• Wątroba – zwłaszcza przewlekłe zaburzenia jej czynności o skąpych objawach
• Żeński układ rozrodczy – skurcze macicy, nieregularne miesiączki
• Układ pokarmowy – zaparcia, wzdęcia brzucha
• Układ nerwowy – tłumienie emocji, skrywany żal
• Lewa strona ciała – najważniejsze modalności często dotyczą lewej strony

• Ucisk lub mocne bandażowanie
• Odpoczynek i leżenie na prawym boku
• Ciepło
• Powolny ruch
• Odbijanie i oddawanie gazów
• Rozluźnienie uciskającej odzieży

• Leżenie na lewym boku
• Tłumienie emocji
• Najmniejszy sprzeciw lub nagana
• Hałas, zwłaszcza nagły lub ostry
• Mleko (zwłaszcza w dolegliwościach trawiennych)
• Wieczór i noc

Osoby odpowiadające obrazowi Magnesia muriatica są głęboko wrażliwe, a zarazem introwertyczne i powściągliwe; cierpią z powodu tłumionych emocji, zwłaszcza nieprzeżytej żałoby i zaniedbania emocjonalnego [Kent]. Mają silne poczucie obowiązku i moralności, lecz tłumią w sobie konflikty emocjonalne, aby uniknąć konfrontacji. Ich drażliwość często nie ujawnia się na zewnątrz — przeżywają ją jako napięcie, urazę i poczucie winy. [Clarke] odnotowuje skłonność do unikania kłótni i „cierpienia w milczeniu”. Łatwo zbiera im się na płacz, ale powstrzymują łzy, co prowadzi do objawów psychosomatycznych.

Dominującym motywem jest nadmierne poczucie odpowiedzialności i izolacja emocjonalna — częste u dzieci z rodzin rozbitych lub dysfunkcyjnych. Są nieśmiałe i łatwo je urazić; czują się niekochane i niegodne miłości. Mogą pragnąć samotności lub nadmiernie przywiązywać się do opiekunów bądź partnerów.

Bóle głowy wskutek wysiłku umysłowego, tłumionego żalu lub podczas miesiączki. Często lewostronne, tępe, uciskające lub odczuwane jako uderzenia młota. Głowa wydaje się zbyt ciężka, by ją unieść. Ból promieniuje do oczu lub w dół szyi. Pogorszenie podczas leżenia na lewym boku, poprawa pod wpływem ucisku oraz po oddaniu stolca lub moczu. Wrażliwość skóry głowy. Zawroty głowy podczas chodzenia lub po posiłkach.

Ciężkość i pieczenie oczu po czytaniu. Uczucie ziaren piasku pod powiekami. Lewe oko często zajęte silniej. Zmęczenie oczu z napięciem nerwowym. Skłonność do jęczmieni lub przewlekłego zapalenia brzegów powiek wskutek zaburzeń hormonalnych lub żalu.

Dzwonienie, brzęczenie lub pulsowanie w uszach — nasilające się pod wpływem pobudzenia emocjonalnego. Osłabienie słuchu w stanie emocjonalnego wycofania. Ból ucha u dzieci z zaparciami i skrywanym żalem. Ucisk w uchu, jak gdyby było zatkane.

Niedrożność nosa w nocy, zwłaszcza po lewej stronie. Suchy nieżyt nosa z gęstą, żółtą wydzieliną. Kichanie ze skurczami brzucha. Wrażliwość na zapachy. Krwawienie z nosa podczas wysiłku lub miesiączki.

Cera blada lub ziemista, twarz często o wymizerowanym wyrazie. Cienie pod oczami, zwłaszcza u osób wyczerpanych emocjonalnie. Drgania lub drżenie mięśni twarzy. Wargi suche, popękane lub owrzodziałe. Napięcie i ból lewego policzka lub lewej strony szczęki.

Suchość w jamie ustnej, nasilająca się w nocy lub podczas miesiączki. Rano gorzki lub metaliczny smak. Język pokryty żółtawym lub brudnobiałym nalotem. Bolesne owrzodzenia na języku lub wewnętrznej powierzchni policzków. Wrażliwość na gorące pokarmy i napoje. Mowa z wahaniem w stanie napięcia emocjonalnego.

Ból zębów z uczuciem gorąca twarzy i dolegliwościami żołądkowymi. Pogorszenie podczas żucia, po mleku i w nocy. Wrażenie, że zęby są rozchwiane lub wydłużone. Dziąsła łatwo krwawią; u starszych pacjentów cofają się. Zgrzytanie zębami u dzieci z dolegliwościami trawiennymi lub tłumionym gniewem.

Suchość i uczucie zaciskania w gardle, zwłaszcza po cichym płaczu lub powstrzymywaniu emocji. Przewlekłe zapalenie gardła u osób zamkniętych emocjonalnie. Uczucie kuli w gardle przy próbie powstrzymania płaczu. Powiększone węzły chłonne pod żuchwą, zwłaszcza po lewej stronie.

Osłabione trawienie z nudnościami, wzdęciami i niechęcią do mleka. Ból po jedzeniu, z uciskiem i napięciem w całym nadbrzuszu. Wymioty śluzem lub gorzką treścią. Apetyt zmienny — w jednej chwili wilczy głód, w następnej całkowity brak apetytu. Ciężkość w żołądku po najmniejszej ilości pokarmu. Poprawa po odbijaniu lub oddaniu gazów. Skłonność do owrzodzeń żołądka o skąpych objawach.

Nadmierne gazy, rozdęcie brzucha i zaparcia należą do objawów charakterystycznych. Brzuch wydaje się napięty, obolały lub „zawiązany w supeł”. Bóle skurczowe i kłujące, często lewostronne. Poprawa pod wpływem ucisku i podczas leżenia na prawym boku. Wątroba powiększona, tkliwa, o osłabionej czynności — często bez wyraźnego stanu zapalnego. Wskazany przy zwyrodnieniu wątroby o skąpych objawach, zwłaszcza u kobiet tłumiących emocje.

Częste parcie na mocz, nasilające się w nocy. Mocz skąpy, ciemny i mętny. Kłujący ból pęcherza podczas miesiączki. Dolegliwości ze strony układu moczowego mogą towarzyszyć zaburzeniom czynności wątroby. Moczenie mimowolne u dzieci tłumiących emocje. Ucisk w pęcherzu, jak gdyby miał pęknąć, lecz mocz oddawany jest tylko kroplami.

Zaparcia z bezskutecznym parciem i bólami skurczowymi. Stolec kruszy się lub jest oddawany z trudnością mimo miękkiej konsystencji. Wrażenie, że odbytnica jest porażona lub nie reaguje. Hemoroidy z kłującym bólem, nasilającym się w nocy. Stolec cuchnący, ciemny, trudny do wydalenia. Objawom ze strony odbytnicy często towarzyszy tłumienie emocji.

Impotencja przy tłumieniu ekspresji emocjonalnej lub seksualnej. Polucje z dużym zmęczeniem. Uczucie zimna narządów płciowych. Rzeżączka w wywiadzie z utrzymującymi się objawami ze strony wątroby. Niechęć do kontaktów seksualnych wskutek tłumionego poczucia winy lub żalu.

Niezastąpiony przy skurczach macicy, nieregularnych miesiączkach i cierpieniu w milczeniu. Miesiączki opóźnione, skąpe lub bolesne — z towarzyszącymi zaparciami i smutkiem. Macica powiększona lub przemieszczona. Upławy gęste, białe i obfite. Dolegliwości po utracie dziecka lub wskutek zaniedbania emocjonalnego. Bóle przypominające porodowe, łagodniejące podczas leżenia na prawym boku. Ból piersi przed miesiączką. Nawracające poronienia w wywiadzie, zwłaszcza około trzeciego miesiąca. [Boericke]

Oddech krótki, płytki, często ze wzdychaniem. Oddychanie astmatyczne u dzieci z dolegliwościami trawiennymi. Duszność podczas leżenia na lewym boku lub w nocy. Uczucie zaciskania o charakterze histerycznym. Lęk prowadzi do wstrzymywania oddechu lub hiperwentylacji.

Kołatanie serca z osłabieniem i drżeniem. Uczucie zimna w klatce piersiowej. Tętno nieregularne, słabe lub z przerwami. Tłumienie emocji wywołuje uczucie napięcia w okolicy serca i zaburzenia jego rytmu. Obawa, że serce się zatrzyma w stanie przytłoczenia emocjami.

Uczucie zaciskania i ucisku w okolicy mostka. Ból kłujący lub promieniujący do lewej piersi bądź pachy. Oddychanie płytkie, ze wzdychaniem — odzwierciedlające tłumiony żal. Bóle klatki piersiowej wskutek przekrwienia wątroby. Kołatanie serca w nocy lub podczas leżenia na lewym boku.

Ból między łopatkami przy chorobach wątroby lub macicy. Pobolewanie okolicy lędźwiowej podczas miesiączki. Ból okolicy krzyżowej z zaparciami. Sztywność szyjnego odcinka kręgosłupa wskutek przewlekłego zamartwiania się. Ból lewej łopatki, szczególnie nasilony podczas ruchu.

Drżenie, osłabienie lub uczucie zimna kończyn. Bolesne kurcze łydek w nocy. Drętwienie lub mrowienie palców lewej ręki bądź lewej stopy. Zmęczenie kończyn dolnych przy zaburzeniach wątroby. Palce rąk zimne, zwłaszcza pod wpływem napięcia emocjonalnego. Paznokcie łamliwe lub bruzdowane.

Skóra sucha, swędząca i skłonna do pękania — zwłaszcza za uszami lub w fałdach skórnych. Wyprysk z zajęciem wątroby. Opryszczka lub pęcherzyki wokół ust bądź narządów płciowych. Pogorszenie po mleku, wskutek tłumienia emocji i podczas miesiączki.

Sen nie przynosi wypoczynku, zakłócają go marzenia senne i niepokój ruchowy. Wczesne budzenie się z niemożnością ponownego zaśnięcia. Senność w dzień, zwłaszcza po posiłkach. Częste wzdychanie lub jęczenie podczas snu. Zrywania kończyn.

Sny o stracie, porzuceniu, tonięciu lub byciu ściganym. Żywe i silnie nacechowane emocjonalnie — mogą odzwierciedlać żal lub skrywane poczucie winy. Dzieci śnią, że się zgubiły lub że umiera ich matka. [Hering]

Uczucie chłodu wieczorem lub w nocy. Uderzenia gorąca z drżeniem. Poty nieprzynoszące ulgi. Stany podgorączkowe wskutek przekrwienia wątroby. Pogorszenie w nocy i wskutek tłumienia emocji.

Zmarzliwość nawet w ciepłych pomieszczeniach. Zimne kończyny przy gorącej twarzy. Obfite poty nocne, zwłaszcza na klatce piersiowej i szyi. Pot cuchnący, barwiący bieliznę na żółto. Poprawa po odkryciu się.

Wyraźna niechęć do mleka, które nasila dolegliwości trawienne i skórne. Ochota na słodycze, owoce i słone potrawy. Pragnienie zimnych napojów, które jednak mogą wywoływać skurcze. Apetyt zmienny. Dolegliwości nasilają się po przejedzeniu.

Obraz Magnesia muriatica charakteryzuje skrywany ból emocjonalny, często głęboko ukryty i nieznajdujący ujścia. Dolegliwości fizyczne rozwijają się skrycie, są przewlekłe i postępujące — zwłaszcza w obrębie wątroby, macicy i jelit. Dominują objawy lewostronne. Pacjent odczuwa poprawę pod wpływem ucisku, odpoczynku i ciepła oraz gdy nikt nie zakłóca mu spokoju. Lek odpowiadający obrazowi żalu przeżywanego w sobie, kobiecego cierpienia i cichej rezygnacji.

• Lycopodium – Również dolegliwości wątrobowe i zaparcia; większa dominacja i skupienie na własnym „ja”, podczas gdy Mag-m. jest bardziej ustępliwy i introwertyczny
• Sepia – Podobne dolegliwości żeńskiego układu rozrodczego, lecz Sepia jest bardziej obojętna i drażliwa; Mag-m. bardziej płaczliwy i wrażliwy
• Natrum muriaticum – Tłumiony żal i niechęć do pocieszania; Nat-m. bardziej zamknięty w sobie i intelektualny; u Mag-m. wyraźniejsze dolegliwości trawienne i maciczne
• Pulsatilla – Łagodność i płaczliwość; u Mag-m. jednak silniejsza skłonność do przeżywania emocji w sobie i wyraźniejsze zajęcie wątroby
• Alumina – Zaparcia z bezskutecznym parciem, lecz u Alumina większe splątanie, suchość i wyraźniejsze objawy neurologiczne

• Leki uzupełniające: Natrum muriaticum, Sepia, Lycopodium
• Antidota: Pulsatilla, Nux vomica
• Dobrze działa po: Ignatia, Pulsatilla
• Dobrze działa przed: Sulphur, Sepia

• Doskonały przy zaparciach u osób wycofanych emocjonalnie
• Ważny lek przy zaburzeniach czynności wątroby o skąpych objawach, zwłaszcza z objawami lewostronnymi
• Przydatny u kobiet z tłumionym żalem i nieregularnymi miesiączkami
• Należy o nim pamiętać u dzieci rozwiedzionych rodziców z dolegliwościami somatycznymi
• Niechęć do mleka jest istotnym objawem charakterystycznym, zwłaszcza w dolegliwościach trawiennych lub skórnych

Umysł

• Dolegliwości wskutek żalu
• Skrytość, introwersja
• Płacz mimowolny
• Lęk przed samotnością

Żołądek & brzuch

• Niechęć do mleka
• Ból, nadbrzusze, uciskający
• Zaparcia, bezskuteczne parcie
• Wątroba, przekrwienie, bezbolesne

Żeńskie narządy płciowe

• Miesiączki, nieregularne, bolesne
• Wypadanie macicy
• Upławy, gęste, białe

Kończyny

• Bolesne kurcze, łydki, noc
• Drętwienie, lewa ręka
• Drżenie, przyczyna emocjonalna

Skóra

• Sucha, popękana
• Wyprysk, związany z wątrobą
• Opryszczka, tłumiony żal

Objawy ogólne

• Dolegliwości lewostronne
• Pogorszenie podczas leżenia na lewym boku
• Poprawa pod wpływem ucisku i ciepła

Samuel Hahnemann – Chronic Diseases: Podstawy obrazu soli magnezu pochodzące z obserwacji klinicznych i prób lekowych

C. Hering – Guiding Symptoms: Szczegółowe objawy brzuszne, maciczne i psychiczne

James Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Podkreślenie tłumienia emocji oraz powinowactwa do wątroby i macicy

William Boericke – Materia Medica: Zwięzłe wskazania kliniczne, zwłaszcza dotyczące zaparć i miesiączek

John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Rozbudowane opisy objawów kobiecych, trawiennych i psychicznych

Farrington – Clinical Materia Medica: Różnicowanie Mag-m. z Sepia, Nat-m. i Lycopodium