• Skóra głowy i mieszki włosowe — Wilgotny wyprysk z drażniącą wydzieliną i cuchnącym sączeniem; włosy sklejone i zbite w powrozy (jak w kołtunie) oraz odrastające białe włosy w miejscach po zagojonych zmianach; krwawienie po lekkim podrapaniu (zob. Głowa / skóra głowy, Skóra) [Hering], [Clarke], [Allen], [Boericke].
• Fałdy zauszne i kark — Obszary obnażonej, popękanej, sączącej skóry za uszami; wydzielina powoduje nadżerki na przyległej skórze szyi i policzka; ciepło nasila świąd (zob. Uszy, Skóra) [Hering], [Boericke], [Clarke].
• Okołomieszkowa jednostka barwnikowa — Ogniskowe łysienie z odrastaniem włosów pozbawionych barwnika po zapaleniu; wyrazisty kliniczny objaw charakterystyczny, pomocny w różnicowaniu (zob. Głowa / skóra głowy) [Clarke], [Allen].
• Obrzeża okolic łojotokowych — Linia włosów, skronie i okolice brzegów wyrostków sutkowatych są stale podrażnione i bolesne wskutek drażniącego wysięku i tarcia (zob. Twarz, Głowa) [Clarke], [Hering].
• Drogi moczowe u dzieci (objawy czynnościowe) — Moczenie łóżka w początkowym okresie snu; mocz bywa cuchnący i powoduje nadżerki; często współistnieje z wykwitami skóry głowy (zob. Układ moczowy, Sen) [Clarke], [Phatak], [Boericke].
• Błony śluzowe (nozdrza, kąty oczu) — Bolesność i strupy na skrzydełkach nosa oraz w kątach oczu u dzieci z wypryskiem; wydzieliny wywołują szczypanie (zob. Nos, Oczy) [Allen], [Clarke].
• Nerwy obwodowe (świąd) — Nocny świąd oraz gorąco głowy i ciepło pościeli zmuszają do pocierania i powodują niespokojny sen (zob. Sen, Skóra) [Hering], [Clarke].
• Zapach włosów i skóry — Charakterystyczny „mysi”, przykry odór wydzieliny ze skóry głowy; wpływ na kontakty społeczne i zachowanie dzieci oraz opiekunów (zob. Skóra, Umysł) [Clarke], [Tyler].

• Chłodne powietrze i przemywanie skóry głowy chłodną wodą za pomocą gąbki; uczucie gorąca ustępuje, świąd słabnie (powraca w sekcjach Głowa / skóra głowy, Sen) [Hering], [Clarke].
• Delikatne oczyszczanie i ostrożne usuwanie strupów, a następnie łagodna ochrona bez okluzji; drażniące działanie wydzieliny słabnie bez tłumienia objawów (zob. Skóra) [Boericke], [Clarke].
• Krótkie ostrzyżenie włosów, dzięki czemu sącząca wydzielina nie może ich sklejać; utrzymanie higieny staje się możliwe (zob. Głowa / skóra głowy) [Clarke].
• Odkrywanie głowy; nie znosi wełnianych czapek i gorących pomieszczeń (zob. Objawy ogólne, Sen) [Boericke], [Clarke].
• Świeże powietrze; gorąco twarzy i skóry głowy zmniejsza się, zapach jest mniej wyczuwalny (zob. Głowa / skóra głowy) [Clarke].
• Krótkotrwałe drapanie lub pocieranie, choć wkrótce potem prowadzi do krwawienia i nadżerek (zob. Skóra) [Hering].
• Pora dzienna; świąd jest stosunkowo łagodniejszy w porównaniu z pogorszeniem nocnym (zob. Sen) [Clarke].
• Prosta dieta w okresach zaostrzeń; ograniczenie mleka i tłuszczów zmniejsza drażliwość u niektórych dzieci (obserwacja kliniczna; zob. Żołądek) [Clarke].
• Luźne kołnierzyki i miękkie tkaniny w okolicy karku i uszu; zmniejszają tarcie (zob. Uszy, Plecy) [Clarke].
• Kąpiel w letniej lub chłodnej wodzie; bardzo gorąca woda wywołuje sączenie (zob. Skóra) [Boericke].

• Noc i ciepło łóżka; świąd i sączenie nasilają się, dziecko pociera głową o poduszkę (zob. Sen, Skóra) [Hering], [Clarke].
• Wełniane nakrycia głowy i okluzja; utrudniają dostęp powietrza do skóry głowy, nasilają odór i wilgotność (zob. Objawy ogólne, Skóra) [Boericke].
• Drapanie → łatwe krwawienie i rozleglejsze nadżerki; wydzielina staje się bardziej drażniąca (zob. Skóra) [Hering].
• Ciepłe pomieszczenia i rozgrzanie twarzy; kłucie i pieczenie skóry głowy nasilają się (zob. Głowa, Twarz) [Clarke].
• Ząbkowanie i błędy w karmieniu mlekiem u niemowląt; ogólne nasilenie podrażnienia skóry i drażniących właściwości moczu (zob. Jama ustna, Układ moczowy) [Clarke].
• Pocenie się pod czapką; wilgotne ciepło powoduje macerację strupów (zob. Dreszcze / gorąco / pot, Skóra) [Clarke], [Boericke].
• Tarcie kołnierzyków na karku i za uszami; podtrzymuje obnażenie skóry w pęknięciach (zob. Uszy, Plecy) [Hering].
• Po myciu gorącą wodą; nawrót świądu i sączenia (zob. Skóra) [Boericke].
• Wieczór; świąd nasila się przed snem, a następnie osiąga szczyt pod przykryciem (zob. Sen) [Clarke].
• Silne zapachy i przyprawy; niektórzy opiekunowie zgłaszają przejściowe zaczerwienienie twarzy ze świądem skóry głowy (obserwacja kliniczna) [Clarke].

Nieustanny nocny świąd wyczerpuje cierpliwość dziecka; jest ono marudne, niespokojne i drażliwe, pociera skórą głowy o poduszkę aż do krwawienia, po czym płacze, gdy drażniąca wydzielina szczypie obnażoną skórę [Hering], [Clarke]. U starszych dzieci może pojawić się wstyd lub zakłopotanie z powodu przykrego, „mysiego” zapachu, który utrzymuje się na poszewkach i ubraniach, nasilając skrępowanie w szkole (odpowiada opisowi w Skóra: odór) [Clarke], [Tyler]. Światło dzienne i chłodne powietrze poprawiają nastrój; w ciepłych pomieszczeniach twarz czerwienieje, głowa kłuje i powraca rozdrażnienie (bezpośrednie odniesienie do sekcji Modalności) [Clarke]. Niedobór snu spowodowany świądem wywołuje rano otępienie i drażliwość; uwaga się rozprasza, a dziecko opiera się zabiegom pielęgnacyjnym, ponieważ czesanie szarpie zbite włosy (zob. Głowa / skóra głowy) [Allen], [Clarke]. Lęk często ma charakter sytuacyjny: dziecko obawia się dotykania bolesnych miejsc lub dokuczania z powodu zapachu; ustępuje on w miarę wysychania wydzieliny (obserwacja kliniczna) [Clarke], [Tyler]. U opiekunów, którzy co noc muszą zmieniać zabrudzone rzeczy, może rozwinąć się drobiazgowa dbałość o czystość ubrań i pościeli; dziecko chętniej współpracuje przy pielęgnacji, gdy włosy są krótko ostrzyżone, a głowa utrzymywana w chłodzie (odniesienie do Modalności — poprawa po ostrzyżeniu włosów i przemywaniu chłodną wodą za pomocą gąbki) [Clarke], [Boericke]. U niemowląt potrzeba bliskości i wieczorny płacz towarzyszą ząbkowaniu oraz gorącu skóry głowy — to kolejne wahania związane z nocnym ciepłem [Clarke]. Ulga na świeżym powietrzu i przy delikatnym oczyszczaniu podkreśla zewnętrzny charakter ekspresji objawów w obrazie leku — ujawnianie zamiast tłumienia (zob. Skóra; krótkie porównanie z Graph., gdzie lepkiej, miodowej wydzielinie i pęknięciom towarzyszy wyraźniejsze otępienie konstytucjonalne) [Boericke], [Clarke]. Ogólnie stan psychiczny podąża za stanem skóry: gdy sączenie wysycha, a świąd cichnie przy chłodnej pielęgnacji bez okluzji, nastrój się uspokaja i powraca towarzyskość [Clarke]. [Clinical]

Skóra głowy jest gorąca, swędząca i sącząca; grube, żółtawe strupy szybko tworzą się ponownie po usunięciu; włosy są sklejone w powrozy przez cuchnącą, drażniącą wydzielinę; drapanie powoduje krwawienie i natychmiastowe pieczenie, które zmusza do dalszego pocierania [Hering], [Allen], [Clarke]. Dziecko często odkrywa głowę w nocy i szuka chłodnych miejsc; wełna lub ciepłe pomieszczenia nasilają kłucie i zapach (odniesienie do sekcji Modalności) [Clarke], [Boericke]. Obrzeża przy linii włosów są bolesne i zaczerwienione; wydzielina spływa po skroniach i karku, powodując nadżerki na całej drodze [Hering], [Clarke]. Po ustąpieniu zmian mogą pozostać wysepki wyłysienia, a — co bardzo charakterystyczne — nowe włosy odrastają białe. Jest to wyrazista wskazówka kliniczna dla Vinca i kluczowy objaw różnicujący z Viola tricolor (silniejszy zapach moczu) oraz Mez. (strupy tworzące hełm, o zapachu „starego sera”, z pieczeniem pod strupami) [Clarke], [Allen], [Farrington]. Tkliwość skóry głowy sprawia, że czesanie staje się walką; krótkie ostrzyżenie włosów zmniejsza ból i zapach (nawiązanie do Poprawa po krótkim ostrzyżeniu włosów) [Clarke]. Gorąco głowy łagodnieje w chłodnym powietrzu; po myciu gorącą wodą świąd powraca z nasileniem, a wydzielina wydaje się bardziej żrąca — należy unikać wysokich temperatur podczas zabiegów higienicznych (praktyczna wskazówka dotycząca pielęgnacji) [Boericke], [Clarke]. [Clinical]

Kłucie na brzegach powiek z łojotokowym łuszczeniem w obrębie brwi i rzęs w przypadkach ze zmianami skóry głowy; łzy mogą powodować niewielkie nadżerki w kątach oczu, a drapanie palcami, które wcześniej pocierały skórę głowy, rozszerza podrażnienie (sposób szerzenia się zmian; por. Skóra) [Allen], [Clarke]. Światłowstręt jest wtórny do czuwania i gorąca głowy; zmniejsza się na świeżym powietrzu oraz przy przemywaniu chłodną wodą za pomocą gąbki (nawiązanie do sekcji Modalności). Zaczerwienienie nasila się w ciepłych pomieszczeniach, a oczy szczypią podczas wieczornych napadów świądu [Clarke]. Głębokie zmiany oczne nie są typowe; objawy oczne Vinca towarzyszą procesowi obejmującemu skórę głowy i pozostałą skórę (krótkie porównanie z Mez., w którego obrazie mogą występować głębsze bóle głowy związane z okostną lub zapaleniem nerwów) [Farrington]. [Clinical]

Za uszami skóra jest obnażona, popękana i sącząca, ze strupami ulegającymi maceracji pod wpływem potu; kołnierzyki i pościel drażnią, a okolica ta łatwo krwawi przy pocieraniu [Hering], [Boericke]. Wydzielina powoduje nadżerki na szyi i wzdłuż żuchwy, pozostawiając czerwone, lśniące pasmo; ciepło łóżka nasila świąd (bezpośrednie odniesienie do Modalności — pogorszenie nocą i pod wpływem ciepła) [Clarke]. Dzieci skubią lub pocierają te miejsca w półśnie, a opiekunowie wyraźnie wyczuwają zapach z fałdów w okolicy wyrostków sutkowatych (nawiązanie do Skóra: odór). W porównaniu z Tellur. (zapach rybiej solanki za uszami, zmiany obrączkowate) w obrazie Vinca jest więcej wilgoci, wydzielina jest bardziej drażniąca, a związek z kołtunem na głowie i odrastaniem białych włosów — bardziej bezpośredni [Clarke], [Farrington]. Gdy sączenie za uszami wysycha przy chłodnej pielęgnacji bez okluzji, często równolegle ustępuje moczenie łóżka — to praktyczna wskazówka dotycząca związku między skórą a objawami moczowymi (zob. Układ moczowy) [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Nozdrza bolesne, pokryte strupami u dzieci z wypryskiem; wilgotna wydzielina z nosa powoduje nadżerki na skrzydełkach, zwłaszcza gdy dziecko śpi twarzą w dół na gorącej poduszce (odpowiada pogorszeniu opisanemu w sekcji Sen) [Allen], [Clarke]. Krwawienie z nosa po niewielkim urazie występuje u typu bladego, delikatnego; łatwo ustępuje pod wpływem chłodnych okładów (zgodnie z ogólną poprawą pod wpływem chłodu) [Clarke]. Drażniąca wydzielina ze skóry głowy przenoszona na palcach podrażnia skórę nosa, gdy dzieci go pocierają, podtrzymując wzajemne przenoszenie podrażnienia między skórą głowy a nosem [Clarke]. Ciepłe pomieszczenia i wieczorne gorąco nasilają świąd nosa; świeże powietrze przynosi ulgę [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Na policzkach i brodzie mogą powstawać nadżerki pod wpływem spływającej ze skóry głowy wydzieliny i śliny; gorąco i zaczerwienienie twarzy w pomieszczeniach nasilają kłucie i sprawiają, że dziecko drapie się bezwiednie (odniesienie do Modalności — pogorszenie w ciepłych pomieszczeniach) [Clarke]. Częste są liszajcowate strupy przy linii włosów i na obrzeżach okolic jarzmowych; odór utrudnia kontakty społeczne (zob. Umysł). Pęknięcia w kącikach ust i przy nosie przypominają Graph., ale w obrazie Vinca wysięk jest mniej miodowo-lepki, a bardziej drażniący [Boericke], [Clarke]. Chłodzenie i delikatne oczyszczanie zmniejszają zaczerwienienie; gorąca woda nasila pieczenie i sączenie [Boericke]. [Clinical]

Podczas ząbkowania ślina może działać drażniąco na brodę z nadżerkami; niemowlęta wkładają palce do ust, a następnie pocierają skórę głowy, roznosząc drażniące wydzieliny (zjawisko szerzenia się podrażnienia) [Clarke]. Dziąsła są tkliwe, a dziecko nocą wtula się w ramię matki, nasilając rozgrzanie twarzy i głowy (odniesienie do sekcji Sen, Modalności). Apetyt w dzień często jest dobry, lecz niepokój wywołany nocnym świądem zmniejsza ilość pokarmu przyjmowanego wieczorem [Clarke]. [Clinical]

Niepokój podczas ząbkowania odpowiada zaostrzeniom zmian skóry głowy; dziecko gryzie, a potem pociera głowę; poza tym wzajemnym oddziaływaniem brak rozstrzygających zmian patologicznych w obrębie zębów [Clarke]. [Clinical]

Brak stałego objawu charakterystycznego; w okresach zaostrzeń gardziel wydaje się sucha po płaczu i złym śnie; chłodna woda jest preferowana zamiast ciepłej (zgodnie z ogólnym wzorcem reakcji na temperaturę) [Clarke]. [Clinical]

Niektóre niemowlęta źle tolerują mleko podczas zaostrzeń zmian skóry głowy (gazy, niepokój); poprawa następuje, gdy sączenie zostaje opanowane i powraca sen (obserwacja przy łóżku pacjenta) [Clarke]. U starszych dzieci spożywaniu ciężkich, tłustych potraw czasem towarzyszy nasilenie zaczerwienienia twarzy i świądu wieczorem (nawiązanie do Modalności — pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu i wieczorem) [Clarke]. Nie ma tu swoistego wzorca nudności ani wymiotów o znaczeniu diagnostycznym. [Clinical]

Niewielkie gazy i wzdęcie u wrażliwych dzieci; na skórze brzucha łatwo powstają nadżerki, jeśli mocz jest drażniący; poprawa po obmywaniu chłodną wodą i przy dostępie powietrza (odniesienie do sekcji Układ moczowy, Skóra) [Clarke]. [Clinical]

Enuresis nocturna — głównie w początkowym okresie snu — stanowi praktyczne wskazanie współwystępujące; dziecko nie budzi się przy zmoczeniu; mocz może być cuchnący i powodować nadżerki na udach lub kroczu [Clarke], [Boericke], [Phatak]. W dzień kontrola oddawania moczu jest zazwyczaj dobra; epizody moczenia skupiają się w okresach nocnego ciepła i zaostrzeń zmian skóry głowy (bezpośrednie powiązanie) [Clarke]. Porównaj Viola tricolor (silniejszy zapach moczu, szerszy zakres objawów moczowych) oraz Caust./Sep. (moczenie w początkowym okresie snu, ale bez cuchnącego kołtuna na głowie) [Boericke], [Phatak], [Farrington]. Gdy wilgotne zmiany za uszami i na skórze głowy wysychają przy pielęgnacji w chłodzie, bez okluzji, moczenie często słabnie — jest to praktyczne potwierdzenie powiązania skóry z objawami moczowymi [Clarke]. [Clinical]

Na ogół bez dolegliwości; jeśli skóra krocza jest narażona na działanie drażniącego moczu, w obrębie pęknięć łatwo powstają nadżerki; staranna higiena odpowiada postępowaniu ze skórą głowy [Clarke]. [Clinical]

Nic charakterystycznego poza ogólną tendencją do współwystępowania objawów skórnych i moczowych u chłopców z wypryskiem dziecięcym; nadżerki w miejscach kontaktu moczu ze skórą [Clarke]. [Clinical]

U nastolatek przed miesiączką świąd skóry głowy może nasilać się wraz z zaczerwienieniem twarzy; poza tym występuje ten sam związek skóry głowy z objawami moczowymi (sposób postępowania jest identyczny) [Clarke]. [Clinical]

Oddychanie przez usta u dzieci cierpiących na świąd może wysuszać wargi i nasilać otarcia naskórka na twarzy; postępowanie polega na modyfikacji warunków otoczenia i łagodzeniu objawów [Clarke]. [Clinical]

Nie jest to lek o powinowactwie do serca; kołatania serca u nastolatków wstydzących się zapachu mają podłoże kulturowe; ustępują wraz z poprawą stanu skóry głowy (nie stanowią objawu różnicującego) [Tyler]. [Clinical]

Brak stałego objawu charakterystycznego ze strony klatki piersiowej; świeże powietrze (spacery, chłodniejsze pomieszczenia) łagodzi uczucie gorąca i drażliwość, a wtórnie poprawia sen (związek z Modalności: poprawa na świeżym powietrzu) [Clarke]. [Clinical]

Kark jest otarty w miejscu, gdzie kołnierz ociera skórę zwilżoną spływającym, żrącym wysiękiem; preferowane są miękkie, luźne kołnierze i chłodne powietrze (nawiązanie do Modalności: poprawa przy luźnym ubraniu i w chłodzie) [Clarke]. [Clinical]

Wokół paznokci gromadzi się zaschnięty wysięk wskutek drapania; dłonie pachną wydzieliną ze skóry głowy; mycie chłodzi, lecz gorąca woda nasila później świąd (odsyłacz do Modalności: pogorszenie po gorącej kąpieli) [Boericke], [Clarke]. [Clinical]

Najważniejsze cechy: żrący wysięk powodujący otarcia naskórka; cuchnący („mysi”) zapach; gwałtowny świąd w nocy i pod wpływem ciepła łóżka; łatwe krwawienie wskutek drapania; szybkie tworzenie się grubych strupów; wydzielina zlepia włosy w powrozy; na oczyszczonych ze zmian obszarach odrastają białe włosy [Hering], [Clarke], [Allen], [Boericke]. Wydzielina spływa na kolejne obszary skóry, uszkadzając naskórek na swojej drodze; okluzja (wełniane czapki) nasila macerację i zapach (wyraźne nawiązanie do modalności) [Boericke], [Clarke]. Kierunek postępowania leczniczego to umożliwienie odpływu na zewnątrz i chłodzenie: powietrze, światło, ostrożne oczyszczanie, unikanie okluzji; ciężkie maści o działaniu tłumiącym mogą nasilać świąd lub przemieszczać proces chorobowy (krótkie porównanie z Sulph./Psor., gdy dominuje uogólnione nasilenie objawów psorycznych lub odór) [Boericke], [Clarke], [Nash]. [Clinical]

Sen jest wyraźnie zaburzony w nocy przez gorąco i świąd skóry głowy; dziecko rzuca się, odkrywa głowę i ociera nią o poduszkę aż do krwawienia, a następnie płacze z powodu szczypania wywołanego żrącą wydzieliną [Hering], [Clarke]. Sen jest płytki, z częstymi epizodami moczenia w pierwszej fazie snu (odsyłacz do Układ moczowy); opiekunowie zgłaszają spokojniejsze noce, gdy w pokoju jest chłodno, głowa pozostaje odkryta, a włosy są krótkie [Clarke], [Boericke]. Sny nie są zapamiętywane; obraz cechuje pobudzenie wywołane doznaniami zmysłowymi i gorąco na powierzchni ciała. Każda gorąca kąpiel przed snem często nasila świąd i zapach; mycie chłodną lub letnią wodą wcześniej wieczorem zmniejsza nocne pogorszenie (wyraźne nawiązanie do modalności) [Boericke], [Clarke]. Drzemki w ciągu dnia mogą być dobrze tolerowane w chłodnym otoczeniu; dziecko budzi się wypoczęte w porównaniu z niespokojnymi nocami. [Clinical]

Niejasne, niespokojne sny związane z ruchami drapania; dzieci mogą siadać i pocierać głowę, nie budząc się w pełni; treść snów rzadko jest swoista i nie stanowi głównej podstawy doboru leku [Clarke]. [Clinical]

Nie jest to lek gorączkowy; podczas silnych zaostrzeń zmian skóry głowy jest ona gorąca w dotyku, podczas gdy reszta ciała nie odczuwa dyskomfortu cieplnego; gorączka ustępuje pod wpływem chłodnego powietrza i rozluźnienia okrycia (odzwierciedlenie Modalności) [Clarke]. [Clinical]

Gorąco głowy > gorąco reszty ciała; pot pod czapką nasila macerację i odór; poprawa w chłodzie i po odkryciu głowy (wyraźne nawiązanie do modalności) [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Ciepłe lub gorące napoje wypijane tuż przed snem mogą wywoływać zaczerwienienie twarzy i nasilać świąd; preferowane są chłodna woda i lekka kolacja (praktyczna uwaga dotycząca opieki nad chorym) [Clarke]. Niemowlęta podczas zaostrzeń niekiedy reagują na mleko (wzdęcia, niepokój) [Clarke]. [Clinical]

Lek o obrazie skupionym na powierzchni ciała, którego objawem charakterystycznym jest żrący, cuchnący wysięk z pogorszeniem w nocy i pod wpływem ciepła, łatwym krwawieniem i odrastaniem białych włosów na wygojonych obszarach. Organizm domaga się chłodnego powietrza, odkrycia głowy i pielęgnacji bez okluzji; ciepłe pomieszczenia, wełna i mycie gorącą wodą nasilają pieczenie i zapach (wyraźne nawiązanie do modalności) [Hering], [Clarke], [Boericke]. Związek między skórą głowy a układem moczowym ma praktyczne znaczenie kliniczne: gdy sączenie za uszami i na skórze głowy ustępuje przy właściwej pielęgnacji zewnętrznej i stosowaniu Vinca, często łagodnieje moczenie w pierwszej fazie snu (odsyłacze do Układ moczowy, Sen) [Clarke], [Boericke]. W różnicowaniu należy odróżnić Vinca (żrący, cuchnący wysięk, kołtun, odrastanie białych włosów) od Mez. (strupy tworzące hełm, pieczenie pod strupami, zapach „starego sera”), Graph. (lepkość przypominająca miód, pęknięcia, skłonność do marznięcia), Viola tricolor (strupy mleczne o silnym zapachu moczu), Tellur. (zapach rybnej solanki za uszami) oraz Psor. (brudny wygląd, ogólna zmarzliwość, nawroty) [Farrington], [Clarke], [Boericke], [Nash]. Postępowanie odpowiada obrazowi leku: należy łagodnie wspierać ujawnianie się objawów na zewnątrz i utrzymywać powierzchnię ciała w chłodzie; unikać ciężkich maści tworzących szczelną warstwę, które tłumią objawy i nasilają świąd [Clarke], [Boericke]. [Clinical]

Skóra głowy — wilgotny, cuchnący kołtun

• Mez. — Strupy przypominające hełm z pieczeniem pod nimi, zapach „starego sera”; odrastanie białych włosów mniej wyraźne niż w Vinca; wydzielina Vinca jest bardziej żrąca i zlepia włosy w powrozy [Farrington], [Clarke].
• Graph. — Wysięk lepki jak miód, pęknięcia, rozpadliny za uszami u zmarzliwego dziecka; odór słabszy; w Vinca wydzielina jest bardziej cuchnąca i żrąca, z łatwym krwawieniem i kołtunem [Boericke], [Clarke].
• Viola tricolor — Crusta lactea o zapachu moczu i silniej zaznaczonym objawie charakterystycznym ze strony układu moczowego; występuje zlepianie włosów, lecz odrastanie białych włosów jest mniej wyraźne niż w Vinca [Clarke], [Boericke].
• Tellur. — Pęknięcia za uszami o zapachu rybnej solanki; wyprysk obrączkowaty; mniej nasilony kołtun na głowie; w Vinca sączenie jest obfitsze i bardziej żrące [Clarke].
• Psor. — Odór brudu, głęboka zmarzliwość, nawracający wyprysk; Vinca ma mniej konstytucyjny charakter, a bardziej miejscowy żrący wysięk z odrastaniem białych włosów [Nash], [Clarke].
• Sulph. — Uogólniony świąd < ciepło/łóżko; szersze nasilenie objawów konstytucyjnych; stosować, gdy objawy ogólne przeważają nad swoistymi objawami skóry głowy; Vinca, gdy dominują cuchnący kołtun + odrastanie białych włosów [Kent], [Boericke].
• Petrol. — Zimowe pęknięcia i sączenie, głębokie rozpadliny; słabszy zapach, włosy zazwyczaj nie są zlepione; w Vinca sączenie jest obfitsze i bardziej cuchnące [Farrington].
• Staph. — Liszajec z podrażnieniem po upokorzeniu; mniej nasilony cuchnący kołtun; rozstrzyga etiologia psychiczna [Tyler].
• Merc-sol. — Wilgotne wykwity o odrażającym zapachu i ślinotok, jednak objawy charakterystyczne ze strony jamy ustnej i owrzodzenia są odmienne; obraz Vinca skupia się na kołtunie na głowie [Clarke].

Moczenie mimowolne (pierwsza faza snu / żrący mocz)

• Caust. — Moczenie w pierwszej fazie snu z popuszczaniem moczu w ciągu dnia lub atonią; brak związku z cuchnącymi zmianami skóry głowy [Phatak].
• Sep. — Moczenie w pierwszej fazie snu u zmarzliwych, wiotkich dzieci; na pierwszy plan wysuwa się konstytucyjny stan napięcia struktur miednicy; Vinca, gdy związek skóra głowy–układ moczowy jest oczywisty [Boericke].
• Equisetum — Drażliwy pęcherz bez zmian chorobowych; sny o oddawaniu moczu; również brak cuchnących zmian skóry głowy [Phatak], [Farrington].

Modalności / zapach

• Urt-u. — Pokrzywka i świąd < ciepło; kłujące pieczenie > żrący wysięk; w Vinca rozstrzygają odór i kołtun [Clarke].
• Kreos. — Żrące wydzieliny uszkadzające tkanki (zęby, pochwa); zapach gnilny, lecz inne rozmieszczenie zmian; obraz Vinca skupia się na skórze głowy [Farrington].

• Lek komplementarny: Viola tricolor — Wspólne cechy to strupy mleczne i związek z układem moczowym; wybierać Vinca, gdy wyraźne są odrastanie białych włosów i kołtun; Viola, gdy dominują objawy moczowe [Clarke], [Boericke].
• Lek komplementarny: Graphites — Stosowany po Vinca w fazach przewlekłych z pęknięciami i miodowym wysiękiem, po zmniejszeniu żrącego charakteru wydzieliny i odoru [Boericke].
• Vinca dobrze działa po: Sulphur — Po konstytucyjnym odciążeniu psory Vinca dopełnia leczenie miejscowego cuchnącego kołtuna [Farrington], [Nash].
• Vinca dobrze działa po: Psorinum — W bardzo brudnym, nawracającym wyprysku; gdy ogólna zmarzliwość i cuchnący zapach słabną, Vinca kończy leczenie żrących zmian skóry głowy [Nash], [Clarke].
• Po Vinca dobrze działa: Mezereum — Jeśli po początkowym osuszeniu zmian przez Vinca pojawią się grube strupy przypominające hełm i pieczenie pod strupami [Farrington].
• Porównaj: Tellurium — Pęknięcia za uszami o zapachu rybnej solanki; Vinca cechują silniej zaznaczony kołtun, żrący wysięk i odrastanie białych włosów [Clarke].
• Porównaj: Petroleum — Zimowe pęknięcia; słabszy odór i mniej nasilony kołtun; Vinca przy żrącym, cuchnącym wysięku [Farrington].
• Środki antidotujące (miejscowe pogorszenia): Chłodne powietrze, łagodne emolienty nietworzące okluzji; unikać szczelnej okluzji i środków tłumiących objawy, które nasilają świąd (postępowanie klasyczne) [Clarke], [Boericke].
• Leki pokrewne miazmatycznie: Thuja przy sykotycznych rozrostach, jeśli współwystępują brodawki lub mięczak zakaźny; Vinca obejmuje zespół żrących zmian skóry głowy [Kent].
• Leki pomocnicze u dzieci: Calc-carb., Nat-m. jako wsparcie konstytucyjne, gdy tło stanowią zaburzenia wzrastania, zmarzliwość lub pogorszenia pod wpływem słonej wody; Vinca pozostaje lekiem miejscowo-ogólnym przy żrącym, cuchnącym wysięku [Boericke], [Boger].

• Crusta lactea / eczema capitis z cuchnącym, żrącym wysiękiem, zlepionymi włosami, łatwym krwawieniem, świądem < noc/ciepło i odrastaniem białych włosów → Vinc. jako lek pierwszego wyboru; utrzymywać skórę głowy w chłodzie, włosy krótko przycięte, unikać okluzji [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Za uszami sączące pęknięcia, których wydzielina uszkadza naskórek szyi w gorących pomieszczeniach → Vinc.; jeśli zapach przypomina rybną solankę, a zmiany są obrączkowate, porównać Tellur. [Clarke], [Farrington].
• Moczenie mimowolne (pierwsza faza snu) u dziecka z wypryskiem — zwłaszcza z żrącym lub cuchnącym moczem — często ustępuje wraz z poprawą stanu skóry głowy pod wpływem Vinc. (lek pokrewny: Viola tricolor, jeśli dominuje objaw charakterystyczny ze strony moczu) [Clarke], [Phatak], [Boericke].
• Dawkowanie (klasyczne): 3x–6x lub 6C–12C w miejscowych zmianach skóry głowy, przy starannej higienie; 30C raz w tygodniu lub co kilka dni, gdy dominują związek skóra głowy–układ moczowy i modalności. Wydłużać odstępy w miarę zmniejszania się odoru, żrącego charakteru wydzieliny i nocnego świądu [Boericke], [Clarke].
• Pielęgnacja: Preferować mycie chłodną lub letnią wodą we wcześniejszej części dnia; unikać gorących kąpieli przed snem; stosować lekką pościel; przepuszczające powietrze, niedrażniące opatrunki stosować tylko w razie potrzeby (postępowanie odpowiada modalnościom) [Clarke].

Krótkie obserwacje kliniczne

• Niemowlę: Grube strupy mleczne, mysi odór, włosy zlepione w powrozy, krwawienie przy drapaniu — Vinc. 6C t.i.d.; strupy rozluźniły się, a zapach zniknął w ciągu tygodnia [Clarke].
• Dziecko: Moczenie nocne (pierwsza faza snu) z sączeniem za uszami — Vinc. 12C co wieczór; epizody moczenia ustały w miarę wysychania sączących zmian za uszami [Boericke].
• Osoba w wieku dojrzewania: Ogniska wyłysienia po wyprysku; odrastanie białych włosów — Vinc. 30C raz w tygodniu jako lek interkurencyjny; włosy nadal odrastały przy utrzymywaniu skóry głowy w chłodzie i z dostępem powietrza [Allen], [Clarke].

Umysł

• Umysł; drażliwość; z powodu świądu; dzieci — marudzenie z nocnym drapaniem; poprawa w miarę wysychania skóry głowy [Clarke].
• Umysł; niepokój ruchowy; noc; dzieci — pociera głową o poduszkę aż do krwawienia [Hering].
• Umysł; zakłopotanie; z powodu odrażającego zapachu — wpływ odoru na kontakty społeczne [Clarke], [Tyler].
• Umysł; wrażliwość; na ciepło; ciepłe pomieszczenie pogarsza — nastrój pogarsza się przy rozgrzaniu głowy [Clarke].
• Umysł; niechęć; do dotykania; głowy — tkliwość związana ze strupami sklejającymi włosy [Allen].
• Umysł; pocieszanie; poprawa — uspokaja się pod wpływem pocieszania lub chłodnego powietrza [Tyler].

Głowa i owłosiona skóra głowy

• Głowa; wykwity; owłosiona skóra głowy; wilgotne; cuchnące; powodujące nadżerki; krwawiące przy drapaniu — klasyczny obraz zmian na skórze głowy w obrazie Vinca [Hering], [Clarke].
• Włosy; kołtunienie; sklejone (plica) — włosy sklejone wydzieliną w sznury [Clarke], [Boericke].
• Włosy; nowe włosy; odrastają białe (po łysieniu) — odrastanie białych włosów jako objaw charakterystyczny [Allen], [Clarke].
• Głowa; świąd; noc; ciepło łóżka; pogorszenie — charakterystyczna zależność od temperatury i pory doby [Hering].
• Głowa; mycie; gorącą wodą; pogarsza — ponowne nasilenie świądu i sączenia [Boericke].
• Głowa; odkrywanie; poprawa — chce mieć chłodną głowę [Clarke].
• Głowa; ból; owłosiona skóra głowy; obolałość; czesanie; pogorszenie — tkliwość towarzysząca strupom [Allen].

Uszy (okolica zauszna)

• Uszy; za uszami; wykwity; wilgotne; popękane; drażniąca wydzielina — fałdy skóry z nadżerkami sączą, a wydzielina powoduje dalsze nadżerki [Hering], [Boericke].
• Uszy; za uszami; świąd; noc; łóżko; ciepło; pogorszenie — nocne zaostrzenie zmian za uszami [Clarke].
• Uszy; wydzielina; cuchnąca; ze zmian wypryskowych — wyraźny odór [Clarke].
• Uszy; krwawienie; wskutek drapania; z błahych przyczyn — łatwo dochodzi do krwawienia [Hering].

Nos i twarz

• Nos; krwawienie z nosa; z błahej przyczyny; dzieci — typ blady i delikatny [Clarke].
• Nozdrza; bolesność; strupy; dzieci z wypryskiem — rozszerzanie się zmian z drażniącą wydzieliną [Allen].
• Twarz; wykwity; na granicy owłosienia; wilgotne; powodujące nadżerki — szerzenie się zmian ze skóry głowy [Clarke].
• Wargi i usta; kąciki; popękane; sączące — wtórne nadżerki [Clarke].
• Twarz; gorąco; ciepłe pomieszczenie; pogorszenie — świąd i zaczerwienienie nasilają się w pomieszczeniach [Clarke].

Układ moczowy

• Mocz; mimowolne oddawanie; noc; dzieci (w pierwszej fazie snu) — kluczowy objaw współwystępujący, wskazujący na lek [Boericke], [Phatak].
• Mocz; cuchnący; powodujący nadżerki — wywołuje pieczenie skóry u wrażliwych dzieci [Clarke].
• Sen; moczenie nocne; z wykwitami na skórze głowy — związek objawów skórnych głowy z objawami moczowymi [Clarke].

Skóra / objawy ogólne

• Skóra; wydzieliny; drażniące; powodujące nadżerki — główna cecha charakterystyczna [Hering].
• Skóra; zapach; odrażający; z wykwitów na skórze głowy — „mysi” zapach [Clarke].
• Skóra; krwawienie; wskutek drapania; łatwe — podrażnienie rozszerza się [Hering].
• Skóra; ciepło; łóżka; pogarsza — pogorszenie ogólne [Clarke].
• Skóra; mycie; gorącą wodą; pogarsza — ponowne nasilenie sączenia i świądu [Boericke].

Sen

• Sen; zaburzony; przez świąd głowy; w nocy — pociera głowę, płacze, odkrywa się [Hering], [Clarke].
• Sen; pozycja; głowa odkryta; pragnie — potrzeba związana z odczuwaniem temperatury [Clarke].
• Sen; pierwsza faza snu; moczenie nocne — współwystępujący objaw ze strony układu moczowego [Boericke].
• Sen; lepszy; chłodne pomieszczenie — bezpośrednia modalność [Clarke].

Objawy ogólne

• Objawy ogólne; głowa; odkrywanie; poprawa — ochłodzenie głowy przynosi ulgę [Clarke].
• Objawy ogólne; wełniana odzież; pogorszenie — nieprzewiewne okrycie nasila wilgotność zmian [Boericke].
• Objawy ogólne; świeże powietrze; poprawa — mniej gorąca, mniej odoru [Clarke].
• Objawy ogólne; noc; pogarsza — nocne maksimum nasilenia świądu w rytmie dobowym [Hering].

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879–91): wilgotne zmiany na skórze głowy z drażniącą wydzieliną, łatwe krwawienie, zmiany za uszami, modalności związane z nocą i ciepłem; potwierdzenia kliniczne.
T. F. Allen — Handbook of Materia Medica and Homeopathic Therapeutics (1892): kołtun na głowie, odrastanie białych włosów, dodatkowe uwagi dotyczące błon śluzowych.
John Henry Clarke — A Dictionary of Practical Materia Medica (c. 1900): obraz zmian na skórze głowy w Vinca, odór, związek z moczeniem mimowolnym, modalności, uwagi ostrzegawcze dotyczące postępowania.
William Boericke — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica (1901): wskazania w crusta lactea, wzmianka o moczeniu mimowolnym, wskazówki dotyczące higieny i temperatury.
E. A. Farrington — Clinical Materia Medica (lata 90. XIX w.): porównania różnicujące — Mez., Graph., Viola tricolor, Tellurium; praktyczne różnicowanie leków.
C. M. Boger — Synoptic Key of the Materia Medica (początek XX w.): synteza objawów ogólnych i modalności (chłodne powietrze, ciepło łóżka, drażniący charakter wydzielin).
S. R. Phatak — Concise Repertory of Homeopathic Medicines (XX w.): rubryki dotyczące moczenia mimowolnego, moczenie w pierwszej fazie snu, drażniący mocz.
E. B. Nash — Leaders in Homeopathic Therapeutics (1899): porównania dotyczące psory i Psorinum oraz skłonności do nawrotów w odniesieniu do stanów wypryskowych.
James Tyler Kent — Lectures on Homeopathic Materia Medica (1905): zabarwienie miazmatyczne (psoryczne/sykotyczne) i różnice konstytucyjne wykorzystywane przy omawianiu relacji między lekami.
Margaret L. Tyler — Homeopathic Drug Pictures (początek XX w.): obrazy z obserwacji przy łóżku chorego; uwagi dotyczące społecznych i behawioralnych aspektów odoru oraz temperamentu dziecka.
Richard Hughes — A Manual of Pharmacodynamics (koniec XIX w.): korelacje patofizjologiczne dotyczące drażniących wydzielin i powierzchownego nieżytu.
Carroll Dunham — Lectures on Materia Medica (lata 70. XIX w.): ogólne zasady przywoływane w odniesieniu do zewnętrznego ujawniania się objawów w przeciwieństwie do ich tłumienia w postępowaniu w chorobach skóry.