• Krtań i tchawica (główne powinowactwo): Łaskotanie w dołku nadmostkowym szerzące się w dół do rozwidlenia tchawicy; najlżejsze zimne powietrze lub głęboki wdech, dotyk lub ucisk na tchawicę oraz mówienie natychmiast wywołują suchy, urywany, wyczerpujący kaszel; > zakrycie ust i głowy, ciepły pokój. Zob. Gardło, Oddychanie, Sen, Modalności. [Hering], [Boericke], [Clarke], [Nash], [Kent]
• Oskrzela i ściana klatki piersiowej: Uczucie otarcia za mostkiem; bóle kłujące lub piekące (często po lewej stronie); kaszel < leżenie na lewym boku; pulsowanie odczuwane w całej klatce piersiowej wraz z łaskotaniem. Zob. Klatka piersiowa, Serce. [Clarke], [Boericke]
• Skóra: Silny świąd, zwłaszcza przy rozbieraniu się i pod wpływem zimnego powietrza; > ciepło; odnotowano pokrzywkę, świerzbiączkę i liszaj. Zob. Skóra, Modalności. [Boericke], [Nash], [Allen]
• Jelita (poranne luźne stolce): Biegunka wczesnym rankiem, stolce papkowate lub brunatnawe, cuchnące, zmuszające do wstania z łóżka między 5:00 a 10:00; nagłe parcie; często bez bólu. Zob. Brzuch, Odbytnica. [Allen], [Nash]
• Głos i fonacja: Chrypka; głos niepewny po ekspozycji na zimno; mówienie wywołuje kaszel, dlatego chorzy unikają rozmowy. Zob. Jama ustna, Gardło, Oddychanie. [Allen], [Kent], [Boericke]
• Pęcherz moczowy i dno miednicy (odruchowo): Mimowolne wytryskiwanie moczu podczas kaszlu, zwłaszcza u kobiet i osób starszych — o podłożu mechanicznym, nie nerkowym. Zob. Układ moczowy. [Allen], [Clarke]
• Tkanka limfatyczna: Powiększenie struktur limfatycznych (węzłów, gruczołów) odnotowywane wraz z reaktywnością skóry i błon śluzowych. Zob. Skóra, Objawy ogólne. [Boericke]

• Zakrycie ust i głowy; oddychanie ciepłym powietrzem pod pościelą powstrzymuje kaszel. [Boericke], [Nash]
• Ciepły pokój, otulenie i ciepłe napoje; unikanie chłodnych przeciągów. [Clarke], [Allen]
• Wstrzymanie oddechu lub bardzo płytkie oddychanie przez kilka chwil w celu przerwania napadu. [Kent], [Clarke]
• Przyjęcie pozycji siedzącej (mniejsze łaskotanie w tchawicy niż w pozycji leżącej), zwłaszcza gdy leżenie na lewym boku nasila objawy. [Clarke]
• Ogrzanie skóry (gorąca kąpiel, koce) łagodzi świąd. [Allen], [Boericke]
• Po pierwszym luźnym stolcu w niektóre poranki (ustępuje uczucie parcia w jelitach) — poprawa często krótkotrwała. [Allen]
• Milczenie lub ograniczenie mówienia do minimum w okresach nadwrażliwości krtani. [Hering]

• Wdychanie choćby najlżejszego zimnego powietrza; wyjście z ciepłego pokoju na zimne powietrze lub jakakolwiek zmiana temperatury. [Boericke], [Nash], [Clarke]
• Ucisk lub dotyk tchawicy bądź dołka nadmostkowego; zapięte kołnierzyki. [Hering], [Boericke]
• Mówienie, czytanie na głos, śmiech — natychmiastowy kaszel wywołany łaskotaniem. [Hering], [Clarke]
• Położenie się (zwłaszcza na lewym boku), tuż po udaniu się na spoczynek i około północy; kaszel uniemożliwia sen. [Clarke], [Hering]
• Rozbieranie się lub odkrywanie; zimne powietrze działające na skórę — nasilają się zarówno świąd, jak i kaszel. [Allen], [Nash]
• Herbata (Clarke odnotowuje wrażliwość); zimne napoje; powietrze wokół owoców; u niektórych mleko. [Clarke], [Allen]
• Wczesny ranek (5:00–10:00) — nagłe parcie na stolec; cuchnąca, brunatnawa biegunka. [Allen], [Nash]

Przygnębienie i poważny wyraz twarzy; chory łatwo ulega rozdrażnieniu podczas napadów kaszlu i odczuwa niechęć do wysiłku umysłowego, gdy krtań jest nadwrażliwa [Lippe]. Chorzy stają się przezornie ostrożni — obawiając się najlżejszego przeciągu, osłaniają usta i unikają mówienia, aby zapobiec napadowi. Odpowiada to wspomnianym już modalnościom leku: poprawa po okryciu / pogorszenie podczas mówienia i pod wpływem zimnego powietrza [Hering], [Boericke]. Nastrój poprawia się, gdy tylko ciepło łagodzi łaskotanie, co ukazuje typowy dla Rumex kierunek oddziaływania: od objawów obwodowych ku psychice. W odróżnieniu od Spongia czy Hepar niewiele tu lękowej paniki; postawa jest obronna i praktyczna. Dzieci mogą stawać się rozdrażnione przed snem, ponieważ chwila położenia się zapowiada kaszel wywołany łaskotaniem, który nie pozwoli im zasnąć — zachowanie to wiąże się z opisem w sekcji Sen poniżej.

Ból głowy towarzyszy każdemu gwałtownemu napadowi — „kaszel sprawia, że boli głowa” — z ciężkością w okolicy czołowej i gorącem na szczycie głowy podczas długich napadów; ustępuje wraz z uciszeniem kaszlu, co potwierdza mechaniczną przyczynę [Hering]. Nagłe wystawienie głowy na chłodne powietrze może ponownie wywołać łaskotanie w dołku nadmostkowym, po którym pojawiają się dolegliwości głowy. Chory odpowiadający obrazowi Rumex często trzyma nocą głowę pod pościelą, aby wdychać ogrzane powietrze; usunięcie bodźca wyzwalającego kaszel łagodzi również pulsowanie w głowie [Boericke].

Podczas kaszlu pojawiają się łzawienie i pieczenie oczu, z chwilowym zamgleniem widzenia wskutek wysiłku; wieczorem powieki wydają się suche i obolałe, co odpowiada odnotowanym przez Lippego suchości i zapaleniu powiek nasilającym się ku nocy. Nie ma pierwotnej choroby oczu; zjawiska te towarzyszą nadwrażliwości krtani i znikają wraz z nią.

Lippe odnotowuje świąd w głębi uszu, często zauważany przy rozbieraniu się (zimne powietrze w przewodzie słuchowym); po napadzie kaszlu może wystąpić szum lub brzęczenie — zjawisko czysto odruchowe, ustępujące przy spokojnym oddychaniu.

Naprzemiennie suchy i płynny nieżyt nosa z gwałtownym kichaniem — wieczorem i nocą — towarzyszy nadreaktywności krtani; najlżejszy przeciąg wywołuje kolejno kichanie i kaszel [Lippe], [Clarke]. Po powtarzających się napadach pojawia się uczucie otarcia w okolicy nozdrzy tylnych, związane z pogorszeniem pod wpływem zimnego powietrza i poprawą po ciepłym okryciu.

Twarz czerwienieje z wysiłku podczas kaszlu; u osób wstrzymujących oddech, by stłumić łaskotanie, wargi stają się suche. Przed snem twarz ma ściągnięty wyraz, a chory zawczasu unika przeciągów; po otuleniu się i uspokojeniu wraca prawidłowy koloryt. Także te objawy są wtórne i ustępują pod wpływem ciepła i spokojnego wdychania powietrza.

Po długich napadach język może sprawiać wrażenie oparzonego (Clarke odsyła do odczucia „oparzonego języka”), a podczas napadów łaskotania śliny jest mało; po ekspozycji na zimno głos staje się niepewny i ochrypły [Allen], [Clarke]. Niektórzy chorzy zauważają, że odruchowe popijanie zimnej wody nasila kaszel przez ochłodzenie wejścia do krtani; letnie płyny pite małymi łykami są lepiej tolerowane — obserwacja zgodna z modalnościami poprawa pod wpływem ciepła i pogorszenie pod wpływem zimna.

Brak szczególnego powinowactwa do zębiny; podczas kaszlu mogą występować wstrząsy odczuwane w zębach, ale Rumex nie jest lekiem o swoistym działaniu na zęby. Jeśli kaszel wywołuje wytryskiwanie moczu, chory często zaciska szczęki, by się zaprzeć — jest to objaw mechaniczny, nie zębowy.

Ośrodek obrazu leku: łaskotanie w dołku nadmostkowym, szybko szerzące się w dół ku rozwidleniu oskrzeli, z uczuciem otarcia w krtani i tchawicy. Dotknięcie dołka nadmostkowego, zapięte kołnierzyki lub ucisk na tchawicę natychmiast wywołują kaszel; tak samo działają mówienie i głęboki wdech [Hering], [Boericke], [Clarke]. Chorzy odruchowo zakrywają usta i głowę, aby wdychać ogrzane powietrze, co natychmiast łagodzi łaskotanie i przerywa napad — ta precyzyjna reakcja odruchowa na temperaturę jest cechą rozpoznawczą Rumex, odróżniającą go od Iod., Kali-bi., Caust. i innych leków z uczuciem otarcia w krtani [Boericke], [Nash].

Niewiele pierwotnych zmian chorobowych; herbata i zimne przeciągi mogą u osób wrażliwych wywołać mdłości, lecz ewentualne nudności mają zasadniczo charakter odruchowy i wynikają z gwałtownych napadów podrażnienia krtani. Clarke zwraca uwagę na „skutki picia herbaty” — kolejną drobną modalność istotną w praktycznym postępowaniu.

Przelewania w jelitach i poczucie zbliżającego się wypróżnienia poprzedzają luźne stolce wczesnym rankiem; perystaltyka zdaje się „budzić wcześnie”, a chory musi pośpiesznie wstać z łóżka około 5:00–10:00 [Allen], [Nash]. Poza tą zależnością od pory dnia bóle brzucha są niewielkie; po stolcu następuje poprawa, choć chłód odczuwany przy wstawaniu może na krótko ponownie wywołać kaszel — znów pojawia się zimne powietrze jako czynnik wyzwalający.

Mimowolne wytryskiwanie moczu podczas kaszlu — mechaniczny skutek wzrostu ciśnienia u kobiet lub starszych mężczyzn; poza tym mocz bez szczególnych cech. Ten pomniejszy objaw charakterystyczny pomaga uzyskać pewność przy doborze leku, gdy współwystępuje z obrazem objawów zlokalizowanych w dołku nadmostkowym [Allen], [Clarke].

Stolce papkowate lub brunatnawe, niekiedy wodniste, cuchnące, często bezbolesne, lecz z naglącym parciem, zmuszające do wczesnego wstania z łóżka; niektórzy odnotowują wzdrygnięcie lub dreszcz podczas wypróżnienia i lekkie pieczenie odbytu po podtarciu — objawy nieswoiste, o znacznie mniejszym znaczeniu niż charakterystyczny objaw oddechowy. W różnicowaniu ta poranna biegunka przywodzi na myśl Sulph., Aloe, Podoph., Nat-s., lecz Rumex wybiera się wtedy, gdy w przypadku dominują łaskotanie w dołku nadmostkowym + kaszel od zimnego powietrza [Allen], [Nash], [Clarke].

Brak odrębnych objawów ze strony narządów płciowych poza wyciekiem moczu związanym z kaszlem; przebywanie na dworze późnym wieczorem łatwo wyzwala nocny kaszel u mężczyzn pracujących w przeciągach — jest to raczej uwaga dotycząca narażenia zawodowego niż gonad.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu po porodzie lub u wieloródek może ujawnić się pod wpływem kaszlu odpowiadającego obrazowi Rumex i zmniejszać się wraz z ustępowaniem napadów; chrypka w ciąży wywołana zimnym powietrzem może reagować na lek, jeśli na pierwszy plan wysuwa się modalność łaskotania w dołku nadmostkowym.

Chorzy oddychają ostrożnie, a nawet wstrzymują oddech, aby uniknąć łaskotania; próby głębokiego wdechu natychmiast wywołują kaszel [Hering]. Powietrze na zewnątrz prowokuje objawy; ciepłe, wilgotne i nieruchome powietrze je łagodzi — praktyczne powiązanie z sekcją Modalności.

Pulsowanie odczuwane w całym ciele podczas pobudzenia wywołanego kaszlem; kołatanie serca ustępuje, gdy tylko ucisza się łaskotanie — objaw wtórny, nie choroba serca [Clarke].

Uczucie otarcia i pieczenia za mostkiem z suchym kaszlem; kłucia w klatce piersiowej (często po lewej stronie), nasilające się podczas leżenia na lewym boku; uczucie pulsowania podczas napadów [Clarke]. Przy długotrwałym, męczącym kaszlu ściana klatki piersiowej staje się obolała; odkrztuszana wydzielina, jeśli występuje, jest skąpa i lepka — potwierdza to suchy, drażniący charakter kaszlu w obrazie leku, w odróżnieniu od Kali-bi. z ciągnącym się w pasma śluzem.

Ból między łopatkami po nocy ciężkiego kaszlu; mięśnie grzbietu bolą wskutek powtarzających się napadów; ogrzewanie pleców łagodzi pozostałą bolesność — także tutaj ciepło pomaga zarówno w dolegliwościach skóry, jak i ściany klatki piersiowej.

Uczucie chłodu po odkryciu; świąd skóry nasila się przy odsłanianiu kończyn przed snem i ustępuje po ponownym okryciu; chorzy czasami pocierają lub poklepują skórę zamiast ją drapać, aby zimne powietrze nie wywołało ponownie łaskotania. [Allen], [Nash]

Wyraźna skłonność do świądu — silnego przy rozbieraniu się, pod wpływem zimnego powietrza, łagodzonego przez ciepło — ze sporadyczną pokrzywką, świerzbiączką i liszajem, wymienianymi w dawnych tekstach. Uderzające jest powiązanie objawów skóry i krtani: ta sama nadwrażliwość na zimne powietrze, która wywołuje łaskotanie w krtani, nasila też objawy skórne; stąd klasyczny obraz chorego, który niemal nie może się odkryć bez kaszlu lub świądu [Boericke], [Nash], [Clarke].

Sen jest zakłócany po położeniu się przez natychmiastowe łaskotanie w dołku nadmostkowym; wielu chorych musi schować głowę i usta pod pościelą, aby ogrzać wdychane powietrze, po czym mogą zasnąć. Każde obrócenie się na lewy bok może ponownie wywołać kaszel. Gdy około północy w pokoju robi się chłodniej, napady powracają, dopóki chory nie zaśnie szczelnie otulony lub powietrze w otoczeniu się nie ogrzeje; wczesnym rankiem parcie na stolec może z kolei zmusić go do wstania z łóżka — tak wygląda pełny przebieg nocy w obrazie Rumex [Clarke], [Hering], [Allen].

W niektórych przypadkach pojawiają się sny o duszeniu się lub szukaniu schronienia przed wiatrem; ustępują, gdy kaszel zostaje opanowany przez okrycie i ciepło — są raczej odzwierciedleniem nocnych zachowań niż pierwotnym motywem marzeń sennych.

Brak swoistego stanu gorączkowego; nieznaczne uczucie gorąca na twarzy wskutek wysiłku przy kaszlu; dreszcze odczuwane na skórze podczas rozbierania się. Zmiany odczuć cieplnych mają charakter reaktywny, związany z nadwrażliwością dróg oddechowych, a nie konstytucjonalny.

Dreszcze przy najmniejszym odkryciu; miejscowe gorąco wskutek wysiłku klatki piersiowej; pot skąpy, chyba że w pokoju jest zbyt ciepło. Kluczowa jest wrażliwość na ruch powietrza i zmiany temperatury, a nie określona krzywa gorączkowa.

Pogorszenie po zimnych napojach i herbacie u osób wrażliwych; poprawa po piciu małymi łykami letnich płynów i pod wpływem ciepłej pary. Spożywanie niewielkich ilości jedzenia wieczorem i unikanie narażenia na chłód przy wychodzeniu na zewnątrz zapobiega u wielu osób „łaskotaniu przed snem” [Clarke], [Allen].

Obraz Rumex skupia się na wzmożonej wrażliwości krtani i tchawicy oraz nadreaktywności na zimne powietrze: suchy, męczący kaszel wywołany łaskotaniem w dołku nadmostkowym, pogorszenie pod wpływem najmniejszego podmuchu zimnego powietrza, głębokiego wdechu, mówienia i ucisku, > zakrycie ust & głowy, ciepły pokój; objawy towarzyszące to świąd skóry podczas rozbierania się, z pogorszeniem od zimnego powietrza <, wczesnoporanna biegunka zmuszająca do wstania z łóżka, chrypka oraz wytryskiwanie moczu podczas kaszlu [Hering], [Boericke], [Clarke], [Nash], [Allen], [Kent]. Różnicować z Hepar (kaszel krupowy, bolesny, znaczna wrażliwość na zimno, potrzeba otulenia się, ale wyraźniejsza skłonność do ropienia), Spongia (kaszel suchy, szczekający, suchość krtani, mniej wyraźne łaskotanie w dołku nadmostkowym od zimnego powietrza), Drosera (kaszel kurczowy, po północy, o charakterze krztuścowym), Phosphorus (łaskotanie w krtani z osłabieniem w klatce piersiowej, pragnieniem zimnych napojów i skłonnością do krwawień), Causticum (uczucie otarcia, wytryskiwanie moczu podczas kaszlu, lecz przeważają męczliwość głosu i poranna chrypka) oraz Acon. (początkowe narażenie na przejmujące zimno z gorącą skórą, gorączką i niepokojem, ale bez tak wyraźnego umiejscowienia w dołku nadmostkowym). Ze względu na porę objawów jelitowych porównać Sulph., Aloe, Podoph., Nat-s.; w objawach skórnych porównać Dulc. (wilgotne zimno), Psor. (świąd < ciepło łóżka) oraz Urt-u. (pokrzywka po skorupiakach i mięczakach lub zimnej kąpieli).

• Suchy kaszel wywołany łaskotaniem w dołku nadmostkowym; prowokowany zimnym powietrzem
  • Hepar — Kaszel krupowy, bolesny, znaczna wrażliwość na zimno, potrzeba otulenia się; nad ranem kaszel często staje się wilgotny. W obrazie Rumex jest on wyłącznie suchy, wywołany łaskotaniem w dołku nadmostkowym i natychmiast < od zimnego powietrza; koc służy do ogrzania wdychanego powietrza, a nie złagodzenia konstytucjonalnej wrażliwości na zimno. [Clarke], [Kent]
  • Spongia — Kaszel suchy, szczekający, o krtaniowym brzmieniu przypominającym piłowanie; mniej łaskotania w dołku nadmostkowym; ciepłe napoje >, ale zimne powietrze nie jest tak patognomoniczne jak w obrazie Rumex. [Kent], [Clarke]
  • Drosera — Kaszel krztuścowy, kurczowy, po północy, z odruchami wymiotnymi; łaskotanie nie ogranicza się do dołka nadmostkowego; w obrazie Rumex wyraźnym czynnikiem wyzwalającym jest temperatura powietrza. [Clarke]
  • Phosphorus — Kaszel wywołany łaskotaniem z osłabieniem w klatce piersiowej, pragnieniem zimnych napojów i chrypką; nie ustępuje po zakryciu ust, jak w obrazie Rumex. [Clarke], [Kent]
  • Causticum — Wspólne cechy to uczucie otarcia, męczliwość głosu i wytryskiwanie moczu podczas kaszlu; jednak charakterystyczne połączenie łaskotania w dołku nadmostkowym i reakcji na zimne powietrze należy do obrazu Rumex. [Clarke]
  • Aconite — Pierwsze godziny po narażeniu na zimny, suchy wiatr, niepokój z gorączką; Rumex później, gdy utrwali się łaskotanie wyzwalające odruch kaszlowy. [Kent], [Clarke]
• Poranna biegunka (5:00–10:00)
  • Sulphur — Wczesnoporanne parcie zmuszające do wstania z łóżka, pieczenie, konstytucjonalne odczuwanie gorąca; obraz Rumex jest bardziej miejscowy i powiązany z wrażliwością na powietrze. [Allen], [Clarke]
  • Aloe — Naglące parcie z galaretowatym śluzem, bulgotanie; słabszy związek z objawami oddechowymi. [Allen]
  • Podophyllum — Obfity, chlustający, bezbolesny stolec rano; w obrazie Rumex stolec jest papkowaty, brązowy, cuchnący, a współwystępuje swędzenie w drogach oddechowych lub kaszel. [Allen], [Nash]
  • Natrum sulph. — Poranne luźne stolce podczas wilgotnej pogody; na Rumex wskazują łaskotanie od zimnego powietrza i świąd przy rozbieraniu się. [Allen], [Clarke]
• Świąd skóry, zimne powietrze i rozbieranie się <
  • Dulcamara — Pokrzywka od wilgotnego zimna; kluczowa jest zmiana pogody; w obrazie Rumex reakcja na powietrze działające na skórę jest natychmiastowa. [Clarke]
  • Psorinum — Świąd < ciepło łóżka, skóra o brudnym wyglądzie; Rumex > ciepło i < odkrycie. [Allen]
  • Urtica urens — Pokrzywka po skorupiakach i mięczakach lub zimnej kąpieli; obraz Rumex wiąże się nie z pokarmem, lecz z powietrzem. [Clarke]

• Lek komplementarny: Sulph. — wspiera konstytucjonalnie przewlekłe przypadki Rumex z poranną biegunką i świądem, gdy ostra nadwrażliwość krtani została już opanowana. [Kent], [Allen]
• Lek komplementarny: Caust. — gdy wytryskiwanie moczu podczas kaszlu utrzymuje się po złagodzeniu łaskotania w krtani przez Rumex. [Clarke]
• Dobrze działa po: Acon. lub Bell. — gdy minie pierwszy dreszcz związany ze stanem zapalnym, a w obrazie utrwali się łaskotanie w dołku nadmostkowym wyzwalające odruch kaszlowy, z pogorszeniem od zimnego powietrza <. [Kent]
• Dobrze działa przed: Phos. lub Kali-bi. — jeśli po fazie Rumex rozwinie się osłabienie w klatce piersiowej lub pojawi się ciągliwy śluz. [Clarke]
• Porównanie (skóra): Nash podkreśla świąd podczas rozbierania się w obrazie Rumex jako praktyczną cechę różnicującą z Psor. i Dulc..

• Suchy, męczący kaszel od łaskotania w dołku nadmostkowym; pogorszenie przy wdychaniu zimnego powietrza; ustępuje po zakryciu ust i głowy: Rumex 6C–30C co 2–4 godziny w stanie ostrym; nauczyć kontrolowania warunków cieplnych (osłaniać usta, unikać zmian temperatury), zalecić picie małymi łykami letnich płynów, bez herbaty wieczorem. [Boericke], [Clarke], [Nash]
• Kaszel przed snem lub zaraz po położeniu się, < na lewym boku: Podać Rumex przy udawaniu się na spoczynek i ponownie w razie przebudzenia; zalecić unikanie leżenia na lewym boku i zakrywanie głowy przez jedną lub dwie noce. [Clarke]
• Świąd podczas rozbierania się, zimne powietrze < (skłonność do pokrzywki lub świerzbiączki): Rumex 6x–6C co wieczór przez kilka dni; podczas przebierania się utrzymywać skórę w cieple; porównać Dulc./Psor., jeśli objawy zależą raczej od pogody lub ciepła. [Boericke], [Nash]
• Wczesnoporanna biegunka (5:00–10:00) z objawami oddechowymi Rumex: Krótki cykl 6C–30C po przebudzeniu; jeśli biegunka pozostaje głównym problemem, ponownie rozważyć Sulph., Aloe, Podoph. [Allen], [Nash]

Umysł

• UMYSŁ — PRZYGNĘBIENIE — z kaszlem — wysiłek; umysłowy — niechęć do. — Postawa obronna podczas unikania czynników wyzwalających. [Lippe]

Gardło / Krtań / Głos

• GARDŁO — ŁASKOTANIE — dołek nadmostkowy — kaszel; wywołuje. — Główne miejsce wyzwalania kaszlu w obrazie Rumex. [Hering], [Clarke]
• KRTAŃ — UCZUCIE OTARCIA — kaszel, podczas — tchawica; w. — Uczucie otarcia i drapania w trakcie napadu. [Clarke]
• KRTAŃ — DOTYK — tchawica; ucisk na — kaszel; wywołuje. — Próba z zapiętym kołnierzykiem. [Hering]
• GŁOS — CHRYPKA — ekspozycja na zimne powietrze — po. — Osłabienie fonacji po ochłodzeniu krtani. [Allen]

Kaszel / Oddychanie

• KASZEL — SUCHY — męczący — od łaskotania w dołku nadmostkowym. — Objaw charakterystyczny. [Nash], [Boericke]
• KASZEL — ZIMNE POWIETRZE — wdychanie — pogarsza — najmniejszy przeciąg. — Reakcja na najdrobniejszy podmuch powietrza. [Nash], [Clarke]
• KASZEL — LEŻENIE — na lewym boku — pogarsza. — Szczegół dotyczący pozycji ciała. [Clarke]
• KASZEL — MÓWIENIE — pogarsza; ŚMIECH — pogarsza. — Fonacja wyzwala łaskotanie. [Hering]
• KASZEL — ZAKRYWANIE GŁOWY/UST — poprawia. — Ogrzane powietrze „wyłącza” napady. [Boericke]
• KASZEL — ZMIANA temperatury — pogarsza (ciepło ↔ zimno). — Przechodzenie przez drzwi lub odkrywanie się i przykrywanie w łóżku. [Clarke]

Klatka piersiowa / Serce

• KLATKA PIERSIOWA — BÓL — kłujący — po lewej — kaszel — z. — Towarzyszące kłucie po lewej stronie. [Clarke]
• KLATKA PIERSIOWA — UCZUCIE OTARCIA — mostek — za — kaszel — z. — Odczucie w klatce piersiowej w obrazie Rumex. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — PULSOWANIE — odczuwane w całym ciele — kaszel — podczas. — Pulsowanie całego ciała w trakcie napadu. [Clarke]

Skóra

• SKÓRA — ŚWIĄD — rozbieranie się — podczas — pogarsza; ZIMNE POWIETRZE — ekspozycja na — pogarsza; CIEPŁO — poprawia. — Dermatologiczna triada Rumex. [Allen], [Nash], [Boericke]
• POKRZYWKA — ekspozycja na zimne powietrze — po. — Pokrzywka wywołana powietrzem. [Clarke]

Stolec / Odbytnica

• STOLEC — RANO — 5:00–10:00 — zmuszający do wstania z łóżka — cuchnący; papkowaty, brązowawy. — Luźne stolce o określonej porze. [Allen], [Nash]

Układ moczowy

• ODDAWANIE MOCZU — MIMOWOLNE — kaszel — z. — Odruchowe popuszczanie moczu jako wskazówka. [Allen], [Clarke]

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): nadwrażliwość krtani i tchawicy; ucisk na tchawicę, mówienie i głęboki wdech <; charakter napadu.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): wczesnoporanna biegunka 5:00–10:00; świąd skóry < zimne powietrze i rozbieranie się; chrypka; wytryskiwanie moczu podczas kaszlu.
Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): łaskotanie w dołku nadmostkowym; < najmniejszy podmuch chłodnego powietrza, < leżenie (na lewym boku); kłucie i pulsowanie w klatce piersiowej; uwagi o herbacie; różnicowanie.
Boericke — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): „zakrycie głowy i ust powstrzymuje kaszel”; świąd skóry; powiększenie węzłów chłonnych.
Nash — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1898): gwałtowny, nieustanny suchy kaszel < wdychanie zimnego powietrza; brązowawa poranna biegunka; świąd podczas rozbierania się.
Lippe, A. von — Keynotes and Red Line Symptoms (koniec XIX w.): przygnębienie; suchość powiek; świąd uszu; katar wieczorem i nocą; obraz objawów miejscowych Rumex.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): Rumex jako lek o ściśle określonym obrazie nieżytowym; sposoby oddychania i wstrzymywania oddechu; porównania.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX w.): charakterystyka substancji leczniczej; wspólne cechy ze szczawiami zawierającymi antrachinony; uzasadnienie charakterystycznych objawów jelitowych i skórnych.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): różnicowanie objawów oddechowych (Hepar, Spong., Drosera, Phos.); wskazówki praktyczne.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): potwierdzenia w obserwacji chorych nawyku zakrywania ust i kaszlu wyzwalanego przy przechodzeniu przez drzwi.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności (zimne powietrze <, okrycie >); powiązania objawów skórnych i oddechowych (pomocniczo).
(Opcjonalnie) W celu przedstawienia historycznego kontekstu pozahomeopatycznego korzystano ze współczesnego przeglądu etnofarmakologicznego dotyczącego R. crispus; nie zaczerpnięto z niego żadnych objawów klinicznych.