• Żołądek i przełyk — nadkwaśność z kwaśnymi dolegliwościami, zgaga, zarzucanie kwaśnego płynu do ust, uporczywe poranne nudności łagodzone jedzeniem (zob. Żołądek/Gardło) [Allen], [Clarke], [Boericke].
• Trzustka i przemiana węglowodanów — cukromocz, wielomocz, pragnienie, wychudzenie; wyraźne objawy żołądkowe w stanach cukrzycowych (zob. Układ moczowy/Objawy ogólne) [Clarke], [Phatak], [Nash].
• Jama ustna i ślinianki — ślinotok, kwaśny smak, afty; tkliwość dziąseł (zob. Jama ustna/Zęby) [Allen], [Hering].
• Głowa — ból czołowy lub nadoczodołowy z porannymi nudnościami; poprawa po śniadaniu (zob. Głowa) [Clarke], [Boericke].
• Żeński układ płciowy — poranne nudności ciążowe; nudności po przebudzeniu, poprawa po jedzeniu; nadmierne wydzielanie śliny w ciąży (zob. Kobiece narządy płciowe) [Clarke], [Phatak].
• Układ przedsionkowy i narząd równowagi — choroba lokomocyjna i morska ze ślinotokiem i obezwładniającymi nudnościami; jedzenie przynosi uspokojenie dolegliwości (zob. Objawy ogólne/Sen) [Boericke], [Clarke].
• Skóra i świąd — suchość i świąd w stanach z cukromoczem; czyraki u osób szczupłych z niestrawnością (zob. Skóra) [Clarke], [Phatak].
• Kończyny — zmęczenie i ciężkość mięśni wskutek obciążenia kwasem mlekowym; poranne osłabienie zmniejsza się po jedzeniu (zob. Kończyny/Objawy ogólne) [Hughes], [Boger].

• Jedzenie — zwłaszcza śniadanie; nudności i ból głowy ustępują po posiłku (Głowa/Żołądek) [Allen], [Clarke].
• Małe, częste posiłki; sucha grzanka lub herbatnik po przebudzeniu (Żołądek/Kobiece narządy płciowe) [Clarke].
• Zimna woda pita małymi łykami; chłodne powietrze w chorobie lokomocyjnej (Żołądek/Objawy ogólne) [Boericke].
• Całkowity spokój; leżenie bez ruchu (kinetoza) [Clarke].
• Odbijanie; zwracanie kwaśnego płynu (Żołądek) [Allen].
• Późniejsza pora dnia; objawy ustępują w miarę postępu trawienia (Objawy ogólne) [Clarke].
• Unikanie słodyczy i ciężkostrawnych potraw; prosta dieta (Żołądek/Układ moczowy) [Phatak].
• Ciepło na nadbrzusze przy kurczowych dolegliwościach związanych z nadkwaśnością (Żołądek) [Boericke].

• Rano, po przebudzeniu — nudności, ślinotok, zgaga z kwaśnym zarzucaniem (Głowa/Żołądek/Kobiece narządy płciowe) [Allen], [Clarke].
• Pozostawanie na czczo; pusty żołądek; opóźnienie śniadania (Żołądek/Objawy ogólne) [Clarke], [Phatak].
• Ruch — podróż statkiem, koleją lub powozem; nawet obracanie się rano w łóżku (Objawy ogólne/Sen) [Boericke], [Clarke].
• Słodycze, ciasta, tłuste mleko; kwasy paradoksalnie nasilają nadkwaśność (Żołądek) [Phatak], [Allen].
• Ciepłe, duszne pomieszczenia (choroba lokomocyjna) [Clarke].
• Wysiłek umysłowy przed jedzeniem — czołowy ból głowy (Głowa) [Clarke].
• Ciąża; początek miesiączki (Kobiece narządy płciowe) [Clarke], [Phatak].
• Niepokój i pośpiech w porze śniadania (Umysł/Żołądek) [Clarke].

Drażliwość i przygnębienie rano, obawa przed poruszeniem się, aby nie wywołać nudności; po jedzeniu nastrój się rozjaśnia, zgodnie ze wspomnianą już poprawą po posiłku [Clarke], [Allen]. Chory niepokoi się o zdrowie, liczy objawy, lecz pozostaje zbyt ospały, by działać, dopóki śniadanie nie uspokoi żołądka; w długotrwałych stanach z cukromoczem występują zobojętnienie emocjonalne, otępienie umysłowe i brak inicjatywy (Umysł ↔ Układ moczowy/Objawy ogólne) [Phatak], [Nash]. Hałas lub krzątanina przy śniadaniu wywołują nudności i zniecierpliwienie; chory woli spokój i drobne zajęcia, dopóki nie skończy pierwszego posiłku. Wrażliwość na ruch podczas podróży wywołuje obawy przed wyjazdem (Umysł ↔ Objawy ogólne). Chory na cukrzycę jest apatyczny, dręczony pragnieniem i rozdrażniony z powodu świądu skóry oraz ciągłego oddawania moczu; jasność umysłu powraca wraz ze zmniejszeniem wielomoczu. Dzieci są po przebudzeniu rozdrażnione, płaczem domagają się jedzenia, a po posiłku stają się pogodne; ten poranny kontrast przenika cały obraz leku.

Tępy, ciężki czołowy ból głowy po przebudzeniu, z kwaśnym smakiem i ślinotokiem; poprawa po śniadaniu lub po zjedzeniu herbatnika w łóżku (Głowa ↔ Żołądek). Jest to objaw charakterystyczny, który warto krótko porównać z Iris (pieczenie, drażniąca kwaśność) i Nux-v. (drażliwość, kawa, późne chodzenie spać) [Clarke], [Allen], [Boericke]. Ból nad oczodołami z uczuciem ciężaru nad brwiami; czytanie przed śniadaniem pogarsza. W podróży występują obezwładniające zawroty głowy z napływem śliny i pragnieniem leżenia zupełnie bez ruchu. Na czczo pojawia się uczucie pustki i drżenia w głowie; jedzenie jakby ją „wypełnia”. U chorych na cukrzycę tępy ból ciemienia towarzyszy pragnieniu i częstemu oddawaniu moczu; poprawa następuje przy regularnej, prostej diecie.

Przymglenie widzenia przy wstawaniu z nudnościami; wrażenie zasłony przed oczami do czasu spożycia pokarmu; litery rozmazują się podczas czytania przed śniadaniem (Oczy ↔ Głowa/Żołądek) [Clarke]. Nieznaczne łzawienie; ciężkie powieki na czczo. Ruch podczas jazdy powozem nasila wrażenie wirowania przed oczami ze ślinotokiem.

Hałas w kuchni rano drażni i przyspiesza wystąpienie nudności; na czczo zawrotom głowy towarzyszy buczenie w uszach (Uszy ↔ Umysł/Głowa). Brak swoistego nieżytu ucha.

Kwaśny zapach w nosie; poranna suchość z nieustanną potrzebą połykania obficie wydzielanej śliny (Nos ↔ Jama ustna) [Allen]. Osoby cierpiące na chorobę lokomocyjną źle znoszą zapach jedzenia lub dymu w dusznych pomieszczeniach.

Rano twarz blada, o ściągniętych rysach; wargi suche mimo obfitego wydzielania śliny; u chorych na cukrzycę często występują sucha, delikatna skóra i zapadnięte policzki (Twarz ↔ Układ moczowy/Skóra) [Clarke]. Podczas nudności nad górną wargą mogą pojawiać się kropelki kwaśnego potu.

Obfite wydzielanie śliny z kwaśnym smakiem po przebudzeniu; dziąsła gąbczaste i tkliwe; zmiany aftowe w stanach nadkwaśności i w ciąży [Allen], [Hering], [Clarke]. Język rano pokryty białym lub żółtawym nalotem, który ustępuje po jedzeniu. Na czczo widok lub zapach jedzenia powoduje napływ śliny do ust, a mimo to jedzenie łagodzi nudności (Jama ustna ↔ Żołądek).

Zęby wrażliwe przy kwaśnej ślinie; dziąsła łatwo krwawią; tępy, pulsujący ból zębów na czczo lub po słodyczach; poprawa po prostym posiłku (Zęby ↔ Jama ustna/Pokarmy) [Clarke].

Uczucie otarcia w przełyku z zarzucaniem kwaśnego płynu do ust; częste połykanie śliny; zgaga wznosi się do gardła, nasila się na pusty żołądek, łagodnieje po jedzeniu i odbijaniu (Gardło ↔ Żołądek) [Allen], [Clarke]. Zmiany aftowe w cieśni gardzieli w ciąży; płyny wywołują krótkotrwałe kwaśne zarzucanie.

Główna oś obrazu Lac-ac. Stałe poranne nudności po przebudzeniu; poprawa po jedzeniu; pogorszenie pod wpływem ruchu; z kwaśnymi odbijaniami, zgagą, zarzucaniem płynu do ust, ślinotokiem i uczuciem zapadania w nadbrzuszu [Allen], [Clarke], [Boericke]. Wymioty wodnistym, kwaśnym płynem lub samą śliną; pokarm jest lepiej utrzymywany w żołądku niż woda; niewielka ilość suchego pokarmu uspokaja dolegliwości. Pragnienie zimnej wody pitej małymi łykami; wino i słodycze pogarszają; tłuste mleko lub ciasta wywołują nadkwaśność (Pokarmy & Napoje) [Phatak]. Gryzący ból z uczuciem pustki, gdy śniadanie się opóźnia; ciepło na nadbrzusze łagodzi skurcz. W ciąży klasyczny jest obraz porannych nudności ciążowych: ślinotok, kwaśność, niechęć do ruchu i wyraźna ulga po małych, częstych posiłkach (Żołądek ↔ Kobiece narządy płciowe) [Clarke].

Kwaśne gazy unoszące się ku górze; uczucie fermentacji; sporadyczne bóle kolkowe przed wypróżnieniem po słodyczach lub owocach (Brzuch ↔ Pokarmy) [Phatak]. U osób z niestrawnością okolica wątroby wydaje się ciężka; wzdęcia zmniejszają się po śniadaniu; brzuch nie jest szczególnie tkliwy.

Wielomocz, obfity, blady mocz, silne pragnienie, wychudzenie; obecność cukru w moczu — cukrzyca z wyraźnymi objawami żołądkowymi [Clarke], [Boericke], [Phatak], [Nash]. Częste wstawanie w nocy z suchością w ustach i świądem skóry; w stanach nadkwaśności mocz wywołuje pieczenie ujścia cewki moczowej; osłabienie po oddaniu moczu. Poprawa objawów żołądkowych często przebiega równolegle ze zmniejszeniem ilości moczu — jest to użyteczny wskaźnik kliniczny (Układ moczowy ↔ Żołądek/Objawy ogólne).

Na czczo mogą występować zaparcia z twardym, suchym stolcem oddawanym we fragmentach, naprzemiennie z luźnymi stolcami o kwaśnym, cuchnącym zapachu w niestrawności z nadkwaśnością [Allen], [Clarke]. Poranne naglące parcie na stolec pojawia się czasem po kawie (jeśli jest pita), z kwaśnym potem. U osób z cukromoczem występuje świąd odbytu (Odbytnica ↔ Skóra/Układ moczowy).

Osłabiona potencja płciowa u chorych na cukrzycę; rzadkie polucje; świąd okolicy narządów płciowych przy kwaśnym pocie (Męskie narządy płciowe ↔ Skóra/Układ moczowy).

Poranne nudności ciążowe: uporczywe nudności i ślinotok bezpośrednio po przebudzeniu, łagodzone jedzeniem małych porcji w częstych odstępach; zarzucanie kwaśnego płynu do ust; uczucie omdlewania przy opóźnieniu śniadania [Clarke], [Phatak]. Miesiączka może pojawiać się przedwcześnie, z nasileniem porannych nudności; u chorych na cukrzycę odnotowano świąd sromu (Kobiece narządy płciowe ↔ Układ moczowy/Skóra).

Duszność wysiłkowa na czczo; świeże powietrze podczas podróży pomaga, lecz sam ruch nasila nudności (Oddychanie ↔ Objawy ogólne). Nieznaczne uczucie otarcia w krtani wskutek zarzucania kwasu.

Czynnościowe kołatanie serca z uczuciem pustki w żołądku i niepokojem przed śniadaniem; ustępuje po uspokojeniu dolegliwości żołądkowych (Serce ↔ Żołądek/Umysł). Miękkie tętno u wychudzonych osób z niestrawnością.

Zgaga odczuwana za mostkiem; ucisk wskutek unoszenia się kwaśnych gazów; kołatanie serca wyłącznie z osłabienia na czczo; poprawa po jedzeniu (Klatka piersiowa ↔ Żołądek) [Clarke]. Do obrazu tego nie należy swoista patologia serca.

Zmęczenie i ciężkość grzbietu przed jedzeniem; pobolewanie okolicy krzyżowej u chorych na cukrzycę; poprawa po posiłkach i przy łagodnym ruchu (Plecy ↔ Objawy ogólne).

Rano kończyny zmęczone i ciężkie, z poprawą po jedzeniu; drżenie podczas stania przy ubieraniu się przed śniadaniem (Kończyny ↔ Objawy ogólne/Żołądek) [Hughes]. U chorych na cukrzycę dłonie suche lub na przemian wilgotne od kwaśnego potu; bolesne kurcze łydek w nocy po błędach dietetycznych.

Sucha, swędząca skóra ze śladami drapania w przypadkach z cukromoczem; skłonność do czyraków u szczupłych osób z niestrawnością i nadkwaśnością; pot może mieć kwaśny zapach (Skóra ↔ Układ moczowy/Objawy ogólne) [Clarke], [Phatak]. Zmiany aftowe w kącikach ust i popękane wargi w ciąży.

Sen nie przynosi wypoczynku; wczesne budzenie się z nudnościami i ślinotokiem; poprawa po niewielkiej ilości pokarmu i ponownym zaśnięciu (Sen ↔ Żołądek) [Allen], [Clarke]. Podróżni nie śpią z obawy przed chorobą lokomocyjną; senność po posiłkach u chorych na cukrzycę.

O pokarmach i jedzeniu; o podróżach kończących się nudnościami; o pragnieniu i poszukiwaniu wody; sny ustają wraz z ustąpieniem porannych nudności po śniadaniu (Sny ↔ Żołądek/Układ moczowy).

Niewielka gorączka; gorąco twarzy po przebudzeniu z zimnymi dłońmi wskutek uczucia pustki; nocne poty u chorych na cukrzycę; pragnienie przeważa nad uczuciem gorąca (Gorączka ↔ Układ moczowy) [Clarke], [Nash].

Marznięcie przed śniadaniem; uderzenie gorąca po jedzeniu; pot o kwaśnym zapachu w poranki pełne niepokoju; ruch w ciepłych pomieszczeniach nasila nudności (Dreszcze/Gorąco/Pot ↔ Objawy ogólne) [Allen].

Pragnienie zimnej wody pitej małymi łykami; pogorszenie po słodyczach, ciastach i tłustym mleku; chęć na małe ilości prostych, suchych pokarmów; poprawa po jedzeniu (Pokarmy ↔ Żołądek/Objawy ogólne) [Phatak], [Allen], [Clarke]. Niechęć do tłustych potraw; kwasy mogą paradoksalnie nasilać nadkwaśność.

Główną oś obrazu stanowi poranne pogorszenie z nadkwaśnością żołądka i ślinotokiem, łagodzone jedzeniem — ból głowy, nudności, uczucie osłabienia i zapadania, a nawet drażliwość ustępują po śniadaniu [Allen], [Clarke]. Ruch pogarsza (choroba lokomocyjna i morska), natomiast świeże powietrze i spokój pomagają; pozostawanie na czczo szkodzi, a małe, częste posiłki sprzyjają poprawie (modalności te powtarzają się w działach Umysł, Głowa, Żołądek, Kobiece narządy płciowe). W przypadkach przewlekłych obraz kształtuje cukromocz: pragnienie, wielomocz, wychudzenie, sucha, swędząca skóra i niestrawność — chory na cukrzycę cierpi rano, a w ciągu dnia jego stan stabilizuje się dzięki jedzeniu (Układ moczowy ↔ Skóra ↔ Żołądek). Porównaj Robinia (gwałtowna nadkwaśność w nocy; drażniące, kwaśne wymioty), Iris (pieczenie, objawy żółciowe, drażniący charakter dolegliwości, migrena), Nux-v. (drażliwość, nadmierne pobudzenie; brak wyraźnej poprawy po jedzeniu), Symphoricarpus (wymioty ciążowe nasilane jedzeniem), Phos-ac. (cukrzyca z apatią i smutkiem, raczej niż z silnie zaznaczonym objawem charakterystycznym ze strony żołądka) oraz Uran-nit. lub Syzygium (silnie działające leki cukrzycowe, bez typowego dla Lac-ac. związku porannych dolegliwości z żołądkiem) [Clarke], [Boericke], [Phatak], [Nash], [Boger]. Kierunek zdrowienia jest odśrodkowy: od rana ku południu i od żołądka ku skórze oraz moczowi; gdy chory zaczyna tolerować śniadanie, a nadkwaśność słabnie, wielomocz się zmniejsza i łagodnieje drażliwość chorego.

Etiologia — kinetoza / choroba lokomocyjna

• Cocculus: nudności wywołane ruchem, z zawrotami głowy i osłabieniem; bez wyraźnej poprawy po jedzeniu; silniej zaznaczone wyczerpanie nerwowe. W obrazie Lac-ac. dodatkowo występują ślinotok i poprawa po śniadaniu. [Clarke], [Boericke].
• Tabacum: śmiertelna bladość, zimny pot, poprawa na chłodnym powietrzu; jedzenie rzadko przynosi ulgę; skrajne uczucie zapadania się. W obrazie Lac-ac. jedzenie przynosi uspokojenie dolegliwości. [Clarke].
• Petroleum: nudności podczas jazdy pojazdami, z bólami głodowymi; wykwity skórne; mniej nasilony ślinotok. [Boger].

Nadkwaśność żołądka

• Robinia: kwaśne wymioty w nocy, żrące pieczenie, kwaśne stolce; nie jest to obraz z porannymi dolegliwościami i poprawą po śniadaniu. Lac-ac.: kwaśność rano, poprawa po śniadaniu. [Boericke], [Clarke].
• Iris versicolor: pieczenie w całym przewodzie pokarmowym, objawy żółciowe; migrena; wpływ jedzenia mniej rozstrzygający. [Clarke].
• Nat-phos.: kwaśne wymioty u dzieci; żółty, kremowy nalot na języku; szerszy zakres zastosowania przy nadkwaśności, bez związku z cukrzycą. [Phatak].

Poranne nudności (ciąża)

• Sepia: poranne nudności ze wstrętem do zapachu jedzenia; poprawa po jedzeniu, ale z objawami ze strony miednicy i psychiki (obojętność); cera ziemista. Obraz Lac-ac. jest prostszy — nudności + ślinotok + kwaśność. [Clarke], [Phatak].
• Symphoricarpus: uporczywe wymioty, często bez poprawy po jedzeniu; pogorszenie pod wpływem ruchu; bezowocne odruchy wymiotne. [Clarke].
• Nux-v.: drażliwość, nadwrażliwość, zaparcia; kawa lub alkohol w wywiadzie; bez wyraźnego ślinotoku. [Kent].

Cukrzyca (postać żołądkowa)

• Phos-ac.: cukrzyca po zgryzocie, apatia, osłabienie; mniej wyraźna poprawa dolegliwości żołądkowych po śniadaniu. [Nash], [Clarke].
• Uran-nit.: nasilony wielomocz, podrażnienie żołądka i wątroby, wychudzenie; bardziej destrukcyjny charakter zmian; mniej wyraźna poranna poprawa po jedzeniu. [Clarke].
• Syzygium jamb.: zmniejsza ilość cukru wydalanego z moczem; brak konstytucjonalnego powiązania porannych dolegliwości z żołądkiem. Stosować pomocniczo, gdy są wskazania. [Boericke].

Afty / ślinotok

• Mercurius: ślinienie z cuchnącym zapachem, brak pragnienia, poty; język wiotki; bez poprawy po jedzeniu. Lac-ac.: kwaśna ślina, względnie czysta, ze ślinotokiem powiązanym z dolegliwościami żołądkowymi. [Hering], [Clarke].

• Lek dopełniający: Nat-phos. — oba leki w stanach przebiegających z kwaśnością; Nat-phos. przy zaburzeniach równowagi kwasowej i nocnej nadkwaśności; Lac-ac. przy porannych nudnościach ustępujących po jedzeniu. [Phatak], [Clarke].
• Lek dopełniający: Phos-ac. — apatia w cukrzycy; stosowany po Lac-ac., gdy ustępują poranne dolegliwości żołądkowe, ale utrzymuje się osłabienie psychiczne. [Nash], [Clarke].
• Lek dopełniający: Syzygium — może wspomagać ilościowe zmniejszenie cukromoczu, podczas gdy Lac-ac. odpowiada całości objawów żołądkowych. [Boericke].
• Dobrze działa po: Nux-vom. — po błędach dietetycznych lub nieprawidłowym stosowaniu leków, gdy obraz upraszcza się do porannej kwaśności i poprawy po śniadaniu. [Kent], [Clarke].
• Dobrze działa po: Cocculus — w dolegliwościach związanych z podróżą, gdy nudności wywołane ruchem utrzymują się po przebudzeniu, lecz ustępują po jedzeniu. [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Lycopodium — jeśli po ustąpieniu dolegliwości żołądkowych pojawiają się wzdęcia w godzinach 16:00–20:00 i objawy wątrobowe. [Clarke], [Boger].
• Antidota: Nux-v., Carbo-veg., Puls. — przy pogorszeniu wskutek diety lub nadkwaśności (dobór według całości objawów). [Clarke], [Boger].
• Leki pokrewne: Robinia, Iris, Tabac., Coccul., Sep., Symph-r., Phos-ac., Uran-n., Syzyg., Nat-phos. (zob. różnicowanie). [Clarke], [Boericke], [Phatak].

• Poranne nudności ciążowe ze ślinotokiem i kwaśnym, wodnistym zarzucaniem treści, poprawa po jedzeniu małych, częstych porcji — rozpocząć od 6C–30C, powtarzając w razie potrzeby po przebudzeniu; wydłużać odstępy w miarę stabilizacji [Clarke], [Phatak], [Allen].
• Nadkwaśność żołądka: zgaga, kwaśne odbijania, nudności po przebudzeniu, poprawa po śniadaniu — wybierać Lac-ac. zamiast Robinia (noc) i Iris (pieczenie, objawy żółciowe) [Clarke], [Boericke].
• Cukrzyca (postać żołądkowa) z pragnieniem, wielomoczem, wychudzeniem i poranną kwaśnością — stosować wraz ze zmianą diety; Phos-ac. jako lek interkurencyjny przy apatii psychicznej, jeśli ustępują dolegliwości żołądkowe [Nash], [Clarke], [Phatak].
• Choroba lokomocyjna ze ślinotokiem i kwaśnością — podać dawkę przed podróżą; zalecić bezruch + powietrze + suchy pokarm; unikać dusznych, ciepłych samochodów [Boericke], [Clarke].
• We wszystkich przypadkach podawać suchy pokarm po przebudzeniu (herbatnik), przed wstaniem z łóżka; jest to zarówno zalecenie dotyczące trybu życia, jak i rubryka repertoryjna.

Umysł

• Drażliwość — rano, po przebudzeniu; poprawa po śniadaniu — związek z żołądkiem. [Clarke].
• Lęk — o zdrowie — na czczo i przy nudnościach; ustępuje po jedzeniu. [Phatak].
• Apatia — u chorych na cukrzycę; otępienie umysłowe z wielomoczem. [Nash], [Clarke].
• Niechęć do ruchu — obawia się poruszania przed śniadaniem (skłonność do kinetozy). [Boericke].
• Poprawa — spokojny, niezakłócony rytm poranka; pogorszenie przy krzątaninie podczas śniadania. [Clarke].
• Trudności z koncentracją przed jedzeniem; po jedzeniu umysł się rozjaśnia. [Clarke].

Głowa

• Ból głowy — czołowy, rano, poprawa po śniadaniu. Objaw wyróżniający. [Allen], [Clarke].
• Zawroty głowy — przy wstawaniu, z nudnościami i ślinotokiem; pogorszenie pod wpływem ruchu. [Boericke].
• Ciężkość czoła z kwaśnym smakiem; odbijanie przynosi ulgę. [Allen].
• Ból nad oczodołami na czczo; jedzenie łagodzi dolegliwości. [Clarke].
• Głowa — uczucie pustki — poprawa po jedzeniu. [Clarke].
• Ból głowy — wywołany podróżą — ślinotok; poprawa w spokoju. [Clarke].

Jama ustna / Gardło

• Ślinotok — obfity — rano; kwaśny smak. [Allen], [Hering].
• Afty — stany przebiegające z kwaśnością; ciąża; tkliwość dziąseł. [Hering], [Clarke].
• Wodniste zarzucanie treści — kwaśne; uczucie otarcia w przełyku; pogorszenie na czczo; poprawa po jedzeniu. [Allen], [Clarke].
• Język — biały lub żółty nalot — rano; ustępuje po śniadaniu. [Clarke].
• Gardło — zgaga sięgająca cieśni gardzieli — pogorszenie na czczo. [Clarke].
• Krwawienie dziąseł z kwaśną śliną. [Allen].

Żołądek / Brzuch / Odbytnica

• Nudności — rano — poprawa po jedzeniu (ciąża, niestrawność). Główna rubryka. [Allen], [Clarke].
• Zgaga — kwaśna; odbijania — kwaśne; wodniste zarzucanie treści. [Allen], [Boericke].
• Wymioty — śliną lub kwaśnym płynem; pokarm nie jest zwracany. [Allen].
• Pragnienie — zimnej wody małymi łykami; ochota na słodycze i ciasta [Phatak].
• Kolka z kwaśną fermentacją po owocach lub słodyczach. [Phatak].
• Stolce — naprzemiennie zaparcie i kwaśna biegunka; świąd odbytu. [Allen], [Clarke].

Układ moczowy

• Cukrzyca — wielomocz, pragnienie, wychudzenie; wyraźne objawy żołądkowe. [Clarke], [Nash], [Phatak], [Boericke].
• Oddawanie moczu — częste w nocy; osłabienie po nim. [Clarke].
• Mocz — obfity, jasny; obecny cukier. [Clarke], [Phatak].
• Świąd u osób z cukromoczem; skóra sucha i swędząca. [Clarke].
• Poprawa parametrów moczu równolegle z ustępowaniem dolegliwości żołądkowych (wskaźnik stanu). [Clarke].
• Pieczenie ujścia cewki moczowej wskutek kwaśności. [Allen].

Objawy kobiece

• Poranne nudności ciążowe — ślinotok — kwaśne, wodniste zarzucanie treści — poprawa po jedzeniu w małych ilościach. [Clarke], [Phatak].
• Afty w gardle i na dziąsłach w ciąży. [Hering].
• Nudności nasilają się z początkiem miesiączki; łagodnieją pod wpływem diety. [Clarke].
• Niechęć do zapachów gotowania — rano — poprawa po jedzeniu. [Clarke].
• Świąd sromu w stanach cukrzycowych. [Clarke].
• Poprawa — po suchym toście przed wstaniem z łóżka. [Clarke].

Objawy ogólne / Kończyny / Sen

• Pogorszenie rano; pogorszenie na czczo; poprawa po jedzeniu — zasadnicza biegunowość obrazu. [Clarke], [Allen].
• Ruch (samochód, podróż morska); świeże powietrze + bezruch — poprawa. [Boericke], [Clarke].
• Osłabienie — rano; ciężkość kończyn; poprawa po śniadaniu. [Hughes].
• Sen — nie przynosi wypoczynku; budzi się z nudnościami; ponownie zasypia po jedzeniu. [Allen], [Clarke].
• Skóra — kwaśny pot; świąd w cukrzycy. [Clarke], [Phatak].
• Dieta — pogorszenie po słodyczach, tłustym mleku i ciastach; poprawa po prostym, suchym pożywieniu. [Phatak].

Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–1879): fragmenty prób lekowych; nadkwaśność żołądka; poranne nudności; ślinotok; wodniste zarzucanie treści; modalności.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–1891): potwierdzenia kliniczne — poranne nudności ciążowe ze ślinotokiem; afty; kwaśność.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): pełny obraz leku — poranna poprawa po jedzeniu; cukrzyca z objawami żołądkowymi; choroba lokomocyjna; wskazówki dietetyczne.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — poranne nudności, poprawa po śniadaniu; choroba lokomocyjna; kwaśność; relacje między lekami.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): farmakologia — przemiany kwasu mlekowego; zmęczenie i ciężkość; stany przebiegające z kwaśnością; uwagi terapeutyczne.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (XX w.): zwięzłe objawy charakterystyczne — pogorszenie rano i na czczo; poprawa po jedzeniu; pogorszenie po słodyczach i ciastach; związki z cukrzycą.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): objawy ogólne — poranne pogorszenie; choroba lokomocyjna; porównania z Robinia i Iris.
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): grupa leków związanych z cukrzycą; apatia; wskazówki kliniczne dotyczące Lac-ac. w niestrawności z cukromoczem.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (początek XX w.): postępowanie w nudnościach ciążowych; dieta i strategie dawkowania.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): porównania leków o powinowactwie do żołądka; wskazania i modalności w ciąży.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): zabarwienie miazmatyczne; różnicowanie z Nux-v., Phos-ac., Robinia w zakresie dolegliwości żołądkowych.
Lippe, A. von — Keynotes and Characteristics (koniec XIX w.): dobór według objawów charakterystycznych — poranne nudności, poprawa po śniadaniu; stan przebiegający z kwaśnością; ślinotok.