• Skóra / powłoki ciała: Główny obszar powinowactwa — wodniste pęcherzyki, wyprysk grudkowo-pęcherzykowy z drażniącym płynem surowiczym, który wywołuje nadżerki; szybkie powstawanie owrzodzeń po drapaniu lub stosowaniu kataplazmów. Typowe umiejscowienie: za uszami, wokół warg i na brodzie, na opuszkach palców. Zob. Skóra, Twarz, Kończyny. [Hering], [Clarke]
• Jama ustna / wargi / błona śluzowa jamy ustnej: Piekące zmiany aftowe, ślinotok, pękanie kącików ust; pęcherzyki, które pękają i szczypią. Zob. Jama ustna, Twarz. [Hahnemann], [Allen]
• Gardło / krtań: Pieczenie i uczucie obnażenia błony śluzowej cieśni gardzieli; chrypka i łaskotanie wskutek nadżerek w krtani; kaszel po mówieniu lub pod wpływem zimnego, wilgotnego powietrza. Zob. Gardło, Oddychanie. [Clarke], [Boericke]
• Błona śluzowa przewodu pokarmowego: Pieczenie w żołądku, nudności oraz biegunka z drażniącym stolcem i bolesnym parciem w opisach toksykologicznych; stolce wywołują nadżerki. Zob. Żołądek, Odbytnica. [Hughes], [Allen]
• Tkanki okołopaznokciowe / paznokcie: Zanokcica, bolesne wrzodziejące zadziory i miękkie, płaskie brodawki wokół paznokci; dotyk jest nie do zniesienia. Zob. Kończyny, Skóra. [Hering], [Clarke]
• Oczy / powieki: Łzawienie wywołujące nadżerki; brzegi powiek są podrażnione i obnażone podczas aktywnego wysiewu zmian na twarzy. Zob. Oczy. [Allen], [Clarke]
• Ściana klatki piersiowej / okolice jej brzegów: Kłujące bóle żeber i pleurodynia występują w grupie Ranunculus; w obrazie Ran-scel. towarzyszą powierzchownemu tworzeniu się pęcherzy, a nie głębokiej neuralgii międzyżebrowej (Ran-b.). Zob. Klatka piersiowa, Plecy. [Farrington], [Boger]
• Reaktywność na pogodę / środowisko: Wyraźne pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna, bagiennego powietrza i przemoczenia, z bolesnością i powstawaniem pęcherzy wskutek tarcia. Zob. Objawy ogólne, Skóra. [Clarke], [Boericke]

• Chłodne lub zimne okłady na piekące pęcherzyki (szczypanie słabnie) [Clarke].
• Suche ciepło i suche pomieszczenie, gdy dolegliwość wynika z narażenia na wilgoć [Hering].
• Delikatne odsłonięcie miejsc z nadżerkami; unikanie wełnianej odzieży i tarcia [Clinical].
• Odpoczynek i spokój, unikanie pocierania lub ucisku przy zanokcicy bądź kłujących bólach żeber [Boger].
• Warstwa ochronna łagodnej maści (zwykły olej/wazelina), chroniąca przed drażniącą wydzieliną (pomocniczo) [Clarke].
• Popijanie chłodnej wody małymi łykami przy pieczeniu w jamie ustnej i gardle [Allen].
• Po oddaniu stolca, gdy bolesne parcie biegunkowe doprowadziło do wypróżnienia (pieczenie słabnie) [Hughes].
• Pogodna aura / suche powietrze, przeniesienie się do mieszkań położonych wyżej, poza terenami bagiennymi [Clarke].

• Wilgotne zimno, deszczowa pogoda, mgła, powietrze na terenach bagiennych lub nadrzecznych [Clarke], [Boericke].
• Dotyk, pocieranie, ucisk i ciasna odzież — pęcherzyki pękają, owrzodzenia się szerzą [Hering].
• Mycie i moczenie rąk (pranie, praca rybaków) → zanokcica [Clarke].
• Zmiany temperatury, zziębnięcie po przebywaniu w cieple; narażenie wieczorem na warunki zewnętrzne [Hughes].
• Spocenie się, a następnie zziębnięcie; przebywanie w mokrym płaszczu i butach; długotrwałe moczenie stóp [Boericke].
• Mówienie, śpiewanie lub działanie zimnego powietrza na krtań — nawrót chrypki/kaszlu [Clarke].
• Kwaśne, słone lub bardzo gorące pokarmy w kontakcie z pęcherzykami w jamie ustnej (szczypanie) [Allen].
• Drapanie — świąd przechodzi w pieczenie; nadżerka szybko ulega owrzodzeniu [Hering].
• Tarcie w miejscach przylegania gumek odzieży (szyja, nadgarstki) i za uszami u dzieci [Clarke].
• Noc — pieczenie i mrowienie wykwitów; świt — parcie na stolec [Allen].
• Mgła morska / nadrzeczna i wilgotne piwnice (czynnik wyzwalający nawrót) [Clarke].
• Stare blizny i zrogowacenia (ulegają podrażnieniu, czerwienieją, mogą tworzyć się na nich pęcherzyki) [Boger].

Drażniący ból powierzchniowy sprawia, że pacjent jest rozdrażniony, niespokojny i nie znosi dotyku, zwłaszcza gdy pęcherzyki są świeże i sączące [Hering]. Dzieci stają się marudne przed snem i stale pocierają uszy lub wargi; strofowanie nasila świąd, a po kilku zadrapaniach wykwity jeszcze bardziej pieką. Dokładnie odpowiada to wspomnianemu już pogorszeniu: drapanie → pieczenie [Clarke]. U dorosłych wykonujących pracę w wilgoci rozdrażnienie ustępuje przytępionemu, ponuremu niezadowoleniu, które mija po przejściu do suchego, przewiewnego pomieszczenia, zgodnie z ogólną modalnością poprawy w suchym powietrzu [Clarke]. Lęk jest powierzchowny i dotyczy miejscowych zmian — obawy, że obnażone miejsca popękają lub zostaną „zatrute” — a nie konstytucjonalny, jak w obrazie Arsenicum. W przeciwieństwie do Rhus-t. gorąca kąpiel nie przynosi ulgi, lecz w przypadkach Ran-scel. nasila szczypanie [Boericke], [Farrington]. Nieustanne kłucie utrudnia koncentrację; jasność myślenia powraca po ochłodzeniu skóry, osłonięciu miejsc sączenia i rozluźnieniu odzieży. [Clinical]

Ciężkość potylicy i uciskowy ból czoła towarzyszą wilgotnej pogodzie; u dzieci wilgotne wykwity za uszami wydzielają przy tym słaby, mdły zapach [Clarke]. Na samej skórze głowy mogą pojawiać się drobne, wodniste pęcherzyki wzdłuż linii przylegania nakrycia głowy. Drapanie powoduje ich pękanie, a rzadki, drażniący płyn wywołuje nadżerki na brzegach zmian, odtwarzając powierzchniowe działanie chemiczne przypisywane protoanemoninie [Hughes]. Ból głowy jest mniej charakterystyczny dla tego leku niż towarzyszące mu objawy skórne; dolegliwości ustępują w suchym powietrzu lub po założeniu lekkiej czapki, a nasilają się po narażeniu na wilgoć lub myciu włosów późno w nocy, zgodnie z modalnością wilgotne zimno <. [Clinical]

Szczypanie w kącikach oczu z łzami wywołującymi nadżerki; bolesność brzegów powiek, zwłaszcza podczas aktywnego wysiewu pęcherzyków na twarzy [Allen]. Dziecko pociera oczy i policzki, a potem płacze, ponieważ potarte miejsca pieką. Przemycie chłodną wodą przynosi chwilową ulgę, lecz częste moczenie może podtrzymywać ten cykl. Wyjaśnia to opisywaną potrzebę krótkiego ochłodzenia, a następnie utrzymywania suchości — wzorzec powracający w całym obrazie leku [Clarke]. Światłowstręt jest niewielki; dolegliwości oczu dotyczą raczej skóry niż głębszych struktur. [Clinical]

Ważny obszar działania. Za uszami pojawiają się wodniste pęcherzyki, które wkrótce zaczynają sączyć, tworząc bruzdy z nadżerkami; wydzielina jest rzadka i drażniąca, powoduje zaczerwienienie i bolesność otaczającej skóry [Hering], [Clarke]. Dzieci pocierają i ocierają te miejsca pod czapkami lub kołnierzykami; ciepło i tarcie wełny pogarszają dolegliwości, natomiast suche powietrze i miękki opatrunek ochronny łagodzą cierpienie. Odpowiada to opisanej w modalnościach poprawie przy zachowaniu suchości, ochładzaniu i osłanianiu. Wykwity łatwo ulegają owrzodzeniu po stosowaniu kataplazmów lub drapaniu. Odróżnia to Ran-scel. od Graphites, w którego obrazie przeważają grube, miodowe strupy i pęknięcia, a nie wodniste pęcherzyki. [Clinical]

Uczucie obnażenia skóry wokół skrzydełek nosa z drobnymi pęcherzykami; wodnisty, szczypiący katar przy sączących zmianach na twarzy; wycieranie powoduje pieczenie; skrzydełka nosa mogą pękać. Zimne, wilgotne powietrze ponownie wywołuje bolesność i kichanie, łącząc objawy górnych dróg oddechowych z modalnością wilgoć < [Clarke]. [Clinical]

Charakterystyczne pęcherzyki wokół ust i na brodzie, które pękają i szczypią, ze ślinotokiem lub wyciekaniem śliny wywołującej nadżerki w kącikach ust; wargi są bolesne, jaskrawoczerwone i pękają podczas jedzenia słonych lub gorących pokarmów [Hahnemann], [Allen]. Broda może być usiana drobnymi pęcherzykami z wodnistą zawartością, które sączą i pokrywają się cienkimi strupkami. Drapanie zmienia świąd w pieczenie i zapoczątkowuje szerzenie się powierzchownych nadżerek, natomiast krótkie przyłożenie chłodnego okładu, a następnie suche osłonięcie przynosi największą ulgę — jest to bezpośrednie nawiązanie do modalności. Należy odróżnić ten obraz od Rhus-t., w którym pęcherzyki swędzą znacznie silniej i często występuje poprawa pod wpływem gorącej wody; w obrazie Croton-t. sączenie jest obfite i przebiega wzdłuż włosów. Dla Ran-scel. charakterystyczne pozostają małe wodniste pęcherzyki z nadżerkami na obrzeżu i przyczynowy związek z wilgotnym zimnem [Clarke], [Farrington]. [Clinical]

Pęcherzyki na języku i błonie śluzowej policzków tworzą piekące afty, ze ślinotokiem i pragnieniem zimnej wody, która łagodzi dolegliwości podczas przełykania [Allen], [Hahnemann]. Błona śluzowa szczypie po kwaśnych pokarmach lub gorących zupach; głos jest ochrypły, gdy błona śluzowa cieśni gardzieli jest podrażniona i obnażona. Zmiany w jamie ustnej odzwierciedlają zmiany skórne: wodniste pęcherzyki → drażniąca wilgoć → nadżerki. Chłodne, łagodne pokarmy i napoje oraz unikanie przypraw przynoszą poprawę, co wskazuje na takie samo działanie chemiczne jak w wykwitach zewnętrznych. [Clinical]

Zęby mogą boleć pod wpływem zimnego powietrza działającego na bolesne zmiany w jamie ustnej; ich krawędzie wydają się wydłużone. Dziąsła krwawią po podrażnieniu solą lub octem, a bolesne miejsca następnie pieką. Ból zębów ma charakter odruchowy i towarzyszy zapaleniu jamy ustnej; ustępuje, gdy afty wysychają przy utrzymywaniu suchości i chłodzeniu [Allen]. [Clinical]

Cieśń gardzieli jak obnażona, piekąca i szczypiąca; przełykanie nasila uczucie szorstkości jej powierzchni. U uczestników prób lekowych opisywano drobne punkcikowate pęcherzyki na podniebieniu miękkim [Allen], [Hering]. Działanie zimna i wilgoci na szyję lub mówienie we mgle wywołuje chrypkę i kaszel od łaskotania, natomiast popijanie chłodnej wody małymi łykami przynosi krótkotrwałą ulgę. Długie pozostawanie w mokrym szaliku pogarsza objawy — zależności te dokładnie odpowiadają opisowi w podrozdziale Oddychanie. [Clinical]

Silnie drażniące podrażnienie żołądka z pieczeniem w nadbrzuszu i nudnościami; pokarm wydaje się zbyt gorący dla jamy ustnej i gardła, a pacjent pragnie chłodnego napoju podawanego małymi łykami [Hughes]. Bóle jamy ustnej zmniejszają apetyt; mleko i przyprawione potrawy wywołują szczypanie. Podczas wilgotnej pogody pojawia się lekkie uczucie zapadania, które ustępuje w ciepłym, suchym pomieszczeniu. Pod względem patologicznym stanowi to ciągłość z podrażnieniem błony śluzowej jamy ustnej i cieśni gardzieli, a nie pierwotną dyskrazję żołądkową. [Clinical]

Kurczowe bóle brzucha z wodnistymi, drażniącymi stolcami w opisach toksykologicznych; bolesność wokół pępka; gazy o ostrym zapachu, wywołujące nadżerki przy ujściu odbytu [Allen], [Hughes]. Powierzchnia brzucha może być tkliwa pod wilgotną odzieżą; krótki napad kolki poprzedza stolec, po czym na pierwszy plan wysuwa się pieczenie przy brzegu odbytu. Łagodzi je przemycie chłodną wodą, a następnie osuszenie — ponownie zgodnie z zasadą ochłodzić, a potem utrzymywać suchość. [Clinical]

Mocz może wywoływać szczypanie ujścia cewki moczowej, gdy jednocześnie występuje drażniący stan błon śluzowych jamy ustnej i odbytnicy. Obserwowano niewielkie bolesne parcie z utrudnionym oddawaniem moczu po zziębnięciu w wilgoci, lecz objawy moczowe mają znaczenie drugorzędne [Allen]. Podczas gdy w obrazie Cantharis pieczenie występuje wewnątrz, w Ran-scel. dotyczy powierzchni. [Clinical]

Stolce rzadkie lub śluzowe, po których pozostaje szczypiące, wywołujące nadżerki pieczenie; odbyt jest tkliwy, jak obnażony; sączenie prowadzi do ścieńczenia i pękania skóry [Allen], [Clarke]. Typowym czynnikiem wyzwalającym jest siedzenie na zimnych, mokrych stopniach lub pływanie łodzią w wilgotnym ubraniu, co potwierdza przyczynowy związek z narażeniem na wilgoć. Należy odróżnić od Cantharis, w którego obrazie dominują bolesne parcie i pieczenie przy oddawaniu moczu; w Ran-scel. pieczenie jest skórne i dotyczy okolicy odbytu. [Clinical]

Pot wywołujący nadżerki i pęcherzyki na skórze moszny w wilgotnym upale; obnażone, podrażnione brzegi napletka po nadmiernej aktywności seksualnej lub kąpielach morskich; przemywanie zimną wodą łagodzi, suchość sprzyja gojeniu. Zanokcica na rękach robotników, z zadziorami i wrzodziejącymi brzegami zmian, jest ważnym wskazaniem u osób wykonujących prace ręczne związane z narażeniem na wilgoć [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Upławy wywołujące nadżerki nie są wyraźnym objawem; bardziej charakterystyczny jest wyprysk pęcherzykowy wokół brodawek sutkowych lub pod piersią, w miejscach tarcia bielizny, z pogorszeniem podczas letniej wilgoci i poprawą po odsłonięciu w suchym powietrzu. U dzieci wykwity za uszami pojawiają się podczas ząbkowania lub obfitego ślinienia; ślina wywołuje nadżerki w kącikach ust — jest to ważny obszar zastosowania tego leku w dolegliwościach spotykanych w domu [Clarke]. [Clinical]

Chrypka i kaszel od łaskotania w wilgotnym, chłodnym powietrzu, z poprawą w suchych, ogrzanych pomieszczeniach; uczucie obnażenia błony śluzowej jest odczuwane wysoko, przy wejściu do krtani, a pacjent boi się odezwać, ponieważ mówienie ponownie wywołuje szczypanie [Clarke], [Boericke]. Oddech jest krótki z powodu bolesności, a nie głębokiej choroby płuc; kilka chłodnych łyków i milczenie przynoszą wytchnienie, co bezpośrednio nawiązuje do modalności gardła i jamy ustnej. [Clinical]

Kołatanie serca nie jest typowe; uczucie trzepotania może występować wskutek rozdrażnienia i niedoboru snu, gdy skóra piecze w nocy; spokój i ochładzanie przynoszą ulgę. Klasyczne teksty nie przypisują lekowi działania na zmiany organiczne serca [Clarke]. [Clinical]

Ostre kłucia wzdłuż chrząstek żebrowych i tkliwość mięśni międzyżebrowych przy kaszlu lub głębokim wdechu towarzyszą zmianom pogody na wilgotną; mają charakter powierzchowny i częściej towarzyszą tworzeniu się pęcherzy na skórze niż głębokiej, opasującej pleurodynii typowej dla Ran-b. [Farrington], [Boger]. Mówienie we mgle lub wejście do zimnego, wilgotnego kościoła wywołuje chrypkę z bolesnością ściany klatki piersiowej; suche pomieszczenie przynosi ulgę. [Clinical]

Skóra karku i okolicy łopatek podrażniona przez mokre kołnierzyki i paski; drobne pęcherzyki wzdłuż linii tarcia; powierzchowny ból mięśni między łopatkami podczas mglistej pogody, ustępujący przy utrzymywaniu suchości [Clarke]. Brak niedowładu pochodzenia rdzeniowego. [Clinical]

Lek ten odpowiada obrazowi zanokcicy — wały paznokciowe są czerwone, napięte, pokrywają się pęcherzykami, a następnie owrzodzeniami z rzadką, żrącą wydzieliną; dotyk jest męczarnią, a praca w wodzie podtrzymuje podrażnienie i nadżerki; suche powietrze i maści osłaniające przynoszą ulgę, podczas gdy lek dopełnia wyleczenia [Hering], [Clarke]. Miękkie, płaskie brodawki wokół paznokci i na dłoniach mogą stać się bolesne, a następnie obkurczać się w trakcie leczenia. W mokrych butach skóra stóp ulega maceracji i powstają pęcherze; ponowne zamoczenie wywołuje nowe pęcherzyki; rzeczywisty obraz kliniczny to narażenie na wilgoć → pęcherz z wodnistą treścią → żrący wysięk → owrzodzenie, dokładnie taki, jakiego można się spodziewać na podstawie składu chemicznego rośliny. [Clinical]

Istotą obrazu są drobne pęcherzyki z wodnistą treścią, które szczypią i pieką, pękają przy dotyku, oraz rzadka, żrąca wydzielina powodująca nadżerki; przy pocieraniu lub stosowaniu kataplazmów szybko dochodzi do owrzodzenia [Hering], [Clarke]. Umiejscowienie: za uszami, wokół ust i na brodzie, wokół nosa, na palcach i wałach paznokciowych, w zgięciach, w miejscach ocierania przez odzież. Wokół sączących zmian skóra jest żywoczerwona; świąd skłania do drapania, po którym natychmiast następuje nasilenie pieczenia — co dokładnie odpowiada zapisowi drapanie < w części poświęconej modalnościom. Kluczowe znaczenie ma pogoda: wilgotne zimno, mgła, mokra odzież i powietrze na terenach bagiennych zapoczątkowują proces; suche powietrze i delikatne przykładanie chłodnego kompresu przynoszą ulgę, lecz długotrwałe zwilżanie ponownie nasila objawy. Porównaj Rhus-t. (swędzące pęcherzyki, > gorąca woda), Croton-t. (obfite sączenie wzdłuż włosów), Graph. (grube miodowe strupy i pęknięcia), Euphorb. (głębsze pieczenie i owrzodzenie) oraz Canth. (wyraźne tworzenie się pęcherzy z bolesnym parciem na mocz) [Farrington], [Boericke], [Clarke]. [Clinical] [Toxicology]

Sen jest przerywany przez pieczenie i szczypanie sączących miejsc; dzieci budzą się, pocierają uszy lub wargi i płaczą, dopóki nie przyłoży się chłodnej ściereczki; ponownie zasypiają, gdy zmienione miejsce zostanie osuszone i osłonięte [Clarke]. U dorosłych sen jest zaburzony po wieczornym narażeniu na wilgoć; sny o błahych sprawach, skupione na niepokoju o bolesne zmiany; rano jest lepiej, jeśli przez noc zachowano suchość, a pokój był wietrzony. Obraz snu ilustruje i potwierdza opisane już przeciwstawne reakcje na warunki termiczne i środowiskowe. [Clinical]

Sny o przebywaniu na mokrych polach lub gubieniu butów w błocie; o strofowaniu i pocieraniu bolesnych miejsc; chorzy budzą się, by się drapać, i muszą ochłodzić skórę — sny o znaczeniu symbolicznym, jak często w obrazach leków o powinowactwie do skóry. [Clinical]

Brak charakterystycznej gorączki poza powierzchownym gorącem w miejscach nadżerek i ogólnym uczuciem zmarznięcia w wilgotnych warunkach; po wejściu do suchego pokoju subiektywne uczucie gorąca słabnie. [Clarke]. [Clinical]

Uczucie zmarznięcia w wilgotnym powietrzu; gorąco i pieczenie są miejscowe i dotyczą skóry; pocenie się pod odzieżą podrażnia wykwity i ponownie wywołuje szczypanie; osuszenie skóry przynosi ulgę, co raz jeszcze odpowiada zasadzie „najpierw ochłodzić, potem utrzymywać suchość”. [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Pogorszenie zmian pęcherzykowych w jamie ustnej pod wpływem gorących, pikantnych lub kwaśnych pokarmów; poprawa po piciu małymi łykami chłodnej wody; szczypanie w kącikach ust pod wpływem soli jest mniej istotnym objawem charakterystycznym. Tłuste maści mogą pogarszać stan, jeśli działają okluzyjnie; lekkie, łagodne, chłodne pokarmy sprzyjają dobremu samopoczuciu [Allen], [Clarke]. [Clinical]

Ranunculus sceleratus jest lekiem, którego obraz cechuje żrące podrażnienie powierzchniowe: pęcherze z wodnistą treścią, żrący wysięk, szybkie powstawanie nadżerek i owrzodzeń oraz pieczenie po drapaniu; wszystkie te objawy nasilają się pod wpływem wilgotnego zimna, mgły, moczenia i tarcia, a łagodnieją po krótkim ochłodzeniu, a następnie utrzymywaniu suchości. Obraz obejmuje pogranicze skóry i błon śluzowych (jamę ustną, wargi, okolice za uszami, wały paznokciowe, wejście do krtani) i wykazuje podobieństwo do bólów ściany klatki piersiowej charakterystycznych dla rodzaju Ranunculus, choć są one mniej głębokie niż w obrazie Ran-b. Skład chemiczny rośliny (protoanemonina) daje spójne wyjaśnienie obrazu z tworzeniem pęcherzy i żrącym podrażnieniem [Hughes], [Clarke]. Od Rhus-t. odróżnia go przeciwstawna reakcja na temperaturę (Rhus preferuje gorące kąpiele), od Graph. — wodnisty, a nie miodowy wysięk i szybkie powstawanie owrzodzeń, od Croton-t. — mniejsze pęcherzyki i mniej obfite sączenie, a od Canth. — brak bolesnego parcia na mocz jako objawu dominującego. [Farrington], [Boericke], [Boger], [Clarke]. [Clinical]

Pęcherzyki z wodnistą treścią i żrącą wydzieliną / nadżerki

• Rhus-t. — Intensywnie swędzące pęcherzyki, > gorąca woda; w obrazie Ran-scel. występuje pieczenie po drapaniu, pogorszenie pod wpływem wilgoci i potrzeba suchego powietrza [Farrington], [Boericke].
• Croton-t. — Wykwity pęcherzykowo-krostkowe z obfitym, żółtawym wysiękiem wzdłuż włosów; Ran-scel. ma drobne pęcherze z wodnistą treścią i żrące podrażnienie na obrzeżach zmian [Clarke].
• Graph. — Grube miodowe strupy, pęknięcia, wykwity za uszami, ale mniej wodniste i mniej żrące niż w obrazie Ran-scel. [Clarke].
• Euphorb. — Gwałtowne pieczenie i głębokie owrzodzenia; w obrazie Ran-scel. zmiany są bardziej powierzchowne, a przyczyną jest wilgoć terenów bagiennych [Farrington].
• Canth. — Nasilone tworzenie pęcherzy z bolesnym parciem na mocz; obraz Ran-scel. koncentruje się na skórze i błonach śluzowych, bez charakterystycznego objawu ze strony układu moczowego [Allen].

Okolice paznokci / zanokcica / brodawki

• Hepar-s. — Ropiejąca zanokcica z pulsującym bólem, > ciepło; Ran-scel.: pęcherze z wodnistą treścią → owrzodzenie, pogorszenie pod wpływem moczenia [Hering].
• Ant-c. — Miękkie brodawki, liszajec ze strupami; Ran-scel. ma żrący wysięk, a czynnikiem wyzwalającym jest wilgoć [Clarke].
• Thuja — Liczne brodawki sykotyczne, uszypułowane; Ran-scel. ma bardziej miękkie, płaskie i bolesne brodawki wokół paznokci [Boericke].

Nadżerki jamy ustnej / warg

• Merc. — Obfite ślinienie, przykry zapach z ust i owrzodzenia, < nocą; w obrazie Ran-scel. ślina powoduje nadżerki, lecz brak ogólnego wyniszczenia charakterystycznego dla Merc. [Allen].
• Nat-m. — Zapalenie kącików ust z suchością; Ran-scel. ma pęcherzyki z wodnistą treścią i pieczenie [Clarke].

Chrypka / uczucie otarcia w krtani pod wpływem wilgotnego powietrza

• Dulc. — Nieżyt pod wpływem wilgotnego zimna; więcej wydzieliny śluzowej, słabsze żrące pieczenie powierzchniowe niż w obrazie Ran-scel. [Farrington].
• Rumex — Kaszel wywołany łaskotaniem, < zimne powietrze docierające do krtani; w obrazie Ran-scel. dodatkowo występują pęcherzykowe zmiany na skórze i w jamie ustnej [Boger].

Kłucia w ścianie klatki piersiowej / pleurodynia

• Ran-b. — Głębsza neuralgia międzyżebrowa, pogorszenie przy ruchu i zmianach pogody, często „pleurodynia marynarzy” [Farrington]; Ran-scel. ma bardziej powierzchowną bolesność w okolicy żeber z wykwitami skórnymi.

• Lek komplementarny: Dulc. (nieżyt od wilgotnego zimna), gdy dominują objawy ze strony błon śluzowych, a Ran-scel. leczy żrąco podrażnione obrzeża zmian skórnych [Farrington].
• Lek komplementarny: Graph. — po osuszeniu przez Ran-scel. wodnisto sączących nadżerek Graph. zamyka pozostałe pęknięcia za uszami [Clarke].
• Dobrze działa po: Rhus-t. w stanach pęcherzykowych nawracających podczas mglistej pogody, lecz pogarszających się pod wpływem gorących kąpieli [Boericke].
• Dobrze działa po: Hepar-s., gdy zanokcica przeszła już fazę grożącą ropieniem, a pozostają nadżerki z wodnistym sączeniem [Hering].
• Dobrze poprzedza: Sulph. jako lek konstytucyjny w rodzinach od dawna mieszkających w wilgoci, z nawracającym wypryskiem sączącym [Kent].
• Leki pokrewne / porównaj: Euphorb., Canth., Croton-t., Ant-c., Thuja, Dulc., Ran-b. w opisanych wyżej obszarach [Clarke], [Farrington].
• Antidota (miejscowe): Chłodne okłady; unikać kataplazmów, które przyspieszają powstawanie owrzodzeń — praktyczna przestroga z literatury klasycznej [Clarke].

• Wyprysk za uszami u dzieci mieszkających w wilgoci — wodnisty wysięk, który powoduje nadżerki, pogorszenie po myciu, poprawa w suchym powietrzu: Ran-scel. 6x–30C raz lub dwa razy dziennie przez kilka dni; unikać kataplazmów; utrzymywać suchość, stosując prostą maść ochronną [Clarke], [Hering].
• Zanokcica / zadziory przy paznokciach od pracy w wodzie — napięte brzegi z tworzeniem pęcherzy, które ulegają owrzodzeniu przy moczeniu: Ran-scel. 6x trzy razy dziennie przez kilka dni, następnie wydłużać odstępy; utrzymywać ręce suche, na noc bawełniane rękawiczki [Hering], [Clarke].
• Pęcherzyki wokół ust ze ślinotokiem powodującym nadżerki — sól i gorące pokarmy wywołują szczypanie; małe łyki chłodnego napoju łagodzą objawy: Ran-scel. 30C na początku; unikać kwasów; utrzymywać suchość, stosować łagodną dietę i pielęgnację [Allen].
• Chrypka i uczucie otarcia w krtani od mgły z powierzchownymi kłuciami w ścianie klatki piersiowej: Ran-scel. 30C w razie potrzeby; przejść do suchego pokoju, przez kilka godzin zachować milczenie [Clarke], [Boericke].

Umysł

• UMYSŁ — DRAŻLIWOŚĆ — świąd/wykwity — podczas. — Udręka wywołana objawami skórnymi prowadzi do rozdrażnienia. [Hering]
• UMYSŁ — NIECHĘĆ — do bycia mokrym; do wilgotnego otoczenia. — Szuka suchych pomieszczeń. [Clarke]
• UMYSŁ — NIEPOKÓJ RUCHOWY — drapanie — po — pieczenie; z powodu. — Świąd przechodzi w pieczenie. [Clarke]

Głowa / Twarz / Oczy / Uszy

• TWARZ — WYKWITY — pęcherzyki — wodniste — wargi; wokół ust — wydzielina powodująca nadżerki. — Ślina wywołuje pieczenie kącików ust. [Allen], [Clarke]
• USZY — WYKWITY — za uszami — pęcherzykowe — żrące — ulegają owrzodzeniu. — Klasyczne umiejscowienie i przebieg zmian. [Hering], [Clarke]
• OCZY — POWIEKI — NADŻERKI — łzawienie — żrące; od. — Bolesność brzegów powiek z sączeniem. [Allen]
• OWŁOSIONA SKÓRA GŁOWY — WYKWITY — pęcherzykowe — drapanie — pogarsza — pieczenie — z. — Pęcherze z wodnistą treścią wzdłuż brzegu nakrycia głowy. [Clarke]

Jama ustna / Gardło

• JAMA USTNA — AFTY — piekące — zimne napoje — poprawiają. — Pęcherzyki szczypią; małe łyki chłodnego napoju łagodzą objawy. [Allen]
• GARDŁO — UCZUCIE OTARCIA — pieczenie — wilgotne powietrze — pogarsza. — Mgła wywołuje chrypkę i szczypanie. [Clarke]
• KRTAŃ — CHRYPKA — mgła — wilgotne zimno — pogarsza. — Kluczowe znaczenie pogody. [Clarke]

Żołądek / Odbytnica

• ŻOŁĄDEK — PIECZENIE — nadbrzusze — żrąca substancja drażniąca; od. — Ciągłość podrażnienia błon śluzowych. [Hughes]
• STOLEC — WODNISTY — powodujący nadżerki — odbyt — pieczenie po. — Rzadki, żrący stolec. [Allen]
• ODBYT — NADŻERKI — wysięk — żrący; od. — Uczucie otarcia wokół odbytu. [Clarke]

Klatka piersiowa / Plecy / Oddychanie

• KLATKA PIERSIOWA — BÓL — kłucia — chrząstki żebrowe — powierzchowne. — Powierzchowna pleurodynia. [Boger], [Farrington]
• KASZEL — MÓWIENIE — pogarsza — krtań; od uczucia otarcia. — Łaskotanie wywołane podrażnieniem wejścia do krtani. [Clarke]
• ODDYCHANIE — ZIMNE, wilgotne powietrze — pogarsza. — Chrypka wywołana mgłą. [Clarke]

Kończyny

• PAZNOKCIE — ZANOKCICA — tworzenie pęcherzy — owrzodzenie — skłonność do. — Dłonie osób pracujących w wodzie. [Hering]
• BRODAWKI — MIĘKKIE — płaskie — wokół paznokci. — Sykotyczne zmiany wokół paznokci. [Clarke]
• DŁONIE — WYKWITY — pęcherzykowe — mycie — po — pogarsza. — Obraz typowy dla praczek. [Clarke]

Skóra / Objawy ogólne

• SKÓRA — PĘCHERZYKI — wodniste — piekące — drapanie — pogarsza — nadżerki — z. — Istota obrazu leku. [Hering], [Clarke]
• SKÓRA — OWRZODZENIA — powierzchowne — żrąca wydzielina — z pęcherzyków. — Szybki rozpad zmian. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — POGODA — wilgotna — zimna — pogarsza. — Bagna/mgła <. [Boericke]
• OBJAWY OGÓLNE — KĄPIEL — po — pogarsza — mycie — rąk. — Moczenie podtrzymuje podrażnienie i nadżerki. [Clarke]
• OBJAWY OGÓLNE — POWIETRZE — suche — poprawia. — Suche pomieszczenia przynoszą ulgę. [Clarke]

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): fragmenty prób lekowych i uwagi dotyczące błon śluzowych oraz skóry (pęcherzyki, pieczenie, ślinotok).
Hering — Guiding Symptoms (1879): potwierdzenia kliniczne — wyprysk za uszami, zanokcica, drażniący wysięk; modalności.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): toksykologia (działanie protoanemoniny), nadżerki błon śluzowych i jelit, zapalenie jamy ustnej.
Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX wieku): chemia (ranunkulina → protoanemonina), wyjaśnienie powstawania pęcherzy i owrzodzeń.
Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): charakterystyka substancji; główne zastosowania kliniczne (wilgoć <, pęcherzyki z drażniącą zawartością, okolice ust i uszu).
Boericke — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): modalności (wilgoć/mycie rąk <), chrypka podczas mgły; porównania (Rhus, Graph., Croton).
Boger — Synoptic Key (1915): szczególnie uwzględnione okolice — brzegi zmian skórnych, kłujące bóle ściany klatki piersiowej; zestawienie modalności.
Farrington — Clinical Materia Medica (koniec XIX wieku): porównania w obrębie grupy Ranunculus (bulbosus a sceleratus; pleurodynia a dolegliwości powierzchniowe).
Nash — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): porównania w stanach przebiegających z pęcherzykami i nieżytem (w szerszym kontekście).
Dewey — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): grupy leków stosowanych w wyprysku i liszajcu; uwagi dotyczące postępowania.
Tyler — Homoeopathic Drug Pictures (1942): wskazania do stosowania domowego — drażniąca wydzielina za uszami u dzieci; wskazówki praktyczne.