• Żołądek i górny odcinek przewodu pokarmowego (główne powinowactwo): Nieżyt żołądka z uczuciem ciężaru jak od kamienia, odbijaniem o smaku pokarmu, zgagą, kwaśnym cofaniem treści, rozdęciem od gazów; zimne napoje i kąpiele nasilają objawy; ciepło i ciepłe pokarmy przynoszą ulgę. Zob. Żołądek, Brzuch, Pokarmy i napoje. [Clarke], [Boericke], [Boger]
• Jelita: Wzdęcie, przelewanie i kolka o charakterze ściskania, zwłaszcza po posiłkach lub po zziębnięciu; wypróżnienie opóźnione, z dużą ilością gazów, albo luźny stolec rano. Zob. Brzuch, Odbytnica. [Allen], [Hering]
• Błona śluzowa układu moczowo-płciowego: Pieczenie w cewce moczowej, nieżyt pęcherza moczowego, mętny, cuchnący mocz, częste parcie; narządy płciowe łatwo ulegają pobudzeniu, lecz szybko się wyczerpują. Zob. Układ moczowy, Narządy płciowe męskie/żeńskie. [Clarke], [Boericke]
• Gardło i krtań: Suchość i gorąco w gardzieli, łaskotanie wywołujące kaszel, chrypka po zimnych napojach lub pod wpływem wilgoci, poprawa po małych łykach ciepłego napoju. Zob. Gardło, Oddychanie. [Allen], [Clarke]
• Wątroba i drogi żółciowe (powinowactwo drugorzędne): Tępe uczucie ciężaru w prawym podżebrzu ze wzdęciem; język obłożony; gorzki smak; obraz spowolnionego odpływu żółci u osób z niestrawnością. Zob. Brzuch, Pokarmy i napoje. [Hughes], [Clarke]
• Krążenie i reaktywność: Chłodna powierzchnia ciała, wrażliwość na zimno i wilgoć, poszukiwanie ciepła i przypraw; miejscowe ciepło łagodzi dolegliwości żołądka i miednicy. Zob. Objawy ogólne, Gorączka/Dreszcze. [Boericke], [Boger]
• Choroba lokomocyjna (u części osób): Nudności ze ślinotokiem w zamkniętych, wilgotnych i zimnych przestrzeniach; poprawa na świeżym powietrzu i po małych łykach ciepłego, aromatycznego napoju. Zob. Żołądek, Oddychanie. [Clarke], [Hughes]

• Ciepłe pokarmy i ciepłe napoje; ciepłe mleko lub bulion łagodzą zgagę i kaszel wywołany łaskotaniem. [Clarke], [Allen]
• Ciepło zewnętrzne (gorące okłady) na nadbrzusze; ciepłe pomieszczenia. [Boericke]
• Łagodny ruch na świeżym powietrzu przy nudnościach (lecz nie na zimnym, wilgotnym wietrze). [Clarke]
• Odbijanie (łagodzi uczucie ciężaru i wzdęcie) oraz oddawanie gazów. [Hering], [Boger]
• Zjedzenie niewielkiej ilości pokarmu (przejściowa ulga w uczuciu zapadania), pod warunkiem że pokarm jest ciepły i prosty. [Allen], [Clarke]
• Odpoczynek z tułowiem lekko pochylonym do przodu podczas kolki i uczucia ciężaru w żołądku. [Boger]
• Suche, ciepłe powietrze; unikanie zimnych kąpieli i wilgotnych piwnic. [Boericke], [Clarke]
• Ciepła nasiadówka lub miejscowe ogrzewanie przy pieczeniu i bolesnym parciu na pęcherz. [Clarke]

• Zimno w każdej postaci: zimne napoje, zimne pokarmy, zimne kąpiele, zimne, wilgotne powietrze. [Hering], [Clarke]
• Po jedzeniu, szczególnie pokarmów ciężkostrawnych lub pikantnych; uczucie ciężaru jak od kamienia. [Allen], [Boericke]
• Piwo, napoje z lodem i herbata (atonia żołądka i wzdęcia). [Clarke], [Boger]
• Wilgotne piwnice, mgła i mokra pogoda (nieżyt krtani i żołądka). [Clarke]
• Odkrywanie brzucha; przemoczenie stóp. [Boericke]
• Zahamowanie potu wskutek zziębnięcia, po którym nasila się podrażnienie dróg moczowych i krtani. [Hering], [Clarke]
• Noc, po położeniu się po późnym posiłku; biegunka lub parcie na stolec wczesnym rankiem. [Allen]
• Jazda w dusznych, zimnych środkach transportu; podróż morska przy zziębnięciu. [Clarke], [Hughes]

Osoby odpowiadające obrazowi Zing. są praktyczne, cenią wygodę i łatwo marzną, a ich nastrój zależy od samopoczucia trawiennego. Gdy odczuwają ciężar i rozdęcie żołądka, stają się niecierpliwe i ociężałe umysłowo, unikają wysiłku umysłowego i rozmowy; gdy tylko odejdą gazy lub zastosuje się ciepło, drażliwość maleje i wraca dobry humor. Odpowiada to bezpośrednio poprawie po odbijaniu i pod wpływem ciepła [Clarke], [Boericke]. Niepokój pojawia się nocą, gdy zgaga wznosi się w klatce piersiowej lub gdy pieczenie przy oddawaniu moczu przerywa sen; występuje zwykła potrzeba popijania ciepłego napoju małymi łykami oraz skłonność do samodzielnego łagodzenia dolegliwości przyprawami lub mocnym alkoholem, co często nasila niestrawność następnego dnia — jest to znamienny cykl, przed którym należy przestrzegać w postępowaniu z pacjentem [Clarke]. W wilgotną, zimną pogodę odczuwanie i świadomość wydają się przytłumione, a jasność wraca w suchym cieple; pacjenci nie lubią przeciągów, zimnych podłóg i zimnych kąpieli. Niepokój ruchowy nie ma podłoża nerwowego, lecz fizyczne: wynika z potrzeby znalezienia pozycji łagodzącej ciężar w nadbrzuszu. Poprawę przynosi lekkie pochylenie do przodu lub rozluźnienie ciasnej odzieży, a także odbijanie, które daje wyraźną ulgę [Boger], [Hering]. W porównaniu z Nux-v. obraz Zing. cechuje mniejsza drażliwość i mniejszy przymus działania, za to więcej objawów nieżytowych i zmarzliwości oraz wyraźna poprawa pod wpływem ciepła i prostych, ciepłych pokarmów; w porównaniu z Carbo veg. mniej zaznaczone są zapaść i rozdęcie prowadzące do głodu powietrza, choć oba leki łączą wzdęcia; w porównaniu z Capsicum mniej jest pulsowania i flegmatyczności, ale podobnie występuje pogorszenie pod wpływem wilgotnego zimna [Clarke], [Boericke], [Boger].

Tępy, uciskający ból głowy towarzyszy zaburzeniom żołądkowym, zwłaszcza po zimnych napojach lub piwie; skóra głowy może wydawać się chłodna, podczas gdy twarz czerwienieje w czasie zgagi. Głowa jest ciężka podczas wilgotnych mgieł, a jasność umysłu wraca w suchych, ciepłych pomieszczeniach, co wiąże się z ogólną wrażliwością na zimno i wilgoć [Clarke]. Zawroty głowy pojawiają się przy wstawaniu po późnym, obfitym posiłku lub podczas podróży w dusznych, zimnych środkach transportu; świeże powietrze pomaga, o ile nie ziębi. Skronie pulsują przy rozdęciu od gazów, a dolegliwość łagodnieje, gdy pacjent odbija lub oddaje gazy. Podczas ucisku w żołądku źle znoszone są hałas i wysiłek umysłowy; odpoczynek i ciepło przywracają sprawność. W różnicowaniu: Pulsatilla również ma bóle głowy po ciężkich, tłustych potrawach, ale cechuje ją brak pragnienia i poprawa na otwartym, chłodnym powietrzu, w przeciwieństwie do zmarzliwego Zing., poszukującego ciepła [Boericke], [Boger].

Szczypanie, suchość i skłonność do pocierania oczu towarzyszą suchości i gorącu w gardzieli; narażenie na zimny wiatr wywołuje łzawienie z łaskotaniem w krtani. Podczas gwałtownego odbijania widzenie może się zamazywać i wraca do normy, gdy burzliwe dolegliwości żołądkowe ustępują; przekrwienie jest niewielkie i ma raczej charakter nieżytowy niż tętniczy. Czytanie sprawia trudność po późnej kolacji złożonej z zimnych potraw; wystarcza krótki odpoczynek w ciepłym pokoju [Clarke], [Allen].

Uczucie pełności w uszach i przytłumiony słuch w wilgotne dni odpowiadają nieżytowi błon śluzowych w innych okolicach; po silnym odbiciu może pojawić się krótkotrwały szum o charakterze ryku. Ból ucha jest rzadki; zimne przeciągi nasilają dolegliwości, a ciepły szalik przynosi ulgę, zgodnie z charakterystyczną dla leku modalnością ciepło>.

Katar po zimnym, wilgotnym powietrzu, z suchym, gorącym nosem i pragnieniem ciepłych napojów; kichanie i uczucie otarcia śluzówki pojawiają się wkrótce po zimnym napoju. Przy osłabionym trawieniu zapachy kuchenne mogą wywoływać nudności; w ogrzewanych pomieszczeniach nos wysycha, jeśli ciepłe napoje nie przynoszą nawilżenia. Gdy poprawia się stan żołądka, nieżyt nosa ustępuje, co wskazuje na związek z trawieniem [Clarke].

Twarz blada, z ciemnymi obwódkami pod oczami podczas porannej biegunki albo zaczerwieniona i ciepła w napadach zgagi; wargi suche i gorące, a mimo to pacjent nie znosi zimnych przeciągów owiewających twarz. Pieprzne pieczenie warg i języka może wystąpić po nierozważnym spożyciu przypraw lub mocnego alkoholu i zapowiada ciężar w żołądku następnego dnia [Clarke], [Boericke].

Suchość i pieczenie jamy ustnej i gardzieli; smak ostry, gorzki lub mdły, zależnie od wcześniejszego pożywienia; ślinotok towarzyszy nudnościom w zimnych środkach transportu. Język często obłożony żółtobiałym nalotem, z odciskami zębów po obfitych kolacjach. Małe łyki ciepłego napoju łagodzą suchość i łaskotanie; zimne napoje wywołują kaszel lub zgagę, zob. Gardło, Żołądek [Allen], [Clarke].

Brak stałych zmian chorobowych zębów; jednak przy nadkwaśności żołądka zimne napoje mogą wywoływać przeszywający ból wrażliwych zębów; preferowane są ciepłe płukanki. Zgrzytanie zębami w nocy występuje rzadko i zwykle wiąże się z dietą.

Suchość i pieczenie gardzieli z łaskotaniem wywołującym kaszel po zimnych napojach lub w wilgotnym powietrzu; małe łyki ciepłego napoju szybko przynoszą ulgę [Allen], [Clarke]. Przy nagromadzeniu gazów w żołądku występuje uczucie okrucha lub włosa w gardle; odchrząkiwanie niewiele pomaga, dopóki gazy nie odejdą dołem. Chrypka towarzyszy nieżytowi krtani podczas mgieł i ustępuje w suchym cieple, zgodnie z klimatyczną modalnością leku. W przeciwieństwie do Phos. ból o charakterze otarcia przy mówieniu jest niewielki; w przeciwieństwie do Rumex kaszel nie wykazuje skrajnej wrażliwości na zetknięcie z zimnym powietrzem, lecz wyraźnie nasila się pod wpływem zimna [Boericke], [Boger].

To centralny obszar obrazu leku. Bezpośrednio po jedzeniu żołądek wydaje się ciężki jak od kamienia, z kwaśnym odbijaniem lub odbijaniem o smaku pokarmu, zgagą, napływem wodnistej śliny do ust i nudnościami — zwłaszcza jeśli napoje były zimne lub spożyto piwo albo herbatę [Allen], [Clarke], [Boericke]. Apetyt jest zmienny; niewielka ilość ciepłego pokarmu łagodzi uczucie zapadania, lecz nadmiar nasila ciężar; pacjent pragnie ciepłych, prostych posiłków. Ucisk lub gorące okłady na nadbrzusze przynoszą ulgę; siedzenie z pochyleniem do przodu ułatwia odchodzenie gazów. Występuje wyraźna skłonność do wzdęć ze słyszalnym przelewaniem, a po odejściu gazów pacjent odczuwa poprawę nastroju i większą jasność umysłu, co łączy ten obraz z działami Umysł i Głowa. W porównaniu z Nux-v. w obrazie Zing. mniej jest skurczów i drażliwości, a więcej uczucia ciężaru związanego z nieżytem i pogorszenia pod wpływem zimna; w porównaniu z Carbo veg. mniej zaznaczona jest zapaść i potrzeba wachlowania, lecz wspólna jest ulga po odbijaniu [Boericke], [Boger]. Nudności podobne do występujących w chorobie morskiej pojawiają się podczas podróży w zimnych, dusznych warunkach i łagodnieją na świeżym, ale nieziębiącym powietrzu oraz po małych łykach ciepłego, aromatycznego napoju [Clarke], [Hughes].

Rozdęcie i przelewanie pojawiają się w godzinach po północy po późnych posiłkach lub zimnych potrawach; kolka o charakterze rżnięcia łagodnieje po odejściu gazów lub ciepłym okładzie. W prawym podżebrzu występuje tępe uczucie ciężaru, szczególnie u osób pobudzających się przyprawami lub mocnym alkoholem; przy spowolnionym odpływie żółci stolce stają się jasne lub wypróżnienie się opóźnia [Hughes], [Clarke]. Uczucie zimna w brzuchu po zimnej kąpieli wywołuje zarówno wzdęcia, jak i parcie na pęcherz, łącząc dział Brzuch z działem Układ moczowy. Wyraźna jest potrzeba ciepła; odkrycie brzucha powoduje nawrót bólu. W różnicowaniu: China ma skrajne bębenkowe rozdęcie z osłabieniem po utracie płynów, lecz słabiej zaznaczone jest pogorszenie pod wpływem zimna i mniejsza poprawa po ciepłych pokarmach; Lycopodium cechują wzdęcia w późniejszej części dnia i wyraźna prawostronność, ale inny obraz psychiczny oraz silniejsze pogorszenie wieczorem [Boger], [Boericke].

Wyraźnie zaznaczony obszar powinowactwa: częste parcie na mocz z pieczeniem w cewce moczowej, szczególnie po zziębnięciu, zimnej kąpieli lub narażeniu na wilgoć; mocz mętny, niekiedy cuchnący, z nitkami śluzu sugerującymi nieżyt pęcherza moczowego [Clarke], [Boericke]. Występuje uczucie podrażnienia i niepełnego opróżnienia pęcherza; ciepła nasiadówka lub ciepłe napoje przynoszą ulgę. Porównaj Cannabis s., gdzie ból cewki moczowej jest silniejszy i ma charakter rżnięcia; porównaj Sarsaparilla z bólem pod koniec oddawania moczu; obraz Zing. jest prostszy, nieżytowy, z pogorszeniem pod wpływem zimna. U mężczyzn pobudzenie płciowe może poprzedzać podrażnienie pęcherza; u kobiet wilgotne zimno podczas miesiączki sprzyja pieczeniu w pęcherzu.

Stolec może być luźny rano po zziębnięciu lub zimnych napojach albo opóźniony, z dużą ilością gazów i późniejszym pieczeniem odbytu. Bolesne parcie jest niewielkie; guzki krwawnicze swędzą i szczypią, z pogorszeniem pod wpływem zimna i poprawą po obmyciu ciepłą wodą. Po piwie mogą natychmiast wystąpić papkowate stolce z gazami; uregulowanie warunków termicznych i diety usuwa tę skłonność [Allen], [Clarke].

Łatwe pobudzenie pod wpływem ciepła i przypraw; przedwczesny wytrysk z atonią żołądka następnego dnia; pieczenie w cewce moczowej po zziębnięciu lub stosunku w zimnie; rzadkie nasienie u wyczerpanych smakoszy oddających się nadmiernemu jedzeniu. Ciepło łagodzi dolegliwości miednicy; zimne siedziska i wilgotne stopnie je nasilają [Clarke], [Boericke].

Miesiączka może opóźniać się wskutek zziębnięcia, z kolką i wzdęciami; w okresie okołomiesiączkowym występuje parcie na pęcherz z pieczeniem. Upławy nasilają się po zimnej kąpieli; ciepłe okłady przynoszą ulgę; bolesne miesiączkowanie ma raczej związek z gazami niż charakter skurczowy, z poprawą po pochyleniu do przodu i oddaniu gazów. W różnicowaniu porównaj Puls. (chłodne powietrze >, brak pragnienia) i Sep. (uczucie parcia ku dołowi, wiotkość tkanek miednicy).

Duszność w zimnych, wilgotnych pomieszczeniach, z łaskotaniem przy wejściu do krtani; poprawa w suchym cieple i po ciepłych napojach. Osoby z chorobą morską przebywające w dusznych kajutach czują się lepiej na pokładzie, jeśli są ciepło otulone; odpowiada to wzorcowi objawów ze strony przewodu pokarmowego i gardła [Clarke], [Hughes].

Kołatanie serca pojawia się odruchowo podczas rozdęcia żołądka lub po herbacie bądź napojach wysokoprocentowych; ciepło i odbijanie przynoszą ulgę. Obrazu leku nie określają objawy zmian strukturalnych serca; objawy sercowe mają charakter odruchowy i wiążą się z nieżytem. Niepokój maleje, gdy pacjent siada, aby odbić, i popija coś ciepłego.

Zgaga wznosi się ku mostkowi jako pas pieczenia, wywołując krótki kaszel, jeśli chory właśnie wypił zimny napój; picie ciepłego napoju małymi łykami łagodzi oba objawy. Podczas gromadzenia się gazów w żołądku występuje uczucie ciężaru na klatce piersiowej, ustępujące po ich odejściu. Chrypka podczas wilgotnych mgieł, z suchością krtani, ustępuje w suchym cieple; uporczywy kaszel utrzymuje się, jeśli pacjent nadal pije zimne napoje [Clarke].

Ból okolicy lędźwiowej towarzyszy podrażnieniu pęcherza po wychłodzeniu; ciepło łagodzi, a siedzenie na zimnym nasila dolegliwości. Podczas zgagi między łopatkami odczuwany jest ciężar; znika on po odejściu gazów oraz po ogrzaniu nadbrzusza.

Zimne stopy ze skłonnością do wychłodzenia pod wpływem wilgoci, a następnie nieżytu pęcherza lub krtani; bolesne kurcze łydek na zimnych podłogach; chory potrzebuje ciepłych skarpet i suchego obuwia. Podczas gwałtownych dolegliwości żołądkowych dłonie są zimne i wilgotne; odzyskują ciepło wraz z ulgą po odbijaniu.

Skóra chłodna, sucha, słabo reagująca po działaniu zimna i wilgoci; zahamowanie potu poprzedza nasilenie dolegliwości żołądkowych i pęcherzowych. Po nietypowych przyprawach mogą pojawiać się wykwity pokrzywkowe; ciepło i prosta dieta łagodzą objawy skórne. Świąd jest łagodny i zależny od pogody.

Senność po posiłkach, lecz bezsenność w nocy, jeśli kolacja była zimna lub późna; zgaga i wzdęcie zmuszają pacjenta do wstania, popijania ciepłego napoju małymi łykami i spokojnego chodzenia, aż odejdą gazy [Allen], [Clarke]. W zimne, wilgotne noce łaskotanie w krtani budzi chorego i wywołuje kaszel; ciepły napój i ciepły szalik pozwalają ponownie zasnąć. Rano pacjent czuje się ociężały i niewypoczęty, jeśli wcześnie wystąpiła biegunka. Gdy tryb życia jest zgodny z modalnościami — ciepła, lekka kolacja, bez zimnych napojów, suche i ogrzane pomieszczenie — sen staje się nieprzerwany, a następnego dnia chory ma jasność umysłu; stanowi to praktyczne powiązanie z rozdziałem Objawy ogólne.

Sny o jedzeniu i przebywaniu w zimnych, mokrych miejscach; o poszukiwaniu ciepła; o spóźnieniu na środki transportu i zamkniętych pomieszczeniach podczas choroby morskiej. Sny słabną, gdy żołądek jest utrzymywany w cieple, a dieta pozostaje prosta; obrazy związane z chorobą morską znikają, gdy pacjent podróżuje ciepło otulony i popija ciepły napój małymi łykami.

Naprzemienne uczucie zimna (skóra zimna, chory szuka ciepła) i wewnętrzne gorąco w żołądku ze zgagą. Przeziębienia z gorączką podczas wilgotnej pogody zaczynają się w gardle i krtani, po czym obejmują żołądek; ciepłe napoje i ciepłe pomieszczenia skracają napad. Pot jest skąpy, dopóki ciepło nie przywróci reakcji organizmu [Clarke], [Boericke].

Dreszcze z dzwonieniem zębami pod wpływem niewielkiego zimna lub wilgoci, nasilające się po zimnej kąpieli; gorąco narasta na twarzy i w nadbrzuszu, gdzie przybiera postać zgagi; pot powraca przy zapewnieniu ciepła i przynosi ulgę. Zahamowanie potu zapowiada dolegliwości ze strony układu moczowego i żołądka — to powtarzające się powiązanie objawów.

Pragnienie ciepłych pokarmów i napojów; zimna woda, lód, piwo i herbata nie służą choremu i nasilają zgagę oraz wzdęcie. Chory pragnie środków pobudzających, lecz nie może ich strawić; służą mu proste, ciepłe potrawy i małe posiłki. Odbijania mają smak spożytego pokarmu; kwaśne zarzucanie treści i napływ wodnistej śliny do ust często występują po zimnych napojach [Allen], [Clarke], [Boericke].

Obraz Zing. cechują marznięcie, nieżyty i poszukiwanie ciepła, a jego główną oś tworzą żołądek ↔ jelita ↔ pęcherz ↔ krtań; we wszystkich tych obszarach występuje pogorszenie pod wpływem zimna, wilgoci, zimnych napojów i zimnych kąpieli oraz poprawa pod wpływem ciepła, ciepłych pokarmów i napojów [Clarke], [Hering], [Boericke], [Boger]. Cztery objawy przewodnie to ciężar w żołądku jak od kamienia po jedzeniu, odbijania o smaku spożytego pokarmu, rozdęcie brzucha gazami z wyraźną ulgą po odbijaniu lub oddaniu gazów oraz pieczenie w pęcherzu z mętnym moczem po wychłodzeniu. Wrażliwość na warunki klimatyczne jest znaczna: wilgotne mgły i piwnice wywołują łaskotanie w krtani i uczucie ucisku w żołądku, natomiast suche, ciepłe pomieszczenia i gorące okłady przywracają komfort. Pacjent chce popijać małymi łykami ciepły napój (nie zimny), pochyla się lekko do przodu nad brzuchem, rozluźnia ubranie i odczuwa poprawę po odejściu gazów — są to praktyczne objawy potwierdzające wybór leku przy łóżku chorego. Należy różnicować z Nux-v. (skurcze, drażliwość, środki pobudzające, ciepło nie zawsze przynosi ulgę), Carbo veg. (zapaść, głód powietrza, cuchnące odbijania), Capsicum (wilgotne zimno z piekącym szczypaniem, upór), Puls. (ciężkostrawne potrawy, poprawa na chłodnym powietrzu, brak pragnienia), Ant-c. (ciężki, przepełniony żołądek z białym nalotem na języku, lecz większa senność i silniejsze nudności) oraz China (wzdęcie po utracie płynów, rozdęcie przy osłabieniu, mniej wyraźne pogorszenie od zimna). Zing. sprawdza się, gdy tryb życia odpowiada modalnościom: ciepła, prosta dieta, bez zimnych napojów, unikanie zimnych kąpieli, utrzymywanie brzucha i stóp w cieple oraz wietrzenie pomieszczeń tak, by pozostawały suche; przestrzeganie tych zasad przerywa ciąg nieżytów żołądka, dróg moczowych i krtani, a pacjent odzyskuje regularne trawienie i spokojny sen.

• Ciężar w żołądku, zgaga, odbijania o smaku spożytego pokarmu
  • Nux vomica — Skurcze, drażliwość, nietolerancja ucisku; często nietolerancja gorąca; przyczyna: kawa lub przepracowanie; mniej wyraźne pogorszenie od zimna. Zing.: ciężar związany z nieżytem, ciepło >, zimne napoje/kąpiel <. [Clarke], [Boericke]
  • Carbo vegetabilis — Cuchnące odbijania, zapaść, potrzeba wachlowania; pragnienie powietrza; mniejsza ochota na ciepłe napoje; wyraźniejsze wzdęcie z pieczeniem. Zing.: łagodniejsza zapaść, silne poszukiwanie ciepła. [Boger]
  • Antimonium crudum — Gruby biały nalot na języku, niechęć do zimnych kąpieli, dolegliwości żołądkowe z przejedzenia; silniejsze nudności i wstręt; Zing.: wyraźniejsza ulga we wzdęciu po odbijaniu. [Boericke], [Clarke]
  • Pulsatilla — Niestrawność po ciężkostrawnych potrawach, chłodne powietrze >, brak pragnienia; pacjent Zing. marznie i chce ciepłych napojów. [Boger]
• Kolka wzdęciowa po wychłodzeniu lub zimnych napojach
  • China — Bębnicowe rozdęcie brzucha z osłabieniem po utracie płynów; mniej wyraźne pogorszenie od zimna; poprawa po ciepłych napojach nie jest znamienna. Zing.: marznięcie, nieżyty, ciepło >. [Clarke]
  • Lycopodium — Wieczorne wzdęcie, fermentacja w prawym podżebrzu, czerwony piasek w moczu; odmienny obraz psychiczny; Zing. jest silniej związany z klimatem i dietą. [Boger]
  • Colocynthis — Gwałtowna kolka skurczowa z poprawą pod wpływem silnego ucisku; Zing.: wyraźniejsza ulga od ciepła i odbijania, mniej skurczów. [Boericke]
• Pieczenie w pęcherzu z mętnym moczem po wychłodzeniu
  • Cannabis sativa — Ostry ból tnący, obraz rzeżączkowy; Zing.: łagodniejszy, nieżytowy, z pogorszeniem od zimna. [Clarke]
  • Sarsaparilla — Ból pod koniec oddawania moczu; Zing. nie ma charakterystycznego bólu występującego wyłącznie pod koniec mikcji; występują mętny mocz i ogólne pogorszenie od zimna. [Boger]
  • Dulcamara — Nieżyt pęcherza od wilgotnego zimna, ze śluzowym osadem; obraz bliski Zing., lecz u Dulc. silniej zaznaczają się objawy reumatyczne i skórne, a u Zing. centralne miejsce zajmuje żołądek. [Boericke]
• Łaskotanie w krtani i chrypka od zimnych napojów lub wilgoci
  • Rumex crispus — Kaszel od kontaktu zimnego powietrza z krtanią, chory zasłania usta; Zing.: wywołują go zimne napoje i wilgoć, a ciepły napój pity małymi łykami przynosi ulgę. [Clarke]
  • Phosphorus — Pieczenie z uczuciem otarcia, męczliwość głosu, silne pragnienie zimnych napojów, które przynoszą ulgę; odwrotnie niż u Zing. (zimno nasila objawy). [Boericke]

• Lek komplementarny: Nux-v. — u osób z niestrawnością, które nadużywają środków pobudzających; Zing. dopełnia leczenie w fazie nieżytowej z pogorszeniem od zimna, gdy skurcze ustąpią. [Clarke]
• Lek komplementarny: China — w atonii ze wzdęciem po chorobie; Zing., gdy dominują czynniki wyzwalające związane z zimnem i dietą. [Boger]
• Dobrze działa po: Ant-c. po przejedzeniu lub zimnej kąpieli, gdy utrzymują się wzdęcie i zgaga z modalnością ciepło >. [Boericke]
• Dobrze poprzedza: Carbo veg., jeśli dołączają zapaść i cuchnące gazy; Puls., jeśli dominuje nietolerancja ciężkostrawnych potraw z modalnością chłodne powietrze >. [Boger], [Clarke]
• Porównaj: Capsicum (nieżyt błon śluzowych od wilgotnego zimna), Dulcamara (dolegliwości pęcherza i dróg oddechowych od wilgotnego zimna), Lyc. (wzdęcie związane z drogami żółciowymi), Nat-phos. (kwaśna niestrawność). [Boericke], [Boger]
• Czynniki o tendencji do antidotowania: Podczas leczenia unikać zimnych kąpieli, napojów z lodem, piwa i herbaty; ciepła, prosta dieta stanowi uzupełnienie postępowania, a nie farmakologiczne antidotum. [Clarke], [Boericke]

• Żołądek „ciężki jak kamień”, z odbijaniami o smaku pokarmu po zimnych napojach lub piwie; chory marznie i pragnie ciepła: Zing. 6C–30C po posiłkach lub przed snem; dopilnować ciepłej diety, bez zimnych napojów, oraz gorącego okładu na nadbrzusze. [Clarke], [Boericke]
• Kolka wzdęciowa podczas wilgotnej, zimnej pogody; odbijanie przynosi ulgę; odkrycie brzucha nasila objawy: Zing. 6C co 2–3 godziny; utrzymywać brzuch okryty i ciepły. Porównaj China, Lyc. [Boger]
• Nieżyt pęcherza po wychłodzeniu (pieczenie w cewce moczowej, mętny mocz): Zing. 12C–30C trzy razy dziennie; ciepła nasiadówka, unikać zimnych kąpieli. Porównaj Dulc., Cann-s. [Clarke], [Boericke]
• Łaskotanie w krtani i chrypka od zimnych napojów lub mgły: Zing. 30C w razie potrzeby; ciepły napój małymi łykami, suche pomieszczenie; unikać napojów z lodem. Porównaj Rumex, Phos. [Allen], [Clarke]
• Choroba morska, wychłodzenie w dusznej kajucie (ślinotok, nudności): Zing. 30C; świeże powietrze przy zapewnieniu ciepła, aromatyczna ciepła herbata; przy silnych dolegliwościach porównaj Cocc., Tab. [Hughes], [Clarke]

Umysł

• UMYSŁ — DRAŻLIWOŚĆ — podczas niestrawności — poprawa po odbijaniu.
• UMYSŁ — LĘK — w nocy — ze zgagą.
• UMYSŁ — NIECHĘĆ do zimnego powietrza — pragnie przebywać w ciepłym pomieszczeniu.
• UMYSŁ — OTĘPIENIE — po jedzeniu — z uczuciem ciężaru w żołądku.
• UMYSŁ — PRAGNIENIE — ciepłych napojów — podczas odczuwania chłodu.
• UMYSŁ — WYBREDNOŚĆ co do temperatury pokarmów; zimne pokarmy nasilają objawy.

Głowa

• GŁOWA — CIĘŻKOŚĆ — z dolegliwościami żołądkowymi — po zimnych napojach.
• GŁOWA — BÓL — uciskający — czoło/skronie — po jedzeniu — pogorszenie po zimnych napojach — poprawa po odbijaniu.
• GŁOWA — ZAWROTY GŁOWY — przy wstawaniu — po późnej kolacji.
• GŁOWA — POGODA — wilgotna — pogorszenie — poprawa w ciepłym pomieszczeniu.
• GŁOWA — UCZUCIE — pasmowatego ucisku związanego ze zgagą, wznoszącego się ku mostkowi.

Gardło / Krtań

• GARDŁO — SUCHOŚĆ — z pieczeniem — pogorszenie po zimnych napojach — poprawa po ciepłych napojach.
• KRTAŃ — ŁASKOTANIE — podczas wilgotnej, mglistej pogody — pogorszenie pod wpływem zimnego powietrza/zimnych napojów — poprawa po małych łykach ciepłego napoju.
• GŁOS — CHRYPKA — przy wilgotnym chłodzie — poprawa w ciepłym pomieszczeniu.
• KASZEL — wskutek łaskotania w krtani — po zimnych napojach — poprawa po ciepłych napojach.
• GARDZIEL — GORĄCO — z pragnieniem ciepłych napojów.

Żołądek

• ŻOŁĄDEK — CIĘŻAR — jak od kamienia — po jedzeniu.
• ŻOŁĄDEK — ODBIJANIE — o smaku spożytych pokarmów — przynosi ulgę.
• ŻOŁĄDEK — ZGAGA — pogorszenie po zimnych napojach — poprawa po ciepłych napojach.
• ŻOŁĄDEK — NAPŁYW WODNISTEJ ŚLINY DO UST — po zimnych napojach.
• NUDNOŚCI — w powozie/na statku — w zamkniętych, zimnych miejscach — poprawa na świeżym powietrzu, pod warunkiem utrzymania ciepła.
• ŻOŁĄDEK — GORĄCO — poprawa pod wpływem ciepła zewnętrznego — pogorszenie po zimnej kąpieli.

Brzuch / Odbytnica

• BRZUCH — WZDĘCIA — nadmierne — po jedzeniu — poprawa po odbijaniu/oddaniu gazów.
• BRZUCH — KOLKA — ból tnący — poprawa pod wpływem ciepła — pogorszenie pod wpływem zimna.
• PODŻEBRZA — PRAWE — pełność/ciężar — po ciężkostrawnych potrawach.
• ODBYTNICA — BIEGUNKA — rano — po zimnym napoju/piwie.
• ODBYTNICA — GUZKI KRWAWNICZE — swędzenie/pieczenie — poprawa po obmywaniu ciepłą wodą — pogorszenie pod wpływem zimna.

Układ moczowy

• CEWKA MOCZOWA — PIECZENIE — po wychłodzeniu — pogorszenie po zimnej kąpieli — poprawa po ciepłej nasiadówce.
• PĘCHERZ MOCZOWY — NIEŻYT — śluz — mocz mętny — pogorszenie pod wpływem zimna/wilgoci.
• ODDAWANIE MOCZU — CZĘSTE — w małych ilościach — po narażeniu na zimno.
• MOCZ — ZAPACH — cuchnący — mocz mętny.
• NERKI — BÓL — tępy — z bolesnym parciem na pęcherz po wychłodzeniu.

Objawy ogólne

• OBJAWY OGÓLNE — ZIMNE — napoje/pokarmy — pogorszenie; CIEPŁE — pokarmy/napoje — poprawa.
• OBJAWY OGÓLNE — KĄPIEL — zimna — pogorszenie; preferuje ciepłą.
• OBJAWY OGÓLNE — POGODA — wilgotna — pogorszenie; SUCHA I CIEPŁA — poprawa.
• OBJAWY OGÓLNE — ODKRYWANIE — brzucha — pogorszenie.
• OBJAWY OGÓLNE — CIEPŁO — zewnętrzne — gorące okłady — poprawa.
• OBJAWY OGÓLNE — PRZYPRAWY/ALKOHOL — następstwa ich spożycia nasilają dolegliwości żołądkowe.

Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (lata 70. XIX w.): gingerole/szogaole; uzasadnienie działania rozgrzewającego i drażniącego żołądek oraz drogi moczowe; uwagi dotyczące klimatu.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): objawy z prób lekowych — ciężar w żołądku, odbijanie o smaku spożytych pokarmów, suchość gardła, pieczenie w pęcherzu moczowym.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne w nieżycie żołądka i pęcherza moczowego; modalności związane z zimnem/wilgocią.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): obraz nieżytu przewodu pokarmowego; wybrane przypadki choroby morskiej; wskazówki dotyczące trybu życia.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — atonia żołądka, wzdęcia, zgaga; pogorszenie pod wpływem zimna, poprawa pod wpływem ciepła.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zestawienie modalności; relacje z Nux-v., China, Carbo veg., Ant-c.
Phatak, S. R. — Concise Materia Medica (1977): objawy potwierdzające — nieżyt przewodu pokarmowego nasilający się pod wpływem zimna; poprawa pod wpływem ciepła; podrażnienie dróg moczowych.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (koniec XIX w.): porównania dotyczące dolegliwości trawiennych — Nux-v., Puls., Lyc., China.
Dewey, W. A. — Practical Homoeopathic Therapeutics (1901): niestrawność i stany nieżytowe; postępowanie uwzględniające warunki klimatyczne.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): wskazówki z praktyki klinicznej — zalecenia dietetyczne; ciepło a zimne napoje.
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1907): zwięzłe uwagi o niestrawności nieżytowej i uldze po oddaniu gazów.
Morrison, R. — Desktop Guide to Keynotes & Confirmatory Symptoms (koniec XX w.): współczesne potwierdzenia — odbijanie o smaku spożytych pokarmów, pogorszenie po zimnych napojach.