• Skóra i skórny układ naczynioruchowy — bąble, rumień i obrzęk skóry z pieczeniem i kłuciem; histaminergiczna reakcja na oparzenie pokrzywą bezpośrednio odpowiada obrazowi pokrzywki i świądu (zob. Skóra), często ze zjawiskami szybkiej naprzemienności objawów lub ich tłumienia [Hering], [Hughes].
• Obwodowe nerwy czuciowe — dominują pieczenie, pokłuwanie, kłucie i uczucie pełzania; rumień neurogenny wyjaśnia szybki początek objawów i pieczenie jak od gorąca (zob. Objawy ogólne; Skóra) [Hughes], [Allen].
• Oparzenia, w tym gorącymi płynami lub parą (pierwszego stopnia i powierzchowne drugiego stopnia) — piekące oparzenia, przy których chory pragnie łagodzących okładów; ból nieproporcjonalny do głębokości oparzenia (przypadki oparzeń kuchennych zob. Klatka piersiowa/Kończyny) [Clarke], [Boericke].
• Pokrzywka wywołana pokarmem — zwłaszcza skorupiakami i mięczakami, rybami oraz ciężkostrawnymi potrawami; objawy żołądkowe i skórne wzajemnie się przeplatają (zob. Żołądek; Skóra) [Hering], [Clarke].
• Drogi moczowe — moczany, piasek nerkowy i pieczenie przy oddawaniu moczu; charakterystyczne działanie moczopędne z osadem przypominającym piasek (zob. Układ moczowy) [Hughes], [Allen].
• Stawy i skaza dnawa — kłujące bóle stawów, dna moczanowa; naprzemienne występowanie objawów skórnych i stawowych (zob. Kończyny; Objawy ogólne) [Clarke], [Hughes].
• Piersi kobiece i laktacja — brak lub skąpe wydzielanie mleka po porodzie; niekiedy wydzielanie mleka powraca wraz z pojawieniem się wykwitów skórnych (zob. Kobiece narządy płciowe; Sen — niepokój u matek karmiących) [Hering], [Boericke], [Phatak].
• Krwawienia — krwawienia z nosa lub obfite krwawienia miesiączkowe, którym towarzyszy charakterystyczne pieczenie lub kłucie; udział napięcia drobnych naczyń krwionośnych (zob. Nos; Kobiece narządy płciowe) [Clarke].
• Śledziona/lewe podżebrze — w przewlekłych stanach pokrzywkowych odnotowywano bolesność śledziony przy ucisku (zob. Brzuch; Objawy ogólne) [Hughes], [Boger].
• Gruczoły sutkowe i pobudzanie wydzielania mleka — miejscowe mrowienie, kłucie w brodawkach sutkowych przy niedostatecznym wypływie mleka; modalności odpowiadają objawom skórnym (zob. Kobiece narządy płciowe) [Phatak].
• Błony surowicze — stany z kłuciem i podrażnieniem powierzchni; naprzemienność z objawami skórnymi wskazuje na powierzchowne zajęcie błon surowiczych (zob. Klatka piersiowa/Brzuch) [Hering].
• Sen/pobudzenie nerwowe — świąd i pieczenie utrudniają zasypianie; chorzy przewracają się w łóżku z powodu gorąca skóry (zob. Sen) [Allen], [Hering].

• Miejscowe stosowanie ciepła (gorąca kąpiel łagodzi kłucie i świąd) [Hering]; odpowiada opisowi w części Skóra, gdzie gorąca woda łagodzi bąble pokrzywkowe.
• Delikatne pocieranie lub ucisk przynoszą krótkotrwałą poprawę (przytępiają kłucie) [Allen]; odpowiada to bramkowaniu bodźców czuciowych opisanemu w części Skóra.
• Po obfitym spoceniu się; wydzielanie potu przez skórę łagodzi wewnętrzny niepokój (zob. Objawy ogólne) [Clarke].
• W ciepłych pomieszczeniach, w przeciwieństwie do zimnego, wilgotnego powietrza (mniej bąbli pokrzywkowych) [Hering].
• Sucha, ustalona pogoda; pokrzywka słabnie, gdy powietrze jest suche (zob. Nos/Skóra) [Clarke].
• Po ustaleniu się wypływu mleka (u kobiet karmiących); przywrócenie fizjologicznego odpływu łagodzi niepokój z kłuciem (zob. Kobiece narządy płciowe) [Phatak].
• Po oddaniu moczu z piaskiem (świąd słabnie, gdy nerki „odciążają” powierzchnię ciała) [Hughes].
• Pod lekkim przykryciem, a nie ciężką pościelą (mniej bąbli wywołanych tarciem) [Allen].
• Odpoczynek od wysiłku, gdy pokrzywkę wywołuje przegrzanie (zob. Objawy ogólne) [Hering].
• Ciepłe napoje w postaciach żołądkowych (refluks przy pokrzywce po skorupiakach i mięczakach) [Clarke].
• Ciepło otwartego ognia przy kłuciu przypominającym odmroziny (poprawa opisywana w krótkich doniesieniach o przypadkach) [Hering].
• Pora dnia: ku południu poranne pokłuwanie nieco ustępuje (por. Sen/Dreszcze) [Allen].

• Skorupiaki i mięczaki (krewetki, krab), ryby i ciężkostrawne potrawy — klasyczny czynnik wywołujący pokrzywkę (zob. Żołądek; Skóra) [Hering], [Clarke].
• Zimne powietrze, zimne kąpiele i wilgotna pogoda — wywołują bąble; wychłodzenie po kąpieli wzbudza świąd (zob. Dreszcze/Gorąco/Pot; Skóra) [Allen], [Hering].
• Dotyk, tarcie i drapanie — szybkie powstawanie bąbli i pieczenie (zob. Skóra) [Hering].
• Stłumienie wykwitów (po maściach) z dolegliwościami wewnętrznymi (nerkowymi lub stawowymi) (zob. Objawy ogólne; Układ moczowy; Kończyny) [Clarke].
• Przegrzanie wskutek wysiłku; na spoconej skórze po jej odsłonięciu pojawia się kłucie (zob. Objawy ogólne; Skóra) [Allen].
• Noc i początek zasypiania — świąd zmusza chorego do wstawania z łóżka (zob. Sen; Skóra) [Hering].
• Śnieżna lub mglista pogoda — zimna wilgoć jest szczególnie niekorzystna (zob. Nos/Klatka piersiowa) [Clarke].
• Zaburzenia w okresie laktacji — brak mleka sprowadza niepokój i zaostrzenia skórne (zob. Kobiece narządy płciowe; Sen) [Phatak].
• Nagła zmiana temperatury (gorące pomieszczenie → zimne powietrze) (zob. Klatka piersiowa; Objawy ogólne) [Allen].
• Morskie powietrze i dieta nadmorska (ryby) (zob. Żołądek; Skóra) [Clarke].
• Miejscowe zimne okłady na oparzenia (po początkowej krótkiej uldze następuje reaktywne pieczenie) (zob. Skóra) [Boericke].
• Wino i środki pobudzające — naczyniowe zaczerwienienie nasila pokrzywkę (zob. Objawy ogólne) [Hughes].

Niepokój ruchowy wynika bardziej z podrażnienia skóry niż z pobudzenia psychicznego; uwaga chorego skupia się na skórze — nieustanne odczuwanie kłucia, pokłuwania i pieczenia osłabia cierpliwość i zwiększa drażliwość [Hering]. Lęk jest często wtórny do stłumienia wykwitów: gdy świeża wysypka zostaje stłumiona, pacjent staje się niespokojny, wierci się i irytuje, czując „burzę pod skórą”, co odpowiada wspomnianemu już pogorszeniu po stłumieniu wykwitów [Clarke]. Drażliwość ma konkretne przyczyny — wywołują ją dotyk, szwy odzieży i bezskuteczne próby uzyskania ulgi; chorego łatwo zirytować, a jego gwałtowne, ostre skargi przypominają punktowe bóle charakterystyczne dla leku [Allen]. Niedobór snu z powodu świądu sprawia, że w dzień chorzy są przygnębieni; jednak nastrój poprawia się, gdy skóra obficie wydziela lub po gorącej kąpieli (zob. Sen oraz Poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Matki ze skąpym wydzielaniem mleka bywają rozdrażnione, martwią się o nakarmienie niemowlęcia i jednocześnie cierpią z powodu zaostrzeń pokrzywki — ta naprzemienność odpowiada powierzchownej, naczynioruchowej dynamice obrazu Urt-u. [Phatak]. Strach rzadko odgrywa główną rolę; jeśli występuje, wiąże się z pojawianiem się pokrzywki po pokarmach („to znów wróci”) lub z oparzeniami u kucharzy i praczek [Clarke]. W porównaniu z Apis (więcej wewnętrznego lęku, drażliwość towarzysząca obrzękom) obraz Urt-u. jest bardziej miejscowy, skupiony na kłuciu i zależny od modalności (pogorszenie od zimnej wilgoci, skorupiaków i mięczaków), z mniejszą zazdrością i chwiejnością psychiczną [Kent], [Clarke]. Przypadek: kucharz, który co noc po pracy w kuchni nie mógł spać z powodu piekących bąbli, w ciągu dnia stawał się posępny; Urt-u. 30C przywróciło sen i dobry nastrój wraz z ustąpieniem pokrzywki [Hering].

Ból głowy ma przeważnie charakter odruchowy i pochodzenie skórne: pokłuwanie skóry głowy z drobnymi bąblami wzdłuż linii włosów; czesanie pogarsza, a ciepłe płukanie łagodzi objawy (por. poprawa pod wpływem ciepła; pogorszenie od tarcia) [Allen]. Rozległej pokrzywce może towarzyszyć gorąco na szczycie głowy z uczuciem, jakby skóra głowy była oparzona słońcem lub naciągnięta [Hering]. Bóle głowy po stłumieniu wykwitów (po maściach) mogą być rozpierającymi bólami czoła, które ustępują po ponownym pojawieniu się wykwitów skórnych lub po obfitym oddaniu moczu, co nawiązuje do osi skóra–nerki w obrazie leku [Clarke], [Hughes]. U osób ze skazą dnawą występuje kłujący, przeszywający ból okostnej w okolicy skroniowej, nasilany przez zimne wiatry i łagodzony w pomieszczeniu (krótkie porównanie: Rhus-t. potrzebuje ciepła i ruchu, a sztywność jest większa; w Urt-u. przeważa powierzchowne kłucie) [Kent], [Boger]. Skóra głowy może być miejscowo tkliwa w punktach odpowiadających wcześniejszym oparzeniom pokrzywą — jest to nawiązanie do obrazu toksykologicznego [Hughes]. Łupież nie jest charakterystyczny; występuje raczej przejściowe złuszczanie na podłożu rumieniowym po zaostrzeniach [Allen].

Pieczenie powiek jak po podrażnieniu wiatrem, z rumieniem wokół oczu i drobnymi bąblami w okolicy brwi; zimne powietrze pogarsza (por. pogorszenie od zimnej wilgoci), a łagodne ciepło przynosi ulgę [Hering]. Przekrwienie spojówek z kłuciem, nasilające się po ekspozycji na czynniki zewnętrzne, może występować naprzemiennie z katarem; zaczerwienienie jest powierzchowne, bez ropienia, podobne do rumienia pokrzywkowego [Clarke]. Łzawienie jest skąpe; dominuje suchość z piekącymi ukłuciami, co odróżnia ten obraz od obrzęku spojówek w Apis [Kent]. Światłowstręt jest niewielki, jednak chorzy źle znoszą podmuchy zimnego wiatru w oko — ta nadwrażliwość czuciowa odpowiada powinowactwu Urt-u. do nerwów [Allen]. Świąd w kącikach oczu skłania do pocierania i szybko prowadzi do zaczerwienienia przypominającego bąbel pokrzywkowy (pogorszenie od tarcia); tu również poprawę przynosi ciepły okład [Hering]. Przewlekłe zapalenie brzegów powiek nie jest objawem charakterystycznym; przeważają ostre zaostrzenia [Clarke].

Świąd ucha zewnętrznego z kłuciem, zwłaszcza po wychłodzeniu przez wiatr; na płatkach uszu mogą pojawiać się grudki pokrzywkowe po noszeniu kolczyków lub wskutek tarcia szalikiem (pogorszenie od dotyku/tarcia) [Hering]. Szumy uszne występują rzadko, ale szum przypominający szmer przepływu może towarzyszyć gorącu gorączkowemu przy rozległej pokrzywce i ustępować, gdy skóra zaczyna „oddychać” (poprawa po spoceniu się) — obserwacja ta nawiązuje do części Objawy ogólne [Allen]. Ból ucha może być ostry i punktowy w okolicy skrawka; osłonięcie ucha ciepłą, złożoną w miseczkę dłonią przynosi ulgę, zgodnie z poprawą pod wpływem ciepła [Hering]. W porównaniu z Apis (większy obrzęk i piekące gorąco) w Urt-u. utrzymuje się charakter kłujący i grudkowy [Clarke].

Łaskotanie przy skrzydełku nosa z przemijającą pokrzywką na grzbiecie nosa; zimna, wilgotna pogoda wywołuje zarówno katar, jak i bąble skórne (pogorszenie od zimnej wilgoci) [Hering]. U młodzieży podczas pokrzywki mogą występować krwawienia z nosa; krew jest jasna, a krwawienie łatwo zatamować — odzwierciedla to reaktywność drobnych naczyń charakterystyczną dla pokrzywy [Clarke]. Kichanie jest krótkotrwałe; wydzielina skąpa, wodnista i chłodna, nie zaś gęsta i niedrażniąca jak w Puls. [Kent]. Nozdrza sprawiają wrażenie oparzonych słońcem i są wrażliwe na dotyk, co ponownie nawiązuje do motywu kłucia [Allen]. Niedrożność nosa ustępuje w ciepłym, suchym powietrzu pomieszczenia (poprawa w suchych warunkach) [Hering]. Przypadek: „Od zimnej mgły pojawiały mi się plamy na nosie i kichanie z kłuciem” — Urt-u. złagodziło oba objawy [Clarke].

Szybkie napady zaczerwienienia twarzy z gorącem i pokłuwaniem; drobne bąble wzdłuż krawędzi okolicy jarzmowej po ekspozycji na wiatr, łagodzone ciepłymi okładami (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Wargi mogą mrowić jak po pieprzu; u osób wrażliwych na skorupiaki i mięczaki na skórze wokół ust pojawiają się łukowate zmiany pokrzywkowe (pogorszenie po skorupiakach i mięczakach) [Clarke]. Obrzęk jest niewielki w porównaniu z Apis; przeważają rumień i kłucie, a nie miękki, ciastowaty obrzęk [Kent]. U mężczyzn w okolicy zarostu mogą pojawiać się wykwity po dokładnym goleniu (pogorszenie od tarcia), ustępujące przez noc w ciepłym pokoju [Allen]. Punktowe bóle nerwobólowe w okolicy kości jarzmowej występują po stłumieniu wysypki na twarzy i łagodnieją, gdy pojawia się nowy wysiew (motyw tłumienia wykwitów) [Clarke]. Wyraz twarzy staje się rozdrażniony, gdy w nocy nasila się pokłuwanie (zob. Sen) [Hering].

Pieczenie brzegów języka jak po posypaniu pieprzem; po pokarmach wywołujących dolegliwości (skorupiakach i mięczakach) opisywano drobne bąble na błonie śluzowej [Hering], [Clarke]. Po pokrzywce wydzielanie śliny może być nieznacznie zwiększone, z metalicznym posmakiem, ale podczas nocnego świądu przeważa suchość (powiązanie z częścią Sen) [Allen]. Owrzodzenia nie są charakterystyczne; dominują rumieniowe grudki i nerwowe ukłucia [Hughes]. Ciepłe napoje łagodzą pieczenie języka (poprawa po ciepłych napojach) [Clarke]. Tarcie podczas szczotkowania zębów nasila pokłuwanie dziąseł — kolejny przykład pogorszenia od tarcia [Allen]. Po zaostrzeniach odczuwanie smaku jest osłabione; powraca wraz z apetytem następnego dnia [Hering].

Objawy są mało wyraziste i niecharakterystyczne; niektórzy zgłaszają jednak przemijające kłucie wzdłuż brzegu dziąseł po skorupiakach i mięczakach, łagodzone ciepłem [Clarke]. Ból zęba o charakterze odpowiadającym Urt-u. jest punktowy, raczej piekący niż pulsujący, nasila się od zimnego powietrza działającego na zęby, a łagodnieje po ciepłym płukaniu (krótkie porównanie: w Cham. ból jest rozdzierający i towarzyszy mu nadwrażliwość; w Urt-u. jest kłujący i powierzchowny) [Kent]. Nocą może występować zgrzytanie zębami wskutek podrażnienia skóry (Sen), lecz choroby zębów nie stanowią głównego elementu obrazu [Allen].

Łaskotanie podniebienia miękkiego jak po oparzeniu pokrzywą, z napadową potrzebą pocierania lub przełykania; zimne powietrze pogarsza, ciepłe napoje łagodzą (por. Modalności) [Hering]. Podczas ostrych zaostrzeń na łukach podniebiennych może być widoczny rumień pokrzywkowy [Clarke]. Piekące punkty zmieniają umiejscowienie — dziś po lewej, jutro po prawej — co odpowiada powierzchownej chwiejności naczynioruchowej [Allen]. Uczucie otarcia jest mniejsze niż w Apis lub Arum-t.; dominuje pokłuwanie i pieczenie jak od pieprzu [Kent]. Kontakt ze skorupiakami i mięczakami może wywołać drapanie w gardzieli z mrowieniem warg i rozsianymi bąblami — Urt-u. wielokrotnie łagodziło takie epizody [Clarke]. Połykanie pokarmów stałych jest zwykle łatwe; dolegliwości wywołują powietrze i dotyk (pogorszenie od zimnego powietrza; dotyku) [Hering].

Nudności po skorupiakach i mięczakach z jednoczesną pokrzywką są objawem charakterystycznym; w miarę ustępowania zaburzeń żołądkowych uspokajają się objawy skórne — tę zależność wielokrotnie obserwowano [Hering], [Clarke]. Pieczenie w nadbrzuszu jak od pieprzu po błędach dietetycznych, z poprawą po ciepłych napojach i pod wpływem łagodnego ciepła (poprawa pod wpływem ciepła) [Clarke]. Apetyt słabnie przy największym nasileniu świądu (powiązanie z częściami Umysł/Sen), po czym wraca następnego dnia [Allen]. Odbijania są skąpe; po wysypce może pojawić się metaliczny lub słony smak [Hughes]. Wymioty, jeśli występują, są krótkotrwałe i ustępują po swobodnym ujawnieniu się wykwitów skórnych (odwrócenie dynamiki tłumienia objawów) [Clarke]. W porównaniu z Puls. (ciężkostrawne pokarmy, niedrażniący nieżyt, płaczliwość) obraz Urt-u. wyróżnia się kłuciem, powierzchownym pokłuwaniem i poszukiwaniem ciepła [Kent].

Pokłuwanie skóry na powłokach brzucha, jak od drobnych igieł; pasy odzieży nasilają objawy (tarcie), a ciepłe okłady wokół brzucha łagodzą je [Hering]. W przewlekłej pokrzywce opisywano bolesność brzegu śledziony przy ucisku; chorzy odczuwają ból w lewym boku, który narasta przy braku aktywnych objawów skórnych, a słabnie po wysiewie bąbli (uwaga o związku skóry ze śledzioną) [Hughes], [Boger]. Wzdęcie nie jest nasilone; kolkowe kłucia pojawiają się miejscowo i wędrują podobnie jak bąble [Allen]. Po nierozważnym spożyciu skorupiaków i mięczaków wraz z wysypką może wystąpić biegunka (powiązanie z częścią Żołądek) [Clarke]. Przy dotyku okolicy pępka może pojawiać się uczucie jak po oparzeniu słońcem [Hering]. W porównaniu z Dulc. (pokrzywka podczas wilgotnej pogody z nieżytem) w Urt-u. silniejsze są pokłuwanie jak od pieprzu i modalność związana ze skorupiakami i mięczakami [Clarke].

Pieczenie w cewce moczowej podczas oddawania moczu i po nim, z piaszczystym, czerwonawym osadem — moczanami — typowe dla osób z dną i objawami skórnymi, którym ulgę przynosi Urt-u. [Hughes], [Allen]. Skąpomocz podczas stłumienia wykwitów; gdy pojawia się wysypka, ilość moczu wzrasta, a pieczenie słabnie (oś skóra–nerki) [Clarke]. Tnące ukłucia w ujściu cewki moczowej, nasilające się pod wpływem zimna i po winie, łagodniejące po ciepłych nasiadówkach (powtarzające się modalności) [Hering]. Podrażnienie pęcherza o charakterze zapalnym, bez wyraźnej gorączki, bywa łagodzone przez lek, gdy obecny jest charakterystyczny objaw skórny [Clarke]. Piasek moczowy u dzieci z nocną pokrzywką stanowi drobne, lecz cenne wskazanie [Allen]. Porównaj Sars. (silne pieczenie pod koniec oddawania moczu, skłonność do kamicy, lecz bez charakterystycznego objawu skórnego) [Kent].

Kłucie na brzegu odbytu, nasilające się po stolcu i po obmywaniu zimną wodą (pogorszenie po zimnych kąpielach), łagodniejące po obmywaniu ciepłą wodą (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Po jeździe na rowerze lub wskutek tarcia szwów odzieży bąble pokrzywkowe mogą otaczać pośladki (pogorszenie wskutek tarcia) [Allen]. Opisywano pieczenie guzków krwawniczych, jak po oparzeniu pokrzywą, z jasnym krwawieniem, które łatwo ustaje (napięcie drobnych naczyń) [Clarke]. Parcie na stolec jest nieznaczne; objawem charakterystycznym jest żądlenie [Allen]. Świąd odbytu występuje naprzemiennie z pokrzywką w innych okolicach ciała (naprzemienność objawów powierzchniowych) [Hering].

Kłucie skóry moszny z pokrzywką po jeździe na rowerze lub pod wpływem wilgotnego zimna (pogorszenie wskutek tarcia i wilgotnego zimna), łagodniejące pod wpływem ciepła (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Łukowate pasma pokrzywki w pachwinach towarzyszą błędom dietetycznym (skorupiaki i mięczaki) [Clarke]. Nerwoból powrózka nasiennego występuje rzadko; jeśli się pojawia, ma charakter powierzchownego żądlenia [Allen]. Libido nie jest cechą charakterystyczną; drażliwość wynikająca z niedoboru snu może osłabiać pożądanie [Hering]. Świąd wewnętrznej powierzchni uda po stosunku wskazuje na Urt-u., gdy zgodne są modalności ogólne [Clarke]. Porównaj Apis (większy obrzęk) i Rhus-t. (silniejsze bóle rozrywające, poprawa w ruchu) [Kent].

Brak lub skąpe wydzielanie mleka po porodzie jest ważnym wskazaniem — brodawki sutkowe mrowią, kłują i dają uczucie pieczenia jak od pieprzu, a mleko nie wypływa; gdy laktacja powraca, pokrzywka ustępuje (zależność między narządem a drogą odpływu) [Hering], [Boericke], [Phatak]. Pokrzywka zaostrza się przed miesiączką lub po błędach dietetycznych; krwawienie miesiączkowe może być nieco obfitsze, z jasną krwią i żądleniem skóry (cecha dotycząca krwawień) [Clarke]. Świąd sromu z punktowym pieczeniem po zimnej kąpieli łagodnieje po ciepłych nasiadówkach (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Po stłumieniu wysypki ciążowej utrzymują się nerwowe ukłucia wokół otoczek brodawek sutkowych — Urt-u. przywróciło zarówno sen, jak i laktację [Clinical; Phatak]. Pasma pokrzywki pod biustonoszem ilustrują pogorszenie wskutek tarcia; zmiana tkanin na miękkie wraz z podaniem leku przynosi ulgę [Allen]. Porównanie: Puls. (zanik laktacji z płaczliwością i zmiennością nastroju; niewielkie żądlenie); Urt-u. cechują kłucie i poszukiwanie ciepła, bez emocjonalności typowej dla Puls. [Kent].

Zimne, mgliste powietrze wywołuje krótki, łaskoczący kaszel z kłuciem skóry klatki piersiowej; przejście do ciepłego pomieszczenia łagodzi zarówno kaszel, jak i żądlenie skóry (poprawa pod wpływem ciepła; pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna) [Hering]. Astmatyczny ucisk z jednoczesną pokrzywką sugeruje komponent naczynioruchowy; ulga następuje po wystąpieniu potu i przywróceniu aktywności skóry (powiązanie z rozdziałem Objawy ogólne) [Clarke]. Odkrztuszanie jest skąpe; kaszel ma raczej charakter odruchowy, wywołany łaskotaniem w tchawicy, jak od włoska pokrzywy [Allen]. Inhalacja parowa pomaga — ponownie zaznacza się wzorzec „ciepła kierowanego na powierzchnię” [Hering]. Porównaj Dulc. (nieżyt ze sztywnością podczas wilgotnej pogody) z Urt-u. (żądlenie i pokrzywka) [Clarke]. Przypadek: po pobycie w nadmorskim powietrzu i spożyciu ryby u chłopca wystąpiła pokrzywka z nocnym kaszlem; Urt-u. usunęło oba objawy [Hering].

Kołatanie serca jest wtórne do niepokoju podczas nocnego świądu; uspokaja się, gdy chory się rozgrzeje, a objawy skórne złagodnieją (powiązanie ze snem) [Allen]. Kłucie w okolicy przedsercowej po stłumieniu wykwitów może przypominać powierzchowne zapalenie nerwów (ponownie motyw powierzchniowy) [Clarke]. Nie przypisuje się lekowi istotnego zakresu działania w chorobach serca; należy unikać nadmiernych twierdzeń — zastosowanie powinno opierać się na charakterystycznym objawie skórnym [Hughes]. Ciepło łagodzi, zimne powietrze wywołuje objawy (modalności) [Hering]. Porównaj Ars. (niepokój, pieczenie z wyczerpaniem) z Urt-u. (powierzchowne żądlenie, poprawa pod wpływem ciepła) [Kent].

Pieczenie skóry nad mostkiem, jak po oparzeniu słonecznym; ciepła flanela przynosi ulgę (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Oparzenia przedramienia i klatki piersiowej parą podczas pracy w kuchni stanowią typowy obraz oparzeń Urt-u. — nieproporcjonalnie silne pieczenie i palenie, niewielki pęcherz, silny świąd podczas gojenia (zakres zastosowania w oparzeniach) [Clarke], [Boericke]. Kłujące ukłucia w przestrzeniach międzyżebrowych pojawiają się po stłumieniu wykwitów; słabną, gdy występuje nowy wysiew pokrzywki (stłumienie) [Clarke]. Oddychanie jest na ogół swobodne; jedynie wilgotne zimno wywołuje odruchowe uczucie ucisku, które ustępuje wraz ze złagodzeniem objawów skórnych (zob. Oddychanie) [Allen]. Mrowienie brodawek sutkowych podczas karmienia (powiązanie z rozdziałem Narządy płciowe żeńskie) [Phatak]. Porównaj Canth. (tworzenie pęcherzy, bolesne parcie) i Apis (obrzęk); w Urt-u. przeważają grudki i kłucie [Kent].

Kłucie wzdłuż brzegów łopatek w miejscach, gdzie ociera odzież; ciepły okład przynosi ulgę (poprawa pod wpływem ciepła; pogorszenie wskutek tarcia) [Allen]. Ból lędźwiowy z punktowym żądleniem u osób z dną występuje naprzemiennie z pokrzywką (powiązanie z rozdziałem Kończyny/Dna) [Clarke]. Skóra nad kręgosłupem jest nadwrażliwa jak po oparzeniu słonecznym; szwy pościeli dokuczają w nocy (powiązanie ze snem) [Hering]. Nerwoból po oparzeniu gorącym płynem lub parą — pieczenie gojącej się skóry — szybko łagodnieje po Urt-u. (zakres zastosowania w oparzeniach) [Boericke]. Porównaj Rhus-t. (przeciążenie ścięgien i więzadeł) z Urt-u. (powierzchowne żądlenie) [Kent]. Stłumienie wysypki między łopatkami doprowadziło do kłucia pleców i pojawienia się piasku w moczu — Urt-u. przywróciło aktywność skierowaną na zewnątrz oraz oddawanie moczu [Clarke], [Hughes].

Pasma pokrzywki przy górnych brzegach skarpet i przy mankietach (tarcie), z intensywnym pieczeniem, nasilającym się pod wpływem zimnego powietrza i łagodniejącym pod wpływem ciepła [Hering]. Palec stopy zajęty dną, z piekącym jak od pieprzu, kłującym bólem, występującym naprzemiennie z wysypką bąblową na łydce; gdy skóra pokrywa się wykwitami, dolegliwości palca łagodnieją (naprzemienność) [Clarke], [Hughes]. Żądlenie palców rąk przypominające odmroziny po kontakcie ze śniegiem — gorąca woda przynosi wyraźną ulgę (poprawa pod wpływem ciepła; pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna) [Hering]. Charakterystyczny jest świąd dłoni i przedramion u osób pracujących w kuchni po oparzeniu gorącym płynem lub parą; Urt-u. przyspiesza łagodne gojenie bez ropienia (oparzenia) [Boericke]. Nocą mrowienie przebiega po przedniej powierzchni podudzi, zmuszając do wstania z łóżka, dopóki ciepło go nie uspokoi (powiązanie ze snem) [Allen]. Porównaj Apis (większy obrzęk, lśniąca skóra) i Ars. (pieczenie z niepokojem); Urt-u. cechują objawy miejscowe, żądlenie i poszukiwanie ciepła [Kent].

Główny obszar działania. Nagłe bąble z pieczeniem, żądleniem i nieznośnym świądem — klasyczna „wysypka pokrzywkowa” — nasilające się pod wpływem zimnego powietrza, wilgoci, tarcia oraz po skorupiakach i mięczakach; łagodniejące pod wpływem ciepła i gorących kąpieli (powtarzające się modalności) [Hering], [Clarke], [Allen]. Bąble często układają się wzdłuż linii ucisku i tarcia (pas odzieży, górne brzegi skarpet), szybko pojawiają się i znikają, mogą też występować naprzemiennie z dną lub piaskiem moczowym (naprzemienność objawów powierzchniowych i narządowych) [Clarke], [Hughes]. Powierzchowne oparzenia, także gorącym płynem lub parą, z nieproporcjonalnie silnym pieczeniem, niewielkimi pęcherzami i gwałtownym świądem podczas gojenia stanowią podstawowy obszar zastosowań klinicznych; Urt-u. łagodzi ból i zapewnia łagodniejszy przebieg gojenia, z mniejszą skłonnością do sączenia (porównaj Canth., Caust., Calend.) [Boericke], [Hering]. Uczucie użądleń owadów wywołane niewidocznymi czynnikami (zimna mgła, mycie) wskazuje na Urt-u., gdy ciepło przynosi ulgę [Allen]. Przewlekła pokrzywka z okresowymi nawrotami po skorupiakach i mięczakach wielokrotnie ustępuje, jeśli ten objaw charakterystyczny jest wyraźny [Clarke]. Przypadek: praczka z nocnymi bąblami wzdłuż przedramion, nasilającymi się po praniu w zimnej wodzie, spała spokojnie po Urt-u. i wprowadzeniu regularnego spłukiwania ciepłą wodą [Hering].

Zasypianie utrudniają kłucie i pieczenie odsłoniętych części ciała; gdy tylko chory ogrzeje łóżko, narasta fala świądu (pogorszenie przy pierwszym zasypianiu), zmuszająca do wstania i obmycia tych miejsc gorącą wodą, po czym może nadejść sen (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering], [Allen]. Niepełny sen przeplata się z przebudzeniami, podczas których chory pociera skórę lub ją ogrzewa; po dniach nasilonej pokrzywki chorzy obawiają się nocnego cyklu (niepokój antycypacyjny) [Hering]. Przy silnym świądzie sny są nieliczne; w innych okolicznościach chorzy przypominają sobie błahe, ulotne obrazy, co sugeruje raczej nadmiar bodźców czuciowych niż głębokie sny emocjonalne (zob. Sny) [Allen]. Matki karmiące ze skąpą laktacją przewracają się w łóżku z powodu mrowienia brodawek sutkowych; gdy pod wpływem Urt-u. powraca mleko, wraca też sen (powiązanie z rozdziałem Narządy płciowe żeńskie) [Phatak]. Narażenie na wilgotne zimno przed snem zapowiada gorszą noc; gorąca kąpiel przed położeniem się zmniejsza natomiast nasilenie napadów (modalności) [Hering]. Po błędach dietetycznych (skorupiaki i mięczaki) sen przerywają bąble wokół ust i na tułowiu; ciepłe napoje przynoszą ulgę wystarczającą, by wrócić do łóżka [Clarke]. Sama pościel lub odzież nocna (szorstkie szwy, ciasne ubrania) mogą wyzwalać miejscowe zaostrzenia — należy wybierać miękkie tkaniny (pogorszenie wskutek tarcia) [Allen]. Nad ranem świąd słabnie i może nadejść ostatnia godzina odświeżającego snu, co odpowiada dziennemu łagodnieniu objawów (poprawa ku południu opisana w rozdziale Modalności) [Allen]. Następnego wieczoru cykl może rozpocząć się ponownie, jeśli powtórzy się narażenie na czynniki wyzwalające (wilgoć, zimno, skorupiaki i mięczaki) [Hering]. Porównaj Apis (niepokój ruchowy z obrzękiem i nietolerancją ciepła) z Urt-u. (poszukiwanie ciepła, dominujące żądlenie, wrażliwość na tarcie) [Kent].

Jeśli chory pamięta sny, są one krótkie i dotyczą gorąca, kuchni lub płynącej wody — bodźców z otoczenia związanych z przebiegiem dnia i doznaniami chorego [Allen]. Niektórzy opisują sny o żądleniu lub kłuciu i budzą się, by się drapać; sny te ustępują w miarę łagodnienia objawów skórnych pod wpływem leku [Hering]. Nie przypisuje się im swoistej symboliki; sny po prostu odzwierciedlają burzę doznań na powierzchni ciała [Clarke]. Neutralny ton emocjonalny odróżnia je od pełnego niepokoju pieczenia Ars. [Kent]. Sen każdej nocy poprawia się proporcjonalnie do poprawy stanu skóry (zob. Sen) [Hering], [Allen].

Gorąco skóry towarzyszy rozległym bąblom; powierzchnia objęta zaostrzeniem jest gorąca w dotyku, choć temperatura wewnętrzna może być tylko nieznacznie podwyższona [Hering]. Niepokój ruchowy w gorączce odzwierciedla bardziej udrękę skórną niż toksemię; pragnienie jest umiarkowane (w odróżnieniu od Ars.) [Allen]. Dreszcz wywołany wilgotnym zimnem zapoczątkowuje gorączkę pokrzywkową, która łagodnieje wraz z wystąpieniem potu (poprawa po spoceniu się; powiązanie z rozdziałem Modalności) [Clarke]. Ogniska palącego gorąca mogą się przemieszczać, a chory paradoksalnie szuka ciepła, by złagodzić żądlenie (poprawa pod wpływem ciepła) [Hering]. Wtórna gorączka po oparzeniach nie jest typowa dla powierzchownych przypadków odpowiadających Urt-u. [Boericke]. Porównaj Apis (gorączka z obrzękiem i brakiem pragnienia, lecz z pogorszeniem pod wpływem ciepła) z Urt-u. (poprawa pod wpływem ciepła) [Kent].

Dreszcz wywołany wilgotnym zimnem szybko prowokuje kłucie skóry; przejście do ciepłego, suchego powietrza przynosi ulgę [Hering]. Gorąco jest miejscowe i piekące, nie ma charakteru głębokiego wewnętrznego żaru; gorąca woda przynosi choremu ulgę mimo uczucia „palenia” (charakterystyczny paradoks spotykany także w Rhus-t.) [Clarke], [Hering]. Pot łagodzi świąd, zwłaszcza swobodne, łagodne pocenie się po gorącej kąpieli (poprawa po spoceniu się) [Allen]. Nocne poty są rzadkie; jeśli występują, zbiegają się ze złagodzeniem objawów skórnych [Hering]. Nagłe ochłodzenie po wysiłku wywołuje wysiew bąbli (pogorszenie wskutek zmiany temperatury) [Allen]. Porównaj Dulc. (dreszcz od wilgotnego zimna ze sztywnością) [Clarke].

Skorupiaki i mięczaki są klasycznym czynnikiem nasilającym objawy (krewetki, krab), wywołując pokrzywkę, mrowienie warg i bąble wokół ust (Skóra; Jama ustna) [Hering], [Clarke]. Ryby ogólnie mogą nasilać objawy; wino i mocne alkohole mogą wywoływać zaczerwienienie skóry (pogorszenie po używkach) [Hughes]. Ciepłe napoje łagodzą pieczenie żołądka i kłucie w gardle (poprawa pod wpływem ciepła) [Clarke]. Podczas zaostrzenia częste jest pragnienie prostych, ciepłych potraw; ciężkie, obfite jedzenie prowokuje objawy [Allen]. Mleko jako napój pozostaje obojętne, natomiast u kobiet karmiących lek ma zastosowanie w zaburzeniach wypływu mleka (Narządy płciowe żeńskie) [Phatak]. Porównaj Puls. (pogorszenie po ciężkich, tłustych potrawach z niedrażniącą wydzieliną nieżytową) z Urt-u. (żądlenie, bąble, poszukiwanie ciepła) [Kent].

Urt-u. jest lekiem o wybitnym powinowactwie do powierzchni ciała — jego działanie obejmuje aparat naczynioruchowy i czuciowy skóry, z krótkimi, punktowymi bólami, piekącymi oparzeniami i wędrującymi bąblami, które stanowią wyraz chwiejnej fizjologii histaminergicznej [Hughes], [Hering]. Główne objawy charakterystyczne — żądlenie, kłucie, pieczenie, pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna i tarcia, poprawa pod wpływem ciepła i gorących kąpieli — muszą znajdować odzwierciedlenie w obrazie przypadku; gdy są obecne, lek silnie przywraca aktywność skierowaną „na zewnątrz” po stłumieniu [Clarke], [Allen]. Naprzemienność i zastępowanie jednych objawów innymi cechują ogólny obraz leku: gdy objawy skórne zostają powstrzymane, na pierwszy plan wysuwają się objawy moczowe lub dnawe (moczany, piasek moczowy, żądlenie palucha); gdy na powierzchni pojawiają się pot, pokrzywka lub mleko, wewnętrzny niepokój cichnie (oś skóra–układ moczowy–narządy płciowe żeńskie) [Hughes], [Phatak]. Obraz konstytucyjny obejmuje zwykle osoby o skłonnościach dnawych i moczanowych, osoby pracujące w kuchni, praczki oraz narażonych na wilgotne zimno lub tarcie odzieży — czynniki zawodowe i środowiskowe nakładające się na konstytucję wyzwalają charakterystyczne doznania [Clarke], [Hering]. Paradoksalnie chory poszukuje ciepła: gorąca woda i ciepłe powietrze tłumią żądlenie — ta „poprawa pod wpływem ciepła” odróżnia Urt-u. od Apis w wielu przypadkach pokrzywki (Apis pogarsza się pod wpływem ciepła) i zbliża je do Rhus-t., mimo odmiennego obrazu dolegliwości stawowych [Kent], [Clarke]. Bóle zajmują drobne punkty i przypominają ukłucia igłą, jak gdyby tysiąc włosków pokrzywy drażniło skórę; chory nie może powstrzymać się od pocierania, które natychmiast wywołuje nowe bąble (pogorszenie wskutek tarcia) [Hering]. Modalność czasowa jest słabo zaznaczona — noce są gorsze z powodu odsłonięcia skóry i mniejszej liczby bodźców odwracających uwagę; rankiem następuje poprawa, a w południe objawy są spokojniejsze (powiązanie z rozdziałem Sen) [Allen]. Zakres zastosowania leku w oparzeniach dotyczy zmian powierzchownych, lecz jest ważny: piekące oparzenia gorącym płynem lub parą z gwałtownym świądem podczas gojenia, mniejszym tworzeniem pęcherzy niż w Canth. i mniej głębokim uczuciem obnażenia tkanek niż w Caust.; Urt-u. jest idealne tam, gdzie nasilenie doznań przewyższa widoczne uszkodzenie [Boericke], [Clarke]. U kobiet jego reputacja leku mlekopędnego (w homeopatii) odpowiada anegdotycznym opisom klinicznym powrotu laktacji wraz ze zmniejszeniem mrowienia brodawek sutkowych i przywróceniem snu (powiązanie z rozdziałem Narządy płciowe żeńskie) [Phatak], [Hering]. Ogólnie należy brać pod uwagę Urt-u., gdy w obrazie przypadku dominują objawy skórne — żądlenie, bąble, poszukiwanie ciepła — z wyraźnymi czynnikami wyzwalającymi związanymi z dietą (skorupiaki i mięczaki) oraz pogodą (wilgotne zimno), a przywrócenie wydzielania na powierzchni ciała uzdrawia jego wewnętrzną równowagę [Clarke], [Hughes], [Hering].

Etiologia / Czynniki wyzwalające

• Dulcamara — Pokrzywka pod wpływem zimna, wilgoci i mgły, ze sztywnością; w obrazie Dulc. wyraźniejsze są objawy nieżytowe i sztywność mięśni; w Urt-u. występuje żądlenie, potrzeba ciepła i bąble po potarciu [Clarke], [Kent].
• Pulsatilla — Po ciężkich, tłustych potrawach; w obrazie Puls. występują płaczliwość, brak pragnienia i nieżyt z niedrażniącą wydzieliną; Urt-u. cechują kłucie, potrzeba ciepła i swoisty związek ze skorupiakami i mięczakami [Kent].
• Nat-m. — Pogorszenie po kąpielach morskich; w obrazie Nat-m. występują bóle głowy od słońca i suchość; w Urt-u. miejscowe żądlenie i bąble, z poprawą pod wpływem ciepła [Kent].

Objawy charakterystyczne (skóra/oparzenia)

• Apis — Obrzęk z pieczeniem i żądleniem, brak pragnienia, pogorszenie pod wpływem ciepła; Urt-u. cechuje poprawa pod wpływem ciepła, bardziej grudkowy charakter zmian i linijne wykwity w miejscach tarcia; Apis należy wybierać, gdy dominują obrzmiałość i nietolerancja ciepła [Kent], [Clarke].
• Rhus-t. — Świąd ustępujący pod wpływem gorącej wody; w obrazie Rhus-t. występują bóle rozrywające, sztywność i niepokój ruchowy; Urt-u. cechują żądlące zmiany grudkowe oraz związek objawów z dietą i pogodą [Kent].
• Cantharis — Oparzenia z tworzeniem pęcherzy, parcie; w Urt-u. tworzy się mniej pęcherzy, a podczas gojenia wyraźniejsze są szczypanie i świąd [Boericke], [Clarke].
• Causticum — Głębokie oparzenia, uczucie obnażenia tkanek, przykurcze; Urt-u. odpowiada powierzchownym oparzeniom gorącym płynem ze szczypaniem [Kent].
• Calendula — Miejscowo do gojenia ran; brak charakterystycznego żądlenia; Urt-u. wybiera się przy szczypiących i swędzących oparzeniach [Boericke].

Powinowactwo narządowe (układ moczowy/dna moczanowa/objawy kobiece)

• Sarsaparilla — Piasek nerkowy z pieczeniem pod koniec oddawania moczu; brak charakterystycznej pokrzywki; w obrazie Urt-u. piasek nerkowy wiąże się z zaostrzeniami skórnymi [Kent], [Hughes].
• Benzoic-ac. — Skaza dnawa z silnym zapachem moczu; Urt-u., gdy wyraźne są żądlenie i naprzemienne występowanie objawów skórnych [Clarke].
• Pulsatilla / Lac-can. — Brak pokarmu; Puls. odpowiada obrazowi emocjonalnemu; Urt-u. — kłuciu brodawek sutkowych i modalności związanej z ciepłem [Phatak], [Kent].

Modalności

• Arsenicum — Piekące bóle łagodzone ciepłem; w obrazie Ars. występują lęk, skrajne osłabienie i pieczenie wewnętrzne; Urt-u. cechuje powierzchowne żądlenie, szybko ustępujące po gorącej kąpieli [Kent].
• Sulphur — Świąd nasilany ciepłem łóżka i drapaniem; obraz Sulph. obejmuje pieczenie, skłonność do filozofowania i brudną skórę; Urt-u. ma bardziej ostry przebieg, z bąblami wzdłuż linii tarcia i objawami wyzwalanymi przez skorupiaki i mięczaki [Kent].
• Bovista — Pokrzywka po wysiłku i od ucisku odzieży; w obrazie Bov. występują obrzmiałość i niezgrabność; Urt-u. cechuje szczypiące żądlenie i poprawa pod wpływem ciepła [Clarke].

Inne porównania dotyczące skóry

• Urtica dioica — Podobieństwo w zakresie pokrzywki; tradycja kliniczna często daje pierwszeństwo Urt-u. przy oparzeniach i wysypce po skorupiakach i mięczakach; niektórzy autorzy częściej wskazują Dioica przy niedokrwistości i krwawieniach z nosa [Clarke], [Hughes].
• Ant-c. — Pokrzywka po ciężkich potrawach, zaburzenia żołądkowe; w obrazie Ant-c. występują obłożony język i nudności; w Urt-u. wyraźniejsze jest żądlenie skóry i poprawa pod wpływem ciepła [Kent].

• Lek uzupełniający: Rhus-t. — W obu obrazach występuje potrzeba ciepła łagodzącego świąd; Rhus-t. obejmuje przeciążenie mięśni i ścięgien, gdy do objawów skórnych dołącza sztywność [Kent].
• Lek uzupełniający: Puls. — Gdy dominują czynniki dietetyczne lub objawy kobiece; Puls. odpowiada stronie emocjonalnej i nieżytowi z niedrażniącą wydzieliną, a Urt-u. — żądleniu skóry i związkowi ze skorupiakami i mięczakami [Clarke].
• Lek uzupełniający: Sars. — Przy piasku nerkowym po stłumieniu objawów skórnych; naprzemienność skóra ↔ nerki [Hughes].
• Dobrze działa po: Apis — Gdy obrzęk ustąpił, lecz pozostają szczypiące grudki łagodzone ciepłem, Urt-u. dopełnia wyleczenia [Kent].
• Dobrze działa po: Canth. — Po opanowaniu tworzenia się pęcherzy utrzymujące się szczypanie i świąd gojącego się oparzenia odpowiadają Urt-u. [Boericke].
• Dobrze działa przed: Sulph. — Gdy przewlekła skłonność do tłumienia objawów wymaga otwarcia drogi na powierzchnię przed głębszym leczeniem przeciwpsorycznym [Kent], [Boger].
• Lek zgodny: Calendula (miejscowo) — Do odbudowy nabłonka, podczas gdy Urt-u. łagodzi żądlenie i świąd [Boericke].
• Leki niezgodne: — Klasyczne źródła nie podkreślają żadnych; należy unikać bezładnego stosowania naprzemiennego z Apis ze względu na przeciwną modalność cieplną, chyba że istnieje wyraźne wskazanie wynikające z etapu choroby [Kent].
• Antidota (czynnościowe): ciepło, gorące kąpiele — Te naturalne „antidota” odzwierciedlają modalność poprawy właściwą lekowi [Hering].
• Leki pokrewne: Caust., Ars., Sulph., Ant-c., Bov., Dulc., Nat-m., Benzo-ac., Sars. — Zgodnie z powyższym różnicowaniem.

• Oparzenia, w tym gorącymi płynami (powierzchowne): Stosować naprzemiennie ciepłe kąpiele i Urt-u. wewnętrznie; wielu autorów preferuje potencje od niskich do średnich (Ø, 3x–6x, 6C), powtarzane w fazie ostrej; przy utrzymującym się szczypaniu lub świądzie podczas gojenia — 30C w razie potrzeby [Boericke], [Clarke].
• Pokrzywka (po skorupiakach i mięczakach/od zimna i wilgoci): 6C–30C w ostrych napadach; rozważyć dawkę na noc przez kilka wieczorów przy ścisłym unikaniu czynników wyzwalających; gorące kąpiele jako środek pomocniczy nie działają tu „antidotująco” — są zgodne z kierunkiem działania leku [Hering], [Allen].
• Brak pokarmu z kłuciem brodawek sutkowych: Urt-u. 6C–30C, dwa razy dziennie przez kilka dni; łączyć z ogrzewaniem piersi i odpowiednim nawodnieniem; obserwować, czy równocześnie łagodnieje pokrzywka [Phatak], [Hering].
• Naprzemienność objawów dnawych (skóra ↔ stawy ↔ mocz): Gdy po stłumieniu pokrzywki pojawiają się moczany, krótka kuracja (6C–12C) często przywraca aktywność skóry i łagodzi żądlące bóle stawów [Hughes], [Clarke].
• Cenne obserwacje z przypadków:
  • U osoby pracującej w kuchni, oparzonej gorącym płynem, z nieproporcjonalnie silnym szczypiącym bólem, po Urt-u. 6C q2h pierwszego dnia, następnie b.i.d., nastąpiło wygojenie z minimalnym tworzeniem się pęcherzy [Boericke].
  • Nocna pokrzywka u praczki po zimnej wodzie używanej do prania — gorące płukanie + Urt-u. 30C zakończyły napady w ciągu 48 godzin [Hering].
  • Wysypka po skorupiakach i mięczakach z mrowieniem warg; wcześnie podane Urt-u. 12C przerwało zaostrzenie w ciągu kilku godzin [Clarke].
  • Poporodowy brak pokarmu z kłuciem brodawek sutkowych i bąblami na ramionach; Urt-u. 30C t.i.d. przez trzy dni przywróciło wypływ mleka i sen [Phatak].

Umysł

• Umysł—DRAŻLIWOŚĆ—od świądu. (Drażliwość z braku snu odpowiada Urt-u.) [Hering].
• Umysł—LĘK—po stłumieniu wykwitów. (Wątek naprzemienności objawów skórnych i narządowych.) [Clarke].
• Umysł—NIEPOKÓJ RUCHOWY—wywołany doznaniami skórnymi. (Wynikający z dolegliwości, nie z psychiki.) [Allen].
• Umysł—STRACH—przed nawrotem po określonych pokarmach (skorupiakach i mięczakach). (Wskazówka etiologiczna.) [Clarke].
• Umysł—KONCENTRACJA—utrudniona—podczas świądu. (Dominacja doznań zmysłowych.) [Allen].
• Umysł—SEN—utrata wskutek świądu—POPRAWA POD WPŁYWEM CIEPŁA. (Powiązanie z kluczową modalnością.) [Hering].

Głowa

• Głowa—BÓL—ciemię—gorąco skóry głowy—kłucie. (Wrażenie oparzenia słonecznego.) [Hering].
• Skóra głowy—ŚWIĄD—bąble na linii włosów—POGORSZENIE przy czesaniu. (Linie tarcia.) [Allen].
• Głowa—BÓL—czołowy—po stłumieniu wykwitów. (Naprzemienność; ulga po powrocie objawów skórnych.) [Clarke].
• Skóra głowy—TKLIWOŚĆ—miejscami jak po użądleniach. (Nawiązanie do obrazu toksykologicznego.) [Hughes].
• Głowa—BÓL—przeszywający—skronie—POGORSZENIE od zimnego wiatru—POPRAWA pod wpływem ciepła. (Modalności.) [Boger].

Oczy

• Oko—PIECZENIE—powieki—po zimnym wietrze. (Powierzchowne żądlenie.) [Hering].
• Oko—ŚWIĄD—kąciki—pocieranie wywołuje CZERWONE BĄBLE. (Bąble wskutek tarcia.) [Allen].
• Oko—ŚWIATŁOWSTRĘT—nieznaczny—poprawa w suchym powietrzu. (Modalność suchego ciepła.) [Hering].
• Oko—SPOJÓWKA—zaczerwienienie—rumień pokrzywkowy. (Zaostrzenie naczynioruchowe.) [Clarke].
• Oko—BÓL—kłujący—powierzchowny. (Charakterystyczne doznanie.) [Allen].

Nos i twarz

• Nos—KRWAWIENIE—podczas pokrzywki. (Uwaga dotycząca napięcia naczyń.) [Clarke].
• Nos—KICHANIE—od zimnego, wilgotnego powietrza—z bąblami. (Pogoda jako czynnik wyzwalający.) [Hering].
• Twarz—WYKWITY—pokrzywka—po skorupiakach i mięczakach. (Czynnik pokarmowy.) [Clarke].
• Wargi—MROWIENIE—po rybach/skorupiakach i mięczakach. (Objaw charakterystyczny.) [Clarke].
• Twarz—GORĄCO—z kłuciem—POPRAWA OD CIEPŁYCH OKŁADÓW. (Poprawa pod wpływem ciepła.) [Hering].

Gardło i żołądek

• Gardło—ŁASKOTANIE—jak od włoska pokrzywy—POGORSZENIE od zimnego powietrza—POPRAWA po ciepłych napojach. (Dokładne określenie doznania.) [Hering].
• Żołądek—NUDNOŚCI—po skorupiakach i mięczakach—z pokrzywką. (Charakterystyczna etiologia.) [Hering].
• Żołądek—PIECZENIE—jak od pieprzu—POPRAWA po ciepłych napojach. (Poprawa pod wpływem ciepła.) [Clarke].
• Żołądek—WYMIOTY—ustępują po pojawieniu się wykwitów skórnych. (Ustąpienie stłumienia.) [Clarke].
• Apetyt—ZMNIEJSZONY—podczas świądu. (Dominacja objawów powierzchownych.) [Allen].

Brzuch i odbytnica

• Brzuch—BÓL—kłujący—powłoki brzuszne—POGORSZENIE od ucisku odzieży. (Linie tarcia.) [Hering].
• Śledziona—BÓL—lewe podżebrze—przewlekła pokrzywka. (Objaw śledzionowy.) [Hughes], [Boger].
• Odbytnica—ŚWIĄD—brzeg odbytu—POGORSZENIE po zimnym obmywaniu—POPRAWA po ciepłym. (Modalności.) [Hering].
• Guzki krwawnicze—SZCZYPANIE—jak po pokrzywach. (Objaw znamienny.) [Clarke].
• Skóra—POŚLADKI—POKRZYWKA—po tarciu. (Pasma ucisku.) [Allen].

Układ moczowy

• Mocz—OSAD—piaszczysty, czerwonawy—moczany. (Typ dnawy.) [Hughes].
• Cewka moczowa—PIECZENIE—podczas oddawania moczu i po nim. (Objaw nerwowo-naczynioruchowy.) [Allen].
• Pęcherz moczowy—PODRAŻNIENIE—po stłumieniu wykwitów. (Powiązanie narządowe.) [Clarke].
• Oddawanie moczu—SKĄPE—przy stłumionych objawach skórnych; ZWIĘKSZONE po pojawieniu się wykwitów. (Naprzemienność.) [Clarke].
• Ujście cewki moczowej—BÓL—kłujący—POGORSZENIE od zimna, POPRAWA pod wpływem ciepła. (Modalności.) [Hering].

Objawy kobiece

• Pierś—MLEKO—niedobór (brak pokarmu)—KŁUCIE brodawek sutkowych. (Kluczowe wskazanie.) [Hering], [Phatak].
• Brodawki sutkowe—BÓL—szczypiący—POPRAWA od ciepłych okładów. (Modalność cieplna.) [Phatak].
• Miesiączka—KRWOTOCZNA—jasna krew—z żądleniem skóry. (Napięcie naczyń.) [Clarke].
• Srom—ŚWIĄD—po zimnej kąpieli—POPRAWA po ciepłej nasiadówce. (Modalności.) [Hering].
• Skóra—POKRZYWKA—przed miesiączką. (Związek hormonalny.) [Clarke].

Klatka piersiowa / Plecy / Kończyny

• Oparzenia—GORĄCYMI PŁYNAMI—szczypiące—ŚWIĄD podczas gojenia. (Główny obszar zastosowania.) [Boericke].
• Klatka piersiowa—BÓL—przeszywający—międzyżebrowy—po stłumieniu objawów. (Powierzchowne zapalenie nerwów.) [Clarke].
• Plecy—SKÓRA—uczucie oparzenia słonecznego—szwy odzieży drażnią. (Tarcie.) [Hering].
• Kończyny—POKRZYWKA—pasma przy górnych brzegach skarpet—TARCIE nasila objawy. (Patognomoniczne linie.) [Allen].
• Odmroziny—ŻĄDLENIE—POPRAWA pod wpływem ciepła. (Modalności.) [Hering].

Skóra (główne objawy)

• Skóra—POKRZYWKA—po SKORUPIAKACH I MIĘCZAKACH. (Rubryka o kluczowym znaczeniu.) [Hering], [Clarke].
• Skóra—POKRZYWKA—POGORSZENIE od zimnego powietrza / zimnych kąpieli / wilgoci. (Pogoda.) [Allen], [Hering].
• Skóra—POKRZYWKA—od TARCIA / ucisku odzieży. (Linie ucisku.) [Allen].
• Skóra—OPARZENIA / OPARZENIA GORĄCYMI PŁYNAMI—szczypiący ból, niewielkie pęcherze—ŚWIĄD podczas gojenia. (Szczególnie cenny objaw w stanach ostrych.) [Boericke], [Clarke].
• Skóra—ŚWIĄD—POPRAWA POD WPŁYWEM GORĄCEJ WODY. (Kluczowa modalność.) [Hering].
• Skóra—WYKWITY—naprzemiennie z objawami ze strony UKŁADU MOCZOWEGO lub objawami DNAWYMI. (Naprzemienność.) [Clarke], [Hughes].

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): ogólne odniesienie do metody próby lekowej; uwagi dotyczące Urtica pośrednio, za późniejszymi kompilatorami.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne w pokrzywce, oparzeniach, pogorszeniu po skorupiakach i mięczakach oraz zaburzeniach laktacji.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): zebrane próby lekowe; objawy czuciowe i skórne; modalności.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX wieku): toksykologia i patofizjologia oparzenia pokrzywą; skaza moczanowa.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): związek ze skorupiakami i mięczakami, zastosowanie w oparzeniach, naprzemienność (skóra ↔ nerki/stawy), krwotoki.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): wskazania w oparzeniach, także gorącymi płynami; modalności ogólne; relacje między lekami.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): porównania — Apis, Rhus-t., Sulph., Canth.; przeciwstawne modalności.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): objaw śledzionowy; modalności; ogólna synteza.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1977): brak pokarmu z kłuciem brodawek sutkowych; wskazówki praktyczne.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): wzajemne powiązania narządowe; różnicowanie w zakresie objawów skórnych i moczowych.
Dunham, C. — Lectures on Materia Medica (1879): zasady ogólne; kontekst wyrażania objawów na powierzchni ciała w odróżnieniu od narządów wewnętrznych.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1899): zwięzłe wskazówki kliniczne — pokrzywka i oparzenia z poprawą pod wpływem ciepła.