• Secretoire klieren (zweet- en speekselklieren). Plotseling, overvloedig zweten en speekselvloed, zonder dorst of met behoefte aan kleine slokjes; uitputting na de overvloedige afscheiding. Een belangrijk klinisch werkingsgebied [Hughes], [Clarke], [Boericke].
• Oog — corpus ciliare en iris. Miosis met accommodatiespasme; wazig zien in de verte na dichtbijwerk, pijn ter hoogte van de wenkbrauwen; contrasteert met Atropine (mydriasis, droogte) [Allen], [Clarke].
• Slijmvliezen van de luchtwegen. Dunne, waterige bronchiale secretie, losse hoest maar toch luchthonger en beklemming; neiging tot bronchospasme bij vochtig of koud weer [Clarke], [Boericke].
• Nervus vagus en hart. Bradycardie, gevoel van flauwte, koel zweet; erger door inspanning en oververhitting; beter door rust en frisse lucht [Hughes], [Clarke].
• Maag-darmkanaal. Misselijkheid met speekselvloed, krampende buikpijn en tenesmen, dunne ontlasting na fruit of groene groenten; verlichting door warmte en rust [Allen], [Hering].
• Urineblaas. Frequente en dringende aandrang, schrijnend gevoel, kleine beetjes urine, vooral tijdens of na het zweten; patroon van atonie [Clarke], [Allen].
• Huid en warmteregulatie. Overvloedig zweten zonder blijvende verlichting; kouwelijkheid na het zweten; bruikbaar bij beelden van hyperhidrose [Clarke], [Boericke].
• Vrouwelijke borst (functioneel). Meldingen van verhoogde melksecretie bij sommige constituties tijdens de secretoire fase [Clarke].

• Koele, frisse lucht; ventilatie — verlicht beklemming op de borst en vermindert zweten en misselijkheid [Clarke].
• Rust; rustig liggen — vermindert het vagale gevoel van flauwte en de hartkloppingen, evenals de aandrang [Hughes], [Clarke].
• Kleine slokjes koel water — geven verlichting bij speekselvloed en misselijkheid (grote teugen verergeren vaak) [Allen].
• Warme kompressen op de buik — verlichten koliek en tenesmen [Hering].
• Kort stomen — maakt dun bronchiaal slijm los wanneer het spasme gering is [Clarke].
• Een donkere kamer; de ogen sluiten — vermindert pijn ter hoogte van de wenkbrauwen door spanning van de ciliaire spier [Allen].
• Kleding losmaken — vermindert de beklemming tijdens het zweten [Clarke].
• Na een kort dutje — gedeeltelijk herstel na uitputtend zweten [Hering].

• Hitte; warme, bedompte kamers — versterken zweten, speekselvloed en het gevoel van flauwte [Clarke], [Boericke].
• Inspanning en haast — hartkloppingen, luchthonger en een golf van overvloedig zweet [Hughes], [Clarke].
• Vochtige kou; tocht — bronchospasme, beklemming op de borst en neusverkoudheid [Clarke].
• ’s Nachts — overvloediger zweten en speekselvloed, met kouwelijkheid daarna [Boericke].
• Na het eten van fruit of groene groenten — misselijkheid, krampende buikpijn en dunne ontlasting [Allen].
• Praten en lezen — verergeren de pijn ter hoogte van de wenkbrauwen, het wazig zien en de kriebel in de keel [Allen], [Clarke].
• Op de linkerzij liggen (bij sommigen) — beklemming op de borst en hartkloppingen worden sterker gevoeld [Clarke].
• Plotseling ophouden van het zweten (door een uitwendige invloed onderbroken) — gevolgd door hoofdpijn en beklemming [Clarke].

De Jab.-patiënt is rusteloos door lichamelijk ongemak, niet door angst als zodanig; de beklemming, het stromende speeksel en het afdruipende zweet maken hem prikkelbaar en kort van stof. Hij verkiest frisse lucht en loszittende kleding, wat overeenkomt met de reeds genoemde verbeteringen door koele lucht, rust en het losmaken van kleding [Clarke]. Een gevoel van flauwte met een trage, weke pols treedt op na inspanning of in warme kamers en verbetert door rustig liggen en frisse lucht: een vagaal patroon dat aansluit bij Hart en Generale symptomen [Hughes], [Clarke]. De aandacht verslapt wanneer door ooginspanning pijn ter hoogte van de wenkbrauwen ontstaat; de ogen sluiten in een verduisterde kamer geeft verlichting, precies zoals de verbetering door duisternis onder Ogen [Allen]. Hij stelt hoge eisen aan lucht en temperatuur, omdat die rechtstreeks bepalen hoeveel last hij van de secreties heeft; warmte geeft snel verergering, koelte snel verbetering. Deze snelle reactie op de omgeving is een betrouwbare aanwijzing aan het ziekbed [Clarke]. Anders dan Mercurius, met zijn achterdochtige geestestoestand en stinkende uitscheidingen, heeft Jab. geen onaangenaam ruikende afscheidingen, maar wordt hij er wel door overspoeld; zijn stemming verbetert naarmate de overvloedige afscheiding afneemt [Clarke], [Kent]. [Clinical]

De hoofdpijn volgt het ritme van de secreties: in warme kamers of bij inspanning stromen zweet en speeksel, waarna de druk op het voorhoofd en ter hoogte van de wenkbrauwen toeneemt, met misselijkheid. Koele lucht, rust en duisternis verlichten, geheel in overeenstemming met de modaliteiten [Allen], [Clarke]. Onderbroken transpiratie (na afkoeling tijdens warm zweten) veroorzaakt zwaarte en beklemming, spoedig gevolgd door beklemming op de borst of neusverkoudheid; zo sluiten Hoofd, Borst en Neus op elkaar aan [Clarke]. De hoofdhuid is klam en voelt na het zweten soms koud aan; patiënten strijken vaak het haar naar achteren om het voorhoofd te drogen en vragen of er een raam open kan — kleine details in de verzorging die de middelkeuze bevestigen [Clarke], [Boericke]. Onderscheid van Gelsemium (slaperig, zwaar achterhoofd) en Pic-ac. (branderig achterhoofd en branderige wervelkolom, erger door warmte maar zonder overvloedige secreties); bij Jab. is het vochtige karakter kenmerkend, samen met oogspanning bij miosis [Kent], [Clarke]. [Proving] [Clinical]

Miosis en accommodatiespasme overheersen: na dichtbijwerk wordt drukwerk op afstand wazig gezien, ontstaat pijn ter hoogte van de wenkbrauwen en kunnen zich tijdens het zweten tranen met het speeksel vermengen. De oogleden sluiten, rusten in een verduisterde kamer en koele lucht geven verbetering — nauwkeurige verbanden met de Modaliteiten [Allen], [Clarke]. Anders dan bij Physostigma, waar oogspanning met vagale inzinkingen en minder overvloedige secreties centraal staat, komen bij Jab. overvloedige secreties en een sterke verergering door warmte erbij [Clarke], [Hughes]. De pupillen blijven in het licht speldenknopklein en verwijden zich bij inspanning onvoldoende; hardop lezen verergert. [Proving] [Clinical]

Oorsuizen en een vol gevoel in de oren treden op tijdens zweetaanvallen; bedompte kamers verergeren, frisse lucht en rust verminderen het suizen. Oorpijn is niet kenmerkend; wanneer otalgie of neuralgie overheerst, moet men elders zoeken (Cham., Bell.). [Clarke]. [Clinical]

Waterige neusverkoudheid met niezen bij vochtige kou en in bedompte kamers; de afscheiding is meestal niet-irriterend en gaat gepaard met afdruipend zweet. Naar achteren aflopend neusslijm prikkelt het strottenhoofd en veroorzaakt hoest met dun slijm, die verbetert door frisse lucht of kort stomen, overeenkomstig de verbeterende omstandigheden bij de luchtwegklachten [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Het gezicht wisselt van rood bij warmte naar bleek met koel zweet na een golf van overvloedige afscheiding; speeksel verzamelt zich rond de lippen, maar de geur is niet opvallend stinkend (vergelijk Mercurius). De kraag losmaken tijdens zo’n golf helpt: een kleine maar authentieke modaliteit [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Overvloedige speekselvloed is een keynote: de mond vult zich snel en de patiënt moet vaak spugen; misselijkheid komt veel voor en kleine koele slokjes geven verlichting. De tong is vochtig, de smaak flauw; door de waterige mond wordt de spraak onduidelijk. Op de linkerzij liggen kan de keelkriebel en hoestprikkel versterken, wat Mond, Keel en Borst met elkaar verbindt [Allen], [Clarke]. Dit verschilt van Mercurius (stinkend speeksel, gevoelig tandvlees, nachtelijk zweten) en van Kreosotum (lijkengeur) [Clarke], [Kent]. [Proving] [Clinical]

Geen kenmerkende pijn; vermoeide kaak door veelvuldig spugen. Tijdens het doorkomen van tanden met kwijlen kan het middel passen wanneer ook zweten en neusverkoudheid optreden en koele lucht verbetert. Vergelijk Mercurius bij gezwollen of bloedend tandvlees met een onaangename geur [Clarke]. [Clinical]

Dun slijm met kriebel leidt tot veelvuldig keelschrapen, erger door praten en lezen, beter door koele lucht of kort stomen; het speeksel blijft stromen. Warme kamers versterken de natte kriebel in de keel en worden slecht verdragen, opnieuw dezelfde tegengestelde reacties op de omgeving [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Misselijkheid gaat gepaard met speekselvloed; na hoestbuien kan kokhalzen volgen. Warmte op de maagstreek verlicht krampende pijn door groene groenten of fruit, terwijl inspanning of hitte de misselijkheid opnieuw opwekt — geheel overeenkomstig de modaliteiten [Allen], [Hering], [Clarke]. Tijdens het zweten is er weinig eetlust; men verkiest kleine hoeveelheden koel drinken. Grote teugen verergeren de opzetting en het kokhalzen. [Clinical]

Darmrommelingen met koliekachtige krampen en tenesmen volgen de storm van secreties; de ontlasting wordt dunner na fruit of groene groenten of bij vochtige kou. Warmte en rust verlichten, en koele lucht vermindert de misselijkheid, al kan die bij overmatig zweten ook afkoeling veroorzaken [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Tijdens het zweten is de urine schaars en donkergekleurd; na de storm van secreties volgt frequente, dringende aandrang met een schrijnend gevoel en lozing van kleine beetjes. Koele lucht en rustig liggen verminderen de aandrang — een uiting van blaasatonie binnen de vagaal-secretoire toestand [Clarke], [Allen]. Onderscheid van Cantharis (branden, tenesmen met pijn en bloed) en Mercurius (stinkende urine met nachtelijk zweten). [Clinical]

Tenesmen met kleine hoeveelheden dunne ontlasting en een schrijnend gevoel, erger door vocht en kou en na het eten van fruit; ontlastingsaandrang kan tegelijk met blaasaandrang worden gevoeld (bekkenbodemspasme). Rust en warmte verminderen deze cyclus, overeenkomstig de maag-darmmodaliteiten [Allen], [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Het seksuele gebied staat niet centraal; uitputting en zweten kunnen het verlangen tijdelijk verminderen. Frequent urineren na inspanning komt voor; kies Jab. hier alleen wanneer de secreties en de omgevingsmodaliteiten het geval domineren [Clarke]. [Clinical]

Sommige waarnemers vermelden verhoogde melksecretie bij mensen met een secretoire constitutie; overvloedig okselzweten bij vrouwen in de overgang of tijdens de borstvoeding kan reageren wanneer de verbetering door koele lucht uitgesproken is [Clarke]. Bekkenklachten volgen verder het patroon van blaas en rectum (tenesmen, lozing van kleine hoeveelheden). [Clinical]

Kortademigheid in bedompte kamers; zuchten na een aanval; praten verlengt de beklemming. Koele lucht en rust geven ruimte om te ademen; vochtige tocht lokt bronchospasme uit, wat de eerder genoemde genuanceerde, tegengestelde reacties op weersomstandigheden laat zien [Clarke]. [Clinical]

Trage, weke pols met een gevoel van flauwte tijdens het zweten; hartkloppingen bij haast of hitte; herstel door rust en koele lucht, waarmee Hart aansluit bij Generale symptomen [Hughes], [Clarke]. Geen middel voor structurele hartaandoeningen; het herstelt de tonus door de secretoire en vagale belasting te verminderen. [Clinical]

Beklemming met dun, schuimig slijm; losse hoest maar toch luchthonger, alsof de hoeveelheid secreties de beschikbare kracht te boven gaat. Zowel vochtige kou als warme kamers verergeren (de eerste door spasme, de laatste door de belasting), terwijl frisse, bewegende lucht en kort stomen het ophoesten vergemakkelijken — nauwkeurige verbanden met de Modaliteiten [Clarke], [Boericke]. Bij inspanning komen er hartkloppingen bij; rustig zitten bij de buitenlucht geeft verlichting. Onderscheid van Ant-t. (reutels zonder te kunnen ophoesten) en Ipec. (krampachtige hoest met voortdurende misselijkheid, maar minder overvloedig zweten) [Clarke], [Kent]. [Clinical]

Vermoeid gevoel tussen de schouderbladen met zweet langs de wervelkolom; kleding losmaken en koele lucht helpen. Wanneer een branderig gevoel in de wervelkolom door overbelasting overheerst, zonder overvloedige secreties, denk dan eerder aan Pic-ac. dan aan Jab. [Clarke]. [Clinical]

Slap trillen tijdens of na het zweten; koude, vochtige handen en voeten met luchthonger. Inspanning wekt snel opnieuw hartkloppingen en zweten op, zodat korte rustpauzes en ventilatie essentieel zijn — praktische uitwerkingen van de modaliteiten [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Overvloedig zweten is het kenmerk — soms plaatselijk (handpalmen, hoofdhuid, oksels), soms over het hele lichaam. Het zweet stinkt niet, is klam en wordt gevolgd door kouwelijkheid; frisse lucht droogt en verlicht. Klassieke aantekeningen vermelden herhaaldelijk reacties bij gevallen van hyperhidrose met verergering door warmte en verbetering door koele lucht [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

De slaap wordt onderbroken door zweten en speekselvloed; het kussen is nat. Frisse lucht en een koele kamer maken langere slaapperioden mogelijk; na het zweten vraagt het kouwelijke gevoel van wegzakken om toedekken zonder warmte aan het gezicht — verzorgingsdetails die de middelwerking ondersteunen [Clarke]. Dromen zijn niet opvallend, tenzij kortademigheid onrust veroorzaakt. [Clinical]

Dromen over beklemming of verblijf in een hete kamer; wakker worden om het raam te openen en te spugen, waarna de slaap wordt hervat. Weinig diagnostische waarde, maar het weerspiegelt de wisselwerking tussen omgeving en secreties. [Clinical]

Bij koortstoestanden wisselt overvloedig zweten af met kouwelijkheid; het zweten kan de temperatuur verlagen maar tegelijk uitputten. De kamer moet koel en geventileerd zijn, zonder tocht; grote hoeveelheden drinken verergeren de misselijkheid, kleine slokjes verlichten — samenhangende observaties aan het ziekbed die bij Jab. passen [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

De hitte neemt toe in bedompte kamers, gevolgd door overvloedig zweten en daarna kouwelijkheid; koele lucht verkort de hittefase en tempert de daaropvolgende koude. Vochtige kou zonder voorafgaande hitte veroorzaakt eerder beklemming op de borst dan zweten — deze tweeledige weersgevoeligheid is leerzaam [Clarke]. [Clinical]

Verlangen naar koel water in kleine slokjes; verergering door fruit en groene groenten (misselijkheid, dunne ontlasting). Alcohol en hete dranken versterken het rood aanlopen en zweten; lichte voeding past totdat de storm van secreties afneemt [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Jab. vertoont het vochtige, cholinerge beeld: rijkelijk stromend zweet en speeksel, miosis met spanning van de ciliaire spier, dun bronchiaal slijm met beklemming, vagaal gevoel van flauwte en tenesmen van urinewegen en darmkanaal. Alles verergert door hitte, warme bedompte kamers, inspanning en haast, ’s nachts, door vochtige kou (voor de borst), fruit en groene groenten en door praten; verbetering door koele frisse lucht, rust, losgemaakte kleding, kleine koele slokjes, kort stomen en rust voor de ogen in het donker [Allen], [Hering], [Hughes], [Clarke], [Boericke]. Differentieer van Mercurius (stinkend, ulceratief, nachtelijk zweten), Physostigma (oogspanning met vagale inzinkingen maar minder overvloedige secreties), Ipecac (voortdurende misselijkheid en spasme zonder de vloed van secreties), Ant-t. (reutelen, niet kunnen ophoesten) en Belladonna/Atropine (tegengestelde droogte, mydriasis) [Kent], [Clarke]. [Proving] [Clinical]

Overvloedige secretie (zweet/speeksel)

• Mercurius — Stinkend speeksel en zweet, pijnlijke mond, nachtelijke verergering; Jab.: niet-stinkend, erger door warmte en binnenshuis, beter door koele lucht [Clarke], [Kent].
• Jaborandi versus Physostigma — Beide geven miosis; Physost.: spasme van de ciliaire spier met vagaal flauwtegevoel, minder overvloedige secretie; Jab.: overvloedig stromend zweet en speeksel, een door secreties gekenmerkt terrein [Hughes], [Clarke].

• Jaborandi versus Bell./Atrop. — Fysiologische antagonisten: Bell./Atrop. droog, heet, met mydriasis; Jab. nat, koel, met miosis [Hughes].

Bronchiale benauwdheid met dun slijm

• Ipecac. — Aanhoudende misselijkheid, krampachtige hoest; Jab.: overvloedig zweet en speeksel, erger door warmte, beter door koele lucht [Clarke].
• Antimonium tart. — Reutels, onvermogen slijm op te hoesten, cyanose; Jab.: dunne secreties, nog enig vermogen om slijm op te hoesten, overvloedige secretie staat op de voorgrond [Boericke].
• Senega — Pijnlijkheid van de borst bij ouderen; Jab.: jongere typen met sterke secreties en zweten dat door warmte verergert [Clarke].

Ogen — miosis/pijn ter hoogte van de wenkbrauwen

• Physostigma — Spasme door inspanning, > duisternis, vagale inzinkingen; Jab.: daarnaast overvloedige secretie [Allen], [Clarke].
• Ruta — Oogvermoeidheid zonder miosis; Jab.: speldenknopkleine pupillen, overvloedige secreties [Kent].

Tenesmen van darm en blaas (cholinerg)

• Nux-v. — Tenesmen met prikkelbaarheid, zonder overvloedige secretie; Jab.: nat, erger door warmte, beter door koelte [Clarke].
• Cantharis — Pijnlijk, branderig urineren; Jab.: pijnloos frequent urineren, kleine hoeveelheden, secreties staan op de voorgrond [Allen], [Clarke].

• Antidota (fysiologisch): Atropinum, Belladonna. Heffen de miotische en secretorische effecten op; bruikbaar bij overmatige werking of vergiftiging [Hughes], [Clarke].
• Complementair: Gelsemium. Wanneer na het afnemen van de secretorische storm een fase met slaperigheid en achterhoofdsklachten volgt [Clarke].
• Complementair: Kali-sulph. Als de catarre geel wordt en van plaats wisselt nadat Jab. de fase met dunne, waterige secreties heeft doen afvloeien [Boger], [Boericke].
• Vergelijk: Physostigma. Gemeenschappelijk werkingsgebied met miosis; kies op grond van overvloedige secretie (Jab.) tegenover overbelasting (Physost.) [Clarke], [Hughes].
• Volgt goed op: Ant-t. Nadat het slijm bij zware reutels loskomt, voor de resterende dunne secreties en neiging tot zweten [Boericke].
• Kan gevolgd worden door: Mercurius (als de secretie stinkend wordt en met ulceratie gepaard gaat) [Clarke].
• Praktische ondersteunende maatregelen: Koele, bewegende lucht, losse kleding, kleine slokjes koele drank, kort stomen — verzorging die aansluit bij de modaliteiten [Clarke].

• Hyperhidrose (handpalmen/hoofdhuid/oksels) bij een constitutie met verergering door warmte en verbetering door koele lucht: Jab. 6C–30C in korte kuren; ventileren, hete kamers vermijden [Clarke], [Boericke].
• Bronchiale verkoudheid met veel vocht (dun slijm, beklemming, zweet/speeksel): Jab. 30C; ter ondersteuning kort stomen en frisse, bewegende lucht [Allen], [Clarke].
• Miosis met pijn ter hoogte van de wenkbrauwen en overvloedige secretie (na inspanning, in een warme kamer): Jab. 6C–30C; rust in het donker, verkoeling tussen werkzaamheden door [Allen], [Clarke].
• Vagaal flauwtegevoel tijdens het zweten in oververhitte kamers: eenmaal doseren, daarna platliggend rusten, de kamer luchten, kleine slokjes koele drank; abrupte onderdrukking van de transpiratie vermijden [Hughes], [Clarke]. [Clinical]

Psyche

• PSYCHE – Prikkelbaarheid – door lichamelijk ongemak – tijdens transpiratie. De overvloedige secretie kleurt de stemming [Clarke].
• PSYCHE – Rusteloosheid – warme kamer verergert – buitenlucht verbetert. Tegengestelde invloed van omgevingsfactoren [Clarke].
• PSYCHE – Concentratie, moeilijk – tijdens speekselvloed. Inspanning wordt belemmerd door de overvloedige secretie [Allen].

Hoofd/Ogen

• HOOFD – Pijn – voorhoofd – warmte verergert – koele lucht verbetert. Tegenstelling warmte–koelte [Clarke].
• HOOFD – Transpiratie van de hoofdhuid – overvloedig – met hoofdpijn. Kenmerkend nat beeld [Boericke].
• OGEN – Miosis – uitgesproken. Miosis als keynote [Allen], [Hughes].
• OGEN – Accommodatiespasme – lezen verergert – duisternis verbetert. Overbelasting van de ciliaire spier [Allen].
• GEZICHTSVERMOGEN – Wazig – in de verte – na werk dichtbij. Fase van functionele myopie [Clarke].

Neus/Keel/Borst

• NEUS – Neusverkoudheid – waterig – warme kamer verergert – buitenlucht verbetert. Verband tussen secretie en omgeving [Clarke].
• KEEL – Kriebel – dun slijm – praten verergert. Prikkeling van het strottenhoofd [Allen].
• BORST – Beklemming – warme, benauwde kamer verergert – koele lucht verbetert. Centrale borstrubriek [Clarke].
• HOEST – Los – dun slijm – inspanning verergert – buitenlucht verbetert. Tegengestelde invloed van inspanning en lucht [Clarke].
• ADEMHALING – Kortademigheid – vochtige koude verergert. Weersomstandigheden die spasmen uitlokken [Clarke].

Mond/Maag-darmkanaal/Urinewegen

• MOND – Speekselvloed – overvloedig – warmte verergert. Kenmerkende overvloedige secretie [Allen], [Clarke].
• MAAG – Misselijkheid – met speekselvloed – kleine hoeveelheden koude drank verbeteren. Gekoppelde verschijnselen [Allen].
• RECTUM – Tenesmen – geringe ontlasting – fruit verergert – warmte verbetert. Cholinerge darmverschijnselen [Hering].
• BLAAS – Aandrang – frequent – kleine hoeveelheden – tijdens transpiratie. Atonie tijdens het zweten [Clarke].
• URINE – Gering – tijdens transpiratie. Rubriek betreffende vochtverschuiving [Clarke].

Hart/Generale symptomen/Huid

• HART – Pols – langzaam, zacht – tijdens transpiratie. Vagale fase [Hughes].
• GENERALE SYMPTOMEN – Warmte – warme kamer verergert; buitenlucht verbetert. Overkoepelende omgevingsrubriek [Clarke].
• GENERALE SYMPTOMEN – Inspanning verergert; rust verbetert. Energie sparen [Clarke].
• TRANSPIRATIE – Overvloedig – over het hele lichaam – ‘s nachts – niet-stinkend. Transpiratie als keynote [Boericke].
• HUID – Transpiratie – gevolgd door kouwelijkheid. Rubriek betreffende de nawerking [Clarke].

Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): geneesmiddelproeven (speekselvloed, transpiratie, miosis), aantekeningen over maag-darmkanaal en urinewegen, modaliteiten.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of our Materia Medica (1879): klinische bevestigingen (toestanden met overvloedige secretie, tenesmen, beklemming op de borst).
Hughes, R. — A Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): toxicologie van pilocarpine; muscarinerg profiel (miosis, bradycardie, secreties).
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): algemeen middelbeeld; tegengestelde invloed van omgevingsfactoren; relaties (Atropine/Physostigma).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): keynotes (zweet, speeksel, verergering door warmte, verbetering door koele lucht), aantekeningen over borst en huid.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): synthese van modaliteiten (warmte/lucht), middelrelaties bij catarrale borstklachten.
Kent, J. T. — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): verschillen (Merc., Ant-t., Ipec., Physost.), antagonismen tussen natuurrijken.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): praktische aanwijzingen bij toestanden met sterke secreties en voor het aanpassen van de omgeving.
Dewey, W. A. — Practical Homeopathic Therapeutics (1901): zweetdrijvende middelen; verzorging aan het ziekbed (lucht, kleine slokjes, rust).
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): levendige beschrijvingen van natte constituties met verergering door warmte; details over de verzorging.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1941): beknopte keynotes die de secretorische en oculaire werkingsgebieden ondersteunen.