• Psychika i układ nerwowy (nadmierna czujność; podejrzliwość; wypatrywanie zagrożeń) — Spostrzegawczość ukierunkowana na zagrożenia, z nieufną rezerwą wobec pytań lub autorytetów; pacjent może czuć się stale oceniany lub narażony na naruszenie swojej przestrzeni (zob. Umysł; Sen). [Trotter] [Hatherly]
• Przynależność a odrzucenie (zranienie związane z watahą; tożsamość outsidera) — Zasadnicza wrażliwość na wykluczenie, wypędzenie, nieufność innych lub postrzeganie jako kogoś „niebezpiecznego”; pacjent może porzucać pierwszy, aby samemu nie zostać porzuconym (zob. Umysł; Objawy ogólne). [Trotter] [Spurling]
• Granice (naruszenie przestrzeni ↔ ukrywanie się ↔ odsłonięcie się) — Wyraźna reaktywność na bycie obserwowanym, nadzorowanym, na naruszanie własnej przestrzeni, wypytywanie lub „zdemaskowanie”; silna potrzeba prywatności i decydowania o tym, kogo się do siebie dopuszcza (zob. Umysł; Sny; Objawy ogólne). [Hatherly] [Spurling]
• Życie senne (intruzi; niebezpieczeństwo; przemoc; zwierzęta; obrazy zębów) — Sny nabierają dużego znaczenia diagnostycznego i często odzwierciedlają zasadniczy stan wyraźniej niż relacja dotycząca życia na jawie (zob. Sny). [Trotter] [Spurling]
• Układ przedsionkowy (choroba lokomocyjna; nietolerancja podróży) — Nudności lub zawroty głowy, szczególnie przy braku kontroli nad sytuacją, często odzwierciedlają dynamikę nieufności i obrony (zob. Żołądek; Objawy ogólne). [Schroyens]
• Nietolerancja pokarmowa (nadwrażliwość na pokarmy; zmienny apetyt) — Zaburzenia czynnościowe związane z napięciem i „fizjologią zagrożenia”, często z wyraźnymi modalnościami pokarmowymi (zob. Żołądek; Pokarmy i napoje). [Trotter]
• Nadmierne pobudzenie zmysłowe (hałas jako naruszenie granic) — Dźwięki i presja otoczenia mogą być odczuwane jako bezpośrednie wtargnięcie w układ nerwowy (zob. Uszy; Sen; Objawy ogólne). [Hatherly]
• Napięcie mięśniowo-szkieletowe a utrata napięcia (sztywność ↔ wiotkość) — Przeciwstawność usztywniania się i tworzenia ochronnego „pancerza”, po których następuje zwiotczenie; wzorce napięcia często łagodnieją pod wpływem ruchu i na świeżym powietrzu (zob. Plecy; Kończyny). [Hatherly]
• Intensywność relacji (zazdrość; poniżające targowanie się; potrzeba bycia „na pierwszym miejscu”) — Przywiązanie może przybierać rozpaczliwą postać, gdy miłość jest zagrożona; poczucie godności ustępuje miejsca zabieganiu o przychylność, a następnie wściekłości (zob. Umysł; Narządy płciowe męskie/żeńskie). [Trotter]

• Noc / późny wieczór (objawy ogólne i psychiczne) — Jaśniejsze myślenie i spokojniejsze funkcjonowanie, gdy świat cichnie i dociera mniej „sygnałów zagrożenia” (zob. Umysł; Sen). [Hatherly]
• Spacery na świeżym powietrzu (objawy ogólne) — Szczególnie w samotności; przywracają opanowanie i ograniczają naruszanie własnej przestrzeni (zob. Objawy ogólne). [Hatherly] [Spurling]
• Samotność z wyboru (psychika) — Ulga, gdy pacjent jest sam z własnej woli (nie został porzucony), ponieważ jego granice są bezpieczne (zob. Umysł). [Hatherly]
• Ruch i ćwiczenia fizyczne (objawy ogólne) — Ruch rozładowuje wewnętrzne napięcie i może stabilizować nastrój (zob. Kończyny; Sen). [Hatherly]
• Przejęcie kontroli nad kierunkiem i prędkością (objawy ogólne) — Dolegliwości podczas podróży mogą słabnąć, gdy pacjent „decyduje”, co odpowiada zależności między kontrolą a poczuciem bezpieczeństwa (zob. Żołądek). [Trotter]
• Ciche otoczenie (objawy ogólne) — Mniejszy hałas ogranicza pobudzenie obronne; możliwy staje się sen (zob. Uszy; Sen). [Hatherly]
• Świeże powietrze / „żywioły” (objawy ogólne) — Wielu pacjentów odzyskuje siły pod wpływem wiatru, pogody i przebywania na łonie nieujarzmionej natury, co zmniejsza wewnętrzny ucisk (zob. Objawy ogólne). [Hatherly]
• Ciepły kontakt z kimś zaufanym (psychika/objawy ogólne) — W poczuciu bezpieczeństwa bliskość fizyczna może uspokajać, lecz musi odbywać się na warunkach pacjenta (zob. Umysł). [Spurling]
• Uczciwość i jasne zasady etyczne (psychika) — Stan psychiczny uspokaja się, gdy szanowane są prawda i granice; oszustwo powoduje pogorszenie (zob. Umysł). [Trotter]

• Hałas (objawy ogólne) — Jest odczuwany jako naruszenie własnej przestrzeni i nasila czujność oraz drażliwość (zob. Uszy; Sen; Umysł). [Hatherly]
• Naruszanie przestrzeni / bycie obserwowanym / nadzór (psychika) — Wypytywanie, kontrole, urzędnicy i dociekliwe wywiady uruchamiają strategie obronne (zob. Umysł; Objawy ogólne). [Spurling] [Hatherly]
• Podróżowanie jako pasażer (objawy ogólne) — Utrata kontroli nasila nudności podczas podróży i lęk (zob. Żołądek). [Trotter]
• Poranne osłabienie (objawy ogólne) — Okres zwiększonej podatności na zranienie, z uczuciem ciężkości i brakiem sił, jakby znów trzeba było stawić czoła zagrożeniu (zob. Sen; Objawy ogólne). [Hatherly]
• Popołudniowy spadek sił (objawy ogólne) — Znużenie i drażliwość mogą narastać mimo zwykle dobrej wytrzymałości (zob. Objawy ogólne). [Hatherly]
• Zagrożenie relacji (psychika) — Zazdrość, upokorzenie i rozpaczliwe targowanie się, gdy uwaga drugiej osoby kieruje się gdzie indziej (zob. Umysł; Narządy płciowe męskie/żeńskie). [Trotter]
• Uwikłanie rodzinne / naruszanie granic (psychika) — Odżywa dawne zranienie związane z watahą; pacjent staje się podejrzliwy, napięty i reaktywny (zob. Umysł). [Spurling]
• Odsłonięcie się / „zdemaskowanie” (psychika) — Lęk przed wstydem lub karą; potrzeba ukrycia się, zatajenia czegoś lub kontrolowania tego, jak przedstawiana jest sytuacja (zob. Sny). [Hatherly]
• Samotność nie z wyboru (psychika) — Porzucenie różni się od samotności z wyboru i może wywołać załamanie lub panikę (zob. Umysł; Objawy ogólne). [Trotter]

Obraz Lac-lup. często określa doświadczenie zagrożonej przynależności: pacjent tęskni za własną wspólnotą, lecz spodziewa się odrzucenia, nieufności lub kary, jakby od wykluczenia dzielił go zawsze tylko jeden błąd. [Trotter] Rodzi to czujny, strategiczny sposób myślenia, pozwalający szybko odczytywać subtelne sygnały. Pacjent może wydawać się spokojny w niebezpieczeństwie, a zarazem wewnętrznie pozostawać w gotowości na wtargnięcie — paradoks ten odnotowano w opublikowanym omówieniu przypadku. [Trotter] Podejrzliwość nie jest jedynie „paranoją”, lecz zorganizowaną obroną: dociekliwe pytania, osoby reprezentujące władzę lub autorytet, formularze, kontrole czy cokolwiek przypominającego nadzór mogą natychmiast wywołać usztywnienie, nieufną rezerwę, postawę opozycyjną lub szybkie planowanie wyjścia z sytuacji. [Spurling] Granice nabierają zasadniczego znaczenia; pacjent może potrzebować prywatności, decydowania o dostępie do siebie i jasnych „zasad kontaktu”, odczuwając naruszenie, gdy inni bez pozwolenia wkraczają w jego sferę emocjonalną, fizyczną lub rozmowę. [Hatherly] Częsty jest czarno-biały podział moralny: ludzie są bezpieczni albo niebezpieczni, lojalni albo zdradliwi, należą do grupy albo są poza nią. Trudno tolerować „odcienie szarości”, gdy układ nerwowy pozostaje w stanie alarmowym; ta sztywność może wyraźnie łagodnieć, gdy lek jest właściwie dobrany. [Trotter] W miłości stan odpowiadający obrazowi wilka może prowadzić do utraty godności: zazdrość i lęk przed utratą uprzywilejowanego miejsca w uwadze ukochanej osoby mogą skłaniać do poniżającego targowania się, a następnie do wściekłości na siebie za tak wielką potrzebę bliskości. [Trotter] Równocześnie może występować głęboka potrzeba ochrony bezbronnych oraz silna więź ze zwierzętami lub skłonność do ról „uzdrowiciela”, szczególnie gdy dotyk i intuicja wydają się bezpieczniejsze niż słowa. Odzwierciedla to próbę nawiązania więzi bez odsłaniania się. [Spurling] Modalności często dokładnie odpowiadają stanowi psychicznemu: hałas i naruszanie granic powodują pogorszenie, odbierane jako bezpośrednia inwazja na układ nerwowy; samotny spacer na świeżym powietrzu i nocna cisza przywracają opanowanie. [Hatherly] Wskazówką w analizie przypadku jest sytuacja, w której sny i wypowiedzi pacjenta wielokrotnie powracają do intruzów, zagrożenia na granicy, obrazów przemocy lub „zdemaskowania”, podczas gdy życie na jawie jest zorganizowane wokół unikania odsłonięcia się. [Trotter]

Objawy ze strony głowy, jeśli występują, często wpisują się we wzorzec łączący stres z dolegliwościami trawiennymi lub nadmiernym pobudzeniem, zamiast przybierać postać wyraźnie zlokalizowanej migreny. [Trotter] Pacjent może opisywać ciężkość lub ucisk towarzyszące porannemu okresowi większej podatności na zranienie albo popołudniowemu spadkowi sił, jakby organizm nie był w stanie utrzymywać czujności przez cały dzień. [Hatherly] Hałas może nasilać dolegliwości głowy nie tylko jako bodziec zmysłowy wyzwalający ból, lecz także jako naruszenie granic, które zmusza układ nerwowy do pobudzenia obronnego, zwiększając napięcie i odczuwanie bólu. [Hatherly] Objawy ze strony głowy mogą łagodnieć podczas spaceru na świeżym powietrzu, który działa ogólnie regulująco i odpowiada szerszej modalności poprawy pod wpływem świeżego powietrza i ruchu. [Hatherly] Gdy podróż wywołuje ból głowy wraz z nudnościami, należy rozważyć, czy zasadniczą rolę odgrywają zaburzenia przedsionkowe, zwłaszcza gdy podróżowanie jako pasażer powoduje pogorszenie, a sprawowanie kontroli — poprawę. [Trotter] Praktyk powinien wymagać potwierdzających objawów współwystępujących: te same motywy granic, charakterystyczny wzorzec snów i wyraźne modalności ogólne muszą być obecne, aby objawy ze strony głowy istotnie przemawiały za Lac-lup. [Hahnemann]

Dolegliwości oczne zwykle mają charakter wtórny i często pojawiają się wraz ze zmęczeniem, czujnością i nadmiernym pobudzeniem, szczególnie gdy pacjent czuje się obserwowany lub pod presją. [Spurling] Dyskomfort wzrokowy może zmieniać się w tych samych porach, które opisano w objawach ogólnych (poranne osłabienie, popołudniowy spadek sił), i łagodnieć w ciszy nocnej, równolegle z lepszym funkcjonowaniem psychicznym, gdy dociera mniej sygnałów zagrożenia. [Hatherly] W niektórych przypadkach objawy oczne są odczuwane tak, jakby „docierało zbyt wiele bodźców”, co jest zgodne z charakterystyczną dla obrazu leku wrażliwością na granice i motywem zmysłowego wtargnięcia. [Hatherly] Jeśli przeciążeniu wzroku towarzyszą zawroty głowy, może to być część zespołu objawów przedsionkowych, który wywołuje również chorobę lokomocyjną; należy odpowiednio uwzględnić to w ocenie całości objawów. [Trotter] Objawy oczne mają znaczenie potwierdzające, gdy wykazują te same modalności (pogorszenie pod wpływem hałasu, poprawa na świeżym powietrzu i pod wpływem ruchu), a nie występują jako odosobniona patologia. [Hughes]

Wrażliwość na dźwięki może być znaczna; hałas jest odczuwany jako naruszenie własnej przestrzeni i natychmiast nasila drażliwość, czujność oraz zaburzenia snu. [Hatherly] Pacjent może wydawać się spokojny, lecz wewnętrznie napina się i staje reaktywny pod wpływem stałego hałasu, nagromadzenia dźwięków lub nagłych, zaskakujących bodźców. [Hatherly] Cisza często przynosi nieproporcjonalnie dużą ulgę, co odpowiada ogólniejszej poprawie w spokoju i rytmowi poprawy nocnej. [Hatherly] Jeśli objawy ze strony uszu przybierają postać zawrotów głowy lub nudności podczas ruchu, należy rozważyć ich związek z układem przedsionkowym i odróżnić je od czysto miejscowej choroby ucha. [Trotter] Objawy ze strony uszu należy potwierdzać przez ich powiązanie z charakterystycznym wzorcem snów i stanem zagrożenia granic; bez nich nie są swoiste. [Hahnemann]

Objawy nosowe nie należą stale do objawów wiodących, jednak u niektórych pacjentów występują reaktywność zmysłowa, dyskomfort w zamkniętych lub niewietrzonych pomieszczeniach oraz ulga na świeżym powietrzu. Odpowiada to szerszemu objawowi ogólnemu: „na dworze odzyskuję siły”. [Hatherly] Osoby stale wypatrujące zagrożeń mogą odczuwać wyostrzenie węchu, jakby nieustannie „węszyły” niebezpieczeństwo; ma to znaczenie tylko wtedy, gdy jest zgodne z szerszym obrazem stanu pacjenta i powtarza się. [Spurling] Nos nabiera znaczenia klinicznego głównie jako dodatkowe potwierdzenie nadmiernej czujności zmysłowej i reaktywności na otoczenie. [Hughes]

Twarz może mieć wyraz nieufnej rezerwy i oceny, niekiedy z uderzającym bezruchem, przy uważnym odczytywaniu innych osób, jakby pacjent oceniał zagrożenie i miejsce w hierarchii. [Spurling] W sytuacji zagrożenia relacji lub poczucia odsłonięcia się twarz może się napinać i twardnieć, a następnie łagodnieć, gdy powraca bezpieczeństwo, odzwierciedlając wahanie między obroną a tęsknotą. [Trotter] Gdy pomocne okazują się muzyka, dźwięki sakralne lub uwolnienie emocji, napięcie twarzy może ustępować wraz z płaczem, co sugeruje, że obronna powierzchowność skrywa głęboki smutek i lęk przed odrzuceniem. [Hatherly] Cechy te mają znaczenie potwierdzające, a nie rozstrzygające, i należy je uwzględniać w kontekście całości objawów. [Hahnemann]

Jama ustna może odzwierciedlać tłumione napięcie: zaciskanie szczęk, suchość w ustach podczas lęku i poczucie powstrzymywania słów, gdy pacjent jest wypytywany lub obserwowany. [Spurling] Niektórzy pacjenci odczuwają słowa jako niebezpieczne, ponieważ mogą ich odsłonić; wówczas ciało „mówi” poprzez napięcie, a jama ustna staje się częścią fizjologicznego wymiaru granic. [Hatherly] Pacjent może przedkładać dotyk lub działanie nad słowne wyjaśnienia, szczególnie w kontakcie z praktykami, i opierać się kwestionariuszom lub dociekliwym wywiadom. Ponownie wiąże to napięcie w obrębie jamy ustnej z motywem naruszania własnej przestrzeni. [Spurling] Objawy ze strony jamy ustnej przemawiają za doborem leku, gdy nasilają się i słabną zgodnie z tymi samymi modalnościami (pogorszenie pod wpływem hałasu i naruszania granic; poprawa w ciszy i w nocy). [Hatherly]

Objawy dotyczące zębów mogą być wyraźniejsze w snach niż w rzeczywistych dolegliwościach na jawie. Powracające obrazy łamania, kruszenia lub uszkadzania zębów mogą stanowić charakterystyczny wyraz tłumionej wściekłości i lęku przed odwetem. [Trotter] Takie sny są cenne klinicznie, gdy się powtarzają i gdy relacja z życia na jawie obejmuje upokorzenie, zazdrość, naruszanie granic lub konieczność ukrywania gniewu, aby pozostać „w watasze”. [Trotter] Jeśli występuje rzeczywista nadwrażliwość zębów, należy repertoryzować ją zgodnie z jej własnymi modalnościami, jednak charakterystyczny wzorzec snów może nadal silnie potwierdzać stan konstytucjonalny. [Hahnemann]

Ucisk w gardle może pojawiać się podczas przesłuchiwania, konfliktu lub odsłonięcia się, jakby dla zachowania bezpieczeństwa trzeba było przełykać słowa i pozostać w ukryciu. [Spurling] Może to przybierać postać uczucia zwężenia, dławienia lub trudności w wyrażaniu emocji pod nadzorem albo w kontakcie z osobami reprezentującymi władzę lub autorytet; ponownie odzwierciedla to naruszenie granic, a nie miejscowy stan zapalny. [Hatherly] Objawy gardłowe często łagodnieją w ciszy i po opuszczeniu otoczenia wywierającego presję, co odpowiada ogólnej dla obrazu leku poprawie w spokoju i na świeżym powietrzu. [Hatherly] Gardło staje się użyteczne diagnostycznie, gdy wyraźnie wpisuje się w ten sam wzorzec naruszania granic i zagrożenia, a nie stanowi jedynie przypadkowej dolegliwości. [Hughes]

Żołądek jest częstym punktem wyjścia do rozpoznania obrazu Lac-lup. na poziomie fizycznym, zwłaszcza gdy podróż, utrata kontroli i lęk łączą się z nudnościami lub chorobą lokomocyjną. Szczególnie istotne jest pogorszenie podczas podróżowania jako pasażer i poprawa przy zachowaniu kontroli. [Trotter] Zaburzenia trawienne mogą również odzwierciedlać obciążenie wynikające z nieustannej czujności: zmienny apetyt, określone nietolerancje i zaburzenia czynnościowe w sytuacji zagrożenia relacji lub stresu związanego z byciem obserwowanym. [Trotter] W takich przypadkach spacer na świeżym powietrzu może łagodzić nudności i uspokajać organizm; ta modalność bezpośrednio łączy objawy żołądkowe z ogólnym stanem charakterystycznym dla leku. [Hatherly] W czasie choroby pacjenci mogą szybko zacząć przewidywać najgorsze, nie z powodu skłonności do dramatyzowania, lecz dlatego, że choroba oznacza zależność i utratę kontroli, co ponownie uruchamia lęk przed brakiem bezpieczeństwa w grupie. [Spurling] Objawom żołądkowym należy przypisywać znaczenie wtedy, gdy są charakterystyczne — mają wyraźne modalności i jednoznaczne czynniki wyzwalające — oraz gdy powracają wraz ze swoistym obrazem psychicznym i obrazem snów. [Hahnemann]

Napięcie i skurcze brzucha mogą towarzyszyć stanowi poczucia naruszenia granic i zagrożenia, a brzuch jest odczuwany jako miejsce, w którym skupiają się lęk, obronne napięcie lub poczucie bezbronności. [Spurling] Wzdęcie lub dyskomfort mogą nasilać się w zamkniętych pomieszczeniach, w tłumie albo wtedy, gdy pacjent czuje się obserwowany, i ustępować po opuszczeniu tego otoczenia oraz spacerze na świeżym powietrzu. [Hatherly] Objawy brzuszne mogą odzwierciedlać biegunowość między obroną a załamaniem: silne napięcie obronne pod presją, a następnie nagłe uczucie pustki lub zapadania się przy poczuciu opuszczenia. [Trotter] Te objawy nabierają znaczenia, gdy występują w tych samych porach — poranne osłabienie, popołudniowy spadek sił — i wykazują te same modalności: pogorszenie pod wpływem hałasu i naruszania granic; poprawę w ciszy, nocą i na świeżym powietrzu. [Hatherly] Jak zawsze, bez zasadniczych cech obrazu psychicznego i potwierdzenia w snach objawy brzuszne nie są dostatecznie swoiste dla Lac-lup. [Hughes]

Objawy ze strony układu moczowego mają zwykle znaczenie drugorzędne i przybierają postać naglącego lub częstego parcia na mocz w okresach nasilenia lęku, szczególnie w związku z utratą kontroli lub postrzeganym zagrożeniem. [Spurling] Stanowią potwierdzenie obrazu, gdy ich czas występowania i czynniki wyzwalające są ściśle określone, a objawy słabną w cichych godzinach nocnych lub po regenerującym spacerze na świeżym powietrzu. [Hatherly]

Czynność odbytnicy może zmieniać się wraz z fizjologiczną reakcją na stres: zaparcie wynika z napinania się i wstrzymywania, natomiast luźne stolce pojawiają się, gdy lęk i zagrożenie przekraczają zdolność utrzymania kontroli. [Hughes] Praktyczną wskazówką potwierdzającą jest to, czy zmiany wypróżnień towarzyszą naruszaniu granic, burzliwym wydarzeniom w relacjach lub stresowi związanemu z byciem obserwowanym oraz czy ustępują po odzyskaniu poczucia bezpieczeństwa, w ciszy i podczas spaceru na świeżym powietrzu. [Hatherly] Nawet niewielkie objawy jelitowe mogą potwierdzać, że stan charakterystyczny dla leku obejmuje cały organizm: pozostaje on w gotowości obronnej, co znajduje odzwierciedlenie w trawieniu. [Trotter]

U mężczyzn mogą wyraźnie zaznaczać się motywy pozycji w hierarchii, godności i upokorzenia: potrzeba szacunku i pozostawania „pierwszym” w relacji, z zazdrością i wściekłością, gdy własna pozycja wydaje się zagrożona. [Trotter] Mężczyzna może również opisywać zasady oparte na lojalności („moje słowo jest prawem”) i gwałtownie reagować na oszustwo, co odzwierciedla zależność przetrwania watahy od wzajemnego zaufania. [Trotter] Pod wpływem stresu może się wycofywać, stawać się podejrzliwy lub nagle zrywać więzi, aby uniknąć odtrącenia, a następnie dotkliwie cierpieć z powodu samotności, której nie wybrał. [Spurling] Do częstych fizycznych cech potwierdzających należą nadwrażliwość na hałas, nudności w podróży oraz poprawa na świeżym powietrzu i w ruchu. [Hatherly]

U kobiet charakterystyczny dla leków z mleka motyw przywiązania może być nasilony przez motywy wilcze: tęsknotę za głęboką więzią i dotykiem, a następnie lęk przed odsłonięciem się i gwałtowne wycofanie, gdy bliskość zaczyna wydawać się niebezpieczna. [Spurling] Zagrożenie relacji może wywoływać burzliwe napady zazdrości i upokarzające próby negocjowania jej utrzymania, po których pojawia się wstręt do siebie; powtarzalność tego wzorca stanowi wyraźną wskazówkę kliniczną. [Trotter] Natarczywe bodźce zmysłowe — hałas, napór tłumu — mogą powodować pogorszenie przed miesiączką, natomiast ruch i spacery na świeżym powietrzu mogą stabilizować nastrój i zmniejszać napięcie wewnętrzne, zgodnie z ogólnymi modalnościami poprawy. [Hatherly] Motywy macierzyńskie mogą wyrażać się w zaciekłej ochronie bezbronnych, a jednocześnie w obawie, że własna „dzikość” zostanie osądzona, ukarana lub uznana za podstawę wykluczenia, co nasila konflikt między ukrywaniem się a odsłonięciem. [Hatherly] Cechy te muszą znajdować oparcie w jednoznacznych modalnościach i wyraźnie charakterystycznym obrazie snów; bez nich wybór leku staje się spekulacją. [Hahnemann]

Pod presją może pojawiać się uczucie skrępowanego oddechu, które wyraźnie ustępuje na świeżym powietrzu, odzwierciedlając zasadniczy objaw ogólny: „przestrzeń przywraca mi równowagę”. [Hatherly] Po ustąpieniu niebezpieczeństwa można zaobserwować wzdychanie lub potrzebę głębokiego oddychania, co odpowiada obrazowi organizmu wielokrotnie wychodzącego ze stanu obronnego pobudzenia. [Spurling]

Kołatanie serca lub wyraźne odczuwanie jego bicia może pojawiać się w sytuacjach zazdrości, zagrożenia lub konfrontacji, gdy organizm szybko przechodzi w stan pobudzenia typu „walcz albo uciekaj”. [Spurling] Kluczowe jest nie samo kołatanie, lecz jego kontekst: naruszenie granic, upokorzenie, bycie obserwowanym lub utrata kontroli w podróży, z ulgą w cichych godzinach nocnych. [Hatherly]

Objawy w klatce piersiowej mogą odzwierciedlać załamanie związane z opuszczeniem: uczucie próżni lub zapadania się, gdy doświadcza się niechcianej samotności, w przeciwieństwie do ciepła i rozszerzania się, gdy powraca bezpieczna więź. [Trotter] Podczas wypytywania lub obserwowania może pojawiać się ucisk, jak gdyby oddech musiał stać się bezgłośny, aby uniknąć wykrycia. [Spurling] Poprawa na świeżym powietrzu i w ruchu, jeśli występuje, stanowi potwierdzenie obrazu, odpowiadając ogólnym modalnościom i charakterystycznej dla leku potrzebie przestrzeni. [Hatherly]

Napięcie pleców może odzwierciedlać postawę obronną: sztywność i napięcie tworzące jakby pancerz podczas bycia obserwowanym lub zagrożenia relacji, ustępujące w ruchu i podczas spaceru na świeżym powietrzu. [Hatherly] Kręgosłup może być odczuwany jako oś siły, która nie może się „ugiąć”, a ból może nasilać się, gdy osoba jest zmuszona pozostawać w bezruchu, czuje się obserwowana lub uwięziona. [Spurling] Poprawa pod wpływem ćwiczeń ma znaczenie, gdy jest stała i towarzyszy jej uspokojenie psychiczne, a nie jedynie ulga mechaniczna. [Hatherly]

Niepokój ruchowy i potrzeba ruchu mogą być silne: nogi jakby domagały się biegania, chodzenia tam i z powrotem, wędrowania lub rozładowania napięcia, zwłaszcza gdy myśli o zagrożeniu tłoczą się w umyśle. [Hatherly] Kończyny mogą wydawać się ciężkie w porannej fazie zwiększonej podatności na zranienie, z poprawą później lub po spacerze, co ponownie odpowiada ogólnym modalnościom czasowym. [Hatherly] Objawy napięcia — bolesne kurcze mięśni, napinanie się w gotowości obronnej, sztywność — mogą nasilać się pod wpływem hałasu i naruszania granic, a ustępować na świeżym powietrzu i przy zachowaniu autonomii, stając się fizycznym potwierdzeniem zasadniczego stanu. [Spurling]

Objawy skórne, jeśli występują, często odzwierciedlają motyw granic: wrażliwość na odsłonięcie, reaktywność pod wpływem stresu oraz poczucie, że powierzchnia ciała musi chronić to, co pod nią bezbronne. [Hatherly] W niektórych przypadkach dolegliwości skórne nasilają się, gdy pacjent czuje się obserwowany lub gdy ktoś narusza jego granice, i słabną po odzyskaniu prywatności oraz kontroli, co nadaje objawom skórnym znaczenie diagnostyczne wykraczające poza dermatologię. [Spurling] Prowadzący przypadek powinien odróżniać ten obraz od leków, w których objawy skórne mają znaczenie pierwszoplanowe; tutaj skóra jest narządem wyznaczającym granicę i odzwierciedlającym stan psychiczny, a jej modalności muszą odpowiadać zasadniczemu wzorcowi. [Hughes]

Sen w obrazie Lac-lup. często poprawia się, gdy świat cichnie i maleje liczba bodźców sygnalizujących zagrożenie; paradoksalnie noc może być porą największej jasności umysłu, natomiast ranek może przynosić ociężałość, osłabienie i niechęć, jakby trzeba było znów stawić czoło niebezpieczeństwom dnia. [Hatherly] Hałas może przerywać sen, będąc odczuwany jako bezpośrednie wtargnięcie w układ nerwowy; pacjent pozostaje napięty i nasłuchuje, nawet gdy jest wyczerpany. [Hatherly] Sny często zawierają cechy charakterystyczne leku i mogą dominować w obrazie snu: intruzi, niebezpieczeństwo za drzwiami, ukrywanie się, bycie obserwowanym, obrazy przemocy lub zwierzęta w niebezpieczeństwie, z utrzymującą się po przebudzeniu ostrożnością obronną lub poczuciem konieczności natychmiastowego działania. [Trotter] Gdy aktywne są zazdrość lub zagrożenie relacji, sen staje się sceną upokorzenia i lęku, z odtwarzaniem rozmaitych scenariuszy i niemożnością zaprzestania obronnej mobilizacji. [Spurling] Ważną oznaką kliniczną jest to, że przy właściwie dobranym leku poprawa snu dotyczy nie tylko jego długości, lecz także zdolności do rozluźnienia obrony własnych granic: rzadszego wzdrygania się, mniejszej potrzeby sprawdzania otoczenia, mniejszej liczby snów lękowych i łagodniejszego stanu o poranku. [Trotter] Poprawa ta często przebiega zgodnie z modalnościami: cisza, samotność z wyboru i ruch na świeżym powietrzu zaczynają rzeczywiście regenerować, zamiast pozostawać jedynie preferencjami. [Hatherly] U pacjentów o bardzo nasilonej czujności należy zachować ostrożność przy powtarzaniu dawek, ponieważ narzucanie dawkowania może być odbierane jako naruszenie granic i nasilać obronność oraz zaburzenia snu. [Hahnemann]

Sny często należą do najbardziej charakterystycznych cech Lac-lup. Powracają w nich motywy intruzów, niebezpieczeństwa, pościgu, ukrywania się, odsłonięcia, przemocy i zwierząt, odzwierciedlające doświadczane na jawie naruszanie granic i postrzeganie zagrożenia. [Trotter] Sny mogą wydawać się niezwykle rzeczywiste i nadawać następnemu dniu ton obronnej ostrożności oraz nieustannego sprawdzania otoczenia, jak gdyby układ nerwowy pozostawał w pogotowiu po zakończeniu snu. [Spurling] Może powracać motyw zębów — łamiących się lub kruszących — jako symbolu tłumionej wściekłości i lęku przed wyrażeniem agresji, zwłaszcza gdy pacjent uważa, że gniew doprowadzi do kary lub wykluczenia. [Trotter] Mogą pojawiać się sny o ratowaniu bezbronnych zwierząt, odpowiadające charakterystycznej dla leku opiekuńczości i potrzebie uzdrawiania; należy je interpretować na podstawie pozostającego po nich śladu emocjonalnego, a nie wyłącznie ich poetyckiej wymowy. [Spurling] Obraz snów zyskuje dużą wartość diagnostyczną, gdy jest powtarzalny, odpowiada przeżyciom na jawie i poprawia się w miarę działania leku, potwierdzając kierunek zdrowienia. [Morrison]

Nie ustalono stałego objawu charakterystycznego dotyczącego gorączki; dobór leku w stanach ostrych powinien nadal opierać się na charakterystycznym stanie psychicznym — poczuciu zagrożenia, naruszania granic i obronnej czujności — oraz modalnościach, a nie wyłącznie na przebiegu gorączki. [Hahnemann]

Uczucie gorąca i zimna może podążać za stanami pobudzenia: rozgrzanie i niepokój w chwilach nasilenia zagrożenia, a uczucie zimna lub załamanie sił po długotrwałej czujności. Objawy te mają wartość potwierdzającą tylko wtedy, gdy są wyraźnie związane z głównymi czynnikami wyzwalającymi i wykazują te same modalności. [Hughes]

Wzorce związane z jedzeniem mogą odzwierciedlać charakterystyczną dla leku fizjologię obrony: apetyt może być zmienny, trawienie stawać się wrażliwe pod wpływem stresu, a niektóre pokarmy powodować pogorszenie w sposób charakterystyczny dla danej osoby. [Trotter] Istotne jest nie zbieranie przypadkowych rubryk dotyczących pokarmów, lecz potwierdzenie, że pogorszenie po jedzeniu mieści się w tym samym stanie poczucia naruszenia granic i zagrożenia, a poprawę przynoszą te same czynniki regenerujące: cisza nocy, spacer na świeżym powietrzu i autonomia. [Hahnemann]

Objawy ogólne Lac-lup. tworzą obraz organizmu nastawionego na przetrwanie poprzez obronę własnych granic: uważność, czujność i gotowość do ruchu łączą się z okresami zmęczenia, gdy organizm opada z sił, nie mogąc dłużej podtrzymywać obrony. [Hatherly] Najbardziej praktycznym potwierdzeniem są modalności: poprawa nocą i w ciszy; poprawa na świeżym powietrzu i podczas chodzenia, często samotnie; pogorszenie pod wpływem hałasu; pogorszenie przy naruszaniu granic, obserwowaniu i wypytywaniu; pogorszenie podczas podróży w roli pasażera; pogorszenie w sytuacji zagrożenia relacji i lęku przed utratą pozycji lub przynależności. [Hatherly] [Spurling] Uderzająca jest zasadnicza biegunowość: samotność z wyboru regeneruje, natomiast samotność niechciana — opuszczenie — prowadzi do załamania, paniki, rozpaczy lub upokarzających prób negocjowania utrzymania więzi. Pokazuje to, że „bycie samemu” nie oznacza w tym leku jednej rubryki, lecz dwie różne rzeczywistości. [Trotter] Nietolerancja podróży nabiera szczególnego znaczenia, gdy wiąże się z kontrolą i nieufnością, a nie jedynie z nudnościami; stanowi wówczas bardzo istotne dla doboru leku połączenie fizycznej i psychicznej całości objawów. [Trotter] Osoba w obrazie leku może sprawiać wrażenie silnej i kierującej się instynktem, a nawet spokojnej w niebezpieczeństwie, jednak spokój ten jest często funkcjonalną reakcją znieruchomienia lub usztywnioną gotowością. Przy właściwie dobranym leku organizm staje się mniej napięty obronnie, mniej reaktywny i bardziej zdolny do tworzenia bezpiecznych więzi bez lęku przed odsłonięciem się. [Morrison] Poprawa często rozpoczyna się od zmniejszenia czujności i lepszego snu, następnie pojawia się większy spokój w relacjach, a dopiero później stabilniejsze trawienie i lepsza tolerancja bodźców zmysłowych. [Trotter] Taka kolejność jest klinicznie pomocna przy ocenie wizyt kontrolnych i planowaniu powtarzania dawek. [Hahnemann]

Etiologia: naruszenie granic, zagrożenie, odtrącenie

• Stram. — Motywy przerażenia i przemocy, lecz stan Stram. jest bardziej gwałtowny, ostry i paniczny; w Lac-lup. przeważają strategia, ostrożność obronna i zagrożenie przynależności do watahy. [Hughes] [Trotter]
• Lyss. — Intensywność charakterystyczna dla wścieklizny oraz obrazy lęku i przemocy; wybierać, gdy dominują gryzienie i agresja, a stan jest bardziej ostry i wybuchowy niż utrzymująca się wilcza czujność w obronie granic. [Trotter]

Umysł: ostrożność obronna, podejrzliwość, naruszenie granic

• Nat-m. — Wycofanie i upodobanie do samotności, lecz Nat-m. jest bardziej zamknięty w żalu i samowystarczalny emocjonalnie; w Lac-lup. silniejsze są motywy naruszania granic, czujność i sny o zagrożeniu. [Kent] [Trotter]
• Staph. — Naruszenie granic i tłumione oburzenie, lecz w Staph. silniej zaznaczają się milczące znoszenie uraz i wrażliwość na zniewagę; w Lac-lup. — strategia przetrwania i zranienie w relacji z watahą. [Kent] [Spurling]
• Anac. — Podejrzliwość i impulsy odwetowe, jednak Anac. cechuje konflikt wewnętrzny i „dwie wole”; obraz Lac-lup. skupia się wokół zagrożenia przynależności i odsłonięcia się. [Kent] [Trotter]

Objawy charakterystyczne: sny i natarczywe bodźce zmysłowe

• Calc. — Lęk i brak poczucia bezpieczeństwa z potrzebą ochrony, lecz w Calc. przeważają zależność i fizyczna marzliwość; w Lac-lup. — czujność, potrzeba wędrowania i zranienie wynikające z naruszenia granic, ze snami o intruzach. [Kent] [Trotter]
• Med. — Dzikość i ryzyko, lecz Med. skłania się ku skrajnościom bez równie charakterystycznych motywów obserwowania i intruzów oraz zranienia wskutek odtrącenia przez watahę. [Sankaran] [Trotter]

Leki z mleka

• Lac-c. — Dewaluowanie siebie i wrażliwość w relacjach; Lac-lup. jest bardziej nieufny, nastawiony na strategię, a jego obraz wyraźniej określają naruszenie granic, odsłonięcie się i sny o zagrożeniu. [Hatherly] [Trotter]
• Lac-f. — Autonomia i wycofanie; Lac-lup. wycofuje się z powodu niebezpieczeństwa i lęku przed odtrąceniem, a zarazem dotkliwie cierpi wskutek opuszczenia i zagrożenia. [Hatherly] [Spurling]

Różnicowanie w chorobie lokomocyjnej

• Coccul. — Klasyczne nudności w podróży z osłabieniem; Lac-lup. wyróżnia motyw kontroli i nieufności oraz szerszy obraz zagrożenia i obrony granic. [Kent] [Trotter]

• Lek dopełniający: Lac-c. — Gdy dominują charakterystyczne dla leków z mleka motywy więzi, Lac-c. może działać dopełniająco, lecz obraz Lac-lup. należy potwierdzić na podstawie charakterystycznych motywów zagrożenia, naruszania granic i snów. [Hatherly]
• Lek dopełniający: Carc. — Gdy po złagodzeniu ostrej czujności w obronie granic zaczynają dominować perfekcjonizm i wytrzymałość; ponownie ocenić całość objawów. [Sankaran]
• Dobrze działa po: Nat-m. — Gdy ustępują kolejne warstwy żalu, a pozostaje głębszy wzorzec zagrożenia przynależności, obraz Lac-lup. może stać się wyraźniejszy. [Kent] [Trotter]
• Ostrożność ze względu na możliwość antidotowania: nadmierne wypytywanie podczas zbierania wywiadu — Nie chodzi o niezgodność leków, lecz o przestrogę dotyczącą prowadzenia przypadku: zbyt dociekliwe wypytywanie może nasilać obronność i utrudniać odpowiedź na lek. [Spurling]
• Do rozważenia jako leczenie interkurencyjne: ostre nasilenia przerażenia — Jeśli przez krótki czas dominują silny lęk i obrazy przemocy, może być potrzebny lek na stan ostry, a następnie powrót do konstytucyjnego Lac-lup., gdy zasadniczy stan się utrzymuje. [Trotter]
• Ostrożność przy powtarzaniu dawek: pacjenci wrażliwi, o nadmiernej czujności — Czekać i obserwować; unikać narzucania kolejnych dawek, gdy organizm odbiera ich podawanie jako naruszenie granic. [Hahnemann]

W pierwszej kolejności należy uwzględnić: (1) poczucie tożsamości naznaczone odrzuceniem lub wykluczeniem, (2) wrażliwość związaną z naruszaniem granic, ukrywaniem się i byciem odsłoniętym, (3) charakterystyczny wzorzec snów o intruzach, niebezpieczeństwie, przemocy, zwierzętach i zębach oraz (4) wyraźne modalności: poprawę w nocy, w ciszy i podczas chodzenia na świeżym powietrzu; pogorszenie pod wpływem hałasu i inwigilacji; pogorszenie podczas podróży w roli pasażera. [Trotter] [Spurling] Repertorium należy wykorzystywać do weryfikacji, zwłaszcza w odniesieniu do choroby lokomocyjnej, pogorszenia pod wpływem hałasu, snów o intruzach i modalności czasowych, ale nie dopasowywać repertoryzacji tak, by za wszelką cenę uzyskać ten lek — wybór powinien znajdować potwierdzenie w rzeczywistych doświadczeniach pacjenta i powracających w jego wypowiedziach sformułowaniach. [Schroyens] Przy dawkowaniu należy zachować autonomię pacjenta: osoby o wzmożonej czujności mogą odbierać zbyt nakazowe zalecenia dotyczące powtarzania dawek jako naruszenie granic; pojedyncza dawka i obserwacja często lepiej odpowiadają potrzebie ochrony granic właściwej temu obrazowi leku. [Hahnemann]

Wskazówki z praktyki:

• Pacjent z wyrazistymi snami o naruszaniu jego przestrzeni, postawą obronną wobec urzędników i wyraźną ogólną poprawą podczas samotnego chodzenia na świeżym powietrzu → Lac-lup. [Spurling]
• Nudności podczas podróży, nasilające się w roli pasażera, z wyraźnymi odniesieniami do nieufności i kontroli w wypowiedziach oraz zazdrością w sytuacji zagrożenia związku → należy zdecydowanie rozważyć Lac-lup. [Trotter]
• Sny o przemocy lub z obrazami zębów, przy zachowaniu spokoju w niebezpieczeństwie i silnym pogorszeniu pod wpływem hałasu → Lac-lup. należy do głównych leków branych pod uwagę w różnicowaniu. [Trotter]

Umysł

• Umysł; podejrzliwość, nieufność — Zasadnicza postawa obronna, zwłaszcza wobec autorytetów i dociekliwego wypytywania. [Schroyens]
• Umysł; urojenia; jest obserwowany; jest śledzony wzrokiem — Główny motyw naruszania granic; gdy jest wyraźny, potwierdza poczucie ich naruszenia. [Schroyens]
• Umysł; lęk; niebezpieczeństwo; nadchodzące — Odpowiada stanowi poczucia „zagrożenia z zewnątrz”, gdy jest on trwały, a nie ma charakteru ostrej paniki. [Schroyens]
• Umysł; urojenia; jest ścigany — Łączy się z charakterystycznym wzorcem snów i czujnością na jawie. [Schroyens]
• Umysł; ucieczka; pragnienie — Planowanie drogi wyjścia i strategiczne wycofywanie się w obliczu zagrożenia. [Schroyens]
• Umysł; zazdrość — Wrażliwość na pozycję w hierarchii i przynależność, gdy miłość jest zagrożona. [Schroyens]
• Umysł; towarzystwo; niechęć do; a jednak pragnienie przynależności — Gdy jest wyraźnie wyrażona, potwierdza paradoks pragnienia przynależności i poczucia zagrożenia. [Trotter]
• Umysł; gniew; tłumiony — Obrazy zębów i przemocy w snach mogą odzwierciedlać tłumioną wściekłość. [Trotter]

Głowa

• Głowa; ból; hałas; pogorszenie — Hałas odczuwany jako naruszenie granic; należy potwierdzić ogólne pogorszenie pod jego wpływem. [Schroyens]
• Głowa; ciężkość; rano — Jeśli występuje, odpowiada porannej porze zwiększonej podatności na dolegliwości. [Schroyens]
• Głowa; ból; po południu; pogorszenie — Współwystępuje z popołudniowym spadkiem wytrzymałości. [Schroyens]
• Głowa; ból; ruch; pogorszenie — Łączy się z objawami przedsionkowymi i dolegliwościami podczas podróży. [Schroyens]
• Głowa; ból; świeże powietrze; poprawa — Często potwierdza regulujący wpływ przebywania na świeżym powietrzu jako modalność. [Schroyens]
• Głowa; ból; wysiłek umysłowy; pogorszenie — Obciążenie wynikające z czujności przejawia się uczuciem napięcia w głowie. [Schroyens]

Oczy

• Oczy; dolegliwości; ze zdenerwowania — Zmęczenie oczu jako część fizjologicznej reakcji na zagrożenie. [Schroyens]
• Oczy; dolegliwości; po południu; pogorszenie — Gdy powtarza się regularnie, wiąże się z porą występowania zmęczenia. [Schroyens]
• Oczy; widzenie; zamglone; podczas lęku — Objaw potwierdzający, gdy wiąże się z bodźcami odbieranymi jako naruszenie granic. [Schroyens]
• Oczy; światłowstręt; hałas i bodźce zewnętrzne powodują pogorszenie — Bodźce z otoczenia odbierane jako ingerencja w sferę zmysłową. [Schroyens]
• Oczy; dolegliwości; świeże powietrze; poprawa — Potwierdza ogólną modalność: „przebywanie na świeżym powietrzu przywraca równowagę”. [Schroyens]
• Oczy; drganie; powieki — Jeśli występuje, jest oznaką pobudzenia nerwowego. [Schroyens]

Uszy

• Uszy; wrażliwość; na hałas — Jedna z najbardziej przydatnych w praktyce cech potwierdzających wybór leku. [Schroyens]
• Uszy; hałas; pogorszenie — Potwierdza ogólne pogorszenie pod wpływem hałasu i łatwość zakłócania snu. [Schroyens]
• Zawroty głowy; ruch; podróżowanie; pogorszenie — Wskazuje na objawy związane z układem przedsionkowym. [Schroyens]
• Zawroty głowy; jazda powozem; pogorszenie — W tym kontekście można zbadać pogorszenie podczas jazdy w roli pasażera. [Schroyens]
• Uszy; bóle; nagłe; od hałasu — Jeśli występują, wzmacniają znaczenie modalności związanej z naruszaniem granic. [Schroyens]
• Uszy; słuch; wyostrzony — Motyw nadmiernej wrażliwości percepcyjnej, gdy jest klinicznie widoczny. [Schroyens]

Żołądek

• Żołądek; nudności; jazda powozem — Nudności podczas podróży; należy sprawdzić związek między rolą pasażera a poczuciem kontroli. [Schroyens]
• Żołądek; nudności; choroba morska — Jeśli występuje, silnie przemawia za przedsionkowym aspektem obrazu leku. [Schroyens]
• Żołądek; dolegliwości; z lęku — Fizjologiczna reakcja na zagrożenie przejawia się w trawieniu. [Schroyens]
• Żołądek; apetyt; zmienny — Potwierdza biegunowość, gdy zmiany powtarzają się i są charakterystyczne. [Schroyens]
• Żołądek; nudności; poprawa na świeżym powietrzu — Łączy się z poprawą podczas przebywania na świeżym powietrzu. [Schroyens]
• Żołądek; wymioty; ruch; pogorszenie — Wzmacnia znaczenie nietolerancji podróży jako zespołu objawów istotnego przy doborze leku. [Schroyens]

Plecy / Kończyny

• Plecy; sztywność; napięcie — Obronne napinanie ciała w obliczu zagrożenia; należy potwierdzić czynniki wyzwalające. [Schroyens]
• Plecy; ból; ruch; poprawa — Ruch jako sposób regulacji, gdy zależność ta jest stała. [Schroyens]
• Kończyny; niepokój ruchowy; nogi — Potrzeba poruszania się lub biegania w celu rozładowania napięcia. [Schroyens]
• Kończyny; osłabienie; rano — Odpowiada porze zwiększonej podatności na dolegliwości. [Schroyens]
• Kończyny; bolesne kurcze mięśni; ze zdenerwowania — Cielesny wyraz pobudzenia w odpowiedzi na zagrożenie. [Schroyens]
• Kończyny; ból; chodzenie; poprawa — Potwierdza ogólną poprawę pod wpływem chodzenia. [Schroyens]

Sen / Sny

• Sen; zakłócony; przez hałas — Sen łatwo zakłócany przez bodźce odbierane jako naruszenie granic. [Schroyens]
• Sen; nie przynosi wypoczynku — Częsty, gdy czujność nie pozwala wyjść ze stanu gotowości. [Schroyens]
• Sny; jest ścigany — Wyraźny objaw charakterystyczny, gdy się powtarza. [Schroyens]
• Sny; niebezpieczeństwo — Odzwierciedla fizjologiczną reakcję na zagrożenie i utrzymującą się po przebudzeniu postawę obronną. [Schroyens]
• Sny; złodzieje; intruzi — Charakterystyczny motyw naruszenia granic w wielu przypadkach Lac-lup. [Schroyens]
• Sny; zwierzęta — Zwłaszcza gdy wiążą się z motywami ratowania i ochrony. [Trotter]

Objawy ogólne

• Objawy ogólne; świeże powietrze; poprawa — Jedna z najbardziej przydatnych w praktyce cech potwierdzających wybór leku. [Schroyens]
• Objawy ogólne; chodzenie; poprawa — Szczególnie w samotności; reguluje stan psychiczny i fizyczny. [Hatherly]
• Objawy ogólne; hałas; pogorszenie — Ogólne pogorszenie łączące objawy psychiczne i sen. [Schroyens]
• Objawy ogólne; rano; pogorszenie — Pora zwiększonej podatności na dolegliwości. [Schroyens]
• Objawy ogólne; po południu; pogorszenie — Spadek sił mimo wytrzymałości. [Schroyens]
• Objawy ogólne; ruch; podróżowanie; pogorszenie — Objawy związane z układem przedsionkowym; należy sprawdzić związek między rolą pasażera a poczuciem kontroli. [Schroyens]

Boger, C.M. (1931) A Synoptic Key of the Materia Medica. Wyd. 1. Parkersburg, WV, USA: C.M. Boger.

Hahnemann, S. (2007) Organon of Medicine. Wyd. 6 (ostateczny rękopis ukończony w 1842), tłum. W. Boericke. New Delhi, Indie: B. Jain Publishers Pvt. Ltd.

Hatherly, P. (2010) The Lacs: A Materia Medica and Repertory. Wyd. 1. Kenmore, QLD, Australia: AEN Pty Ltd.

Herrick, N. (1998) Animal Mind, Human Voices: Provings of Eight New Animal Remedies. Wyd. 1. Nevada City, CA, USA: Hahnemann Clinic Publishing.

Hughes, R. (1886) A Manual of Pharmacodynamics. Wyd. 5. London, Wielka Brytania: Leath & Ross.

Mangialavori, M., Heron, K., Sobraske, J. i Wood, B. (2016) Milk Remedies: Materia Medica Clinica. T. 1. Wyd. 1. North Charleston, SC, USA: CreateSpace Independent Publishing Platform.

Morrison, R. (2018) ‘Clinically verified materia medica: an explanation and example’, Homoeopathic Links, 31(1), s. 18–24. Stuttgart, Niemcy: Sonntag Verlag (MVS Medizinverlage Stuttgart GmbH & Co. KG).

Schroyens, F. (red.) (2004) Synthesis: Repertorium Homeopathicum Syntheticum. Wyd. 9.1. New Delhi, Indie: B. Jain Publishers (P) Ltd.

Spurling, S. (b.d.) ‘A case of Lac lupinum’, Qjure Journal (czasopismo internetowe). Utrecht, Holandia: Stichting Alonnissos. Dostęp: 9 lutego 2026.

Trotter, S. (2008) ‘Lac lupinum, the milk of the wolf’, Homoeopathic Links, 21(2), s. 80–83. Stuttgart, Niemcy: Sonntag Verlag (MVS Medizinverlage Stuttgart GmbH & Co. KG).