• Układ oddechowy – oskrzela, płuca, tchawica
• Błony śluzowe – zwłaszcza dróg oddechowych w obrębie klatki piersiowej i żołądka
• Układ pokarmowy – nudności, wymioty, osłabienie
• Krążenie i skóra – sinica, uczucie zimna, wykwity
• Osoby starsze i niemowlęta – zwłaszcza w stanach obniżonej żywotności
• Prawa strona – objawy wyraźniejsze po prawej stronie

• Pozycja siedząca z wyprostowanym tułowiem
• Odbijanie lub odkrztuszanie śluzu (choć często jest ono utrudnione)
• Chłodne, świeże powietrze (w odniesieniu do niektórych objawów)
• Sen (choć może być niespokojny)
• Pocenie się (łagodzi objawy gorączkowe)

• Pozycja leżąca, zwłaszcza płasko na plecach
• Ciepło, ciepłe pomieszczenia lub ciepło łóżka
• Jedzenie lub picie
• Ruch
• Dotyk (nadwrażliwość ciała)
• Stłumienie wykwitów lub wydzielania
• Zimna, wilgotna pogoda

Obraz psychiczny Antimonium tartaricum obejmuje silny niepokój, lęk przed uduszeniem oraz niechęć do dotykania i zakłócania spokoju. Pacjent jest otępiały, senny i drażliwy. Ma skłonność do skarżenia się, jęczenia lub płaczu bez powodu. Dzieci są marudne, chcą być noszone, ale płaczą przy dotykaniu [Hering]. Spowolnienie umysłowe towarzyszy wyczerpaniu fizycznemu — pacjent pragnie odpoczynku, ciszy i samotności. W dolegliwościach ze strony klatki piersiowej silne są poczucie nadciągającej katastrofy i lęk przed uduszeniem. Obojętność występuje na przemian z drażliwością. Otępienie i splątanie towarzyszą większości stanów ostrych, szczególnie gorączce lub zakażeniom oskrzeli.

Ciężkość głowy z tępym bólem lub uczuciem rozsadzania. Ból głowy nasila się przy schylaniu lub kaszlu. Zawroty głowy przy wstawaniu lub obracaniu się w łóżku. Skóra owłosiona głowy może być wrażliwa; towarzyszy temu uczucie ucisku od wewnątrz. Zimny pot na czole. U dzieci może występować przekrwienie w obrębie głowy z czerwonymi policzkami i ospałością. Ból głowy może mieć charakter odruchowy, związany z dolegliwościami żołądkowymi lub oddechowymi.

Ciężkie powieki, opadające ze zmęczenia [Clarke]. Spojówki przekrwione. Oczy czerwone, matowe i łzawiące. Krostkowe zapalenie spojówek z żółtą wydzieliną. Niechęć do światła. Powieki sklejone rano. Drgania lub skurcze powiek w gorączce. Dzieci mogą nieustannie pocierać oczy.

Uczucie pełności, huczenie lub brzęczenie w uszach. Osłabienie słuchu w stanach gorączkowych. U dzieci uszy czerwone i gorące. Zapalenie ucha środkowego u niemowląt z rzężeniami w klatce piersiowej i niewielkim pragnieniem. Ból ucha przy współistniejącym zapaleniu oskrzeli lub chorobach wysypkowych.

Nieżyt nosa z obfitą wydzieliną. Nos zatkany, zwłaszcza w nocy. Wydzielina gęsta, żółta i drażniąca. W stanie osłabienia nos zimny, sinawy lub sinofioletowy. Kichanie z rzężącym kaszlem. Dzieci dłubią w nosie; nozdrza mogą być obolałe lub owrzodziałe.

Twarz blada lub sinawa, zapadnięta w stanie zapaści. Zimny pot na czole, z czerwonymi policzkami i gorącą głową [Boericke]. Podczas napadów dolegliwości oddechowych wyraz twarzy zdradza cierpienie i niepokój. Wargi sine lub popękane. Drgania mięśni twarzy podczas kaszlu lub gorączki. U dzieci policzki mogą być zaczerwienione podczas snu.

Suchość w ustach, w niektórych przypadkach z nadmiernym ślinieniem. Język pokryty białym lub żółtym nalotem, niekiedy grubym i lepkim. W ciężkich stanach język blady, drżący lub z czerwonymi brzegami. Smak gorzki, odrażający lub metaliczny. U niemowląt pleśniawki z rzężeniami w klatce piersiowej. Popękane wargi, zwłaszcza dolna.

Ból zębów pod wpływem zimna lub podczas gorączki. Dziąsła obrzęknięte lub gąbczaste. Zgrzytanie zębami przez sen w stanach gorączkowych. Gorąco w jamie ustnej drażni wrażliwe dziąsła. Dzieci odmawiają przyjmowania środków na ząbkowanie; objawy wiążą się z osłabieniem żołądka i narządów klatki piersiowej.

Suchość i uczucie otarcia w gardle. Ciągła potrzeba odchrząkiwania śluzu, który trudno odkrztusić. Uczucie guzka lub zaciśnięcia. Pogorszenie przy połykaniu śliny. Ból gardła może promieniować do uszu. Chrypka lub całkowity bezgłos w zapaleniu oskrzeli. Dzieci mogą odmawiać połykania lub płakać przy każdej próbie.

Ważny obszar działania. Skrajnie nasilone nudności z gwałtownymi odruchami wymiotnymi i wymiotami śluzem, żółcią lub pokarmem, często bez ulgi. Po wymiotach pacjent leży spokojnie, wyczerpany. Pragnienie zimnych napojów, lecz wkrótce po wypiciu mogą wystąpić wymioty. Niechęć do jedzenia i zapachu potraw. Ciężkość i ucisk w nadbrzuszu. U dzieci napady wymiotów pojawiają się podczas kaszlu. Objawy żołądkowe często poprzedzają dolegliwości ze strony klatki piersiowej.

Wzdęcie i ból kurczowy. Tkliwość w nadbrzuszu. Gazy i burczenie w brzuchu. Biegunka na przemian z zaparciem. Zapalenie żołądka i jelit u pacjentów starszych lub osłabionych. Objawy brzuszne często są wtórne wobec dolegliwości ze strony klatki piersiowej.

Mocz skąpy, ciemny i cuchnący. Pieczenie w cewce moczowej. Mimowolne oddawanie moczu podczas kaszlu. Zatrzymanie moczu u niemowląt z osłabieniem w obrębie klatki piersiowej. Osad białkowy w moczu w przewlekającym się zapaleniu oskrzeli.

Luźne stolce, zielonkawe lub śluzowate, czasem z domieszką niestrawionego pokarmu. Bolesne parcie przed wypróżnieniem i po nim. Biegunka podczas ząbkowania lub zapalenia oskrzeli. Zaparcie w stanach zapaści. Cuchnące gazy. U dzieci mimowolne oddawanie stolca podczas kaszlu.

Zimno narządów płciowych podczas zapaści. Wzwody słabe lub nieobecne w gorączce. Osłabienie nasienne po chorobie układu oddechowego. Zahamowany popęd płciowy. Podrażnienie cewki moczowej. Pocenie się moszny w ostrej chorobie.

Zatrzymanie miesiączki podczas choroby. Krew miesiączkowa ciemna, ze skrzepami. Osłabienie po miesiączce. Upławy gęste i żrące. Bóle brzucha przypominające bóle porodowe. Przydatny w drgawkach połogowych z objawami oddechowymi. Niechęć do dotykania.

Oddychanie utrudnione, głośne, z uczuciem duszenia się. Wdech krótki, wydech wydłużony. Wrażenie, że płuca są wypełnione śluzem. Łapanie powietrza, a mimo to niemożność odkrztuszenia flegmy. Poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej. Wydychane powietrze zimne lub o metalicznym zapachu. Oddychanie z wysiłkiem w zapaleniu płuc lub astmie. Pogorszenie w pozycji leżącej.

Osłabienie czynności serca. Tętno wolne, słabe, z wypadaniem uderzeń. Kołatanie serca podczas gorączki. Sinica i zapaść sercowa w zaawansowanych przypadkach. Zimny pot i sinofioletowe wargi sygnalizują niebezpieczeństwo. Omdlenia z wyczerpania.

Główny obszar działania Antimonium tartaricum. Objawem znamiennym są rzężenia wywołane zaleganiem śluzu w klatce piersiowej, z utrudnionym odkrztuszaniem. Kaszel jest luźny, mokry, rzężący, lecz pacjent nie może odkrztusić śluzu, co prowadzi do napadów duszenia się [Hering]. Pacjent jest skrajnie osłabiony, pragnie leżeć bez ruchu i z trudem oddycha. Dominują sinica, zimny pot i niepokój. Odpowiedni dla niemowląt i osób starszych w odoskrzelowym zapaleniu płuc, zapaleniu oskrzeli, astmie i rozedmie płuc. Ból w klatce piersiowej nasila się przy kaszlu lub w pozycji leżącej. Jęczenie przy każdym oddechu. Tętno słabe i niemiarowe.

Osłabienie i uczucie chłodu wzdłuż kręgosłupa. Ból pleców podczas kaszlu. Obolałość okolicy lędźwiowej. Sztywność karku w stanach gorączkowych. Drżenie z wyczerpania. Ból pleców nasila się pod wpływem ruchu.

Zimno, drżenie i ciężkość kończyn. Kończyny górne słabe, przedmioty wypadają z rąk. Nogi drżą po najmniejszym wysiłku. Sinica palców rąk i stóp w stanach duszenia się. Stopy obrzęknięte lub zimne. Drgania mięśni w gorączce. Osłabienie wyraźniejsze po prawej stronie.

Zimno, drżenie i ciężkość kończyn. Kończyny górne słabe, przedmioty wypadają z rąk. Nogi drżą po najmniejszym wysiłku. Sinica palców rąk i stóp w stanach duszenia się. Stopy obrzęknięte lub zimne. Drgania mięśni w gorączce. Osłabienie wyraźniejsze po prawej stronie.

Senny, lecz nie może wypocząć. Zrywa się ze snu z uczuciem duszenia się. Jęczy lub wzdycha przez sen. Sny o tonięciu lub spadaniu. Sen niespokojny, przerywany podczas gorączki. Dzieci obracają głową lub krzyczą przez sen.

Sny o duszeniu się, tonięciu, niebezpieczeństwie. Nieprzyjemne, dręczące sny, które wyczerpują. Sny gorączkowe ze splątaniem lub majaczeniem.

Dreszcze z wewnętrznym gorącem. Gorączka z zimnym potem na czole. Gorąca twarz przy zimnych kończynach. Szybki wzrost gorączki na przemian ze skrajnym wyczerpaniem. Tętno słabe, z wypadaniem uderzeń. Gorączka z nudnościami, rzężącym kaszlem i niepokojem ruchowym.

We wczesnych stadiach przeważają dreszcze. Gorąco z silnym osłabieniem. Pot zimny, lepki, obfity na czole. Twarz i kończyny zimne nawet podczas gorączki. Pocenie się przynosi niewielką ulgę.

We wczesnych stadiach przeważają dreszcze. Gorąco z silnym osłabieniem. Pot zimny, lepki, obfity na czole. Twarz i kończyny zimne nawet podczas gorączki. Pocenie się przynosi niewielką ulgę.

Antimonium tartaricum jest lekiem, którego obraz obejmuje skrajne wyczerpanie, rzężenia spowodowane zalegającym śluzem i pragnienie, by pozostawiono chorego w spokoju. Odpowiada pacjentom osłabionym, siniczym i wyczerpanym, zwłaszcza niemowlętom i osobom starszym. Objawy charakterystyczne to rzężenia z niemożnością odkrztuszania, zimny pot oraz spowolnienie reakcji fizycznych i psychicznych. Odpowiedni w osłabieniu po infekcji wirusowej, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu płuc, odrze ze stłumioną wysypką oraz ostrych stanach żołądkowo-płucnych.

• Ipecacuanha – również rzężący kaszel, lecz z nieustannymi nudnościami i całkowitym brakiem odkrztuszania
• Carbo vegetabilis – stany zapaści, lecz z większym głodem powietrza i pragnieniem wachlowania
• Lycopodium – prawostronne objawy ze strony klatki piersiowej, lecz z większym wzdęciem i lękiem przed niepowodzeniem
• Emetyk (w postaci surowej) – stosowany w przeszłości, lecz niebezpieczny w postaci surowej
• Hepar sulphuris – stadia ropne z większą drażliwością i pragnieniem ciepła

• Leki komplementarne: Ipecac., Bryonia
• Antidota: Pulsatilla, Nux vomica
• Dobrze działa po: Aconitum we wczesnych stadiach zakażenia dróg oddechowych
• Lek niezgodny: Ant-c. (podobny, lecz nie należy rutynowo stosować ich naprzemiennie)

• Ważny lek w zapaleniu oskrzeli i oskrzelików u niemowląt
• Do rozważenia w zapaleniu płuc z sinicą i utrudnionym odkrztuszaniem
• Skuteczny w astmie z zaleganiem śluzu
• Stosowany w stanach zapaści po wymiotach lub biegunce
• Pomocny w stłumionych wykwitach prowadzących do dolegliwości ze strony klatki piersiowej
• Zimny pot na czole z rzężeniami w klatce piersiowej jest objawem patognomonicznym

Umysł

• Drażliwość z niechęcią do dotykania
• Otępienie, jęczenie
• Lęk przed uduszeniem
• Płacz bez powodu

Klatka piersiowa / Oddychanie

• Kaszel rzężący, luźny, bez odkrztuszania
• Napady duszenia się, sinica
• Pogorszenie w pozycji leżącej
• Poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej

Żołądek

• Nudności, wymioty śluzem lub żółcią
• Wymioty z wyczerpaniem
• Język pokryty białym lub żółtym nalotem
• Niechęć do jedzenia

Skóra

• Wykwity krostkowe
• Stłumione wykwity przed zapaleniem płuc
• Skóra zimna, marmurkowata
• Zimny pot

Objawy ogólne

• Skrajne wyczerpanie z rzężącym kaszlem
• Sinica
• Stany zapaści u dzieci i osób starszych
• Poprawa po przyjęciu pozycji siedzącej, pogorszenie w pozycji leżącej

• Samuel Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotna próba lekowa, z naciskiem na nudności, kaszel i zapaść
• C. Hering – Guiding Symptoms: Rozwinięcie opisu objawów ze strony klatki piersiowej i psychiki; obraz zapaści oddechowej
• James Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Omówienie niemożności odkrztuszania i sinicy
• William Boericke – Pocket Manual: Wskazówki kliniczne dotyczące ostrych stanów płucnych i żołądkowych
• John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Rozszerzone szczegóły repertoryjne i opis objawów skórnych