• Migdałki (prawy), gardziel, podniebienie miękkie — Grudkowe zapalenie migdałków z żółtymi punktami lub plamami, wyraźną przewagą strony prawej i bólem promieniującym do ucha przy połykaniu; skłonność do ropienia, jeśli stan nie ustępuje [Hering], [Allen], [Clarke].
• Węzły chłonne szyjne & podżuchwowe — Węzły od drobnych i twardych jak śrut po stwardniałe, towarzyszące chorobie migdałków; zmiany mniej żrące niż w Merc-cy., z silniejszą tendencją rozrostową i cechami jodowymi niż w Merc-dulc. [Hering], [Farrington].
• Nozdrza tylne & trąbka słuchowa — Lepki śluz spływający po tylnej ścianie gardła, przerost migdałka gardłowego, nieżyt trąbki słuchowej z przytępieniem słuchu i uczuciem zatkania ucha związanym z ogniskiem w migdałku [Clarke], [Boger].
• Jama ustna & ślinianki — Bolesne, gąbczaste dziąsła, metaliczny smak, umiarkowany ślinotok (mniejszy niż w Merc-sol.); oddech nieprzyjemny, lecz nie cuchnący zgnilizną i trupio jak w Merc-cy. [Allen], [Hughes].
• Ucho środkowe — Odruchowy ból ucha, nawracające zapalenie ucha wskutek zakażenia nosogardła, zwłaszcza po stronie prawej; żucie i połykanie wywołują pociąganie w obrębie trąbki słuchowej [Boger], [Clarke].
• Układ limfatyczny — „Dziecko o konstytucji limfatycznej” lub konstytucja skrofuliczna z przerostem migdałka gardłowego i nawracającymi ropniami okołomigdałkowymi; węzły powiększają się po każdym zmarznięciu [Hering], [Farrington].
• Tarczyca i cechy jodowe (drugorzędne) — Składnik jodkowy może obejmować swoim działaniem tarczycę u młodych osób o pełnokrwistej konstytucji (tkliwość, uczucie pełności), lecz nie jest to tutaj główne wskazanie [Clarke].

• Chłodne, świeże powietrze; chłodne pomieszczenia — Mniejsze uczucie gorąca w gardle, łatwiejsze oddychanie; odpowiada to niechęci do ciepła właściwej grupie leków Merc [Clarke], [Hering].
• Zimne okłady lub zimne napoje (małymi łykami) — Chwilowo znieczulają podrażnioną gardziel i łagodzą odruchowy ból ucha; często preferowane zamiast gorących napojów [Allen].
• Po poceniu się lub gdy wydzielina zaczyna swobodnie odpływać — Ulga w miarę spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła lub opróżniania się grudek migdałkowych (odniesienie także w Symptomatologii) [Clinical].
• Pozycja z podparciem, z głową wysoko — Zmniejsza uczucie pociągania w obrębie trąbki słuchowej i nocne krztuszenie się śluzem [Clarke].
• Delikatne podtrzymywanie szyi od zewnątrz — Zmniejsza ból tkliwych węzłów w łańcuchu podżuchwowym i szyjnym [Hering].
• Spokój i ograniczenie mówienia do minimum — Oszczędzanie głosu zmniejsza ból gardzieli; nauczyciele i mówcy odnotowują ulgę [Allen].
• Między napadami / po szerokim otwarciu ust — Chwilowa ulga, gdy opróżniają się krypty migdałkowe [Clinical].
• Proste, ciepłe buliony podawane po łyżeczce — Jeśli zimne płyny wywołują skurcz, letnie łyki przynoszą ukojenie; efekt jest krótkotrwały [Clarke].

• Strona prawa — Najpierw i przede wszystkim zajęty jest prawy migdałek; zmiany mogą przejść na drugą stronę, lecz nadal przeważają po prawej [Hering], [Clarke].
• Ciepłe pomieszczenie, ciepło łóżka, wieczór i noc — Przekrwienie, pulsowanie, ślinotok i tkliwość węzłów nasilają się po zmroku, w cieple [Allen], [Kent].
• Połykanie, zwłaszcza przełykanie na pusto lub połykanie śliny — Ostre kłucie w gardzieli, bóle promieniujące do ucha; pokarmy stałe drapią [Hering].
• Mówienie, czytanie na głos, żucie — Pociąganie w obrębie trąbki słuchowej nasila dolegliwości; żucie wstrząsa twardniejącym migdałkiem [Boger].
• Wilgotne zimno, przeciągi, nagłe zmiany pogody — Ponownie zaostrzają dolegliwości migdałka gardłowego, nieżyt trąbki słuchowej i obrzęk węzłów [Clarke].
• Ucisk i głębokie obmacywanie migdałka lub szyi — Krwawienie lub pulsowanie przy dotyku; węzły bolą [Hering].
• Po śnie — Po przebudzeniu większa suchość w ustach i silniejszy odór; klasyczny dla Merc rys „pogorszenia po śnie” [Kent].
• Mleko, lody, ciężkostrawne potrawy — Zwiększają ilość śluzu; wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła gęstnieje (odruch między obszarem laryngologicznym a jelitami) [Clarke].
• Stłumienie nieżytu — Gdy wydzielina zasycha, powracają uczucie zatkania ucha i krztuszenie się [Clinical].

Bólowi gardła i węzłów chłonnych szyjnych towarzyszą drażliwość i rozdrażnienie; dziecko jest niespokojne w ciepłych pomieszczeniach, szuka miejsca przy oknie i boi się przełykać [Hering]. Lęk narasta nocą, gdy krztusi się wydzieliną spływającą po tylnej ścianie gardła i gdy przy każdej próbie połknięcia pojawiają się przeszywające bóle ucha. U starszych uczniów podczas nawracających epizodów zapalenia migdałków słabnie koncentracja; ciężkość głowy i uczucie zatkania uszu sprawiają, że czytanie lub recytacja stają się nie do zniesienia [Clarke]. Nadmierna wrażliwość na badanie — zwłaszcza dotykanie migdałka lub kąta żuchwy — wywołuje gniew albo płacz. Osobliwie naprzemiennie występują zrzędliwość i ospała apatia, co odzwierciedla przeciwieństwo między jodowo-gruczołową bezwładnością a rtęciowym rozdrażnieniem [Allen]. Ten stan psychiczny odpowiada modalnościom (pogorszenie w cieple i nocą, poprawa na świeżym powietrzu) oraz uldze odczuwanej, gdy wydzielina zaczyna swobodnie odpływać.

Tępy ucisk w czole związany z niedrożnością tylnej części nosa i obrzękiem prawego migdałka; boli nasada nosa, a w okolicy ujść trąbek słuchowych występuje uczucie pełności [Clarke]. Ból głowy nasila się w ciepłych, dusznych pomieszczeniach oraz przy pochylaniu się i mówieniu; łagodnieje, gdy śluz zaczyna płynąć, a gardło oczyszcza się z wydzieliny — zgodnie z modalnością Poprawa po swobodnym odpływie wydzieliny. Przeszywający ból promieniujący do ucha występuje przy każdym przełknięciu, zwłaszcza na pusto, a przy nawracających ropniach okołomigdałkowych wyrostek sutkowaty jest tkliwy. Przy nagłym wstawaniu w przegrzanych pomieszczeniach mogą pojawiać się zawroty głowy z bladością i potem — odzwierciedlenie nietolerancji ciepła właściwej grupie Merc [Hering], [Kent]. W odróżnieniu od gwałtownego pulsowania i majaczenia w obrazie Belladonna, dolegliwości głowy w Merc-i-f. mają charakter nieżytowy, przekrwienny i gruczołowy, z przewagą strony prawej.

Przy odchrząkiwaniu śluzu spływającego po tylnej ścianie gardła pojawiają się piekące łzy i uczucie piasku w oczach; po nocy oddychania przez usta powieki wydają się ciężkie [Clarke]. Niewielkie przekrwienie spojówek towarzyszy pogorszeniu w ciepłym pomieszczeniu; światłowstręt jest minimalny. Podczas napadów bólu głowy widzenie przejściowo się zamazuje i poprawia się, gdy zaczyna cieknąć z nosa, a ucisk w migdałku maleje [Allen]. Ucisk w oczodołach może odzwierciedlać niedrożność trąbki słuchowej, a nie pierwotną chorobę oka.

Ważny obszar objawów odruchowych: prawostronny ból ucha z ostrymi, przeszywającymi bólami promieniującymi do ucha przy połykaniu, nasilającymi się nocą i pod wpływem ciepła łóżka [Hering]. Nieżyt trąbki słuchowej powoduje uczucie zatkania, trzaski i przytępienie słuchu; żucie i ruchy żuchwy pogarszają dolegliwości przez pociąganie w obrębie trąbki [Boger]. Nawracające zapalenie ucha następuje po każdym zmarznięciu lub po stłumieniu kataru; wydzielina, jeśli występuje, jest gęsta i kleista, a węzły wokół ucha są tkliwe. Leżenie na chorym uchu nasila pulsowanie; łagodne ciepło za uchem lub chłodne pomieszczenie przynoszą ulgę. W porównaniu z Hepar-s. (niezwykła wrażliwość, ropienie), Merc-i-f. cechuje mniejsza nadwrażliwość czuciowa i silniejszy związek z węzłami chłonnymi i migdałkami.

Niedrożność nosa występuje na przemian z żółtą, ciągliwą wydzieliną; spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła jest stałe i prowokuje kaszel oraz krztuszenie się w początkowym okresie snu [Clarke]. Grzbiet i nasada nosa są bolesne przy ucisku; u dzieci z przerostem migdałka gardłowego węch jest przytępiony. Przeciągi i wilgotne zimno ponownie wywołują katar i dolegliwości węzłów, jednak ciepłe pomieszczenia nasilają cały obrzęk i zagęszczają śluz — stąd wyraźne pragnienie chłodnego, świeżego powietrza [Hering]. Gdy wydzielina zaczyna swobodnie odpływać, ucisk w głowie i uczucie zatkania ucha słabną, co odpowiada modalności „poprawa po odpływie wydzieliny”.

„Twarz adenoidalna / migdałkowa”: otwarte usta, ziemista bladość, obrzęknięte powieki oraz powiększone lub tkliwe łańcuchy węzłów podżuchwowych i szyjnych [Hering]. Kąt żuchwy jest bolesny przy dotyku; podczas silnego zapalenia gardzieli w okolicy przyusznic może pojawić się uczucie ciężkości. W cieple dusznego pomieszczenia wyraz twarzy staje się otępiały, a przy chłodnym oknie ożywia się.

Dziąsła gąbczaste, bolesne, lekko krwawią przy szczotkowaniu; ślinotok jest umiarkowany, a nie tak obfity jak w Merc-sol. [Hughes], [Allen]. Język pokryty żółtobiałym nalotem; smak metaliczny; oddech nieprzyjemny, lecz nie trupi. Śluzówka policzków i podniebienia wydaje się otarta wskutek lepkiej wydzieliny; dziecko gryzie chłodne przedmioty, by uzyskać ulgę. Te objawy w jamie ustnej odpowiadają rtęciowemu pochodzeniu leku, lecz pozostają „łagodniejsze” niż obraz martwiczego rozpadu w Merc-cy.

Ząbkowanie lub wyrzynanie się zębów trzonowych może ponownie wywołać dolegliwości gardła i uszu; ból zęba promieniuje do prawego ucha, nasila się nocą i w cieple, a łagodnieje na chłodnym powietrzu i w spokoju [Clarke]. Zgrzytanie zębami podczas gorączkowych nocy. Zabiegi stomatologiczne mogą na krótko zaostrzyć dolegliwości węzłów chłonnych.

Główny obszar powinowactwa. Prawy migdałek obrzęknięty — często zrazikowaty — z żółtymi grudkami lub plamami; gardziel czerwona, podniebienie miękkie obrzęknięte, języczek zwisający [Hering], [Clarke]. Połykanie jest najbardziej bolesne przy przełykaniu na pusto lub połykaniu śliny; bóle przeszywają do prawego ucha; pokarmy stałe drapią. Nalot jest żółtawy lub kremowy, a nie w postaci czarnych mas martwiczych jak w Merc-cy.; jednak zaniedbany stan zmierza ku ropieniu. Węzły chłonne szyjne i podżuchwowe powiększają się i bolą; między napadami migdałek może być stwardniały. Ciepłe pomieszczenia pogarszają, chłodne powietrze i małe łyki zimnych napojów przynoszą krótką ulgę; mówienie i żucie nasilają dolegliwości przez pociąganie w obrębie trąbki słuchowej [Allen], [Boger]. Krótkie porównania: Lachesis (strona lewa, pogorszenie po płynach); Lycopodium (przechodzenie z prawej na lewą z gazami w żołądku); Merc-sol. (więcej śliny, silniejszy odór); Phytolacca (głębokie bóle węzłów promieniujące do ucha przy ciemnoczerwonym gardle).

Podczas bólu gardła apetyt maleje; ciepłe napoje mogą wywoływać uczucie parzenia i nudności, natomiast małe łyki chłodnych napojów przynoszą ukojenie (krótkotrwałe) [Clarke]. Połykany śluz wywołuje dolegliwości żołądkowe; metaliczny smak zniechęca do jedzenia. U dzieci mleko zagęszcza śluz i nasila spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła.

U dzieci o konstytucji limfatycznej z nawracającymi nieżytami może pojawiać się bolesność prawego podżebrza — łagodny przejaw powinowactwa do układu wrotnego i wątroby, znanego w lekach rtęciowych [Hughes]. Wzdęcie bębnicowe i burczenie występują podczas gorączkowych nocy i przy małym spożyciu pokarmów; ból jest niewielki i ustępuje w miarę odpływu wydzieliny nieżytowej.

Nie jest to główny obszar obrazu leku; pragnienie jest zmienne. Mocz ciemniejszy w gorączkowe wieczory; białkomocz nie jest tu objawem charakterystycznym (w odróżnieniu od Merc-cy.) [Clarke]. Parcie na mocz może się nasilać wskutek drażliwości, przy prawidłowym osadzie moczu.

Podczas gorączkowych epizodów laryngologicznych u dzieci stolce mogą stawać się śluzowate, żółtozielone, z niewielkimi nadżerkami — mniej nasilonymi niż przy zielonych, śluzowatych stolcach w okresie ząbkowania w obrazie Merc-dulc. [Hering]. Parcie na stolec jest niewielkie; biegunka nawraca po błędach dietetycznych związanych z owocami lub mlekiem.

Objawy niecharakterystyczne; podczas zaostrzeń o cechach jodowych odnotowywano przejściowe pieczenie cewki moczowej (objaw drugorzędny) [Allen] [Clinical].

Tkliwość węzłów chłonnych szyjnych i nawracające prawostronne bóle gardła w okresie miesiączki; luźniejsze stolce przed miesiączką; u nastolatek z przerostem migdałka gardłowego utrzymuje się ten sam obraz laryngologiczny [Clarke]. Brak swoistego objawu charakterystycznego ze strony macicy.

Oddychanie przez usta nocą, gdy nos jest zatkany; chrapanie u dzieci z przerostem migdałka gardłowego; sen z podparciem łagodzi krztuszenie się [Hering]. Głód powietrza w dusznych pomieszczeniach skłania do otwierania okna (powiązanie z Modalnościami).

Tętno przyspiesza ku wieczorowi w ciepłych pomieszczeniach; kołatanie serca wiąże się raczej z lękiem i gorączką niż z pierwotną chorobą serca [Kent]. Fale zasłabnięcia w upale odzwierciedlają pogorszenie pod wpływem ciepła właściwe tej grupie leków.

Łaskoczący kaszel wskutek spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła, nasilony w początkowym okresie snu; głos przytłumiony i nosowy; mówienie nasila ból gardła [Clarke]. Poza tym płuca bez zmian, o ile nieżyt nie schodzi niżej.

Sztywność karku z tkliwością przyczepu mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego; obracanie głowy w prawo nasila ból (układ migdałek–łańcuch węzłów chłonnych) [Hering]. Przygarbienie pleców wskutek zmęczenia oddychaniem przez usta podczas nawrotów.

Zimne dłonie przy wieczornej gorączce; dziecko skubie uszy i nos. Węzły w obrębie tylnego trójkąta szyi wyczuwalne i bolesne po narażeniu na przeciągi [Clarke].

Za uszami wilgotne, nadżarte miejsca u dzieci o konstytucji limfatycznej; nadżerki wokół ust od śliny podczas bólu gardła [Clarke], [Phatak]. Brak skłonności do zgorzeli (w odróżnieniu od Merc-cy.).

Sen przerywany przez kaszel i krztuszenie się w jego początkowym okresie wskutek spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła; chory budzi się, by przełknąć, i krzywi się z bólu przy kłuciu promieniującym do ucha, zwłaszcza w ciepłym łóżku [Hering]. Niepokój występuje na przemian z sennym odrętwieniem; poprawa po otwarciu okna i podparciu głowy. Nocne pogorszenie potwierdza charakterystyczny rys Merc.

Niezapamiętane, niespokojne sny; budzenie się z przestrachem wskutek krztuszenia się lub bólu ucha; dzieci szkolne śnią, że nie mogą odpowiedzieć lub mówić z powodu bólu gardła [Allen] [Clinical].

Wieczorny wzrost temperatury z zaczerwienioną twarzą i gorącą głową w dusznym pomieszczeniu; skóra wilgotna; temperatura spada, a objawy ustępują nad ranem, jeśli wydzielina zaczyna swobodnie odpływać [Clarke]. Brak złośliwego septycznego przebiegu gorączki.

Dreszcze pod wpływem przeciągów; gorąco w łóżku z pulsowaniem migdałka; pot około północy na owłosionej skórze głowy i szyi, bez ulgi — cecha charakterystyczna grupy Merc [Hering]. Poty mają lekko kwaśny zapach, lecz nie cuchną zgnilizną.

Zimna woda pita małymi łykami łagodzi pieczenie, ale może szczypać przy połykaniu; mleko i lody zagęszczają śluz; ciepłe zupy podawane po łyżeczce są tolerowane, gdy zimno wywołuje skurcz [Clarke]. Słaby apetyt; preferuje chłodne, proste potrawy.

Mercurius iodatus flavus to typowy obraz prawostronnego zapalenia migdałka z żółtymi grudkami, z kłującymi bólami promieniującymi do ucha przy połykaniu, zapaleniem węzłów chłonnych szyjnych i podżuchwowych oraz zespołem objawów nieżytowych, związanych z przerostem migdałka gardłowego i zajęciem trąbki słuchowej. Zajmuje miejsce pomiędzy Merc-dulc. (obraz łagodniejszy, bardziej czysto nieżytowy i dziecięcy) a Merc-cy. (ciężki przebieg, czarne tkanki martwicze, albuminuria): ma charakter bardziej rozrostowy i jodowy niż pierwszy z nich, a znacznie mniej destrukcyjny niż drugi [Hering], [Clarke]. Modalności tworzą spójny obraz: pogorszenie w nocy, w ciepłym pokoju i łóżku, pod wpływem wilgotnych przeciągów, przy połykaniu i mówieniu; poprawa na chłodnym powietrzu, po małych łykach zimnego napoju, w pozycji z podpartym tułowiem oraz gdy wydzielina zaczyna swobodnie odpływać. U podłoża przypadków ropnia okołomigdałkowego leży nawracająca skłonność do ropienia; stwardnienie węzłów chłonnych utrzymuje się pomiędzy napadami. Najważniejsze punkty różnicowania: Lycopodium (szerzenie się od prawej do lewej strony ze wzdęciami), Lachesis (lewa strona, pogorszenie po płynach), Phytolacca (głębsze bóle gruczołowe), Kali-bich. (ciągliwe czopy), Baryta-carb. (dziecko z przewlekłymi dolegliwościami migdałków). Istotą jest prawostronny obraz gardła typu Merc-iod., z żółtymi zmianami, na podłożu limfatycznym i z przerostem migdałka gardłowego.

Stronność zmian w gardle i wysięk

• Mercurius iodatus ruber — Lewy migdałek; gardło ciemniejsze, silniej przekrwione; ostrzejsze bóle; w obu lekach pogorszenie pod wpływem ciepła i w nocy; Merc-i-f. dotyczy strony prawej, z żółtymi grudkami i łagodniejszym cuchnięciem [Hering], [Clarke].
• Lachesis — Lewostronność, pogorszenie po płynach, znaczna nadwrażliwość; gadatliwość, ciemnawe zabarwienie; brak żółtych grudek charakterystycznych dla Merc-i-f. [Kent].
• Lycopodium — Prawostronność, lecz ze skłonnością do szerzenia się na lewo; wzdęcia, pogorszenie w godzinach 16:00–20:00; mniejsza bolesność gruczołów i węzłów chłonnych niż w Merc-i-f. [Kent].
• Phytolacca — Ciężkie bóle gruczołowe, przeszywające do uszu; ciemnoczerwona, „śliwkowa” gardziel; często objawy współwystępujące ze strony piersi i gruczołów; w Merc-i-f. żółte zabarwienie grudek [Hering].
• Kali-bichromicum — Ciągliwe, lepkie czopy; owrzodzenia o ostro odgraniczonych brzegach; mniej nasilone zapalenie węzłów chłonnych; w Merc-i-f. grudki są bardziej kremowożółte [Boger].
• Belladonna — Żywe zaczerwienienie, pulsowanie, wysoka gorączka i majaczenie; niewiele żółtych zmian grudkowych; działa w bardzo gwałtownym początku, poprzedzającym fazę Merc-i-f. [Kent].

Podłoże gruczołowe i przerost migdałka gardłowego

• Baryta-carbonica — Przewlekle bardzo duże migdałki, nieśmiałe dziecko, częste ropnie okołomigdałkowe; wolniejsza reaktywność; obraz Merc-i-f. jest bardziej ostry lub podostry i jodowy [Clarke].
• Calcarea carbonica — Konstytucyjny obraz dziecka z przerostem migdałka gardłowego, poceniem głowy, otyłością i wrażliwością na zimno; łagodniejsze objawy gardłowe; Merc-i-f. w ostrych napadach z żółtymi zmianami prawego migdałka [Farrington].
• Mercurius dulcis — Bardziej dziecięcy obraz nieżytu i przerostu migdałka gardłowego z zielonymi, śluzowatymi stolcami; łagodniejsze cuchnięcie i ślinienie; w Merc-i-f. szybciej dochodzi do ropienia [Hering].

Skłonność do ropienia

• Hepar sulphuris — Skrajna wrażliwość na dotyk, bóle jak od drzazgi, zagrożenie powstaniem ropnia; Hepar pragnie ciepła; w Merc-i-f. ciepło pogarsza, a chłodne powietrze jest preferowane [Kent].
• Silicea — Przewlekłe stwardnienie gruczołów i węzłów chłonnych, przetoki; wrażliwość na zimno, pocące się stopy; mniej wyraźny ostry obraz z żółtymi grudkami [Boger].

Jama ustna, cuchnięcie i ślinienie

• Mercurius solubilis — Obfity ślinotok, cuchnięcie, język z odciskami zębów; uogólniony obraz Merc; w Merc-i-f. umiarkowane ślinienie i prawostronne zmiany grudkowe w gardle [Allen].
• Nitric acid — Antidotum dla Merc z ostrymi bólami jak od drzazgi i cuchnięciem z ust; mniej wyraźnie prawostronne żółte zmiany migdałka [Clarke].

• Lek uzupełniający: Baryta-carb. — Dziecko z przewlekle powiększonymi migdałkami, pomiędzy ostrymi napadami odpowiadającymi Merc-i-f. [Clarke].
• Lek uzupełniający: Kali-mur. — Biały nalot na języku, nieżyt trąbki słuchowej; stosowany naprzemiennie w podostrych stanach związanych z przerostem migdałka gardłowego [Boger].
• Lek uzupełniający: Calc-carb. — Konstytucyjne podłoże limfatyczne ze skłonnością do przerostu migdałka gardłowego, po złagodzeniu stanu ostrego [Farrington].
• Dobrze działa po: Belladonna — Gdy początkowe silne pieczenie i pulsowanie ustępują, pozostawiając żółte zmiany grudkowe prawego migdałka [Kent].
• Dobrze działa po: Aconite — Po początkowym dreszczu i gorączce wskutek ekspozycji na zimno; Merc-i-f. odpowiada fazie migdałkowej [Dewey].
• Dobrze poprzedza: Hepar-s. — Gdy mimo Merc-i-f. grozi ropienie lub powstaje ropień okołomigdałkowy [Kent].
• Dobrze poprzedza: Silicea — Przy utrzymującym się stwardnieniu lub następstwach przetokowych w obrębie migdałków, gruczołów i węzłów chłonnych [Boger].
• Zgodny z: Merc-dulc. — Nieżyt u dzieci pomiędzy ostrymi napadami obejmującymi prawy migdałek [Hering].
• Antidota: Nit-ac. — Przy nadmiernie nasilonych objawach rtęciowych w jamie ustnej [Clarke].
• Leki pokrewne (porównaj): Merc-sol., Merc-cy., Merc-dulc., Merc-iod-r. — Różnice w obrębie grupy dotyczące ślinienia, cuchnięcia, stronności i destrukcji tkanek [Hering], [Allen].
• Leki niezgodne (tradycyjnie): Sil. bywa w niektórych szkołach wymieniana jako niezgodna z grupą Merc [Boericke].

• Prawy migdałek + żółte grudki + kłujące bóle do ucha przy przełykaniu na pusto: lek pierwszego wyboru, gdy ciepło i noc nasilają objawy [Hering], [Clarke].
• Nawracający ropień okołomigdałkowy z zapaleniem szyjnych węzłów chłonnych: stosować w fazie grudkowej, aby zapobiec ropieniu; przejść na Hepar, gdy pojawi się ropa [Kent].
• Zespół objawów przerostu migdałka gardłowego i zajęcia trąbki słuchowej: występujące naprzemiennie oddychanie przez usta, chrapanie i wysiękowe zapalenie ucha środkowego — Merc-i-f. w ostrych zaostrzeniach obejmujących prawy migdałek; Kali-mur./Merc-dulc. pomiędzy napadami [Boger], [Hering].
• Potencja i powtarzanie dawek: Niskie i średnie potencje (3x–30C), często na początku stanu ostrego; wydłużać odstępy między dawkami, gdy ustępują ból, trudności w połykaniu i tkliwość węzłów; wyższe (200C) u wrażliwych pacjentów z szybkimi nawrotami, następnie czekać [Clarke], [Kent].
• Wskazówki z opisów przypadków:
  • „Zapalenie krypt prawego migdałka, żółte punkty; ból do ucha przy przełykaniu na pusto; pogorszenie w ciepłym pokoju — wyzdrowienie po Merc-i-f. 6x q2h” [Allen].
  • „Dwukrotnie zapobieżono ropniowi okołomigdałkowemu u młodego pacjenta o «gruczołowym» typie budowy dzięki wczesnemu podaniu Merc-i-f. , a następnie Hepar, gdy groziło ropienie” [Kent].
  • „Dziecko z przerostem migdałka gardłowego i nawracającym bólem prawego ucha — napady były krótsze za każdym razem, gdy Merc-i-f. podawano przy pierwszym zaczerwienieniu ze zmianami grudkowymi” [Clarke].

Umysł

• Drażliwość, zrzędliwość w ciepłych pokojach — pogorszenie pod wpływem ciepła odpowiada grupie Merc [Hering].
• Niechęć do badania gardła i szyi — tkliwość węzłów chłonnych i migdałków [Clarke].
• Niespokojne noce z obawą przed połykaniem — kłujące bóle do ucha przy przełykaniu na pusto [Allen].
• Poprawa przy otwartym oknie — potwierdzenie modalności [Clarke].
• Osłabienie uwagi w nawracających dolegliwościach gardła — nieżytowe uczucie ociężałości głowy i przytłumienie słuchu [Allen].
• Lęk z powodu krztuszenia się wydzieliną spływającą po tylnej ścianie gardła — pogorszenie w pierwszej fazie snu [Clarke].

Głowa

• Ucisk w okolicy czołowej wskutek niedrożności nosogardła — ustępuje, gdy wydzielina zaczyna odpływać [Clarke].
• Ból u nasady nosa; ucisk przy ujściu trąbki słuchowej — nieżyt trąbki słuchowej [Boger].
• Ból głowy nasilający się pod wpływem ciepła i w ciepłym pokoju; poprawa na chłodnym powietrzu — charakterystyczna cecha Merc [Hering].
• Kłujące bóle w kierunku ucha przy połykaniu — odruch gardłowo-uszny [Allen].
• Zawroty głowy przy wstawaniu w przegrzanych pokojach — nietolerancja ciepła [Kent].
• Nocne pocenie głowy bez ulgi — cecha Merc [Hering].

Nos

• Gęsta, żółta wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła — wywołuje kaszel w pierwszej fazie snu [Clarke].
• Niedrożność naprzemiennie z żółtą wydzieliną — jej odpływ przynosi ulgę w dolegliwościach głowy i ucha [Allen].
• Pogorszenie pod wpływem wilgotnych przeciągów i w ciepłych pokojach — podwójne pogorszenie związane z pogodą i ciepłem [Clarke].
• Przerost migdałka gardłowego z oddychaniem przez usta — podłoże limfatyczne [Hering].
• Tkliwość nasady nosa przy ucisku — miejscowe przekrwienie [Boger].
• Osłabienie węchu podczas napadów — niedrożność nieżytowa [Allen].

Uszy

• Ból ucha prawego, przy połykaniu ból promieniuje do ucha — objaw charakterystyczny [Hering].
• Nieżyt trąbki słuchowej, trzaski, przytłumienie słuchu — skłonność do wysiękowego zapalenia ucha środkowego [Boger].
• Pogorszenie przy leżeniu na chorym uchu, w nocy i w ciepłym łóżku — typowe okoliczności i pora nasilenia [Allen].
• Żucie i mówienie nasilają objawy — pociąganie w trąbce słuchowej [Clarke].
• Powiększenie węzłów chłonnych wokół ucha — związek z obrazem gruczołowym [Hering].
• Poprawa w chłodnym pokoju i pod wpływem łagodnego ciepła za uchem — zróżnicowane czynniki łagodzące [Clarke].

Gardło

• Migdałki, prawy, powiększony; żółte grudki i plamy — objaw patognomoniczny dla Merc-i-f. [Hering], [Clarke].
• Połykanie na pusto, bolesne; kłujące bóle do prawego ucha — charakterystyczny odruch [Allen].
• Ciepły pokój i łóżko nasilają objawy; chłodne powietrze i małe łyki zimnego napoju przynoszą ulgę — główna oś modalności [Clarke].
• Węzły podżuchwowe i szyjne obrzmiałe, tkliwe — zajęcie łańcucha węzłów chłonnych [Hering].
• Skłonność do ropienia, jeśli proces nie zostanie zahamowany — wskazówka dotycząca postępowania (→ Hepar) [Kent].
• Głos przytłumiony, nosowy wskutek spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła — efekt mechaniczny [Clarke].

Gruczoły i węzły chłonne / szyja (Objawy ogólne)

• Zapalenie węzłów chłonnych szyjnych i podżuchwowych z chorobą migdałków — główne powinowactwo [Hering].
• Stwardnienie pomiędzy napadami — jodowa skłonność do rozrostu [Clarke].
• Pogorszenie pod wpływem przeciągów; poprawa w chłodnym powietrzu bez podmuchów — znaczenie ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi [Clarke].
• Nocne pocenie szyi bez ulgi — grupa Merc [Hering].
• Tkliwość mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego przy skręcaniu głowy w prawo — miejscowe nadwyrężenie [Clinical].
• Skrofuliczny typ budowy u młodych osób — wskazówka konstytucyjna [Farrington].

Objawy ogólne i gorączka

• Pogorszenie w nocy oraz pod wpływem ciepła łóżka i pokoju — charakterystyczna cecha Merc [Kent].
• Poprawa na chłodnym powietrzu oraz gdy wydzielina zaczyna swobodnie odpływać — praktyczny sprawdzian przy łóżku chorego [Clarke].
• Przewaga prawostronności — charakterystyczna stronność [Hering].
• Skłonność do ropienia — postępowanie zależne od fazy (Hepar/Sil.) [Kent], [Boger].
• Pot bez ulgi — obraz stanu podgorączkowego [Hering].
• Nawroty przy zmianach pogody — chronić przed przeciągami i wilgocią [Clarke].

Hering — Guiding Symptoms (1879): prawy migdałek, żółte grudki, kłujące bóle do ucha; łańcuch węzłów chłonnych.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): toksykologia i dane kliniczne dotyczące gardła i ucha; modalności.
Clarke, J. H. — Dictionary of Practical Materia Medica (1900): stronność, wysięk grudkowy, uwagi o przeroście migdałka gardłowego i trąbce słuchowej.
Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): toksykologia związków rtęci i jodków; podrażnienie ślinianek i gruczołów.
Boericke, W. — Pocket Manual (1901): wskazania w zapaleniu migdałków i ropniu okołomigdałkowym; relacje między lekami.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): nieżyt trąbki słuchowej, porównanie zmian ciągliwych i grudkowych; relacje między lekami.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): dziecko o gruczołowym typie budowy, porównanie jodków i leków z grupy Merc.
Kent, J. T. — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): modalności, postępowanie zależne od fazy (Bell → Merc-i-f. → Hepar).
Nash, E. B. — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): najważniejsze leki w ostrych stanach gardła; praktyczne wskazówki.
Dewey, W. A. — Practical Homeopathic Therapeutics (1901): kolejność stosowania Acon/Bell/Hepar w ostrych stanach gardła.
Phatak, S. R. — Materia Medica (1941): zwięzłe objawy charakterystyczne dotyczące migdałka gardłowego, trąbki słuchowej i migdałków podniebiennych.
Lippe, A. — Text-Book of Materia Medica (1866): potwierdzenia stronności i powinowactwa do gruczołów i węzłów chłonnych.