• Jelito grube i odbytnica — czerwonka z bolesnym parciem, obfitym galaretowatym śluzem o barwie od białej do żółtej, pieczeniem i uczuciem otarcia po stolcu (zob. Odbytnica, Brzuch) [Clarke], [Hering], [Allen].
• Okolica pępka — rżnąca, ściskająca kolka skupiona wokół pępka; uciskanie pępka lub zgięcie wpół przynosi ulgę (zob. Brzuch) [Clarke], [Allen].
• Esica i lewa dolna część brzucha — kurczowy ból z częstymi, skąpymi stolcami; parcie niewspółmierne do ilości stolca (zob. Odbytnica) [Hering].
• Żołądek — nudności z uczuciem pustki i zapadania w nadbrzuszu; parcie na stolec po niewielkiej ilości pokarmu (zob. Żołądek, Pokarmy i napoje) [Allen], [Boericke].
• Krążenie wrotne — „żółciowy” ból głowy z obłożonym językiem w okresie napadów (zob. Głowa, Jama ustna) [Clarke].
• Odbyt i krocze — pieczenie, szczypanie i bolesność jak po otarciu po stolcu; świąd brzegów odbytu (zob. Odbytnica, Skóra) [Hering], [Clarke].
• Błony śluzowe ogólnie — skłonność do nieżytów z ciągnącym się śluzem; dotyczy raczej jelit niż dróg oddechowych, lecz obraz przypomina sykotyczny stan z wydzieliną (zob. Objawy ogólne) [Clarke], [Hughes].

• Ucisk brzucha (ręką, opaską lub przez leżenie na brzuchu); łagodzi ściskające bóle wokół pępka (zob. Brzuch) [Clarke], [Allen].
• Zgięcie wpół lub podciągnięcie kolan; łagodzi kolkę i parcie (zob. Brzuch, Odbytnica) [Hering].
• Ogrzewanie brzucha (gorące okłady, ciepły napój); łagodzi skurcze i pieczenie w odbytnicy (zob. Brzuch, Odbytnica) [Clarke].
• Po oddaniu obfitej ilości śluzu; przejściowa ulga w bólu i bolesnym parciu (zob. Odbytnica) [Allen].
• Odpoczynek i powstrzymanie się od jedzenia podczas ostrych napadów; zmniejszają parcie (zob. Żołądek, Pokarmy i napoje) [Boericke].
• Picie ciepłej wody małymi łykami; uspokaja nudności i kolkę (zob. Żołądek) [Clarke].
• Poranne wypróżnienie; po wczesnym oddaniu stolca dzień może przebiegać łagodniej [Clarke].
• Delikatne pocieranie wokół pępka; doraźnie łagodzi rżnące bóle [Allen].

• Noc; po północy, nad ranem — stolce i bolesne parcie nawracają napadowo (zob. Odbytnica, Sen) [Clarke], [Hering].
• Przed śniadaniem lub po niewielkiej ilości pokarmu — najmniejsza ilość jedzenia lub napoju wywołuje parcie (zob. Żołądek, Pokarmy i napoje) [Allen], [Boericke].
• Narażenie na zimno lub zimne napoje — wychładzają jelita; nasilają skurcze i wydzielanie śluzu (zob. Brzuch) [Clarke].
• Jesienna pogoda lub wilgotny chłód — obraz sezonowej czerwonki (zob. Objawy ogólne) [Clarke], [Hughes].
• Ruch i chodzenie w pozycji wyprostowanej — wstrząsy nasilają bóle wokół pępka (zob. Brzuch) [Hering].
• Po kawie lub ciężkostrawnym jedzeniu — drażliwość żołądka i parcie (zob. Pokarmy i napoje) [Allen].
• Podczas oddawania stolca — pieczenie i szczypanie odbytu; parcie z niewielkim skutkiem (zob. Odbytnica) [Clarke].
• Wkrótce po poprzednim stolcu — bezskuteczny nawrót bolesnego parcia; wielokrotne oddawanie małych ilości stolca (zob. Odbytnica) [Hering], [Allen].

Podczas napadów chory jest drażliwy, rozżalony i niespokojny; ciągłe parcie oraz piekąca bolesność sprawiają, że niecierpliwie znosi pytania i ruch [Clarke]. Pojawia się szczególny lęk przed jedzeniem i piciem, ponieważ „to wywoła parcie”, co przejawia się ostrożnością i nieufnością w porach posiłków (powiązania: Pokarmy i napoje, Żołądek) [Allen], [Boericke]. Podczas nocnych napadów chory jest niespokojny ruchowo, pełen obaw i skupiony na skurczu odbytnicy — nie może utrzymać ciągłości snu (zob. Sen). Ulga po obfitym wypróżnieniu przynosi krótkotrwały spokój i większą jasność umysłu; drażliwość powraca, gdy tylko ponownie zaczyna się bolesne parcie [Hering]. Dzieci stają się marudne, podciągają kolana i płaczą przed stolcem; uspokajają się pod wpływem ucisku lub ogrzewania brzucha (te same modalności) [Clarke]. W przypadkach występujących jesienią przytępienie i obniżony nastrój mogą utrzymywać się przez cały dzień, odzwierciedlając nieżyt błon śluzowych; objawy psychiczne pozostają jednak wtórne wobec ciężkich dolegliwości jelitowo-odbytniczych [Clarke], [Allen]. [Clinical]

Zaburzeniom jelitowym może towarzyszyć ciężki, żółciowy ból głowy, z obłożonym językiem i niewielkimi nudnościami [Clarke]. Głowa pulsuje podczas gwałtownego parcia, a dolegliwość ustępuje w przerwach między napadami parcia (zob. Odbytnica). Po ciężkiej nocy odnotowuje się zawroty głowy przy zbyt szybkim wstawaniu. Ból potylicy wywołany zgięciem wpół łagodnieje po podparciu brzucha (por. Poprawa przy zgięciu wpół). Podczas najsilniejszej kolki twarz jest ściągnięta i wyraża niepokój; jej wyraz rozjaśnia się po oddaniu obfitej ilości śluzu [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Niewielkie przekrwienie spojówek podczas nocnych napadów; uczucie ciężkości powiek po przerywanym śnie. Przejściowe zamglenie widzenia przy parciu; poza zmęczeniem nie ma wyróżniającego objawu charakterystycznego ze strony oczu [Hering]. [Clinical]

Przytłumione dzwonienie podczas gwałtownego parcia, wskutek obciążenia naczyń; poza tym słuch prawidłowy, a objawy uszne nie stanowią podstawy doboru tego leku [Clarke]. [Clinical]

Sporadyczny wodnisty katar podczas wilgotnej, jesiennej pogody, towarzyszący nieżytowi jelit; kichanie napina okolicę pępka, toteż chory stara się go unikać (krótkie porównanie: Dulc. ma jesienny nieżyt, lecz znacznie mniej nasilone bolesne parcie w odbytnicy) [Clarke], [Hughes]. [Clinical]

Blada lub ziemista, o ściągniętych rysach podczas kolki; suche wargi; pot wokół ust podczas gwałtownego parcia [Clarke]. Gorąco twarzy przy chłodnych kończynach (zob. Dreszcze/Gorąco/Pot). [Clinical]

Język obłożony białym lub żółtawym nalotem; gorzki lub mdły smak po przebudzeniu po nocnych napadach [Allen], [Clarke]. Obfite ślinienie przed stolcem; pragnienie zmienne — często chory chce popijać ciepły napój małymi łykami, co łagodzi dolegliwości żołądkowe (powiązanie z Poprawą po ciepłych napojach). [Clinical]

Brak szczególnych objawów charakterystycznych ze strony zębów; dzieci mogą zgrzytać zębami podczas bólu brzucha wskutek podrażnienia nerwowego (bruksizm wywołany kolką), co ustępuje pod wpływem ciepłego ucisku na brzuch [Hering]. [Clinical]

Uczucie suchości lub drapania podczas powstrzymywania się od jedzenia z obawy przed stolcem; ciepła woda przynosi ulgę; połykanie zimnych płynów może wywoływać chłód w nadbrzuszu (zob. Pokarmy i napoje). [Allen]. [Clinical]

Nudności z uczuciem pustki i zapadania; najmniejsza ilość pokarmu wywołuje parcie na stolec, toteż chorzy obawiają się śniadania (dokładne odzwierciedlenie modalności: pogorszenie przed śniadaniem lub po niewielkiej ilości pokarmu) [Allen], [Boericke]. Odbijania bez smaku, niekiedy gorące; wymioty są rzadkie, a jeśli występują, są wtórne do nadmiernego parcia. Tkliwość nadbrzusza jest niewielka w porównaniu z bólem wokół pępka; ciepłe napoje i miejscowe ogrzewanie łagodzą dolegliwości żołądkowe (zob. Modalności). Porównaj Ipecac. (stałe nudności, czysty język, niewielka ulga po stolcu) i Nux-v. (skurcz żołądka z drażliwością, lecz stolec przynosi mniejszą ulgę, a pieczenie w odbytnicy jest słabsze niż u Trom.) [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Główny obszar działania. Ściskające, rżnące, kurczowe bóle wokół pępka, często promieniujące pierścieniowato, łagodzone silnym uciskiem, zgięciem wpół i ciepłem [Clarke], [Allen], [Hering]. Brzuch wrażliwy na wstrząsy; chory chodzi zgięty, przyciskając rękę do pępka. Stolec poprzedzają nasilone przelewania i bulgotanie; podczas bolesnego parcia oddawanie gazów jest utrudnione, a ich późniejsze odejście przynosi ulgę. Kurczowe bóle w lewym dole biodrowym i okolicy esicy; małe, częste stolce przynoszą częściową ulgę, po czym bolesne parcie nawraca. Zimne napoje nasilają dolegliwości; ciepłe okłady (termofor) łagodzą. Porównaj Coloc. (kolka łagodzona zgięciem wpół, lecz z zielonym stolcem i mniejszą ilością śluzu), Merc-cor. (bolesne parcie z krwawymi stolcami zawierającymi strzępki, silną bolesnością odbytu jak po otarciu i znacznym wyczerpaniem) oraz Aloe (nagłe parcie z galaretowatym śluzem, lecz mniej wyraźnym skupieniem bólu wokół pępka) [Clarke], [Hering], [Allen]. [Clinical]

Napadom dolegliwości odbytniczych może towarzyszyć drażniące parcie na mocz wskutek przekrwienia miednicy; poza tym mocz nie wykazuje charakterystycznych zmian. Wyraźne pieczenie przy oddawaniu moczu sugeruje raczej interkurencyjne Canth. niż Trom. [Clarke]. [Clinical]

Obraz czerwonkowy: częste, naglące parcie z bolesnym parciem przed stolcem, podczas niego i po nim; stolec skąpy, często składający się głównie z galaretowatego śluzu o barwie od białej do żółtej, niekiedy ze smugami krwi [Clarke], [Hering], [Allen]. Wyraźne pieczenie, szczypanie i bolesność jak po otarciu w odbycie; jego brzeg może swędzieć i sprawiać wrażenie obrzmiałego. Każde wypróżnienie przynosi krótką ulgę, po czym ponowny skurcz zmusza do kolejnej bezskutecznej próby — nawrót bolesnego parcia. Oddanie większej ilości śluzu przynosi największą ulgę (por. Poprawa po oddaniu obfitej ilości śluzu). Uczucie skurczu zwieracza; siedzenie nasila uczucie pełności i gorąca. Dzieci płaczą, podciągają kolana i wciskają pięść w brzuch; dorośli chodzą tam i z powrotem, zginają się wpół i szukają ciepła. Porównaj Nux-v. (parcie ze skąpym stolcem, wybuchowość; mniej galaretowatego śluzu), Ratanhia (ból szczeliny jak od noża, a nie śluzowy wypływ), Canth. (silne pieczenie z napięciem w pęcherzu i odbytnicy, z objawami ze strony układu moczowego), Merc-cor. (krwawa czerwonka, głębokie przytępienie zmysłów) [Clarke], [Hering], [Allen], [Boericke]. [Clinical]

Bolesne parcie obejmuje także krocze, wywołując pobolewanie; świąd moszny wskutek wilgoci w okolicy odbytu; objawy seksualne nie są charakterystyczne [Clarke]. [Clinical]

Możliwe epizody czerwonkowe w okresie miesiączki; uczucie ciągnięcia w miednicy ze skurczem odbytnicy; upławy nie są objawem charakterystycznym. Poporodowy nieżyt odbytnicy ze śluzem może reagować na lek, jeśli obecne są modalności Trom. [Hering]. [Clinical]

Oddech przyspieszony podczas kolki; poprawa po wypróżnieniu; potrzeba ciepłego okrycia brzucha, a nie ogrzania całego ciała [Clarke]. [Clinical]

Kołatanie serca podczas parcia u osób wrażliwych; szybko ustępuje, gdy ból słabnie [Clarke]. [Clinical]

Wzdychanie podczas kolki; płytki oddech w czasie skurczów; brak stałego objawu charakterystycznego ze strony płuc [Clarke]. [Clinical]

Ból okolicy krzyżowej z bolesnym parciem; mięśnie lędźwiowe napinają się, wspomagając zgięcie wpół; ogrzewanie dolnej części pleców łagodzi skurcz w miednicy [Hering]. [Clinical]

Kolana podciągnięte w łóżku; uda przyciśnięte do brzucha; osłabienie po wielokrotnych stolcach; zimne stopy przy gorącym odbycie (odwrócony rozkład odczuć cieplnych) [Clarke]. [Clinical]

Skóra odbytu i krocza z otarciami naskórka wskutek drażniącego śluzu; świąd brzegów odbytu z pieczeniem po drapaniu (zmiana dolegliwości pod wpływem drapania). Niekiedy podczas napadów drobne grudki pokrzywkowe wokół pośladków i na udach — rozszerzenie podrażnienia błon śluzowych na skórę [Hering], [Clarke]. [Clinical]

Przerywany przez parcie; najgorzej po północy, nad ranem; chory drzemie między napadami i zrywa się, gdy narasta nowa fala kolki wokół pępka (bezpośrednie powiązanie z Modalnościami) [Clarke], [Hering]. Dzieci płaczą, rzucają się i zwijają w kłębek; dorośli boją się zasnąć w obawie, że obudzi ich kolejne parcie. Po obfitszym porannym stolcu pojawia się senność w ciągu dnia wskutek wyczerpania. [Clinical]

Niepokojące sny o byciu ściganym w drodze do ustępu lub o bezskutecznych próbach wypróżnienia; lękowe sny kończą się przebudzeniem ze skurczem i naglącą potrzebą oddania stolca [Clarke]. [Clinical]

W ostrej czerwonce niewielki wieczorny wzrost temperatury z dreszczami biegnącymi w dół pleców; gorąco skupione na twarzy i w odbycie; pot po obfitszym stolcu przynosi przejściową ulgę [Clarke]. [Clinical]

Zmarznięcie z bólami brzucha, a zarazem potrzeba miejscowego ogrzania brzucha; ciepło nasila pieczenie odbytu, lecz zastosowane w okolicy pępka łagodzi skurcz; pot lepki po wysiłku parcia, bez przykrego zapachu [Clarke], [Hering]. [Clinical]

Pogorszenie po najmniejszej ilości pokarmu — zwłaszcza po śniadaniu; kawa i ciężkostrawne dania wywołują parcie; zimne napoje nasilają kolkę; poprawa po ciepłych napojach pitych małymi łykami oraz przy ograniczeniu jedzenia w ostrym okresie [Allen], [Boericke], [Clarke]. [Clinical]

Charakterystyczny obraz nieżytu jelit z kolką wokół pępka i bolesnym parciem, z pogorszeniem nocą, pogorszeniem po niewielkiej ilości pokarmu oraz poprawą przy zgięciu wpół, pod wpływem ucisku i ciepła. Wydzielina jest śluzowa, galaretowata, niekiedy ze smugami krwi. Chory jest zmarznięty, drażliwy i znużony wskutek przerywanych nocy; odbyt piecze i boli jak po otarciu. W różnicowaniu należy uwzględnić Merc-cor. (krwawe stolce ze strzępkami, znaczne wyczerpanie), Nux-v. (parcie bez charakterystycznego śluzu), Aloe (nagłe parcie z galaretowatym śluzem, lecz z większym osłabieniem odbytnicy i skłonnością do jej wypadania) oraz Coloc. (kolka łagodzona zgięciem wpół, mniej bolesnego parcia i śluzu) [Clarke], [Hering], [Allen], [Boericke]. [Clinical]

Czerwonka / Bolesne parcie na stolec

• Merc-cor. — Silne bolesne parcie z krwistymi stolcami zawierającymi strzępki i znacznym wyczerpaniem; u Trom. występuje więcej galaretowatego śluzu, dolegliwości skupiają się wokół pępka, a ciepło i ucisk przynoszą poprawę [Hering], [Clarke].
• Nux-v. — Parcie z oddawaniem skąpego stolca, drażliwość, marznięcie; mniej galaretowatego śluzu, więcej skurczów żołądka i przeczulicy odbytnicy niż u Trom. [Allen], [Clarke].
• Ipec. — Stałe nudności, czysty język, zielonkawe stolce ze śluzem; bolesne parcie słabiej zaznaczone; u Trom. występują t nące bóle wokół pępka łagodzone uciskiem [Hering].
• Aloe — Nagłe parcie, galaretowaty śluz, osłabienie odbytnicy, mimowolne oddawanie stolca i gazów; mniej nasilony ból opasujący pępek niż u Trom. [Clarke], [Allen].
• Ratanhia — Ból szczeliny jak od cięcia nożem i pieczenie po stolcu przy skłonności do zaparć; u Trom. częste oddawanie śluzu [Clarke].
• Canth. — Pieczenie od ust do odbytu, bolesne parcie na mocz; u Trom. brak wyraźnych objawów ze strony układu moczowego, dominuje śluz jelitowy [Hering].

Kolka wokół pępka

• Coloc. — Kolka łagodzona silnym zgięciem tułowia do przodu; stolce nie są szczególnie śluzowe; u Trom. kolka wiąże się ze śluzem czerwonkowym [Hering].
• Diosc. — Ból łagodzony odgięciem do tyłu, nie silnym zgięciem do przodu; wypróżnieniom towarzyszy mniej bolesnego parcia; pomaga to różnicować modalności związane z pozycją ciała [Clarke].

Pora roku / Pogoda

• Dulc. — Jesienne stany nieżytowe dróg oddechowych i moczowych oraz objawy skórne; mniej bolesnego parcia jelitowego; obraz Trom. koncentruje się na jelitach [Hughes], [Clarke].

• Lek uzupełniający: Aloe — Gdy po Trom. ustępują bolesne parcie i śluz, lecz utrzymują się osłabienie odbytnicy i naglące parcie [Clarke].
• Lek uzupełniający: Ratanhia — Stosowany w następnej kolejności, gdy po ustąpieniu czerwonki śluzowej pozostaje pieczenie szczeliny [Clarke].
• Dobrze działa po: Ipec., Nux-v. — Gdy ostre skurcze żołądka i odbytnicy osłabły, lecz utrzymuje się kolka wokół pępka z galaretowatym śluzem [Allen], [Hering].
• Może dobrze poprzedzać: Merc-cor. — Jeśli stolce stają się wyraźnie krwiste, pojawiają się strzępki błon i zapaść; taka ewolucja wskazuje na zmianę stanu [Hering].
• Lek niezgodny / Do porównania: Canth. — Znaczne podobieństwo objawów ze strony dróg moczowych i pęcherza może wprowadzać w błąd; zarezerwowany dla obrazów z bolesnym parciem na mocz [Hering].
• Pokrewne (królestwo): Inne leki ze stawonogów (Acarus, Pediculus, Apis) mają wspólne motywy pieczenia i świądu skóry, jednak obraz Trom. skupia się na jelitach [Clarke], [Hughes].

• Czerwonka / zapalenie jelita cienkiego i grubego z galaretowatym śluzem, bolesnym parciem przed stolcem, podczas niego i po nim oraz tnącymi bólami wokół pępka łagodzonymi uciskiem i ciepłem: warto wcześnie rozważyć Trom. — zwłaszcza podczas jesiennych zachorowań [Clarke], [Hering].
• Parcie wywoływane jedzeniem: najmniejsza ilość pokarmu wywołuje wypróżnienie; w wielu przypadkach poprawę przynosi jednodniowy, łagodny post i popijanie ciepłych płynów równolegle ze stosowaniem Trom. (3x–6x lub 12C–30C zależnie od wrażliwości) [Allen], [Boericke].
• Gdy śluz i bolesne parcie ustępują, lecz pozostaje pieczenie szczeliny, włączyć interkurencyjnie Ratanhia; jeśli utrzymuje się osłabienie lub wypadanie odbytnicy, rozważyć Aloe (sekwencja leków uzupełniających) [Clarke].
• Kolka u dzieci ze śluzowymi stolcami: dziecko zwija się, podciąga kolana, płacze przed stolcem; ciepło i ucisk przynoszą ulgę — Trom. często skraca przebieg dolegliwości [Hering].
• Powtarzanie dawek: w ostrej czerwonce podawać dawki w krótkich odstępach, aż bolesne parcie osłabnie; następnie wydłużać odstępy. Obserwować, czy stolce nie stają się krwiste i nie zawierają strzępków — jeśli tak, ponownie ocenić obraz pod kątem Merc-cor. [Hering], [Dewey].

Krótkie wskazówki praktyczne

• Przypadek: Jesienna czerwonka, stolce jak biała galareta, gwałtowne skurcze wokół pępka łagodzone uciskiem — Trom. 6x co 2 godziny; do rana łatwiejsze oddanie stolca i wyraźne zmniejszenie bolesnego parcia [Clarke].
• Przypadek: Dziecko z nocnymi napadami, parciem po łykach mleka, z podciągniętymi kolanami — Trom. 12C; sen powrócił, śluz zniknął ze stolców w ciągu 24–36 h [Hering].
• Przypadek: Dorosły z parciem wywoływanym kawą i pieczeniem odbytnicy — Trom. 30C usunęło bolesne parcie wywoływane jedzeniem; później Ratanhia z powodu bolesności przypominającej ból szczeliny [Allen], [Clarke].

Umysł

• Umysł; drażliwość; podczas bólów; brzucha — rozdrażnienie podczas kolki wokół pępka [Clarke].
• Umysł; lęk; przed jedzeniem; z powodu nasilenia dolegliwości — najmniejsza ilość pokarmu wywołuje parcie [Allen].
• Umysł; niepokój; noc; podczas biegunki — nocne napady [Clarke].
• Umysł; niepokój ruchowy; podczas bolesnego parcia na stolec — nie może pozostawać w bezruchu między napadami parcia [Hering].
• Umysł; rozdrażnienie; dzieci; podczas kolki — uspokojenie pod wpływem ciepła i ucisku [Hering].

Głowa

• Głowa; ból; żółciowy; z nieżytem żołądka lub jelit — obłożony język, złe samopoczucie [Clarke].
• Głowa; ciężkość; podczas parcia — wysiłek powodujący przekrwienie [Clarke].
• Głowa; zawroty; przy wstawaniu; po przerywanym śnie — nocne zakłócenia snu [Hering].
• Twarz; wyraz; ściągnięty; przy kolce brzusznej — poprawa po stolcu [Clarke].
• Usta; język; obłożony; żółtawo; podczas zapalenia jelit — nieżyt przewodu pokarmowego [Allen].

Żołądek

• Żołądek; nudności; z uczuciem pustki i zapadania — lęk przed jedzeniem [Allen].
• Żołądek; pogorszenie; po najmniejszej ilości pokarmu; śniadanie; przed — parcie wywoływane jedzeniem [Allen], [Boericke].
• Żołądek; napoje; zimne; pogarszają — wychłodzenie jelit i kolka [Clarke].
• Żołądek; napoje; ciepłe; poprawiają — ulga pod wpływem ciepła [Clarke].
• Żołądek; odbijanie; bez smaku — stan nieżytowy [Allen].

Brzuch

• Brzuch; ból; pępek; wokół; tnący; skurczowy — główny objaw charakterystyczny [Clarke], [Hering].
• Brzuch; ucisk; silny; poprawia — uciska dłonią lub opaską [Allen].
• Brzuch; silne zgięcie tułowia do przodu; poprawia — ulga dzięki pozycji ciała [Hering].
• Brzuch; ciepło; zewnętrzne; poprawia — gorące okłady [Clarke].
• Brzuch; ruch; pogarsza — wstrząsy nasilają ból [Hering].
• Brzuch; przelewanie; przed stolcem — głośny zwiastun wypróżnienia [Allen].

Odbytnica

• Odbytnica; bolesne parcie; przed stolcem, podczas niego i po nim — uporczywy skurcz [Hering], [Clarke].
• Stolec; śluz; galaretowaty; biały lub żółty; z pasemkami krwi — charakterystyczna wydzielina [Clarke], [Allen].
• Odbyt; pieczenie; po stolcu; bolesność jak po otarciu — silna bolesność po wypróżnieniu [Hering].
• Odbytnica; parcie; częste; skąpe stolce — powtarzające się napady [Allen].
• Odbytnica; ponowne bolesne parcie; wkrótce po stolcu — bezskuteczny nawrót parcia [Hering].
• Odbyt; świąd; brzeg; z wilgocią — nadżerki od drażniącego śluzu [Clarke].

Sen

• Sen; zakłócony; po północy; przez parcie na stolec — nocne napady [Clarke].
• Sen; pozycja; na brzuchu; preferowana — ucisk łagodzi ból [Allen].
• Sen; niespokojny; podciąganie kolan — ulga dzięki pozycji w łóżku [Hering].
• Budzenie się; częste; z kolką — cykliczne parcie [Clarke].
• Senność; dzień; po nocnej biegunce — wyczerpanie [Clarke].

Objawy ogólne

• Objawy ogólne; pokarm; najmniejsza ilość; nasila dolegliwości — znikoma ilość pokarmu wywołuje wypróżnienie [Allen].
• Objawy ogólne; ucisk; poprawia — dłoń lub opaska na pępku [Clarke].
• Objawy ogólne; ciepło; zewnętrzne; poprawia — gorące okłady pomagają [Clarke].
• Objawy ogólne; zimno; napoje; pogarszają — wychłodzenie jelit [Clarke].
• Objawy ogólne; pora roku; jesień; pogarsza — sezonowa czerwonka [Clarke], [Hughes].
• Objawy ogólne; noc; po północy; pogorszenie — charakterystyczna pora występowania objawów [Clarke].

Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (ok. 1900): podstawowy obraz kliniczny (czerwonka, galaretowaty śluz, kolka wokół pępka, modalności).
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–91): objawy charakterystyczne ze strony odbytnicy i okolicy pępka, ponowne bolesne parcie, ulga dzięki pozycji ciała, uwagi pediatryczne.
T. F. Allen — Handbook of Materia Medica and Homoeopathic Therapeutics (1892): parcie wywoływane jedzeniem, charakter śluzu, modalności, powiązania objawów żołądkowych i odbytniczych.
Boericke — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): zwięzłe wskazania w czerwonce i zapaleniu jelit ze śluzem, wskazówki dotyczące potencji.
Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): zależności toksykologiczne i związki z sezonowymi nieżytami; porównania leków ze stawonogów.
Boger — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): schemat objawów ogólnych i modalności zastosowany do stanów z bolesnym parciem i śluzem.
Farrington — Clinical Materia Medica (lata 1890.): różnicowanie — Coloc., Aloe, Merc-cor., Nux-v. — w kolce jelitowej i czerwonce.
Nash — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): praktyczne porównania leków czerwonkowych (wzorce bolesnego parcia).
Dewey — Practical Homoeopathic Therapeutics (początek XX w.): leczenie ostrych dolegliwości jelitowych, strategie powtarzania dawek.
Tyler — Homoeopathic Drug Pictures (początek XX w.): obrazy porównawcze wykorzystane do syntetycznego ujęcia mniej znanych leków jelitowych.
Phatak — Concise Repertory of Homoeopathic Medicines (XX w.): indeksowanie modalności (ucisk, ciepło, noc), porównawcza kontrola objawów odbytniczych.
Boger–Boenninghausen — tradycja Therapeutic Pocket Book: styl rubryk i przypisywanie wagi modalnościom dostosowane do obrazów nieżytu jelit.