• Bronchiën & kleinere luchtwegen — catarrale bronchorroe met taai, draderig sputum dat de patiënt niet kan ophoesten; grove reutels, dyspneu; zie Borst/Ademhaling. [Clarke], [Boericke].
• Vagus-hartas — aanvallen van ademstilstand bij het inslapen; niet kunnen liggen; zwakke, onregelmatige pols met dyspneu; neiging tot verstikking; zie Hart/Slaap/Ademhaling. [Hering], [Allen], [Clarke].
• Strottenhoofd — heesheid, vastklevend slijm; kriebel met vruchteloze hoest; zie Keel/Borst. [Allen], [Boericke].
• Emfyseem (ouderen) — overmatig uitgezette borstkas, geringe luchtinstroom, veel reutelen; moet ondersteund rechtop zitten; zie Borst/Generale symptomen. [Clarke], [Boericke].
• Kinkhoest — uitgeput, ‘verdrinkt in slijm’, neiging tot cyanose; zie Borst/Ademhaling. [Hering], [Allen].
• Hooikoortsastma / neus-keelholte — niesaanvallen, neusverkoudheid met beklemming op de borst; zie Neus/Ademhaling. [Clarke], [Hughes].
• Huid (Rhus-dermatitis) — jeukende, nattende huiduitslag met blaasjes; gomplantlotion verlicht branden en jeuk (uitwendig); zie Huid. [Clarke], [Boericke].
• Slaapcentra — schrikt door apneu op zodra slaperigheid optreedt, moet gewekt worden om te ademen; zie Slaap. [Allen], [Hering].
• Ouderen met een cardiaal-bronchitische constitutie — kortademigheid, zwak hart, nachtelijke verstikking; zie Generale symptomen. [Boericke], [Boger].

• Rechtop zitten in bed; hoog ondersteund met kussens — kan ademen en hoesten; liggen veroorzaakt verstikking (komt terug bij Borst/Slaap). [Clarke], [Boericke].
• Uit het doezelen gewekt worden — de ademhaling komt weer op gang; ‘moet gewekt worden om lucht te krijgen’ (Slaap/Ademhaling). [Allen], [Hering].
• Ophoesten zodra dit goed op gang komt — de beklemming neemt af wanneer het taaie slijm loskomt (Borst). [Clarke].
• Koele, frisse lucht zonder wind; zachtjes toewuiven; een geluchte kamer (Ademhaling). [Boericke].
• Warme dranken die lijmachtig slijm losmaken; kleine slokjes tijdens de aanval (Borst/Keel). [Hughes].
• Rusten na inspanning; de geringste inspanning verergert de dyspneu; een rustige houding maakt de pols regelmatiger (Hart/Generale symptomen). [Clarke].
• Uitwendige toepassing (lotions) op Rhus-uitslag — branden en jeuk nemen af (Huid; uitwendig gebruik). [Clarke], [Boericke].
• Langzaam, bewust ademen onder begeleiding — vermindert de paniek en helpt slijm op te hoesten (Psyche/Ademhaling). [Clinical].
• Na middernacht, tegen het aanbreken van de dag, bij sommige patiënten met hooikoortsastma wanneer de neusloop opdroogt (individueel) (Neus). [Clarke].

• Liggen — kan niet liggen; dreigende verstikking; de ademhaling stopt bij het inslapen (belangrijkste verergering; Slaap/Borst). [Allen], [Hering], [Clarke].
• Inslapen / slaperigheid — zodra de patiënt indommelt, stopt de ademhaling; moet door schudden gewekt worden (Slaap). [Allen].
• Nacht — aanvallen na de eerste slaap; 01.00–02.00 uur; cyanose, koud zweet (Borst/Slaap). [Boericke].
• Warme, bedompte kamers — beklemming, reutelen, gevoel van flauwte (Ademhaling). [Clarke].
• Inspanning, omhooggaan, langdurig spreken; hoesten put uit; hartkloppingen (Hart/Borst). [Clarke], [Boger].
• Vochtige mist, zeemist, herfst — hooikoortsastma en bronchitische aanvallen (Neus/Ademhaling). [Hughes], [Clarke].
• Tabaksrook, stof, pollen — kriebel, kinkhoestachtige hoest (Keel/Borst). [Allen].
• Onderdrukking van huiduitslag (onderdrukte Rhus-dermatitis) — verergering van de borstklachten (afwisseling Huid↔Borst) (Generale symptomen). [Clarke].
• Koude op de borst na transpireren — meer reutelen (Koude/Hitte/Zweet). [Hering].
• Op de rug liggen (erger dan op de zij) (Slaap/Borst). [Allen].

De Grindelia-patiënt is eerder bang om zijn ademhaling dan om zijn lot: een concrete angst dat de slaap hem zijn adem zal ontnemen en dat gaan liggen gelijkstaat aan verdrinken. Hij doezelt, schrikt op, grijpt het bed vast en smeekt om rechtop ondersteund te worden. Dit gedrag weerspiegelt precies de al benadrukte modaliteiten: erger door liggen en bij het inslapen; beter door rechtop zitten [Allen], [Hering], [Clarke]. De prikkelbaarheid neemt toe naarmate het slijm dat hij niet kan ophoesten zich ophoopt; zodra er een klodder taai sputum loskomt, wordt hij rustiger (kruisverwijzing naar Borst). De paniek is erger in een warme, bedompte kamer en minder bij rustige luchtverversing (Ademhaling). Bij oudere emfyseempatiënten treedt door hypoxie geestelijke sufheid op — verwardheid, trage antwoorden — die afneemt door frisse lucht en rechtop zitten (Generale symptomen). Kinderen met kinkhoest kijken vóór de aanval angstig en zijn daarna uitgeput en slaperig, maar door het reutelen op de borst kunnen zij niet doorslapen — opnieuw de verwijzing naar Slaap [Hering]. De patiënt is niet zo veeleisend en angstig als Arsenicum; het gaat om de angst lichamelijk te verstikken. Wanneer huiduitslag (Rhus-vergiftiging) wordt onderdrukt, nemen de borstklachten en de kregeligheid toe — een door Clarke waargenomen afwisseling (Huid↔Borst). Hij werkt mee en is dankbaar wanneer hij rechtop wordt ondersteund en koelte wordt toegewuifd; wanhoop treedt alleen op op het hoogtepunt van de verstikking en verdwijnt zodra er verlichting komt.

Hoofdpijn is secundair: een zwaar, congestief gevoel wanneer de borst beklemd is; tijdens de aanval een grauwblauw gezicht en opgezette aderen; koele lucht en ophoesten doen de hoofdpijn afnemen (Borst/Generale symptomen) [Clarke]. Duizeligheid treedt op bij het gaan liggen, door plotseling luchtgebrek; hij gaat snel rechtop zitten en hapt naar lucht (kruisverwijzing naar Slaap). Patiënten met hooikoortsastma hebben een zwaar gevoel in het voorhoofd met niesaanvallen, erger bij mist en in warme kamers; een gelijkmatige, koele luchtstroom helpt. Bij kinkhoest bonst het hoofd en tranen de ogen, maar er treden minder bloedingen op dan bij Drosera. Cyanotische lippen bij oudere bronchitispatiënten wijzen op hartzwakte (verwijzing naar Hart). Na aanvallen kan een doffe, verdovingsachtige versuffing volgen — niet de diepe toestand van Opium, maar een waas door zuurstofgebrek die verdwijnt door lucht en een rechtopzittende houding.

Prikkende, tranende ogen bij hooikoortsastma; oogleden kleven door catarre; conjunctivale roodheid met niezen — een uitbreiding van de werking op de slijmvliezen [Clarke], [Hughes]. Op het hoogtepunt van de verstikkingsgolf wordt het zien even wazig; het herstelt zodra er weer lucht komt. Kinderen wrijven na een kinkhoestaanval in hun ogen. Geen uitgesproken lichtschuwheid; als hevig tranen met een waterige neusloop overheerst, staat Euphrasia meer op de voorgrond. Bij Rhus-dermatitis rond de ogen verzacht de uitwendige lotion het branden (Huid).

Suizen in de oren met cyanose en het inhouden van de adem; verdwijnt wanneer het slijm door hoesten loskomt. Geen neiging tot ooruitvloed. Bij sommigen gaat hooikoortsastma gepaard met slechthorendheid door catarre van de buis van Eustachius, erger bij vochtige mist en beter in droge lucht (Neus/Ademhaling).

Niesaanvallen met waterige afscheiding aan het begin van de aanvallen; later is het slijm achter in de neus dik en draderig en zakt het naar het strottenhoofd, waar het de vruchteloze hoest uitlokt — de verbinding tussen neus en strottenhoofd bij Grindelia [Clarke]. Geuren en stof irriteren; warme kamers verergeren de neusverkoudheid en beklemming; koele, bewegende lucht helpt, mits er geen tocht is (verwijzing naar Modaliteiten). Hooikoortsastma is erger bij mist, zeemist en herfstpollen; de borst staat centraal — niezen is de voorbode van dyspneu (Ademhaling). De afscheiding kan ’s nachts gaan vastkleven en zo de benauwdheid versterken waardoor de patiënt ‘niet kan liggen’. Als niet-prikkelende tranen met bijtende neusafscheiding op de voorgrond staan, denk dan aan Allium cepa; bij Grindelia komen daar verstikking op de borst en apneu bij het indommelen bij.

Grauwblauw, cyanotisch gezicht tijdens de aanval; zweet op het voorhoofd; angstige gelaatstrekken; de onderkaak zakt wanneer de patiënt uit de slaap opschrikt om lucht te happen (Slaap/Borst). Kinderen hoesten bij kinkhoest door tot het gezicht blauwachtig is; uiteindelijk wordt een taaie slijmprop uitgestoten en keert de kleur terug [Hering]. Rood aanlopen in een warme kamer; bleekheid bij uitputting. Droge lippen, maar de patiënt durft niet achterover te gaan liggen om te drinken.

Kleverig slijm hecht aan het gehemelte en de keelholte; de tong voelt dik aan, trage spraak bij ouderen met hypoxie; dorst naar kleine slokjes warme drank die het slijm losmaken (Keel/Borst). ’s Nachts overwegend mondademhaling; de mond droogt uit en er is kriebelhoest. Geen stomatitis als keynote. Tijdens het opschrikken met verstikkingsgevoel klemmen de tanden op elkaar, waarna zij weer ontspannen.

Geen kenmerkende kies- of tandpijn. Kinderen kunnen tijdens de angst van de aanval tandenknarsen. Vermoeidheid van de kaak na herhaalde, moeizame hoestbuien is een bijkomstig verschijnsel.

Keelholte en strottenhoofd zijn bedekt met vastklevend slijm; veelvuldig keelschrapen met weinig resultaat; gevoel van een lijmachtige massa die ‘niet los wil komen’ [Allen], [Boericke]. Heesheid in de avond; korte, onderbroken stem; buiten adem bij hardop lezen. Warme dranken en stoom verlichten; droge, verwarmde kamers verergeren — precies in overeenstemming met de modaliteiten (beter door warme slokjes, erger in warme kamers) [Clarke], [Hughes]. Een kriebel in het strottenhoofd gaat vooraf aan het indommelen met verstikking; zodra hij indommelt, stopt de ademhaling totdat hij door schudden wordt gewekt — collaps van het strottenhoofd met onderdrukking van de vagusfunctie (verwijzing naar Slaap). Geen croupeus membraan; als vliezige exsudaten overheersen, denk dan aan Kali bichromicum.

Misselijkheid alleen als begeleidend verschijnsel van verstikking, bij uitgeputte patiënten en bij kinkhoest; na de aanval kan braken optreden, met verlichting (verwijzing naar Borst) [Hering]. Geringe eetlust bij de chronische bronchitispatiënt; zware maaltijden verergeren de nachtelijke beklemming. Verlangen naar warme dranken; ijskoude dranken geven een schok in de borst (Eten en drinken). Een wegzinkend gevoel in de maagstreek gaat samen met onderdrukking van de vagusfunctie en een zwakke pols (Hart). De maag staat niet centraal, maar de reflexen ervan tonen de lage tonus van het organisme tijdens de aanvallen.

De buik beweegt met iedere geforceerde ademhaling; bij dyspneu wordt de maagstreek ingetrokken. Winderigheid verergert ’s nachts de beklemming op de borst; na opboeren wordt de ademhaling iets gemakkelijker (Generale symptomen). Geen darmkoliek; als waterige ochtenddiarree de aanval begeleidt, denk dan aan Gnaphalium; Grindelia is een borstmiddel met bijkomende buikverschijnselen.

Aandrang tot urineren door de druk van het hoesten; weinig urine tijdens acute aanvallen en meer zodra er verlichting komt — vochttoestand en hartminuutvolume hangen samen (Hart). Bij verzwakte oudere mannen treedt na langdurige aanvallen enig nadruppelen op — door vermoeidheid, niet door een blaasaandoening. Geen brandende blaastenesmen.

Obstipatie bij oudere bronchitispatiënten door inactiviteit; persen verergert de dyspneu en hartkloppingen (Hart/Generale symptomen). Bij kinkhoest kan op het hoogtepunt van de aanval onwillekeurige ontlasting optreden (Kinderen) [Hering]. Verder geen rectale bijzonderheden.

Weinig seksueel verlangen bij patiënten met emfyseem en hartklachten. Coïtus verergert de kortademigheid bij patiënten met een zwak hart; daarna moeten zij zittend rusten. Geen specifieke prostaatklachten; vergelijk Kali carb bij nachtelijke dyspneu na coïtus.

Bij gevoelige vrouwen neemt de astmatische beklemming rond de menstruatie toe; liggen is onmogelijk; angst dwingt hen rechtop te gaan zitten (Slaap). Zwangere vrouwen met hoest voelen zich in de tweede helft van de nacht verstikken; rechtop ondersteunen helpt. Bij hooikoortsastma van jonge vrouwen wisselt niezen af met beklemming op de borst, vooral bij mist (Neus/Ademhaling). Geen uteriene keynotes.

Langzame, moeizame ademhaling die bij het inslapen stopt; moet gewekt worden; kan niet liggen; moet rechtop zitten en ondersteund worden; erger door warme, bedompte lucht, beter door koele lucht; zachtjes koelte toegewuifd krijgen wordt als een weldaad ervaren — deze rubriek keert in het hele ziektebeeld terug [Allen], [Hering], [Clarke], [Boericke]. Het inademen stokt door slijm; de uitademing is verlengd; pas laat komt het slijm los en verandert het reutelen. Bij mist en vocht komt hooikoortsastma met niezen erbij; bij droog weer gaat het beter (Neus). Praten, omhooggaan en bukken veroorzaken hijgen; na een warme drank en het opschrapen van slijm is de ademhaling vrijer. Vergelijk Arsenicum (angstig, rusteloos, verlangt warmte), Ipecac. (verstikking, onophoudelijke misselijkheid) en Sambucus (het kind verstikt bij het inslapen, maar door droge spasmen in plaats van lijmachtig slijm).

Zwakke, onregelmatige pols tijdens aanvallen; hartkloppingen door geringe inspanning; bij oudere emfyseempatiënten met hypoxie verzwakken ademhaling en hartwerking tegelijk — vagocardiale depressie [Clarke], [Hughes]. Cyanose en koud zweet tijdens nachtelijke aanvallen wijzen op betrokkenheid van het hart; de patiënt verbetert door zitten en koele lucht (herhaling van de modaliteiten). Geen strakke ijzeren band zoals bij Cactus; geen doordringende hartpijn; het gaat om zwakte met luchthonger. Bij het indommelen dreigt syncope (Slaap). Wanneer hartverschijnselen overheersen zonder veel slijm, vergelijk Digitalis (trage, zwakke pols, blauw gezicht; maar minder kleverig sputum).

Het centrale gebied van Grindelia. Luide, grove slijmreutels, taai, kleverig sputum dat niet loskomt, met uitputtende, vruchteloze hoest; niet kunnen liggen; bij het inslapen stopt de ademhaling en moet de patiënt door schudden gewekt worden of rechtop gaan zitten; wanneer het ophoesten eindelijk goed op gang komt, neemt de beklemming af — dit zijn de gecombineerde keynotes [Allen], [Hering], [Clarke], [Boericke]. Bij oudere emfyseempatiënten is de borstkas tonvormig, de luchthonger zichtbaar en de pols zacht en onregelmatig; mist en kamerwarmte verergeren; koele, gelijkmatige lucht en warme dranken verlichten (Modaliteiten). Bij kinkhoest zijn cyanose en slaperigheid uitgesproken; het kind dommelt in, om vervolgens met verstikking op te schrikken, klassiek voor Grindelia en onderscheidend ten opzichte van Drosera (minder taai slijm), Coral. (meer krampachtige kinkhoest) en Antimonium tart. (luider reutelen, meer collaps) [Hering], [Farrington]. Een beurs, pijnlijk gevoel op de borst door hoesten komt veel voor; hartkloppingen begeleiden het gevecht om lucht (Hart). Als het sputum uit taaie slijmdraden bestaat met neus- en bijholtecatarre, kan Kali bichromicum meer op de voorgrond staan; bij reutelen zonder te kunnen ophoesten staat Antimonium tart. het dichtst erbij; Grindelia vormt de brug tussen beide met apneu bij het inslapen als keynote.

De beklemming dwingt hem voorover te leunen, steunend op de ellebogen; pijn tussen de schouderbladen na aanvallen; pijnlijke rugspieren door de ademarbeid (Borst). Warmte op de rug doet goed; achteroverliggen is onmogelijk (herhaling van de modaliteiten). Geen uitgesproken lumbago; denk bij plankachtige ochtendstijfheid aan Formica rufa.

Koude, blauwachtige handen tijdens een aanval; trommelstokvingers bij langdurig emfyseem (chronisch teken). Trillen na de aanval; enkeloedeem bij ouderen met een zwak hart (Hart). Kinderen strekken bij kinkhoest de handen uit door luchthonger. Kuitkrampen komen voor na langdurig ondersteund rechtop zitten in de nacht.

Rhus-dermatitis (poison oak/poison ivy) met branden, blaasjes en nattende plekken: uitwendig toegepaste grindelialotion verzacht en gaat blaasjesvorming tegen — een gevestigde empirische toepassing die door Clarke en Boericke werd onderschreven [Clarke], [Boericke]. Jeuk in verspreide eczemateuze plekken verbetert door plaatselijke toepassing. Urticaria door mistig weer kan hooikoortsastma begeleiden; warmte verergert de jeuk. Opmerking: het inwendige geneesmiddelbeeld betreft vooral de borst; de huidklachten worden van buitenaf verlicht. Als onderdrukking van een Rhus-achtige uitslag voorafgaat aan verergering van de borstklachten, herstel dan de huiduitslag (Generale symptomen).

De slaap is het strijdtoneel: zodra hij indommelt, stopt de ademhaling; hij moet worden gewekt; hij kan niet liggen en moet halfzittend, gesteund door kussens, slapen; hij schrikt wakker met verstikkingsgevoel; hij droomt dat hij verdrinkt en om lucht probeert te roepen — dit is kenmerkend voor Grindelia [Allen], [Hering], [Clarke]. De eerste slaap rond middernacht is het ergst; aanvallen tussen 01.00 en 02.00 uur komen vaak voor (Modaliteiten). Kinderen met kinkhoest vallen tussen de aanvallen in slaap en krijgen al snel reutelende ademhaling en verstikkingsverschijnselen, totdat zij overeind worden gebracht. Na verlichting treedt slaap in, maar deze blijft licht en alleen mogelijk met ondersteuning. In een warme kamer staat het bed garant voor een slechte nacht; een koele, goed geventileerde kamer helpt, mits tocht wordt vermeden (Ademhaling). Vergelijk Opium (diepe slaap met snurkende ademhaling en gevoelloosheid voor prikkels) en Sambucus (het kind gaat plotseling rechtop zitten met verstikkingsgevoel, maar zonder het kleverige slijm).

Dromen over water, verdrinken, verstikt worden door een kussen; om hulp roepen, maar de adem schiet tekort (kruisverwijzing naar Slaap). Droomflarden waarin men niet wakker kan worden totdat men wordt geschud. Nadat veel slijm is opgehoest, worden de dromen minder beklemmend. Kinderen dromen over een langdurige hoestbui die zij niet kunnen afmaken — een weerspiegeling van de vergeefse inspanning.

Geen uitgesproken koorts, behalve bij acute bronchitis: lichte hitte in de avond, met zweet op het gezicht tijdens de aanval; koude rillingen na de inspanning; hitte erger in warme kamers; beter bij ruime toevoer van frisse lucht (Generale symptomen). Bij kinkhoest is de koorts gering; het gevaar is asfyxie (Borst).

Koude rillingen in vochtige mist; opvliegende hitte in benauwde kamers; koud zweet op het voorhoofd tijdens momenten van dreigende verstikking; transpiratie na verlichting, met enige zwakte (Generale symptomen). Afkoeling na het zweten doet het reutelen terugkeren (dezelfde modaliteit).

Verlangen naar warme dranken die het slijm losmaken; ijskoude dranken verergeren het schokkende gevoel in de borst (Keel/Borst) [Hughes]. Weinig eetlust ‘s nachts; beter in de ochtend nadat goed slijm is opgehoest. Tabaksrook, keukendampen en stof wekken hoest op (Neus/Keel). Alcohol in de avond versterkt de nachtelijke beklemming door vaatverslapping (Hart).

Het geneesmiddelbeeld van Grindelia concentreert zich rond drie samenkomende generale symptomen: (1) kleverig, taai bronchiaal slijm dat moeilijk loskomt, met grove reutelgeluiden; (2) een vagocardiale depressie die zich uit als apneu bij het inslapen — de patiënt kan niet liggen, moet ondersteund rechtop zitten en moet vaak worden gewekt om te ademen; (3) een vaste invloed van omgeving en houding — erger in warme, bedompte kamers; beter door koele, gelijkmatig toestromende lucht en rustig zitten; verlichting zodra het ophoesten vlot gaat. Deze wetmatigheden keren terug bij Borst, Ademhaling, Slaap, Hart en zelfs bij Psyche (concrete angst voor verstikking). Het constitutionele type is doorgaans een oudere bronchitispatiënt met emfyseem, een kind met kinkhoest of iemand met hooikoortsastma in mistige perioden. Antimonium tart. komt het dichtst in de buurt wat betreft het reutelen en het onvermogen slijm op te hoesten, maar Ant-t. ligt half versuft achterover en verdrinkt in het slijm zonder het kenmerkende opschrikken met apneu bij het inslapen; Arsenicum is rusteloos en kouwelijk en verlangt warmte (geen koele lucht), met brandende gewaarwordingen; Ipecac. heeft onophoudelijke misselijkheid met piepende ademhaling; Sambucus heeft nachtelijke verstikking tijdens de slaap, maar zonder viskeuze bronchorroe; Senega en Kali bich. hebben eveneens taai slijm, maar missen de keynote van apneu bij het inslapen [Farrington], [Boger], [Clarke], [Boericke]. Uitwendig verzacht Grindelia Rhus-dermatitis; onderdrukking van dergelijke huiduitslag kan de borstklachten verergeren — respecteer de huid als uitweg (Huid/Generale symptomen). De ondersteunende maatregelen moeten het middel volgen: ondersteund rechtop zetten, frisse lucht, warme dranken, telkens wekken bij het inslapen totdat het slijm is losgekomen, warme, bedompte kamers vermijden en in het hooikoortsseizoen mist en stof vermijden.

Apneu bij het inslapen / niet kunnen liggen

• Opium — zware slaap met snurkende ademhaling en ongevoeligheid voor prikkels; vernauwde pupillen; minder taai slijm; Grind.: mechanische verstikking, verlicht door wekken en ophoesten. [Hering], [Clarke].
• Sambucus — het kind gaat na het slapen rechtop zitten met verstikkingsverschijnselen; droge spasmen; Grind.: kleverig slijm met grove reutelgeluiden en oudere bronchitistypen. [Boericke], [Farrington].
• Lachesis — erger na de slaap, verdraagt geen druk; cyanotisch; minder kleverig slijm; meer een congestief keelbeeld. [Kent], [Clarke].

Reutelende borst, kan slijm niet ophoesten

• Antimonium tart. — luid reutelen, slaperig, blauw, zwak; liggen verergert, maar de keynote van apneu bij het indommelen ontbreekt; Grind.: moet worden gewekt om te ademen, beter door koele lucht. [Hering], [Farrington].
• Senega — taai slijm bij ouderen, kost moeite om op te hoesten; geen slaapapneu; meer pijnlijke borst; Grind.: daarnaast vagocardiale aanvallen. [Clarke].
• Kali bichromicum — draderig slijm, verband met de bijholten; meer plaatselijke slijmproppen; Grind.: uitgebreidere bronchorroe met opschrikken bij het inslapen. [Boger], [Clarke].

Astma / hooikoortsastma

• Arsenicum — astma rond middernacht, angstige rusteloosheid, verlangt warmte en kleine slokjes; Grind.: verlangt koele lucht en ondersteuning tijdens het slapen. [Kent], [Farrington].
• Ipecacuanha — krampachtige, piepende ademhaling met aanhoudende misselijkheid, schone tong; sputum niet noodzakelijk kleverig; Grind.: misselijkheid secundair, taaiheid primair. [Boericke].
• Blatta orientalis — astma door verblijf in kelders/vocht, corpulente personen, beter door toegewaaide lucht; reutelen; slaapapneu minder kenmerkend. [Clarke], [Boger].
• Naphthalinum — middel bij hooikoortsastma; heviger niezen en neusverkoudheid; Grind.: mildere neusklachten, sterker uitgesproken taai bronchiaal slijm. [Clarke].

Kinkhoest

• Drosera — hevige, scheurende hoest, neusbloeding, heesheid; minder kleverig slijm; Grind.: grove reutelgeluiden, apneu bij het indommelen tussen de kinkhoestbuien. [Hering], [Farrington].
• Corallium rubrum — snelle, explosieve aanvallen, paars gezicht; Grind.: trager type, dat in slijm verdrinkt. [Clarke].

Huid (Rhus-dermatitis)

• Rhus toxicodendron — het ziektebeeld; Grindelia nuttig als verzachtende uitwendige toepassing; weinig huidindicaties voor inwendig gebruik. [Clarke], [Boericke].
• Anacardium — meer blaarvorming en branderigheid; psychische kenmerken; Grindelia wordt uitwendig toegepast, terwijl bij inwendig gebruik de borst centraal staat. [Farrington].

Vagocardiale zwakte

• Digitalis — blauwachtig gezicht, trage zwakke pols, de geringste beweging geeft een gevoel van flauwte; weinig taaie bronchorroe; Grind.: luchtwegslijm staat voorop, met slaapapneu. [Clarke], [Hughes].
• Carbo vegetabilis — collaps, koud zweet, wil dat men hem koelte toewaait; sputum niet bijzonder kleverig; Grind.: minder collaps, meer slijmproppen. [Boger], [Farrington].

• Complementair: Antimonium tart. — volgt op Grind. wanneer het reutelen aanhoudt zonder slaapapneu; of gaat eraan vooraf wanneer versuffing overheerst, voordat Grind. de kleverige proppen losmaakt. [Hering], [Farrington].
• Complementair: Senega — ouderen met taai slijm en een pijnlijke borst nadat Grind. de apneu-aanvallen heeft verlicht. [Clarke].
• Complementair: Blatta orientalis — astma door vochtige kelders; wordt in afwisselende seizoenen gebruikt met Grind. bij mist in het hooikoortsseizoen. [Boger].
• Volgt goed op: Euphrasia/Allium cepa bij hooikoortscatarre wanneer verstikkende borstklachten optreden en Grind. de behandeling van het taaie bronchiale slijm overneemt. [Clarke].
• Volgt goed op: Aconite bij het begin van acute bronchitis om de vasculaire storm te kalmeren, daarna Grind. voor de slijm–apneufase. [Dewey].
• Kan gevolgd worden door: Digitalis of Carbo veg. als cardiale collaps aanhoudt nadat het slijm is losgekomen. [Clarke], [Boger].
• Verwant/Vergelijk:, Ipec., Ant-t., Senega, Kali-bi., Blatta, Samb., Op., Lach., Naphth., Drosera, Coral. (zie Differentiaaldiagnose).
• Antidota: frisse lucht, wekken, warme dranken (fysiologisch); Camphor bij overmatige middelwerking (klassiek). [Allen], [Hering].
• Onverenigbare middelen: geen vermeld; vermijd afwisseling met nauw verwante middelen zonder een nieuwe keynote. [Boger].

• Emfyseem met nachtelijke verstikking; ‘stopt met ademen bij het inslapen; kan niet liggen; moet rechtop zitten; grove reutelgeluiden; taai slijm’. 6C–30C bij het slapengaan en tijdens nachtelijke aanvallen; hoog ondersteunen; koele, gelijkmatig toestromende lucht. [Allen], [Clarke], [Boericke].
• Kinkhoest met cyanose, slaperige perioden tussen de hoestbuien, grof reutelen, verlichting na een warme drank en door ondersteund rechtop zitten: Grind. 6C t.i.d.–q.i.d. tijdens het paroxismale stadium. [Hering], [Farrington].
• Hooikoortsastma bij mist/zeenevel — niezen → borst die in slijm verdrinkt; warme kamers <; koele lucht >: Grind. 6C voor het slapengaan en op dagen met blootstelling. [Clarke], [Hughes].
• Rhus-dermatitis (door poison oak/poison ivy): lotion van θ in water (uitwendig) tegen branderigheid/jeuk; niet krachtig onderdrukken als de borstklachten instabiel zijn. [Clarke], [Boericke].

Psyche

• Angst voor verstikking bij het inslapen; smeekt om ondersteund rechtop gezet te worden — mechanische, geen metafysische angst; passend bij Grindelia. [Allen], [Clarke].
• Angst in warme, bedompte kamers; koele, gelijkmatig toestromende lucht kalmeert — de omgeving weerspiegelt de longtoestand. [Clarke].
• Prikkelbaarheid totdat het taaie sputum loskomt; rustiger ‘na ophoesten’ — de uitwegwet in de psyche. [Clarke].
• Kind angstig vóór de kinkhoestbui, slaperig erna — het temperament bij kinkhoest. [Hering].
• Verwardheid door hypoxie bij ouderen; klaart op bij zitten in frisse lucht — verband tussen hart en longen. [Boericke].
• Paniek bij het gaan liggen; vertrouwt op de stoel en de kussens — kenmerkende houdingsmodaliteit. [Allen].

Hoofd

• Congestieve hoofdpijn met beklemming op de borst; beter in koele lucht en na ophoesten — samenhang tussen borst en hoofd. [Clarke].
• Duizeligheid bij het gaan liggen; moet rechtop zitten om te ademen — houdingsgebonden. [Allen].
• Grauw gezicht, cyanotische lippen tijdens de aanval — teken van asfyxie. [Boericke].
• Zwaar gevoel in het voorhoofd bij hooikoortsniezen — catarrale overlap. [Clarke].
• Zweet op het voorhoofd bij een verstikkingsaanval — autonoom verschijnsel. [Hering].
• Hoofd helderder nadat een warme drank het slijm heeft losgemaakt — aanwijzing voor ondersteunende maatregelen. [Hughes].

Neus / Keel

• Niesaanvallen met beklemming op de borst (hooikoortsastma) — voorbode van dyspneu. [Clarke].
• Kleverig slijm dat van achter uit de neus in het strottenhoofd druipt — kriebel met vruchteloze hoest. [Allen].
• Warme kamers < neusverkoudheid/heesheid; koele lucht > — temperatuurrubriek. [Clarke].
• Stof, rook en pollen wekken hoest op — rubriek voor uitlokkende factoren. [Allen].
• Stem slaat over door kleverig slijm; hardop lezen put uit — vermoeidheid van het strottenhoofd. [Boericke].
• Warme dranken maken slijm los; droge lucht < — ondersteunende maatregelen bij het middel. [Hughes].

Borst / Ademhaling

• Kan niet liggen; moet rechtop zitten om te ademen — belangrijkste houdingsrubriek. [Clarke], [Boericke].
• Ademhaling stopt bij het inslapen; moet worden gewekt — pathognomonisch Grindelia-symptoom. [Allen], [Hering].
• Grove reutelgeluiden met taai sputum dat moeilijk loskomt — aard van het borstbeeld. [Clarke].
• Warme, bedompte kamers <; koele, gelijkmatig toestromende lucht > — omgevingswetmatigheid. [Clarke].
• Dyspneu bij emfyseem (ouderen) met zwakke pols — constitutioneel borstbeeld. [Boericke].
• Ophoesten geeft verlichting — kenmerk van de uitweg. [Clarke].

Hart

• Pols zwak en onregelmatig tijdens dyspneu — vagocardiaal. [Clarke], [Hughes].
• Hartkloppingen door geringe inspanning bij borstklachten — verband met inspanning. [Boger].
• Cyanose met koud zweet tijdens nachtelijke aanvallen — gevaarsignaal. [Boericke].
• Dreigende syncope bij het indommelen — samenhang tussen slaap en hart. [Allen].
• Beter door ondersteund rechtop zitten, erger door liggen — houdingsgebonden. [Clarke].
• Na warme drank en frisse lucht wordt het hart rustiger — ondersteunende maatregelen. [Hughes].

Slaap

• Apneu bij het inslapen; moet worden geschud om te ademen — keynote. [Allen], [Hering].
• Kan niet liggen; slaapt zittend met ondersteuning — houdingswetmatigheid. [Clarke].
• Nachtelijke aanvallen na de eerste slaap; 01.00–02.00 uur — tijdsmodaliteit. [Boericke].
• Dromen over verdrinken/verstikken — symbolisch. [Clarke].
• Kind dommelt in en dreigt te stikken bij kinkhoest — aanwijzing bij kinderen. [Hering].
• Warme kamer < slaap; koele lucht > — omgevingsrubriek. [Clarke].

Huid

• Rhus-dermatitis (door poison oak/poison ivy): branderigheid, blaasjes, vochtafscheiding — uitwendig toegepaste Grindelia verzacht. [Clarke], [Boericke].
• Jeuk beter door lotion; pas op voor onderdrukking bij instabiele borstklachten — kanttekening bij de toepassing. [Clarke].
• Eczeemplekken jeuken in warmte — overeenkomstige temperatuurmodaliteit. [Boericke].
• Bleke huid/blauwe tint tijdens aanvallen — teken van systemische anoxie. [Boericke].
• Koud zweet op het gezicht tijdens verstikking — autonoom. [Hering].
• Afwisseling huid↔borst waargenomen — constitutioneel kenmerk. [Clarke].

Generale symptomen

• Erger door gaan liggen; erger bij het inslapen — belangrijke generale symptomen. [Allen], [Clarke].
• Beter door rechtop zitten; beter door koele, gelijkmatig toestromende lucht — belangrijke verbeteringsmodaliteiten. [Boericke], [Clarke].
• Warme, bedompte kamers verergeren — temperatuurwetmatigheid. [Clarke].
• Verlichting wanneer het ophoesten vlot gaat — uitwegwet. [Clarke].
• Mist, zeenevel, herfst < bij hooikoortsastma — weerrubriek. [Hughes].
• Inspanning verergert; rust stabiliseert — bewegingswetmatigheid. [Boger].

Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–79): fragmenten uit geneesmiddelproeven en klinische beschrijvingen—apneu bij het inslapen, niet kunnen liggen, grove reutelgeluiden, taai sputum.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): bevestigingen—kinkhoest met cyanose en perioden van slaperigheid; noodzaak om de patiënt te wekken; verstikking bij het inslapen.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): achtergrond van de uitgangsstof, hooikoortsastma, emfyseem bij ouderen, Rhus-dermatitis (uitwendig), modaliteiten (koele lucht, rechtop zitten).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): keynotes—niet kunnen liggen; ademstilstand bij het inslapen; taai slijm; emfyseem; middelrelaties en uitwendig gebruik.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (1870): aantekeningen uit de eclectische geneeskunde—slijmoplossend, krampstillend; onderdrukking van de hart- en vagusfunctie; ondersteunende maatregelen (warme dranken, koele lucht).
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): differentiaaldiagnose—Antimonium tart., Arsenicum, Ipecac., Sambucus, Senega, Kali bich.; onderscheid tussen kinkhoest en bronchitis.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): miasmatische accenten; verergering door inspanning en in een warme kamer; emfyseem bij ouderen; middelrelaties (Blatta, Digitalis, Carbo veg.).
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): constitutionele aanwijzingen—vergelijking met verergering na de slaap (Lachesis); angst en rusteloosheid bij Arsenicum tegenover angst door mechanische ademhalingsbelemmering bij Grindelia.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): praktische opmerkingen aan het ziekbed bij bronchitis, emfyseem en kinkhoest; aantekeningen over dosering en herhaling.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): opeenvolging van middelen—Aconite bij het begin → Grindelia bij slijm en apneu; algemene maatregelen bij acute bronchitis en kinkhoest.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): levendige beschrijvingen van de astmapatiënt die ‘niet kan liggen en gewekt moet worden om te ademen’; vergelijkingen met Ant-t., Arsenicum, Sambucus.
Hale, E. M. — New Remedies (1875): vroege klinische ervaringen—astma, kinkhoest, Rhus-dermatitis; bevestigingen die door latere auteurs worden aangehaald.