• Krtań i fałdy głosowe (tkanka włóknisto-chrzęstna). Drapanie i uczucie otarcia z chrypką → bezgłosem wskutek nadmiernego używania głosu; kaszel wywoływany mówieniem, śmiechem, czytaniem na głos; zgrubiałe fałdy i przylegający, szarawy śluz, który wydaje się zalegać na strunach głosowych, a nie w oskrzelach; klasyczny obraz u śpiewaków/nauczycieli. Zob. Gardło/Klatka piersiowa/Oddychanie/Głos. [Hering], [Clarke], [Boericke], [Farrington].
• Stawy (kolano, nadgarstek, stawy skokowe) — chrząstka/błona maziowa. Skrzypienie/trzeszczenie, uginanie się kolan (zwłaszcza przy schodzeniu po schodach) i osłabienie wskutek długotrwałego stania/chodzenia; tkliwe małe, ściśle ograniczone miejsca wokół rzepki/nadgarstka; poprawa pod wpływem bandażowania/ucisku i odpoczynku. Zob. Kończyny/Plecy. [Boger], [Clarke], [Boericke].
• Struktury podporowe miednicy i lewy jajnik. Ból lewego jajnika o charakterze ucisku, kłucia lub stłuczenia, łagodniejący pod wpływem mocnego ucisku lub leżenia na lewym boku; pogorszenie podczas chodzenia/stania i w okresie okołomiesiączkowym; uczucie parcia ku dołowi i stany rozluźnienia struktur podporowych u kobiet pracujących na stojąco (ekspedientek, nauczycielek). Zob. Narządy płciowe żeńskie/Brzuch. [Hering], [Farrington], [Clarke].
• Błony śluzowe górnych dróg oddechowych. Suchość i odchrząkiwanie lepkiego, szarego śluzu przylegającego w okolicy krtani; głos zawodzi przy wysokich tonach; uczucie otarcia w ciepłych, suchych pomieszczeniach. Zob. Nos/Gardło. [Allen], [Clarke], [Boericke].
• Ścięgna/okostna. Bolesność wskutek przeciążenia z punktową tkliwością; pisanie/gra na instrumentach wywołuje zmęczenie przedramienia/zginaczy; bóle „na obszarach wielkości monety” (małych powierzchniach), wrażliwych na dotyk. Zob. Kończyny/Objawy ogólne. [Boger], [Hering].
• Ściana klatki piersiowej i górna część mostka. Ból/bolesność w poprzek górnej części mostka i w przyczepach mięśni międzyżebrowych po przemawianiu publicznym; subiektywne uczucie ściskania ustępuje pod wpływem odpoczynku/ciepła. Zob. Klatka piersiowa. [Clarke], [Boericke].
• Mechanika trąbek słuchowych i okolicy podniebienno-gardłowej. Trzaski w uszach podczas połykania; uczucie pełności wskutek powtarzanego odchrząkiwania i nieżytu krtani; objawy czynnościowe, związane z przeciążeniem. Zob. Uszy/Gardło. [Clarke].
• Odcinek szyjno-piersiowy kręgosłupa/postawa. Zmęczenie karku i okolicy międzyłopatkowej u osób pracujących przy biurku i czytających z pochyloną głową; poprawa pod wpływem odpoczynku/gorących okładów z tkaniny; związany z postawą odpowiednik „zmęczenia narządowego” krtani/kolan. Zob. Plecy. [Boger], [Clarke].
• Odczuwanie wysiłku sercowo-oddechowego. Kołatanie serca/duszność wskutek wysiłku związanego z mówieniem, bez podłoża strukturalnego; wzdychanie po pracy głosem; poprawa przy powolnym oddychaniu i milczeniu. Zob. Serce/Oddychanie. [Clarke], [Boericke].
• Okolica odbytniczo-odbytowa. Małe bolesne miejsca po oddaniu suchego stolca; guzki o podłożu mechanicznym, wrażliwe na ucisk — nawiązanie do charakterystycznych bólów w małych obszarach. Zob. Odbytnica. [Boericke].
• Punktowe objawy skórne. Suche, szorstkie plamy i miejsca tkliwe przy ucisku nad wyniosłościami kostnymi w ciepłych salach; objawy drugorzędne, lecz potwierdzające obraz. Zob. Skóra. [Clarke].

• Ucisk lub podparcie bolesnych części (jajnik/stawy); bandażowanie kolan zmniejsza ich uginanie się podczas mówienia na stojąco [Hering], [Boger].
• Milczenie i odpoczynek głosowy po nadmiernym używaniu głosu; chrypka i drapanie łagodnieją w ciągu jednego wieczoru spędzonego w milczeniu [Boericke], [Farrington].
• Ciepłe napoje i ciepłe okłady na gardło; szalik wokół szyi przed występem/po występie (praktyczna wskazówka dla śpiewaków) [Clarke], [Boericke].
• Wilgotne powietrze o łagodnej temperaturze (nie przeciągi); drapanie w krtani zmniejsza się w nawilżonym pomieszczeniu [Clarke].
• Leżenie na bolesnym boku (zwłaszcza lewym przy bólu jajnika); mocne podparcie miednicy [Hering], [Farrington].
• Łagodny ruch po odpoczynku przy sztywności stawów (nie długotrwały wysiłek); krótkie, powolne spacery zmniejszają skrzypienie w stawach [Boger].
• Świeże, lecz nie zimne powietrze w okresie powrotu do zdrowia; pogorszenie wywołane gorącem na estradzie ustępuje na zewnątrz, jeśli zapewniona jest osłona przed wiatrem [Clarke].
• Powolne oddychanie przeponowe, które uspokaja kołatanie serca po przemowie [Clarke], [Boericke].
• Stabilne obuwie/elastyczna opaska na kolano na schodach; w typowych przypadkach Arg. poczucie stabilności kolan wraca w ciągu kilku dni [Clinical] [Boger].
• Krótkie drzemki po południowej pracy głosem (10–20 min), po których następuje okres milczenia — praktyczna krótka rutyna [Clinical] [Farrington].
• Ciepłe kataplazmy lub gorące okłady z tkaniny przy zmęczeniu okolicy szyjno-piersiowej (u osób czytających przy biurku) [Boger].
• Spokojny wieczór po wczesnym zakończeniu zajęć, unikanie późnych posiłków (komponent refluksu/podrażnienia krtani) [Clarke].

• Używanie głosu — mówienie, śpiewanie, czytanie na głos, śmiech; przy największym wysiłku grozi bezgłos [Hering], [Boericke].
• Długotrwałe stanie lub chodzenie, zwłaszcza schodzenie po schodach (kolana się uginają); także wstrząsy podczas jazdy powozem [Boger], [Clarke].
• Zimne, suche powietrze działające bezpośrednio na krtań przy nieosłoniętej szyi; sale prób z pyłem kredowym/suchym, gorącym powietrzem [Clarke], [Allen].
• Przed miesiączką i podczas niej w przypadku bólu lewego jajnika; stosunek płciowy może nasilać bolesność następnego dnia [Hering], [Farrington].
• Ciepłe, suche sale i późnowieczorne występy (suchość + przeciążenie) [Clarke].
• Szybka fonacja w wysokim rejestrze; głos „załamuje się” lub staje się chropawy w najwyższym rejestrze [Farrington].
• Nagły powrót do obciążenia po częściowej poprawie („nawrót z powodu dumy” u zawodowców) [Clinical] [Clarke].
• Czytanie w pochyleniu z opuszczoną głową i przeciążenie przy czynnościach wymagających precyzyjnej motoryki (piszący, skrzypkowie) — nasilają się bóle ścięgien w małych, ograniczonych miejscach [Boger], [Hering].
• Przeciągi owiewające rozgrzane gardło; ochłodzenie po występie gwałtownie przywraca chrypkę [Clarke].
• Chodzenie po schodach wcześnie rano, gdy stawy nie są jeszcze rozgrzane; poczucie stabilności kolan jest wtedy najmniejsze (drobny rytm okołodobowy) [Boger].
• Presja emocjonalna związana z występem (bardziej jej mechaniczne następstwa niż trema), prowokująca nadmierne forsowanie strun głosowych [Farrington], [Clarke].
• Zimne napoje podczas narażenia — chwilowy szok dla strun głosowych, po którym pojawia się drapiący kaszel [Allen], [Clarke].

Stan psychiczny w obrazie Arg. jest związany raczej z pracą niż z teatralnością zachowania: śpiewak, któremu zawodzi głos, nauczyciel zachrypnięty już w południe, pracownik sklepu, któremu kolana uginają się na schodach, odczuwają frustrację, rozdrażnienie i lęk o sprostanie zadaniu, wtórny do zmęczenia narządów, a nie panikę przed nadchodzącym wydarzeniem i lęk z biegunką, właściwe Arg-n. [Clarke], [Farrington]. Po wysiłku głosowym słabnie koncentracja; pod koniec dnia umykają słowa lub pojawiają się pomyłki przy czytaniu wersów — to wyczerpanie wskutek mechanicznego przeciążenia, które ustępuje dzięki milczeniu i odpoczynkowi (odsyłacz: Czynniki łagodzące objawy — milczenie) [Allen], [Clarke]. Drażliwość pojawia się przy przymusie dalszego mówienia lub stania i ustępuje, gdy przeciążony narząd zostaje oszczędzony — to wyraźna wzajemność relacji psychiki i ciała, charakterystyczna dla obrazów przeciążenia w grupie leków mineralnych [Boericke], [Boger]. Występuje spokojna sumienność; pacjenci martwią się, że „zawiodą klasę/publiczność”, lecz bez impulsywnych lęków czy fiksacji właściwych azotanowi [Farrington]. Hipochondryczne skupienie dotyczy funkcji („czy kolana mnie utrzymają?”, „czy moje najwyższe tony będą dobrze słyszalne?”), a nie katastroficznych wyobrażeń [Clarke]. Pamięć nazwisk/zwrotów zawodzi po długich sesjach pracy, lecz poprawia się pod wpływem ciepła i nawodnienia, podobnie jak dolegliwości gardła [Allen]. Dzieci stają się rozdrażnione, gdy zmusza się je do recytacji; nastrój poprawia się wraz z ustępowaniem drapania w krtani — klinicznie pomaga to potwierdzić, że zmiany psychiczne odzwierciedlają stan krtani lub stawów [Hering]. Krótki opis przypadku: wykładowca, zwykle łagodny, pod koniec czterech kolejnych godzin stawał się opryskliwy i odpowiadał monosylabami; Arg. 30C nocte + ścisłe milczenie przywróciły do rana równowagę ducha [Clinical] [Farrington]. W całym obrazie nie ma rozbudowanych urojeń; jest on praktyczny, związany z mechanicznym przeciążeniem, uwarunkowany zmęczeniem, toteż poprawa następuje po zastosowaniu modalności łagodzących objawy (ucisk, odpoczynek, ciepło, wilgotne powietrze) [Clarke], [Boericke].

Bóle głowy mają charakter ucisku lub stłuczenia w małych, ściśle ograniczonych miejscach, często wielkości monety, przy brzegach okolicy policzkowej lub nadoczodołowej, tkliwych przy dotyku; pojawiają się po czytaniu na głos lub długotrwałym mówieniu w ciepłych, suchych pomieszczeniach, ponownie wskazując na związek z suchością krtani [Boger], [Clarke]. Bolesność czoła towarzyszy napadom kaszlu podczas przemowy; ulgę przynosi przebywanie w chłodnym, wilgotnym korytarzu (Czynniki łagodzące objawy — wilgotne powietrze o łagodnej temperaturze) [Clarke]. Ciężar na szczycie głowy i napięcie jak od opaski pojawiają się po późnych występach, ustępując pod wpływem odpoczynku i ciepłych napojów (odsyłacz: Czynniki łagodzące objawy — ogrzewanie gardła) [Boericke]. Zawroty głowy przy wstawaniu rano po wieczornym przeciążeniu ustępują dzięki nawodnieniu i milczeniu, zgodnie z motywem zmęczenia narządowego obecnym w całym obrazie Arg. [Allen]. Nie ma tu gwałtownego pulsowania z przekrwienia właściwego Bell. ani nadwrażliwości i bezsenności z radości jak w Coff.; bóle głowy Arg. są związane z wysiłkiem, tkliwe przy dotyku i ograniczone do małych miejsc [Clarke], [Boger]. U osób stale dużo czytających napięcie karkowo-potyliczne towarzyszy ciężkości głowy; korekta postawy i gorące okłady z tkaniny na kark okazują się równie decydujące jak dawka leku (Czynniki łagodzące objawy — gorące okłady z tkaniny na szyję) [Boger].

Po wieczornej pracy oczy są suche, piekące i ciężkie; druk się rozmazuje, a górny wiersz „pływa” podczas czytania na głos z mównicy — to odpowiednik zmęczenia krtani [Clarke]. Zimne przeciągi owiewające rozgrzaną twarz po występie wywołują łzawienie, równolegle do pogorszenia objawów gardła przy „nieosłoniętej szyi” (Czynniki nasilające objawy — przeciąg) [Clarke]. Światłowstręt jest łagodny i czynnościowy; zmniejsza się przy odpoczynku głosowym i nawilżeniu pomieszczenia (Czynniki łagodzące objawy — wilgotne powietrze) [Boericke]. Niektórzy odczuwają uciskowy ból przy wewnętrznym kącie oka — znów w małym, ściśle ograniczonym miejscu — co potwierdza charakterystyczny obraz leku [Boger]. W odróżnieniu od Arg-n., z wyraźnym podrażnieniem rogówki i zielonkawą wydzieliną, objawy oczne Arg. wiążą się ze zmęczeniem i suchością, nie z owrzodzeniem [Hughes], [Clarke]. Opis przypadku: u tenora, któremu wieczorem rozmazywał się zapis nutowy, nastąpiła poprawa po przeniesieniu prób na wcześniejszą porę i połączeniu Arg. 30C z odpoczynkiem głosowym — stan oczu i głosu poprawiał się równolegle [Clinical] [Farrington].

Powtarzane odchrząkiwanie i napięcie podniebienno-gardłowe wywołują uczucie trzaskania w trąbkach słuchowych lub pełności podczas połykania w trakcie długiego dnia mówienia; ustępuje ono pod wpływem ciepłych napojów i milczenia (Czynniki łagodzące objawy — ciepłe napoje, milczenie) [Clarke]. Sporadyczne kłucie za uchem towarzyszy próbom wydobycia wyższych tonów — to mięśniowo-powięziowe odbicie przeciążenia krtani (powinowactwo do ścięgien/przyczepów) [Farrington]. Sam słuch pozostaje prawidłowy; hałas pogarsza objawy tylko o tyle, o ile zmusza do głośniejszego mówienia (mechanicznie). Ten obraz objawów usznych pomaga odróżnić Arg. od Caust., w którym chrypka z uczuciem otarcia ma bardziej porażenny charakter, a mniej jest takich mechanicznych odczuć w uszach związanych z połykaniem [Clarke], [Boericke].

Częsta jest suchość w okolicy nozdrzy tylnych z szarawym śluzem ciągnącym się pasmami ku krtani, zwłaszcza w ogrzewanych salach (Czynniki nasilające objawy — ciepłe, suche pomieszczenia) [Allen], [Clarke]. Ten lepki, szary śluz jest odchrząkiwany z poziomu strun głosowych, nie z klatki piersiowej, i prowokuje kaszel wyzwalany mówieniem (nawiązanie do sekcji Gardło/Klatka piersiowa) [Hering]. Kichanie pojawia się w zakurzonych salach prób; ulgę przynosi nawilżenie powietrza (Czynniki łagodzące objawy — wilgotne powietrze o łagodnej temperaturze) [Clarke]. Wydzielina jest tylko nieznacznie drażniąca i powoduje niewielkie otarcia (w odróżnieniu od Arum-t.), mało jest też lepkiej wydzieliny ciągnącej się nitkami z zatok (w odróżnieniu od Kali-bi.) [Clarke], [Boericke]. Przy braku wyraźnego kataru obraz objawów nosowych przede wszystkim podtrzymuje dolegliwości krtani — to przydatny ciąg zależności przy śledzeniu wyników [Allen].

Twarz wygląda na ściągniętą i zmęczoną po dniu mówienia; punkty tkliwe przy ucisku na obrzeżach okolicy policzkowej lub jarzmowej występują w podobnie małych obszarach jak przy kolanach [Hering], [Boger]. Rumieniec policzków pojawia się po wysiłku związanym z występem na estradzie i blednie pod wpływem odpoczynku oraz otulenia szyi (Czynniki łagodzące objawy — ciepłe okłady) [Clarke]. Na twarzy nie występuje ograniczone miejscowo pieczenie właściwe Phos. ani ciemne zaczerwienienie z gorącem właściwe Bell.; odzwierciedla ona zmęczenie pracą i odzyskuje zwykły wygląd wraz z poprawą stanu krtani — to kolejne odzwierciedlenie stanu narządu w obrazie Arg. [Boericke]. Żucie twardego pokarmu po przemowie męczy mięśnie żwacze, podobnie jak przeciążenie ścięgien w innych okolicach [Boger].

Po długim mówieniu podniebienie i gardziel wydają się suche i jakby pokryte pyłem; pojawia się stała potrzeba odchrząkiwania, choć odkrztusza się niewiele poza szarym śluzem ze strun głosowych (powinowactwo: górne drogi oddechowe) [Allen], [Clarke]. Ciepłe napoje łagodzą szorstkość; zimny przeciąg owiewający rozgrzaną jamę ustną nasila dolegliwości (powtórzenie modalności) [Clarke]. Pod koniec dnia język może sprawiać wrażenie obłożonego, nie ma jednak wyraźnego gorzko-metalicznego posmaku; smak jest raczej przytępiony wskutek suchości niż zniekształcony [Boericke]. Wielokrotne głośne artykułowanie męczy nasadę języka, ponownie wskazując na powinowactwo Arg. do ścięgien i ich przyczepów [Boger]. Porównaj Phos. (pieczenie, łatwe krwawienie) i Caust. (niedowład głosu z uczuciem otarcia); w obrazie Arg. dominuje drapanie w obrębie strun głosowych [Farrington].

Po występie o późnej porze może pojawić się nadwrażliwość brzegów zębów na zimne powietrze, ustępująca po owinięciu szyi szalikiem i wypiciu ciepłego napoju (powiązanie: pogorszenie — odsłonięta szyja; poprawa — ciepłe napoje) [Allen], [Clarke]. Nie ma wyraźnych cech próchniczych ani nerwobólowych; objawy ze strony zębów są czynnościowymi następstwami ekspozycji na zimno lub przeciążenia. Jeśli dominują właściwe bóle zębów, należy wybrać Staph./Merc./Plantago zamiast Arg. [Clarke].

Główne miejsce dolegliwości. Objawy charakterystyczne to drapanie i uczucie otarcia w krtani, chrypka aż do bezgłosu oraz kaszel wywoływany mówieniem, śmiechem i czytaniem na głos, jak gdyby śluz przylegał do strun głosowych i trzeba go było odchrząkiwać [Hering], [Allen], [Clarke]. Głos załamuje się przy wysokich dźwiękach; jego barwa staje się szorstka; nauczyciele i aktorzy to klasyczne przykłady pacjentów z tym obrazem [Farrington]. Zimne, suche powietrze, odsłonięta szyja oraz ciepłe, zapylone pomieszczenia nasilają objawy, natomiast milczenie, ciepłe napoje, ciepły szalik i wilgotne powietrze przynoszą ulgę (wyraźne powiązanie modalności) [Clarke], [Boericke]. Ból przy ucisku jest często ściśle ograniczony do okolicy chrząstki tarczowatej. Porównaj Caust. (silniejszy niedowład, uczucie otarcia, pogorszenie na wietrze) i Phos. (łaskotanie w krtani z konstytucjonalnym osłabieniem klatki piersiowej); obraz Arg. pozostaje mechaniczny, związany z przeciążeniem, umiejscowiony w więzadłach głosowych [Farrington], [Boger]. Przypadek: u mezzosopranistki występującej przez trzy kolejne wieczory Arg. 30C q6h wraz z całkowitym milczeniem w ciągu dnia umożliwiło ukończenie występów bez bezgłosu [Clinical] [Farrington].

Apetyt zmniejsza się po intensywnej pracy głosem; częste są odbijania wskutek połykania powietrza podczas odchrząkiwania [Allen]. Późne, spożywane w pośpiechu posiłki po występie nasilają suchość za krtanią; najlepiej służy ciepłe, proste jedzenie (poprawa — ciepło) [Clarke]. Nie ma tu charakterystycznych zachcianek pokarmowych wyróżniających Arg. (porównaj pragnienie słodyczy u Arg-n.); nudności są rzadkie i mają charakter czynnościowy. Objawy żołądkowe odzwierciedlają zatem rytm czasowy dolegliwości gardła (obciążenie późną nocą → późny posiłek → nasilenie drapania) [Boericke].

Po całym dniu wysiłkowej emisji głosu występuje wzdęcie wskutek połykania powietrza; podczas szybkiego chodzenia mogą pojawiać się kłucia w lewej pachwinie (ciągnięcie w obrębie więzadeł miednicy), ustępujące pod wpływem ucisku dłonią i zwolnienia tempa (poprawa — ucisk, łagodny ruch) [Clarke], [Boger]. Nie ma szczególnych cech wątrobowych ani żółciowych; bóle pozostają mechaniczne i ograniczone do niewielkich miejsc. W okresie okołomiesiączkowym dolegliwości wzdłuż lewego dołu biodrowego mogą odzwierciedlać tkliwość jajnika [Hering], [Farrington].

Częste oddawanie obfitego, jasnego moczu po występach odzwierciedla raczej diurezę związaną ze zmęczeniem niż pierwotne działanie na pęcherz [Allen]. Podrażnienie jest minimalne; nie wyróżnia się obraz z bolesnym parciem ani osadem w moczu. Mimowolne moczenie lub objawy ze strony układu moczowego o podłożu nerwowym przemawiają przeciw Arg., chyba że obecna jest cała triada przeciążeniowa [Clarke].

Stolce mogą być suche wskutek odwodnienia podczas długich dni pracy; niewielkie bolesne punkty na brzegu odbytu, odczuwane przy podcieraniu, potwierdzają motyw małych, ograniczonych miejsc (poprawa — ciepłe kąpiele i maści) [Boericke]. Nie ma kurczowego parcia właściwego Nux-v.; zaparcie ma tu charakter sytuacyjny. Jeśli dominują zmiany chorobowe odbytnicy, Arg. zwykle ustępuje miejsca innym lekom [Clarke].

Ciągnięcie wzdłuż powrózka nasiennego lub w jądrze po wysiłku przypomina przeciążenie ścięgna; nadmierna aktywność seksualna wyczerpuje podobnie jak nadużywanie głosu, wskazując na potrzebę odpoczynku i umiaru, a nie leku o charakterystycznym obrazie seksualnym [Clarke], [Boericke]. Porównaj Selenium (wyczerpanie seksualne z osłabieniem i drżeniem) oraz Agnus (mały popęd i rozpacz); Arg. nie ma ich głębiej zaznaczonych obrazów seksualnych [Farrington].

Jednym z głównych objawów charakterystycznych jest ból lewego jajnika — uciskający, jak po stłuczeniu lub kłujący — ustępujący pod wpływem mocnego ucisku albo leżenia na lewym boku, nasilający się podczas chodzenia, stania oraz przed miesiączką i w jej trakcie, czasem promieniujący do pachwiny, uda lub kości krzyżowej [Hering], [Clarke], [Farrington]. Stosunek płciowy może przejściowo nasilać ból; podparcie i odpoczynek łagodzą go (poprawa — ucisk i podparcie) [Farrington]. Uczucie parcia ku dołowi z wiotkością struktur miednicy u osób długo stojących i chodzących odpowiada motywowi stawowo-więzadłowemu. Należy odróżnić od Lach. (ból lewego jajnika nasilany uciskiem, nietolerancja ciasnej odzieży) i Sep. (parcie ku dołowi z konstytucjonalną obojętnością i tendencją do objawów prawostronnych) [Farrington], [Clarke].

Brak tchu występuje bardziej podczas mówienia niż chodzenia; chory musi robić przerwy między zdaniami; po wysiłku częste jest wzdychanie [Clarke]. W wilgotnym powietrzu o łagodnej temperaturze można wypowiadać dłuższe frazy (poprawa — wilgotne powietrze o łagodnej temperaturze). Zimne przeciągi wywołują odruchowy kaszel z łaskotania (pogorszenie — przeciąg) [Clarke]. Świsty ani ucisk wskazujące na stany astmatyczne nie są typowe; należy myśleć o Arg., gdy dolegliwości oddechowe są ściśle związane z używaniem głosu [Farrington].

Kołatanie serca podczas wysiłku związanego z wystąpieniem publicznym oraz odczuwanie uderzeń serca aż w gardle ustępują przy powolnym oddychaniu i odpoczynku, wskazując na czynnościowe powiązanie serca i krtani [Clarke]. Nie ma paniki właściwej Acon. ani niemiarowości związanej z chorobą organiczną; objaw jest związany z wysiłkiem i znika pod wpływem czynników przynoszących poprawę (milczenie, ciepło, powolne oddychanie) [Boericke].

Po długotrwałej donośnej emisji głosu występuje obolałość w poprzek górnej części mostka oraz w przyczepach mięśni międzyżebrowych; krótki, drażniący kaszel pochodzi ze strun głosowych i pojawia się przy mówieniu lub śmiechu, nie jest to głęboki kaszel oskrzelowy [Hering], [Clarke]. Oddychanie staje się znów swobodne po zastosowaniu ciepłego otulenia i przy milczeniu (poprawa — ciepło, milczenie) [Boericke]. Nie ma rzężenia właściwego Ant-t. ani łaskotania w rozwidleniu tchawicy charakterystycznego dla Rumex; objawy w klatce piersiowej jedynie odzwierciedlają przeciążenie krtani [Farrington].

Zmęczenie okolicy szyjno-grzbietowej między łopatkami u wykładowców i osób czytających na głos (z pochyloną głową) ustępuje po odpoczynku i gorących okładach (poprawa — gorące okłady) [Boger]. Ciągnięcie w okolicy lędźwiowej u kobiet z wiotkością struktur miednicy zmniejsza się przy podparciu (powinowactwo do struktur podtrzymujących miednicy) [Farrington]. Wstrząsy przy schodzeniu ze schodów przenoszą się na okolicę lędźwiowo-krzyżową i kolana (pogorszenie — schody), wpisując się w motyw stawowy [Boger]. Ostre, błyskawiczne bóle nerwobólowe (por. Kali-c.) nie są typowe; jest to obraz zmęczenia związanego z postawą ciała [Clarke].

Kolana trzaskają i skrzypią; uginają się, zwłaszcza przy schodzeniu ze schodów; wokół rzepki występują małe, wyraźnie ograniczone miejsca tkliwe; bandażowanie i ucisk pomagają; długotrwałe stanie i chodzenie nasilają dolegliwości [Boger], [Clarke], [Boericke]. Stawy skokowe łatwo ulegają skręceniu; nadgarstki bolą po długim pisaniu lub graniu — wskutek przeciążenia ścięgien. Po wielu godzinach precyzyjnej pracy palce lekko drżą; drżenie ustępuje po odpoczynku i w cieple. Zimno i wilgoć nasilają bolesność stawów; pogodne powietrze o łagodnej temperaturze wraz z łagodnym ruchem przynoszą poprawę (powtórzenie modalności) [Boger]. Należy odróżnić od Ruta (silniejsze przeciążenie okostnej, sportowcy) i Kali-c. (pogorszenie o 3:00–5:00 z przeszywającymi kłuciami i osłabieniem okolicy krzyżowej) [Boger], [Kent].

Suche, szorstkie obszary skóry u osób pracujących w gorących pomieszczeniach; punkty bolesne przy ucisku nad brzegami kości odzwierciedlają wzorzec małych, ograniczonych miejsc [Clarke]. Nie ma przeczosów (por. Arum-t.) ani sączących szczelin (por. Graph.); objawy skórne raczej potwierdzają obraz, niż w nim dominują. Świąd jest minimalny i związany z ekspozycją na czynniki zewnętrzne.

Sen jest przerywany po wieczornym występie przez drapanie w obrębie strun głosowych oraz kaszel wywoływany mówieniem, jeśli chory zostanie obudzony; decydujące znaczenie mają małe łyki ciepłego napoju, owinięcie szyi i milczenie (poprawa — ciepłe napoje i otulenie, milczenie) [Boericke], [Clarke]. Wielu chorych śni o mówieniu lub śpiewaniu i budzi się z chrypką, która ustępuje w miarę odpoczynku krtani [Hering]. Obrócenie się na lewy bok może łagodzić ciągnięcie w okolicy jajnika u kobiet i pozwalać na ponowne zaśnięcie (poprawa — leżenie na bolesnej stronie) [Hering], [Farrington]. Pierwszy sen bywa krótki po późnym występie w sali; drugi sen, nad ranem, jest najgłębszy, gdy przeciążone narządy już ostygną. W odróżnieniu od Coff. nie ma radosnego pobudzenia; w odróżnieniu od Arg-n. nie ma panicznego przeżywania prób o 3:00–4:00 — przyczyną zaburzenia jest zmęczenie, nie lęk [Clarke], [Farrington]. Wskazówka praktyczna: Arg. 30C nocte przez dwie lub trzy noce po intensywnym cyklu występów przywraca ciągłość snu u wielu osób zawodowo pracujących głosem [Clinical] [Farrington]. Chrapanie ani przerwy w oddychaniu podczas snu nie są swoiste dla Arg.; jeśli dominują, należy ponownie zebrać wywiad.

Sny koncentrują się na scenach z pracy — wykładach, recitalach, schodach, które zapadają się — odzwierciedlając motyw zmęczenia narządów; po przebudzeniu pojawia się chrypka lub obawa o kolana, ustępująca następnie pod wpływem odpoczynku i ucisku [Clarke]. Nie ma bujnych, majaczeniowych obrazów sennych jak u Bell./Stram.; treść jest praktyczna, związana z zadaniami i stanowi odzwierciedlenie doznań cielesnych. W miarę utrzymywania się poprawy i przestrzegania warunków wynikających z modalności treść snów normalizuje się [Boericke].

Gorączka nieznaczna. Gorąco twarzy i szyi po wysiłku; dreszcze, gdy przeciąg owiewa rozgrzane gardło; pot w okolicy krtani podczas wysiłku na krótko łagodzi drapanie (poprawa — pot i ciepło wokół gardła) [Clarke], [Boericke]. Nie zaznacza się okresowość. Jeśli gorączka dominuje, należy rozważyć inne leki.

Dreszcze: gdy przeciąg owiewa rozgrzane gardło lub po wyjściu z ciepłej sali; Gorąco: miejscowo na twarzy i szyi po wysiłku; Pot: miejscowo wokół krtani i w górnej części klatki piersiowej podczas pracy, czasem na krótko łagodzący uczucie ucisku [Clarke]. Wzorzec jest czynnościowy, związany z wysiłkiem.

Pragnienie ciepłych napojów, które łagodzą dolegliwości strun głosowych; niechęć do zimnych przeciągów i płynów działających na rozgrzaną krtań; mały apetyt po pracy do późna (związek z porą występowania) [Clarke], [Boericke]. Nie ma jednoznacznego profilu zachcianek pokarmowych; pragnienie słodyczy wskazuje raczej na Arg-n. [Hughes]. Alkohol przed mówieniem nasila suchość; miód w ciepłej wodzie często przynosi ulgę (pomocniczo).

Arg. jest przede wszystkim lekiem mechanicznego przeciążenia: chrząstka włóknista i struktury podporowe (więzadła głosowe, kolana, więzadła miednicy) zawodzą pod obciążeniem, a następnie odzyskują sprawność dzięki uciskowi i podparciu, odpoczynkowi, ciepłu, wilgotnemu powietrzu oraz łagodnemu ruchowi [Hering], [Clarke], [Boericke], [Boger]. Objawy charakterystyczne — drapanie w krtani z chrypką lub bezgłosem wskutek używania głosu, kaszel od mówienia i śmiechu, uginanie się kolan przy schodzeniu ze schodów z trzeszczeniem, ból lewego jajnika ustępujący pod wpływem ucisku i leżenia na lewym boku oraz bóle w małych, ściśle ograniczonych miejscach — powtarzają się w poszczególnych działach i wykazują spójność modalności (pogorszenie: używanie głosu, stanie, chodzenie, schody, zimne suche powietrze i przeciągi; poprawa: ucisk i podparcie, milczenie, ciepło, wilgoć) [Farrington], [Clarke], [Hering]. Brakuje mu pobudliwości nerwowej Arg-n., niedowładu Caust., konstytucjonalnego osłabienia klatki piersiowej Phos. i przeciążenia okostnej u sportowców właściwego Ruta, jednak ma z każdym z tych leków punkty wspólne w drobnych szczegółach obrazu, dlatego jasne różnicowanie jest kluczowe [Farrington], [Boger]. Przebieg jest podostry lub przewlekły; reaktywność ma charakter mechaniczny; pod względem termicznym zaznacza się wrażliwość gardła na zimno i upodobanie do ciepłego otulenia. Przestrzeganie odpoczynku przeciążonych narządów to połowa leczenia; przedwczesne obciążenie prowadzi do nawrotu — jest to kliniczna prawidłowość w obrazie Arg. [Clarke], [Boericke]. Gdy pacjent podaje, że ucisk i podparcie (bandaż, szalik, leżenie na bolesnej stronie) oraz milczenie zasadniczo zmieniają wszystkie dolegliwości, wybór Arg. jest niemal pewny.

Głos / chrypka wskutek nadmiernego używania głosu

• Causticum — Chrypka z niedowładem i uczuciem otarcia, pogorszenie pod wpływem zimnego, suchego wiatru; mniej wyraźny „śluz na fałdach głosowych”. Arg.: drapanie z szarym śluzem na fałdach głosowych, mechaniczne przeciążenie; ucisk i ciepło przynoszą poprawę [Clarke], [Farrington].
• Phosphorus — Łaskotanie w krtani, łatwa utrata głosu, osłabienie w klatce piersiowej, skłonność do krwawień; w obrazie Arg. brak głębokiego osłabienia konstytucjonalnego; dolegliwości są miejscowe i związane z wysiłkiem [Boericke].
• Arum triphyllum — Żrące wydzieliny powodujące otarcia oraz bolesność nozdrzy i warg; Arg.: niewielkie właściwości drażniące wydzieliny, podrażnienie na poziomie fałdów głosowych [Clarke].
• Spongia — Suchość krtani z odgłosem piłowania i szczekającym kaszlem; Arg.: drapanie i kaszel podczas mówienia, bez krupowego odgłosu piłowania [Farrington].
• Wyethia — Suchość i świąd podniebienia oraz okolicy nozdrzy tylnych z łaskotaniem w dołku gardłowym; w obrazie Arg. dolegliwości skupiają się na fałdach głosowych wskutek przeciążenia [Clarke].

Osłabienie kolan / trzeszczenie

• Ruta — Przeciążenie okostnej i ścięgien u sportowców; brak obrazu dolegliwości głosowych i jajnikowych; w obrazie Arg. dominują trzeszczenie związane z chrząstką i uginanie się kolan na schodach [Boger].
• Kali carbonicum — Kłujące bóle kolan i osłabienie okolicy krzyżowej, pogorszenie 3:00–5:00; w obrazie Arg. występują związana z wysiłkiem utrata sprawności oraz poprawa pod wpływem ucisku [Kent].
• Calc-fluor. — Wiotkość więzadeł i guzki, stan bardzo przewlekły; Arg. szybko przywraca poczucie pewności ruchu przy podparciu i odpoczynku [Clarke].

Ból lewego jajnika

• Lachesis — Ból lewego jajnika nasilający się pod wpływem ucisku, nietolerancja obcisłej odzieży, gadatliwość; Arg.: poprawa pod wpływem ucisku i leżenia na lewym boku, spokojne usposobienie [Farrington].
• Sepia — Uczucie parcia ku dołowi, często prawostronne lub pośrodkowe uczucie opadania, z konstytucjonalną obojętnością; obraz Arg. jest lewostronny, związany z pracą, z poprawą pod wpływem ucisku [Clarke].
• Colocynthis — Gwałtowna kolka skurczowa łagodzona silnym uciskiem, wywołana gniewem; Arg.: łagodniejsze dolegliwości, pogorszenie podczas chodzenia i stania, współwystępujące dolegliwości krtani i stawów [Boger].

Kaszel podczas mówienia a łaskotanie w tchawicy / u jej podstawy

• Rumex — Kaszel wskutek wdychania zimnego powietrza z łaskotaniem w miejscu rozwidlenia tchawicy; Arg.: kaszel wskutek mówienia i śmiechu, na poziomie fałdów głosowych [Boger].
• Hepar-s. — Uczucie otarcia i bolesność krtani, znaczna wrażliwość na zimno; większa skłonność do ropienia niż w obrazie Arg., w którym występuje samo drapanie [Clarke].

Bóle ścięgien wskutek mechanicznego przeciążenia

• Bryonia — Bóle kłujące, pogorszenie przy najmniejszym ruchu, poprawa w zupełnym spoczynku; Arg.: łagodny ruch po odpoczynku przynosi poprawę w stawach; bóle występują w małych, ograniczonych miejscach i łagodnieją pod wpływem ucisku [Boger].
• Rhus-t. — Poprawa podczas dalszego ruchu, pogorszenie w spoczynku; więcej niepokoju ruchowego i urazów; Arg.: większy spokój, zmęczenie określonych narządów [Farrington].

Azotan srebra a srebro metaliczne

• Argentum nitricum — Trema, biegunka z niepokoju przed nadchodzącym wydarzeniem, impulsywny pośpiech, dolegliwości rogówki, pragnienie słodyczy; Arg.: spokój, zmęczenie narządu związane z wykonywaną czynnością; bez paniki [Hughes], [Clarke].

• Lek komplementarny: Caust. — Uzupełnia obraz o komponent niedowładu w przewlekłym zapaleniu krtani u osób pracujących głosem, gdy Arg. łagodzi drapanie, ale osłabienie pozostaje [Clarke], [Farrington].
• Lek komplementarny: Ruta — Przy współwystępującym przeciążeniu ścięgien lub urazie okostnej u osób przeciążających się w pracy, obok charakterystycznych dla Arg. dolegliwości fałdów głosowych i kolan [Boger].
• Lek komplementarny: Calc-fluor. — Podłoże w postaci wiotkości więzadeł; wspomaga długotrwałą stabilność stawów, uzupełniając poprawę czynnościową uzyskaną po Arg. [Clarke].
• Lek komplementarny: Stann. — Męczliwość głosu z osłabieniem w klatce piersiowej; może następować po Arg., gdy głos pozostaje nikły mimo ustąpienia dolegliwości fałdów głosowych [Farrington].
• Dobrze działa po: Acon./Bell. — Po ostrym zapaleniu krtani, gdy ustępuje gorąco, a pozostaje mechaniczne drapanie [Farrington].
• Dobrze działa po: Bry. — Gdy zupełny spoczynek złagodził podrażnienie błon surowiczych, a Arg. dopełnia działanie, przywracając sprawność [Boger].
• Dobrze poprzedza: Phos. — Jeśli po ustąpieniu dolegliwości fałdów głosowych pod wpływem Arg. obraz poszerza się o konstytucjonalne osłabienie w klatce piersiowej lub skłonność do krwawień [Boericke].
• Dobrze poprzedza: Sep. — W rozluźnieniu struktur miednicy, jeśli po złagodzeniu objawów przez Arg. ujawnia się obraz konstytucjonalny [Clarke].
• Antidota / środki łagodzące: Odpoczynek, milczenie, ciepłe otulenie, wilgotne powietrze, stopniowy powrót do pracy — środowiskowe odpowiedniki modalności poprawy Arg. [Clarke], [Boericke].
• Postępowanie synergistyczne: Nauka techniki emisji głosu (oddech, rezonans), elastyczny stabilizator kolana; Arg. działa najlepiej, gdy uwzględnia się czynniki mechaniczne [Clinical] [Farrington].
• Porównuj, ale nie myl: Arg-n. — nie należy utożsamiać azotanu, w którego obrazie dominuje trema, ze srebrem metalicznym o obrazie mechanicznego przeciążenia; rozróżniają je stan psychiczny i pragnienia pokarmowe [Hughes], [Clarke].
• Brak wyraźnie niezgodnych leków odnotowanych w klasycznych źródłach; niezgodności mają charakter praktyczny (nadmierne przeciążenie), a nie lekowy [Boericke].

• Typowe wskazania. Zapalenie krtani u mówców i śpiewaków z drapaniem w obrębie fałdów głosowych, kaszlem wskutek mówienia, załamywaniem się głosu na wysokich dźwiękach; uginanie się kolan z trzeszczeniem, zwłaszcza przy schodzeniu po schodach; ból lewego jajnika łagodniejący pod wpływem ucisku i leżenia na lewym boku u osób długo stojących lub chodzących; bóle w małych, wyraźnie ograniczonych miejscach [Hering], [Clarke], [Boericke], [Boger], [Farrington].
• Potencja i powtarzanie dawek. Podostre stany wynikające z przeciążenia mechanicznego: 6C–12C raz lub dwa razy dziennie przez 3–7 dni, ze stopniowym zmniejszaniem częstości podawania w miarę utrzymywania się poprawy; przeciążenie głosu u osób pracujących nim zawodowo: 30C raz lub dwa razy dziennie przez kilka dni przy ścisłym zachowaniu milczenia; przewlekłe dolegliwości fałdów głosowych ze zgrubieniem „przypominającym modzel”: rozważyć pojedynczą dawkę 200C, ponowna ocena po 7–10 dniach; zawsze zmniejszać częstość podawania, gdy ponownie pojawia się poprawa pod wpływem charakterystycznych modalności [Boericke], [Farrington].
• Środki wspomagające. Ciepły szalik, nawilżacz, higiena głosu (rezonans, regulacja tempa oddechu), stopniowy powrót do aktywności (czas używania głosu w minutach, ćwiczenie chodzenia po schodach), elastyczne podparcie kolan; dostosowanie wieczornego planu dnia (unikanie późnych, obfitych posiłków) [Clarke], [Farrington].
• Wskazówki z przypadków.
  • Kaszel podczas mówienia u wykładowcy z szarym śluzem na fałdach głosowych: Arg. 30C q8h × 48 h + milczenie → pełna barwa głosu w 3. dniu [Farrington].
  • Kolana uginające się na schodach u pracownika handlu; Arg. 12C b.i.d. + stabilizator kolana → pewność przy schodzeniu do końca 1. tygodnia [Boger].
  • Ból lewego jajnika łagodniejący pod wpływem ucisku i leżenia na lewym boku, nasilający się podczas stania przy ladzie; Arg. 30C q.d. w okresie okołomiesiączkowym + podparcie miednicy → zmniejszenie nasilenia bólu o połowę w ciągu dwóch cykli [Hering], [Clarke].

Umysł

• Umysł; NIEPOKÓJ; o zdrowie; wskutek utraty określonej sprawności (głos/kolana) — dotyczący spraw praktycznych, nie paniczny [Clarke].
• Umysł; DRAŻLIWOŚĆ; wskutek konieczności mówienia — spowodowana zmęczeniem narządu [Boericke].
• Umysł; PAMIĘĆ; osłabienie; po wysiłku głosowym — po wykładach umykają sformułowania [Allen].
• Umysł; PRACOWITOŚĆ; nadmierny wysiłek; następstwa — Arg. odpowiada obrazowi mechanicznego przeciążenia [Clarke].
• Umysł; SPOKÓJ; gdy narząd może odpocząć — ulga psychiczna towarzyszy milczeniu [Farrington].
• Umysł; LĘK; przed niepowodzeniem; związany z wykonywaniem zadań — nie panika Arg-n. [Clarke].

Głowa

• Głowa; BÓL; miejsca małe, wyraźnie ograniczone; tkliwe przy dotyku — obszary wielkości monety [Boger].
• Głowa; BÓL; CZYTANIE na głos; pogarsza — ciepłe pomieszczenia nasilają dolegliwości [Clarke].
• Głowa; CIĘŻKOŚĆ; po mówieniu — łagodnieje po odpoczynku [Boericke].
• Głowa; ZAWROTY GŁOWY; przy wstawaniu; po wieczornym wysiłku — ustępują po nawodnieniu [Allen].
• Głowa; BÓL; CZOŁO; podczas kaszlu — kaszel podczas wykładu wywołuje łupanie w czole [Clarke].
• Głowa; BÓL; POPRAWA; chłodne, wilgotne powietrze — wilgotne powietrze w korytarzu przynosi ulgę [Clarke].

Gardło / głos

• Krtań; UCZUCIE OTARCIA; wskutek przeciążenia — śpiewacy, nauczyciele [Hering].
• Głos; CHRYPKA; wskutek mówienia — objaw charakterystyczny [Boericke].
• Głos; BEZGŁOS; wskutek wysiłku — utrata sprawności przy największym wysiłku [Clarke].
• Kaszel; wskutek mówienia; wskutek śmiechu — podrażnienie na poziomie fałdów głosowych [Hering].
• Odkrztuszanie; ŚLUZ; szary; z krtani — przylegający do fałdów głosowych [Allen].
• Gardło; POPRAWA; ciepłe napoje / ciepłe otulenie — szalik i herbata [Clarke].

Żeńskie narządy płciowe

• Jajnik; BÓL; lewy; poprawa pod wpływem ucisku — główny objaw charakterystyczny [Hering].
• Jajnik; BÓL; lewy; poprawa podczas leżenia na lewym boku — objaw potwierdzający [Clarke].
• Macica; WYPADANIE; wskutek długiego stania — stan rozluźnienia struktur podporowych [Farrington].
• Miesiączka; POGORSZENIE; ból jajnika — nasilenie w okresie okołomiesiączkowym [Hering].
• Stosunek płciowy; POGARSZA; bolesność jajnika — przejściowo [Farrington].
• Miednica; PARCIE KU DOŁOWI; u osób długo stojących — sprzedawczynie, nauczycielki [Clarke].

Kończyny / stawy

• Kolano; OSŁABIENIE; schodzenie po schodach; ugina się — cecha znamienna [Boger].
• Stawy; TRZESZCZENIE / STRZELANIE; podczas ruchu — motyw chrząstki [Boericke].
• Ból; MIEJSCA małe; poprawa pod wpływem ucisku — bandażowanie przynosi ulgę [Boger].
• Staw skokowy; SKRĘCENIA; łatwo ulega — wiotkie struktury podporowe [Clarke].
• Kończyny górne; DRŻENIE; po pisaniu lub grze na instrumencie — przeciążenie [Boger].
• Plecy; BÓL; między łopatkami; po czytaniu — zmęczenie związane z utrzymywaniem pozycji [Boger].

Klatka piersiowa / oddychanie

• Klatka piersiowa; BÓL; górna część mostka; po mówieniu — przeciążenie przyczepów mięśni międzyżebrowych [Clarke].
• Oddychanie; DUSZNOŚĆ; podczas mówienia — zbyt krótkie frazy wypowiadane na jednym oddechu [Clarke].
• Wzdychanie; po wysiłku — oznaka ulgi [Clarke].
• Kaszel; SUCHY; wskutek mówienia — pochodzi z fałdów głosowych [Hering].
• Krtań; UCZUCIE; śluzu na fałdach głosowych — konieczność odchrząkiwania [Allen].
• Powietrze; PRZECIĄG; pogarsza dolegliwości gardła — ochłodzenie po wyjściu z sali [Clarke].

Objawy ogólne

• Objawy ogólne; RUCH; łagodny ruch poprawia; dalszy wysiłek pogarsza — zgodnie z charakterem mechanicznego przeciążenia [Boger].
• Objawy ogólne; UCISK; poprawia — bandaż, szalik, leżenie na bolesnym boku [Hering].
• Objawy ogólne; POWIETRZE; suche, zimne; pogarsza — sale, przeciągi [Clarke].
• Objawy ogólne; CIEPŁO; poprawia; zwłaszcza dolegliwości gardła — otulenie, napoje [Boericke].
• Objawy ogólne; STANIE; pogarsza; CHODZENIE; pogarsza — praca w sklepie [Boger].
• Objawy ogólne; SCHODY; schodzenie pogarsza — kolana odmawiają posłuszeństwa [Boger].

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–): próba lekowa i potwierdzenia kliniczne — przeciążenie krtani, kaszel wywołany mówieniem, ból lewego jajnika łagodzony uciskiem.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych — bóle w małych, wyraźnie ograniczonych miejscach, szary śluz o postaci sznurów, objawy związane z wysiłkiem.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz leku z wybiórczym powinowactwem narządowym; modalności; różnicowanie z Caust., Phos., Lach., Sep.; praktyczne postępowanie.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — chrypka u osób przemawiających, trzeszczenie i osłabienie stawów, ból lewego jajnika łagodzony uciskiem; wskazówki dotyczące dawkowania.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): objawy ogólne i modalności — przeciążenie, poprawa pod wpływem ucisku, obraz objawów stawowych, w tym kolan; „małe, wyraźnie ograniczone miejsca”.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): porównania — leki o powinowactwie do krtani (Caust., Phos., Arum-t., Spong.); przewaga objawów jajnikowych po określonej stronie; rozluźnienie struktur miednicy.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (1893): kontekst porównania srebra metalicznego z azotanem srebra; rozróżnienie obrazów objawów psychicznych i żołądkowych.
Kent, J. T. — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): uwagi porównawcze — Kali-c., Phos., Lach., Sep. oraz zakres objawów stawowych i jajnikowych; ogólne zasady homeopatii.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1898): zwięzłe omówienie objawów przewodnich związanych z przeciążeniem i dolegliwościami stawowymi; wskazówki do różnicowania.
Dewey, W. A. — Practical Homeopathic Therapeutics (1901): leczenie homeopatyczne zapalenia krtani u osób przemawiających, rozluźnienia struktur miednicy i przeciążenia stawów — miejsce Arg.
Lippe, A. von — Keynotes and Characteristics (koniec XIX w.): zwięzłe potwierdzenia objawów charakterystycznych — nadmierne używanie głosu, poprawa pod wpływem ucisku.
Dunham, C. — Homœopathy the Science of Therapeutics (1877): filozofia oraz przykłady kliniczne leków stosowanych przy zmęczeniu narządów (kontekst zakresu działania Arg.).
Tyler, M. L. — Homeopathic Drug Pictures (1942): praktyczne wskazówki kliniczne dotyczące śpiewaków i nauczycieli; zalecenia dotyczące szalika i techniki używania głosu.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homeopathic Medicines (1977): zwięzłe ujęcie objawów ogólnych — osłabienie stawów, modalności związane z przeciążeniem (potwierdzające).