę kaszlu, łącząc obraz Jamy ustnej, Gardła i Klatki piersiowej [Allen], [Clarke]. Obraz ten różni się od Mercurius (ślina cuchnąca, dziąsła tkliwe, nocne poty) i od Kreosotum (trupi zapach) [Clarke], [Kent]. [Proving] [Clinical]

Brak swoistych bólów; zmęczenie szczęk wskutek częstego spluwania; okresy ząbkowania ze ślinieniem się mogą odpowiadać obrazowi leku, gdy współwystępują poty i nieżyt nosa, a chłodne powietrze przynosi ulgę. Należy porównać z Mercurius, jeśli dziąsła są obrzęknięte lub krwawią i występuje cuchnący zapach [Clarke]. [Clinical]

Rzadki śluz z łaskotaniem wywołuje częste odchrząkiwanie; pogorszenie podczas mówienia i czytania, poprawa pod wpływem chłodnego powietrza lub krótkiego działania pary; ślina wypływa nieustannie. Ciepłe pomieszczenia nasilają łaskotanie w gardle związane z wilgotną wydzieliną i są źle tolerowane, co ponownie odzwierciedla przeciwstawne reakcje na warunki otoczenia [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Nudności towarzyszą ślinotokowi; po napadach kaszlu mogą pojawić się odruchy wymiotne; ogrzewanie nadbrzusza łagodzi kurczowe bóle po zielonych warzywach lub owocach, podczas gdy wysiłek lub gorąco ponownie wywołują nudności — dokładnie zgodnie z modalnościami leku [Allen], [Hering], [Clarke]. Apetyt jest słaby podczas potów; pacjent woli małe ilości chłodnych napojów; picie dużymi łykami nasila wzdęcie i odruchy wymiotne. [Clinical]

Przelewanie w jelitach z kolkowymi, kurczowymi bólami i bolesnym parciem na stolec towarzyszy gwałtownemu nasileniu wydzielania; stolce stają się luźniejsze po owocach lub zielonych warzywach albo w warunkach wilgotnego zimna; ciepło i odpoczynek przynoszą ulgę, a chłodne powietrze łagodzi nudności, choć przy nadmiernym poceniu się może powodować zziębnięcie [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Podczas potów mocz jest skąpy i intensywnie zabarwiony; po ustąpieniu gwałtownego wydzielania pojawiają się częstomocz i naglące parcie z pieczeniem oraz oddawaniem małych ilości moczu; chłodne powietrze i spokojne leżenie zmniejszają parcie — atonia pęcherza jest tu odzwierciedleniem stanu związanego z pobudzeniem nerwu błędnego i wzmożonym wydzielaniem [Clarke], [Allen]. Należy różnicować z Cantharis (palenie, bolesne parcie z bólem i krwią) oraz Mercurius (cuchnący mocz z nocnymi potami). [Clinical]

Bolesne parcie na stolec z małymi, luźnymi stolcami i pieczeniem; pogorszenie pod wpływem wilgoci i zimna oraz po zjedzeniu owoców; parcie na stolec może występować równocześnie z parciem na pęcherz moczowy (skurcz dna miednicy). Odpoczynek i ciepło ograniczają ten cykl, zgodnie z modalnościami przewodu pokarmowego [Allen], [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Sfera seksualna nie zajmuje centralnego miejsca; wyczerpanie i poty mogą przejściowo osłabiać pożądanie; po wysiłku pojawia się częstomocz. Jab. należy tu wybierać tylko wtedy, gdy w przypadku dominują modalności związane z wydzielaniem i warunkami otoczenia [Clarke]. [Clinical]

Niektórzy obserwatorzy odnotowują zwiększone wydzielanie mleka u kobiet o konstytucji ze skłonnością do wzmożonego wydzielania; obfite pocenie się pod pachami u kobiet w okresie klimakterium lub karmiących może reagować na lek, gdy poprawa pod wpływem chłodnego powietrza jest wyraźna [Clarke]. Pozostałe objawy w obrębie miednicy odpowiadają wzorcowi pęcherzowo-odbytniczemu (bolesne parcie, oddawanie niewielkich ilości). [Clinical]

Skrócony oddech w dusznych pomieszczeniach; wzdychanie po fali dolegliwości; mówienie przedłuża uczucie ucisku; chłodne powietrze i spokój pozwalają swobodniej oddychać; wilgotne przeciągi sprzyjają skurczowi oskrzeli, ukazując wspomniane już subtelne różnice w reakcji na warunki pogodowe [Clarke]. [Clinical]

Wolne, miękkie tętno z uczuciem omdlewania podczas potów; kołatanie serca przy pośpiechu lub pod wpływem gorąca; powrót do równowagi w spoczynku i na chłodnym powietrzu, co łączy objawy ze strony serca z objawami ogólnymi [Hughes], [Clarke]. Nie jest to lek na zmiany strukturalne serca; przywraca równowagę napięcia, zmniejszając obciążenie związane z wydzielaniem i aktywnością nerwu błędnego. [Clinical]

Uczucie ucisku z rzadkim, pienistym śluzem; mokry kaszel, lecz także głód powietrza, jak gdyby ilość wydzieliny przekraczała siły potrzebne do jej usunięcia; zarówno wilgotne zimno, jak i ciepłe pomieszczenia powodują pogorszenie (pierwsze przez skurcz, drugie przez obciążenie wydzieliną), natomiast świeże powietrze będące w ruchu i krótkie działanie pary ułatwiają odkrztuszanie — są to ścisłe powiązania z działem Modalności [Clarke], [Boericke]. Podczas wysiłku dołącza kołatanie serca; ulga następuje podczas spokojnego siedzenia przy dostępie świeżego powietrza. Należy różnicować z Ant-t. (rzężenia z niemożnością odkrztuszenia) i Ipec. (kurczowy kaszel ze stałymi nudnościami, lecz mniej gwałtowne poty) [Clarke], [Kent]. [Clinical]

Uczucie zmęczenia między łopatkami z potem spływającym wzdłuż kręgosłupa; pomaga rozluźnienie ubrania i chłodne powietrze; jeśli dominuje pieczenie wzdłuż kręgosłupa przy przepracowaniu, bez obfitego wydzielania, należy rozważyć Pic-ac. raczej niż Jab. [Clarke]. [Clinical]

Drżenie z osłabieniem podczas potów lub po nich; zimne, wilgotne dłonie i stopy z głodem powietrza; wysiłek szybko ponownie wywołuje kołatanie serca i poty, dlatego niezbędne są krótkie przerwy na odpoczynek i wietrzenie — praktyczne odzwierciedlenie modalności [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Obfite pocenie się jest cechą wyróżniającą — niekiedy miejscowe (dłonie, owłosiona skóra głowy, pachy), niekiedy uogólnione; pot nie ma przykrego zapachu, jest lepki i chłodny, a po nim pojawia się uczucie zimna; świeże powietrze osusza i przynosi ulgę. W klasycznych opisach wielokrotnie odnotowywano odpowiedź na lek w przypadkach nadmiernej potliwości z pogorszeniem pod wpływem gorąca i poprawą na chłodnym powietrzu [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Sen przerywany przez poty i ślinotok; poduszka mokra; świeże powietrze i chłodny pokój pozwalają spać dłużej bez przerwy; po spoceniu się uczucie zimna z zapadaniem się sił wymaga okrycia, ale bez ogrzewania twarzy — są to szczegóły pielęgnacji podtrzymujące działanie leku [Clarke]. Marzenia senne nie wyróżniają się niczym szczególnym, chyba że duszność wywołuje niepokój. [Clinical]

Sny o ucisku lub przebywaniu w gorącym pokoju; przebudzenie, aby otworzyć okno i wypluć ślinę; następnie powraca sen — ma to niewielką wartość diagnostyczną, lecz odzwierciedla cykl wzajemnego oddziaływania otoczenia i wydzielania. [Clinical]

W stanach gorączkowych obfite pocenie się występuje na przemian z uczuciem zimna; pot może obniżać temperaturę, a zarazem wyczerpywać; pokój musi być chłodny i wywietrzony, lecz bez przeciągów; picie dużych ilości naraz nasila nudności, a małe łyki przynoszą ulgę — te obserwacje i zasady pielęgnacji przy łóżku chorego odpowiadają obrazowi Jab. [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Uczucie gorąca narasta w dusznych pomieszczeniach, po czym występują obfite poty, a następnie uczucie zimna; chłodne powietrze skraca fazę gorąca i łagodzi późniejsze uczucie zimna; wilgotny chłód bez uprzedniego gorąca wywołuje raczej ucisk w klatce piersiowej niż poty — ta dwojaka wrażliwość na pogodę jest pouczająca [Clarke]. [Clinical]

Pragnienie chłodnej wody pitej małymi łykami; owoce i zielone warzywa powodują pogorszenie (nudności, luźne stolce); alkohol i gorące napoje nasilają napadowe zaczerwienienie i poty; odpowiednia jest lekka dieta, dopóki nie ustąpi burza wydzielnicza [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Jab. odpowiada obrazowi obfitego wydzielania o charakterze cholinergicznym: pot i ślina lejące się strumieniami, zwężenie źrenic z przeciążeniem mięśnia rzęskowego, rzadka wydzielina oskrzelowa z uczuciem ucisku, uczucie omdlewania związane z aktywnością nerwu błędnego oraz bolesne parcie na mocz i stolec. Wszystkie te objawy wykazują pogorszenie pod wpływem gorąca, w ciepłych, dusznych pomieszczeniach, przy wysiłku i pośpiechu, w nocy, pod wpływem wilgotnego chłodu (objawy ze strony klatki piersiowej), po owocach i zielonych warzywach oraz podczas mówienia, a poprawę przynoszą chłodne, świeże powietrze, spoczynek, rozluźnienie ubrania, małe łyki chłodnego napoju, krótkie inhalacje parowe i odpoczynek dla oczu w ciemności [Allen], [Hering], [Hughes], [Clarke], [Boericke]. Różnicować z Mercurius (cuchnące wydzieliny, owrzodzenia, nocne poty), Physostigma (przeciążenie oczu z epizodami osłabienia związanymi z nerwem błędnym, lecz mniej obfite wydzielanie), Ipecac (stałe nudności i skurcze bez zalewu wydzielin), Ant-t. (rzężenia, niemożność odkrztuszenia) oraz Belladonna/Atropine (przeciwstawny obraz suchości i rozszerzenia źrenic) [Kent], [Clarke]. [Proving] [Clinical]

Gwałtowne, obfite wydzielanie (pot, ślina)

• Mercurius — ślina i pot o przykrym zapachu, bolesność jamy ustnej, pogorszenie co noc; Jab.: wydzieliny bez przykrego zapachu, pogorszenie pod wpływem gorąca i w pomieszczeniu, chłodne powietrze przynosi poprawę [Clarke], [Kent].
• Jaborandi a Physostigma — Oba powodują zwężenie źrenic; Physost.: skurcz mięśnia rzęskowego z uczuciem omdlewania związanym z nerwem błędnym, mniej obfite wydzielanie; Jab.: pot i ślina lejące się strumieniami, obraz zdominowany przez wydzielanie [Hughes], [Clarke].

• Jaborandi a Bell./Atrop. — Fizjologiczni antagoniści: Bell./Atrop. — suchość, gorąco, rozszerzenie źrenic; Jab. — wilgoć, chłód, zwężenie źrenic [Hughes].

Ucisk w oskrzelach z rzadką wydzieliną

• Ipecac. — Stałe nudności, kaszel kurczowy; Jab.: zalew potu i śliny, pogorszenie pod wpływem gorąca, chłodne powietrze przynosi poprawę [Clarke].
• Antimonium tart. — Rzężenia, niemożność odkrztuszenia, sinica; Jab.: rzadka wydzielina, częściowo zachowana zdolność odkrztuszania, dominuje obfite wydzielanie [Boericke].
• Senega — Bolesność klatki piersiowej u osób starszych; Jab.: młodsze osoby ze skłonnością do obfitego wydzielania i potami nasilanymi przez gorąco [Clarke].

Oczy — zwężenie źrenic i ból w okolicy brwi

• Physostigma — Skurcz przy wysiłku wzrokowym, > ciemność, epizody osłabienia związane z nerwem błędnym; Jab.: dodatkowo zalew wydzielin [Allen], [Clarke].
• Ruta — Przeciążenie oczu bez zwężenia źrenic; Jab.: źrenice jak łebek szpilki, obfite wydzieliny [Kent].

Bolesne parcie na stolec i mocz (cholinergiczne)

• Nux-v. — Bolesne parcie z drażliwością, bez obfitego wydzielania; Jab.: obfite wydzielanie, pogorszenie pod wpływem gorąca, poprawa w chłodzie [Clarke].
• Cantharis — Bolesne pieczenie przy oddawaniu moczu; Jab.: bezbolesny częstomocz, małe porcje moczu, obraz zdominowany przez wydzielanie [Allen], [Clarke].

• Antidota (fizjologiczne): Atropinum, Belladonna. Odwracają efekty w postaci zwężenia źrenic i wzmożonego wydzielania; przydatne przy nadmiernym działaniu lub zatruciu [Hughes], [Clarke].
• Lek komplementarny: Gelsemium. Gdy po ustąpieniu burzy wydzielniczej następuje faza senności z objawami potylicznymi [Clarke].
• Lek komplementarny: Kali-sulph. Jeśli nieżyt staje się żółty, o zmiennej lokalizacji, po tym jak Jab. zakończy fazę rzadkiej, obfitej wydzieliny [Boger], [Boericke].
• Porównaj: Physostigma. Wspólne powinowactwo do zwężenia źrenic; wyboru dokonuje się według przewagi obfitego wydzielania (Jab.) lub przeciążenia (Physost.) [Clarke], [Hughes].
• Dobrze działa po: Ant-t. Gdy nasilone rzężenia ustępują i wydzielina łatwiej się odrywa, dla opanowania pozostałej rzadkiej wydzieliny i skłonności do potów [Boericke].
• Dobrze poprzedza: Mercurius (jeśli wydzielina staje się cuchnąca i pojawiają się owrzodzenia) [Clarke].
• Praktyczne środki wspomagające: Chłodne powietrze w ruchu, luźne ubranie, małe łyki chłodnego napoju, krótkie inhalacje parowe — pielęgnacja odzwierciedlająca modalności [Clarke].

• Nadmierna potliwość (dłonie, owłosiona skóra głowy, pachy) przy konstytucjonalnym pogorszeniu pod wpływem gorąca i poprawie na chłodnym powietrzu: Jab. 6C–30C w krótkich seriach; wietrzyć, unikać gorących pomieszczeń [Clarke], [Boericke].
• Przeziębienia z obfitą wydzieliną oskrzelową (rzadki śluz, ucisk, poty i ślinotok): Jab. 30C; wspomagająco krótkie inhalacje parowe i świeże powietrze w ruchu [Allen], [Clarke].
• Zwężenie źrenic z bólem w okolicy brwi i zalewem wydzielin (po wysiłku, w ciepłym pokoju): Jab. 6C–30C; odpoczynek w ciemności, ochładzanie się między zadaniami [Allen], [Clarke].
• Uczucie omdlewania związane z nerwem błędnym podczas potów w przegrzanych pomieszczeniach: podać jedną dawkę, następnie odpoczynek w pozycji leżącej na płasko, wywietrzenie pokoju, małe łyki chłodnego napoju; unikać gwałtownego hamowania pocenia się [Hughes], [Clarke]. [Clinical]

Umysł

• UMYSŁ – Drażliwość – z powodu dyskomfortu fizycznego – podczas pocenia się. Fala wydzielania wpływa na nastrój [Clarke].
• UMYSŁ – Niepokój ruchowy – ciepły pokój pogarsza – otwarte powietrze poprawia. Przeciwstawne reakcje na warunki otoczenia [Clarke].
• UMYSŁ – Koncentracja utrudniona – podczas ślinotoku. Obfite wydzielanie utrudnia wysiłek umysłowy [Allen].

Głowa i oczy

• GŁOWA – Ból – czoło – gorąco pogarsza – chłodne powietrze poprawia. Oś gorąco–chłód [Clarke].
• GŁOWA – Pocenie się owłosionej skóry głowy – obfite – z bólem głowy. Charakterystyczne obfite wydzielanie [Boericke].
• OCZY – Zwężenie źrenic – znaczne. Zwężenie źrenic jako objaw charakterystyczny [Allen], [Hughes].
• OCZY – Skurcz akomodacji – czytanie pogarsza – ciemność poprawia. Przeciążenie mięśnia rzęskowego [Allen].
• WZROK – Niewyraźny – w dal – po pracy z bliska. Faza krótkowzroczności czynnościowej [Clarke].

Nos, gardło i klatka piersiowa

• NOS – Katar – wodnisty – ciepły pokój pogarsza – otwarte powietrze poprawia. Związek wydzielania z otoczeniem [Clarke].
• GARDŁO – Łaskotanie – rzadki śluz – mówienie pogarsza. Podrażnienie krtani [Allen].
• KLATKA PIERSIOWA – Ucisk – ciepły, duszny pokój pogarsza – chłodne powietrze poprawia. Główna rubryka dotycząca klatki piersiowej [Clarke].
• KASZEL – Wilgotny – rzadki śluz – wysiłek pogarsza – otwarte powietrze poprawia. Przeciwstawne działanie wysiłku i powietrza [Clarke].
• ODDYCHANIE – Duszność – wilgotny chłód pogarsza. Warunki pogodowe sprzyjające skurczowi [Clarke].

Jama ustna, przewód pokarmowy i układ moczowy

• JAMA USTNA – Ślinotok – obfity – gorąco pogarsza. Charakterystyczne gwałtowne wydzielanie [Allen], [Clarke].
• ŻOŁĄDEK – Nudności – ze ślinotokiem – małe ilości zimnego napoju poprawiają. Objawy współwystępujące [Allen].
• ODBYTNICA – Bolesne parcie – małe stolce – owoce pogarszają – ciepło poprawia. Cholinergiczny obraz jelitowy [Hering].
• PĘCHERZ MOCZOWY – Parcie – częste – małe ilości – podczas pocenia się. Atonia podczas potów [Clarke].
• MOCZ – Skąpy – podczas pocenia się. Rubryka dotycząca przemieszczania płynów [Clarke].

Serce, objawy ogólne i skóra

• SERCE – Tętno – wolne, miękkie – podczas pocenia się. Faza związana z aktywnością nerwu błędnego [Hughes].
• OBJAWY OGÓLNE – Gorąco – ciepły pokój pogarsza; otwarte powietrze poprawia. Główna rubryka dotycząca otoczenia [Clarke].
• OBJAWY OGÓLNE – Wysiłek pogarsza; spoczynek poprawia. Oszczędzanie energii [Clarke].
• POTY – Obfite – uogólnione – noc – bez przykrego zapachu. Pot jako objaw charakterystyczny [Boericke].
• SKÓRA – Pocenie się – po nim uczucie zimna. Rubryka dotycząca następstw [Clarke].

Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): próby lekowe (ślinotok, pocenie się, objawy oczne ze zwężeniem źrenic), uwagi dotyczące przewodu pokarmowego i układu moczowego, modalności.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne (stany obfitego wydzielania, bolesne parcie, ucisk w klatce piersiowej).
Hughes, R. — A Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): toksykologia pilokarpiny; profil muskarynowy (zwężenie źrenic, bradykardia, wydzieliny).
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz ogólny; przeciwstawne reakcje na warunki otoczenia; relacje (Atropine/Physostigma).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne (pot, ślina, pogorszenie pod wpływem gorąca, poprawa na chłodnym powietrzu), uwagi dotyczące klatki piersiowej i skóry.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): synteza modalności (gorąco/powietrze), relacje lekowe w nieżytowych dolegliwościach klatki piersiowej.
Kent, J. T. — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): różnice (Merc., Ant-t., Ipec., Physost.), antagonizmy w obrębie królestw.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): wskazówki dotyczące postępowania w stanach wzmożonego wydzielania i dostosowywania warunków otoczenia.
Dewey, W. A. — Practical Homeopathic Therapeutics (1901): leki napotne; postępowanie przy łóżku chorego (powietrze, picie małymi łykami, spoczynek).
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): barwne opisy konstytucji z obfitym wydzielaniem i pogorszeniem pod wpływem gorąca; szczegóły pielęgnacji.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1941): zwięzłe objawy charakterystyczne potwierdzające obraz wydzielniczy i oczny.