Ledum działa najgłębiej na stawy, zwłaszcza drobne stawy, wywołując stan zapalny, sztywność i ból. Wykazuje wyraźne działanie na skórę i rany kłute, szczególnie powstałe wskutek ukąszeń owadów, ugryzień zwierząt i użądleń. Wpływa na układ nerwowy, wywołując stan z uczuciem zimna i objawami porażennymi, z drętwieniem lub zimnem poszczególnych części ciała. Lek oddziałuje również na tkankę łączną, zwłaszcza w związku z urazami, stłuczeniami i dną moczanową. Ważnymi obszarami jego działania są oczy, szczególnie w kontekście urazów, oraz stopy, z charakterystycznym pogorszeniem przy stąpaniu lub staniu. Godny uwagi jest także jego wpływ na krew, zwłaszcza przy skłonności do stanów septycznych lub podbiegnięć krwawych.

• Zimne okłady
• Odpoczynek
• Pozycja leżąca
• Moczenie zajętych części ciała w zimnej wodzie
• Uniesienie kończyn

• Ciepło, zwłaszcza ciepło łóżka
• Noc
• Ruch
• Dotyk
• Alkohol
• Urazy, obrażenia lub rany kłute
• Stłumienie wydzielin lub wykwitów skórnych

Pacjent o obrazie Ledum bywa melancholijny, wycofany i obojętny na kontakty towarzyskie. Może wykazywać skłonność do podejrzliwości, małomówności i otępienia umysłowego. W stanach większego pobudzenia pojawia się drażliwość, zwłaszcza gdy ktoś zakłóca mu spokój lub gdy ból się nasila. Cierpienie fizyczne zdaje się przytłaczać psychikę. Hering odnotowuje szczególną apatię i spowolnienie, zwłaszcza po urazach lub podczas epizodów reumatycznych. Allen opisuje niepokój z kołataniem serca, szczególnie nocą, oraz ogólną ociężałość umysłową lub obojętność wobec otoczenia. Lek odpowiada osobom, które unikają ciepła, ludzi i hałasu, szukając chłodnego, spokojnego otoczenia.

Tępe, uciskające bóle głowy występują głównie w okolicy czoła i skroni, często z uczuciem ciężkości. Zawroty głowy mogą pojawiać się przy wstawaniu z łóżka lub szybkim obracaniu głowy. Kent wymienia ten lek przy przewlekłych bólach głowy po urazach, zwłaszcza owłosionej skóry głowy. Skóra głowy może być wrażliwa na dotyk, a w głowie występuje uczucie przekrwienia. Ból czoła może promieniować do oczu, ze światłowstrętem lub uczuciem stłuczenia. Głowa często wydaje się gorąca, podczas gdy ciało jest zimne.

Przydatny przy podbitym oku lub podbiegnięciach krwawych wokół oczodołu, zwłaszcza po tępym urazie. Po urazie występują obrzęk powiek i wylew podspojówkowy. Po uderzeniu widzenie może być osłabione lub zamglone. Łzawienie jest skąpe, lecz łzy wywołują pieczenie. Clarke podaje, że Ledum może zapobiegać zakażeniu po urazach oka. Bóle przeszywające lub uciskające mogą promieniować z oczodołu do skroni. Wyraźna jest pourazowa bolesność gałki ocznej jak po stłuczeniu.

Szumy uszne z przytępieniem słuchu. Kłujące bóle biegnące zza ucha w głąb głowy. Niekiedy przydatny w zapaleniu ucha po stłumieniu wykwitów lub chorób skóry. Dźwięki wydają się odległe lub rozbrzmiewają echem. W uszach lub za nimi może występować uczucie zimna.

Krwawienia z nosa mogą występować nocą, zwłaszcza u osób starszych lub ze skłonnością do przekrwienia. Nos może być obrzęknięty i siny po uderzeniu. Po narażeniu na zimny wiatr mogą pojawić się suchość i bolesność przewodów nosowych.

Cera blada lub sinawa. Twarz może być obrzęknięta i wyglądać jak po stłuczeniu. Trądzik lub wykwity krostkowe, zwłaszcza u młodych osób z osłabionym krążeniem. Skóra może być zimna w dotyku, nawet gdy twarz jest gorąca. Po ukąszeniach, użądleniach lub uderzeniach twarz może puchnąć, z bólem łagodzonym przez zimne okłady.

Suchość jamy ustnej i warg, często z pragnieniem zimnej wody. Może występować metaliczny lub gorzki smak. Na wewnętrznej powierzchni policzków lub warg mogą tworzyć się bolesne pęcherzyki. Zęby mogą być wrażliwe na zimne powietrze lub wodę. Ślina jest skąpa, lecz lepka.

Ból zębów przy nagryzaniu, zwłaszcza podczas jedzenia ciepłych potraw. Ból zęba łagodnieje po zimnych napojach i nasila się nocą. Bolesność korzeni zębów. Clarke odnotowuje stosowanie leku w przetokach zębowych lub ropniach ze skąpą wydzieliną i żądlącym bólem.

Uczucie otarcia i drapania w gardle, nasilające się przy przełykaniu. Wrażenie, jakby w gardle tkwiła drzazga. Pogorszenie po ciepłych napojach. Ból promieniuje do uszu. Migdałki mogą być obrzęknięte, o sinawym zabarwieniu. Ból gardła po narażeniu na zimną, wilgotną pogodę.

Utrata apetytu z pragnieniem zimnej wody. Nudności po jedzeniu lub rano. Wymioty żółcią lub śluzem. Ucisk w nadbrzuszu, jak od kamienia. Ochota na zimne potrawy i napoje. Kent podkreśla niechęć do ciepłych potraw i pogorszenie po alkoholu.

Bóle tnące lub kłujące, zwłaszcza po lewej stronie. Uczucie zimna wewnątrz brzucha. Wzdęcie z odbijaniem i oddawaniem gazów. Bolesność jak po stłuczeniu po uderzeniach w brzuch. Zaparcie z uczuciem pełności i rozdęcia.

Częste parcie na mocz, często z oddawaniem go w małej ilości. Pieczenie podczas oddawania moczu i po nim. Mocz może być ciemny lub zawierać osad. Zatrzymanie moczu po narażeniu na zimno. Mimowolne oddawanie moczu podczas snu. Kropelkowe wyciekanie moczu u osób starszych.

Zaparcie z bezskutecznym parciem. Guzki krwawnicze blade, wypadające, ze skąpym krwawieniem. Pieczenie i żądlący ból po stolcu. Biegunka z cuchnącym, wodnistym stolcem i uczuciem wyczerpania. Świąd odbytu nasilający się pod wpływem ciepła.

Obrzęk i bolesność jąder po stłuczeniu. Osłabiony popęd płciowy. Bolesne erekcje. Lek stosowano w zapaleniu jąder w następstwie świnki lub stłumienia wydzielin. Prącie może wydawać się zimne lub zdrętwiałe.

Miesiączki opóźnione i skąpe, z marznięciem. Ból jajników wskutek zimna lub stłuczenia. Lek stosowano w pourazowych bólach miednicy. Cuchnące upławy ze świądem, nasilające się pod wpływem ciepła. Brodawki sutkowe mogą pękać i ulegać owrzodzeniu podczas karmienia piersią.

Duszność przy wysiłku lub po wejściu po schodach. Poprawa na zimnym powietrzu. Ucisk w poprzek klatki piersiowej. Kłujący ból pod żebrami. Wdech nasila objawy ze strony klatki piersiowej. Poprawa podczas spokojnego leżenia.

Kołatanie serca nocą z niepokojem ruchowym. Tętno może być wolne lub niemiarowe. Żądlący ból w okolicy serca, nasilający się przy wysiłku. Uczucie zimna w klatce piersiowej i lewej kończynie górnej. Lek stosowany w przypadkach reumatycznego zapalenia wsierdzia z marznięciem i sztywnością.

Ból klatki piersiowej jak po stłuczeniu, zwłaszcza po urazach. Kaszel ze skąpym odkrztuszaniem, nasilający się przy ruchu. Uczucie zimna w klatce piersiowej lub okolicy mostka. Uczucie ucisku utrudniającego oddychanie, z żądlącymi doznaniami bólowymi. Lek stosowano w przewlekłym zapaleniu oskrzeli u osób starszych, szczególnie gdy występuje marznięcie.

Sztywność karku i górnej części pleców, nasilająca się przy ruchu. Uczucie stłuczenia w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Uczucie zimna wzdłuż kręgosłupa. Przydatny w bólach pleców po urazie lub nadmiernym wysiłku. Ból kości krzyżowej promieniujący do bioder.

Objawy z tego obszaru są charakterystyczne dla Ledum. Obrzęk, sztywność i ból drobnych stawów, zwłaszcza stawów skokowych, stóp i palców rąk. Ból zaczyna się w stopach i szerzy ku górze. Pogorszenie pod wpływem ciepła łóżka i ruchu. Poprawa po zimnych okładach i odpoczynku. Rany kłute, ukąszenia i użądlenia często dotyczą właśnie kończyn. Dolegliwości reumatyczne zmieniają lokalizację, lecz są silniejsze w kończynach dolnych. Stawy skokowe bolą jak po stłuczeniu lub skręceniu. Odmroziny z purpurowym zabarwieniem. Zimno stóp z drętwieniem.

Rany kłute oraz miejsca po ukąszeniach owadów i użądleniach stają się sinawe, obrzęknięte i bolesne. Poprawa pod wpływem zimna, pogorszenie pod wpływem ciepła. Skóra jest blada, zimna i marmurkowata. Skłonność do podbiegnięć krwawych, zwłaszcza po niewielkim urazie. Czyraki gromadne i czyraki z twardym środkiem i skąpym ropieniem. Owrzodzenia z purpurowymi brzegami. Wykwity po stłumieniu wydzielin.

Niespokojny sen z marzeniami sennymi o walce lub byciu ściganym. Sen nie przynosi wypoczynku. Pogorszenie samopoczucia po przebudzeniu. Późne zasypianie z powodu dolegliwości fizycznych.

Sny o przemocy, morderstwie lub byciu ściganym. Motywy osamotnienia i niebezpieczeństwa. Mogą pojawiać się sny o zwierzętach lub mroźnym otoczeniu.

Dominuje marznięcie. Zimno kończyn z gorącem twarzy. Naprzemienne zimno i gorąco. Niewysoka gorączka z bólem stawów lub po ukąszeniach owadów.

Dreszcze wieczorem lub po położeniu się. Pot głównie na twarzy i klatce piersiowej. Zimny pot we wstrząsie lub po urazie. Pogorszenie pod wpływem ciepła.

Pragnienie zimnych napojów. Niechęć do ciepłych potraw. Pogorszenie po alkoholu. Pragnienie bez apetytu.

Wyraźne marznięcie. Pogorszenie pod wpływem ciepła, zwłaszcza ciepła łóżka. Poprawa po zimnych okładach. Skłonność do siniaków i krwawień. Lek odpowiada urazom, ukąszeniom i dolegliwościom stawowym. Modalności są przeciwne niż w obrazie Arnica. Dolegliwości szerzą się ku górze. Osłabienie po stłumieniu objawów lub urazie.

• Arnica montana – Również stosowana przy urazach, lecz Ledum lepiej odpowiada ranom kłutym i dolegliwościom łagodniejącym pod wpływem zimna. W obrazie Arnica występuje pogorszenie pod wpływem dotyku i ucisku.
• Hypericum perforatum – Także przy ranach kłutych, zwłaszcza z bólem nerwowym. Ledum bardziej odpowiada stanom z zimnem, zapaleniem i dolegliwościami dnawymi.
• Rhus toxicodendron – Przy bólach stawów, lecz w obrazie Rhus-t występuje poprawa pod wpływem ruchu, a w obrazie Ledum – pogorszenie.
• Apis mellifica – Przy użądleniach i ukąszeniach, lecz obraz Apis cechują gorąco i obrzęk, a Ledum – zimno i sinawe zabarwienie.
• Bryonia alba – Bóle stawów nasilające się przy ruchu, lecz w obrazie Bryonia poprawę przynoszą ucisk i ciepło, w przeciwieństwie do Ledum.

• Leki komplementarne: Hypericum, Arnica, Apis
• Antidota: Camphor, Belladonna
• Leki niezgodne: Rhus tox. (często niezgodny w stanach ostrych)
• Dobrze działa po: Arnica, Rhus tox.
• Dobrze działa przed: Sulphur (w przypadkach skórnych)

Ledum jest lekiem pierwszego wyboru przy ukąszeniach owadów, ugryzieniach zwierząt i ranach kłutych, zwłaszcza gdy ból łagodnieje pod wpływem zimna, a zajęta część ciała jest obrzęknięta i sinawa. Zapobiega tężcowi przy ranach kłutych i powinno być stosowane natychmiast po urazie. Jest nieocenione przy podbitym oku, wstrząśnieniu mózgu i stłuczeniach, zwłaszcza gdy skóra jest zimna i ma zmienione zabarwienie. W dnie moczanowej, szczególnie gdy zaczyna się w stopach i szerzy ku górze, Ledum często prowadzi do wyleczenia. Odpowiada także przewlekłym bólom stawów, odmrozinom i dolegliwościom reumatycznym, które nasilają się pod wpływem ciepła, a łagodnieją pod wpływem zimna. O Ledum należy myśleć wszędzie tam, gdzie występuje ból jak po stłuczeniu z uczuciem zimna oraz skąpe wydzieliny.

W ostrych urazach, takich jak ukąszenia, użądlenia i rany kłute, Ledum najlepiej podawać w potencji 30C lub 200C, początkowo często powtarzając dawki (co godzinę lub dwie), a następnie wydłużając odstępy w miarę poprawy. W przewlekłych dolegliwościach reumatycznych lub dnawych można stosować potencje 200C do 1M, często raz dziennie lub raz w tygodniu, zależnie od sił życiowych pacjenta. W przypadkach urazowych lek można podawać po Arnica lub Hypericum bądź naprzemiennie z nimi, zależnie od zajętych tkanek. U wrażliwych pacjentów korzystne mogą być niższe potencje, takie jak 6C lub 12C, zwłaszcza w długotrwałych dolegliwościach stawowych.

Umysł

• Obojętność wobec towarzystwa
• Dolegliwości wskutek tłumionego gniewu

Głowa

• Ból głowy po urazie
• Skóra głowy bolesna przy dotyku

Oczy

• Podbite oko
• Podbiegnięcia krwawe wokół oczu wskutek urazu

Kończyny

• Dna moczanowa zaczynająca się w stopach
• Zapalenie drobnych stawów
• Ból stawu skokowego, pogorszenie przy ruchu, poprawa pod wpływem zimna

Skóra

• Rany kłute
• Ukąszenia owadów
• Odmroziny
• Podbiegnięcia krwawe po niewielkim urazie

Objawy ogólne

• Poprawa po zimnych okładach
• Pogorszenie pod wpływem ciepła
• Urazy, rany kłute

Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotna próba lekowa
F. Allen – Encyclopaedia of Pure Materia Medica: Obszerny opis objawów z prób lekowych
Hering – Guiding Symptoms: Szczegółowe potwierdzenia kliniczne i potwierdzenia w przypadkach przewlekłych
John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Porównania i objawy charakterystyczne
T. Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Obraz psychiczny i zastosowanie objawów charakterystycznych
Boericke – Pocket Manual: Zastosowania terapeutyczne i relacje między lekami