• Układ nerwowy – zwłaszcza oś mózgowo-rdzeniowa: zawroty głowy, uczucie omdlewania, choroba lokomocyjna, porażenie
• Układ pokarmowy – nudności, wymioty, nadwrażliwość żołądka
• Żeński układ rozrodczy – zatrzymanie miesiączki, bolesne miesiączkowanie, osłabienie wskutek troski o innych
• Psychika – osoby niewyspane, niespokojne, znużone troskami, przeciążone
• Mięśnie – zmęczenie, drżenie, porażenie wskutek obciążenia psychicznego i emocjonalnego

• Ciepło, zwłaszcza ciepło pokoju i łóżka
• Spokojne leżenie z podpartą głową
• Odpoczynek, sen, pozostawienie w spokoju
• Zamknięcie oczu, zwłaszcza przy zawrotach głowy
• Ciepłe pokarmy i napoje, delikatny ucisk

• Ruch, zwłaszcza jazda pojazdami, pływanie łodzią lub obracanie się w łóżku
• Patrzenie na poruszające się obiekty (np. obraz telewizyjny, fale, mijany krajobraz)
• Niedobór snu, nocne czuwanie, nadmierny wysiłek umysłowy
• Niepokój, napięcie emocjonalne, nadmierna troska o bliskich
• Miesiączka – w jej trakcie lub tuż przed nią
• Przebywanie na świeżym powietrzu, zimno lub przeciągi
• Jedzenie – nawet myśl o jedzeniu lub jego zapach mogą wywoływać nudności

Obraz psychiczny Cocculus koncentruje się wokół wyczerpania wskutek nadmiernej troski o innych, niedoboru snu i wyczerpania emocjonalnego. Pacjent ma wrażenie, jakby czas płynął zbyt wolno lub jakby znajdował się poza własnym ciałem. Myślenie staje się zamglone, otępiałe, pojawia się dezorientacja, zwłaszcza po długich okresach pielęgnowania chorych, przeżywania żałoby lub bezsennych nocy [Clarke]. Występuje znaczna drażliwość — pacjent jest wrażliwy na hałas, sprzeciw i wysiłek umysłowy. Nawet drobne zadania wydają się ponad siły. Emocje są przytłumione, jakby obserwował życie z oddali. Myśli przenika osobliwe poczucie pustki. Lek często wskazany u opiekunów, matek, pielęgniarek lub studentów wyczerpanych psychicznie i fizycznie. Czas wydaje się pozbawiony ciągłości lub nieznośnie się dłuży, a pamięć staje się zawodna. Dominują rozpacz, spowolnienie umysłowe i poczucie, że jest się „zbyt słabym, by myśleć”. Hałas i rozmowy są nie do zniesienia i mogą wywoływać drażliwość lub wycofanie.

Wyraźne zawroty głowy, nasilające się przy najmniejszym ruchu, zwłaszcza głowy lub oczu. Wrażenie, jakby mózg przetaczał się wewnątrz czaszki. Ciężkość potylicy, jakby głowa była zbyt ciężka, by ją unieść. Ból zaczyna się w karku i promieniuje do czoła; często towarzyszą mu nudności. Bóle głowy pojawiają się po wysiłku umysłowym, zmartwieniu lub bezsenności. Skóra głowy może być tkliwa przy dotyku. Wrażenie pustki w mózgu, jakby był wydrążony lub potłuczony. Ból nasila się pod wpływem hałasu, czytania lub jazdy pojazdami. Często stosowany przy bólu głowy wywołanym ruchem z zaburzeniami żołądkowymi.

Skrajna wrażliwość na światło i ruch, z drganiem powiek i zamazanym widzeniem. Patrzenie na poruszające się obiekty wywołuje zawroty głowy lub nudności. Powieki wydają się ciężkie, drżą lub drgają. Wpatrywanie się nasila zawroty głowy. Podwójne lub zamazane widzenie podczas choroby lokomocyjnej. Uczucie suchości lub pieczenia oczu, zwłaszcza po niedostatecznym śnie.

Brzęczenie, dzwonienie lub szum w uszach, zwłaszcza z zawrotami głowy. Słuch może wydawać się przytępiony albo dźwięki odbijają się osobliwym echem. Nadwrażliwość na nagły hałas. Uczucie ucisku lub pełności, zwłaszcza w pozycji leżącej lub podczas zawrotów głowy.

Niewiele objawów miejscowych, ale podczas zawrotów głowy lub choroby lokomocyjnej nos może być zatkany. Możliwa suchość lub świąd nosa. Przykre zapachy mogą wywoływać nudności lub uczucie omdlewania.

Twarz blada, ziemista, o ściągniętych ze zmęczenia rysach. U kobiet zaczerwienienie policzków może występować naprzemiennie z bladością. Drganie mięśni twarzy lub powiek. Uczucie drętwienia lub ciężkości policzków. Neuralgia nerwu trójdzielnego z dolegliwościami żołądkowymi. Podczas nudności nad górną wargą może pojawiać się pot.

Suchość z gorzkim, metalicznym lub odrażającym smakiem, zwłaszcza rano. Po wysiłku mowa może być powolna, niespójna lub niewyraźna. Mrowienie języka. Błona śluzowa blada lub pokryta białym nalotem.

Nadwrażliwość zębów; nocne zgrzytanie zębami. Ból promieniuje do uszu lub głowy. Pogorszenie pod wpływem zimnego powietrza. Zęby nie zajmują istotnego miejsca w obrazie leku, ale ich nadwrażliwość może towarzyszyć objawom neuralgicznym.

Suchość i uczucie otarcia, zwłaszcza po niedostatecznym śnie lub w stanach zdenerwowania. Uczucie kluchy w gardle podczas niepokoju. Połykanie może nasilać nudności. Uczucie zaciskania gardła podczas zawrotów głowy lub uczucia omdlewania.

Jest to jeden z głównych obszarów działania leku. Nudności są stałe, uporczywe i nasilają się przy najmniejszym ruchu — jazda samochodem, pływanie łodzią lub obracanie się w łóżku wywołują odruchy wymiotne i wymioty. Nawet myśl o jedzeniu lub jego zapach mogą wywołać mdłości. Pacjent często leży zupełnie nieruchomo, aby nie nasilać tych doznań. Uczucie pustki, osłabienia lub rozdęcia żołądka. Jedzenie może wywoływać wzdęcie, kwaśne odbijanie lub czkawkę. Pacjent może odczuwać głód, lecz jedzenie nasila objawy. Choroba morska i poranne nudności ciążowe należą do klasycznych wskazań [Boericke]. W nadbrzuszu może też występować uczucie pustki, ssania lub trzepotania.

Wzdęcie z wrażeniem, jakby jelita miały wypaść. Kolka skurczowa z osłabieniem o charakterze porażennym. Gazy jelitowe często nasilają nudności. Brzuch tkliwy, z bólami tnącymi lub skręcającymi. Pogorszenie przed oddaniem stolca lub podczas miesiączki. Bolesność podbrzusza przy ucisku.

Rzadkie oddawanie moczu. Uczucie ciężkości lub porażenia pęcherza, zwłaszcza po porodzie lub długotrwałym wyczerpaniu. Może być przydatny w poporodowym zatrzymaniu moczu wskutek wyczerpania nerwowego. Mocz może być ciemny, skąpy i cuchnący. Oddawanie moczu powolne.

Zaparcie wskutek bezczynności, wyczerpania nerwowego lub długiej podróży. Stolce suche, twarde, oddawane z wielką trudnością. Osłabienie odbytnicy o charakterze porażennym — brak parcia i odczuwania potrzeby wypróżnienia. Uczucie niepełnego wypróżnienia. Niekiedy przydatny w zaparciu związanym z podróżą.

Popęd płciowy osłabiony wskutek wyczerpania. Wytryski nasienia mogą występować podczas snu lub przy niewielkim pobudzeniu. Uczucie osłabienia lub drętwienia narządów płciowych. Ból pleców lub zawroty głowy po stosunku. Odpowiedni dla mężczyzn wyczerpanych obciążeniem psychicznym.

Odpowiedni dla przeciążonych kobiet, zwłaszcza opiekunek, pielęgniarek lub matek wyczerpanych zmartwieniami i nocnym czuwaniem. Miesiączki opóźnione, zatrzymane lub nieregularne. Bolesne miesiączkowanie z uczuciem omdlewania, nudnościami i drżeniem. Uczucie ciężkości i bolesności macicy. Zawroty głowy i wymioty nasilają się podczas miesiączki. Skurcze porodowe nieskuteczne wskutek osłabienia.

Oddech płytki, przyspieszony lub wzdychający. Pogorszenie pod wpływem wysiłku lub napięcia emocjonalnego. Uczucie duszenia się podczas niepokoju lub zawrotów głowy. Osłabienie oddechu przy wyczerpaniu lub chorobie lokomocyjnej.

Kołatanie serca z uczuciem omdlewania lub nudnościami. Tętno nieregularne, miękkie, łatwo poddające się uciskowi. Uczucie pustki lub osłabienia w klatce piersiowej podczas cierpienia emocjonalnego. Niepokój odczuwany bezpośrednio w okolicy serca.

Uczucie ściskania i niepokoju w klatce piersiowej, często podczas zawrotów głowy lub nudności. Kołatanie serca wskutek wyczerpania nerwowego. Wewnętrzne uczucie drżenia. Duszność wysiłkowa. Ucisk w klatce piersiowej, jak pod ciężarem. Osłabienie mięśni międzyżebrowych.

Ćmiący ból w krzyżu z uczuciem porażennego osłabienia, często związany z objawami ze strony macicy lub wyczerpaniem psychicznym. Ból nasila się przy ruchu lub długim staniu. Sztywność karku, zwłaszcza po obciążeniu psychicznym. W piersiowym odcinku kręgosłupa może występować uczucie potłuczenia lub drętwienia. Osłabienie okolicy lędźwiowej po stosunku lub miesiączce.

Uczucie drżenia, ciężkości lub porażenia kończyn, zwłaszcza po wysiłku lub niepokoju. Drętwienie palców rąk lub stóp. Szarpnięcia lub drgania podczas snu. Osłabienie wskutek niedoboru snu. Drżenie nasila się przy skupianiu na nim uwagi lub zdenerwowaniu. Nogi mogą drżeć po staniu.

Skóra sucha, blada. Niekiedy swędząca lub nadwrażliwa. Lek nie zajmuje znaczącego miejsca w dolegliwościach skórnych, ale w jego obrazie może występować pot pod wpływem niepokoju lub uczucia omdlewania. Uczucie drętwienia twarzy lub kończyn.

Głębokie zaburzenia snu, zwłaszcza wskutek zmartwień, pielęgnowania chorych lub obciążenia psychicznego. Bezsenność z powodu krążących w głowie myśli. Sen nie odświeża; pacjent budzi się nadal wyczerpany. Ziewanie nie przynosi ulgi. Senność, lecz niemożność zaśnięcia. Sny mogą być niepokojące lub silnie nacechowane emocjonalnie.

Żywe, pełne lęku sny — często o spadaniu, utracie kontroli lub niewywiązywaniu się z obowiązków. Sny o chorobie, stracie lub niekończących się zadaniach. Pacjent może budzić się z kołataniem serca lub drżeniem.

Zmarzliwość z objawami żołądkowymi. Uderzenia gorąca na przemian z uczuciem zimna. Niewielka gorączka może pojawiać się wskutek wyczerpania lub podróży. Pacjent często odczuwa nadmierny chłód mimo ciepłej pogody.

Wewnętrzne uczucie zimna; dreszcze przebiegające w dół pleców. Naprzemienne dreszcze i uczucie gorąca we wczesnych stadiach wyczerpania lub zmęczenia podróżą. Pot zimny lub lepki, zwłaszcza przy uczuciu omdlewania lub zawrotach głowy.

Pragnienie: zimnych napojów, kwaśnych pokarmów, niekiedy piwa
Niechęć do: gorących potraw, zapachu gotowania, silnych zapachów
Pogorszenie pod wpływem: jedzenia, zapachu jedzenia, tłustych potraw
Poprawa dzięki: powstrzymaniu się od jedzenia, piciu małych łyków zimnego napoju, odpoczynkowi

Cocculus charakteryzuje czynnościowe osłabienie układu nerwowego. Odpowiada opiekunom, pielęgniarkom, studentom lub matkom — osobom, które dla innych poświęcają sen i własny dobrostan emocjonalny. Klasyczny lek w chorobie lokomocyjnej, nudnościach i zmęczeniu nerwowo-mięśniowym. Porażenie może być miejscowe lub uogólnione. Poprawa przy spokojnym leżeniu; pogorszenie przy najmniejszym ruchu lub wysiłku myślowym. Poczucie czasu i postrzeganie wydają się zniekształcone. Częste są dolegliwości lewostronne. Ogólne pogorszenie wskutek niedoboru snu, zmartwienia lub oczekiwania na nadchodzące wydarzenia.

• Gelsemium – Również senność i uczucie ciężkości, ale w obrazie Gels. występują większa bierność i zaczerwienienie twarzy; w Coccul. bardziej nasilone są nudności, zawroty głowy i wrażliwość na ruch
• Nux vomica – Bezsenność i przepracowanie, ale w obrazie Nux dominują drażliwość, silny napęd do działania i zmarzliwość, z silniejszymi skurczami żołądka
• Sepia – Również wyczerpanie, zwłaszcza u kobiet, lecz z większym chłodem emocjonalnym i pogorszeniem pod wpływem pocieszania
• Ignatia – Ostry żal, silna reaktywność emocjonalna; w Coccul. większe wyczerpanie i obezwładnienie wskutek troski o innych
• Tabacum – Również choroba lokomocyjna z zimnym potem i nudnościami, ale objawy są gwałtowniejsze i występuje pragnienie świeżego powietrza

• Leki uzupełniające: Lycopodium, Staphisagria
• Antidota: Camphor, Nux vomica
• Leki niezgodne: Coffea
• Dobrze działa po: Ignatia, Gelsemium
• Dobrze poprzedza: Sepia, Calc. carb.

• Jeden z najlepszych leków na chorobę lokomocyjną, chorobę morską i nudności podczas jazdy
• Niezastąpiony u opiekunów, matek lub pielęgniarek cierpiących wskutek niedoboru snu
• Stosowany w osłabieniu poporodowym, zwłaszcza z zawrotami głowy lub dolegliwościami pęcherza
• Często wskazany w porannych nudnościach ciążowych, zwłaszcza z niechęcią do ruchu
• Niskie i średnie potencje (6C–30C) w ostrych dolegliwościach; 200C lub wyższe w głębokich stanach konstytucyjnych

Umysł

• Zaburzone poczucie czasu
• Nadmierna troska wskutek pielęgnowania chorych
• Smutek z wyczerpaniem
• Pogorszenie pod wpływem hałasu
• Dezorientacja wskutek niedoboru snu

Głowa / Zawroty głowy

• Zawroty głowy, pogorszenie przy ruchu
• Ból głowy, potylica
• Wrażenie, jakby mózg był luźny
• Pogorszenie przy obracaniu się w łóżku

Żołądek

• Nudności, pogorszenie przy ruchu
• Choroba morska
• Niechęć do jedzenia
• Wymioty na myśl o jedzeniu

Żeńskie narządy płciowe

• Miesiączka, zatrzymana
• Bolesne miesiączkowanie z uczuciem omdlewania
• Upławy wskutek zmęczenia
• Nieskuteczne skurcze porodowe

Kończyny

• Porażenie, drżenie
• Drętwienie
• Osłabienie kończyn
• Szarpnięcia podczas snu

Samuel Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotna próba lekowa, ze szczególnym uwzględnieniem zawrotów głowy i nudności

James Tyler Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Psychologiczne omówienie zaburzonego poczucia czasu i nadmiernej troski o innych

C. Hering – Guiding Symptoms of Our Materia Medica: Rozwinięcie opisów choroby lokomocyjnej i stanów poporodowych

William Boericke – Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica: Praktyczne wskazania dotyczące nudności, osłabienia i zaburzeń związanych z podróżą

John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Szczegółowe opisy przewlekłego wyczerpania, zawrotów głowy i czynnościowych zaburzeń nerwowych

Allen’s Encyclopaedia of Pure Materia Medica: Uzupełnienie opisów objawów charakterystycznych