• Aparat przedsionkowy / sfera doznań zmysłowych: Zawroty głowy i nudności od najmniejszego hałasu lub drgania, pogorszenie po zamknięciu oczu, klasyczny obraz choroby morskiej; nietolerancja ruchu w dół i kołysania. Zob. także Głowa, Oddychanie, Objawy ogólne. [Hering], [Allen], [Clarke], [Boger]
• Nadwrażliwość słuchowa: Każdy dźwięk przeszywa zęby, wywołuje nudności, dreszcze lub uczucie omdlewania; muzyka jest nie do zniesienia. Zob. także Uszy, Zęby, Umysł. [Hering], [Kent], [Farrington]
• Kręgosłup (odcinek szyjny i piersiowy): Podrażnienie rdzeniowe, obolałość wzdłuż odcinka szyjnego i górnego piersiowego; bóle głowy zaczynają się w karku i wstępują ku górze; wstrząsy i ucisk odczuwane są wzdłuż kręgosłupa. Zob. także Plecy, Głowa. [Boger], [Clarke], [Allen]
• Żołądek (objawy neurowegetatywne): Nudności jak w chorobie lokomocyjnej, odruchy wymiotne od hałasu lub zamykania oczu; uczucie osłabienia w żołądku z zimnym potem. Zob. także Żołądek, Objawy ogólne. [Clarke], [Boericke]
• Zęby i szczęki: Ból zębów od dźwięków, drgań i przeciągu owiewającego uszy; niemożność zniesienia szczotkowania zębów, gdy w pomieszczeniu jest głośno. Zob. także Zęby, Uszy, Głowa. [Hering], [Allen]
• Głowa (bóle głowy): Bóle głowy wywoływane przez hałas, muzykę, czytanie na głos, jazdę, podróż morską; często poprawa podczas jedzenia (nie zawsze). Zob. także Głowa, Pokarmy i napoje. [Clarke], [Tyler]
• Reaktywność psychiczna: Drażliwość, lękliwość, wzdryganie się z błahych powodów; nadmierne pobudzenie psychiczne pod wpływem bodźców zmysłowych, po którym następuje wyczerpanie. Zob. także Umysł, Sen. [Kent], [Farrington]
• Oczy (związek wzrokowo-przedsionkowy): Zamykanie oczu wywołuje zawroty głowy i nudności; ruch w polu widzenia (czytanie w powozie) jest nie do zniesienia. Zob. także Oczy, Głowa, Objawy ogólne. [Allen], [Boger]
• Synchronizacja oddechu i przepony: Wzdychanie, krótki oddech z nudnościami; ruch w dół lub hałas zdają się na chwilę „zatrzymywać oddech”. Zob. także Oddychanie, Objawy ogólne. [Clarke], [Boericke]

• Całkowita cisza; izolacja od dźwięków; spokojne otoczenie, bez nagłych zmian. [Hering], [Kent]
• Otwarte oczy, wzrok utkwiony w horyzoncie podczas podróży; chłodne, świeże powietrze w łagodnym ruchu. [Clarke], [Boger]
• Zjedzenie niewielkiej ilości pokarmu podczas bólu głowy lub podróży w niektórych przypadkach; powolne picie małymi łykami (bez nagłego bodźca zimna). [Clarke], [Tyler]
• Leżenie z podparciem głowy i szyi; pozycja półleżąca bez wstrząsów. [Boger], [Allen]
• Mocny, równomierny ucisk wzdłuż mięśni przykręgosłupowych (między napadami). [Clinical], [Boger]
• Rytmiczne oddychanie i ograniczenie ruchów głowy do minimum. [Clinical]
• Zaciemniony, cichy pokój przy bólu głowy — pod warunkiem, że nie zakłócają spokoju nagłe dźwięki. [Clarke]
• Po śnie, jeżeli sen był rzeczywiście spokojny i nieprzerwany. [Allen]

• Wszelkiego rodzaju dźwięki — szept, szelest, brzęk naczyń, muzyka; dźwięki zdają się przeszywać zęby i żołądek. [Hering], [Kent], [Farrington]
• Zamykanie oczu, nawet w spoczynku; choroba morska wyraźnie nasila się przy zamkniętych oczach. [Allen], [Clarke], [Boericke]
• Drgania i ruch — jazda powozem, statkiem, koleją, schodzenie po schodach, ruch w dół. [Boger], [Clarke]
• Czytanie podczas jazdy; kołyszące się lub przesuwające obrazy (fale, mijane drzewa). [Allen]
• Wstrząs, nagłe dotknięcie kręgosłupa lub głowy; przeciąg owiewający ucho. [Boger], [Hering]
• Mówienie lub słuchanie, gdy ktoś mówi podczas napadu; wysiłek umysłowy przy jednoczesnym napływie bodźców zmysłowych. [Kent], [Clarke]
• Ciepłe, duszne pomieszczenia, zwłaszcza hałaśliwe spotkania; duszne teatry z orkiestrą. [Clarke], [Tyler]
• Po najmniejszej ilości substancji pobudzającej (kawa, alkohol) u osób wrażliwych. [Hughes], [Clarke]

Pacjent odpowiadający obrazowi Ther. jest nadmiernie wyczulony: najdrobniejszy dźwięk lub drganie w otoczeniu wyzwala nieproporcjonalnie silną reakcję nerwową, kończącą się nudnościami, dreszczami lub uczuciem omdlewania [Hering], [Kent]. Występuje drażliwość wynikająca z nieustannego wysiłku chronienia się przed bodźcami; pacjent może błagać o przerwanie szeptanej rozmowy, odległej muzyki czy brzęku filiżanki. Lęk ma konkretny, a nie abstrakcyjny przedmiot — jest to lęk przed hałasem i ruchem; chory podporządkowuje życie ciszy i bezruchowi, unikając powozów i statków, chyba że przestrzega ścisłego planu (otwarte oczy, wzrok utkwiony w horyzoncie, cisza) [Clarke], co wiąże się z modalnościami Poprawa w ciszy, Poprawa przy otwartych oczach. Między napadami pacjent może sprawiać wrażenie lękliwego, spieszącego się i wyczerpanego, a jego uwagę naznacza obawa przed bodźcami zmysłowymi; rezygnuje z drobnych obowiązków, ponieważ myślenie w obecności hałasu wywołuje falę nudności. Porównaj Cocculus, w którego obrazie wyczerpanie i zawroty głowy wynikają z niedoboru snu i ruchu, przy bardziej uogólnionym osłabieniu; w Ther. objawy są wyzwalane przez hałas i zamykanie oczu, z obolałością kręgosłupa. W obrazie Tabacum występuje śmiertelny zimny pot i potrzeba świeżego powietrza, a poprawę przynosi odsłonięcie brzucha; w Ther. chory unika przede wszystkim dźwięków, a pogorszenie następuje przy zamkniętych oczach [Clarke], [Boger], [Boericke]. Krótka obserwacja kliniczna: skrzypek niezdolny znieść próby — dźwięki przeszywają zęby, żołądek się przewraca, a zamykanie oczu podczas gry nasila zawroty głowy — wyzdrowiał po Ther. przy ścisłym regulowaniu tempa i przerw w próbach [Tyler]. [Clinical]

Bóle głowy często zaczynają się w szyjnym odcinku kręgosłupa, wstępują przez potylicę ku szczytowi głowy i czołu oraz są wywoływane przez hałas i ruch [Allen], [Boger]. Skóra głowy sprawia wrażenie wprawianej w drgania od wewnątrz; spółgłoski, metaliczne dźwięki lub rytm wywołują bóle o charakterze uderzeń młotem. Zamykanie oczu dla odpoczynku paradoksalnie nasila zawroty głowy i nudności, co jest charakterystycznym powiązaniem ze sferą przedsionkową [Clarke]. Niektórzy pacjenci zauważają poprawę podczas jedzenia, po którego zakończeniu dolegliwości znów się nasilają; cechę tę zaobserwowało kilku klinicystów [Clarke], [Tyler]. Najmniejszy wstrząs — zejście o jeden stopień, trzaśnięcie drzwiami — rozchodzi się wzdłuż potylicy i karku. W różnicowaniu Theridion odróżnia się od China (nadwrażliwość słuchowa z pulsowaniem nasilanym przez ucisk) związkiem hałas → objawy żołądkowe / zawroty głowy, a od Gelsemium (tępe uczucie ciężkości, podwójne widzenie, wiotkość ruchowa) — obolałością kręgosłupa z przeszywającym odczuwaniem bodźców zmysłowych.

Związek wzroku z układem przedsionkowym jest osobliwy: zamknięcie oczu wywołuje zawroty głowy i nudności, dlatego podczas podróży pacjent musi mieć oczy otwarte i utrzymywać wzrok na nieruchomym punkcie [Allen], [Clarke]. Czytanie w jadącym pojeździe jest niemożliwe; druk pływa przed oczami, a żołądek się przewraca; nawet w spoczynku zamknięcie oczu może wywołać falę nudności. Światłowstręt sam w sobie nie jest wyraźny; dolegliwości wywołuje ruch, nie światło. Po napadzie oczy bolą w okolicy przyczepów mięśni wskutek utrzymywania nieruchomego spojrzenia.

Dominuje nadwrażliwość słuchowa: każdy dźwięk przeszywa, jak gdyby wnikał przez przewód słuchowy i uderzał w zęby, a stamtąd przeszywał żołądek [Hering], [Kent]. Po hałaśliwym dniu mogą występować trzaski lub przerywane szumy uszne. Przeciąg owiewający ucho nasila objawy; wata w uszach i cisza stają się rytuałem. Ból ucha jest rzadki; patognomoniczna jest reakcja nerwowa na dźwięk.

Zapachy mają mniejsze znaczenie różnicujące niż dźwięki; jednak duszne, ciepłe pomieszczenia z zapachami jedzenia lub ludzi często towarzyszą hałasowi orkiestry, wspólnie wywołując uczucie omdlewania. Kichanie wstrząsa kręgosłupem i może wywołać krótkotrwałe zawroty głowy.

Podczas napadów twarz staje się blada i wilgotna; wargi bledną; przy ostrym dźwięku przez szczękę przebiega dreszcz. Niektórzy zaciskają zęby przy pierwszych dźwiękach muzyki, aby stłumić drgania.

Zęby są niezwykle wrażliwe na dźwięki; szczotkowanie, gdy ktoś mówi, może wywołać przeszywający ból; silny przeciąg owiewający ucho powoduje cierpnięcie zębów. Podczas nudności może zwiększać się wydzielanie śliny; po napadzie smak jest mdły [Allen], [Hering].

Przeszywające bóle nerwobólowe od hałasu lub drgań; bóle wiercące przy odległym odgłosie pracy młotkiem; muzyka nasila ból zębów — to osobliwy objaw charakterystyczny potwierdzający wybór leku [Hering], [Kent]. Zimne płyny same w sobie mają mniejsze znaczenie niż nagłe bodźce słuchowe.

Uczucie kuli w gardle z lękiem podczas podróży; ucisk narasta wraz z uczuciem zapadania w żołądku, gdy oczy są zamknięte. W pomieszczeniach z pogłosem (kościoły, sale) może pojawić się kaszel od łaskotania.

Główne miejsce dolegliwości: nudności i odruchy wymiotne od hałasu, drgań, ruchu, a zwłaszcza po zamknięciu oczu; klasycznym obrazem jest choroba morska [Clarke], [Boericke], [Boger]. Żołądek sprawia wrażenie zawieszonego i kołyszącego się przy każdym dźwięku. Chory domaga się częstego picia małymi łykami i całkowitej ciszy; czytanie lub rozmowa nasilają objawy. W odróżnieniu od Ipec. wymioty niekoniecznie przynoszą ulgę; w odróżnieniu od Tabacum nie występuje taka sama zapaść z lodowatym zimnem ani przemożna potrzeba świeżego powietrza. Cocculus jest lekiem zbliżonym w chorobie lokomocyjnej, ale jego objawami charakterystycznymi są niedobór snu, pustka w głowie i nudności na samą myśl o jedzeniu; w wyborze Ther. kierujemy się hałasem i zamykaniem oczu.

Przelewanie w jelitach podczas zawrotów głowy; powłoki brzucha drżą pod wpływem drgań. Schodzenie po schodach lub zejście z krawężnika powoduje wstrząs w nadbrzuszu. Ulgę przynoszą pozycja leżąca i cisza.

Częstomocz z nerwowości; blady mocz po napadach; brak osadu istotnego dla wyboru leku.

Brak stałego wzorca wypróżnień; podczas podróży lub napadów może pojawić się słabe parcie związane z wahaniami aktywności nerwu błędnego, które szybko przemija. Zaparcie ani biegunka nie określają obrazu leku.

Sfera seksualna nie jest centralna; u niektórych osób zmazy nocne sprawiają, że następnego dnia układ nerwowy jest bardziej wrażliwy na dźwięki — obserwacja dotycząca grupy leków z pająków [Kent], [Farrington].

Podczas miesiączki mogą nasilać się nadwrażliwość słuchowa i choroba lokomocyjna; bóle jajników niekiedy odzwierciedlają podrażnienie rdzeniowe. Nudności ciążowe wywoływane hałasem i nasilające się przy zamykaniu oczu stanowią szczególne, lecz rzadsze zastosowanie (porównaj Symphor., Colch.).

Lekki ruch powietrza przy uchu może wywołać gwałtowne zaczerpnięcie oddechu; podczas podróży oddech musi być płytki i regularny; głębokie oddechy przy zamkniętych oczach wywołują wirowanie. Otwarcie oczu i ustalenie wzroku uspokaja oddech do znośnego rytmu.

Kołatanie serca towarzyszy wzdrygnięciu się na dźwięk; tętno miękkie i szybkie, uspokaja się w ciszy. Zmiany chorobowe serca mają znaczenie drugorzędne; reakcja ma charakter odruchowy i przedsionkowo-wagalny.

Krótki oddech z uczuciem zapadania w żołądku, gdy rozlega się nagły dźwięk; wzdychanie i wrażenie, że „hałas zatrzymuje oddech”. Brak rzeczywistych zmian chorobowych w oskrzelach; przepona uczestniczy w fali reakcji nerwowej.

Szyjny i górny piersiowy odcinek kręgosłupa są bolesne przy dotyku i wstrząsach; z tej okolicy ból wstępuje ku głowie, a pacjent odczuwa potrzebę podparcia głowy i szyi [Boger], [Allen]. Nawet drgania wywołane krokami mogą być odczuwane w kręgosłupie. Masaż działa dwojako: delikatny, równomierny ucisk może łagodzić dolegliwości; uderzanie lub oklepywanie nasila je.

Drżenie rąk podczas nudności; kolana słabną na schodach, głównie wskutek ruchu w dół. Mrowienie palców po długotrwałym obciążeniu słuchu (koncerty, silniki).

Gęsia skórka i zimny pot przy niewielkim pobudzeniu; skóra nad mięśniami przykręgosłupowymi w odcinku szyjnym tkliwa. Brak charakterystycznych wykwitów skórnych.

Sen łatwo przerywają najcichsze odgłosy; sny o przebywaniu na statku lub schodzeniu po schodach gwałtownie wybudzają chorego. Po zamknięciu oczu przed zaśnięciem łóżko zdaje się kołysać i pojawia się fala nudności, chyba że w pokoju panuje zupełna cisza. Wyraźnie odpowiada to modalnościom: pogorszenie przy zamkniętych oczach i pod wpływem hałasu [Allen], [Clarke]. Po cichej nocy poranek jest znośny; po nocach zakłócanych hałasem zawroty głowy łatwo się ujawniają.

Sny o wzburzonym morzu, spadaniu, jeździe koleją, orkiestrach i uderzeniach młotka; stają się rzadsze, gdy dzień upływa w ciszy, a podawanie leku ustabilizowało czynność łuków odruchowych.

Brak charakterystycznej gorączki; lekkie dreszcze i zimny pot podczas nudności, gorąco w głowie przy bólach głowy wywołanych hałasem; objawy termiczne są wtórne wobec napadów pobudzenia nerwowego.

Dreszcze pod wpływem drobnych bodźców; zimny, lepki pot przy chorobie morskiej; gorąco w dusznych pomieszczeniach nasila uczucie omdlewania; chłodne, świeże powietrze przynosi ulgę, pod warunkiem że panuje cisza.

Niewielkie porcje jedzenia czasem łagodzą dolegliwości głowy (ból głowy zmniejsza się podczas jedzenia); środki pobudzające nasilają gwałtowne pobudzenie nerwowe u osób wrażliwych [Clarke], [Tyler], [Hughes]. Pragnienie chłodnej wody pitej małymi łykami; niechęć do spożywania posiłków wśród intensywnych zapachów i hałasu.

Ther. jest lekiem o powinowactwie do sfery czucia i kręgosłupa: hałas i wibracje są głównymi czynnikami pogarszającymi; zamknięcie oczu — które powinno przynosić ukojenie — nasila zawroty głowy i nudności, tworząc charakterystyczny obraz choroby morskiej pogarszającej się po zamknięciu oczu [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke], [Boger], [Kent]. Ta sama prawidłowość dotyczy zębów, głowy i kręgosłupa: dźwięki przenikają przez zęby, przeszywają aż do żołądka, wywołują bóle głowy rozpoczynające się w okolicy szyjnej i pozostawiają bolesność pleców. Postępowanie potwierdza trafność doboru leku: zapewnić ciszę, nieruchome spojrzenie, równomierny ucisk lub podparcie szyi, chłodne, świeże powietrze bez przeciągu w okolicy uszu oraz nie czytać podczas jazdy. Różnicować z Cocculus (niedobór snu i ogólne osłabienie; pogorszenie przy zamkniętych oczach nie jest charakterystyczne), Tabacum (zapaść z lodowatym zimnem, poprawa na świeżym powietrzu i po odkryciu ciała), a także w obrębie Theridion i pokrewnych leków z pająków (Tarentula: niespokojny, szaleńczy taniec, pobudzenie seksualne, poprawa pod wpływem rytmu; Latrodectus: rozdzierający ból w klatce piersiowej przypominający ból dławicowy) oraz z obrazami nadwrażliwości słuchowej China/Bell., w których brak powiązania hałas → żołądek/zęby. Gdy to powiązanie jest wyraźne, Ther. rzadko zawodzi.

• Choroba lokomocyjna i morska; zawroty głowy
  • Cocculus — Choroba lokomocyjna z wyczerpaniem, wywołana niedoborem snu; mniej swoiste powiązanie hałasu z zębami; zamknięcie oczu nie powoduje tak wyraźnego <. [Boger], [Clarke]
  • Tabacum — Śmiertelna bladość, lodowato zimny pot, potrzeba świeżego powietrza, często poprawa po odkryciu brzucha; modalność zamkniętych oczu nie zajmuje centralnego miejsca. [Clarke], [Boericke]
  • Petroleum — Choroba morska z uczuciem pustki i zapadania, pogorszenie pod wpływem oparów; towarzyszą wykwity skórne. Ther.: cechą rozpoznawczą jest hałas/zamykanie oczu. [Farrington]
  • Nux vomica — Nadwrażliwość żołądka z drażliwością usposobienia; hałas pogarsza, lecz bez przewodzenia na osi zęby–żołądek; poprawa pod wpływem ciepła i środków pobudzających. [Clarke
  • Theridion a charakterystyczny dla niego objaw zamykania oczu — Jeśli zamknięcie oczu zawsze nasila nudności lub zawroty głowy, dać pierwszeństwo Ther. [Allen], [Boericke].
• Nadwrażliwość słuchowa / ból głowy wywołany hałasem
  • China — Nadwrażliwość na hałas z pulsowaniem, pogorszenie pod wpływem ucisku, charakterystyczne wzdęcie gazowe. Ther.: hałas → zęby/żołądek; zamknięcie oczu <. [Kent], [Boger]
  • Belladonna — Wyostrzenie zmysłów z gorącem i pulsowaniem, tętnienie tętnic szyjnych; prawdopodobne majaczenie. Ther.: brak zespołu gorąca z majaczeniem. [Clarke]
  • Phosphorus — Wzdryganie się na hałas z pieczeniem, pragnienie zimnych napojów; usposobienie otwarte, współczujące, bez objawów choroby morskiej przy zamykaniu oczu. [Kent]
• Podrażnienie kręgosłupa (odcinek szyjno-piersiowy)
  • Argentum nitricum — Zawroty głowy na wysokości, lęk antycypacyjny, biegunka; mniejsza bolesność kręgosłupa przy wstrząsach. Ther.: głównymi czynnikami wyzwalającymi są hałas/wibracje. [Farrington]
  • Gelsemium — Otępienie, opadanie, wiotkość ruchowa; odruchy osłabione, a nie wzmożone jak w Ther. [Hughes]
• Ból zębów wywołany bodźcami
  • Coffea — Nadwrażliwość nerwowa; ból pod wpływem dotyku, zimna, emocji; brak swoistego powiązania hałas → zęby. [Kent]
  • Magnesia phosphorica — Kurczowy, skurczowy nerwoból, poprawa pod wpływem ciepła/ucisku; dźwięk nie jest cechą wyróżniającą. Ther.: czynnikiem wyzwalającym są drgania dźwiękowe. [Boger]

• Lek uzupełniający: Cocculus — gdy na charakterystyczne dla Ther. powiązanie hałas/zamknięte oczy nakładają się niedobór snu i ogólne osłabienie; często stosowane kolejno w chorobie lokomocyjnej. [Boger], [Clarke]
• Lek uzupełniający: Nux vomica — przy nadwrażliwości żołądka utrzymującej się po przywróceniu stabilności przedsionkowej; odpowiada następstwom podróży. [Clarke], [Dewey]
• Dobrze działa po: Tabacum w przypadkach choroby morskiej, gdy ustąpiła zapaść z lodowatym zimnem, lecz utrzymują się zawroty głowy wywoływane przez hałas/zamknięcie oczu. [Clarke], [Boericke]
• Dobrze działa przed: Petroleum, gdy w pozostałych napadach dominują opary/zapachy; China, jeśli po podróży przeważa nadwrażliwość słuchowa z pulsowaniem. [Farrington], [Tyler]
• Porównać (grupa pająków): Tarentula hisp. (niepokój ruchowy, muzyka zmusza do ruchu), Mygale (pląsawica), Latrodectus m. (ból w klatce piersiowej przypominający ból dławicowy). Ther.: typ poszukujący ciszy i spokoju, z nadmiernym pobudzeniem zmysłowym. [Kent], [Farrington]

• Choroba morska lub samochodowa z zawrotami głowy i nudnościami nasilającymi się po zamknięciu oczu; odgłosy przeszywają zęby: Ther. 6C–30C przy wejściu na pokład i podczas falowania; oczy otwarte, wzrok skierowany na horyzont, bezwzględna cisza, chłodne powietrze, bez czytania. [Boericke], [Clarke], [Boger]
• Bóle głowy wywołane hałasem (zaczynają się w szyi, wstępują ku górze), poprawa podczas jedzenia: Ther. 30C w razie potrzeby; dodatkowo podparcie szyi i higiena akustyczna (ochrona słuchu, zaplanowane przerwy). [Clarke], [Tyler]
• Nadwrażliwość słuchowa z nerwobólem zębów wywołanym wibracjami: Ther. 6C–30C; tłumić wibracje (miękka szyna na zęby podczas prób lub pracy), ograniczać narażenie na metaliczny brzęk. [Hering], [Kent]
• Nadwrażliwość po zaburzeniach przedsionkowych, po zapaleniu błędnika lub chorobie wirusowej: Ther. 30C–200C w razie potrzeby; stopniowana rehabilitacja przedsionkowa dopiero po osłabieniu reakcji na hałas/zamknięcie oczu. [Morrison], [Shore]
• Postępowanie w podróży: Siedzieć przodem do kierunku jazdy, patrzeć na wprost, przebywać w strefie ciszy; unikać muzyki i rozmów; małe przekąski i niewielkie łyki płynu mogą przynosić stabilizację; zmienić lek na Tabacum, jeśli przeważa zapaść z lodowatym zimnem, lub na Cocculus, jeśli dominuje niedobór snu. [Dewey], [Farrington], [Boericke]

Umysł / Sensorium

• UMYSŁ — NADWRAŻLIWOŚĆ — hałas — na — wywołuje nudności/zawroty głowy.
• UMYSŁ — WZDRYGANIE SIĘ — od najcichszych odgłosów — z uczuciem omdlewania.
• SENSORIUM — ZAWROTY GŁOWY — zamykanie oczu — pogarsza.

Głowa / Kręgosłup

• GŁOWA — BÓL — zaczyna się w okolicy szyjnej — rozciąga się do głowy — hałas pogarsza.
• GŁOWA — RUCH — pojazdu, statku — pogarsza — z nudnościami.
• KRĘGOSŁUP — PODRAŻNIENIE — odcinek szyjny; dotyk/wstrząs pogarsza.

Uszy / Zęby

• UCHO — NADWRAŻLIWOŚĆ SŁUCHOWA — dźwięki przenikają przez zęby.
• ZĘBY — BÓL — hałas pogarsza; wibracje pogarszają; szczotkowanie podczas hałasu pogarsza.

Oczy

• OCZY — ZAMYKANIE — nasila nudności/zawroty głowy — musi trzymać oczy otwarte podczas jazdy.
• WZROK — CZYTANIE — w powozie/na statku — pogarsza.

Żołądek / Objawy ogólne

• ŻOŁĄDEK — NUDNOŚCI — hałas — wywołuje; ruch — wywołuje; choroba morska — zamykanie oczu — pogarsza.
• OBJAWY OGÓLNE — HAŁAS — pogarsza; WIBRACJE — pogarszają; RUCH — pogarsza — ruch w dół — pogarsza.
• OBJAWY OGÓLNE — CISZA — zupełna — poprawia; POWIETRZE — chłodne — łagodny powiew — poprawia.

Sen

• SEN — ZAKŁÓCONY — przez najcichszy odgłos; przy zamykaniu oczu — zawroty głowy/nudności.

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): nadwrażliwość słuchowa; choroba morska; hałas przenikający przez zęby; zamknięcie oczu <; bolesność kręgosłupa.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych — zawroty głowy przy zamykaniu oczu, nudności w chorobie lokomocyjnej, bóle głowy rozpoczynające się w okolicy szyjnej.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz choroby morskiej; poprawa przy otwartych oczach i patrzeniu na horyzont; poprawa bólów głowy podczas jedzenia; różnicowanie.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — hałas → żołądek; choroba morska; zamknięcie oczu <; relacje z Cocculus, Tabacum.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności — hałas, wibracje, ruch <; wrażliwość kręgosłupa; uwagi dotyczące podróży.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): analiza grupy pająków; nadmierne pobudzenie sfery czucia w obrazie Theridion; pogorszenie pod wpływem muzyki/hałasu.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): porównania — Cocculus, Tabacum, China; objawy przedsionkowo-kręgosłupowe.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): przypadki muzyków/inżynierów; zalecenie „oczy otwarte, wzrok skierowany na horyzont”; uwaga o łagodzeniu bólu głowy przez jedzenie.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX w.): informacje o jadach pająków; uzasadnienie wskazań związanych z pobudliwością nerwową.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): leczenie choroby morskiej; postępowanie w podróży; dobór leków.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): zwięzłe przypomnienia — związek hałasu z dolegliwościami; wskazówki dotyczące podróży.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): objawy charakterystyczne — nadwrażliwość na hałas; choroba morska; pogorszenie przy zamykaniu oczu.
Vithoulkas, G. — Essence of Materia Medica (koniec XX w.): istota obrazu — nadmierne pobudzenie zmysłowe, reaktywność i zapaść w obrazie Theridion.
Morrison, R. — Desktop Guide to Keynotes & Confirmatory Symptoms (koniec XX w.): objawy potwierdzające — hałas → zęby/żołądek; bodźce wyzwalające objawy przedsionkowe; wskazówki kliniczne.
Shore, J. — Portraits of Homoeopathic Medicines (XX w.): współczesne przypadki nadwrażliwości przedsionkowej, postępowanie z zastosowaniem Ther.