• Układ nerwowy – zwłaszcza mózg, rdzeń kręgowy i nerwy obwodowe
• Psychika i wola – niezdecydowanie, powolność, dezorientacja
• Błony śluzowe – suchość, spowolnione wydzielanie
• Odbytnica – bezczynność, suchy stolec, wysiłek przy wypróżnianiu
• Skóra – przewlekłe wykwity, świąd < ciepło
• Gardło – suchość, trudności w połykaniu bez popijania
• Żeńskie narządy płciowe – upławy, wypadanie
• Dzieci i osoby starsze – powolny rozwój lub stany zwyrodnieniowe
• Lewa strona – częściej objęta dolegliwościami

• Wilgotna pogoda
• Umiarkowane ciepło
• Wieczorem (stan psychiczny)
• Po wypróżnieniu (częściowe złagodzenie dezorientacji)
• Stosowanie chłodnej wody (na swędzącą skórę)
• Położenie się (łagodzi osłabienie)
• Popijanie pokarmów stałych ciepłymi płynami (ułatwia połykanie)

• Rano (otępienie umysłowe, dezorientacja)
• Sucha pogoda lub ogrzewane pomieszczenia
• Wysiłek umysłowy
• Zaparcia, zahamowanie wydzielin
• Tłumienie emocji (skrywany lęk, żal)
• Dotyk (nadwrażliwość skóry)
• Po szczepieniu lub stłumieniu wykwitów skórnych
• Przed miesiączką lub w jej trakcie (nasilenie większości objawów)

Obraz psychiczny Alumina cechują powolność, niezdecydowanie i dezorientacja. Chory ma poczucie, jakby jego umysł był sparaliżowany — działanie lub podjęcie decyzji wymaga wielkiego wysiłku. Występuje wyraźny lęk przed utratą kontroli nad umysłem lub popadnięciem w obłęd [Kent]. Czas zdaje się płynąć zbyt wolno, co wywołuje poczucie dręczącego opóźnienia. Pacjent może mieć poczucie rozdwojenia osobowości, jak gdyby jego myśli i działania nie były jego własnymi. Częste są smutek, melancholia i drażliwość bez przyczyny. Łatwo płacze, a jednocześnie odczuwa odrętwienie emocjonalne. Pamięć jest słaba; podczas mówienia zapomina słów lub nie pamięta, co zamierzał zrobić. Myśli pojawiają się powoli, odpowiedzi są opóźnione. Brak woli działania to objaw charakterystyczny — chory może wiedzieć, co należy zrobić, lecz nie potrafi się do tego skłonić. Dzieci bywają bierne, nadmiernie grzeczne i posłuszne do tego stopnia, że zaniedbują własne potrzeby [Clarke].

Ociężałość umysłowa i ciężkość głowy, zwłaszcza w okolicy czoła. Zawroty głowy, szczególnie rano, < zamykanie oczu. Osobliwe wrażenie, jakby głowę ciasno obejmowała opaska. Bóle na szczycie głowy lub w potylicy, nasilające się pod wpływem wysiłku umysłowego lub schylania się. Wypadanie włosów, zwłaszcza podczas mycia lub czesania. Skóra głowy sucha, wrażliwa na dotyk i zimne powietrze. Może występować uczucie zimna na szczycie głowy. Bóle nerwobólowe biegnące od potylicy do oczu.

Suchość, pieczenie i świąd oczu. Widzenie zamglone, gorsze przy sztucznym oświetleniu. Powieki sklejone po przebudzeniu. Uczucie ciała obcego pod powiekami. Łzawienie po wyjściu na zimne powietrze. Światłowstręt, szczególnie rano. Drganie powiek. Osłabienie mięśni oczu — niemożność ustalenia wzroku. Czytanie powoduje zmęczenie oczu i dezorientację.

Suchość i świąd uszu. Trzaski i huczenie, jak przy szeleszczeniu celofanem. Osłabienie słuchu, zwłaszcza w lewym uchu. Uczucie zatkania uszu. Szumy nasilają się przy wysiłku. Kłujące bóle w głębi przewodu słuchowego.

Suchość przewodów nosowych, często ze strupami i krwawieniem. Niedrożność nosa przy suchej pogodzie. Wodnisty katar wczesnym rankiem. Wydzielina gęsta, żółta, niekiedy cuchnąca. Utrata węchu po przeziębieniach. Strupy przy nozdrzach. Dzieci uporczywie dłubią w nosie.

Twarz blada, bez wyrazu, często o niespokojnym wyrazie. Drgania mięśni twarzy. Lewostronny nerwoból twarzy. Wargi suche, popękane i łuszczące się. Krostki i wykwity na policzkach i brodzie. Napięcie skóry twarzy, jakby była ciasno obwiązana.

Suchość jamy ustnej, nawet przy pragnieniu. Uczucie drętwienia, ciężkości lub niezborności języka. Mowa powolna, z namysłem. Zmieniony smak, metaliczny lub gorzki. Zęby mogą boleć bez uchwytnej przyczyny. Język pokryty grubym białym lub żółtym nalotem. Afty na języku lub po wewnętrznej stronie warg. W niektórych przypadkach nadmierne wydzielanie śliny.

Ból zębów od zimnego powietrza lub gorących napojów. Dziąsła cofają się i łatwo krwawią. Wrażenie rozchwiania lub wydłużenia zębów. Zgrzytanie zębami u dzieci. Próchnica postępuje skrycie, bez bólu aż do późnego stadium.

Znaczna suchość, szczególnie rano. Połykanie utrudnione, jeśli nie towarzyszy mu popijanie. Ból promieniuje do uszu. Uczucie grudki w gardle, nasilające się przy przełykaniu na pusto. Uczucie otarcia, szorstkości i drapania. Stała potrzeba odchrząkiwania. Pogorszenie podczas mówienia. Przewlekła chrypka u osób przemawiających.

Apetyt zmienny; niekiedy wilczy głód, niekiedy brak apetytu. Nudności rano lub po jedzeniu. Ból i pełność po niewielkich posiłkach. Ochota na suche pokarmy, lecz do ich przełknięcia potrzebne są płyny. Niechęć do mięsa, ziemniaków i śluzowatych potraw. Pragnienie zimnych napojów. Puste odbijania, nieprzynoszące ulgi. Uczucie zimna w żołądku.

Brzuch rozdęty, wzdęty. Powolne trawienie, często z gazami i burczeniem. Tępy ból wokół pępka. Kolka z nudnościami. Wrażliwość na ucisk. Bóle tnące przed wypróżnieniem. Zaparcie, po którym następuje biegunka, lub odwrotnie. Niedostateczne wypróżnienia.

Kropelkowe wyciekanie moczu, zwłaszcza po mikcji. Opóźnione rozpoczęcie oddawania moczu, słaby strumień. Pieczenie lub mrowienie w cewce moczowej. Nietrzymanie moczu podczas kichania lub kaszlu. Rzadkie oddawanie moczu mimo pragnienia. Mocz jasny, czasami mętny. Moczenie nocne u dzieci wskutek osłabienia nerwowego.

Charakterystycznym objawem Alumina jest ciężkie zaparcie bez potrzeby oddania stolca. Odbytnica sprawia wrażenie porażonej; stolec jest suchy, twardy i wymaga mechanicznego usunięcia [Hering]. Nawet miękki stolec wymaga silnego parcia. Brak potrzeby wypróżnienia. Stolce mogą być cienkie, wstążkowate. Dzieci mogą nie wypróżniać się przez wiele dni, nie odczuwając dolegliwości. Świąd odbytu, szczeliny i krwawienie. U osób starszych atonia jelit. Mimowolne oddawanie stolca podczas odchodzenia gazów.

Impotencja z niewielkim popędem płciowym. Wzwody słabe lub nieobecne. Świąd i suchość moszny. Dolegliwości prostaty z kropelkowym wyciekaniem moczu. Sny erotyczne bez wytrysku. Popęd może na krótko powrócić po długiej abstynencji.

Upławy obfite, drażniące i przezroczyste, pozostawiające żółte plamy. Nasilają się w ciągu dnia i podczas chodzenia. Świąd sromu < wieczór. Miesiączki przedwczesne, skąpe lub opóźnione. Pochwica z suchością i pieczeniem. Wypadanie macicy u osłabionych kobiet. Niepokój przed miesiączką. Ból jajników < lewa strona.

Duszność wysiłkowa. Uczucie sztywności klatki piersiowej. Duszność < leżenie. Potrzeba głębokiego oddychania, lecz z poczuciem niepełnego wdechu. Częste wzdychanie. Pogorszenie w suchych, ogrzewanych pomieszczeniach.

Kołatanie serca przy najmniejszym wysiłku. Nieregularne tętno. Ściskanie klatki piersiowej podczas kołatania. Uczucie zimna w okolicy serca. Osłabienie po napięciu emocjonalnym.

Uczucie ściskania, nasilające się po przebudzeniu. Ucisk, jakby płuca nie mogły się rozprężyć. Chrypka i kaszel wywołany łaskotaniem. Uczucie ciężaru na klatce piersiowej. Suchy kaszel rano. Kaszel od śmiechu lub mówienia. Obolałość ściany klatki piersiowej. Kołatanie serca z niepokojem.

Ból lędźwiowego odcinka kręgosłupa, < siedzenie. Sztywność karku i górnej części pleców. Osłabienie kręgosłupa; chory nie może długo utrzymać tułowia w pozycji wyprostowanej. Uczucie zimna wzdłuż kręgosłupa. Pieczenie między łopatkami. Bóle kulszowe promieniujące do stóp. Drgania mięśni grzbietu.

Ciężkość i osłabienie kończyn. Drętwienie i uczucie pełzania mrówek. Drżenie rąk podczas pisania. Nogi uginają się podczas chodzenia. Drgania palców rąk i stóp. Suchość i pękanie skóry. Paznokcie łamliwe. Chód niepewny, jak u osoby pijanej. Palce rąk mimowolnie się zginają. Zimno stóp.

Objawy charakterystyczne: suchość, świąd i wykwity. Skóra szorstka, spierzchnięta, z głębokimi pęknięciami. Świąd nasila się od ciepła łóżka, łagodnieje po drapaniu, które jednak może prowadzić do krwawienia. Stłumione wykwity. Wyprysk z grubymi strupami. Paznokcie zniekształcone. Uczucie ściągnięcia skóry, jakby była zbyt ciasna.

Sen nie przynosi wypoczynku. Po przebudzeniu zmęczenie i otępienie. Sen zakłócany przez marzenia senne lub potrzebę oddania moczu. Sny pełne niepokoju, niespójne. Ziewanie i senność w ciągu dnia. Dzieci zgrzytają zębami przez sen.

Sny o spadaniu, niebezpieczeństwie lub zagubieniu. Sny żywe, lecz nie pozostawiają wyraźnego wspomnienia. Sny o minionych wydarzeniach lub przyszłych zmartwieniach. Sny wywołują niepokój ruchowy.

Uczucie chłodu bez pragnienia. Wewnętrzne zimno. Uderzenia gorąca na przemian z zimnem kończyn. Stan podgorączkowy z apatią psychiczną. Gorączka przy stłumieniu wykwitów lub miesiączki.

Uczucie chłodu nawet w ciepłych pomieszczeniach. Zimne dłonie i stopy. Gorąco twarzy przy zimnych kończynach. Obfite poty nocne. Pot cuchnący lub o kwaśnym zapachu.

Niechęć do mięsa, ziemniaków i potraw o śliskiej konsystencji. Ochota na suche pokarmy. Potrzeba popijania, aby przełknąć pokarmy stałe. Umiarkowane pragnienie. Niechęć do alkoholu. Słaby apetyt.

Spowolnienie, suchość i tłumienie dominują w obrazie Alumina. Wszystkie procesy — psychiczne, fizyczne i wydalnicze — przebiegają z opóźnieniem lub z trudem. Lek odpowiada osobom delikatnym, wrażliwym i źle znoszącym zimno, u których występuje osłabienie z nerwobólami, zwłaszcza dzieciom i osobom starszym. Pogorszenie wskutek tłumienia emocji, hamowania wydzielin lub tłumienia wykwitów skórnych. Ważny lek w przewlekłych zaparciach, chorobach skóry, splątaniu umysłowym i osłabieniu rdzenia kręgowego. Często wskazany we wczesnych stanach starczych lub w osłabieniu związanym ze szczepieniem.

• Plumbum metallicum – Porażenie i zaparcia, lecz przebieg bardziej destrukcyjny i nagły
• Silicea – Podobna powolność, lecz większe nasilenie zmarzliwości, ropienia i wrażliwości
• Baryta carbonica – Powolność u dzieci i osób starszych, lecz większa lękliwość i wycofanie
• Gelsemium – Otępienie i drżenie, lecz bardziej ostre, z mniejszą suchością
• Nux vomica – Zaparcie z parciem, w przeciwieństwie do braku parcia w obrazie Alumina

• Leki dopełniające: Bryonia, Silicea, Lycopodium
• Antidota: Chamomilla, Ipecac
• Dobrze działa po: Sulphur, Calcarea
• Po nim dobrze działają: Sepia, Phosphorus
• Leki niezgodne: Zincum (w niektórych przypadkach)

• Jeden z najważniejszych leków w zaparciach bez parcia
• Przydatny w osłabieniu o charakterze nerwobólowym po szczepieniu lub stłumieniu objawów
• Skuteczny w przewlekłym suchym wyprysku ze świądem < ciepło
• Doskonały dla dzieci rozwijających się powoli, zwłaszcza cichych i posłusznych
• Często wskazany we wczesnym otępieniu starczym lub osłabieniu o charakterze porażennym
• Do rozważenia w zmęczeniu utrzymującym się po rekonwalescencji, gdy czynności organizmu pozostają spowolnione

Umysł

• Dezorientacja
• Niezdecydowanie, nie potrafi działać bez porady
• Lęk przed obłędem
• Dwoistość myśli

Odbytnica

• Zaparcie, brak potrzeby wypróżnienia
• Stolec suchy, twardy, wymaga ręcznego usunięcia
• Atonia odbytnicy

Skóra

• Suchość, świąd, < ciepło
• Wykwity, pokryte strupami, przewlekłe
• Spierzchnięte dłonie

Kończyny

• Ciężkość, osłabienie
• Drętwienie, uczucie pełzania
• Drżenie rąk

Objawy ogólne

• Powolność działania i myślenia
• Pogorszenie wskutek stłumienia objawów
• Pogorszenie przy suchej pogodzie
• Wrażliwość na zimno

• Samuel Hahnemann – Chronic Diseases: Pierwotna próba lekowa, ze szczególnym uwzględnieniem zaparć, objawów psychicznych i suchości
• C. Hering – Guiding Symptoms: Podkreślenie bezczynności odbytnicy, rozdwojenia osobowości i aspektów nerwobólowych
• William Boericke – Pocket Manual: Wyraźnie określone modalności i zastosowanie w dolegliwościach skórnych oraz nerwowych
• James Kent – Lectures on Homeopathic Materia Medica: Dogłębny obraz psychiczny — powolność, lęk przed obłędem
• John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Rozszerzone szczegóły dotyczące dzieci, objawów skórnych i spowolnionego wydalania