• Żołądek (główne powinowactwo): Nudności i uporczywe wymioty, zwłaszcza w ciąży; zapach lub widok jedzenia natychmiast wywołuje uczucie zapadania i odruchy wymiotne; wymioty nie przynoszą ulgi lub przynoszą ją tylko na krótko. Zob. Żołądek, Objawy ogólne, Modalności. [Clarke], [Boericke], [Allen]
• Macica i odruchy związane z ciążą: Obraz odruchowych niepowściągliwych wymiotów ciężarnych z zaparciami; często utrzymują się po pierwszym trymestrze; wyraźna jest psychiczna niechęć do jedzenia. Zob. Żeńskie narządy płciowe, Odbytnica, Umysł. [Clarke], [Dewey], [Boericke]
• Układ autonomiczny (odruchy przedsionkowo-błędne): Choroba lokomocyjna, choroba samochodowa i morska, nudności od kołysania lub obracania się, bladość i zimny pot; obraz raczej nerwowy niż zapalny. Zob. Objawy ogólne, Sen. [Boger], [Clarke]
• Odbytnica: Zaparcia niewspółmierne do diety; stolce twarde, suche, oddawane z trudnością; podczas wymiotów brak wypróżnienia przez wiele dni. Zob. Odbytnica, Objawy ogólne. [Boericke], [Allen]
• Jama ustna i gardło: Niekiedy nadmierne ślinienie, ale przełykanie nasila nudności; cuchnący oddech wskutek zalegania treści żołądkowej. Zob. Jama ustna, Gardło, Żołądek. [Allen], [Clarke]
• Głowa i układ neurowegetatywny: Ból głowy z nudnościami, przy czym nudności nasilają się podczas ruchu; zawroty głowy przy wstawaniu; poprawa podczas leżenia w zupełnym bezruchu. Zob. Głowa, Modalności. [Boericke], [Clarke]
• Serce (objawy odruchowe): Kołatanie serca i uczucie omdlewania wraz z narastaniem fal dolegliwości żołądkowych; nie jest to lek o pierwotnym powinowactwie do serca — objawy te stanowią jedynie autonomiczne objawy towarzyszące. Zob. Serce, Objawy ogólne. [Clarke]
• Skóra i temperatura: Zimny pot na twarzy przy odruchach wymiotnych; uczucie zimna podczas napadów; na ogół bez potrzeby ciepła. Zob. Gorączka, Pocenie się. [Allen]

• Całkowity spoczynek; cisza i spokój; zamknięcie oczu; leżenie bez ruchu — często na plecach. [Clarke], [Boericke]
• Unikanie zapachów jedzenia; chłodne, dobrze wietrzone pomieszczenia. [Clarke]
• Małe, rzadko przyjmowane łyki; czasem letnia woda jest lepiej tolerowana niż zimna. [Allen]
• Pusty żołądek przez pewien czas; później ostrożne, stopniowe zwiększanie ilości przyjmowanego pokarmu. [Dewey]
• Delikatny ucisk lub ciepło w nadbrzuszu między napadami. [Clinical]
• Po wypróżnieniu, gdy ustąpiło zaparcie. [Boericke]
• Spokój psychiczny; uspokajające zapewnienia; unikanie rozmów o jedzeniu. [Clarke]
• Sen — krótkie drzemki mogą na krótko przerywać nudności. [Boger]

• Widok, zapach lub myśl o jedzeniu; zapachy gotowania; otwieranie spiżarni. [Clarke], [Boericke]
• Ciąża, zwłaszcza rano i przy budzeniu się; objawy mogą utrzymywać się przez cały dzień. [Boericke], [Dewey]
• Ruch — jazda pojazdem, płynięcie łodzią, obracanie się w łóżku; nawet niewielki ruch głową. [Boger], [Clarke]
• Próby jedzenia lub picia; niekiedy woda natychmiast wywołuje odruchy wymiotne. [Allen]
• Rozmowy o jedzeniu, czytanie przepisów, rozmowy przy stole. [Clarke]
• Po wysiłku, podczas stania, pod wpływem hałasu lub nadmiaru bodźców. [Clinical]
• Zaparcia — nudności narastają, dopóki nie nastąpi wypróżnienie. [Boericke]
• Duszne, ciepłe pomieszczenia; gorąco w kuchni. [Clarke]

Niechęć do jedzenia ma w równym stopniu podłoże psychiczne i żołądkowe: widok lub myśl o jedzeniu wywołuje falę odrazy i uczucie zapadania, po których następują odruchy wymiotne, jeśli działanie bodźca trwa nadal [Clarke]. W ciąży niechęć ta przybiera postać wybredności połączonej z lękiem przed zapachami kuchennymi i rozmowami przy stole; pacjentka błaga o spokój i zamknięcie spiżarni. Niepokój narasta z każdą nieudaną próbą utrzymania pokarmu, nie ma jednak w nim paniki właściwej Acon.; jest to znużenie pełne beznadziei, lęk przed kolejnym zapachem lub ruchem, który zniweczy z trudem uzyskany spokój. Drażliwość pojawia się, gdy życzliwi znajomi nalegają, by „spróbowała choć kęsa”, ponieważ sama próba jedzenia powoduje pogorszenie. Poprawa nastroju często następuje po udanym wypróżnieniu po wielu dniach zaparcia, ukazując odruchowy związek między zastojem jelitowym a nudnościami; zob. także Odbytnica i Poprawa po wypróżnieniu. W porównaniu z Colchicum, przy którym zapachy jedzenia (zwłaszcza jaj) wywołują gwałtowne nudności, a nadwrażliwość jest bardzo nasilona, obraz Sym-r. jest bardziej jednolity: mniej w nim ostrej przeczulicy, a więcej stałych nudności nasilanych ruchem, z zaparciami [Clarke], [Boericke]. Z Sepia łączy go występowanie objawów w ciąży, brak jednak charakterystycznego dla Sepia uczucia parcia w dół w miednicy i spłycenia emocjonalnego; w Sym-r. dominują objawy związane z osią żołądkowo-przedsionkową.

Wraz z nudnościami narasta ciężki ból głowy z mdłościami; przy najmniejszym obrocie głowy pokój zdaje się wirować, a chora leży w zupełnym bezruchu z zamkniętymi oczami [Boericke]. Wstanie z łóżka natychmiast wywołuje zawroty głowy i odruchy wymiotne. Ból głowy jest wtórny do dolegliwości żołądkowych; nieco słabnie po krótkim śnie lub ustąpieniu fal dolegliwości żołądkowych. Silnemu napadowi często towarzyszą zimny pot na czole i bladość. W chorobie samochodowej lub morskiej pojawia się wrażenie pustki i unoszenia się głowy, dopóki chory nie położy się na plecach. W różnicowaniu Cocculus wykazuje zawroty głowy i nudności wskutek niedoboru snu oraz ruchu, z uczuciem omdlewania, lecz często występuje też pragnienie, by pozostawiono chorego w spokoju, a w obrazie wyraźniej zaznacza się układ nerwowy; w Sym-r. dominują dolegliwości żołądkowe i ich związek z zaparciami [Boger], [Clarke].

Niechęć do światła ma praktyczne podłoże: ruch w polu widzenia nasila nudności, a zamknięcie oczu pomaga, zgodnie z modalnością Poprawa po zamknięciu oczu i w spoczynku. Powieki są ciężkie przy bólu głowy z nudnościami; odruchom wymiotnym może towarzyszyć łzawienie. Nie ma charakterystycznego, swoistego bólu oczu.

Hałas i rozmowy, zwłaszcza o posiłkach, nasilają nudności przez sugestię; udział układu przedsionkowego przejawia się jako pogorszenie w poruszającym się pojeździe. Podczas stanów omdlewania może występować dzwonienie w uszach. Ulgę przynoszą całkowita cisza i bezruch.

Zapachy mają decydujące znaczenie: zapachy gotowania, tłuszczu i opary kuchenne natychmiast wywołują uczucie zapadania i odruchy wymiotne [Clarke]. Nos może być suchy; nieżyt nosa nie należy do obrazu. Świeże powietrze bez zapachu jedzenia jest dobrze tolerowane.

Twarz blada, ściągnięta, z zimnym potem na czole; wargi suche po napadach; wyraz błagalny — „proszę, żadnego jedzenia, żadnych zapachów”. Po wymiotach pojawia się przejściowy rumieniec, który zanika wraz z wyczerpaniem.

Ślinienie może falami stawać się obfite; po odruchach wymiotnych smak jest mdły lub gorzki [Allen]. Wysiłek przełknięcia nawet wody może wywołać jej skurczowe zwrócenie. Język często czysty lub lekko obłożony, mimo dużego nasilenia nudności — jest to drobna cecha różnicująca względem stanów Nux-v. z silnie obłożonym językiem.

Objawy zębowe nie mają znaczenia dla wyboru leku; zęby mogą boleć wskutek zaciskania szczęk podczas odruchów wymiotnych. W ostrych falach dolegliwości płukanie ust zimną wodą bywa nietolerowane.

Uczucie ściskania narasta wraz z falą dolegliwości żołądkowych; przełykanie pogarsza; śluz zdaje się zalegać i prowokować odruch wymiotny. Ciepłe płyny w maleńkich łykach bywają lepiej tolerowane niż zimne — zob. Poprawa po małych łykach letniego płynu.

To główny obszar obrazu leku: nudności na widok lub zapach jedzenia, stałe uczucie zapadania w nadbrzuszu, uporczywe wymioty — zazwyczaj w ciąży — nieprzynoszące rzeczywistej ulgi; kolejne próby przyjmowania pokarmu ponawiają napad [Clarke], [Boericke], [Allen]. Zwracana może być nawet woda; pacjentka leży w zupełnym bezruchu, często na plecach, i unika wszelkiego ruchu. Okolica żołądka jest obolała od wysiłku wymiotnego; lekki ucisk i ciepło mogą łagodzić dolegliwości między falami. Porównaj Ipecac. (nudności nieustępujące po wymiotach, czysty język, ale często ślinienie i uczucie zimna; mniejszy wpływ zapachów), Nux-v. (drażliwość żołądka ze skurczem i drażliwością psychiczną, pogorszenie rano, lecz często poprawa pod wpływem ciepła i środków pobudzających), Lactic-ac. (poranne wymioty ciążowe ze zgagą), Kreos. (gwałtowne wymioty z próchnicą zębów i drażniącą treścią płynną), Colch. (silne pogorszenie od zapachów, zwłaszcza jaj), Sepia (nudności ciążowe z uczuciem parcia w dół w miednicy) [Clarke], [Boericke], [Dewey].

Silnym dolegliwościom żołądkowym towarzyszą wzdęcia, uczucie zapadania i kurczowe bóle brzucha; w okolicy pępka występuje uczucie ściągania. Ruch powłok brzusznych (obracanie się w łóżku) ponownie wywołuje nudności; stały, delikatny ucisk przynosi ulgę między napadami. Podczas snu przelewanie w brzuchu cichnie.

Mocz skąpy podczas długiego nieprzyjmowania pokarmu; u osób osłabionych po oddaniu moczu może wystąpić uczucie omdlewania. Brak charakterystycznych cech składu chemicznego moczu przydatnych w wyborze leku; objawy są następstwem odwodnienia.

Objaw charakterystyczny: uporczywe zaparcia podczas nudności ciążowych; stolce twarde, suche, oddawane z wysiłkiem; niemożność wypróżnienia pogarsza dolegliwości żołądkowe; obfite wypróżnienie często łagodzi nudności na wiele godzin [Boericke], [Clarke]. W przeciwieństwie do Stann. stolec nie jest miękki, lecz trudny do wydalenia; jest suchy i zalega wskutek ospałej perystaltyki oraz niewielkiej ilości przyjmowanego pokarmu.

Stosowany niekiedy w chorobie morskiej i zawrotach głowy pochodzenia żołądkowego u mężczyzn z modalnościami Sym-r.; brak powinowactwa do narządów płciowych.

Głównym kontekstem jest ciąża: nudności występują od najwcześniejszych tygodni i utrzymują się, często przez cały dzień, z pogorszeniem od zapachów jedzenia i każdego ruchu oraz poprawą podczas leżenia bez ruchu (często na plecach); zaparcia występują niemal stale, a ich ustąpienie często stanowi punkt zwrotny [Boericke], [Dewey], [Clarke]. Szczególnie nieznośny jest zapach mleka i tłustych, ciężkich potraw. Porównaj Sepia, Nux-v., Lactic-ac., Ipec., Kreos., Colch., jak wyżej.

Wzdychanie po odruchach wymiotnych; każda próba głębokiego oddechu w szczycie napadu nasila nudności, dlatego chory oddycha płytko i równo. Osoby z chorobą morską wolą leżeć płasko i unikać patrzenia na horyzont jako wzrokowy punkt odniesienia.

Kołatanie serca ma charakter autonomiczny i wiąże się z nasilonymi dolegliwościami żołądkowymi; tętno miękkie, szybkie, uspokaja się w bezruchu i przy dopływie powietrza. Należy różnicować z Tabacum (śmiertelnie silne nudności z lodowatym zimnem, poprawą od zimnego powietrza i obfitym zimnym potem) — gdy decydujące są pragnienie zimnego powietrza i poprawa na świeżym powietrzu, Tabacum ma przewagę nad Sym-r. [Clarke], [Boger].

Kołatanie serca i uczucie zapadania w okolicy przedsercowej pojawiają się odruchowo przy silnych falach dolegliwości; oddech jest płytki z obawy przed wywołaniem odruchu wymiotnego. Brak pierwotnego obrazu oskrzelowego. Podczas napadów można obserwować zimny pot na klatce piersiowej.

Ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej wskutek wysiłku wymiotnego; leżenie płasko przynosi ulgę. Obracanie się w łóżku grozi ponownym wywołaniem dolegliwości żołądkowych, zgodnie z modalnością pogorszenie pod wpływem ruchu.

Drżenie z uczuciem omdlewania; dłonie chłodne i wilgotne podczas napadów; osłabienie po niewielkim wysiłku. Brak miejscowych nerwobólów.

Podczas napadu skóra chłodna i lepka od potu; wyraźna bladość; rumieniec po wymiotach jest krótkotrwały. Brak charakterystycznej wysypki.

Sen jest przerywany falami nudności, często przy pierwszym położeniu się lub przy budzeniu się o świcie; krótkie drzemki na krótko przerywają objawy [Boger], [Clarke]. Obrócenie się na bok podczas snu często ponownie wywołuje nudności, a pacjenci podają, że najlepiej czują się, leżąc płasko na plecach, z zamkniętymi oczami, w cichym pokoju. Sny o kuchniach, jedzeniu lub podróżach zapowiadają gorszy poranek.

O jedzeniu, kuchniach, łodziach, o niemożności dotarcia w bezpieczne miejsce; sny ustępują po ograniczeniu narażenia na zapachy i przywróceniu wypróżnień.

Brak charakterystycznej gorączki; podczas napadów uczucie zimna z zimnym potem; poza tym temperatura prawidłowa.

Dreszcze i wilgotna, lepka skóra podczas odruchów wymiotnych; następnie rumieniec z przemijającym uczuciem gorąca; pot na twarzy i szyi w szczycie napadu, ustępujący w spoczynku.

Zapachy gotowania są nie do zniesienia; widok jedzenia budzi odrazę; nawet woda może być zwracana; później tolerowane są małe łyki letnich płynów. W stanie ostrym brak stałych zachcianek pokarmowych; potem ostrożnie przyjmowane są okruszki prostych, suchych pokarmów. Szczególną odrazę może budzić zapach jaj — por. Colch. [Clarke].

W obrazie Sym-r. skupiają się objawy zespołu żołądkowo-przedsionkowego: uporczywe nudności i wymioty — klasycznie w ciąży — z falami nudności wyzwalanymi przez zapachy, pogorszeniem pod wpływem ruchu, poprawą w całkowitym spoczynku z zamkniętymi oczami, często w pozycji na plecach, oraz zaparciem jako stałym objawem współwystępującym, nasilającym dolegliwości [Boericke], [Clarke], [Allen], [Boger], [Dewey]. Do obrazu należą również choroba morska, choroba lokomocyjna podczas jazdy samochodem oraz warianty bólu głowy z nudnościami i wymiotami, jeśli dominuje ten sam układ objawów. Lek należy wybrać, gdy przeczulica Colchicum jest zbyt gwałtowna, nudności Ipec. nie wiążą się z zapachami ani zaparciem, obraz Nux-v. jest zbyt skurczowy i zdominowany przez drażliwość, Tabacum — przez śmiertelny chłód i poprawę na świeżym powietrzu, Sepia — przez objawy miedniczne i obojętność, a Lactic-ac. — raczej przez zgagę. Postępowanie jest zgodne z doborem leku: ograniczenie zapachów, cisza i spokój, ograniczenie ruchu do minimum, stopniowe podawanie bardzo małych łyków, uregulowanie wypróżnień; oznakami poprawy są pierwszy tolerowany łyk i zadowalające wypróżnienie — po których umysł się rozjaśnia i wracają siły.

• Wymioty ciężarnych (niepowściągliwe wymioty) / nudności wywoływane zapachami
  • Colchicum — Zapachy (zwłaszcza jaj) są nie do zniesienia; skrajna przeczulica; stolce często biegunkowe, z kolką. W obrazie Sym-r. objawy są bardziej jednostajne, silniej związane z zaparciem, nasilają się pod wpływem ruchu; chora woli odpoczywać na plecach. [Clarke], [Dewey]
  • Ipecacuanha — Stałe nudności, których nie łagodzą wymioty, czysty język; zapachy mają mniejsze znaczenie jako czynnik wyzwalający; bardziej nasilone ślinienie i ucisk w klatce piersiowej. [Allen], [Clarke]
  • Nux vomica — Skurcze żołądka, drażliwość, poprawa pod wpływem ciepła i środków pobudzających; częste parcie na stolec zamiast bezczynności jelit z suchym stolcem. [Clarke], [Boger]
  • Sepia — Nudności w ciąży z uczuciem parcia w dół w miednicy i obojętnością emocjonalną; zapachy mają mniej centralne znaczenie jako czynnik wyzwalający; pogorszenie pod wpływem ruchu jest łagodniejsze. [Clarke]
  • Lactic acid — Poranne wymioty ze zgagą, poprawa po zjedzeniu niewielkiej ilości pokarmu; wpływ zapachów jest mniej wyraźny. [Dewey]
  • Kreosotum — Żrące, cuchnące wymiociny; związek z próchnicą zębów; mniej jednoznaczny obraz dolegliwości wyzwalanych zapachami. [Clarke]
• Choroba lokomocyjna (samochodowa/morska)
  • Cocculus — Zawroty głowy i nudności wskutek niedoboru snu oraz ruchu; wyczerpanie nerwowe; często poprawa w leżeniu na boku; objawy dotyczące stolca nie zajmują centralnego miejsca. W obrazie Sym-r. dochodzą zaparcie i odraza do zapachów. [Boger], [Clarke]
  • Tabacum — Uczucie zamierania z krańcowym osłabieniem, lodowaty chłód, poprawa na zimnym powietrzu, obfity zimny pot; może występować potrzeba odkrycia brzucha. W obrazie Sym-r. brak tak silnego pragnienia zimnego powietrza. [Clarke]
  • Theridion — Choroba morska z pogorszeniem pod wpływem hałasu i światła, każdy dźwięk odczuwany w zębach; zaparcie mniej nasilone. [Boger]
• Ból głowy z nudnościami i wymiotami (pochodzenia żołądkowego)
  • Iris versicolor — Migrena czołowa z żrącymi wymiotami i pieczeniem; ruch nasila objawy, ale dominuje kwaśność. W obrazie Sym-r. większą rolę odgrywają zapachy i ruch jako czynniki wyzwalające oraz zaparcie. [Clarke]

• Lek uzupełniający: Nux vomica — gdy u podłoża obrazu Sym-r. leży warstwa objawów skurczowych i drażliwości; Nux przywraca napięcie w miarę ustępowania wymiotów. [Clarke], [Dewey]
• Lek uzupełniający: Sepia — lek konstytucyjny w ciąży po opanowaniu przez Sym-r. ostrej fazy dolegliwości wyzwalanych przez zapachy i ruch. [Clarke]
• Dobrze działa po: Ipec. stosowanym na początku, gdy dominują stałe nudności; Sym-r. — gdy decydujące stają się wyzwalanie objawów przez zapachy i zaparcie. [Boericke], [Dewey]
• Po nim dobrze działa: Lactic-ac. przy utrzymującej się porannej zgadze; Cocculus, jeśli podczas podróży nadal występują zawroty głowy. [Dewey], [Boger]
• Porównaj: Tabacum, Colchicum, Kreosotum, Pulsatilla (przy łagodnym usposobieniu, płaczliwości, braku pragnienia i nietolerancji ciężkostrawnych potraw, lecz zaparcie jest mniej typowe). [Clarke], [Boericke]

• Wymioty ciężarnych wyzwalane zapachami, nasilane ruchem, z zaparciem: Sym-r. 6C–30C co 2–4 godziny, następnie wydłużać odstępy; ściśle ograniczać zapachy i ruch, dążyć do wczesnego uzyskania wypróżnienia za pomocą łagodnych środków. [Boericke], [Dewey], [Clarke]
• Choroba lokomocyjna samochodowa lub morska typu „leżeć bez ruchu”: Podawać 6C–30C przed podróżą i w razie potrzeby; oczy zamknięte, głowa podparta; unikać czytania; zapewnić przewiew bez zapachów kuchennych ani woni paliwa. [Boger], [Clarke]
• Gdy pojawia się obraz Tabacum (lodowaty chłód, potrzeba świeżego powietrza): odpowiednio zmienić lek; gdy na pierwszy plan wysuwa się zapach jaj, rozważyć Colchicum. [Clarke], [Boger]
• Zaparcie podczas niepowściągliwych wymiotów: mały czopek glicerynowy lub lewatywa z ciepłej wody mogą przerwać pętlę odruchową, zanim rozwinie się działanie Sym-r.; ponownie wprowadzać łagodne źródła błonnika dopiero po ustąpieniu wymiotów. [Dewey]
• Etapy wprowadzania pokarmów: Zacząć od letniej wody podawanej po łyżeczce; następnie przejść do suchych okruszków; unikać aromatów; zimne potrawy podawać pod przykryciem. [Clarke], [Dewey]

Umysł / Świadomość

• UMYSŁ — WSTRĘT — do jedzenia — na samą myśl lub zapach — powodujące nudności. — Główny motyw: wyzwalanie objawów przez zapachy.
• UMYSŁ — DRAŻLIWOŚĆ — przy nakłanianiu do jedzenia. — Próba jedzenia nasila objawy.

Głowa

• GŁOWA — BÓL — z nudnościami i wymiotami — z nudnościami — ruch pogarsza — leżenie bez ruchu poprawia. — Związek przedsionkowo-żołądkowy.

Nos / Objawy ogólne

• NOS — ZAPACHY — gotowania — pogarszają — powodują nudności. — Opary kuchenne wyzwalają fale nudności.
• OBJAWY OGÓLNE — ZAPACHY — jedzenia — pogarszają. — Układ objawów związanych z zapachami.

Żołądek

• ŻOŁĄDEK — NUDNOŚCI — ciąża — podczas — od zapachów — od ruchu — od widoku jedzenia. — Charakterystyczny zespół objawów.
• ŻOŁĄDEK — WYMIOTY — ciąża — uporczywe — nie przynoszą ulgi. — Tendencja do niepowściągliwości.
• ŻOŁĄDEK — WODA — picie — pogarsza; tolerowane tylko małe łyki. — Nietolerancja wody w szczytowym nasileniu objawów.
• ŻOŁĄDEK — RUCH — najmniejszy — pogarsza — obracanie się w łóżku. — Wskazówka: ruch w łóżku.

Odbytnica

• ODBYTNICA — ZAPARCIE — ciąża — z wymiotami. — Objaw charakterystyczny pętli odruchowej.
• ODBYTNICA — BEZCZYNNOŚĆ — suchy, twardy stolec. — Atonia towarzysząca nudnościom.

Objawy ogólne

• OBJAWY OGÓLNE — SPOCZYNEK — całkowity — poprawia; LEŻENIE — na plecach — poprawia. — Bezruch w pozycji na plecach.
• OBJAWY OGÓLNE — RUCH — pogarsza — samochód/łódź. — Rubryka pogorszenia podczas podróży.
• OBJAWY OGÓLNE — WYSIŁEK — niewielki — pogarsza — nudności powracają. — Następstwo nadmiernej stymulacji.

Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): patogeneza objawów żołądkowych; epizody nietolerancji wody; towarzyszące objawy autonomiczne.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): układ objawów choroby lokomocyjnej; poprawa w spoczynku i po zamknięciu oczu; uwagi dotyczące podróży.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): objaw charakterystyczny — wymioty ciężarnych z uporczywym zaparciem; wyzwalanie przez zapachy; leżenie bez ruchu na plecach.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): śnieguliczka w wymiotach ciężarnych; zapachy i widok jedzenia; choroba morska; zalecany tryb postępowania.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): leczenie nudności ciężarnych; różnicowanie z Lactic-ac., Sepia, Nux-v.; postępowanie dotyczące wypróżnień.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX wieku): uwagi o surowcu leczniczym (działanie wymiotne i ściągające); uzasadnienie wskazań żołądkowych.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne w niepowściągliwych wymiotach i chorobie lokomocyjnej; poty i uczucie omdlewania.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): krótka wzmianka kliniczna — przypadki wymiotów ciężarnych reagujących na śnieguliczkę.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX wieku): uwagi porównawcze — Sepia, Nux-v., Ipec., Colch. w dolegliwościach ciążowych.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): objawy charakterystyczne — nudności nasilane zapachami, pogorszenie pod wpływem ruchu, zaparcie; drobne wskazówki do doboru leku.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): obraz chorego przy łóżku — odraza do zapachów kuchennych; odpoczynek na plecach; proste zasady pielęgnacji.
Boger & Boericke — uwagi porównawcze w Repertory/Materia Medica (początek XX wieku): rubryki dotyczące nudności ciężarnych, zapachów i ruchu.