• Psychika i układ mózgowo-rdzeniowy — zatrucie jodoformem: majaczenie, omamy, mania lub melancholia; bezsenność; drżenie i chwiejność (zob. Umysł, Sen, Kończyny). [Hughes], [Allen], [Hering].
• Drogi oddechowe i płuca — cuchnąca, zielona plwocina z jam płucnych; podrażnienie krtani i tchawicy; suchoty z gorączką hektyczną i nocnymi potami (zob. Klatka piersiowa/Oddychanie/Gorączka). [Clarke], [Boericke].
• Nos i nosogardło — ozena z próchnieniem kości i owrzodzeniami; strupy; nieznośny zapach; krwawienia z nosa (zob. Nos/Gardło). [Clarke], [Allen].
• Ucho — przewlekły, cuchnący wyciek z ucha; przetoki wyrostka sutkowatego; przytępienie słuchu; drażliwość (zob. Uszy). [Hering], [Clarke].
• Skóra i owrzodzenia — oddzielanie się martwych tkanek, powolne ziarninowanie, odleżyny; świąd i wypryskowe zapalenie skóry po opatrunkach (zob. Skóra). [Hughes], [Clarke], [Boericke].
• Węzły chłonne i skrofuloza — przewlekłe zapalenie węzłów chłonnych z rzadką, cuchnącą wydzieliną; powiększone węzły szyjne u osób wyniszczonych (zob. Twarz/Szyja). [Clarke], [Boger].
• Błony śluzowe układu moczowo-płciowego — cuchnące upławy, owrzodzenia macicy i szyjki macicy; podrażnienie pęcherza moczowego, obecność białka w moczu (zob. Narządy płciowe żeńskie/Układ moczowy). [Allen], [Clarke].
• Przewód pokarmowy — nudności, wymioty, cuchnące odbijania; biegunka w stanach wyczerpania (zob. Żołądek/Brzuch). [Hughes], [Allen].

• Chłodne powietrze na zewnątrz; chłodne pomieszczenia — zmniejszają uczucie zamętu w głowie, duszenia się i nudności (Głowa/Oddychanie). [Clarke], [Allen].
• Odpoczynek w cichym, zaciemnionym pokoju — łagodzi pobudzenie z majaczeniem i drżenie (Umysł/Sen). [Hering].
• Delikatny, stały ucisk w okolicy owrzodzeń i jam (z zapewnionym dobrym odpływem wydzieliny) — zmniejsza pieczenie i cuchnący zapach (Skóra/Klatka piersiowa). [Clinical], [Clarke].
• Zimne okłady na rozgrzaną głowę i powierzchnie objęte zapaleniem (Głowa/Skóra). [Allen].
• Swobodniejszy odpływ wydzielin i ich czystszy wygląd — ogólna poprawa („lepiej na zewnątrz niż wewnątrz”) (Objawy ogólne/Skóra/Nos). [Clarke].
• Częste picie małych łyków zimnej wody przy nudnościach i łaskotaniu wywołującym kaszel (Żołądek/Oddychanie). [Allen].
• Pozycja siedząca z podparciem w łóżku, przy otwartym oknie — łagodzi duszność i nocny kaszel (Oddychanie/Sen). [Clarke].
• Towarzystwo i łagodne kierowanie chorym przy przerażeniu i omamach (Umysł). [Hering].

• Ciepłe, duszne pomieszczenia; sale szpitalne; zapachy — nasilają ból głowy, nudności, majaczenie i kaszel (Głowa/Oddychanie/Umysł). [Clarke], [Allen].
• Noc — bezsenność, majaczenie, kaszel i poty; przerażające wyobrażenia (Sen/Umysł/Gorączka). [Hering], [Boericke].
• Pobudzenie psychiczne; hałas; jasne światło — nasilają manię lub zwiększają dezorientację u chorego w melancholii (Umysł/Głowa). [Hughes], [Allen].
• Ruch i wysiłek — drżenie, ataksja, kołatanie serca i kaszel (Objawy ogólne/Kończyny/Serce). [Hering].
• Zahamowanie odpływu wydzielin lub ich skąpość — nasilają się stan septyczny, ból głowy i uczucie ucisku (Objawy ogólne/Skóra/Nos). [Clarke].
• Po tamponadzie chirurgicznej lub opatrunkach — zapalenie skóry, świąd i objawy ogólnoustrojowe (Skóra/Objawy ogólne). [Hughes].
• Alkohol, kawa, środki pobudzające — pobudzenie nerwowe i bezsenność (Umysł/Sen). [Clarke].
• Leżenie płasko — duszność wymagająca pozycji siedzącej, kaszel, kołatanie serca; chory musi usiąść (Oddychanie/Serce/Sen). [Boericke].

Stan psychiczny waha się między egzaltacją a zupełnym wyczerpaniem. Chorzy stają się wielomówni, przesadni w zachowaniu, a nawet obsceniczni; śpiewają, snują niepohamowane plany lub wygłaszają kazania; następnie pogrążają się w podejrzliwości i przygnębieniu, płaczą albo drżą ze strachu — klasyczny obraz zatrucia jodoformem [Hughes], [Allen], [Hering]. Często występują omamy wzrokowe i słuchowe, przerażające sny przenoszące się na jawę oraz urojenia prześladowania lub otrucia; znajome twarze wydają się obce i groźne, pojawia się impuls do ucieczki (pogorszenie nocą i w ciepłych pomieszczeniach; poprawa na chłodnym powietrzu i w spokoju) [Clarke], [Hering]. Majaczenie erotyczne może występować naprzemiennie z egzaltacją religijną; u obu płci odnotowano zazdrość i rozmowy o treści erotycznej (por. Hyos., Stram.) [Allen], [Clarke]. Szczególna nadwrażliwość na zapachy i mówienie o „strasznym smrodzie” często poprzedzają dezorientację — nawiązując do charakterystycznego zapachu substancji i jej powinowactwa do cuchnących nieżytów (Umysł ↔ Nos) [Clarke]. W postaciach melancholicznych chory milczy, pozostaje w bezruchu i rozpacza, odczuwając lęk przed śmiercią i nadciągającym nieszczęściem; spokojne towarzystwo przywraca mu równowagę, natomiast hałas i jasne światło wywołują ponowne pobudzenie (poprawa w towarzystwie; pogorszenie pod wpływem hałasu i światła) [Hering], [Hughes]. Pamięć jest osłabiona; myśli mu umykają; nie potrafi dokończyć zdania; lęk narasta ku północy, z tendencją do wstawania z łóżka i błąkania się (powiązanie ze Snem). Obraz psychiczny w pełni odpowiada objawom ogólnym: ciepło i zaduch wzmagają pobudzenie umysłu, a świeże powietrze i cisza ponownie je łagodzą [Clarke], [Boericke].

Bóle głowy są uciskające, związane z przekrwieniem i uczuciem zamętu, z gorącem na szczycie głowy i ciężarem w potylicy; nagłe zaczerwienienie występuje naprzemiennie z bladością; skóra głowy jest wrażliwa na dotyk [Allen], [Clarke]. Ciepłe pomieszczenia, rozmowa i zapachy nasilają objawy; świeże powietrze i obmywanie zimną wodą przynoszą ulgę — zgodnie z głównymi modalnościami (poprawa na chłodnym powietrzu; pogorszenie w cieple i zaduchu). Może występować wrażenie pustki w czaszce lub jakby mózg był luźno osadzony, z zataczaniem się przy wstawaniu (element ataksji) [Hughes], [Hering]. Zawroty głowy pojawiają się przy obracaniu głowy lub próbie chodzenia i towarzyszą im nudności; po wymiotach następuje krótkotrwała ulga (Żołądek). Nerwobólowe kłucia występują w zatokach czołowych, zwłaszcza w przypadkach ozeny; twarz jest ściągnięta, o niespokojnym wyrazie (Nos/Twarz). Po niespokojnych nocach z mówieniem i zrywaniem się rano pozostaje uczucie ciężkości głowy — objawy głowy odzwierciedlają naprzemienność egzaltacji i wyczerpania psychicznego.

Światłowstręt, bóle oczodołów i zamglone widzenie towarzyszą bólowi głowy i majaczeniu; w pobudzeniu źrenice mogą się rozszerzać [Allen], [Hering]. Przedmioty wydają się poruszać lub „pływać”; przy napływie krwi pojawiają się pływające czarne plamki; napadom kaszlu towarzyszy nagłe przyćmienie widzenia (Oddychanie). Powieki są ciężkie, drgają; w stanach septycznych spojówki mogą być przekrwione. Zapach substancji lub cuchnących wydzielin wywołuje mdłości i dolegliwości oczne; świeże powietrze poprawia jasność widzenia (poprawa na chłodnym powietrzu) [Clarke]. W klasycznym obrazie nie odnotowano swoistego zapalenia rogówki; objawy oczne mają charakter krążeniowy i nerwowy.

Przewlekły, cuchnący wyciek z ucha z otartą, podminowaną skórą przewodu słuchowego; przytępienie słuchu; sporadyczne ostre, kłujące bóle i nocne bóle gryzące (pogorszenie nocą i w ciepłym łóżku) [Hering], [Clarke]. Podczas majaczenia odgłosy wydają się odległe; nagłe dźwięki wywołują przestrach i nasilają dezorientację (Umysł). Opisywano poprawę w przetokach wyrostka sutkowatego z rzadką, cuchnącą posoką, gdy przy doborze leku kierowano się zapachem i wyniszczeniem [Clarke]. Poprawa odpływu wydzieliny („lepiej na zewnątrz niż wewnątrz”) jest zasadą obserwowaną przy łóżku chorego także w odniesieniu do uszu.

Objawy nosowe zajmują ważne miejsce w obrazie Iodoformum: ozena z owrzodzeniem przegrody, strupami i mdlącym, słodkawym, trupim zapachem; krwawienie z nosa przy usuwaniu strupów [Clarke], [Allen]. Nos zatyka się w ciepłych pomieszczeniach i dusznych salach szpitalnych; chory odczuwa przymus szukania otwartego okna (poprawa na świeżym powietrzu). Pieczenie i uczucie otarcia obejmują nosogardło; oddech cuchnie; zapach zniekształca odczuwanie smaku. Bóle przeszywają ku zatokom czołowym, z rwaniem w kościach jarzmowych (Głowa/Twarz). Swobodny odpływ wydzieliny przynosi ulgę w dolegliwościach głowy i klatki piersiowej — ponownie pojawia się charakterystyczna poprawa dzięki odpływowi (Objawy ogólne).

Twarz blada, woskowa w wyniszczeniu lub zaczerwieniona i gorąca w pobudzeniu; wargi suche i popękane; nozdrza obolałe [Clarke]. Bóle okolicy jarzmowej w ozenie; drgania mięśni w majaczeniu; wyraz twarzy niespokojny, nocą oczy szeroko otwarte, wpatrzone nieruchomo (Umysł). Ślinianki przyuszne lub węzły szyjne powiększone u chorych skrofulicznych; chory z ulgą wdycha zimne powietrze, aby zmniejszyć gorąco twarzy (Powinowactwo — węzły chłonne).

Język obłożony żółtobrunatnym nalotem; zjełczały zapach z ust; w zatruciach może występować ślinotok [Allen], [Hughes]. Smak mdląco słodki, z metalicznym posmakiem; dziąsła łatwo krwawią, przy cuchnącym zapachu z ust. Owrzodzenia błony śluzowej goją się powoli i cuchną; poprawa po oczyszczeniu i wystawieniu na działanie powietrza (analogia Skóra/Jama ustna). Mowa pośpieszna i chaotyczna w manii; niewyraźna i powolna w wyczerpaniu — zgodnie z naprzemiennością stanów psychicznych (Umysł).

Gryzące bóle zębów przy skrofulicznych zmianach szczęki i żuchwy; zębodoły tkliwe po zakażeniu septycznym; ucisk nasila ból w ciepłym pomieszczeniu; chłodne płukanki łagodzą dolegliwości [Clarke]. Przetoki zębowe z rzadką, cuchnącą wydzieliną należą do obrazu leku cechującego się powolnym ziarninowaniem i odorem (por. Hepar, Sil.). Podczas nocy z pobudzeniem występują zgrzytanie zębami i mówienie przez sen (Sen).

Suchość i uczucie otarcia z ciągłą potrzebą odchrząkiwania; cuchnąca wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła w ozenie; głos ochrypły i niepewny [Clarke]. Bolesne połykanie, gdy owrzodzenia obejmują łuki podniebienne; ciepłe pomieszczenie nasila uczucie duszenia się, a świeże powietrze przynosi ulgę (zgodność modalności). Ostre zapalenie migdałków jest mało zaznaczone; dominuje raczej przewlekły nieżyt nosogardła z obfitymi strupami i stanem septycznym.

Uporczywe nudności z uczuciem zapadania w nadbrzuszu; pogorszenie pod wpływem zapachów, w ciepłych pomieszczeniach i podczas ruchu; poprawa na zimnym powietrzu i po małych łykach zimnej wody [Allen], [Clarke]. Wymioty kwaśną treścią lub żółcią; odruchy wymiotne podczas napadów kaszlu (Oddychanie). Apetyt zmienny; niechęć do tłuszczu i mięsa w suchotach. Cuchnące odbijania; ból żołądka z lękiem po północy. Dolegliwości żołądka, podobnie jak głowy, odzwierciedlają wrażliwość na powietrze sali szpitalnej i zapach towarzyszący stanom septycznym — łagodnieją przy otwartym oknie.

Wzdęcie z nagromadzeniem gazów i bólami tnącymi; luźne, cuchnące stolce w wyniszczeniu albo zaparcie ze skąpymi, ciemnymi, suchymi grudkami kału [Allen], [Clarke]. Obfite bulgotanie i przelewanie przy biegunce suchotniczej; niewielkie parcie. Uczucie ciężaru i tkliwość wątroby w stanach septycznych; powiększenie śledziony u osób z wieloletnią skrofulozą (powinowactwo do węzłów chłonnych). Objawy brzuszne nasilają się nocą i w ciepłych pomieszczeniach; chłodne powietrze przynosi ulgę — ponownie występuje ta sama biegunowość modalności.

Podrażnienie pęcherza z częstym parciem i oddawaniem małych ilości moczu; w stanach zatrucia mocz może być ciemny i zawierać białko [Allen], [Hughes]. Pieczenie w cewce moczowej; cuchnący osad w przewlekłym nieżycie. Mimowolne oddawanie moczu w szczycie nocnego majaczenia lub podczas kaszlu występuje u chorego wyczerpanego (powiązanie Sen/Oddychanie). W niektórych przypadkach po swobodniejszym odpływie moczu następuje złagodzenie objawów ogólnych — kolejne nawiązanie do poprawy dzięki odpływowi.

Stolce wyjątkowo cuchnące, brunatne lub zielone, z osłabieniem i zimnym potem; guzki krwawnicze otarte i krwawiące; szczeliny goją się powoli i mają przykry zapach (powiązanie ze Skórą i owrzodzeniami) [Clarke], [Boericke]. Świąd odbytu z otarciami po opatrunkach; zapalenie skóry w miejscach stosowania maści — skórna nadwrażliwość na substancję (Skóra). Po wypróżnieniu u wyczerpanych chorych mogą występować uczucie omdlewania i drżenie (Objawy ogólne).

Pobudzenie seksualne — satyryzm, lubieżne wypowiedzi i czyny — w postaciach maniakalnych; później impotencja i skrajne wyczerpanie [Allen], [Clarke]. Przewlekły wyciek rzeżączkowy, rzadki i cuchnący, z pieczeniem oraz powolnym gojeniem (Skóra/Błony śluzowe). Odnotowano zapalenie jądra o charakterze septycznym, z sinawym obrzękiem i cuchnącym zapachem (por. Merc., Hepar).

Nimfomania, obsceniczne wypowiedzi, lubieżne impulsy w stanach pobudzenia; naprzemiennie z przygnębieniem i niechęcią (biegunowość objawów psychicznych) [Allen], [Clarke]. Upławy rzadkie, drażniące i cuchnące; nadżerka szyjki macicy gojąca się powoli; nowotwory złośliwe macicy z cuchnącą wydzieliną (zakres zastosowań paliatywnych) [Clarke], [Boericke]. Miesiączki skąpe i cuchnące lub obfite, z osłabieniem; świąd sromu po zastosowaniu środków miejscowych (polekowe zapalenie skóry).

Duszność nasilająca się w pozycji leżącej; chory musi usiąść przy oknie, by zaczerpnąć powietrza; napadowy kaszel nocą z odruchami wymiotnymi i cuchnącą, zielonkawą plwociną — o zapachu „słodkawym, trupim” (por. Stann., Kali-s.) [Clarke], [Boericke]. Łaskotanie w krtani pod wpływem ciepła; zimne powietrze łagodzi dolegliwości (kluczowa modalność). W suchotach niekiedy występują smugi krwi w plwocinie; nocne poty są zlewne (Gorączka/Pot). Swobodniejsze odkrztuszanie przynosi ulgę — ponownie zgodnie z zasadą poprawy dzięki odpływowi.

Kołatanie serca z drżeniem, nasilające się przy najmniejszym wysiłku lub pobudzeniu psychicznym; tętno szybkie, miękkie, nieregularne w zapaści; tony serca słabe w suchotach [Allen], [Hughes]. Nocny lęk o serce; strach przed śmiercią podczas napadów (Umysł). Nie ma swoistego obrazu organicznych zmian zastawkowych; objawy sercowe odzwierciedlają wyniszczenie i burzliwe pobudzenie nerwowe.

Ucisk i uczucie otarcia za mostkiem; chory musi rozluźnić ubranie i szukać powietrza; podczas kaszlu odkrztusza małe, zielone, bardzo cuchnące grudki, co przynosi chwilową ulgę [Clarke], [Boericke]. Kłujące bóle w okolicy szczytów płuc lub pod obojczykami; odgłos jamisty w zaawansowanych przypadkach (suchoty). Ucisk dłonią na klatkę piersiową przynosi ulgę (poprawa pod wpływem stałego ucisku). Ciepłe pomieszczenia wywołują napady kaszlu; chłodne powietrze je łagodzi.

Ból między łopatkami po kaszlu; osłabienie i obolałość okolicy lędźwiowej; chory nie może długo stać; kręgosłup wrażliwy w stanach wyczerpania [Clarke]. Gorąco pleców nocą przy zimnych stopach; pot wzdłuż kręgosłupa nad ranem (Sen/Gorączka). Drżenie mięśni grzbietu w pobudzeniu (Umysł/Kończyny).

Drżenie rąk; chód ataktyczny; chwiejność przy wstawaniu — cechy charakterystyczne zatrucia jodoformem [Hughes], [Allen]. Bolesne kurcze łydek nocą; zimne, spocone stopy; łamliwe paznokcie w wyniszczeniu (Skóra). Bóle rwące lub kłujące w kościach długich u chorych w stanach septycznych; osłabienie stawów skokowych. Najmniejszy wysiłek nasila drżenie i kołatanie serca (Objawy ogólne).

Świąd i wysypka wypryskowa wokół ran pokrytych opatrunkiem; rumień i grudki; plamy pokrzywkowe — polekowe zapalenie skóry [Hughes], [Clarke]. Owrzodzenia i odleżyny goją się powoli, mają podminowane brzegi oraz rzadką, posokowatą, wyjątkowo cuchnącą wydzielinę; ziarnina blada; poprawa przy dobrym odpływie wydzieliny, oczyszczeniu i dostępie powietrza (modalność: „poprawa dzięki odpływowi”) [Clarke], [Boericke]. Węzły chłonne stwardniałe, ze skórą o sinawym zabarwieniu u dzieci skrofulicznych. Otarcia w fałdach skórnych; czyraki goją się powoli.

Bezsenność po północy; gonitwa myśli lub prześladujące, przerażające obrazy; chory zrywa się z łóżka, by uciec przed urojonymi niebezpieczeństwami (Umysł) [Hering], [Clarke]. Mówi, śpiewa, śmieje się lub jęczy przez sen; wzdryga się przy najmniejszym hałasie; sny o prześladowaniu lub o treści lubieżnej. Leżenie płasko wywołuje kaszel i kołatanie serca; musi usiąść przy otwartym oknie — to podwójne potwierdzenie modalności (Oddychanie/Serce). Nad ranem zapada w ciężką, nieprzynoszącą wypoczynku drzemkę z potami; budzi się drżący i osłabiony. Gdy udaje się opanować nocne majaczenie, poprawia się cały obraz: ustępują dolegliwości głowy, kaszel i objawy skórne.

Sny przerażające, lubieżne lub pełne religijnego uniesienia; żywe kolory; pościg; duszenie się; trumny; szpitale — odzwierciedlenie majaczenia na jawie [Allen], [Clarke]. Sny nawracają w ciepłych pomieszczeniach, a słabną w chłodnym powietrzu i ciszy. Dzieci krzyczą i nie dają się uspokoić, dopóki nie zostaną przyniesione do okna (Umysł/Sen).

Gorączka hektyczna w gruźlicy płuc: popołudniowe rumieńce, wieczorny żar i nocne poty z wyczerpaniem; podczas gorąca ciche majaczenie z mamrotaniem [Clarke], [Boericke]. Do obrazu należą gorączki septyczne z cuchnącymi wydzielinami oraz osłabieniem z drżeniem; w zatruciu jodoformem temperatura może być nieregularna (Hughes). Częsta jest marzliwość w przeciągach, naprzemiennie z uderzeniami gorąca w ciepłych pomieszczeniach (Dreszcze/Gorąco).

Dreszcze przy najmniejszym narażeniu na chłód, po nich gorąco twarzy i głowy w dusznych pomieszczeniach; nocą obfite poty o kwaśnym lub odrażającym zapachu, zwłaszcza na głowie i klatce piersiowej [Clarke], [Boericke]. Pocenie na krótko łagodzi niepokój ruchowy, lecz wyczerpuje. Wewnętrzne gorąco w klatce piersiowej i głowie przy zimnych kończynach — sprzeczność odczuć cieplnych towarzysząca wyniszczeniu.

Niechęć do mięsa i tłuszczów; pragnienie zimnej wody pitej małymi łykami; alkohol i kawa nasilają pobudzenie nerwowe i bezsenność [Clarke], [Allen]. Zapachy jedzenia budzą wstręt; zapach szpitala wywołuje nudności (Żołądek). Apetyt zanika w ciepłych pomieszczeniach; może powracać przy otwartym oknie — ponownie ta sama charakterystyczna modalność.

Obraz Iodoformum skupia się na współwystępowaniu procesów septycznych i objawów nerwowych: cuchnące, opieszale gojące się owrzodzenia; ozena i wyciek z uszu; jamy gruźlicze z zieloną, słodkawą plwociną; a także stan psychiczny oscylujący między pobudzeniem (erotycznym, z gadatliwością i egzaltacją) a zapaścią (przygnębienie, lęk, drżenie). Modalności są wyraźne: pogorszenie w ciepłych, dusznych pomieszczeniach pełnych zapachów; pogorszenie nocą, pod wpływem hałasu, wysiłku umysłowego i zahamowania wydzielin; poprawa w chłodnym, świeżym powietrzu i ciszy; poprawa przy swobodnym odpływie wydzielin oraz gdy rany są czyste i mają dostęp powietrza; poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej i pod wpływem stałego ucisku klatki piersiowej [Clarke], [Allen], [Hering], [Boericke]. Powinowactwa wzajemnie się potwierdzają w całym obrazie: Nos/Uszy/Skóra (cuchnące, powolnie przebiegające zmiany) ↔ Umysł/Sen (majaczenie, bezsenność) ↔ Klatka piersiowa/Oddychanie (kaszel związany z jamami, cuchnąca plwocina) ↔ Ogólne wyczerpanie z drżeniem i ataksją (Kończyny). Przy cuchnięciu porównaj Kreos. i Psor. (Kreos. — wydzieliny bardziej drażniące i żrące; Psor. — większy brud, marzliwość i świąd), przy ozenie Kali-bi. i Aur. (Kali-bi. — ciągnące się czopy i owrzodzenia o ostro odgraniczonych brzegach, jak wycięte sztancą; Aur. — więcej próchnicy kości i głębokiej melancholii), przy zielonej, słodkawej plwocinie Stann. i Kali-s. (Stann. — znaczne osłabienie klatki piersiowej; Kali-s. — więcej wędrujących bólów kłujących), a w stanach majaczeniowych o treści erotycznej Hyos./Stram./Lach. (Hyos. — błazeństwo i bezwstyd; Stram. — gwałtowne przerażenie; Lach. — gadatliwość z zazdrością) [Clarke], [Boger], [Farrington], [Kent]. Przebieg jest podostry lub przewlekły, z nasileniami nocą i pod wpływem ciepła; działanie przepisanego leku wspiera odpowiednie postępowanie — dostęp powietrza, czystość, drenaż — dokładnie odpowiadające przewodniej zasadzie obrazu leku: „swobodniejszy odpływ i lepszy dostęp powietrza przynoszą poprawę”.

Cuchnące nieżyty / ozena

• Kali bichromicum: lepkie, ciągnące się czopy; owrzodzenia jak wycięte sztancą; mniej manii; w Iodoformum więcej majaczenia i wyraźniejsze pogorszenie na sali szpitalnej. [Clarke], [Boger].
• Aurum: próchnica kości nosa z głęboką melancholią i skłonnościami samobójczymi; w Iodoformum naprzemiennie egzaltacja i lęk, mniej próchnicy kości. [Kent], [Clarke].
• Psorinum: wyjątkowo cuchnące wydzieliny, brud i marzliwość; pragnie ciepłego łóżka; Iodoformum pragnie chłodnego powietrza, a ciepło pogarsza stan. [Boericke], [Clarke].

Cuchnąca plwocina / gruźlica płuc

• Stannum: zielona, słodkawa plwocina ze skrajnym osłabieniem klatki piersiowej i zmęczeniem od mówienia; w Iodoformum dodatkowo cuchnięcie, nocne majaczenie i poprawa na świeżym powietrzu. [Farrington], [Clarke].
• Kali sulphuricum: żółtozielona, śluzowata plwocina; wędrujące bóle; mniejsze wzburzenie psychiczne niż w Iodoformum. [Boger].
• Phosphorus: krwioplucie z pieczeniem i pragnieniem zimnych napojów; temperament bardziej otwarty, sangwiniczny; Iodoformum cechują objawy septyczne i charakterystyczny motyw zapachów. [Kent], [Clarke].

Cuchnące owrzodzenia / odleżyny

• Kreosotum: drażniące wydzieliny powodujące nadżerki; piekące bóle; w Iodoformum opieszale gojące się owrzodzenia o podminowanych brzegach i objawy psychiczne zatrucia jodoformem. [Clarke], [Boericke].
• Mercurius: obfite ślinienie, obrzmienia gruczołów, nocne poty; mniej majaczenia z egzaltacją; drżenie języka w obu obrazach. [Hering], [Clarke].
• Silicea: przetoki, cuchnąca ropa z uczuciem zimna i potami; chory marznie, chce się otulać; Iodoformum pragnie powietrza i odczuwa pogorszenie pod wpływem ciepła. [Boger], [Boericke].

Majaczenie o treści erotycznej

• Hyoscyamus: błazeństwo, lubieżność, zazdrość; skurczowe zrywania mięśni; w Iodoformum obraz wiąże się ze szpitalnym stanem septycznym i cuchnięciem. [Kent], [Clarke].
• Stramonium: przerażenie, gwałtowność, lęk przed ciemnością; w Iodoformum mniej furii, wyraźniejsze naprzemienne stany egzaltacji i przygnębienia z motywem cuchnięcia. [Kent].
• Lachesis: gadatliwość, zazdrość, pogorszenie po śnie; w Iodoformum silniejszy związek z zapachami i potrzeba świeżego powietrza. [Clarke], [Boger].

Pogorszenie od powietrza na sali szpitalnej / nadwrażliwość na zapachy

• Carbo vegetabilis: zapaść, potrzeba wachlowania; cuchnące gazy jelitowe; mniej majaczenia; w Iodoformum objawy psychiczne związane ze stanem septycznym oraz nieżyty. [Nash], [Boericke].
• Baptisia: septyczne, tyfoidalne osłupienie, brudne naloty na zębach i wargach; w Iodoformum naprzemiennie egzaltacja i skrajne wyczerpanie; większe znaczenie dla doboru leku mają miejscowe cuchnące wydzieliny. [Clarke], [Farrington].

• Lek dopełniający: Kali bichromicum — łączone w ozenie i owrzodzeniu przegrody nosowej: Kali-bi. przy czopach i owrzodzeniach jak wycięte sztancą; Iodoformum przy cuchnięciu i pogorszeniu od powietrza na sali szpitalnej. [Clarke], [Boger].
• Lek dopełniający: Stannum — gruźlica płuc z zieloną, słodkawą, cuchnącą plwociną; Stann. przy osłabieniu, Iodoformum przy septycznym cuchnięciu i nocnym majaczeniu. [Farrington], [Clarke].
• Lek dopełniający: Silicea — opieszale gojące się owrzodzenia z przetokami; Iodoformum w celu usunięcia przykrego zapachu i uspokojenia majaczenia, Sil. w celu dopełnienia drenażu. [Boger], [Boericke].
• Dobrze działa po: Hepar sulph. — po pęknięciu ropnia, gdy ropa odpływa, lecz utrzymują się cuchnięcie i pobudliwość nerwowa. [Clarke], [Boericke].
• Dobrze działa po: Baptisia — gdy ustępuje septyczne osłupienie, a pozostają cuchnące wydzieliny i bezsenność. [Farrington], [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Carbo vegetabilis — jeśli po zmniejszeniu cuchnięcia pojawia się zapaść z pragnieniem powietrza. [Nash], [Boericke].
• Leki pokrewne: Kreos., Psor., Merc., Aur., Phos., Kali-s., Kali-bi., Stann. — grupa skupiona wokół cuchnących nieżytów i septycznych owrzodzeń. [Clarke], [Boger].
• Antidota: Nux i Coffea przy pobudzeniu nerwowym i bezsenności; Camphora w początkach zapaści; wyeliminowanie ciepła i zapachów w ramach odpowiedniego postępowania. [Clarke], [Hughes].
• Leki niezgodne: nie określono; unikać rutynowego łączenia preparatów zawierających jod; indywidualizować dobór według modalności związanych z zapachami i powietrzem. [Clarke], [Kent].

Wskazania: ozena ze strupami i nieznośnym cuchnięciem; przewlekły cuchnący wyciek z uszu; gruźlica płuc z zieloną, słodkawą, cuchnącą plwociną i nocnym majaczeniem; septyczne, opieszale gojące się owrzodzenia i odleżyny; zatrucie jodoformem (bezsenność, drżenie, majaczenie); cuchnące upławy u wyniszczonych kobiet [Clarke], [Boericke], [Allen], [Hering]. Dawkowanie: niskie do średnich potencji (3X–6X–12C) w przewlekłych nieżytach i stanach owrzodzeniowych; 30C–200C, gdy wyraźna jest biegunowość objawów psychicznych i modalności związane z powietrzem (nocne majaczenie, potrzeba przebywania przy oknie); powtarzać zależnie od reakcji, wydłużając odstępy w miarę swobodniejszego odpływu wydzielin i powrotu snu [Dewey], [Kent], [Clarke]. Powtarzanie dawek: w stanach septycznych podawać częściej przez pierwsze 24–48 godzin, następnie zmniejszać częstość; unikać zbyt częstego powtarzania, jeśli bezsenność się nasila (wrażliwy układ nerwowy). Postępowanie wspomagające: wentylacja, drenaż, usunięcie zalegającej tamponady, delikatne oczyszczanie i niedrażniąca ochrona skóry; unikać ciepłych, dusznych sal szpitalnych; lekkie, chłodne pożywienie; kawa i środki pobudzające w niewielkich ilościach (nasilają bezsenność) [Clarke], [Hughes].
Wskazówki z przypadków klinicznych:

• Ozena ze strupami, owrzodzeniem przegrody nosowej, mdłosłodkim zapachem i pogorszeniem pod wpływem ciepła — dziecko szukające miejsca przy oknie; Iodoform. 30C zmniejszył cuchnięcie i ból głowy, strupy się odwarstwiły. [Clinical], [Clarke].
• Gruźlica płuc z conocnym majaczeniem, niewielkimi zielonymi, cuchnącymi porcjami plwociny, niemożnością leżenia płasko — 200C przed snem; chory spał przy otwartym oknie; plwocina odchodziła swobodniej, stan psychiczny się ustabilizował. [Clinical], [Boericke].
• Odleżyna o podminowanych brzegach, z posokowatym wysiękiem; zapalenie skóry od opatrunków; Iodoform. 6X t.i.d. + dostęp powietrza & drenaż — ziarninowanie przyspieszyło, cuchnięcie ustąpiło. [Clinical], [Hughes].
• Przewlekły wyciek z ucha, cuchnąca, rzadka posoka; słuch przytępiony; „w pokoju się duszę” — Iodoform. 12C b.i.d.; wydzielina mniej cuchnąca, sen bez zrywania się. [Clinical], [Hering].

Umysł

• Majaczenie — hałaśliwe — śpiewanie — o treści religijnej lub erotycznej; pogorszenie nocą; pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu. Typowe zatrucie jodoformem. [Allen], [Clarke].

• Omamy — prześladowanie — jest truty, obserwowany. Motyw psychiczny związany z zatruciem. [Hering].

• Gadatliwość — naprzemiennie z przygnębieniem i lękiem. Stan dwufazowy. [Clarke].

• Lęk — nocą — musi wstać i podejść do okna. Rubryka dotycząca potrzeby przebywania przy oknie. [Clarke].

• Pamięć — osłabiona — nie potrafi dokończyć zdania. Element splątania. [Allen].

• Zapachy — nadwrażliwość na — wstręt, nudności, pobudzenie. Charakterystyczny czynnik wyzwalający. [Clarke].

Głowa

• Głowa — Przekrwienie — pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu; poprawa na świeżym powietrzu. Rozstrzygająca modalność. [Clarke].

• Głowa — Ciężkość — potylica — zataczanie się przy wstawaniu. Element ataksji. [Hughes].

• Głowa — Ból — czołowy — ozena — ze strupami. Związek z objawami nosa. [Allen], [Clarke].

• Zawroty głowy — przy obracaniu głowy — z nudnościami — wymioty przynoszą ulgę. Związek z objawami żołądkowymi. [Allen].

• Skóra głowy — Bolesna przy dotyku — czesanie pogarsza. Stan nadwrażliwości. [Clarke].

Nos / Uszy

• Nos — Ozena — owrzodzenie — cuchnące — strupy — krwawienie z nosa. Główna rubryka miejscowa. [Clarke].

• Nos — Zapach — odrażający — własnej wydzieliny — budzi wstręt. Niechęć do własnego zapachu. [Clarke].

• Uszy — Wyciek — cuchnący — przewlekły — słuch osłabiony. Potwierdzenie w objawach uszu. [Hering], [Clarke].

• Wyrostek sutkowaty — Przetoka — rzadka, cuchnąca posoka. Zakres następstw chirurgicznych. [Clarke].

• Nieżyt nosa — pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu; poprawa na świeżym powietrzu. Wskazówka dotycząca otoczenia. [Clarke].

Oddychanie / Klatka piersiowa

• Kaszel — Nocą — napadowy — zielona, cuchnąca plwocina. Wskazówka dotycząca gruźlicy płuc. [Boericke], [Clarke].

• Plwocina — zielona — słodkawa — cuchnąca — małe grudki. Objaw charakterystyczny. [Clarke].

• Oddychanie — Leżenie — niemożliwe — musi usiąść — poprawa przy otwartym oknie. Objaw zależny od pozycji. [Boericke].

• Ucisk w klatce piersiowej — ciepłe pomieszczenie — pogorszenie — rozluźnienie ubrania. Praktyczna pomoc. [Clarke].

• Głos — Ochrypły — uczucie otarcia w krtani. Drażliwość tchawicy. [Clarke].

Skóra / Owrzodzenia

• Owrzodzenia — z oddzielaniem się martwicy — o podminowanych brzegach — cuchnące — powolne ziarninowanie. Główna rubryka skórna. [Clarke], [Boericke].

• Odleżyny — z posokowatym wysiękiem — cuchnące — przy wyniszczeniu. Wskazówka pielęgnacyjna. [Boericke].

• Zapalenie skóry — polekowe — po opatrunkach — świąd. Wrażliwość na jodoform. [Hughes].

• Gruczoły — szyjne — powiększone — dzieci skrofuliczne. Wskazówka dotycząca podłoża konstytucjonalnego. [Clarke].

• Świąd — ciepło — pogorszenie — powietrze — poprawa. Odzwierciedlenie modalności. [Clarke].

Sen / Objawy ogólne

• Sen — Bezsenność — po północy — mówi, śpiewa, zrywa się. Nocny wzorzec objawów. [Hering].

• Sny — Przerażające — pościg — lubieżne. Odzwierciedlenie stanu psychicznego. [Allen], [Clarke].

• Objawy ogólne — Ciepłe pomieszczenie — pogorszenie; Świeże powietrze — poprawa. Główna modalność. [Clarke].

• Objawy ogólne — Wydzieliny — zahamowanie — pogorszenie; swobodny odpływ — poprawa. Zasada swobodnego odpływu. [Clarke].

• Osłabienie — z drżeniem — najmniejszy wysiłek — pogorszenie. Oznaka wyczerpania. [Hering], [Allen].

Układ pokarmowy i moczowy

• Nudności — zapachy — pogorszenie — chłodne powietrze — poprawa. Szczegół różnicujący. [Allen], [Clarke].

• Wymioty — łagodzą — ból głowy lub zawroty głowy. Drobny paradoks. [Allen].

• Stolec — cuchnący — wyczerpujący — przy wyniszczeniu. Septyczny charakter objawów jelitowych. [Clarke].

• Mocz — z białkiem — stany toksyczne. Obiektywny sygnał ostrzegawczy. [Hughes].

• Pęcherz — drażliwy — częste parcie — małe ilości moczu. Objawy podrażnienia dróg moczowych. [Allen].

Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): toksykologia i potwierdzenia kliniczne — zatrucie jodoformem, ozena, wyciek z ucha, owrzodzenia septyczne.
Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): zestawienie prób lekowych i zatruć; dane dotyczące psychiki, głowy, żołądka i układu moczowego; uwagi o sporządzaniu preparatu.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz leku — cuchnące nieżyty, kaszel gruźliczy, objawy związane z owrzodzeniami, modalności; relacje z innymi lekami.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): charakterystyka chemiczna; wchłanianie i zatrucie jodoformem; uwagi dotyczące układu nerwowego i nerek.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — cuchnące wydzieliny, nocny kaszel, wyniszczenie, bezsenność, modalności.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): wskazówki repertoryjne — ozena, odkrztuszanie cuchnącej plwociny, skrofuliczne węzły chłonne; porównania.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): ujęcie miazmatyczne; porównania z Aur., Phos., Kreos., Psor., Stram., Hyos.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): porównania stanów z cuchnącą wydzieliną z dróg oddechowych oraz stanów wrzodziejących; różnicowanie ze Stann., Kali-s., Kreos.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): stany septyczne, gruźlica, bezsenność; wskazówki dotyczące dawkowania i kolejności stosowania leków.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): porównania w stanach zapaści i przy silnej potrzebie świeżego powietrza (Carbo-veg., Bapt.); różnicowanie w stanach septycznych.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (XX w.): zarysy obrazów leków stosowanych na oddziałach szpitalnych; obrazy skupione wokół potrzeby przebywania przy oknie i cuchnącego zapachu.
Dunham, C. — Homœopathy, the Science of Therapeutics (1877): rozważania o stanach septycznych i prawie odpływu, odniesione porównawczo do Iodoformum.