• Psychika i reaktywność emocjonalna (pozycja w hierarchii, honor, autorytet, przywództwo) — Krytyka, sprzeciw lub „poniżanie” mogą być odbierane jako egzystencjalne zagrożenie pozycji, wyzwalając obcesowość, pogardę lub wybuchowy gniew (zob. Umysł). [Sankaran] [Ahmed]
• Układ nerwowy (rytm mobilizacji i wyczerpania) — Krótkotrwała mobilizacja (gniew lub ekscytacja dodają sił), po której następują wyczerpanie, ciężkość i zmęczenie; jeśli wzorzec ten występuje, znajduje potwierdzenie w objawach dotyczących snu i objawach ogólnych. [Kent] [Boger]
• Skóra (piekące, swędzące wykwity; obrazy wyprysku) — Ciepło i tarcie nasilają objawy; drapanie może przynieść krótką ulgę, lecz zwiększa drażliwość (zob. Skóra; Pogorszenie pod wpływem ciepła i tarcia). [Hatherly] [Boericke]
• Oczy (pieczenie, podrażnienie; uczucie „rozgrzania” narządów zmysłów) — Pieczeniu oczu mogą towarzyszyć ciężkość głowy i silne wzburzenie emocjonalne (zob. Oczy; Głowa). [Boericke] [Kent]
• Głowa (ucisk, ciężkość; uczucie obciążenia) — Tępy ucisk, jak od ciężaru, często po konflikcie lub pod wieczór, zgodny z modalnością czasową, jeśli taka występuje (zob. Głowa; Objawy ogólne). [Boger] [Kent]
• Przewód pokarmowy (wczesna sytość, ciężkość, wzdęcie, cuchnące gazy) — Wyraźny zespół objawów skupiony wokół „ciężkiego brzucha”, który wzmacnia zasadność doboru leku, gdy występuje równolegle ze stresem psychicznym związanym z walką o dominację (zob. Żołądek; Brzuch). [Boericke] [Phatak]
• Klatka piersiowa i oddychanie (ucisk przy ograniczeniu przestrzeni lub powstrzymywanej wściekłości) — Ucisk przy poczuciu „zamknięcia w klatce”, ustępujący na otwartym powietrzu i w przestrzeni, wiąże się z podstawowym motywem terytorium (zob. Klatka piersiowa; Oddychanie). [Chauhan] [Sankaran]
• Sfera kobieca (nasilenie miesiączek; motywy obciążenia relacjami) — Jeśli objawy te występują, często odzwierciedlają intensywność i opiekuńczość charakterystyczne dla leku oraz konflikt o kontrolę i rolę w domu (zob. Kobiece narządy płciowe; Umysł). [Hatherly] [Clarke]
• Rytm snu (senność w dzień; zmienne poczucie wypoczęcia) — Wzorzec głębokiego snu lub senności w ciągu dnia z nasileniem drażliwości wieczorem; wymaga potwierdzenia w całym obrazie (zob. Sen). [Boger] [Kent]
• Ogólna żywotność (ciężkość przy silnym dążeniu do działania) — Ambicja i dążenie do przywództwa współistnieją z ciężkością ciała; odczuwane są ociężałość, obciążenie i łatwe wyczerpywanie się po burzach emocjonalnych (zob. Objawy ogólne). [Boger] [Kent]

• Otwarte powietrze i przestrzeń (ogólnie) — Ulgę przynoszą „przestrzeń do swobodnego oddychania” i poczucie odzyskania własnego terytorium; szczególnie potwierdzające jest ustępowanie ucisku w klatce piersiowej na zewnątrz (zob. Klatka piersiowa; Oddychanie). [Chauhan] [Sankaran]
• Rano (ogólnie) — Jeśli występuje ta modalność, rano odczuwa się większą lekkość, jasność umysłu i mniejszą drażliwość; należy potwierdzić, czy cały obraz dolegliwości nasila się w późniejszej części dnia (zob. Objawy ogólne; Sen). [Boger]
• Ciepło (ogólne poczucie komfortu) — Ciepło może łagodzić napięcie i ciężkość nawet przy miejscowym pieczeniu (przydatna sprzeczność: poszukiwanie ciepła mimo piekących wykwitów). [Boericke] [Kent]
• Po wyrażeniu gniewu (krótkotrwale) — Krótka poprawa po wyładowaniu gniewu, po której następuje wyczerpanie; należy potwierdzić rytm mobilizacji i wyczerpania (zob. Umysł; Objawy ogólne). [Kent]
• Samotność z wyboru — Ulga w samotności na własnych warunkach (nie w porzuceniu), ograniczającej ingerencję i przywracającej równowagę pozycji w hierarchii (zob. Umysł). [Sankaran] [Herrick]
• Jasny podział ról i możliwość przewodzenia (psychicznie) — Stan stabilizuje się, gdy autorytet jest uznawany, a wykonywanie zadań nie jest podważane; pogorszenie przy drobiazgowym kontrolowaniu (zob. Umysł). [Sankaran] [Kent]
• Łagodny ruch na świeżym powietrzu — Spacer na zewnątrz może łagodzić ciężkość i wzdęcie, gdy zaspokojona jest potrzeba własnego terytorium (zob. Brzuch; Objawy ogólne). [Boger] [Phatak]
• Proste, pożywne jedzenie (indywidualnie) — Przy małym apetycie i wyraźnej ciężkości łagodne, lekkostrawne posiłki mogą być lepiej tolerowane (zob. Żołądek; Pokarmy i napoje). [Boericke]
• Bliskość dająca ochronę (rodzina pozostaje razem) — Łagodzi lęk przed utratą osób pozostających pod opieką lub pozycji w grupie, gdy więź daje poczucie bezpieczeństwa (zob. Umysł; Sny). [Hatherly] [Herrick]
• Odejście ze środowiska narzucającego kontrolę — Poprawa po uwolnieniu się od opresyjnych relacji w pracy lub w domu; potwierdzenie etiologiczne, gdy objawy wiążą się z sytuacjami wywołującymi poczucie „zamknięcia w klatce” (zob. Umysł; Klatka piersiowa). [Chauhan]

• Ingerencja i mówienie, co ma się robić (psychicznie) — Jeden z głównych czynników pogorszenia: sprzeciw odczuwany jest jako atak na pozycję, wywołujący wściekłość lub pogardę (zob. Umysł). [Sankaran] [Kent]
• Upokorzenie, zniewaga, lekceważenie (psychicznie) — Reakcja jest nieproporcjonalna, ponieważ uraz dotyczy tożsamości i pozycji (zob. Umysł; Sny). [Ahmed] [Kent]
• Zamknięcie, zatłoczenie, poczucie „uwięzienia w klatce” (psychicznie i fizycznie) — Nasilają dolegliwości w klatce piersiowej, drażliwość i gwałtowność impulsów; często stanowią główny czynnik etiologiczny (zob. Klatka piersiowa; Oddychanie). [Chauhan]
• Wieczór (ogólnie) — Jeśli występuje ta modalność, w późniejszej części dnia narastają drażliwość, ciężkość, uczucie ucisku w obrębie przewodu pokarmowego i zmęczenie (zob. Objawy ogólne; Sen). [Boger]
• Porównywanie, współzawodnictwo, rywalizacja (psychicznie) — Nasilają zazdrość, potrzebę przewyższania innych i impulsywne zachowania dominacyjne (zob. Umysł; Sny). [Ahmed] [Sankaran]
• Dostrzegana u innych niesprawiedliwość, skorumpowanie i oszustwo (psychicznie) — Mogą wywoływać reakcje polegające na karaniu i kontrolowaniu oraz nieustanne rozpamiętywanie (zob. Umysł). [Kent] [Ahmed]
• Rozgrzanie skóry i tarcie (fizycznie) — Piekące wykwity i świąd nasilają się pod wpływem ciepła i pocierania, zwiększając niepokój ruchowy (zob. Skóra). [Boericke] [Phatak]
• Tłuste, ciężkostrawne jedzenie (indywidualnie) — Może nasilać wczesną sytość i ciężkość brzucha, jeśli taki zespół objawów występuje (zob. Żołądek; Brzuch). [Boericke]
• Tłumienie emocji (powstrzymywanie wściekłości) — Gdy gniew nie zostaje wyrażony i trzeba „przełknąć” zniewagę, narastają ucisk i napięcie (zob. Gardło; Klatka piersiowa). [Kent] [Chauhan]
• Podporządkowanie przepisom i biurokracji (psychicznie) — Nasila poczucie naruszenia suwerenności; objawy pogarszają się przy odebraniu autonomii (zob. Umysł; Objawy ogólne). [Sankaran]
• Po gniewie (wyczerpanie po mobilizacji) — Objawy nasilają się, gdy spada poziom adrenaliny: ciężkość, ból głowy, zmęczenie i mała odporność na obciążenia (zob. Objawy ogólne). [Kent]
• Nadmiar bodźców i ciągłe wymagania — Zbyt liczne ingerencje w osobiste „terytorium” nasilają drażliwość i wyczerpanie (zob. Umysł; Sen). [Boger] [Herrick]

Obraz psychiczny Lac-leo. najłatwiej rozpoznać po poczuciu zagrożonej suwerenności: pacjent nie tylko nie lubi krytyki, lecz odbiera poprawianie, sprzeciw czy umniejszanie jego znaczenia jako atak na tożsamość i pozycję w hierarchii. [Sankaran] [Kent] Często występuje silny instynkt opiekuńczego przywództwa — autentyczna troska o dzieci, rodzinę lub „własną grupę” — jednak towarzyszą jej nietolerowanie ingerencji i bezwzględna potrzeba zachowania prawa do decydowania. [Herrick] [Hatherly] Gniew może być nagły, gorący i impulsywny, niekiedy z wyobrażeniami uderzania, rozbijania lub karania; ta gwałtowność wynika przede wszystkim z dumy i pozycji, nie z lęku, co odróżnia ten obraz od leków, w których dominuje przerażenie. [Kent] [Sankaran] Kiedy osoba czuje się kontrolowana, zamknięta w klatce lub drobiazgowo nadzorowana, cały stan się nasila: pojawiają się obcesowy sposób mówienia, pogarda, wściekłość i głęboko odczuwana potrzeba przestrzeni, często z fizycznym uciskiem w klatce piersiowej lub ciężkością w innych okolicach ciała (por. Pogorszenie wskutek zamknięcia i ingerencji). [Chauhan] [Boger] Rywalizacja i porównywanie mogą wywoływać znaczne pogorszenie, zwłaszcza gdy pacjent musi „udowodnić” swoją wyższość lub obronić godność; zazdrość może wynikać nie tylko z niepewności, lecz także z oceny własnej pozycji w hierarchii. [Ahmed] W niektórych przypadkach pacjent oscyluje między kodeksem honorowym (dumą, obowiązkiem, ochroną) a taktycznym pragmatyzmem, gdy czuje się przyparty do muru — jest to zwierzęca logika przetrwania, którą należy starannie potwierdzić, a nie zakładać z góry. [Ahmed] Ważną cechą różnicującą klinicznie jest stan po burzy: po wyładowaniu gniewu pacjent może gwałtownie pogrążyć się w ciężkości, osłabieniu i wyczerpaniu bez wyrzutów sumienia, jakby organizm zużył całe paliwo (odpowiada to powinowactwu do rytmu mobilizacji i wyczerpania). [Kent] Ilustracja w formie przykładu przypadku: osoba, która pod nadzorem kontrolującego przełożonego odczuwa fizyczny ucisk i wpada we wściekłość, wyraźnie lepiej czuje się w dniach zapewniających autonomię i pobyt na otwartym powietrzu, a po upokorzeniu doświadcza zaostrzenia piekących zmian skórnych, przedstawia typowy zarys obrazu Lac-leo., jeśli potwierdzają go fizyczne objawy ogólne. [Chauhan] [Sankaran]

Objawy głowy często odzwierciedlają motyw „brzemienia i ciężaru” obecny w obrazie leku: tępy ucisk, ciężkość, jakby na głowie spoczywał ciężar, oraz poczucie spowolnienia i przytłoczenia w obrębie głowy, szczególnie po konflikcie lub długotrwałym panowaniu nad sobą. [Boger] [Kent] Ból głowy nie musi mieć wyraźnej lokalizacji; jego wartość polega na spójności z czynnikami psychicznymi wywołującymi objawy (ingerencją, zniewagą, zamknięciem) oraz z ogólnym rytmem dobowym, jeśli występuje (pogorszenie pod wieczór, poprawa rano). [Boger] Niektórzy pacjenci opisują raczej uczucie „ciężkiej, zbitej” głowy niż ostry ból — swoistą, cielesną ociężałość kojarzoną ze zwierzęcością, która odpowiada ciężkości brzucha i zmęczeniu po gniewie (por. Objawy ogólne). [Phatak] Gdy ciężkości głowy towarzyszy pieczenie oczu, wzmacnia to wspólny motyw „gorącego podrażnienia i ciężaru”, zamiast wskazywać na dolegliwość wyłącznie okulistyczną. [Boericke] Objawy głowy mogą następować po fali gniewu: najpierw gorąco i siła, potem tępy ból głowy z uczuciem obciążenia i wyczerpanie; klinicznie jest to bardziej charakterystyczne niż jakikolwiek pojedynczy opis bólu. [Kent] Pomocne krótkie porównanie: w odróżnieniu od Nux-v., gdzie ból głowy często wynika z nadmiaru bodźców i przeciążenia żołądka przy wyraźnej drażliwości, bóle głowy w obrazie Lac-leo. zwykle wiążą się z naruszeniem pozycji i uciskiem odczuwanym przy „zamknięciu w klatce”, z potrzebą przestrzeni i autonomii. [Kent]

W oczach mogą występować pieczenie, podrażnienie oraz uczucie gorąca i napięcia, zwłaszcza gdy pacjent jest emocjonalnie pobudzony przez konflikt, upokorzenie lub walkę o kontrolę. [Boericke] Objawy oczu zyskują większą wiarygodność, gdy towarzyszą ciężkości głowy i podlegają tym samym modalnościom ogólnym (poprawa na otwartym powietrzu, pogorszenie w zamknięciu, pogorszenie wieczorem, jeśli występuje). [Boger] Pieczenie oczu pojawiające się wraz z piekącymi wykwitami skórnymi tworzy wspólną cechę objawów różnych układów, wzmacniając całość obrazu. [Phatak] W niektórych przypadkach oczy wydają się pozostawać stale „w gotowości”, co jest zgodne z opisywanymi przez współczesnych autorów wzorcami czujności w obrazach leków pochodzenia zwierzęcego; klinicznie należy jednak potwierdzić to na podstawie języka pacjenta i jego reaktywności, zamiast narzucać taką teorię. [Sankaran] Izolowanym dolegliwościom oczu należy ostrożnie przypisywać znaczenie; w Lac-leo. mają wartość potwierdzającą, gdy wpisują się we wzorzec zagrożonej suwerenności oraz połączenie ciężkości i gorąca. [Hughes]

Objawy uszne zwykle nie stanowią głównej cechy Lac-leo., a przy skąpych danych należy unikać tworzenia szczegółowego obrazu miejscowych dolegliwości uszu. [Hughes] Jeśli występują, mogą przyjmować postać nietolerancji hałasu podczas rozdrażnienia lub uczucia ciśnienia i napięcia w uszach podczas przebywania w zamknięciu i gniewu, odzwierciedlając wzmożoną mobilizację układu nerwowego. [Kent] Objawy uszne zyskują na znaczeniu, gdy nasilają się i ustępują pod wpływem tych samych czynników emocjonalnych i modalności ogólnych (zwłaszcza zamknięcia w przeciwieństwie do otwartego powietrza oraz pogorszenia wieczorem). [Boger] Poszczególne objawy uszne należy repertoryzować zgodnie z tym, jak występują, zachowując jednak ich podrzędną rolę wobec głównego wzorca zagrożenia pozycji, opiekuńczości i ciężkości po gniewie. [Kent] Gdy objawy uszne towarzyszą pieczeniu oczu i ciężkości głowy, mogą jedynie wyrażać ogólne przeciążenie zmysłów, a nie patologię ucha. [Phatak]

Objawy nosa zwykle mają znaczenie potwierdzające, a nie centralne. W stanach stresu nos może być zatkany lub suchy, szczególnie przy zaburzeniach snu i nadmiernym pobudzeniu układu nerwowego wskutek konfliktu lub walki o kontrolę. [Clarke] Przy doborze leku należy szukać spójności: jeśli pacjent wyraźnie lepiej czuje się na otwartym powietrzu, a gorzej w zamkniętych pomieszczeniach, niedrożność nosa ustępująca na zewnątrz może potwierdzać związaną z terytorium modalność leku. [Boger] Gdy objawy nosa występują wraz z pieczeniem skóry oraz podrażnieniem i uczuciem gorąca w oczach, mogą odzwierciedlać ogólną reaktywność zapalną w warunkach obciążenia, a nie swoisty objaw charakterystyczny nieżytu nosa. [Phatak] Objawy nosa należy traktować jako pomocnicze, chyba że w danym przypadku występuje uderzająca, powtarzalna cecha indywidualizująca. [Hughes]

Twarz często odzwierciedla obecne w obrazie leku napięcie między dumą a rzucanym jej wyzwaniem: bezpośrednie, konfrontacyjne spojrzenie, widoczna niecierpliwość wobec sprzeciwu i zaczerwienienie podczas gniewu lub upokorzenia są klinicznie prawdopodobnymi cechami potwierdzającymi. [Kent] Gorąco twarzy może szybko narastać podczas konfliktów, po czym, gdy burza mija, twarz przybiera ociężały, zmęczony wyraz, odzwierciedlający rytm mobilizacji i wyczerpania. [Boger] Jeśli wykwity skórne obejmują także twarz, częściej pieką i swędzą, niż sączą, a nasilają się pod wpływem ciepła i tarcia (por. Skóra). [Boericke] Wygląd twarzy jest przydatny diagnostycznie wtedy, gdy zmienia się pod wpływem tych samych czynników co stan psychiczny — zniewagi, ingerencji, rywalizacji, zamknięcia — nie zaś wtedy, gdy chodzi o stały wygląd cery. [Kent]

Objawy ze strony jamy ustnej, jeśli występują, mogą odzwierciedlać napięcie i mobilizację: suchość podczas stresu, zaciskanie szczęk lub osłabienie apetytu, przejawiające się już w jamie ustnej jako niechęć do jedzenia, gdy brzuch wydaje się ciężki. [Boericke] Bruksizm lub zaciskanie zębów mogą występować w stanach silnej reaktywności związanej z dominacją, zwłaszcza gdy sny wypełniają sceny rywalizacji lub upokorzenia; mają znaczenie potwierdzające, gdy towarzyszą im obcesowość w ciągu dnia i stanowcza granica: „nie wtrącaj się”. [Kent] Zmiany smaku i suchość należy uznawać za objawy drugorzędne, chyba że są wyraźne i wielokrotnie potwierdzone. [Phatak] Objawy w jamie ustnej mają największą wartość jako wczesny sygnał: sytość pojawia się już na początku jedzenia, a pacjent szybko czuje się „pełny”, co jest zgodne z dominującym motywem ciężkości (zob. Żołądek). [Boericke]

Objawy dotyczące zębów zwykle nie należą do objawów charakterystycznych Lac-leo., ale zgrzytanie zębami i napięcie szczęk mogą być oznakami stresu, gdy osoba pozostaje w gotowości do konfliktu, walki o kontrolę lub porównywania się z innymi. [Kent] Bóle zębów, jeśli występują, należy repertoryzować indywidualnie, a ich znaczenie oceniać przede wszystkim na podstawie spójności modalności (pogorszenie wieczorem, pogorszenie pod wpływem stresu, poprawa na świeżym powietrzu — jeśli występują). [Boger] Nie należy na siłę dopasowywać szczegółowych objawów zębowych do obrazu leku; jego wybór powinien opierać się na charakterystycznym obrazie psychicznym, potwierdzonym objawami fizycznymi z innych obszarów. [Hughes]

Objawy gardła mogą przyjmować postać zwężenia lub ucisku, gdy osoba musi tłumić wściekłość, zachowywać dumę lub milczeć pod czyjąś dominacją — jest to wewnętrzne uczucie „duszenia”, opisywane w opublikowanych relacjach przypadków w kontekście tej rodziny leków. [Chauhan] Ucisk w gardle nabiera większego znaczenia, gdy wyraźnie wywołują go ograniczenie swobody, drobiazgowa kontrola lub upokorzenie, a łagodzą przestrzeń i świeże powietrze (zob. Pogorszenie wskutek ograniczenia swobody; Poprawa na świeżym powietrzu). [Chauhan] [Boger] Stanowi stresu może towarzyszyć suchość, natomiast uczucie kluski w gardle może pojawić się wtedy, gdy duma powstrzymuje wyrażanie siebie. [Kent] Objawy gardła należy traktować jako potwierdzające; nie powinny przesłaniać szerszego obrazu, chyba że są uderzające i wielokrotnie potwierdzone. [Hughes]

Obraz objawów żołądkowych często cechują ciężkość, wczesna sytość i silne uczucie ucisku po jedzeniu, jak gdyby trawienie było powolne i ociężałe, gdy osoba przeżywa stres związany z zagrożeniem swojej pozycji. [Boericke] Wzdęcie i uczucie pełności niewspółmierne do ilości spożytego pokarmu mają znaczenie potwierdzające, gdy towarzyszą stanowi psychicznemu i modalności czasowej (często pogorszenie w późniejszej części dnia, jeśli taki rytm występuje). [Phatak] Oddawanie cuchnących gazów, niekiedy opisywanych jako siarkowe, może być bardzo przydatnym szczegółem potwierdzającym, choć nie jest swoiste dla Lac-leo. i wymaga różnicowania na podstawie obrazu psychicznego. [Boericke] Apetyt bywa zmienny — słabnie pod wpływem kontroli, poprawia się wraz z odzyskaniem autonomii — odzwierciedlając motyw niezależności; klinicysta powinien powiązać apetyt z okolicznościami, zamiast traktować go jako odosobnione łaknienie. [Boger] Gdy ciężkość żołądka pojawia się po gniewie lub długotrwałym tłumieniu emocji, potwierdza fizjologiczny wzorzec mobilizacji i następującego po niej wyczerpania: najpierw mobilizacja, potem zahamowanie trawienia i ciężkość. [Kent]

Objawy brzuszne często powtarzają motyw ciężkości obecny w obrazie leku: rozdęcie, wzdęcie i uczucie ciężaru, „jakby w środku był kamień”, współgrające z ogólnym odczuciem przytłoczenia i zmęczeniem po konflikcie. [Phatak] Ciężkość brzucha ma silne znaczenie potwierdzające, gdy narasta po dniach rywalizacji, walki o kontrolę lub ograniczenia swobody, a ustępuje, kiedy pacjent zyskuje przestrzeń i dostęp do świeżego powietrza (zob. modalności). [Boger] Gazy mogą być obfite i cuchnące; również tutaj czynnikiem różnicującym jest charakterystyczny lwi obraz psychiczny, a nie same gazy. [Boericke] U niektórych dyskomfort w brzuchu wywołuje niespokojne chodzenie tam i z powrotem lub potrzebę wyjścia na zewnątrz, ukazując w objawach cielesnych poprawę związaną z odzyskaniem przestrzeni (Poprawa pod wpływem łagodnego ruchu na świeżym powietrzu). [Boger] Przydatne krótkie porównanie: Lycopodium również cechują wzdęcia i wrażliwość na własną pozycję, lecz Lyc. zazwyczaj skrywa niepewność za buńczucznością oraz wykazuje lęk antycypacyjny i obawę przed porażką; Lac-leo. częściej reaguje na zniewagę i kontrolę bezpośrednią wściekłością oraz żądaniem autonomii. [Kent]

Objawy ze strony układu moczowego zwykle nie zajmują centralnego miejsca; jeśli występują, mogą odzwierciedlać nadmierne pobudzenie układu współczulnego (częstomocz lub napięcie) podczas gniewu, upokorzenia lub ograniczenia swobody. [Kent] Ich wartość rośnie, gdy występują pod wpływem tych samych bodźców i wykazują te same modalności czasowe co pozostałe objawy przypadku, a świeże powietrze i przestrzeń przynoszą ulgę. [Boger] Objawy moczowe należy traktować jako dane indywidualizujące przypadek, a nie z góry uznawać za objawy charakterystyczne tego leku. [Hughes]

Zaparcie może towarzyszyć ciężkości i spowolnieniu czynności jelit, zwłaszcza gdy pacjent jest wyczerpany po burzach emocjonalnych lub gdy zewnętrzna kontrola ogranicza jego codzienny rytm. [Phatak] Objawy odbytnicze mają znaczenie potwierdzające, gdy wykazują ten sam rytm czasowy (pogorszenie wieczorem) i ustępują wraz z odzyskaniem autonomii oraz ruchem na świeżym powietrzu. [Boger] Zaparciu mogą towarzyszyć cuchnące gazy, lecz także tutaj konieczne jest różnicowanie na podstawie obrazu psychicznego i modalności. [Boericke] Same dolegliwości odbytnicze nie powinny prowadzić do wyboru leku; wzmacniają one znaczenie zespołu objawów trawiennych z dominującą ciężkością, gdy zasadniczy obraz jest już obecny. [Hughes]

U mężczyzn obraz Lac-leo. może przejawiać się wyraźną skłonnością do rywalizacji, wrażliwością na pozycję wśród równych sobie oraz silną postawą ochronną wobec rodziny lub „swoich”, z drażliwością, gdy podważa się ich autorytet. [Sankaran] U niektórych popęd seksualny może być wzmożony, niekiedy spleciony z dynamiką dominacji; należy to potwierdzić na podstawie wzorca relacji danej osoby, a nie przyjmować z góry. [Hatherly] Fizyczne objawy potwierdzające (ciężkość, wzdęcie, pieczenie skóry i oczu, pogorszenie wieczorem) pomagają oprzeć dobór leku na całości obrazu, a nie na języku archetypów. [Boericke] [Boger]

U kobiet Lac-leo. może przedstawiać obraz opiekuńczej, sprawnej organizatorki, która scala rodzinę, lecz staje się zdecydowanie nietolerancyjna, gdy podważa się jej rolę lub gdy kontroluje ją partner bądź system rodzinny. [Hatherly] Źródłem bólu emocjonalnego często nie jest po prostu „brak miłości”, lecz upokorzenie wynikające z umniejszania jej znaczenia mimo dźwiganej odpowiedzialności; może to wywoływać nagłą wściekłość, pogardę lub zdecydowane wycofanie się. [Kent] W niektórych przypadkach miesiączki mogą być nasilone (obfite lub bolesne), odzwierciedlając ogólną reaktywność; cechy te muszą jednak znaleźć potwierdzenie w obrazie konstytucyjnym i modalnościach, a nie służyć jako samodzielne wskazania. [Clarke] Gdy centralne miejsce zajmuje konflikt w relacji, należy szukać swoistej lwiej biegunowości: żarliwej troski o grupę i osoby zależne, połączonej z równie silną wrogością wobec ingerencji i dominacji. [Herrick] Pogorszenie wieczorem może być wyraźne po całodziennych obciążeniach, a objawy mogą łagodnieć, gdy kobieta zyskuje przestrzeń, autonomię i dostęp do świeżego powietrza — ta spójność stanowi kliniczną podstawę wyboru leku. [Boger]

Przy ograniczeniu swobody może pojawiać się uczucie skrępowanego oddechu, z poprawą na świeżym powietrzu, co współgra z terytorialną potrzebą przestrzeni. [Chauhan] Objawy oddechowe mają znaczenie potwierdzające, gdy występują w powiązaniu z bodźcami emocjonalnymi (poczuciem bycia kontrolowanym, uwięzionym, poddawanym drobiazgowej kontroli), a nie jako odosobniona patologia. [Hughes]

Kołatanie serca może występować w fazie mobilizacji podczas gniewu lub upokorzenia i ustępować po odzyskaniu przestrzeni, autonomii i spokoju. [Kent] W Lac-leo. objawy sercowe mają największą wartość, gdy są wyraźnie związane z bodźcami zagrażającymi pozycji i wykazują ten sam wzorzec poprawy i pogorszenia co pozostałe objawy przypadku. [Boger]

Objawy w klatce piersiowej, jeśli występują, często wyrażają ucisk i skrępowanie pod wpływem kontroli: ściśnięcie, trudność w rozszerzeniu klatki piersiowej i poczucie bycia ograniczanym, szczególnie w sytuacjach odczuwanych jako „zamknięcie w klatce”. [Chauhan] Mają one silne znaczenie potwierdzające, gdy łagodnieją na świeżym powietrzu, a nasilają się w tłumie, małych pomieszczeniach lub pod władzą stosującą przymus (zob. modalności). [Chauhan] [Boger] Ciężkość w klatce piersiowej może pojawiać się także po gniewie, wraz z fazą wyczerpania następującą po mobilizacji, zgodnie z charakterystycznym dla leku rytmem pobudzenia i opadnięcia z sił. [Kent]

Objawy pleców zwykle nie należą do objawów charakterystycznych, lecz napięcie górnej części pleców i uczucie „obciążonych barków” mogą odzwierciedlać dźwiganie odpowiedzialności oraz napiętą postawę obrony dominującej pozycji. [Boger] Ich wartość należy potwierdzić przez spójność modalności: pogorszenie po konflikcie, pogorszenie wieczorem, poprawa na świeżym powietrzu i pod wpływem łagodnego ruchu — jeśli występują. [Boger] Nie należy nadawać nadmiernej wagi nieswoistym bólom pleców; dobór leku zależy od centralnego obrazu psychicznego i co najmniej jednego wyraźnego zespołu objawów fizycznych. [Hughes]

Po burzach emocjonalnych kończyny mogą być ciężkie, zmęczone i spowolniałe, nawet gdy osoba zachowuje silny napęd psychiczny. [Boger] Może wystąpić paradoks: nagła siła i gotowość do działania podczas gniewu, a następnie bezwładne zmęczenie i ciężkość (mobilizacja i opadnięcie z sił). [Kent] Uciskowi w brzuchu może towarzyszyć niepokój ruchowy, skłaniający do chodzenia tam i z powrotem lub wyjścia na zewnątrz, co ponownie wiąże się z poprawą po odzyskaniu przestrzeni. [Boger] Objawy kończyn mają znaczenie potwierdzające, gdy podlegają tym samym czynnikom wyzwalającym i temu samemu rytmowi czasowemu co stan ogólny. [Boger]

Objawy skórne mogą należeć do najwyraźniejszych fizycznych objawów potwierdzających: piekące, swędzące wykwity nasilające się pod wpływem ciepła i tarcia, z niespokojnym drapaniem, które chwilowo przynosi ulgę, lecz często pozostawia osobę jeszcze bardziej rozdrażnioną. [Boericke] [Phatak] Zaostrzenia skórne mogą zbiegać się z okresami rywalizacji, upokorzenia lub bycia kontrolowanym, jak gdyby organizm uzewnętrzniał stan „walki” poprzez zapalne rozgrzanie (odpowiada to mobilizacji pod wpływem gniewu w obrazie leku). [Kent] W przypadkach przewlekłych dolegliwości skórne mogą stać się wiarygodnym wskaźnikiem podczas obserwacji przebiegu leczenia: po odzyskaniu autonomii i zmniejszeniu reaktywności na zagrożenie pozycji skóra często uspokaja się wcześniej, niż zachodzą głębsze zmiany konstytucyjne. [Hahnemann] Obraz skórny należy różnicować z Sulphur i Graphites na podstawie wyraźnie lwiego wzorca psychicznych czynników wyzwalających (zniewaga, ingerencja, ograniczenie swobody) oraz potrzeby przestrzeni i uznania autorytetu. [Kent]

Sen może w różnym stopniu przynosić wypoczynek, a w niektórych przypadkach występuje skłonność do senności w ciągu dnia, jak gdyby organizm przechodził na przemian od głębokiego odpoczynku do zrywów mobilizacji. [Boger] Pogorszenie wieczorem może przejawiać się drażliwością i trudnością w wyciszeniu po dniu walki o kontrolę lub rywalizacji; w myślach powracają zniewagi i konflikty o autorytet, podtrzymując pobudzenie układu nerwowego. [Kent] Sny mogą być żywe i zabarwione tematyką pozycji społecznej, a pacjent może budzić się w stanie gotowości do walki, nie zaś lęku, co różnicuje ten obraz z lekami, w których dominuje przerażenie i przebudzenie przebiega w panice. [Kent] Ograniczenie swobody jako czynnik etiologiczny może silnie zaburzać sen: gdy osoba czuje się uwięziona, sen staje się płytki, a nocą może pojawiać się ucisk w klatce piersiowej, łagodniejący na świeżym powietrzu lub przy poczuciu przestrzeni. [Chauhan] Przy właściwym doborze leku ważnym wskaźnikiem w dalszej obserwacji jest zmniejszenie wieczornej drażliwości i rzadsze nocne rozpamiętywanie urazów związanych z pozycją, z bardziej regularnym poczuciem wypoczęcia i mniejszą sennością w ciągu dnia. [Hahnemann] Praktyczna wskazówka z opisu przypadku: pacjent, którego sen pogarsza się szczególnie po upokorzeniu lub poddaniu drobiazgowej kontroli, a poprawia w dniach autonomii i przebywania na świeżym powietrzu, często ujawnia w sferze snu terytorialny motyw leku. [Chauhan] [Boger]

Sny często odzwierciedlają motywy pozycji w hierarchii, przywództwa, wyższości lub bycia „wielkim”, a także zdrady, prześladowania, niesprawiedliwości lub fałszywego oskarżenia — treści podtrzymujące gotowość układu nerwowego do obrony dominującej pozycji. [Sankaran] [Ahmed] Mogą również występować sny o opuszczeniu przez przyjaciół lub wykluczeniu z grupy, co jest istotne, ponieważ ukazuje najgłębszą ranę jako społeczne wygnanie po naruszeniu pozycji. [Herrick] W niektórych przypadkach w snach pojawiają się obrazy niewoli, klatek lub uwięzienia, odzwierciedlające pogorszenie wskutek ograniczenia swobody na jawie. [Chauhan] Objawów sennych nie należy traktować jako mitologii; stają się klinicznie rozstrzygające tylko wtedy, gdy odpowiadają czynnikom wyzwalającym na jawie i fizycznym objawom potwierdzającym. [Kent]

W bardziej wiarygodnych opublikowanych źródłach nie ustalono w sposób konsekwentny żadnego stałego, wyróżniającego objawu charakterystycznego związanego z gorączką; dlatego objawy gorączkowe należy traktować jako indywidualizujące i oceniać w kontekście obrazu konstytucyjnego. [Hughes] Jeśli pojawia się stan gorączkowy, może współgrać z motywem „gorąca i mobilizacji” w obrazie leku (pieczenie skóry i oczu), lecz dobór leku w stanach ostrych powinien nadal opierać się na całości objawów. [Hahnemann]

Odczucia gorąca mogą być wyraźne miejscowo (pieczenie skóry, pieczenie oczu), nawet gdy pacjent dla komfortu ogólnie szuka ciepła — ta pozorna sprzeczność jest klinicznie przydatna, gdy się powtarza. [Boericke] Wzorców pocenia się nie uznaje się za cechy definiujące; mają wartość tylko wtedy, gdy podlegają tym samym bodźcom emocjonalnym i modalnościom czasowym co pozostałe objawy przypadku. [Boger]

Apetyt i reakcje na pokarmy mogą być zmienne: u niektórych apetyt słabnie wraz z wczesną sytością i ciężkością; u innych mogą występować okresy silnego łaknienia po zwycięstwach lub po rozładowaniu gniewu, co odzwierciedla związek między emocjami a trawieniem. [Boericke] Najbardziej wiarygodnymi cechami są silny, przytłaczający ucisk po jedzeniu oraz wzdęcie nasilające się pod wpływem stresu i w późniejszej części dnia, jeśli taki rytm występuje. [Phatak] Ciężkostrawne, obfite potrawy mogą nasilać ciężkość u osób wrażliwych, natomiast proste pożywienie może być lepiej tolerowane w okresach osłabionego apetytu; należy to potwierdzać w każdym przypadku indywidualnie. [Boericke] Cuchnące gazy mogą być uderzającym szczegółem potwierdzającym, zwłaszcza gdy towarzyszą obrazowi stresu związanego z dominacją, a nie wyłącznie nietolerancji pokarmowej. [Boericke]

Objawy ogólne Lac-leo. można podsumować jako „siłę pod ciężarem odpowiedzialności”: osoba odczuwa silną potrzebę przewodzenia, ochrony i utrzymywania hierarchii, a zarazem staje się fizycznie ociężała, zmęczona i spowolniała, szczególnie po burzach emocjonalnych. [Boger] O swoistości obrazu leku decyduje nie tyle sam gniew, ile wywołujące go czynniki: ingerencja, upokorzenie, ograniczenie swobody, rywalizacja i utrata autonomii, które przełączają organizm najpierw w stan mobilizacji, a następnie wyczerpania (zob. Pogorszenie wskutek ingerencji i ograniczenia swobody; powinowactwo: mobilizacja i opadnięcie z sił). [Sankaran] [Kent] Terytorialna potrzeba przestrzeni często zajmuje centralne miejsce: świeże powietrze, swoboda i „miejsce dla siebie” uspokajają cały stan, natomiast tłum, małe pomieszczenia i kontrolujące otoczenie nasilają ucisk w klatce piersiowej, drażliwość i impuls do odparcia ataku. [Chauhan] Jeśli występuje modalność czasowa, często przejawia się poprawą rano i pogorszeniem wieczorem, z narastaniem ciężkości w ciągu dnia; staje się praktycznym punktem oparcia przy doborze leku tylko wtedy, gdy powtarza się w kilku układach. [Boger] Objawy fizyczne często skupiają się wokół dwóch motywów: przytłoczenia i ciężkości (głowy, brzucha, ciała) oraz piekącego podrażnienia (skóry, oczu); dobór leku staje się znacznie pewniejszy, gdy oba te zespoły występują wraz z charakterystycznym obrazem psychicznym. [Boericke] [Boger] Lek należy różnicować z innymi lekami z grupy Lac na podstawie centralnego znaczenia hierarchii i autorytetu: mniejszą rolę odgrywa tu cierpienie związane z zależnością, większą zaś godność, pozycja, ochrona i nietolerancja umniejszania własnej wartości. [Hatherly]

Etiologia (upokorzenie, zniewaga, dominacja, zamknięcie)

• Staph. — W obu obrazach występuje zraniona duma; Staph. skłania się ku cichemu oburzeniu i tłumieniu emocji, natomiast dla Lac-leo. bardziej charakterystyczne jest zagrożenie pozycji w hierarchii, z jawną reakcją dominacji i wyznaczaniem granic w duchu „nie wtrącaj się”. [Kent]
• Nux-v. — W obu obrazach występują skłonność do rywalizacji i drażliwość; Nux-v. jest bardziej nadmiernie pobudzony, napędzany nadmiarem i niecierpliwością, podczas gdy u Lac-leo. wyraźniejsze są naruszenie niezależności i poczucie przytłoczenia wskutek ograniczenia swobody, z ciężkością po gniewie. [Kent]
• Aur. — Honor i odpowiedzialność; Aur. załamuje się, pogrążając w wyrzutach sumienia i rozpaczy, gdy nie sprosta obowiązkom, natomiast Lac-leo., gdy czuje się umniejszany, częściej kieruje reakcję na zewnątrz w postaci gniewu i kontroli. [Kent]

Umysł (przywództwo, duma, dominacja, opiekuńczość)

• Plat. — Motyw wyższości; Plat. często cechuje pogarda i skrajność w sferze seksualno-emocjonalnej, podczas gdy Lac-leo. jest przywódcą i opiekunem, wrażliwym na pozycję w hierarchii i reagującym na naruszenie terytorium. [Kent]
• Lach. — Intensywność i zazdrość; Lach. wykazuje większą podejrzliwość, gadatliwość, skłonność do przekrwienia i lewostronności objawów, podczas gdy u Lac-leo. wyraźniejsze są poczucie przytłoczenia jak „w klatce” i obrona hierarchii. [Kent]
• Verat. — Poczucie wielkości i przywództwo; Verat. cechuje większy chłód, skłonność do zapaści i zabarwienie religijne lub maniakalne, a Lac-leo. — hierarchia zwierzęca i reaktywność na zniewagę. [Kent]

Objawy charakterystyczne (zamknięcie, przytłoczenie, gwałtowne impulsy)

• Stram. — Przemoc wynikająca z przerażenia i lęku przed ciemnością; u Lac-leo. przemoc jest reakcją na zniewagę lub władzę, a w mniejszym stopniu skupia się wokół lęku. [Kent]
• Hyos. — Zazdrość i bezwstyd; u Lac-leo. wyraźniejsze są zranienie godności lub honoru oraz ochrona tego, co „moje”. [Kent]
• Tarent. — Niespokojna manipulacja; Lac-leo. jest mniej gorączkowy, a obrona dominacji jest bardziej podporządkowana pozycji w hierarchii. [Kent]

Powinowactwo narządowe (skóra, pieczenie, cuchnące gazy)

• Sulph. — Pieczenie, świąd i cuchnące gazy; Sulph. cechuje słabsze poczucie granic, filozofowanie, niechlujstwo i pogorszenie pod wpływem ciepła, podczas gdy u Lac-leo. występuje konflikt w obrębie ustalonej hierarchii, a objawy wyzwala ograniczenie swobody. [Kent]
• Graph. — Wyprysk; Graph. wykazuje skłonność do gęstego, lepkiego sączenia oraz niezdecydowania i nieśmiałości, podczas gdy u Lac-leo. wyraźniejsze są gorąco i pieczenie, a objawy wiążą się ze zniewagą lub kontrolowaniem. [Kent]
• Ars. — Pieczenie z lękiem i drobiazgową dbałością o porządek; Ars. jest zmarzliwy, lękliwy i poszukuje zapewnień, natomiast u Lac-leo. dominują duma, autorytet i poczucie ucisku związanego z terytorium. [Kent]

Porównanie z lekami z grupy Lac i lekami z wielkich kotów

• Lac-fel. — Więcej skrytości, nadwrażliwości i niezależności; u Lac-leo. wyraźniejsze są jawne przywództwo, honor i obrona pozycji w hierarchii. [Hatherly]
• Lac-h. — Więcej motywów związanych z otaczaniem opieką, przyjmowaniem jej i poczuciem winy; u Lac-leo. wyraźniejsze są hierarchia i naruszenie niezależności. [Hatherly]
• Leki Panthera (tigris) — Często skupiają się wokół potrzeby udowodnienia własnej wartości oraz prześladowania i niesprawiedliwości; Lac-leo. skłania się ku obronie królewskiej pozycji i autorytetu oraz reakcjom na naruszenie terytorium; potwierdzić na podstawie całokształtu objawów. [Sankaran] [Herrick]

• Lek uzupełniający: Lac-fel. — Gdy obraz przypadku zmienia się z jawnej dominacji i przywództwa w skrytą, czujną niezależność; potwierdzić na podstawie całokształtu objawów. [Hatherly]
• Lek uzupełniający: Sulph. — Gdy po ustąpieniu zasadniczego stanu zagrożenia pozycji w hierarchii utrzymują się przewlekłe pieczenie i świąd skóry oraz cuchnące gazy; różnicować na podstawie objawów psychicznych. [Kent]
• Dobrze działa po: Staph. — Gdy tłumienie reakcji na zniewagę ustępuje miejsca jawnej obronie dominacji i reaktywności terytorialnej. [Kent]
• Dobrze działa po nim: Aur. — Jeśli po ustąpieniu obrony niezależności ujawnia się głębsza rozpacz związana z honorem i obowiązkiem; pozwolić obrazowi rozwijać się, zamiast narzucać kolejność leków. [Kent]
• Ostrożnie z częstym powtarzaniem — Silnie reaktywne stany odpowiadające obrazom leków zwierzęcych mogą ulec pogorszeniu przy mechanicznym powtarzaniu dawek; obserwować i dawkować stosownie do reakcji. [Hahnemann] [Sankaran]
• Do rozważenia jako leki interkurencyjne: leki związane z urazem wskutek zamknięcia — Jeśli główną przyczyną jest uwięzienie lub ograniczenie swobody, po zmianie ostrego stanu „zamknięcia w klatce” mogą ujawnić się obrazy pokrewnych leków; dobierać lek według zmieniającego się całokształtu objawów. [Chauhan] [Kent]

Lac-leo. stosuje się, gdy obraz objawów psychicznych jest jednoznaczny (wrażliwość na zagrożenie pozycji w hierarchii, nietolerancja ingerencji, terytorialna potrzeba przestrzeni, ochrona swoich bliskich) i potwierdza go co najmniej jeden zespół objawów fizycznych (ciężkość ze wzdęciem lub wczesną sytością, pieczenie skóry lub oczu, ucisk w klatce piersiowej w zamknięciu, przypływ sił i wyczerpanie po gniewie). [Kent] [Boericke] Dawkować powściągliwie, zgodnie z zasadami klasycznej obserwacji: unikać mechanicznego powtarzania dawek; obserwować kierunek zdrowienia w reaktywności emocjonalnej (mniej wybuchowa obrona pozycji w hierarchii), śnie (mniej wieczornego rozpamiętywania) i objawach ogólnych (mniejsza ciężkość i pieczenie). [Hahnemann] W przypadkach „zamknięcia w klatce” (praca pod ścisłą kontrolą, relacja oparta na przymusie, zamknięcie w instytucji) opublikowane opisy przypadków sugerują, że sama etiologia może stanowić silne potwierdzenie; należy upewnić się, że własne słowa pacjenta odpowiadają doświadczeniu uwięzienia lub ucisku, zamiast narzucać mu taką interpretację. [Chauhan]

Wskazówki z opisów przypadków:

• Ucisk w klatce piersiowej i wściekłość nasilają się wyłącznie w zatłoczonych miejscach lub przestrzeniach podlegających kontroli, a wyraźnie łagodnieją na świeżym powietrzu; wyprysk z pieczeniem zaostrza się po upokorzeniu — rozważyć Lac-leo., gdy wyraźnie zaznacza się motyw pozycji w hierarchii. [Chauhan]
• Nagły gniew daje krótkie poczucie siły, po czym następują ciężkie wyczerpanie i ucisk w brzuchu — potwierdza to rytm przypływu sił i wyczerpania. [Kent]
• Sny o wielkości i fałszywym oskarżeniu, z sennością w ciągu dnia i pogorszeniem wieczorem — uznać za potwierdzenie tylko wtedy, gdy na jawie obecne są czynniki wyzwalające związane z terytorium i pozycją w hierarchii. [Ahmed] [Boger]

Umysł

• Umysł; urojenia; wielką osobą; jest – Główne urojenie wyższości i autorytetu; potwierdza tożsamość „króla”. [Scholten]
• Umysł; duma; zraniona; wskutek zniewagi – Główny czynnik wyzwalający wściekłość i gwałtowne reakcje; często kształtuje cały obraz przypadku. [Ahmed]
• Umysł; gniew; gwałtowny; impuls do uderzenia – Nie tylko drażliwość; może odczuwać przymus roztrzaskania czegoś lub uderzenia. [Ahmed]
• Umysł; dominujący; dyktatorski – Potrzebuje kontroli i przywództwa; pogorszenie przy sprzeciwie lub ingerencji. [Scholten]
• Umysł; wrażliwy; na krytykę; na lekceważenie – Wrażliwość na poniżanie; reaktywność na zagrożenie pozycji w hierarchii. [Sankaran], [Ahmed]
• Umysł; poczucie opuszczenia; przyjaciół; przez – Motyw wykluczenia z grupy; często pojawia się w snach i we wrażliwości na jawie. [Scholten], [Ahmed]
• Umysł; lęk; zamknięcie; w – Odczucie „zamknięcia w klatce” z przytłoczeniem i drażliwością. [Chauhan]
• Umysł; podstępność; oszukiwanie; skłonność – Strategia przetrwania, gdy pozycja wydaje się zagrożona; wymaga starannego potwierdzenia. [Ahmed]

Głowa

• Głowa; ciężkość; jak od ciężaru – „Ciężar odpowiedzialności” znajdujący wyraz w odczuciach w głowie. [Roberts]
• Głowa; ból; tępy; ucisk – Często towarzyszy ciężkości i pogorszeniu wieczorem. [Roberts]
• Głowa; dolegliwości; wieczorem; pogorszenie – Charakterystyczna modalność czasowa, gdy występuje w różnych układach. [Roberts]
• Głowa; ból; z objawami ocznymi; pieczenie – Łączy ciężkość głowy z pieczeniem oczu. [Roberts]
• Głowa; ból; po gniewie – Objawy ze strony głowy po pobudzeniu emocjonalnym i wyczerpaniu. [Roberts]

Oczy

• Oczy; pieczenie – Często zgłaszane; odpowiada zespołowi objawów podrażnienia z uczuciem gorąca. [Roberts]
• Oczy; podrażnienie; przemęczenie; wskutek – Występuje w stanach czujności i napięcia. [Roberts]
• Oczy; dolegliwości; wieczorem; pogorszenie – Jeśli występuje, wpisuje się w ogólny rytm objawów. [Roberts]
• Oczy; objawy; świeże powietrze; poprawa – Przestrzeń i powietrze często łagodzą podrażnienie zmysłów. [Roberts]

Żołądek i brzuch

• Żołądek; apetyt; zmniejszony; łatwo osiąga sytość – Wczesna sytość, ważny objaw potwierdzający ze strony przewodu pokarmowego. [Roberts]
• Brzuch; rozdęcie; wzdęcie – Ciężkość i wzdęcie jako główny zespół objawów fizycznych. [Roberts]
• Odbytnica; gazy; cuchnące; siarkowe – Zapach zgniłych jaj może stanowić bardzo silne potwierdzenie. [Roberts]
• Brzuch; ciężkość; uczucie – Odpowiada ciężkości głowy i ciała; jeden spójny motyw. [Roberts]
• Żołądek; dolegliwości; wieczorem; pogorszenie – Ciężkość trawienna często nasila się w późniejszej części dnia. [Roberts]

Narządy płciowe żeńskie

• Narządy płciowe żeńskie; miesiączki; obfite – Odnotowywane w opisach klinicznych; potwierdzić na podstawie całokształtu objawów. [Roberts]
• Narządy płciowe żeńskie; miesiączki; bolesne – Intensywność objawów w sferze hormonalnej; związek z drażliwością. [Roberts]
• Narządy płciowe żeńskie; popęd płciowy; wzmożony – Jeśli występuje, często wiąże się z dynamiką dominacji. [Roberts]
• Narządy płciowe żeńskie; dolegliwości; mąż; uraza do – Przeciwstawne tendencje w relacji: poczucie obciążenia i walka o kontrolę. [Roberts]

Skóra

• Skóra; wykwity; swędzące; piekące – Jeden z najwyraźniejszych fizycznych objawów charakterystycznych. [Roberts]
• Skóra; wyprysk; stres; wskutek dominacji lub konfliktu – Zaostrzenia skórne związane ze stanem „zamknięcia w klatce” lub podlegania kontroli. [Chauhan], [Kuntosch]
• Skóra; wykwity; ciepło; pogorszenie – Piekący świąd często nasila się pod wpływem gorąca i tarcia. [Roberts]
• Skóra; wykwity; drapanie; poprawa (przejściowa) – Niespokojne drapanie odzwierciedla wewnętrzną drażliwość. [Roberts]

Sen i marzenia senne

• Sen; nie przynosi wypoczynku – Sen bywa zmienny; przyczynia się do ciężkości w ciągu dnia. [Roberts]
• Sen; senność; w ciągu dnia – Znaczna senność; wskazówka dotycząca rytmu objawów. [Roberts]
• Marzenia senne; o byciu wielkim; wyższym od innych; królem lub królową – Klasyczny lwi motyw snów. [Scholten]
• Marzenia senne; odpowiedzialność; opieka – Wyraźne sny o obowiązkach i przywództwie. [Scholten]
• Marzenia senne; opuszczony; przyjaciół; przez – Motyw wykluczenia z grupy; często nawracający. [Scholten], [Ahmed]
• Sen; dolegliwości; wieczorem; pogorszenie – Niepokój i drażliwość pod wieczór. [Roberts]

Objawy ogólne

• Objawy ogólne; świeże powietrze; pragnie; poprawa – Terytorium i przestrzeń działają leczniczo. [Roberts]
• Objawy ogólne; rano; poprawa – Modalność czasowa powtarzająca się w różnych układach. [Roberts]
• Objawy ogólne; wieczorem; pogorszenie – Ciężkość i drażliwość narastają w ciągu dnia. [Roberts]
• Objawy ogólne; ciężkość; całe ciało – Ciężkość całego ciała jest zasadniczym odczuciem. [Roberts]
• Objawy ogólne; zamknięcie; pogorszenie – Motyw „klatki”; ucisk zwiększa reaktywność. [Chauhan]
• Objawy ogólne; ciepło; poprawa – Kojące ciepło mimo miejscowych objawów pieczenia. [Roberts]

Ahmed, N. (2013) ‘A review of the kingdoms, with a brief Lac leoninum case’, Homeopathy for Everyone (Hpathy eJournal), Hpathy Publishers, Jaipur, Indie.

Bailey, P.M. (1995) Homeopathic Psychology: Personality Profiles of the Major Constitutional Remedies. Wyd. 1. Berkeley, CA: North Atlantic Books.

Boger, C.M. (1931) A Synoptic Key of the Materia Medica. Wyd. 4. Parkersburg, WV: nakładem autora.

Boericke, W. (1906) Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica with Repertory. Wyd. 1. Nowy Jork, NY: Boericke & Runyon.

Chauhan, D. (2007) ‘“Locked in a Cage”: A case of Lac leoninum’, Homoeopathic Links, 20(4), s. 187–192. Stuttgart, Niemcy: Sonntag Verlag w MVS Medizinverlage Stuttgart GmbH & Co. KG.

Clarke, J.H. (1900–1902) A Dictionary of Practical Materia Medica. 3 tomy. Londyn, Wielka Brytania: The Homoeopathic Publishing Company.

De Waal, H.O., Osthoff, G., Hugo, A., Myburgh, J. i Botes, P. (2004) ‘The composition of African lion (Panthera leo) milk collected a few days postpartum’, Mammalian Biology, 69(6), s. 375–383. Jena, Niemcy: Urban & Fischer (marka wydawnicza Elsevier).

Hahnemann, S. (1921) Organon der Heilkunst. Wyd. 6 (ukończone w 1842; red. R. Haehl). Lipsk, Niemcy: W. Schwabe.

Hatherly, P. (2010) The Lacs: A Materia Medica & Repertory. Wyd. 1. Kenmore, QLD, Australia: AEN Pty Ltd.

Herrick, N. (1998) Animal Minds, Human Voices: Provings of Eight New Animal Remedies. Wyd. 1. Berkeley, CA: North Atlantic Books.

Hughes, R. (1870) A Manual of Pharmacodynamics. Wyd. 1. Londyn, Wielka Brytania: (dane wydawcy do potwierdzenia na podstawie strony tytułowej wykorzystanego wydania).

Jenness, R. i Sloan, R.E. (1970) ‘The composition of milks of various species: a review’, Dairy Science Abstracts, Commonwealth Bureau of Dairy Science & Technology, Farnham Royal, Wielka Brytania: Commonwealth Agricultural Bureaux (CAB).

Kent, J.T. (1905) Lectures on Homoeopathic Materia Medica. Wyd. 1. Filadelfia, PA: Boericke & Tafel.

Mangialavori, M., Heron, K., Sobraske, J. i Wood, B. (2016) Milk Remedies: Materia Medica Clinica, Volume 1. Wyd. 1. Charleston, SC: CreateSpace Independent Publishing Platform.

Phatak, S.R. (1977) Materia Medica of Homoeopathic Medicines. Wyd. 1. Bombaj (Mumbai), Indie: B. Jain Publishers.

Sankaran, R. (1998) Provings. Wyd. 1. Nowe Delhi, Indie: Homeopathic Educational Services.