• Błony śluzowe: Zwłaszcza oka, ucha, gardła i dróg moczowych.
• Skóra: Szczególnie otarcia, oparzenia i owrzodzenia.
• Przewód pokarmowy: Podrażnienie, nudności i wymioty wskutek narażenia toksycznego.
• Układ nerwowy: Osłabienie i drżenia przy długotrwałym zatruciu.
• Nerki i pęcherz moczowy: Podrażnienie, częstomocz i pieczenie.

• Odpoczynek w chłodnym, spokojnym otoczeniu.
• Łagodzące nawilżanie podrażnionych miejsc.
• Usunięcie przyczyny (np. przerwanie narażenia na substancję chemiczną).

• Ciepło nasila podrażnienie skóry.
• Dalsze narażenie na kwas borowy w postaci surowej.
• Ruch przy zawrotach głowy lub osłabieniu.

Otępienie umysłowe i letarg, szczególnie podczas długotrwałego wchłaniania kwasu borowego do organizmu [Clarke]. W zatruciach: splątanie, apatia i niemożność skupienia uwagi. Przy ostrym zapaleniu błon śluzowych mogą występować niepokój ruchowy i niewielka drażliwość.

Uczucie pełności, ciężkości i pulsowania w okolicy czołowej podczas stanów gorączkowych wywołanych wchłanianiem substancji do organizmu. Sporadyczne zawroty głowy przy wstawaniu, związane z osłabieniem i małą żywotnością.

Bardzo charakterystyczne działanie na spojówki, dzięki któremu jest cenionym miejscowym środkiem antyseptycznym. W próbie lekowej: zaczerwienienie, szczypanie i łzawienie oczu z uczuciem piasku pod powiekami. Powieki mogą być obrzęknięte, spojówki przekrwione. Stanom zapalnym często towarzyszą światłowstręt i niewyraźne widzenie [Boericke].

Podrażnienie, ból i zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego. Pieczenie lub uczucie otarcia. Ropna lub wodnista wydzielina przy przewlekłym zapaleniu ucha; uczucie pełności w uchu.

Suchość lub podrażnienie przewodów nosowych. W niektórych przypadkach rzadka, drażniąca wydzielina.

Blada przy przewlekłym zatruciu; zaczerwieniona podczas ostrej reakcji gorączkowej.

Suchość i pieczenie w jamie ustnej; zmiany aftowe na błonie śluzowej. Język obłożony białym nalotem, brzegi czerwone. W niektórych opisach toksykologicznych odnotowano metaliczny lub gorzki smak.

Brak wyraźnych objawów z prób lekowych; sporadyczny ból zębów związany z zapaleniem błony śluzowej.

Suchość i uczucie otarcia; drapanie z potrzebą przełykania, aby złagodzić podrażnienie. Po połknięciu dawek surowego kwasu zapalenie obejmuje gardło i przełyk.

Nudności, odruchy wymiotne i wymioty należą do głównych objawów toksycznych. Wymioty często uporczywe, niekiedy zielonkawą lub wodnistą treścią. Uczucie ciężaru i obolałości w nadbrzuszu [Hering].

Bóle kolkowe w przebiegu zapalenia żołądka i jelit wywołanego spożyciem kwasu borowego. Burczenie i wzdęcie brzucha.

Częste parcie na mocz; pieczenie podczas oddawania moczu; sporadycznie krwiomocz w ciężkim zatruciu. Przy przewlekłym narażeniu na małe ilości: tępy ból w okolicy nerek ze skąpym oddawaniem moczu.

Luźne, wodniste stolce w ostrym zapaleniu żołądka i jelit; niekiedy z bolesnym parciem na stolec.

Nie odnotowano swoistych objawów w próbach lekowych; może występować podrażnienie cewki moczowej.

Przy miejscowym stosowaniu do odkażania pochwy surowy kwas borowy może powodować suchość i pieczenie. W próbie lekowej nie odnotowano swoistych objawów ogólnoustrojowych.

Niewielka duszność w stanach zatrucia; poza tym bez szczególnych objawów.

Kołatanie serca przy osłabieniu wywołanym zatruciem; nie odnotowano zmian strukturalnych.

Uczucie ucisku i ściskania w klatce piersiowej związane z osłabieniem; sporadyczny suchy kaszel wskutek podrażnienia błony śluzowej.

Osłabienie i pobolewanie w okolicy lędźwiowej przy podrażnieniu dróg moczowych.

Ogólne znużenie; osłabienie mięśni i drżenie przy długotrwałym zatruciu [Hughes].

Kolejna główna sfera działania. Surowy kwas borowy wywołuje rumień, świąd, a w niektórych przypadkach złuszczanie skóry. W próbie lekowej: wrażliwość skóry z pieczeniem i szczypaniem; klinicznie przydatny w róży, oparzeniach, wyprysku i owrzodzeniach z sączeniem surowiczym. W zatruciach rozlana wysypka przypominająca płonicę.

Niespokojny sen przy ostrym podrażnieniu; senność przy długotrwałym wchłanianiu niewielkich ilości.

Gorączka z objawami zapalenia żołądka i jelit; skóra gorąca, sucha, później wilgotna i lepka.

Uczucie zimna na przemian z gorącem; obfite poty w fazach zapaści.

Utrata apetytu; niechęć do jedzenia przy podrażnieniu żołądka.

Działa przede wszystkim na błony śluzowe i skórę; wywołuje podrażnienie, zapalenie i wysięk surowiczy. Wchłanianie do organizmu prowadzi do objawów ze strony przewodu pokarmowego, nerek i układu nerwowego. Znany z właściwości antyseptycznych, w homeopatii stosowany jest jednak w celu pobudzenia gojenia zapalnie zmienionych lub zakażonych błon śluzowych i skóry bez działania toksycznego.

• Arsenicum album – Silniejsze piekące bóle, głęboki niepokój ruchowy, zapaść.
• Apis mellifica – Kłucie i obrzęk; kwas borowy bardziej przy powierzchownym uczuciu otarcia i sączeniu.
• Calendula – Istotna przy ranach i rozdarciach tkanek; kwas borowy do czystego, antyseptycznego gojenia zapalnie zmienionych błon śluzowych i skóry.

• Leki uzupełniające: Calendula, Apis w gojeniu skóry; Mercurius w owrzodzeniach błon śluzowych.
• Antidota: Działanie postaci surowej neutralizują mleko i białko jaja (wiązanie z białkami).
• Dobrze działa po: Ostrym zapaleniu leczonym Aconite lub Belladonna, w celu dopełnienia fazy gojenia.

• Wskazany w przewlekłym lub podostrym zapaleniu spojówek, gdy wydzielina jest niedrażniąca, lecz gojenie przebiega powoli.
• Przydatny w wyprysku przewodu słuchowego z wodnistym wysiękiem.
• Do stosowania wewnętrznego może być wskazany przy przewlekłym podrażnieniu dróg moczowych po ostrym zapaleniu pęcherza.
• Niskie potencje (3x–6x) są często stosowane w dolegliwościach błon śluzowych i skóry.

Umysł:

• Obojętność wobec otoczenia.
• Otępienie umysłowe podczas choroby.

Głowa:

• Ciężkość głowy z gorączką.
• Zawroty głowy przy wstawaniu.

Oczy:

• Spojówki, zapalenie.
• Pieczenie i szczypanie oczu.
• Światłowstręt z zaczerwienieniem.

Żołądek:

• Nudności, uporczywe.
• Wymioty, zielonkawe.

Skóra:

• Wysypka, rumieniowa.
• Owrzodzenia, wolno gojące się.
• Oparzenia, powierzchowne.
• Wyprysk z wydzieliną surowiczą.

Kończyny:

• Osłabienie kończyn.
• Drżenie podczas gorączki.

Objawy ogólne:

• Podrażnienie błon śluzowych.
• Osłabienie, wyczerpanie.
• Pogorszenie pod wpływem ciepła.

1. Clarke J.H. – A Dictionary of Practical Materia Medica: Przygotowanie substancji wyjściowej, zastosowania kliniczne, toksykologia.
2. Boericke W. – Pocket Manual: Powinowactwo do błon śluzowych i skóry.
3. Allen T.F. – Encyclopedia of Pure Materia Medica: Odnotowane objawy z prób lekowych.
4. Hering C. – Guiding Symptoms: Działanie na przewód pokarmowy i drogi moczowe.
5. Hughes R. – Manual of Pharmacodynamics: Uwagi toksykologiczne, działanie fizjologiczne.
6. Kent J.T. – Lectures on Materia Medica: Objawy ogólne, powinowactwo do błon śluzowych.
7. Farrington E.A. – Clinical Materia Medica: Zastosowanie w przewlekłym zapaleniu błon śluzowych.
8. Lippe A. von – Keynotes: Podrażnienie i skłonność do powolnego gojenia.
9. Nash E.B. – Leaders in Therapeutics: Przykłady kliniczne dotyczące gojenia skóry.
10. Dewey W.A. – Practical Homœopathic Therapeutics: Klasyfikacja w grupie leków antyseptycznych.