• Blaas (blaashals, trigonum) — voornaamste aangrijpingspunt. Extreme tenesmen, strangurie, “moet voortdurend persen”, urine druppelsgewijs; gevoel dat de blaas uitgezet is maar niet geleegd kan worden; alleen verlichting in geknielde houding met het hoofd tegen de vloer [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Ureter / nierbekken. Nierkoliek met pijnen die langs de ureter omlaag schieten naar testes, glans en binnenzijde van de dijen; neuralgie van de ureter met urinezuurgruis [Allen], [Boger].
• Prostaat / blaasuitgang. Prostaathypertrofie met nadruppelen, onderbroken straal en noodzaak tot persen; cystitis bij oude mannen [Clarke], [Boericke].
• Nieren. Doffe pijn in de lendenen; urine met veel uraten/slijm, rood zand; urinezuurdiathese (vergelijk Lyc., Sars., Berb.) [Clarke], [Boger].
• Genitale reflexen. Pijnen trekken bij aandrang naar testes en glans; optrekken of zwaar gevoel van de testes tijdens koliek [Hering], [Allen].
• Dijen / voorste femorale zenuwen. Trekkende, krampachtige pijnen schieten bij aandrang langs de binnen-/voorzijde van de dijen omlaag — een keynote aan het ziekbed [Hering], [Clarke].
• Rug / sacro-renale hoek. Gekneusde, drukkende pijn in de nieren en het heiligbeen; schokken verergeren [Boger], [Clarke].
• Slijmvliezen (urinewegen). Blaascatarre met draderig slijm, stinkende urine; chronische patiënten zijn cachectisch en kouwelijk [Clarke], [Boericke].

• Op handen en knieën met het hoofd tegen de vloer gedrukt — door deze pathognomonische houding kunnen enkele druppels aflopen en neemt het spasme af (komt terug onder Urinewegen/Generale symptomen) [Hering], [Clarke].
• Stevige druk op buik/perineum — Druk met de hand of een riem geeft gedeeltelijke verlichting van het neerwaarts drukkende gevoel en de strangurie [Boger], [Clarke].
• Warmte / hete toepassingen — Hete kompressen, een bad of zitbad ontspannen het spasme en verzachten nierpijn [Boericke], [Clarke].
• Winden laten of een kleine hoeveelheid ontlasting — Lichte verlichting van de druk in het bekken (rectovesicale reflex) [Allen].
• Rust, absolute stilte — Schokken en beweging wekken de pijn opnieuw op; onbeweeglijk blijven brengt rust [Boger].
• Warme dranken ter verdunning van de urine — Bevorderen de urinestroom; minder branderigheid en slijm [Clarke].
• Nadat gruis is uitgeplast — De pijnen nemen kort af en keren terug zodra de tenesmen weer beginnen [Hering].
• Vooroverleunen, dijen opgetrokken — Mechanische verlichting ter hoogte van de blaasuitgang [Clarke].

• ’s Nachts / na middernacht — Tenesmen houden uit de slaap, onophoudelijke aandrang [Allen], [Clarke].
• Beweging, lopen, schokken, afstappen — Schokken wekken de pijn in ureter en blaas opnieuw op [Boger].
• Blootstelling aan koude / kouvatten — Sterkere spasmen; nog minder urine [Clarke], [Boericke].
• Pogingen om staand of rechtop te plassen — De straal stopt; moet de geknielde houding aannemen [Hering].
• Na het lozen van kleine hoeveelheden — De aandrang keert onmiddellijk terug, het gevoel “nooit klaar” te zijn [Allen].
• Druk van kleding op de onderbuik — Versterkt het neerwaarts drukkende gevoel [Clarke].
• Begin van de urinelozing (spasme) en einde (kramp) — Pijn in beide fasen (vergelijk het verschil met Sars.) [Clarke], [Boger].
• Beweging van stenen/gruis — Hematurie, slijm en branderigheid nemen toe [Clarke].
• Oude mannen met een vergrote prostaat — ’s Nachts erger; herhaaldelijk vruchteloos persen [Boericke].
• Na opwinding of afkoeling door de avondlucht — Opnieuw strangurie [Clarke].

De psychische toestand wordt beheerst door angstige benauwenis door de onophoudelijke aandrang en het onvermogen de urinelozing te voltooien; de patiënt wordt prikkelbaar, wanhopig en bang voor de volgende aanval. Tegen middernacht, wanneer de symptomen verergeren, houdt hij de klok in de gaten — dit sluit aan bij de eerder genoemde nachtelijke verergering [Allen], [Clarke]. Er is een rusteloos ongeduld; hij loopt heen en weer totdat de pijn hem tot de eigenaardige geknielde houding dwingt. Wanneer enkele druppels verlichting geven, krijgt hij even hoop, om weer moedeloos te worden zodra de aandrang terugkeert. Hij ziet op tegen onderzoek en de druk van kleding; hij is zeer nauwgezet op reinheid omdat de urine met slijm zo stinkt, en uit schaamte trekt hij zich terug (kruisverwijzing Urinewegen) [Clarke]. De angst neemt toe wanneer hij op openbare plaatsen staand moet plassen, omdat hij weet dat de straal zal stoppen als hij niet voorover kan leunen of knielen — een gedragsmatige weerspiegeling van de keynote van het middel [Hering]. De boosheid is niet explosief (zoals bij Nux-v.); het is de vermoeide gemelijkheid van door pijn uitgeputte mannen, vooral ouderen met obstructie door de prostaat. Zolang het spasme aanhoudt, wil hij niet getroost worden; na een warm zitbad en rust kan hij rustig spreken, passend bij de verbetering door warmte/rust.

Hoofdpijn is secundair aan slaapgebrek, persen en urineretentie met toxische gevolgen; de pijn is dof, frontaal of occipitaal, en bonst bij elke poging de blaas te ledigen [Allen], [Clarke]. Het hoofd voelt zwaar wanneer de blaas vol is en wordt lichter zodra er ook maar enkele druppels komen — een illustratieve reflexmatige samenhang met de toestand in het bekken (verwijzing Generale symptomen). Koude tocht langs het hoofd doet hem rillen en versterkt het spasme (dezelfde modaliteit). Anders dan bij Cantharis, waarbij hitte van het hoofd samengaat met branderigheid, heeft Pareir. een vermoeid, getekend gezicht door het lijden. De hoofdpijn neemt af in warme kamers of na een heet kompres op de onderbuik, opnieuw een uiting van de verbetering door warmte.

De oogleden zijn zwaar door de gebroken nachten; tijdens pijnaanvallen kunnen de conjunctivae rood doorlopen lijken. Tijdens het persen wordt het zicht even wazig en bij rust weer helder. Primaire oogaandoeningen behoren niet tot het beeld; de oogsymptomen weerspiegelen eerder autonome belasting dan plaatselijke pathologie [Clarke]. Fotofobie is niet kenmerkend; de patiënt vermijdt alleen fel licht dat een onaangename schok in het hoofd geeft.

Oorsuizen kan tijdens het persen samengaan met het bonzen in de blaas; ’s nachts treedt overgevoeligheid voor plotselinge geluiden op, terwijl de patiënt bij elke nieuwe plasdrang opschrikt. Verder behoren de oren niet tot het werkingsgebied.

De geur van oude urine en slijm staat hem tegen en verergert de misselijkheid (kruisverwijzing Maag). Het neusslijmvlies vertoont geen klachten; eventuele neusverkoudheid staat los van het beeld.

Angstige, ingevallen gelaatsuitdrukking, bij hevig persen vaak zweet rond de lippen; verbleekt tijdens koliek en krijgt plots een kleur wanneer de steen of het spasme scherpe pijn veroorzaakt [Clarke]. Na het hete zitbad kan de baardstreek vochtig zijn; de gelaatstrekken ontspannen, passend bij de verbetering door warmte.

Na de lange nacht is de mond droog; de tong is beslagen; dorst naar kleine slokjes warme drank die de urinestroom lijken te bevorderen (Modaliteiten) [Clarke]. Tijdens episoden met hematurie kan een metaalsmaak optreden. Verder speelt de mond een geringe rol.

Tandenknarsen door pijn en slapeloosheid kan worden waargenomen; tandneuralgie is geen keynote. Na nachten met voortdurende aandrang voelen de tanden beslagen aan; dit verbetert door warme dranken.

Op het hoogtepunt van de tenesmen komt een brokgevoel in de keel op, als weerspiegeling van vagale belasting; warme dranken verlichten. Geen primaire keelpathologie.

Misselijkheid begeleidt de koliek en het stinkende slijm in de urine; hij mijdt koude dranken, die het spasme versterken, en verkiest warme dranken (dezelfde modaliteit) [Clarke]. Tijdens de pijn is de eetlust gering; na korte verlichting keert deze terug. Braken is zeldzaam, anders dan bij kolieken van Coloc. Na langdurig persen kan de hik optreden.

De onderbuik voelt zwaar, vol en gevoelig aan; de patiënt buigt instinctief voorover om verlichting te krijgen (Verbetering door vooroverleunen) [Clarke]. Snijdende pijnen lopen van de nieren langs de ureters naar de liezen en dijen; de buik is gevoelig voor schokken en strakke taillebanden. Winderigheid verhoogt de druk in het bekken; winden laten geeft even verlichting (Modaliteiten). Anders dan Berberis, waarbij pijnen in vele richtingen uitstralen met borrelende gewaarwordingen, verloopt de pijn bij Pareir. langs een lijn: nier → ureter → blaasuitgang, met reflexpijn naar de dijen.

Hier ligt het zwaartepunt. Er is voortdurende aandrang, persen waarbij de urine druppelsgewijs komt, pijn aan het begin en einde van de urinelozing, spasme van de blaashals en de onmiskenbare noodzaak op handen en knieën te gaan zitten met het hoofd omlaag gedrukt om überhaupt te kunnen plassen [Hering], [Clarke], [Boericke]. Pijnen trekken naar glans en testes en langs de binnen-/voorzijde van de dijen; de urine is schaars, troebel, vaak dik door slijm of rood zand, soms met bloedstrepen wanneer gruis zich verplaatst [Allen], [Clarke]. Oude mannen met een vergrote prostaat plassen ’s nachts druppelsgewijs zonder verlichting van de tenesmen; de druk van kleding op de onderbuik is ondraaglijk (kruisverwijzing Affiniteiten/Modaliteiten) [Boericke]. Pogingen om staand te plassen mislukken; door vooroverleunen of knielen komen er enkele druppels (vergelijk Chimaphila, waarbij men moet staan, voorovergebogen en met de voeten uit elkaar) [Clarke], [Boger]. Cantharis heeft eveneens branderigheid en tenesmen, maar de pijn is sterker schroeiend, met seksuele overprikkeling; Sarsaparilla heeft hevige pijn aan het einde van de urinelozing en de noodzaak te staan, terwijl Pareir. zowel aan het begin als aan het einde pijn heeft en de houding op handen en knieën nodig is.

Rectale tenesmen gaan vaak samen met blaastenesmen — voortdurend het gevoel te moeten persen, terwijl er weinig komt; een kleine, snoervormige ontlasting kan de druk in de blaas tijdelijk verlichten [Allen], [Boger]. Aambeien kunnen tijdens het persen gestuwd raken, maar staan niet centraal (vergelijk het verschil met Aesculus). De ontlasting is hard wanneer er weinig urine komt; zodra de urine gaat stromen, wordt de ontlasting zachter — opnieuw een reflexmatige samenhang.

Optrekken en pijn van de testes tijdens aandrang; pijnen schieten naar de glans; bij gevoelige personen wordt coïtus gevolgd door blaasirritatie [Hering], [Allen]. Prostaathypertrofie met nachtelijk lijden is een klinisch toepassingsgebied van Pareir., vooral wanneer de houding en de slijmrijke urine de middelkeuze aanwijzen [Clarke], [Boericke]. Vergelijk Sabal (algemene trofische werking op de prostaat) en Chimaphila (moet op het perineum drukken en vooroverbuigen).

Minder vaak nodig, maar blaascatarre bij vrouwen met aandrang, slijm, rood zand en naar de dijen uitstralende pijnen wijst op Pareir. wanneer verbetering door knielen/vooroverleunen aanwezig is [Clarke]. Zwangere vrouwen met een steen vertonen de klassieke tenesmen, maar er moet worden gedifferentieerd met Cantharis (branderigheid op de voorgrond) en Ocimum (rechtszijdige koliek met stinkende urine) [Boericke]. Tijdens pogingen te plassen kunnen reflexpijnen naar de schaamlippen of de binnenzijde van de dijen schieten. Cystitis met slijm na de bevalling wordt af en toe gezien.

Korte ademhaling; tijdens het persen wordt de adem onwillekeurig ingehouden; een diepe zucht markeert de ontspanning. Koude lucht langs de onderbuik kan een nieuw spasme uitlokken (kruisverwijzing Modaliteiten).

De pols is gejaagd tijdens aanvallen; zacht en traag na verlichting. Structurele hartaandoeningen behoren niet tot het werkingsgebied; eventuele ritmestoornissen zijn reflexmatig.

Angstige benauwdheid tijdens hevige aandrang; zuchten na enige verlichting; geen primaire borstaandoening. Hartkloppingen weerspiegelen autonome belasting en nemen af door warmte en rust.

Pijn in de sacro-renale en lendenstreek, een gekneusd gevoel; “moet de lendenen ondersteunen” bij pogingen te lopen; schokken verergeren, warmte en druk verlichten [Boger], [Clarke]. De pijn volgt het verloop van de ureter naar voren tot in de lies.

Trekkende pijnen langs de voor-/binnenzijde van de dijen bij elke poging de blaas te ledigen, een sterk bevestigend symptoom [Hering], [Clarke]. Na een aanval trillen de benen; lopen wekt de pijn opnieuw op (verergering door beweging). Warmte op de dijen verzacht vaak de reflexneuralgie.

Bij chronische gevallen een droge, ruwe huid met urinezuurdiathese; koud, klam zweet tijdens de pijn. Geen kenmerkende huiduitslag; de huidgesteldheid weerspiegelt het metabole terrein (uraten) [Clarke].

De slaap wordt onderbroken door nachtelijke aandrang; tussen de pogingen door dut hij kort in; dromen waarin hij een toilet zoekt en er geen vindt (verwijzing Psychische symptomen/Urinewegen) [Allen], [Clarke]. Bij het ontwaken is hij kouwelijk, prikkelbaar en zwaar in het hoofd; na een heet zitbad en het lozen van enkele druppels kan hij korte tijd slapen. Tegen de ochtend verbetert de slaap als de tenesmen zijn afgenomen, passend bij de tijdsmodaliteit van het middel. De houding in bed — op de zij met opgetrokken dijen — kan enige rust geven, in overeenstemming met de verbetering door buigen.

Dromen over belemmeringen, gesloten deuren, fonteinen die niet stromen en stenen die een stroom blokkeren; in de droom pijn in de dijen bij pogingen te plassen; na warme baden volgen dromen van verlichting, passend bij de warmtemodaliteit [Clarke]. Nadat gruis met succes is uitgeplast, gaan de dromen over helder water en open poorten: bewoordingen van een patiënt zelf die behandelaars noteren.

Bij nierkoliek kouwelijkheid met zweten tijdens inspanning; lichte koorts bij cystitis met slijm; minder hitte dan bij Cantharis. De temperatuur volgt eerder de mechanische pijn dan de ontsteking [Clarke], [Boericke].

Kouwelijk, vooral ’s nachts en na pogingen te plassen; plaatselijke hitte in de onderbuik met bonzen; klam zweet tijdens het persen en warm zweet na hete kompressen (die ook de pijn verbeteren). Zweten geeft weinig verlichting tenzij er urine afloopt.

Verlangen naar warme dranken die de urinestroom bevorderen; koude dranken verergeren het spasme; bier/wijn verhogen de urinezuurbelasting en de nachtelijke aandrang (klinisch) [Clarke]. Vermijd specerijen en zuren die op ontstoken slijmvliezen schrijnen. De eetlust keert terug wanneer de pijnen afnemen.

Pareir. verenigt spastisch-obstructieve urinewegklachten met een uniek mechanisch kenmerk: urine in druppels, eindeloze tenesmen en de noodzaak op handen en knieën te gaan zitten met het hoofd tegen de vloer, of ten minste voorover te leunen met opgetrokken dijen, om überhaupt te kunnen plassen [Hering], [Clarke], [Boericke], [Boger]. De pijnen stralen langs de ureter uit naar glans/testes en de voor-/binnenzijde van de dijen; beweging/schokken, nacht, koude en het begin/einde van de urinelozing verergeren; warmte, druk, rust, buigen en het lozen van kleine hoeveelheden verbeteren. De urine bevat slijm, rood zand en soms bloed; oude mannen met prostaatklachten behoren vaak tot de patiënten. Differentieer met Cantharis (intense branderigheid, seksuele overprikkeling; pijn tijdens de gehele urinelozing, maar zonder de keynote van de houding op handen en knieën), Sarsaparilla (pijn aan het einde, moet staan), Chimaphila (moet staan/vooroverbuigen, voeten uit elkaar, balgevoel in het perineum), Berberis (verspringende schietende pijnen en borrelende gewaarwordingen), Lycopodium (rechtszijdige nierkoliek, 16–20 uur, rood zand maar minder tenesmen), Ocimum canum (hevige rechtszijdige koliek met stinkende urine) en Terebinthina (rookachtige verkleuring van de urine bij hematurie) [Clarke], [Boger], [Boericke], [Allen], [Kent].

Acute tenesmus / strangurie

• Cantharis — Schroeiend branden vóór, tijdens en na het urineren; seksuele overprikkeling; geen noodzaak om te knielen; bij Pareir. zijn de mechanisch bepaalde houding en pijnuitstraling naar de dijen kenmerkend [Clarke], [Boericke].
• Equisetum — Tenesmus met weinig pijn; gevoel van een volle blaas; Pareir. heeft hevige pijnen en een dwingende behoefte om een bepaalde houding aan te nemen [Boger], [Clarke].
• Nux-v. — Krampachtige aandrang met prikkelbaarheid van het rectum; minder urinezuurgruis, geen kenmerkende knielhouding [Boger].

Nierkoliek / gruis

• Berberis — Uitstralende pijn, ‘steken in alle richtingen’, borrelend gevoel in de nier; bij Pareir. volgt de pijn strikt het traject van ureter naar uitgang, met uitstraling naar dijen en eikel [Boger], [Clarke].
• Lycopodium — Rechtszijdige nierkoliek, rood zand, flatulentie, erger van 16–20 uur; bij Pareir. staan tenesmus en houding meer op de voorgrond [Clarke], [Kent].
• Sarsaparilla — Pijn aan het einde van het urineren; moet staan; het kind schreeuwt aan het einde; bij Pareir. pijn aan het begin & einde en een knielhouding [Clarke], [Boericke].
• Ocimum canum — Rechtszijdige koliek met stinkende urine, urinezuurdiathese bij kinderen; Pareir. bij oudere mannen met prostaatklachten of uitgesproken tenesmus [Boericke].
• Terebinthina — Hematurie, rookkleurige urine, nefritis; de houding speelt een minder grote rol [Clarke].

Obstructie door de prostaat / oude mannen

• Chimaphila — Moet staan, vooroverbuigen en soms op het perineum drukken; gevoel van een bal; Pareir. moet op handen en knieën zitten, met pijn naar dijen en eikel [Clarke], [Boger].
• Sabal — Trofische werking bij BPH met nadruppelen; Pareir. bij aanvallen van spasmen en tenesmus [Boericke].
• Clematis — Onderbroken urinestraal door urethrastrictuur; minder blaastenesmus [Boger].

Cystitis met slijm

• Uva-ursi — Catarre met branden en etterige urine; bij Pareir. staan spasmen en houding meer op de voorgrond [Clarke].
• Merc-c. — Tenesmus met pus/bloed en zweten over het hele lichaam; bij Pareir. ontbreken de speekselvloed en botsymptomen van Mercurius [Allen].

Neuralgie met uitstraling naar dijen/genitaliën

• Colocynthis — Krampende koliek, beter door harde druk, maar met de nadruk op het maag-darmkanaal; Pareir. betreft de urinewegen, met een knielhouding [Boger].
• Staphisagria — Cystitis na katheterisatie, snijdende pijnen; minder noodzaak om een bepaalde houding aan te nemen [Clarke].

• Complementair: Chimaphila — Heeft hetzelfde werkingsgebied van prostaat en blaas; als vervolg wanneer de gedwongen houding en tenesmus zijn afgenomen, maar atonie blijft bestaan [Clarke], [Boericke].
• Complementair: Berberis — Bij resterende nierpijnen en uitstralingen nadat Pareir. het spasme heeft doorbroken [Boger].
• Complementair: Lycopodium — Om het urinezuurterrein te reguleren na acute aanvallen (rood zand) [Clarke], [Kent].
• Volgt goed op: Cantharis — Wanneer de fase van branden afneemt, maar tenesmus met de kenmerkende houding blijft bestaan [Clarke].
• Volgt goed op: Nux-v. — Bij prikkelbare, kouwelijke personen zodra de rectovesicale spasmen uitsluitend de urinewegen gaan betreffen [Boger].
• Kan gevolgd worden door: Sarsaparilla — Als bij kinderen pijn aan het einde van het urineren aanhoudt nadat het gruis is verdwenen [Clarke].
• Kan gevolgd worden door: Sabal — Bij chronische BPH nadat acute tenesmusaanvallen zijn verlicht [Boericke].
• Antidota (functioneel): Warmte, rust, warme dranken ter verdunning van de urine; vermijd koude, alcohol en specerijen, die de spasmen versterken [Clarke].
• Verwante middelengroep: Canth., Sars., Berb., Lyc., Chim., Sabal, Tereb., Uva-ursi, Equis., Ocim-c., Nux-v., Staph.—selecteer op houding, de fase waarin de pijn optreedt, branden versus spasmen en het terrein [Clarke], [Boger], [Boericke], [Allen], [Kent].

• Nier-/ureterkoliek met druppelsgewijze urinelozing; moet knielen met het hoofd op de grond: Pareir. 200C eenmalig, daarna 30C om de 1–3 uur, met een heet zitbad; vergroot de tussenpozen bij duidelijke verlichting [Hering], [Clarke].
• Nachtelijke BPH-aanvallen (tenesmus, slijm, nadruppelen): Pareir. 30C driemaal daags gedurende 2–3 dagen; voeg Chimaphila toe om de urinestroom gaande te houden; vermijd koude en strakke riemen [Boericke], [Clarke].
• Kind met gruis (rood zand) en pijn in de dijen bij het urineren: Pareir. wanneer de pijn aan het begin en einde optreedt; stap over op Sarsaparilla als de pijn alleen aan het einde optreedt [Allen], [Clarke].
• Urinezuurdiathese, terugkerend ‘rood zand’: tussen de aanvallen dieet/lichte alkalinisatie en constitutioneel Lycopodium of Berberis nadat Pareir. de spasmen heeft bedaard [Boger], [Kent].

Psychisch

• Angst en wanhoop door voortdurende aandrang tot urineren — geprikkeldheid door uitputtende pijn; nacht ≥ [Allen], [Clarke].
• Rusteloosheid, kan tijdens tenesmus niet stil blijven — loopt heen en weer en knielt vervolgens [Hering].
• Afkeer van iemand die in openbare urinoirs vlakbij staat en toekijkt — de straal stopt tenzij hij vooroverleunt [Clarke].
• Prikkelbaar door slaapgebrek — pijngedrag [Allen].
• Nauwgezet wat reinheid betreft (stinkende, slijmhoudende urine) — walging van de geur [Clarke].
• Beter door warmte en rust — psychische verlichting gaat gelijk op met lichamelijke verlichting [Boericke].

Hoofd

• Hoofdpijn door blaastenesmus en slaapgebrek — zwaar gevoel in voorhoofd/achterhoofd [Allen].
• Kloppen gelijktijdig met de aandrang — reflexmatige vaatreactie [Clarke].
• Koude lucht verergert de spasmen en hoofdklachten — verband tussen weer en spasmen [Clarke].
• Beter door hete kompressen — verlichting via afname van de bekkenklachten [Boericke].
• Zwaar gevoel wanneer de blaas vol is; lichter na enkele druppels — pathognomonische reflex [Clarke].
• Ingevallen, bezweet gezicht tijdens het persen — teken van de aanval [Allen].

Buik/rug

• Druk in de onderbuik; moet vooroverbuigen — mechanische keynote [Clarke].
• Zeurende pijn in de heiligbeen- en nierstreek; erger door schokken — beweging < [Boger].
• Pijnen die de ureter naar de lies volgen — lijnvormig verloop [Clarke].
• Strakke kleding verergert de onderbuikklachten — drukgevoeligheid [Clarke].
• Warmte verbetert bekkenpijnen — warmte > [Boericke].
• Winden laten verlicht de druk op de blaas — reflexmatige verlichting [Allen].

Urinewegen

• Moet op handen en knieën met het hoofd op de grond zitten om te urineren — typerende rubriek [Hering], [Clarke].
• Urine komt druppelsgewijs; voortdurende tenesmus — kern van het middelbeeld [Allen], [Boericke].
• Pijn aan het begin en einde van het urineren — fasegebonden patroon [Clarke], [Boger].
• Pijn naar eikel/testikels en binnenzijde van de dijen tijdens de aandrang — reflexmatig uitstralingspatroon [Hering], [Clarke].
• Urine dik door slijm; rood zand; soms bloed — terrein [Clarke], [Boger].
• Nachtelijke verergering van aandrang en pijn — onderbroken slaap [Allen].

Mannelijke geslachtsorganen

• Vergrote prostaat; nadruppelen; nachtelijke tenesmus — aanvallen bij oude mannen [Boericke], [Clarke].
• Optrekken/zeurende pijn van de testikels tijdens koliek — genitale reflex [Hering].
• Aandrang met pijn naar de eikel — weerslag in de urethra [Allen].
• Staand urineren verergert — houding als sleutelkenmerk [Hering].
• Beter door druk op perineum/buik — mechanische ondersteuning [Boger].
• Blootstelling aan koude verergert — uitlokkende factor voor spasmen [Clarke].

Generale symptomen

• Beter door warmte, druk, buiging en rust; erger door nacht, koude, beweging/schokken — voornaamste modaliteiten [Clarke], [Boericke], [Boger].
• Urinezuurdiathese (rood zand) — constitutionele aanwijzing [Clarke].
• Oudere mannen; BPH-terrein — patiënttype [Boericke].
• Reflexpijnen naar de dijen — diagnostisch hulpmiddel [Hering].
• Uitputting na de aanval — rubriek voor vermoeidheid [Allen].
• Warme dranken ter verdunning van de urine verbeteren — leefregel [Clarke].

Hering — The Guiding Symptoms of our Materia Medica (1879): kenmerkende houding (knielend, hoofd op de grond); tenesmus; pijnen naar dijen/eikel; klinische bevestigingen.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): pathogenese van de urinewegen; gruis; slijm; nachtelijke verergering; aantekeningen over rectovesicale reflexen.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): identiteit (Pareira brava); affiniteit met blaas/ureter/prostaat; modaliteiten; vergelijkingen.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): keynotes — strangurie, urinezuurdiathese, nachtelijke BPH-klachten; verbetering door warmte en houding; middelrelaties.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): generale symptomen — schokken <, druk/warmte >; lijnvormig verlopende ureterpijnen; repertoriale grondslag.
Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): botanische achtergrond; toxicologische onderbouwing voor spasmen van glad spierweefsel/neuralgie.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): vergelijkingen — Lyc., Berb., Sars., Canth.; aanpak van het urinezuurterrein.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): differentiatie binnen de groep urinewegmiddelen (Canth., Sars., Chim., Berb.); aanwijzingen vanuit de houding.
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): klinische praktijkwenken bij nierkoliek en strangurie; opeenvolging van middelen.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): therapeutiek bij cystitis/prostaatklachten; leefregels — warmte, dranken ter verdunning van de urine, rust.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1941): beknopte keynotes — druppelsgewijze urine; uitstraling naar de dijen; mechanische modaliteiten.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): levendige klinische beschrijvingen — oude mannen, nachtelijke aanvallen; houding en warmte als aanwijzingen voor de middelkeuze.