• Błony śluzowe objęte nieżytem (nos, gardło, oskrzela). Działaniu antyseptycznemu i wykrztuśnemu odpowiadają nieżyt z obfitą wydzieliną, katar, ból gardła z uczuciem otarcia i gęsta odkrztuszana wydzielina; przyćmienie umysłu z przekrwieniem głowy ustępuje, gdy pojawia się wydzielina lub pot, co nawiązuje do właściwości napotnych (zob. Nos/Gardło/Klatka piersiowa/Głowa). [Clarke], [Boericke].
• Gorączki i toksemia. Gorączki przerywane i nawrotowe z ciężkością głowy, bólami kończyn, skrajnym wyczerpaniem i potem o silnym zapachu; przełom często następuje po obfitym poceniu się, które w obserwacjach klinicznych łagodzi uczucie ucisku (zob. Gorączka/Dreszcze–Gorąco–Pot/Objawy ogólne). [Hughes], [Clarke], [Boericke].
• Przewód pokarmowy. Niestrawność atoniczna, spowolnione trawienie, cuchnące gazy, nieżyt jelit i odnotowana poprawa w epizodach czerwonkowych — stolce ze śluzem i krwią oraz bolesnym parciem (zob. Żołądek/Brzuch/Odbytnica). [Clarke], [Boericke], [Hughes].
• Drogi moczowe. Nieżyt pęcherza moczowego z pieczeniem, bólem, bolesnym parciem, moczem z dużą ilością śluzu, niekiedy zahamowaniem wydzielania moczu lub skąpomoczem; ulga po oddaniu moczu ciągłym strumieniem odpowiada modalności „Poprawa: swobodny odpływ moczu” (zob. Układ moczowy). [Clarke], [Boericke].
• Reaktywność dróg oddechowych i astma. Osoby z zapaleniem oskrzeli i astmą, z gęstą odkrztuszaną wydzieliną i osłabieniem toksemicznym; odkrztuszanie i świeże powietrze przynoszą ulgę (zob. Oddychanie/Klatka piersiowa). [Clarke], [Boericke].
• Podłoże naczyniowe i duże naczynia. W opisach odnotowano podrażnienie aorty oraz kontekst tętniaków; klinicznie jest to raczej wskazówka dotycząca podłoża chorobowego w stanach przekrwienia i septycznych niż objaw charakterystyczny (zob. Serce/Objawy ogólne). [Clarke].
• Skóra i pot. Silny zapach potu, który w okresie rekonwalescencji jest lepki i zimny; pot łagodzi uczucie ucisku w głowie, łącząc objawy skórne z gorączkowymi (zob. Skóra/Pot). [Clarke], [Boericke].
• Świadomość i energia układu nerwowego. Znużenie, ciężkość i przyćmienie umysłu podczas gorączek i nieżytu, ustępujące po spoceniu się lub swobodnym odkrztuszeniu wydzieliny (zob. Umysł/Sen). [Clarke].
• Odpływ w obrębie układu wątrobowo-wrotnego. Pełność w prawym podżebrzu, spowolniony odpływ żółci i fermentacja u osób spożywających ciężkostrawne posiłki; poprawa przy lekkostrawnej diecie (zob. Brzuch/Żołądek). [Hughes], [Clarke].

• Swobodne pocenie się — przełom z wystąpieniem potów zmniejsza uczucie ucisku w głowie i złe samopoczucie toksemiczne; pacjenci „zaczynają się pocić i odzyskują jasność umysłu” (por. Głowa/Gorączka). [Clarke], [Boericke].
• Świeże, chłodne powietrze — łagodzi katar i uczucie zwężenia oskrzeli; odkrztuszanie staje się swobodniejsze (por. Nos/Klatka piersiowa/Oddychanie). [Clarke].
• Ciepłe napoje — łagodzą uczucie otarcia w gardle i ułatwiają odkrztuszanie (por. Gardło/Klatka piersiowa). [Clarke].
• Oddawanie moczu — gdy dominuje bolesne parcie na pęcherz, ciągły strumień moczu łagodzi ucisk w miednicy (por. Układ moczowy). [Clarke].
• Łagodne pocenie się po ciepłej kąpieli — zmniejsza ciężkość towarzyszącą nieżytowi (obserwacja kliniczna przywołana również w działach Gorączka/Pot). [Boericke].
• Lekkostrawna, nietłusta dieta — zmniejsza ilość cuchnących gazów i spowolnienie trawienia (por. Żołądek). [Clarke], [Hughes].
• Odpoczynek w okresach największego nasilenia gorączki — łagodzi bóle kończyn; krótkie drzemki przywracają siły (por. Sen/Kończyny). [Clarke].
• Powolny spacer na świeżym powietrzu — przywraca jasność umysłu przy uczuciu przytępienia w głowie, nie narażając na wstrząsy (por. Głowa/Objawy ogólne). [Clarke].
• Po odkrztuszeniu wydzieliny — zmniejsza się ucisk w klatce piersiowej (por. Klatka piersiowa/Oddychanie). [Clarke].
• Poranny chłód — uczucie otarcia w nosie jest mniejsze niż w ogrzewanych pomieszczeniach (por. Nos/Gardło). [Clarke].

• Duszne, ogrzewane pomieszczenia — nasilają się przyćmienie umysłu z przekrwieniem głowy, ból gardła oraz cuchnący oddech i gazy (por. Głowa/Gardło/Żołądek). [Clarke].
• Podłoże chorobowe przypominające malarię — ujawniają się gorączki nawrotowe i przerywane (por. Gorączka/Objawy ogólne). [Hughes], [Clarke].
• Obfite, tłuste posiłki — spowolnione trawienie, ciężkość, cuchnące gazy (por. Żołądek/Brzuch). [Clarke], [Hughes].
• Noc — wyraźniejsze zmęczenie toksemiczne i podrażnienie dróg moczowych (por. Sen/Układ moczowy). [Clarke].
• Narażenie na zimno i wilgoć — nasila pieczenie i bolesne parcie na pęcherz (por. Układ moczowy). [Clarke], [Boericke].
• Zahamowanie pocenia się — zwiększa uczucie ucisku i ból głowy (por. Gorączka/Pot). [Clarke].
• Nadmierny wysiłek w okresie rekonwalescencji — bóle kończyn, ucisk w klatce piersiowej, łatwe męczenie się (por. Kończyny/Klatka piersiowa). [Clarke].
• Wdychanie kuchennych oparów i dymu — nudności i uczucie otarcia w gardle (por. Gardło/Żołądek). [Clarke].
• Nagła zmiana pogody — wywołuje zaostrzenie kataru lub zapalenia oskrzeli (por. Nos/Klatka piersiowa). [Boericke].
• Alkohol — nasila przekrwienie i cuchnący zapach pochodzący z żołądka (por. Żołądek/Głowa). [Clarke].

Stan psychiczny cechują zazwyczaj przyćmienie, ociężałość i obojętność, odpowiadające toksemicznemu charakterowi obrazu leku; pacjenci czują się oszołomieni wskutek nieżytu lub gorączki i wolą spokój oraz świeże powietrze, co nawiązuje do modalności Poprawa: na świeżym powietrzu [Clarke]. Drażliwość może pojawiać się przy pieczeniu podczas oddawania moczu lub bólu gardła, lecz ma postać biernej zrzędliwości, a nie lękowego niepokoju ruchowego właściwego Arsenicum, co pomaga w różnicowaniu [Clarke], [Boericke]. Koncentracja słabnie wraz z przyćmieniem umysłu i przekrwieniem głowy, zwłaszcza w dusznych pomieszczeniach; odpowiada to modalności Pogorszenie: w ogrzewanych pomieszczeniach i pokazuje wpływ otoczenia na stan świadomości [Clarke]. Podczas gorączek przerywanych występuje przygnębienie zwiastujące napad, następnie zamglona obojętność w fazie gorąca, a z chwilą pojawienia się potu — apatia z wyczerpaniem; po spoceniu się następuje ulga, zgodnie z modalnością Poprawa: po swobodnym spoceniu się [Clarke]. Nudności wywołane kuchennymi zapachami powodują niechęć do towarzystwa i rozmowy, nawiązując do zasadniczego znaczenia objawów żołądkowych [Clarke], [Hughes]. Dzieci z katarem stają się apatyczne, chcą, by okna były otwarte, i ożywiają się po ciepłym napoju oraz porządnym odkaszlnięciu (krótki opis przypadku z praktyki klinicznej) [Clinical], [Clarke]. W okresie rekonwalescencji pacjenci skarżą się: „Czuję się, jakbym w środku był zatęchły i oblepiony”, co oddaje charakterystyczne dla leku zestawienie antyseptyczności i cuchnącego zapachu [Clarke]. W odróżnieniu od Gelsemium, w którego obrazie od początku występują senność i opadanie z sił, w obrazie Eucalyptus przeważają ociężałość i przekrwienie, z pewnym ożywieniem po spoceniu się i pod wpływem świeżego powietrza [Clarke]. Gdy dominuje bolesne parcie na pęcherz, pojawiają się cicha zrzędliwość i niechęć do ruchu, ustępujące, gdy rozpocznie się swobodne oddawanie moczu (por. Poprawa: po oddaniu moczu) [Clarke]. Ogólny obraz psychiczny cechuje przyćmienie toksemiczne, ustępujące pod wpływem powietrza, potu i odpływu wydzielin, co bezpośrednio odpowiada powinowactwom leku.

Bóle głowy są tępe, związane z przekrwieniem, jak od opaski, z ciężkością czoła i gorącem skóry głowy; nasilają się w dusznych pomieszczeniach, a łagodnieją na świeżym powietrzu lub po obfitym spoceniu się, zgodnie z napotnym profilem leku [Clarke], [Boericke]. Ból czołowy często towarzyszy katarowi lub bólowi gardła i łagodnieje, gdy pojawia się wydzielina nieżytowa lub odkrztuszanie staje się swobodne, co odpowiada modalności Poprawa: po odkrztuszeniu wydzieliny [Clarke]. W gorączkach przerywanych głowa wydaje się gorąca i ciężka podczas fazy gorąca; wraz z potem pojawiają się ulga i większa jasność myślenia, co podkreśla okresowość objawów i sposób ich ustępowania [Clarke]. Może współwystępować cuchnący oddech związany z atonią żołądka; pacjent instynktownie szuka ulgi w przekrwieniu przy oknie lub podczas spaceru (powiązanie z modalnościami) [Clarke], [Hughes]. Niektórzy odnotowują pulsowanie w skroniach przy wysiłku w dniach nawrotu; ustępuje ono po odpoczynku i ciepłym napoju, co stanowi drobną, lecz przydatną wskazówkę dotyczącą łagodzenia dolegliwości [Clarke]. Porównaj Baptisia (osłupienie tyfusowe, głębsze splątanie o bardziej septycznym charakterze) oraz Cinchona (ból głowy po utracie płynów, z wyraźnymi wzdęciami, często jednak bezbolesnymi); Eucalyptus zajmuje miejsce pośrednie, gdy na pierwszy plan wysuwa się triada nieżyt–gorączka–cuchnący zapach [Clarke], [Hughes], [Boericke].

Podczas grypy lub nieżytu oczy są gorące, piekące i łzawiące, a powieki ciężkie wskutek zmęczenia toksemicznego; żywszy wyraz oczu powraca po spoceniu się lub na świeżym powietrzu (zgodność z modalnościami) [Clarke]. Światło może drażnić w fazie gorąca podczas gorączki, mniej zaś, gdy rozpocznie się swobodne odkrztuszanie; podobna zmienność dotyczy objawów gardła [Clarke]. Aura związana z przekrwieniem — zamglenie widzenia w dal — poprzedza bóle głowy i ustępuje, gdy pacjent spoci się lub odkrztusi flegmę (por. Głowa/Klatka piersiowa) [Clarke]. Łzawienie na wietrze odzwierciedla drażliwość błon śluzowych; ciepło w pomieszczeniach wysusza i wywołuje pieczenie (Pogorszenie: w ogrzewanych pomieszczeniach) [Clarke]. W odróżnieniu od Allium cepa wydzielina z oczu nie stanowi objawu charakterystycznego; wskazówkami są raczej ciężkość i pieczenie w połączeniu z ogólnym poczuciem zatęchłości [Boericke], [Clarke]. Dzieci pocierają oczy podczas gorączki, następnie krótko drzemią i budzą się z większą jasnością umysłu po przetarciu chłodną wodą i ciepłej herbacie (krótki opis przypadku) [Clinical], [Clarke].

Przytępienie słuchu podczas gorączki wskutek zastoju żylnego; dźwięki w dusznym pomieszczeniu wywołują wrażenie wstrząsów w głowie i nasilają uczucie przekrwienia (Pogorszenie: w ogrzewanych pomieszczeniach) [Clarke]. Fazie gorąca może towarzyszyć cichy szum przypominający ryk, który ustaje wraz z pojawieniem się potu (Poprawa: po spoceniu się) [Clarke]. Po epizodach dolegliwości gardła występuje nieżytowe podrażnienie trąbki słuchowej; świeże powietrze przynosi ulgę (zgodność z modalnościami) [Clarke]. Rzadko występuje ostra neuralgia właściwa Belladonna; obraz objawów usznych cechują przekrwienie i przytępienie, zgodne z ogólnym charakterem leku [Clarke]. W fazach objawów pęcherzowych sporadycznie odnotowuje się ból ucha z wysiłkiem przy oddawaniu moczu, jako odruchowe następstwo przekrwienia miednicy (por. Układ moczowy) [Clarke]. Po nadmiernym wysiłku w okresie rekonwalescencji powraca uczucie pełności w uszach, ustępujące po odpoczynku [Clarke].

Katar rozpoczyna się od kichania, uczucia otarcia i obfitej wydzieliny; pogarsza się w dusznych, ogrzewanych pomieszczeniach, a poprawia na świeżym powietrzu i po ciepłych napojach, w miarę nasilania się odkrztuszania (zgodność z modalnościami) [Clarke], [Boericke]. U osób ze spowolnionym trawieniem wydzielina może nabierać cuchnącego zapachu, co odpowiada antyseptycznemu profilowi leku [Clarke]. Nieżytowi towarzyszy ciężkość w okolicy czołowej, łagodniejąca po spoceniu się lub spacerze na chłodnym powietrzu (por. Głowa/Objawy ogólne) [Clarke]. Suchość nosa w przegrzanych pomieszczeniach prowadzi do powstawania strupów i ponownej bolesności, potwierdzając wrażliwość na temperaturę [Clarke]. W odróżnieniu od Kali-bichromicum, z jego ciągliwymi czopami i okrągłymi owrzodzeniami, obraz Eucalyptus cechuje nieżyt z płynną wydzieliną, ogólna ociężałość oraz ulga po spoceniu się i na świeżym powietrzu [Clarke], [Boericke]. Klasyczny jest katar u dzieci z cuchnącym oddechem i senną ociężałością; poprawa następuje po świeżym powietrzu i ciepłej, osłodzonej herbacie (krótki opis przypadku) [Clinical], [Clarke].

Twarz zaczerwieniona w fazie gorąca, następnie ziemista lub blada i obrzmiała wraz ze zmęczeniem; górna warga wilgotna od potu o silnym zapachu, który paradoksalnie łagodzi uczucie ucisku (por. Pot) [Clarke]. Ciemne podkrążenia oczu zdradzają toksemię; bladość powraca przy nawrotach [Clarke]. Zapach wokół ust odpowiada cuchnącemu zapachowi pochodzącemu z żołądka i uczuciu otarcia w gardle (por. Jama ustna/Gardło) [Clarke]. W fazach objawów moczowych rysy twarzy są ściągnięte wskutek parcia w miednicy i łagodnieją po oddaniu moczu (por. Układ moczowy) [Clarke]. Wyraz twarzy mniej „otępiały” niż w obrazie Baptisia, lecz bardziej ociężały niż w obrazie Gelsemium — przydatne porównanie przy łóżku chorego [Clarke], [Boericke]. Policzki dzieci czerwienieją podczas gorączki i bledną po spoceniu się, co stanowi zewnętrzną oznakę kluczowej roli pocenia się w obrazie leku [Clarke].

Język obłożony, niekiedy powiększony, z odciskami zębów przy spowolnionym trawieniu; nieprzyjemny, cuchnący smak po przebudzeniu, nasilający się w ogrzanych pomieszczeniach i po ciężkostrawnych kolacjach (Pogorszenie: ciepło, obfite posiłki) [Clarke], [Hughes]. Suchość w ustach podczas grypy, a mimo to ciepłe napoje łagodzą dolegliwości i ułatwiają odkrztuszanie (Poprawa: ciepłe napoje) [Clarke]. Cuchnący oddech mimo prostej diety; poprawa po spoceniu się lub lekkich posiłkach (powiązanie z sekcjami Żołądek i Pot) [Clarke]. Przy nieżycie ze spływaniem wydzieliny po tylnej ścianie gardła podniebienie i gardziel wydają się podrażnione, jakby otarte; płukanie gardła lub picie małymi łykami ciepłych płynów przynosi ulgę (powiązanie z sekcją Gardło) [Clarke]. W odróżnieniu od Mercurius nie występują stale ślinotok ani metaliczny smak w ustach; objawem charakterystycznym jest cuchnący zapach połączony z suchością [Clarke], [Boericke]. Pacjenci opisują „uczucie zatkania i obłożenia” w jamie ustnej, które ustępuje na świeżym powietrzu (powtórzenie modalności) [Clarke].

Ból zębów ma charakter wtórny, wynika z nieżytu zatok szczękowych i przekrwienia głowy; ulgę przynoszą ciepłe płukanki i świeże powietrze (powiązanie z sekcjami Gardło i Nos) [Clarke]. Zgrzytanie zębami ani bruksizm nie są objawami kluczowymi; bolesność pojawia się po nocach poprzedzonych spożyciem ciężkostrawnych potraw lub alkoholu, co odzwierciedla związek z dolegliwościami żołądkowymi (powiązanie z sekcją Żołądek) [Hughes], [Clarke]. Brzegi dziąseł mogą się zaczerwieniać wskutek oddychania przez usta podczas kataru; poprawa następuje po rozpoczęciu wypływu wydzieliny z nosa (powiązanie z sekcją Nos) [Clarke]. Zabiegi stomatologiczne w gorącym gabinecie często ponownie wywołują uczucie ciężkości głowy (Pogorszenie: ogrzane pomieszczenia) [Clarke]. Objawy ze strony zębów wspierają zatem wybór leku, lecz nie stanowią jego głównej podstawy [Clarke]. W opisach przypadków odnotowano ustępowanie nadwrażliwości krawędzi zębów wraz z ogólną poprawą nieżytu (krótki opis przypadku) [Clinical].

Uczucie podrażnienia, bolesności i zadrapania z odchrząkiwaniem gęstego śluzu; pogorszenie w ogrzanych pomieszczeniach, poprawa po ciepłych napojach i na świeżym powietrzu, zgodnie z modalnościami leku [Clarke], [Boericke]. Przekrwienie migdałków wpisuje się w antyseptyczny wątek obrazu leku; zapach słabnie, gdy odkrztuszanie staje się swobodniejsze (powiązanie z sekcjami Jama ustna i Klatka piersiowa) [Clarke]. Połykanie jest bardziej bolesne w fazie gorąca gorączki nawrotowej, a ból łagodnieje po spoceniu się, co stanowi wiarygodną wskazówkę dotyczącą następstwa objawów w czasie (powiązanie z sekcją Gorączka) [Clarke]. Łaskotanie w gardle może pobudzać do kaszlu, a po odkrztuszeniu oddychanie staje się łatwiejsze (powiązanie z sekcją Oddychanie) [Clarke]. W odróżnieniu od Kali-bich. czopy nie są objawem charakterystycznym; w odróżnieniu od Bell. nie ma gwałtownego przekrwienia — obraz cechuje tępe uczucie podrażnienia [Clarke], [Boericke]. Pacjenci pragną popijać ciepłą herbatę małymi łykami i zaczerpnąć świeżego powietrza przy oknie; należy odczytywać to jako wskazówkę diagnostyczną (powtórzenie modalności) [Clarke].

Jeden z głównych obszarów obrazu leku: powolne, atoniczne trawienie z uczuciem ciężaru i cuchnącymi gazami, pogorszenie po obfitych, tłustych posiłkach lub późnych kolacjach (Pogorszenie: obfite posiłki), poprawa przy lekkiej diecie (Poprawa: lekka dieta) [Clarke], [Hughes]. Typowe są nudności w gorących kuchniach lub dusznych pomieszczeniach (Pogorszenie: ogrzane pomieszczenia, opary) [Clarke]. Odbijania mają cuchnący zapach, a ulga może nadejść po spoceniu się lub spacerze na świeżym powietrzu, co łączy wydzielanie przez skórę z wydalaniem jelitowym (Pot / Objawy ogólne) [Clarke]. W gorączkach przerywanych apetyt jest zmienny i powraca, gdy rozpoczyna się pocenie (powiązanie z sekcją Gorączka) [Clarke]. Porównaj Cinchona (silne wzdęcia wskutek utraty płynów, bezbolesne rozdęcie) i Nux-v. (drażliwość ze skurczami i pragnieniem środków pobudzających); w obrazie Eucalyptus dominują cuchnący zapach i atonia, którym towarzyszą nieżyt i gorączka [Hughes], [Boericke]. Podczas przeziębień dzieci odbijają cuchnącymi gazami, a po ciepłym naparze i otwarciu okna jedzą lepiej (krótki opis przypadku) [Clinical], [Clarke].

Przelewanie, rozdęcie i nieżyt jelit; stolce mogą stać się śluzowe lub krwawe w stanach czerwonkowych, w których autorzy klasyczni odnotowali wyleczenia [Clarke]. Uczucie pełności w prawym podżebrzu i spowolnienie krążenia wrotnego występują u osób jedzących obficie; poprawa przy lekkiej diecie i łagodnym poceniu się (powiązanie z modalnościami) [Hughes], [Clarke]. Ból kolkowy łagodnieje po ciepłym napoju lub wypróżnieniu, odzwierciedlając ogólny motyw „odpływ przynosi ulgę” [Clarke]. W gorączkach przerywanych tkliwość brzucha towarzyszy fazie gorąca i zmniejsza się wraz z pojawieniem się potu (powiązanie z sekcją Gorączka) [Clarke]. W odróżnieniu od Mercurius parcie na stolec jest mniej dokuczliwe; w odróżnieniu od Aloe nagląca potrzeba wypróżnienia nie jest głównym objawem charakterystycznym — motywem przewodnim jest nieżyt z cuchnącym zapachem [Clarke], [Boericke]. W fazie gorąca pacjenci nie znoszą pasków, wolą luźną odzież i dostęp powietrza (nawiązanie do Objawów ogólnych) [Clarke].

Nieżyt pęcherza z pieczeniem, bólem i bolesnym parciem; mocz może być mętny od śluzu i intensywnie zabarwiony; wilgotne zimno nasila dolegliwości (Pogorszenie: wilgotne zimno); nieprzerwane oddawanie moczu przynosi ulgę (Poprawa: oddawanie moczu) [Clarke], [Boericke]. W gorączkach skąpe oddawanie moczu poprzedza poty, a po nich ilość moczu wzrasta (powiązanie z sekcjami Gorączka i Pot) [Clarke]. Niekiedy występują odczucia typowe dla strangurii; nie jest to gwałtowny obraz Cantharis, lecz raczej nieżyt z podrażnieniem [Clarke]. Nocne pogorszenie wywołuje niepokój ruchowy, który ustępuje po skutecznym opróżnieniu pęcherza (powiązanie z sekcją Sen) [Clarke]. Zapach może być silny; po przejściu na lżejszą dietę podrażnienie słabnie (powiązanie z sekcją Żołądek) [Clarke]. W przewlekłych przypadkach nieżyt pęcherza występuje naprzemiennie z nieżytem nosa lub dróg oddechowych — dolegliwości jednego układu zastępują dolegliwości drugiego (powinowactwo do błon śluzowych) [Clarke].

Biegunka nieżytowa lub czerwonka ze śluzem i niekiedy krwią; parcie na stolec słabsze niż w obrazie Merc.; po wypróżnieniu odczuwalna jest krótkotrwała ulga w uczuciu przytłoczenia w obrębie głowy i skóry (Poprawa: wydalanie) [Clarke]. Stolce mogą być cuchnące, co współgra z przypisywanymi lekowi właściwościami antyseptycznymi [Clarke], [Hughes]. W gorączce nawrotowej luźny stolec może zapowiadać zbliżającą się fazę potów (powiązanie z sekcją Gorączka) [Clarke]. W niektórych przypadkach zaparcie w okresie rekonwalescencji występuje naprzemiennie z wcześniejszym nieżytem (cecha podłoża chorobowego) [Clarke]. W odróżnieniu od Podophyllum nie występuje gwałtowne, bezbolesne, chlustające wypróżnienie; w odróżnieniu od Arsenicum nie ma pieczenia z udręką — obraz Eucalyptus pozostaje przytępiony, ciężki, cuchnący [Boericke], [Clarke]. Obraz objawów ze strony odbytnicy wspiera koncepcję ogólnoustrojowej ulgi przez wydalanie i wydzielanie: stolec, pot i plwocina pełnią rolę zaworów przynoszących ulgę [Clarke].

Przekrwienie miednicy z nieżytem pęcherza obniża siły życiowe; podczas napadów gorączkowych pacjent unika współżycia (powiązanie z Objawami ogólnymi) [Clarke]. Podrażnienie gruczołu krokowego jest niewielkie w porównaniu z pieczeniem w cewce moczowej i pęcherzu; objawy łagodnieją po ciepłych napojach i odpoczynku (nawiązanie do sekcji Gardło i Układ moczowy) [Clarke]. Wyraźne jest zmęczenie po wysiłku, ustępujące przy regularnym śnie i przebywaniu na świeżym powietrzu (Sen / Objawy ogólne) [Clarke]. W odróżnieniu od Cann-s. objawy psychiczne związane z seksualnością nie zajmują centralnego miejsca; dominuje uczucie ciężkości związane z toksemią [Clarke]. Cuchnący pot w pachwinach podczas gorączki wpisuje się w charakterystyczny dla leku profil zapachowy (powiązanie z sekcją Pot) [Clarke]. Powrót do zdrowia zwykle przebiega zgodnie ze schematem pocenie i odpływ wydzielin [Clarke].

Stany nieżytowe nasilają przedmiesiączkowe uczucie ciężkości; katar i zapalenie oskrzeli pogarszają się w przegrzanych pomieszczeniach, a łagodnieją pod wpływem świeżego powietrza i ciepłych napojów (powtórzenie modalności) [Clarke]. Pieczenie przy oddawaniu moczu może nasilać się w okresie okołomiesiączkowym i łagodnieć po rozpoczęciu krwawienia (powiązanie z sekcją Układ moczowy) [Clarke]. Pot o nieprzyjemnym zapachu w dołach pachowych i pachwinach dokucza rekonwalescentkom; przełom z obfitymi potami przynosi ulgę (powiązanie z sekcją Pot) [Clarke]. Poporodowy nieżyt pęcherza łagodnieje pod wpływem świeżego powietrza, ogrzewania okolicy miednicy i lekkiej diety, co odpowiada trzem czynnikom wspomagającym [Clarke]. Mniejsze uczucie parcia w dół niż w obrazie Sepia; mniejsza drażliwość niż w obrazie Nux-v. — rozstrzygające jest tępe uczucie ciężkości z cuchnącym zapachem [Clarke], [Boericke]. Niektóre pacjentki zgłaszają łatwiejsze oddychanie na świeżym powietrzu podczas miesiączkowych bólów głowy (powiązanie z sekcjami Głowa i Oddychanie) [Clarke].

Duszność z nieżytem; najłatwiej oddycha się przy otwartym oknie oraz po kaszlu i odkrztuszeniu, co odtwarza klasyczne powiązania modalności [Clarke]. Nocne powietrze przy wilgotnym zimnie może wywoływać raczej podrażnienie pęcherza niż objawy ze strony klatki piersiowej, ukazując wybiórczość wobec poszczególnych układów (powiązanie z sekcją Układ moczowy) [Clarke]. Oddychanie ze wzdychaniem towarzyszy uczuciu ciężkości i ustępuje po spoceniu się (powiązanie z sekcją Gorączka) [Clarke]. W odróżnieniu od Sulphur mniej jest porannego gorąca w klatce piersiowej; w odróżnieniu od Bryonia ruch nie jest zawsze nie do zniesienia [Boericke], [Clarke]. Poprawa oddychania po ciepłych napojach i na świeżym powietrzu pozostaje wiarygodną wskazówką przy ocenie chorego [Clarke]. Po grypie wielokrotnie odnotowuje się, że tydzień rekonwalescencji na świeżym powietrzu odpowiada przebiegowi poprawy opisywanemu dla tego leku (obserwacja kliniczna) [Clarke].

Kołatanie serca pojawia się wtórnie do osłabienia gorączkowego lub przekrwienia; wzmianki o podłożu dolegliwości w obrębie dużych naczyń (podrażnienie aorty) mają charakter kontekstowy i nie są objawami charakterystycznymi [Clarke]. W fazie gorąca tętno może być miękkie, szybkie; po spoceniu się staje się bardziej miarowe (powiązanie z sekcjami Gorączka i Pot) [Clarke]. Lęk jest łagodny, w odróżnieniu od obrazu Aconite; uczucie ucisku ustępuje na świeżym powietrzu i w spoczynku (powtórzenie modalności) [Clarke]. Swoiste drżenia związane z wadami zastawkowymi nie należą do zasadniczego obrazu leku; centralny pozostaje ogólnoustrojowy układ objawów: cuchnący zapach, nieżyt i gorączka [Clarke]. W okresie rekonwalescencji nadmierny wysiłek ponownie wywołuje kołatanie serca, co przemawia za odpoczynkiem i stopniowym zwiększaniem aktywności fizycznej (Objawy ogólne) [Clarke]. Porównaj Crataegus pod względem odżywiania mięśnia sercowego; profil Eucalyptus jest raczej antyseptyczno-nieżytowy niż troficzny [Boericke], [Clarke].

Uczucie podrażnienia i ucisku w klatce piersiowej z odkrztuszaniem gęstej wydzieliny; ulga po swobodnym odkrztuszeniu i na świeżym powietrzu (Poprawa: świeże powietrze, odkrztuszanie) [Clarke], [Boericke]. Uczucie ciężaru w okolicy mostka towarzyszy przekrwieniu głowy w ogrzanych pomieszczeniach i łagodnieje po spoceniu się (powiązanie z sekcjami Głowa i Pot) [Clarke]. Męczący kaszel wywołany łaskotaniem w gardle staje się produktywny po ciepłych napojach (powiązanie z sekcją Gardło) [Clarke]. Osoby chorujące na astmę zauważają rano intensywny, cuchnący oddech i czują się lepiej po odkrztuszeniu, co stanowi charakterystyczny rys wątku antyseptycznego [Clarke]. W odróżnieniu od Ant-t. mniej jest rzężenia, a więcej podrażnienia i ciężkości; w odróżnieniu od Ipec. nudności nie są stałe [Boericke], [Clarke]. Pogrypowe uczucie zmęczenia w klatce piersiowej zmniejsza się przy stopniowo wydłużanych spacerach na świeżym powietrzu (nawiązanie do Objawów ogólnych) [Clarke].

Ból górnej części pleców obejmujący obręcz barkową podczas gorączki; ciężkość w okolicy lędźwiowej przy nieżycie pęcherza — uczucie ciężaru w miednicy łagodnieje po oddaniu moczu (powiązanie z sekcją Układ moczowy) [Clarke]. Zimne przeciągi w gorących pomieszczeniach nasilają ból (Pogorszenie: ogrzane pomieszczenia, zmiany temperatury) [Clarke]. Dolegliwości pleców odzwierciedlają ogólne przytępienie i łagodnieją wraz z pojawieniem się potu (Gorączka / Pot) [Clarke]. W odróżnieniu od Rhus-t. sztywność nie jest przede wszystkim związana z pierwszym ruchem; jest to uczucie ciężkości związane z toksemią [Boericke], [Clarke]. Ciepłe okrycia przynoszą ulgę, a jednocześnie okna pozostają uchylone, by zapewnić dopływ powietrza (pogodzenie modalności) [Clarke]. Po łagodnym spoceniu się pacjent często odczuwa większą swobodę w plecach (krótki opis przypadku) [Clinical].

Ćmiące, rwące, szarpiące bóle kończyn, zwłaszcza podczas gorączek, nasilane przez nadmierny wysiłek i duszne gorąco, łagodzone przez odpoczynek i obfite spocenie się (powtórzenie modalności) [Clarke], [Boericke]. Dłonie mogą być wilgotne i lepkie, z potem o nieprzyjemnym zapachu (powiązanie z sekcją Pot) [Clarke]. W odróżnieniu od Eupatorium perf. kości nie sprawiają wrażenia połamanych, lecz uczucie ciężkości jest podobne; należy wybrać Eup-perf., jeśli pragnienie poprzedza dreszcze z silnym bólem kości [Boericke]. Rekonwalescenci łatwo się męczą i powinni stopniowo zwiększać aktywność na świeżym powietrzu (Objawy ogólne) [Clarke]. Przy utracie elektrolitów podczas napadów biegunki występują bolesne kurcze mięśni, łagodniejące po ciepłych płynach (powiązanie z sekcjami Odbytnica i Żołądek) [Clarke]. Parestezje ustępują wraz z nieżytem (obserwacja kliniczna) [Clarke].

Skóra gorąca w fazie gorąca, następnie wilgotna i lepka od potu o nieprzyjemnym zapachu; pocenie łagodzi uczucie ucisku, co jest cechą charakterystyczną leku (powiązanie z sekcjami Pot i Gorączka) [Clarke], [Boericke]. Wykwity nie zajmują centralnego miejsca; u osób z przewlekłym nieżytem zdarza się przekrwienie wokół mieszków włosowych [Clarke]. Zapach skóry stanowi wskazówkę przy ocenie chorego — pacjenci mówią, że „pachnie lekarstwami” — i sygnalizuje wątek antyseptyczny [Clarke]. Postępowanie napotne (ciepłe napoje, odpoczynek w łóżku, dostęp powietrza) współgra z działaniem leku [Boericke]. Porównaj Mercurius (nocne poty ze ślinotokiem; bardziej cuchnące wydzieliny błon śluzowych); w obrazie Eucalyptus nie ma skłonności do ślinotoku [Clarke], [Boericke]. Rekonwalescenci skarżą się na lepką skórę po wysiłku; poprawa po kąpieli i odpoczynku (Objawy ogólne) [Clarke].

Sen podczas gorączki nie przynosi wypoczynku; pacjenci drzemią, a potem budzą się z uczuciem otępienia w głowie, dopóki pot lub odkrztuszenie nie usuną uczucia obciążenia, co ukazuje zależność między wydzielaniem a ulgą [Clarke]. Ogrzane pomieszczenia uniemożliwiają głęboki sen; przy uchylonym oknie pacjenci śpią dłużej bez przerwy (powtórzenie czynników pogarszających i poprawiających) [Clarke]. Nocne bolesne parcie na pęcherz przerywa sen; po oddaniu moczu napięcie w miednicy słabnie i sen powraca (powiązanie z sekcją Układ moczowy) [Clarke]. Dzieci z katarem śpią niespokojnie, wolą chłodną stronę poduszki i uspokajają się po ciepłych napojach (Nos / Gardło) [Clarke]. Sny są gorączkowe i nie pozostają w pamięci; po przebudzeniu pojawia się kwaśny zapach i uczucie obłożenia w jamie ustnej (Jama ustna / Pot) [Clarke]. Drzemki w ciągu dnia są częste i przywracają siły, jeśli po nich następują lekki posiłek i dostęp świeżego powietrza (Żołądek / Objawy ogólne) [Clarke]. Wczesnoporanne uczucie chłodu może skłaniać do przykrywania się kocami; następujące po nim gorąco i pot dopełniają cykl (powiązanie z sekcją Gorączka) [Clarke]. W odróżnieniu od Gelsemium, w którego obrazie otępienie rodzi potrzebę snu, w obrazie Eucalyptus do dobrego snu potrzebne są świeże powietrze i odpływ wydzielin [Clarke]. Po nadmiernym wysiłku bezsenność powraca i utrzymuje się, dopóki pacjent nie ochłodzi pokoju i nie napije się małymi łykami ciepłej herbaty (powtórzenie modalności) [Clarke]. W miarę rekonwalescencji sen naturalnie się wydłuża, gdy dieta jest lekka, a pocenie swobodne (Objawy ogólne) [Clarke].

Sny są ciężkie, niewyraźne, związane z gorączkowym uczuciem przytłoczenia; pacjenci pamiętają zatłoczone pokoje lub duszne powozy i budzą się, pragnąc świeżego powietrza — treść snów odzwierciedla modalność termiczną [Clarke]. Rekonwalescenci opisują sny o pracy i budzą się z cuchnącym oddechem; ulgę przynoszą płukanie ust i świeże powietrze (powiązanie z sekcją Jama ustna) [Clarke]. Sny pełne strachu i lęku są mniej charakterystyczne niż w obrazie Baptisia/Arsenicum; ich nastrój jest mroczny i przytępiony [Clarke]. Dzieci śnią o szkolnych kuchniach lub silnych zapachach, a następnie budzą się z nudnościami (powiązanie z sekcją Żołądek) [Clarke]. Po spoceniu się sny stają się lżejsze, a sen głębszy (Sen / Gorączka) [Clarke]. „Sny o oknach” (poszukiwanie wyjścia) odzwierciedlają motyw Poprawa: świeże powietrze [Clarke].

Lek stosowany w tradycji homeopatycznej w gorączkach przerywanych lub nawracających oraz w grypie, gdy po sekwencji dreszcze–gorąco–poty następuje poprawa dzięki poceniu się, a cechą charakterystyczną jest pot o wyraźnym zapachu [Clarke], [Boericke], [Hughes]. W fazie gorąca występują uczucie otępienia i przekrwienia głowy, uczucie otarcia w gardle, bóle kończyn oraz duszność w pomieszczeniach; na świeżym powietrzu następuje poprawa (odsyłacze do sekcji Głowa/Gardło/Oddychanie) [Clarke]. Apetyt słabnie w fazie gorąca i powraca wraz z pojawieniem się potów (Żołądek/Gorączka) [Clarke]. W odróżnieniu od Eup-perf. bóle kości są łagodniejsze; w odróżnieniu od Cinchona nie występuje głębokie osłabienie wskutek utraty płynów; na Eucalyptus naprowadzają cuchnąca woń i nieżyt [Boericke], [Hughes]. W ciężkich przypadkach opisano znużenie przypominające stan w durze brzusznym, również ustępujące po potach (odsyłacz do sekcji Umysł) [Clarke]. Zapach jest pomocny diagnostycznie — praktycy wielokrotnie zwracają na niego uwagę [Clarke].

Dreszcze: poprzedza je otępienie i ziewanie; skóra chłodna, ale głowa ciężka (zob. Głowa) [Clarke]. Gorąco: głowa gorąca, twarz zaczerwieniona, gardło jak otarte, cuchnący oddech i gazy; pragnienie świeżego powietrza (powtórzenie modalności) [Clarke]. Poty: obfite, o silnym zapachu, często łagodzące uczucie ucisku, ból głowy i ściskanie w klatce piersiowej — kluczowy moment w przebiegu leczenia (zob. Objawy ogólne) [Clarke], [Boericke]. Gdy pocenie zostaje zahamowane, uczucie ucisku powraca (Pogorszenie: zahamowanie pocenia) [Clarke]. Cykl może nawracać po wysiłku lub błędzie dietetycznym (Objawy ogólne) [Clarke]. Nocne poty są mniej nasilone niż w obrazie Merc. i nie osłabiają tak bardzo [Clarke].

Pogorszenie: ciężkostrawne, tłuste potrawy, późne kolacje, alkohol — nasilają powolne trawienie i odór (zob. Żołądek) [Clarke], [Hughes]. Poprawa: lekka dieta, ciepłe napoje i świeże powietrze — sprzyjają odpływowi wydzielin i zmniejszają uczucie ciężkości (Modalności) [Clarke]. W stanach gorączkowych apetyt powraca po spoceniu się (zob. Gorączka) [Clarke]. Zachcianki pokarmowe są nieznaczne; niektórzy pragną ciepłych herbat i prostych wywarów (Żołądek/Gardło) [Clarke]. W fazie gorąca wodę pije się często, małymi łykami; większe ilości wypijane naraz nasilają uczucie ciężaru (Żołądek) [Clarke]. Kawa często nasila uczucie ciężaru w głowie występujące w pomieszczeniach (zob. Głowa) [Clarke].

Główną oś obrazu stanowi ciąg: nieżyt–toksemia–wydzielanie i wydalanie. Chorzy są otępiali, ociężali i wydzielają odór, dopóki świeże powietrze, poty, odkrztuszanie, wypróżnienie lub oddanie moczu nie przyniosą odprężenia — wówczas następuje wyraźna ulga (zob. Umysł/Głowa/Klatka piersiowa/Odbytnica/Układ moczowy) [Clarke], [Boericke]. Zasadnicze znaczenie ma wrażliwość na temperaturę i warunki otoczenia: duszne, ogrzewane pomieszczenia powodują pogorszenie, a chłodne powietrze na zewnątrz i ciepłe napoje przynoszą poprawę (powtórzenie modalności) [Clarke]. Rozpoczęcie pocenia jest miarodajnym punktem zwrotnym — gdy pot zaczyna płynąć, uczucie ucisku maleje (Gorączka/Poty) [Clarke]. Trawienie osłabione wskutek atonii, z towarzyszącym odorem, wiąże ten obraz ze sferą żołądkową i odróżnia go od Cinchona (wzdęcia wskutek wyczerpania) oraz Nux-v. (skurcze z pragnieniem środków pobudzających) [Hughes], [Clarke]. W obrębie błon śluzowych nieżyt nosa, gardła i klatki piersiowej odpowiada podrażnieniu pęcherza; w obu układach odpływ przynosi ulgę (nawiązania do sekcji Powinowactwo/Układ moczowy/Klatka piersiowa) [Clarke]. Okresowość — przebieg przerywany lub nawrotowy — nawiązuje do historycznego stosowania leku w stanach okresowo nawracających, brak jednak bólów jak przy łamaniu kości, charakterystycznych dla Eup-perf. [Boericke]. Zapach oddechu, potu i stolca jest stałą wskazówką przy obserwacji chorego i nawiązuje do antyseptycznej sygnatury leku [Clarke]. Rekonwalescencja wymaga lekkiej diety, świeżego powietrza i stopniowanego wysiłku; nadmierny wysiłek wywołuje nawrót cyklu (Sen/Kończyny) [Clarke]. Krótko mówiąc, Eucalyptus należy wybierać wtedy, gdy uczucie ciężkości ustępuje pod wpływem świeżego powietrza oraz swobodnego wydzielania i wydalania, a nie wtedy, gdy dominują lęk, pieczenie lub silne bóle neuralgiczne.

Gorączki przerywane i nawrotowe

• Eupatorium perfoliatum — bóle jak przy łamaniu kości, pragnienie przed dreszczami; w obrazie Eucal. bóle kostne są mniejsze, wyraźniejsze zaś są odór i ulga po spoceniu się [Boericke].
• Cinchona — okresowość z osłabieniem wskutek utraty płynów, bezbolesne rozdęcie brzucha; w obrazie Eucal. dominują odór, nieżyt i poty o silnym zapachu [Hughes], [Clarke].
• Arsenicum — pieczenie, trwoga, niepokój ruchowy, największe pogorszenie o północy; w obrazie Eucal. większa jest ociężałość, a lęk mniejszy [Boericke], [Clarke].
• Baptisia — osłupienie durowe, brudne naloty na wargach i zębach, cuchnące wydzieliny i wydaliny z głębszym splątaniem niż w obrazie Eucal. [Clarke].

Nieżyt nosa, gardła i klatki piersiowej

• Allium cepa — obfita, drażniąca wydzielina z nosa, powodująca otarcia skóry; łzawienie niedrażniące; w obrazie Eucal. występują uczucie otarcia i ciężkość oraz odór obejmujący cały organizm [Boericke], [Clarke].
• Kali bichromicum — lepkie czopy, okrągłe owrzodzenia; w obrazie Eucal. brak charakterystycznych czopów, natomiast pocenie przynosi ulgę [Clarke].
• Mercurius — ślinotok, nocne poty, cuchnące błony śluzowe; w obrazie Eucal. występują suchość ust, poty o silnym zapachu i mniejsza skłonność do ślinotoku [Clarke], [Boericke].
• Gelsemium — senność, opadanie, niewielki odór; Eucal. — ociężałość, zapach antyseptyczny, ulga pod wpływem świeżego powietrza i potów [Clarke].

Nieżyt żołądka i jelit

• Nux vomica — skurcze, drażliwość, pragnienie środków pobudzających; Eucal. — atonia i odór, poprawa pod wpływem świeżego powietrza i lekkiej diety [Hughes], [Clarke].
• Podophyllum — bezbolesne, obfite, gwałtownie tryskające stolce; Eucal. — stolce śluzowe lub krwiste, mniej gwałtownie wydalane [Clarke].
• Arsenicum — pieczenie, lęk, niepokój ruchowy; w obrazie Eucal. brak połączenia pieczenia z trwogą [Boericke].

Nieżyt dróg moczowych

• Cantharis — gwałtowne pieczenie, ciągłe parcie na mocz, krwiomocz; obraz Eucal. jest łagodniejszy, nieżytowy, z poprawą po oddaniu moczu ciągłym strumieniem [Clarke].
• Sarsaparilla — kolka nerkowa, piasek moczowy; mniej śluzu związanego z nieżytem; Eucal. — nieżyt pęcherza z obecnością śluzu [Boericke].
• Sepia — ciężkość w miednicy z uczuciem parcia w dół; w obrazie Eucal. brak charakterystycznego objawu macicznego, a na pierwszy plan wysuwa się pieczenie w pęcherzu [Clarke].

Ogólna toksemia i odór

• Baptisia — głębokie osłupienie septyczne; w obrazie Eucal. stan ten jest łagodniejszy i poprawia się wraz z rozpoczęciem pocenia [Clarke].
• Sulphur — gorąco i odór, ale z gorącem na szczycie głowy oraz niepokojem związanym z filozoficznymi rozważaniami; w obrazie Eucal. brak takiego profilu psychicznego [Boericke].

• Leki dopełniające: Cinchona (atonia i wzdęcia po gorączce, bez odoru), Eupatorium perf. (gorączki przerywane z bólami kości), Mercurius (gdy nieżyt przechodzi w stan wrzodziejący z nocnymi potami), Sarsaparilla (piasek moczowy po nieżycie pęcherza), Carbo veg. (atonia żołądka ze skłonnością do zapaści), Kali-bich. (gdy wydzielina nieżytowa zaczyna tworzyć czopy), Gelsemium (otępienie grypowe bez odoru) [Clarke], [Boericke], [Hughes].
• Dobrze działa po: Baptisia w gorączkach septycznych, gdy osłupienie słabnie, lecz nieżyt i odór pozostają; Nux-v., gdy skurcze ustępują, ujawniając atonię i odór [Clarke], [Boericke].
• Dobrze działa przed: Crataegus przy przedłużającym się osłabieniu mięśnia sercowego po gorączkach nieżytowych; Sepia, gdy uczucie parcia w dół w miednicy zastępuje nieżyt pęcherza [Clarke].
• Antidota (kliniczne): świeże powietrze, ciepłe napoje sprzyjające poceniu i odkrztuszaniu; lekka dieta; unikanie przegrzewania — środki wpływające na podłoże chorobowe i współdziałające z lekiem [Boericke], [Clarke].
• Leki niezgodne: w tekstach klasycznych nie wymieniono żadnych; należy unikać naprzemiennego podawania leków nasercowych i nieżytowych bez wyraźnej zmiany obrazu [Clarke].
• Uwagi: w gorączkach okresowych podawanie dawek należy planować w pobliżu fazy dreszczy, aby wyprzedzić punkt zwrotny między fazą gorąca a potami, a następnie wydłużać odstępy, gdy pocenie przynosi ulgę [Clarke], [Boericke].

W praktyce Eucalyptus należy wybierać wtedy, gdy w obrazie gorączki przerywanej lub grypy dominują nieżyt, odór oraz otępienie i przekrwienie głowy, a poty w przewidywalny sposób przynoszą ogólną ulgę. W sferze żołądkowo-jelitowej odpowiada on powolnemu trawieniu z atonią i odorem — chorzy opadają z sił w dusznych pomieszczeniach, ożywiają się na świeżym powietrzu i dobrze znoszą lekką dietę. W sferze moczowej należy myśleć o nieżycie pęcherza ze śluzem, pieczeniem i bolesnym parciem, z pogorszeniem pod wpływem wilgotnego zimna i poprawą po oddaniu moczu ciągłym strumieniem. Te główne cechy odróżniają go od podobnych leków: Eupatorium (bóle jak przy łamaniu kości, pragnienie przed dreszczami), Cinchona (wzdęcia wskutek wyczerpania, a nie odór), Mercurius (nocne poty ze ślinotokiem) i Arsenicum (pieczenie, trwoga z niepokojem ruchowym) [Clarke], [Boericke], [Hughes].

W grypie z uczuciem otarcia w gardle i ciężką głową w dusznym mieszkaniu należy podawać niskie lub średnie potencje (np. 6C–30C) co kilka godzin przez fazę gorąca, wydłużając odstępy, gdy poty rozjaśnią głowę [Boericke], [Clarke]. W gorączkach przerywanych lub nawrotowych dawka 30C tuż przed dreszczami może wyprzedzić punkt zwrotny między fazą gorąca a potami; należy przejść do 200C, jeśli okresowość jest wyraźna, a charakterystyczne poty o silnym zapachu nie budzą wątpliwości [Clarke]. Nieżyt pęcherza: powtarzać 6C–12C t.i.d. przez krótki czas, dbając jednocześnie o świeże powietrze, ogrzewanie okolicy miednicy i lekkie napoje; przejść do pokrewnych leków działających na układ moczowy, jeśli pojawią się piasek moczowy lub kolka [Clarke], [Boericke]. Dieta ma zasadnicze znaczenie: ograniczyć tłuste potrawy i alkohol, zachęcać do ciepłych naparów wywołujących łagodne pocenie i odkrztuszanie — te środki wspomagające odpowiadają wydzielniczo-wydalniczej logice obrazu leku [Hughes], [Clarke].

Krótkie obserwacje z przypadków.

1. Nawracająca „grypa biurowa”: otępienie i przekrwienie głowy, uczucie otarcia w gardle, poty o silnym zapachu, szybka poprawa po Eucal. 30C i wywołaniu pocenia [Clarke].
2. Nieżyt pęcherza podczas wilgotnej jesieni: pieczenie i bolesne parcie, śluz w moczu, poprawa po oddaniu moczu ciągłym strumieniem podczas krótkiego podawania Eucal. 6C [Clarke].
3. Dyspepsja atoniczna z odorem: ciężka głowa w ogrzewanych pomieszczeniach, odór, poprawa po Eucal. 12C, lekkiej diecie i pobycie na świeżym powietrzu [Hughes].
4. Nieżytowe zapalenie oskrzeli: odkrztuszanie gęstej plwociny z uczuciem otarcia w klatce piersiowej, swobodniejsze na zewnątrz; Eucal. 30C wraz z ciepłymi napojami przywrócił odpływ wydzieliny i złagodził uczucie ucisku [Clarke], [Boericke].

Umysł

• Obojętność; otępienie podczas gorączki — uczucie ciężkości związane z toksemią; potrzeba świeżego powietrza. [Clarke]
• Drażliwość z bolesnym parciem na mocz — rozdrażnienie utrzymuje się, dopóki oddanie moczu nie przyniesie ulgi. [Clarke]
• Niechęć do przebywania w dusznym pomieszczeniu; pragnienie otwarcia okna — poprawa stanu psychicznego zależna od otoczenia. [Clarke]
• Trudności z koncentracją w nagrzanych pomieszczeniach — większa jasność umysłu po spoceniu się. [Clarke]
• Senność bez poczucia wypoczęcia — poprawa po spoceniu się lub odkrztuszeniu. [Clarke]
• Pogoda ducha po spoceniu się — wyraźna zależność poprawy od wystąpienia potów. [Clarke]

Głowa

• Ból głowy z przekrwienia, w okolicy czoła; poprawa na świeżym powietrzu — klasyczna modalność związana z otoczeniem. [Clarke]
• Głowa, uczucie ciężkości; poprawa po spoceniu się — wydzielanie potu łagodzi uczucie ucisku. [Clarke]
• Ból głowy z katarem lub bólem gardła — ból głowy związany z nieżytem. [Clarke]
• Ból głowy, pogorszenie od ciepła w pomieszczeniu — charakterystyczne pogorszenie pod wpływem ciepła. [Clarke]
• Pulsowanie w skroniach podczas wysiłku — poprawa w spoczynku i po ciepłych napojach. [Clarke]
• Cuchnący oddech z bólem głowy — cecha charakterystyczna antyseptycznego obrazu leku. [Clarke]

Nos, gardło i klatka piersiowa

• Katar, obfity; poprawa na świeżym powietrzu i po ciepłych napojach — odpływ wydzieliny i ciepło przynoszą ulgę. [Clarke]
• Gardło, uczucie otarcia; poprawa po ciepłych napojach — następnie pojawia się odkrztuszanie. [Clarke]
• Kaszel od łaskotania w krtani; odkrztuszanie > — ulga po odkrztuszeniu plwociny. [Clarke]
• Ucisk w klatce piersiowej, poprawa na świeżym powietrzu — silna potrzeba otwarcia okna. [Clarke]
• Odkrztuszanie gęstej plwociny, po nim poprawa — niczym otwarcie zaworu odpływowego. [Clarke]
• Chrypka z nieżytem; pogorszenie w nagrzanych pomieszczeniach — związek z temperaturą. [Clarke]

Żołądek, brzuch i odbytnica

• Niestrawność atoniczna; pogorszenie po ciężkostrawnych potrawach — cuchnące gazy jako objaw charakterystyczny. [Clarke], [Hughes]
• Odbijania, cuchnące — wskazówka nawiązująca do antyseptycznego obrazu leku. [Clarke]
• Nudności w dusznym pomieszczeniu lub w kuchni — pogorszenie od oparów. [Clarke]
• Zapalenie jelit lub czerwonka, stolce śluzowo-krwiste — nieżyt jelit. [Clarke]
• Kolka, poprawa po wypróżnieniu i po ciepłych napojach — zgodnie z zasadą ulgi po wydaleniu. [Clarke]
• Zastój w krążeniu wrotnym, prawe podżebrze — osoby jedzące obficie. [Hughes]

Układ moczowy

• Zapalenie pęcherza moczowego, nieżytowe; pieczenie, bolesne parcie; śluz w moczu — szczególnie charakterystyczny zakres zastosowania leku. [Clarke], [Boericke]
• Parcie na mocz w nocy; oddanie moczu poprawia stan ogólny — sen powraca. [Clarke]
• Zatrzymanie wydzielania moczu lub skąpomocz podczas gorączki; następnie pojawiają się poty — związek między fazami. [Clarke]
• Zimno i wilgoć nasilają objawy ze strony układu moczowego — zależność od pogody. [Clarke]

Gorączka i objawy ogólne

• Gorączka przerywana; pot o wyraźnym zapachu — wskazówka dotycząca działania przeciw okresowym nawrotom. [Clarke], [Boericke]
• Obfite poty łagodzą dolegliwości — charakterystyczny punkt zwrotny. [Clarke]
• Pogorszenie w nagrzanych pomieszczeniach; poprawa na świeżym powietrzu — modalność ogólna. [Clarke]
• Wyczerpanie z nieżytem; poprawa po odpływie wydzieliny — motyw ulgi po wydzielaniu. [Clarke]
• Bóle kończyn z gorączką; poprawa w spoczynku i po spoceniu się — ten sam wzorzec w objawach kończyn. [Clarke]
• Cuchnący pot, oddech i stolec — podłoże odpowiadające antyseptycznemu obrazowi leku. [Clarke]

Hughes — A Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1895): toksykologia, składniki (cyneol), podrażnienie żołądka i pęcherza moczowego, kontekst działania przeciw okresowym nawrotom.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): zasadniczy obraz leku — uczucie otępienia i przekrwienia głowy, nieżyt, gorączki przerywane, nieżyt pęcherza moczowego; modalności i relacje między lekami.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — właściwości antyseptyczne i napotne, pot o wyraźnym zapachu, obszary objęte nieżytem, uwagi dotyczące czerwonki.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): zestawione obserwacje toksykologiczne i kliniczne dotyczące nieżytów i gorączek.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–91): uzupełniające potwierdzenia kliniczne w nieżytach i gorączkach okresowych.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): uwagi porównawcze dotyczące gorączek przerywanych (w zestawieniu z Eup-perf., Cinch.).
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): relacje między lekami; układ modalności w stanach nieżytowych i toksemicznych.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): różnicowanie w nieżytach i gorączkach (Ars., Bapt., Merc., Gels.).
Dewey, W. A. — Practical Homeopathic Therapeutics (początek XX w.): praktyczne uwagi dotyczące stosowania w grypie i nieżytach.
Kent, J. T. — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): zabarwienie miazmatyczne i interpretacja podłoża chorobowego w odniesieniu do leków stosowanych w nieżytach.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homeopathic Medicines (XX w.): zwięzłe objawy charakterystyczne — nieżyt, cuchnący pot, uczucie ciężkości podczas gorączki.
Tyler, M. L. — Homeopathic Drug Pictures (XX w.): szkice kliniczne — poprawa na świeżym powietrzu, ciepłe napoje, motyw ulgi po wydzielaniu i wydalaniu.