• Macica i endometrium. Obfite, zbyt częste miesiączki; krwawienia pozamiesiączkowe; kolka maciczna ze skurczami wypierającymi skrzepy; krwotoki po porodzie i poronieniu [Hering], [Clarke], [Boericke]. Zob. Żeńskie narządy płciowe i Objawy ogólne.
• Naczynia miednicy i łożysko naczyń włosowatych. Krwawienia bierne i czynne z łatwym tworzeniem się skrzepów i nawrotami krwawienia; obfite miesiączki spowodowane mięśniakami [Clarke], [Phatak]. Stany zapaści po utracie krwi — zob. Gorączka oraz Dreszcze–Gorąco–Pot.
• Drogi moczowe (nerki–pęcherz). Piasek moczanowy, krwiomocz, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; kolka nerkowa związana z obecnością czerwonego piasku lub skrzepów [Allen], [Boericke]. Zob. Układ moczowy.
• Stan po zakończeniu ciąży. Po poronieniu lub porodzie; skłonność do powtarzających się utrat ciąży; bezwład macicy na przemian z kurczowym wydalaniem skrzepów [Hering], [Clarke]. Zob. Żeńskie narządy płciowe.
• Niedokrwistość wskutek krwawienia. Bladość, uczucie omdlewania, ciężkość w potylicy, duszność wysiłkowa po utracie krwi [Clarke], [Phatak]. Zob. Głowa, Klatka piersiowa, Objawy ogólne.
• Miejsce przyczepu łożyska i odchody połogowe. Długotrwałe, obfite odchody połogowe; nawrót krwawienia przy niewielkim wysiłku [Hering], [Clarke]. Zob. Żeńskie narządy płciowe.
• Splot krzyżowy i nerwy macicy. Uczucie parcia ku dołowi; bóle biegnące od kości krzyżowej do spojenia łonowego i w dół ud podczas krwawienia [Hering], [Boericke]. Zob. Plecy, Kończyny.
• Błony śluzowe. Krwiste upławy; żrąca wydzielina drażniąca srom lub cewkę moczową [Clarke], [Boericke]. Zob. Żeńskie narządy płciowe, Układ moczowy.

• Silny ucisk lub ciasne obwiązanie miednicy podczas krwotoku (pacjentki instynktownie uciskają podbrzusze) [Clinical], [Clarke].
• Wydalenie skrzepów, po którym kolka maciczna na pewien czas łagodnieje [Hering], [Boericke].
• Odpoczynek, pozycja leżąca podczas utraty krwi i po niej; pogorszenie powraca po wstaniu [Clarke].
• Zimne okłady na podbrzusze, gdy wypływająca krew jest gorąca i drażniąca [Clinical].
• Chłodne pomieszczenia i świeże powietrze w stanach niedokrwistości z uczuciem omdlewania po krwotoku [Phatak].
• Krótkie drzemki, które na krótko przywracają siły między napadami krwotoku [Clinical].
• Powolne picie zimnej wody małymi łykami podczas nudności towarzyszących krwawieniu [Allen].
• Unikanie wysiłku i stosunków płciowych w połogu [Clarke].
• Unikanie ciepłych kąpieli przy obfitych miesiączkach (ciepło ponownie wywołuje krwawienie) [Clinical].
• Po oddaniu moczu, gdy bolesne parcie na pęcherz jest spowodowane skrzepami lub piaskiem moczowym [Allen].

• Niewielki wysiłek, stanie lub chodzenie wywołują ponowny krwotok [Clarke], [Hering].
• Poronienie i okres połogu, ze skłonnością do nawrotu krwawienia pod wpływem najdrobniejszego bodźca [Clarke].
• Mięśniaki macicy; każda miesiączka pojawia się zbyt wcześnie, jest zbyt obfita, ze skrzepami i kolką [Boericke], [Phatak].
• Ciepło łóżka lub pomieszczenia, które nasila przekrwienie miednicy i krwawienie [Clinical].
• Stosunek płciowy i wszelkie obciążenie naczyń miednicy [Clarke].
• Emocje lub przestrach, które wywołują nagły napływ krwi [Hering].
• Podczas miesiączki bóle od kości krzyżowej do spojenia łonowego i ciągnięcie w udach nasilają się przy ruchu [Hering], [Boericke].
• Po wstaniu z łóżka lub krzesła; krwawienie rozpoczyna się ponownie [Clarke].
• Podczas laktacji nawracające krwawienia pozamiesiączkowe u wrażliwych pacjentek [Clarke].
• Skaza kamicza; błędy dietetyczne powodujące powstawanie piasku moczowego i krwiomocz [Allen].
• Gorąco i gorące kąpiele, nasilające bolesne parcie na pęcherz i pieczenie cewki moczowej przy krwiomoczu [Allen].
• Nawroty po zdjęciu opaski lub zaprzestaniu ucisku; krwotok powraca [Clinical].

Utrata krwi daje obraz bladości, uczucia omdlewania i przygnębienia z cichym niepokojem przed kolejnym gwałtownym krwawieniem; wiele pacjentek mówi o lęku przed poruszeniem się, by nie zaczęło się ono ponownie, co odpowiada już opisanej modalności — pogorszeniu pod wpływem wysiłku [Clarke], [Hering]. Drażliwość i nadwrażliwość występują podczas miesiączki lub połogu jako reakcja na ból i osłabienie, a nie jako główny objaw charakterystyczny sfery psychicznej [Clinical], [Phatak]. Przed miesiączką może pojawiać się obawa przed krwotokiem i kolką maciczną; pacjentki planują dzień tak, aby pozostawać blisko łóżka lub łazienki. Ten niepokój związany z praktycznymi trudnościami ustępuje po wydaleniu skrzepów, co odpowiada modalności „poprawa po wydaleniu skrzepów” [Hering]. U osób z niedokrwistością opisywano omdlenia lub stany przedomdleniowe pod wpływem najmniejszego poruszenia emocjonalnego, łagodzone przez świeże powietrze i zimne napoje [Clarke]. Podczas obfitej utraty krwi i po nieprzespanych nocach koncentracja jest słaba; zdolność do logicznego rozumowania krok po kroku powraca wraz ze zmniejszaniem się krwawienia [Clinical]. Krótkie opisy przypadków wskazują raczej na przygaszone, rzeczowe zachowanie niż na histeryczną ekspresję podczas przełomów krwotocznych; po zastosowaniu ucisku na miednicę pojawia się spokojna ulga [Hering].

Bóle głowy związane z przekrwieniem towarzyszą utracie krwi lub pojawiają się po niej; po krwotoku częste jest uczucie ciężkości w potylicy i karku oraz opaski na czole [Clarke], [Phatak]. Zawroty głowy przy wstawaniu, nasilające się podczas stania, a ustępujące w pozycji leżącej, odzwierciedlają niedokrwistość; często łagodnieją pod wpływem zimnego powietrza (zob. Czynniki łagodzące objawy: świeże powietrze) [Clarke]. Ból głowy może występować na przemian z kolką maciczną i łagodnieć w miarę wydalania skrzepów, co odpowiada poprawie po ich wydaleniu [Hering]. Podczas obfitych miesiączek skóra głowy jest tkliwa; pacjentka uciska głowę lub ciasno ją obwiązuje, co odzwierciedla ogólną poprawę pod wpływem ucisku [Clinical]. W ciężkich przypadkach pojawiają się migotania przed oczami lub zamglenie widzenia wskutek niskiego stężenia hemoglobiny; ustępują po odpoczynku i chłodzących napojach [Allen].

Zamglenie widzenia, czarne plamki przed oczami przy wstawaniu i światłowstręt towarzyszą bólom głowy związanym z niedokrwistością w stanach krwotocznych [Clarke], [Allen]. Spojówki są blade; podczas bólów kolkowych występuje przejściowe łzawienie [Clinical]. Tępy, uciskający ból oczu zbiega się z uczuciem parcia ku dołowi w miednicy; objawy ustępują po wydaleniu skrzepów (zob. odpowiednią modalność) [Hering]. Czytanie nasila objawy; pacjentki często odkładają książkę, gdy zaczyna się gwałtowne krwawienie, i wracają do niej po uspokojeniu dolegliwości [Clinical].

Uczuciu omdlewania towarzyszą szum przypominający pęd wody w uszach i okresowe szumy uszne, nasilające się przy wstawaniu i wysiłku, a łagodniejące w pozycji leżącej i pod wpływem chłodnego powietrza [Clarke]. Podczas omdleń słuch na krótko się przytępia; może występować rzutowany ból ucha, związany z napięciem karku wtórnym do wysiłku podczas skurczów macicy [Clinical].

Krwawienia z nosa opisywano u tych samych osób, u których występują krwawienia maciczne; ta skłonność do krwawień z naczyń włosowatych odpowiada ogólnemu powinowactwu do łożyska naczyniowego [Clarke], [Hughes]. Ciepło i wysiłek łatwo wywołują krwawienia z nosa, a zimne okłady je zmniejszają (zob. Czynniki łagodzące objawy: zimno) [Clinical].

Twarz blada, niekiedy zielonkawa lub woskowa podczas obfitych krwawień i po nich, z zaostrzonymi rysami w czasie kolki [Clarke]. Zaczerwienienie twarzy może poprzedzać gwałtowny wypływ krwi, po którym następuje bladość z potem; wargi są suche, a pacjentka odczuwa pragnienie zimnej wody pitej małymi łykami (zob. Czynniki łagodzące objawy: małe łyki zimnej wody) [Allen].

Po utracie krwi język jest blady, z odciskami zębów; smak mdły; pragnienie zimnej wody w małych ilościach [Allen]. Krwawienie z dziąseł u osób z tą samą skłonnością do krwawień z naczyń włosowatych zmniejsza się w miarę opanowywania ogólnego krwawienia [Clarke].

Ból zębów nie jest objawem charakterystycznym, jednak wrażliwe zęby mogą pulsować przy każdej fali kolki macicznej, co stanowi naczyniowe współbrzmienie objawów [Clinical]. W kilku przypadkach odnotowano zgrzytanie zębami podczas snu w stanie wyczerpania [Allen].

Suchość gardła z chęcią częstego picia małymi łykami; uczucie kuli w gardle, gdy narasta lęk przed krwotokiem (odruch związany z dolegliwościami w miednicy) [Clarke], [Clinical].

Częste są nudności przy każdym gwałtownym wypływie krwi; pacjentka sięga po zimną wodę i pije ją małymi łykami, co przynosi ulgę (zob. Czynniki łagodzące objawy: picie małymi łykami) [Allen]. Wymioty mogą towarzyszyć pierwszej gwałtownej kolce, zanim zostaną wydalone skrzepy; po ich wydaleniu żołądek się uspokaja [Hering]. Apetyt słaby podczas miesiączki; niechęć do ciepłych potraw i napojów, które nasilają przekrwienie (zob. Czynniki nasilające objawy: ciepło) [Clarke].

Silne skurcze w podbrzuszu, o charakterze wypierającym jak podczas porodu, zmuszają pacjentkę do zginania się i uciskania dolnej części brzucha; po wydaleniu skrzepów często następuje ulga [Hering], [Boericke]. Klasycznym objawem jest parcie ku dołowi z ciągnięciem od kości krzyżowej do spojenia łonowego i w dół ud (zob. Plecy i Kończyny) [Hering]. Ciepło nasila przekrwienie miednicy, natomiast silny ucisk lub ciasna opaska przynoszą poprawę, zgodnie z opisanymi modalnościami [Clarke]. Wzdęcie i uczucie ciężaru w podbrzuszu towarzyszą miesiączkom i krwawieniom pozamiesiączkowym [Boericke].

Wyraźny związek ze skazą moczanową; często odnotowuje się czerwony piasek, piasek moczowy i krwiomocz z pieczeniem pod koniec oddawania moczu [Allen], [Boericke]. Kolka nerkowa z wydalaniem drobnych kamieni występuje u pacjentek, których dolegliwości nasilają się podczas miesiączki; podrażnienie dróg moczowych przebiega równolegle z kolką maciczną [Hering]. Bolesne parcie na pęcherz z częstym oddawaniem małych ilości moczu; skrzepy w moczu; uczucie gorąca moczu nasilające się w ciepłych pomieszczeniach, a łagodniejące pod wpływem chłodnego powietrza i zimnych napojów (zob. modalności) [Allen]. U pacjentek w połogu po krwotoku mogą pojawiać się objawy przypominające zapalenie pęcherza, ustępujące w miarę opanowywania przekrwienia miednicy [Clarke].

Nie jest głównym miejscem występowania objawów, lecz u osób z kruchością naczyń włosowatych mogą współistnieć krwawiące guzki krwawnicze; pogorszenie pod wpływem ciepła, poprawa po chłodnych okładach i ucisku — zgodnie z ogólnym obrazem naczyniowym [Clarke], [Clinical]. W niektórych przypadkach podczas przekrwienia miednicy występuje bolesne parcie na stolec.

Zastosowanie kliniczne jest rzadsze, jednak krwiomocz z piaskiem moczowym u mężczyzn ze skłonnością do kamicy dobrze odpowiada obrazowi leku; podczas wydalania piasku ciągnące bóle okolicy krzyżowej mogą promieniować do pachwin [Allen], [Clinical]. Nadmierna aktywność seksualna nasila objawy pęcherzowe i miedniczne u osób o typie krwotocznym, zgodnie z modalnością pogorszenia po stosunku płciowym [Clarke].

Główny obszar obrazu leku: miesiączki zbyt wczesne, zbyt obfite i zbyt długie; krwawienia międzymiesiączkowe; krwawienia pozamiesiączkowe z dużymi skrzepami i wypierającymi bólami macicy, które łagodnieją po wydaleniu skrzepów [Hering], [Clarke], [Boericke]. Obfite miesiączki spowodowane mięśniakami macicy stanowią jeden z głównych obszarów zastosowania klinicznego; każda miesiączka ponownie pogłębia niedokrwistość, z bólami od kości krzyżowej do spojenia łonowego i ciągnięciem w udach, nasilającymi się przy ruchu, a łagodniejącymi pod wpływem ucisku (bezpośrednie odniesienie do modalności) [Phatak], [Hering]. Poronienie zagrażające lub poronienia nawykowe: w pierwszych miesiącach ciąży najmniejszy wysiłek ponownie wywołuje krwawienie; podobnie krwotok poporodowy ustępuje po leku, gdy obecny jest jego obraz [Clarke], [Hering]. Odchody połogowe obfite, gorące i drażniące, z ponownym gwałtownym wypływem krwi po wstaniu; pacjentka boi się poruszyć (zob. Umysł) [Clarke]. Po epizodach krwotocznych pojawiają się krwiste upławy i szczypanie sromu; uczucie zimna i omdlewania występuje na przemian z uderzeniami gorąca [Boericke].

Duszność przy wchodzeniu pod górę lub staniu podczas krwotoku; poprawa po położeniu się i po ustaniu gwałtownego wypływu krwi, zgodnie z opisanymi modalnościami [Clarke], [Phatak].

Tętno szybkie i miękkie podczas krwawienia; nitkowate w zapaści; bardziej miarowe w spoczynku; ponownie się nasila pod wpływem ciepła łóżka i wysiłku (zob. Czynniki nasilające objawy: ciepło, wysiłek) [Clarke].

Kołatanie serca przy niewielkim wysiłku w stanach niedokrwistości; wzdychający oddech i uczucie braku powietrza podczas gwałtownego wypływu krwi, z poprawą pod wpływem chłodnego powietrza i odpoczynku [Clarke]. Opisywano kłucia pod lewą piersią podczas silnej kolki, jako odruch związany z bólem w miednicy [Clinical].

Ciągnięcie od kości krzyżowej do spojenia łonowego jest klasyczną wskazówką; podczas krwawienia bóle biegną w dół po wewnętrznej stronie ud, nasilają się przy chodzeniu, a łagodnieją po obwiązaniu i ucisku na kość krzyżową [Hering], [Boericke]. Osłabienie okolicy lędźwiowo-krzyżowej utrzymuje się po kolejnych miesiączkach z utratą krwi [Clarke].

Osłabienie i drżenie po utracie krwi; ból ud towarzyszący bólom macicy łagodnieje po wydaleniu skrzepów (zob. modalności) [Hering]. Zimne dłonie i stopy przy gwałtownych wypływach gorącej krwi odzwierciedlają niestabilność naczyniową [Clarke].

Skóra blada i chłodna; po gwałtownym wypływie krwi pot zimny i lepki; u niektórych osób ze skłonnością do krwawień łatwo powstają siniaki [Clarke], [Clinical].

Sen przerywany przez kolkę maciczną i lęk przed poruszeniem się, by nie rozpoczął się krwotok (zob. Umysł) [Clarke]. Pacjentki drzemią krótko, budząc się, by ucisnąć podbrzusze lub zmienić podpaski; krótka drzemka często przywraca dość sił, by dalej sobie radzić, co odpowiada poprawie po krótkich drzemkach [Clinical]. Pogorszenie nocą, jeśli ciepło łóżka wywołuje przekrwienie; otwarcie okien, aby wpuścić chłodne powietrze, przynosi ulgę, zgodnie z opisanymi modalnościami [Phatak]. W stanach niedokrwistości obserwowano niespokojne sny z lękiem przed nieszczęściem lub znalezieniem się nago w miejscu publicznym — symbolizujące odsłonięcie i utratę [Clinical]. Jeśli krwawienie utrzymywało się z nocnymi gwałtownymi wypływami krwi, rano pacjentka nie czuje się wypoczęta.

Niespokojne sny o wypadkach, krwi lub utracie kontroli w miejscu publicznym; sny o spadaniu lub szukaniu miejsca do odpoczynku — wszystkie odzwierciedlają skazę i modalności: potrzebę odpoczynku oraz lęk przed poruszeniem się [Clinical].

Brak swoistego toru gorączki; uczucie zimna po gwałtownych wypływach krwi, przejściowe uderzenia gorąca przed nimi; tętno miękkie i szybkie; pot zapaściowy po znacznej utracie krwi (zob. Dreszcze–Gorąco–Pot) [Clarke].

Po każdej utracie krwi pojawia się uczucie zimna z zimnymi kończynami; potem krótkotrwałe gorąco z zaczerwienieniem twarzy, a następnie pot — często zimny — na czole i klatce piersiowej [Clarke]. Ciepło łóżka nasila przekrwienie miednicy i wywołuje kolejny gwałtowny wypływ krwi, zgodnie z opisanymi modalnościami.

Podczas krwawienia pragnienie zimnej wody pitej często, małymi łykami; niechęć do ciepłych napojów, które nasilają przekrwienie (zob. modalności) [Allen], [Clarke]. Sól lub ciężkostrawne, obfite potrawy mogą powodować powstawanie piasku moczowego u osób ze skłonnością do kamicy (zob. Układ moczowy) [Allen].

Lek o obrazie krwotocznym, z naprzemiennymi stanami przekrwienia i zapaści: gwałtowne napływy krwi, wypierające bóle macicy ze skrzepami, ulga po wydaleniu skrzepu, a następnie bladość i osłabienie [Hering], [Clarke]. Najmniejszy wysiłek lub ciepło przywracają krwawienie; odpoczynek, zimne powietrze, ucisk i obwiązanie łagodzą dolegliwości, zgodnie z opisanymi modalnościami [Clarke]. Niedokrwistość powoduje zawroty głowy, zamglenie widzenia, kołatanie serca i duszność; objawy te ustępują w pozycji leżącej i po zastosowaniu środków chłodzących [Phatak]. Ta sama konstytucja wykazuje skłonność do piasku moczanowego i krwiomoczu; podrażnienie dróg moczowych często nasila się w okresie miesiączki — taki związek dolegliwości miednicznych i nerkowych często obserwuje się w praktyce [Allen], [Boericke]. Powrót do sił jest powolny, jeśli miesiączki występują zbyt często; każdy cykl na nowo wyczerpuje siły życiowe. Charakterystyczne dla obrazu leku są praktyczne sposoby radzenia sobie stosowane przez samą pacjentkę — ucisk i odpoczynek — oraz wyraźna ulga po wydaleniu skrzepów, która nadaje temu obrazowi swoisty rys [Hering], [Clarke].

Etiologia / Położnictwo i ginekologia

• Trillium pendulum. Obfite krwawienie jasną krwią z bólami okolicy krzyżowej i łonowej, wyraźnie łagodzone ciasnym bandażowaniem; podobny zakres zastosowań hemostatycznych; w obrazie Thlaspi dodatkowo występują częste, przedwczesne miesiączki i związek z mięśniakami [Clarke], [Boericke].
• Sabina. Krwawienie jasną krwią ze skrzepami, bóle od kości krzyżowej do spojenia łonowego; wyraźniejszy komponent zapalny, często z pobudzeniem seksualnym; w obrazie Thlaspi krwawienie ma raczej charakter włośniczkowy i bierny, a miesiączki wielokrotnie pojawiają się przedwcześnie [Hering], [Kent].
• Ustilago. Krwawienie maciczne ze zmianami mięśniakowatymi; wydzielina ma bardziej nadżerający charakter; w obrazie Thlaspi na pierwszy plan wysuwają się bóle kolkowe o charakterze wypierającym, z poprawą po wydaleniu skrzepów [Clarke], [Phatak].
• Hamamelis. Żylne krwawienia ciemną krwią z obolałością; w obrazie Thlaspi krwawienia mają zwykle charakter mieszany, z obecnością jasnej krwi, bólami kolkowymi i mięśniakami w wywiadzie [Clarke], [Boericke].
• Secale. Bierny krwotok ciemną, rzadką krwią u wyczerpanych, zmarzniętych pacjentów; w obrazie Thlaspi przekrwienie występuje naprzemiennie z wydalaniem skrzepów, po którym następuje poprawa [Hering], [Boericke].

Modalności / Objawy charakterystyczne

• Erigeron. Krwawienie maciczne nasilające się pod wpływem ruchu i stosunku płciowego, z podrażnieniem dróg moczowych; Thlaspi również wykazuje pogorszenie pod wpływem ruchu, lecz dodatkowo charakterystyczną poprawę po wydaleniu skrzepów i związek z mięśniakami [Clarke], [Allen].
• Ipecacuanha. Krwawienie jasną krwią z uporczywymi nudnościami; w obrazie Thlaspi nudności pojawiają się przy nagłym wypływie krwi, ale bez uporczywych odruchów wymiotnych właściwych Ipecac. [Kent], [Allen].
• Millefolium. Krwawienia po niewielkim wysiłku; mniej nasilone bóle kolkowe macicy; w obrazie Thlaspi występują charakterystyczne bóle wypierające i częste miesiączki [Clarke].

Układ moczowy / Piasek moczowy

• Sarsaparilla. Kolka nerkowa z piaskiem w moczu, silny ból pod koniec oddawania moczu; w obrazie Thlaspi dodatkowo występuje związek z macicą i miesiączkowaniem oraz krwiomocz ze skrzepami [Allen], [Boger].
• Lycopodium. Czerwony piasek w moczu, skłonność do dolegliwości prawej nerki; więcej wzdęć; Thlaspi wybiera się, gdy piasek moczowy występuje naprzemiennie z obfitymi miesiączkami [Boger].
• Cantharis. Gwałtowne, piekące parcie na mocz; w obrazie Thlaspi pieczenie występuje głównie pod koniec oddawania moczu, ze skrzepami i skazą kamiczą [Allen].

• Leki dopełniające: Trillium — oba leki mają zastosowanie hemostatyczne w stanach, w których bandażowanie przynosi poprawę; Trillium często przygotowuje grunt w ostrym, obfitym krwotoku; Thlaspi utrwala unormowanie cykli [Clarke].
• Leki dopełniające: Hamamelis — obszar naczyń włosowatych i żylnych; może poprzedzać Thlaspi lub następować po nim w naprzemiennie występujących stanach [Clarke].
• Leki dopełniające: Calcarea-carb. — wsparcie konstytucyjne pomiędzy ostrymi epizodami obfitych miesiączek związanych z mięśniakami [Kent], [Phatak].
• Dobrze działa po: Ipecac. — w krwawieniu jasną krwią z nudnościami, gdy ustąpią już odruchy wymiotne [Kent].
• Dobrze działa po: Sabina — gdy wyciszy się komponent zapalny, lecz krwawienie nawraca ze skrzepami i bólami kolkowymi [Hering].
• Dobrze poprzedza: Sepia — w przewlekłym przekrwieniu miednicy i bolesnym miesiączkowaniu, po opanowaniu obfitych krwotoków [Kent], [Phatak].
• Dobrze poprzedza: Ferrum — w rekonwalescencji z niedokrwistością, bladością i szmerami sercowymi po wielokrotnej utracie krwi [Clarke].
• Antidota (czynnościowe): Zimne powietrze, ucisk i odpoczynek działają jak naturalne „antidota” na nagłe napływy krwi (modalności) [Clarke].
• Leki pokrewne: Ustilago i Fraxinus-am. — leki stosowane przy mięśniakach macicy, często porównywane w obfitych miesiączkach [Clarke], [Phatak].
• Leki pokrewne: Erigeron — krwawienie maciczne z podrażnieniem pęcherza; przy wyborze należy kierować się obecnością bólów kolkowych o charakterze wypierającym i poprawy po wydaleniu skrzepów (Thlaspi) [Allen].

• W ostrym, obfitym krwotoku z bólami kolkowymi o charakterze wypierającym i skrzepami stosować pranalewkę (5–10 kropli w wodzie, co 15–60 minut), zmniejszając częstość podawania w miarę opanowywania krwawienia; odpowiada to klasycznej praktyce stosowania leków hemostatycznych [Clarke], [Boericke].
• Przy obfitych miesiączkach związanych z mięśniakami i zbyt częstych cyklach rozważyć 3x–6x między miesiączkami oraz odpowiedni lek konstytucyjny, aby utrzymać odstępy między nimi (Calc-c., Sepia); jeśli obraz powraca, ponownie podać Thlaspi doraźnie na początku objawów [Phatak], [Kent].
• W krwawieniu po poronieniu lub w połogu, z tymi samymi modalnościami, rozpocząć od niskich potencji (Ø–3x) co pół godziny, wydłużając odstępy w miarę zmniejszania się krwawienia; wymagać pozostawania w pozycji leżącej, ucisku okolicy miednicy i chłodnego powietrza (modalności) [Clarke], [Hering].
• Piasek moczowy/krwiomocz w okresie okołomiesiączkowym: 3x–6x t.d.s. przez kilka dni; przy wyborze między Thlaspi a Sarsaparilla kierować się bólem pod koniec oddawania moczu w odróżnieniu od poprawy po wydaleniu skrzepów i związku z macicą [Allen], [Boger].
• Najważniejsze wskazówki w skrócie:

• • Obfite miesiączki z poprawą po wydaleniu skrzepów — należy pomyśleć o Thlaspi [Hering].
  • Przedwczesne, zbyt obfite miesiączki u kobiet z mięśniakami, pogorszenie przy najmniejszym wysiłku [Clarke].
  • Obfity krwotok połogowy powracający po wstaniu; poprawa pod wpływem ucisku i chłodnego powietrza [Clarke].
  • Krwiomocz z piaskiem moczowym u tej samej pacjentki, u której cyklicznie występują obfite krwotoki maciczne [Allen].

Umysł

• Lęk o zdrowie podczas miesiączki. Uzasadniona obawa przed wywołaniem krwawienia; odpowiada stanowi „lęku przed poruszeniem się” [Clarke].
• Lęk przed ruchem z obawy przed pogorszeniem objawów. Odpowiada modalności krwotocznej (pogorszenie pod wpływem wysiłku).
• Drażliwość podczas miesiączki. W reakcji na ból i osłabienie [Clinical].
• Uczucie omdlewania wskutek utraty krwi. Stany omdleniowe związane z niedokrwistością [Clarke].
• Trudności z koncentracją podczas obfitego krwotoku. Wyczerpanie, poprawa po krótkim śnie [Clinical].
• Spokój w sytuacjach kryzysowych. Stonowane, praktyczne zachowanie pacjentki odpowiadającej obrazowi Thlaspi [Hering].

Głowa

• Ból głowy z przekrwienia podczas miesiączki. Z bladością; poprawa po wydaleniu skrzepów [Clarke], [Hering].
• Zawroty głowy przy wstawaniu, związane z niedokrwistością. Poprawa w pozycji leżącej i na świeżym powietrzu [Clarke].
• Ciężkość potylicy po utracie krwi.
• Fotopsje przy niedokrwistości.
• Uczucie opaski wokół czoła, poprawa pod wpływem ucisku. Odzwierciedla ogólną poprawę pod wpływem ucisku.
• Ból głowy naprzemiennie z kolką maciczną.

Nos

• Krwawienie z nosa po niewielkim wysiłku. Kruchość naczyń włosowatych [Clarke].
• Krwawienie z nosa, pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu.
• Nawracająca skłonność do krwawień.

Żołądek

• Nudności podczas krwotoku macicznego. Poprawa po małych łykach zimnej wody [Allen].
• Wymioty z kolką maciczną, przed wydaleniem skrzepów. [Hering].
• Pragnienie, picie często małymi łykami.
• Niechęć do ciepłych napojów podczas miesiączki.

Żeńskie narządy płciowe

• Miesiączki zbyt częste, zbyt obfite. Objaw charakterystyczny [Clarke], [Boericke].
• Krwawienie pozamiesiączkowe z dużymi skrzepami. Bóle kolkowe o charakterze wypierającym, poprawa po wydaleniu skrzepów [Hering].
• Mięśniaki macicy, obfite miesiączki.
• Krwotok po poronieniu.
• Obfite odchody połogowe; ponowne nasilenie po wstaniu.
• Upławy krwiste, drażniące.
• Bóle od kości krzyżowej do spojenia łonowego i w dół ud podczas krwawienia.

Układ moczowy

• Krwiomocz ze skrzepami.
• Piasek moczowy; czerwony osad piaszczysty. Skaza kamicza [Allen], [Boger].
• Ból pod koniec oddawania moczu.
• Częste parcie, oddawanie małych ilości moczu.
• Podrażnienie przypominające zapalenie pęcherza w okresie okołomiesiączkowym.

Plecy / Kończyny / Objawy ogólne

• Ból pleców w okolicy krzyżowej, promieniujący do spojenia łonowego. Podczas miesiączki [Hering].
• Bóle promieniujące w dół ud podczas krwawienia.
• Krwotok po niewielkim wysiłku.
• Poprawa pod wpływem ucisku/bandażowania.
• Pogorszenie pod wpływem ciepła łóżka/pomieszczenia.
• Niedokrwistość po krwotoku, bladość, omdlenie.

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): obserwacje kliniczne dotyczące krwotoków macicznych, bólów kolkowych o charakterze wypierającym z poprawą po wydaleniu skrzepów; piasek moczowy.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): zestawienie fragmentów prób lekowych oraz obserwacji dotyczących układu moczowego i krwiomoczu.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): informacje o substancji; zakres zastosowań hemostatycznych; krwawienia połogowe i obfite miesiączki związane z mięśniakami; modalności.
Hughes, R. — A Cyclopaedia of Drug Pathogenesy / Pharmacodynamics (lata 70.–80. XIX wieku): farmakologiczne uzasadnienie działania na naczynia włosowate i macicę.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): zwięzłe wskazania kliniczne; mięśniaki; piasek moczowy; modalności.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (XX wiek): praktyczne objawy charakterystyczne, związek z mięśniakami, modalności.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): piasek moczowy i uwagi porównawcze dotyczące Sarsaparilla/Lycopodium.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): porównania w krwotokach macicznych (Sabina, Ipecac., Sepia, Calc-c.).
Dunham, C. — Lectures on Materia Medica (1878): ogólne opisy konstytucji krwotocznych i postępowania (kontekst porównawczy).
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): stany krwotoczne i porównania leków (ujęcie kontekstowe).
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1890): porównania narządowe dotyczące macicy i układu moczowego.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): szczegóły obrazu klinicznego leków stosowanych przy obfitych krwotokach macicznych (z naciskiem na porównania).