• Tkanki włókniste i ścięgna — przykurcz, skrócenie, podciąganie; przewaga zginaczy; kończyny wydają się zbyt krótkie; zob. Kończyny/Plecy. [Hahnemann], [Allen], [Boericke].
• Okostna i kości — guzki, wyrośla kostne, rozdzierające bóle okostnowe; skłonność do próchnienia kości długich; zob. Plecy/Kończyny/Skóra. [Clarke], [Hering].
• Małe stawy (nadgarstki, palce rąk, stawy skokowe) — obrzęk dnawo-reumatyczny z silną wrażliwością na dotyk i ciepło; zesztywnienie; zob. Kończyny. [Boericke], [Farrington].
• Gardło i migdałki — ropowicze zapalenie migdałków i ropień okołomigdałkowy z pieczeniem, cuchnącym oddechem, gęstą śliną; niemożność przełykania; zob. Gardło/Jama ustna. [Clarke], [Allen].
• Gruczoły ślinowe i potowe — ślinotok oraz obfity, cuchnący pot przy najmniejszym ruchu; zob. Jama ustna/Objawy ogólne. [Hahnemann], [Clarke].
• Skóra i tkanka podskórna — stwardniałe węzły chłonne, czyraki, opieszale rozwijający się ropień, kanały przetokowe nad kośćmi; zob. Skóra. [Hering], [Boger].
• Przewód pokarmowy — dolegliwości żółciowe z zaparciem; stolce twarde, grudkowate; hemoroidy pod wpływem ciepła i siedzącego trybu życia; zob. Odbytnica/Brzuch. [Clarke], [Boericke].
• Układ moczowo-płciowy (obraz dnawo-sykotyczny) — piasek moczowy i moczany; naprzemienne dolegliwości stawowe i cewkowe, „reumatyzm rzeżączkowy”; zob. Układ moczowy/Kończyny. [Farrington], [Clarke].
• Układ nerwowy — rozdzierające bóle związane z zapaleniem nerwów, biegnące wzdłuż przykurczonych ścięgien; nadwrażliwość na dotyk; zob. Objawy ogólne. [Allen], [Hering].

• Zimne okłady na stawy i gardło; chłodne, świeże powietrze (gardło, bóle) — w przeciwieństwie do pogorszenia pod wpływem ciepła. [Clarke], [Boericke].
• Łagodny ruch bierny po przywyknięciu do niego (sztywność nieco ustępuje, choć pojawia się pot) — zob. Kończyny/Objawy ogólne. [Hering], [Boger].
• Rozluźnienie odzieży lub bandaży — chory nie znosi ucisku; ulga, gdy części ciała nie są skrępowane. [Hahnemann], [Clarke].
• Po obfitych potach bóle niekiedy ustępują, choć później występuje wyczerpanie. [Allen], [Boericke].
• Uniesienie kończyny i podparcie pod przykurczonymi ścięgnami (miejscowa ulga). [Hering].
• Zimne napoje przy pieczeniu gardła (doraźne złagodzenie); letnie płukanki. [Clarke].
• Odpoczynek w chłodnym pomieszczeniu; uspokojenie pobudzenia. [Hughes], [Clarke].
• Po wypróżnieniu, jeśli dokuczały hemoroidy i uczucie gorąca w brzuchu. [Clarke].

• Ciepło w każdej postaci — ciepłe pomieszczenia, ciepłe okrycia, gorące okłady; w dolegliwościach stawów i gardła ciepło staje się torturą. [Hahnemann], [Clarke], [Boericke].
• Dotyk i ucisk — najmniejsze dotknięcie nasila objawy; odzież jest nie do zniesienia; pościel wydaje się ciężka. [Hahnemann], [Allen].
• Wilgoć i gorąca para — kąpiele i wilgotne ciepło wywołują bóle oraz obrzęk gardła. [Clarke], [Hughes].
• Nagłe ocieplenie pogody; letnie upały. [Boger], [Boericke].
• Spoczynek po wychłodzeniu — sztywność się utrwala; pierwszy ruch może wywoływać rozdzierający ból; najmniejszy wysiłek powoduje poty. [Hering], [Farrington].
• Noc — drążące bóle kości i okostnej; obrzęk przy ropniu okołomigdałkowym szybko narasta około północy. [Hering], [Clarke].
• Tłuste, ciężkostrawne potrawy i alkohol — w obrzmieniach dnawych nasila się stan zapalny. [Hughes], [Farrington].
• Następstwa stosowania rtęci — dawne skutki działania leku na nowo wywołują bóle okostnej i gardła; Guaiacum często odpowiada stanom po leczeniu rtęcią [Clarke], [Hering].

Drażliwość i nadwrażliwość usposobienia odzwierciedlają stan tkanek. Chory jest rozdrażniony i nietolerancyjny, zwłaszcza wobec dotyku i ciepła — odpiera każdą próbę zbliżenia, która zapowiada dotykanie, jak gdyby psychika naśladowała przykurcz tkanek włóknistych i obronne cofanie kończyn (odpowiada to opisanej już modalności: pogorszenie pod wpływem ucisku, dotyku i ciepła) [Hahnemann], [Clarke]. Każdej zmianie pogody ku ociepleniu towarzyszy niepokój; obawa przed dusznym pomieszczeniem jest wyraźna u chorych z ropniem okołomigdałkowym, którzy pragną zimnego powietrza, a zarazem boją się przeciągu na rozpalone gardło (Gardło/Objawy ogólne). Po nocach pełnych bólów okostnowych i cuchnących potów pojawia się przygnębienie; jednak chłodny pokój i godzina spokoju przywracają dobry nastrój, co dowodzi jego somatycznego podłoża. Chory zachowuje się niecierpliwie i wymagająco, nie znosi niczego ciasnego wokół ciała: rozluźnia chustę na szyi i zrzuca koce (powiązania z Brzuchem/Gardłem). W przewlekłej dnie może pojawić się hipochondryczne rozpamiętywanie guzków i zniekształceń; troska o wygląd zniekształconych palców przeplata się ze złością przy najmniejszym potrąceniu (Kończyny). Po obfitych nocnych potach pamięć jest osłabiona; rano chory odpowiada powoli, dopóki pokój nie zostanie przewietrzony (Objawy ogólne). Nie ma tu głębokiego wyobcowania uczuciowego właściwego Sepia ani lęku o zdrowie właściwego Arsenicum; psychika Guaiacum odzwierciedla ciało rozpalone, dotykane i przykurczone. Złagodzenie bólu przez zimno i przestrzeń natychmiast uspokaja nastrój (odzwierciedlenie modalności).

W dusznych pomieszczeniach głowa staje się ciężka i gorąca; czoło pulsuje przy bólach kości i zębów, z poprawą na chłodnym powietrzu (Objawy ogólne) [Clarke]. Skóra głowy jest wrażliwa na dotyk; przy czesaniu wydaje się, że „bolą” włosy — zewnętrzny przejaw ogólnej przeczulicy (Psychika/Objawy ogólne). Reumatyczne bóle głowy współistnieją ze sztywnością karku; chory nie znosi kołnierzyka; wachlarz lub otwarte okno chłodzi zarówno głowę, jak i gardło (powiązanie z Gardłem). Po nocy z potami budzi się oszołomiony, z uczuciem ciężkości; zimne obmycie przynosi ulgę, ciepło pogarsza. U osób poddawanych leczeniu rtęcią występuje tkliwość okostnej wzdłuż szwów czaszkowych, a głowa wydaje się „zbyt mała” dla swojej zawartości — nawiązanie do występującego gdzie indziej wrażenia „zbyt krótkich kości” (Kończyny). Przy ropniu okołomigdałkowym twarz jest zaczerwieniona i ma wyraz pobudzenia; chory obawia się ucisku poduszki i podtrzymuje żuchwę [Clarke], [Hering].

Pieczenie i szczypanie oczu w ciepłych pomieszczeniach; uczucie napięcia powiek; jaskrawe światło wywołuje pulsowanie w głowie (Głowa). Zapalenie okostnej brzegu oczodołu z bolesnością przy dotyku u osób z kiłą może wskazywać na Guaiacum po nadużywaniu rtęci [Clarke]. Łzy nie są drażniące; zimne obmywanie oczu przynosi ulgę (odzwierciedlenie modalności). Nie ma szczególnego światłowstrętu jak w obrazie Belladonna; objawy oczne podlegają ogólnej zasadzie: pogorszenie od ciepła, poprawa od zimna.

Kłucia wzdłuż brzegów chrząstek pod wpływem ciepła; przy silnych bólach nadwrażliwość słuchowa na szelest pościeli — drażliwość zgodna z obrazem psychiki. Ból ucha związany ze stwardnieniem ślinianki przyusznej lub węzłów chłonnych wokół ucha może ustąpić, gdy pozostałe objawy odpowiadają Guaiacum (powiązanie ze Skórą/węzłami chłonnymi) [Hering]. Ucisk ciepłej czapki nasila dolegliwości.

Suchość i gorąco w nosie w ogrzewanych pomieszczeniach; podczas ropnia okołomigdałkowego chory sam odczuwa cuchnący zapach (Gardło). Katar skąpy, chyba że towarzyszy mu przeziębienie z dolegliwościami reumatycznymi w wilgotnym cieple. Zimne powietrze wpadające przez nozdrza przynosi ulgę głowie, nie może jednak bezpośrednio owiewać zapalnie zmienionego migdałka (niuans modalności).

Rumieńce z uczuciem gorąca; krople potu przy najmniejszym ruchu; wyraz cierpienia przy dotyku. Policzki czerwone podczas ropnia okołomigdałkowego, a po nocy z potami blade (Gardło/Gorączka). Chory utrzymuje żuchwę nieruchomo; poruszanie nią sprawia ból przykurczonych mięśni żwaczy i obrzękniętych migdałków; trzyma usta półotwarte, aby chłodzić gardło [Clarke], [Hering].

Podczas napadów dolegliwości gardła jamę ustną wypełniają ślina i lepki śluz; oddech jest cuchnący, przykry dla samego chorego; język pokryty żółtobiałym nalotem, z czerwonymi brzegami; chory niechętnie porusza językiem w obawie przed dotknięciem obrzękniętej cieśni gardzieli [Allen], [Clarke]. Zęby bolą pod wpływem ciepła; zimna woda przynosi ulgę; dziąsła są tkliwe przy ucisku — nawiązanie do objawów okostnowych. Rano u chorych na dnę smak jest mdły lub gorzki; po winie uczucie ściągania w ustach (Pokarmy i napoje). Gorąco w jamie ustnej zmniejsza się po chłodnych napojach, choć przełykanie pokarmów stałych jest niemożliwe (Gardło).

Okostnowy ból zębów, pogarszający się pod wpływem ciepłych napojów i ciepła łóżka, ustępujący pod wpływem zimna oraz po rozluźnieniu wszystkiego, co uciska (Głowa/Modalności) [Hahnemann], [Clarke]. Kłucia promieniują do kości jarzmowej i skroni; dotyk jest nie do zniesienia; chory odsuwa żuchwę i nie zbliża do niej ręki. Zęby wydają się zbyt długie — wrażenie wydłużenia pokrewne występującemu w innych okolicach odczuciu „zbyt krótkich kości” (Kończyny). Po nadużywaniu rtęci nocne bóle zębów ze ślinotokiem wskazują na Guaiacum [Hering].

Jedna z głównych sfer powinowactwa. Pieczenie i szczypanie gardła; migdałki obrzęknięte, z tendencją do twardnienia; zagrażający lub ropiejący ropień okołomigdałkowy; gęsty, ciągliwy śluz; cuchnący oddech; ślinotok; niemożność przełykania pokarmów stałych; nawet ciepłe napoje nasilają dolegliwości; małe łyki zimnego napoju łagodzą pieczenie, choć ich przełknięcie obok obrzękniętych łuków podniebiennych jest mechanicznie utrudnione [Clarke], [Allen], [Boericke]. Języczek jest obrzęknięty; cieśń gardzieli wydaje się zbyt ciasna, jak gdyby skrócona — miejscowe odzwierciedlenie motywu przykurczu tkanek włóknistych (Powinowactwo). Dotknięcie łyżeczką jest nie do zniesienia; sama myśl o ciepłym kataplazmie budzi odrazę (odzwierciedlenie modalności). Ból strzela do ucha; najgorzej jest nocą; chory siada przy otwartym oknie, pragnąc powietrza na rozpalone gardło, a zarazem osłaniając je przed przeciągiem (powiązanie z Psychiką). Skłonność do ropienia z opieszale reagującymi, stwardniałymi węzłami chłonnymi sugeruje Guaiacum po Hepar, gdy ciepło nadmiernie nasila objawy [Hering], [Farrington].

Wstręt do ciepłych potraw; pragnienie chłodnych napojów, które jednak przy obfitym piciu wychładzają żołądek (delikatna równowaga modalności). Nudności pod wpływem ciepła pomieszczenia i przy pulsującym bólu gardła; pogorszenie po tłustych posiłkach i winie — niestrawność dnawa [Hughes]. Gorące odbijania; kwaśność po słodyczach. Małe, częste łyki chłodzą jamę ustną; przy powiększonych migdałkach przełykanie jest udręką (Gardło). Najmniejszy ruch wywołuje pot i uczucie omdlewania w okolicy żołądka — odzwierciedlenie objawów autonomicznych (Objawy ogólne).

Wzdęcia z uczuciem gorąca i pulsowaniem w okolicy układu wrotnego; rozpięcie paska przynosi ulgę (niechęć do dotyku i ucisku). Tnąca kolka po ciepłym jedzeniu; poprawa od chłodnych okładów i świeżego powietrza [Clarke]. Ciągnięcie w powłokach brzucha przy próbie wyprostowania się — jest to niemożliwe, ponieważ mięśnie „wydają się zbyt krótkie” (zasada ogólna). Wątroba bolesna przy ucisku u osób z dną; ciepły kataplazm pogarsza; chory woli zimny kompres (Powinowactwo).

Mocz intensywnie zabarwiony, skąpy podczas przekrwienia towarzyszącego dnie; osad moczanów po ciężkostrawnych posiłkach; naprzemienna bolesność stawów i cewki moczowej — typ „stawowo-cewkowy” [Farrington]. Palący ból przy oddawaniu moczu po winie; poprawa po postępowaniu chłodzącym. W „reumatyzmie rzeżączkowym” z gorącymi, tkliwymi stawami i nietolerancją dotyku oraz ciepła Guaiacum często odpowiada obrazowi (Kończyny) [Clarke].

Zaparcie; stolce twarde, grudkowate; bolesne hemoroidy, pogorszenie pod wpływem ciepła, poprawa od chłodnych okładów — odzwierciedlenie ogólnej reakcji leku na temperaturę w okolicy odbytu i odbytnicy [Clarke], [Boericke]. Parcie i pieczenie po stolcu występują w ogrzewanych pomieszczeniach lub po winie. U przewlekle chorych, niesprawnych z powodu reumatyzmu bezwład odbytnicy występuje naprzemiennie z cuchnącymi, osłabiającymi potami (Objawy ogólne).

Popęd płciowy osłabiony u chorych na dnę i osób poddawanych leczeniu rtęcią; polucje rzadkie. Ciągnięcie w powrózkach nasiennych przy zginaniu ud w celu uniknięcia bólu ścięgien; moszna gorąca i tkliwa w ciepłych pomieszczeniach. Dolegliwości związane z prostatą, nasilające się pod wpływem ciepła, mają znaczenie uboczne; nie jest to lek o głównym powinowactwie do sfery płciowej.

Miesiączki zbyt wczesne, z uczuciem gorąca i zaostrzeniem dolegliwości reumatycznych; gorąco sromu z nietolerancją ciepłych kąpieli. Zapalenie lub stwardnienie piersi z pieczeniem i pogorszeniem od dotyku, zagrażającym ropniem i nietolerancją ciepła kataplazmów może odpowiadać Guaiacum, zwłaszcza gdy chłodzenie przynosi ulgę [Hering]. Reumatyzm poporodowy z przykurczem ścięgien mięśni kulszowo-goleniowych i nietolerancją ciepła wskazuje w tym kierunku; przy obfitych potach zmniejsza się ilość mleka (Objawy ogólne).

Oddech krótki, utrudniony w cieple; głęboki wdech sprawia ból w rozpalonym gardle; pragnienie chłodnego powietrza pozostaje w sprzeczności z obawą przed przeciągiem na zapalnie zmienioną cieśń gardzieli (Gardło). W dolegliwościach klatki piersiowej po leczeniu rtęcią kłucie przy wdechu z zapaleniem okostnej żeber odpowiada Guaiacum [Clarke]. Nie ma tu objawów charakterystycznych astmy skurczowej; oddychanie podlega ogólnej zasadzie reakcji na temperaturę.

Tętno przyspieszone przy najmniejszym wysiłku, z obfitym potem; drżące, słabe po nocach pełnych bólu [Hahnemann], [Allen]. Kołatanie serca i napływy gorąca w ciepłych pomieszczeniach; chłodne powietrze przynosi uspokojenie. Nie ma uczucia zaciskającej opaski jak w obrazie Cactus; jest to osłabienie związane z gorącem i potami. Starsi chorzy z kiłą i dną oraz stwardnieniem tętnic odczuwają w łóżku pulsowanie w skroniach i okolicy przedsercowej; wstają i podchodzą do okna — ilustruje to ogólną potrzebę określonej pozycji i dostępu powietrza.

Uczucie ucisku pod wpływem ciepła; pokój wydaje się duszny; otwarcie okna natychmiast przynosi ulgę (Objawy ogólne). Kłujące bóle mięśni międzyżebrowych, nasilające się od ucisku i ciepła, związane z nadwrażliwością tkanek włóknistych. Reumatyczne guzki w okolicy stawów mostkowo-obojczykowych są tkliwe przy dotyku — powinowactwo do małych stawów. Kaszel głównie wskutek podrażnienia gardła; odkrztuszana wydzielina skąpa i cuchnąca w ogrzewanych pomieszczeniach; poprawa na chłodnym powietrzu (Gardło). Po najmniejszym ruchu pojawia się kołatanie serca z potem (Serce).

Ciągnące, ściągające bóle mięśni szyjnych i grzbietowych; sztywność karku z nietolerancją ciepła szalika; zimny okład przynosi ulgę [Boericke]. Ból lędźwiowy z napięciem ścięgien mięśni kulszowo-goleniowych: chory nie może się pochylić ani wyprostować; „jak gdyby ścięgna były zbyt krótkie”; niewielka poprawa od łagodnego ruchu biernego, lecz przy najmniejszym wysiłku występuje pot (Kończyny/Objawy ogólne). Kręgosłup bolesny przy dotyku w nagrzanym łóżku; zmiana prześcieradła na chłodne przynosi ulgę. Guzki okostnowe wzdłuż kości piszczelowej i łokciowej bolą nocą — klasyczne podłoże kiłowo-dnawe [Hering], [Clarke].

Obraz Guaiacum. Przykurcz zginaczy; ścięgna skrócone; kończyny wydają się zbyt krótkie, by można je było wyprostować; zesztywnienie drobnych stawów; guzki reumatyczno-dnawe, zwłaszcza w obrębie nadgarstków, palców rąk i stawów skokowych; bóle nasilające się pod wpływem ciepła oraz dotyku i ucisku; pot przy najmniejszym ruchu [Hahnemann], [Allen], [Boericke]. Chory siedzi z podciągniętymi kolanami; próby wyprostowania wywołują rozdzierające, ciągnące bóle, aż krzyczy; jednak kilka ruchów biernych w chłodnym pomieszczeniu nieco zwiększa swobodę ruchu — zarazem wywołując obfity pot (Modalności). Dłonie są gorące, obrzęknięte, nie znoszą rękawiczek ani przykrycia pościelą; trzeba zdjąć pierścionki. Podeszwy pieką w ciepłym łóżku; odkryte stopy z przyjemnością dotykają zimnego prześcieradła (Objawy ogólne). Zapalenie okostnej kości długich z nocnymi bólami; ujścia przetok nad wyroślą kostną lub guzkiem; chory szuka zimnych okładów, a nie znosi kataplazmów (Skóra). „Reumatyzm rzeżączkowy” z zaczerwienieniem, bolesnością dotykową i przykurczami kolan oraz nadgarstków — klasyczne wskazanie [Farrington].

Skóra gorąca, wrażliwa, spocona; obfity, cuchnący pot przy niewielkim ruchu; pot pod pachami i na całym ciele plami bieliznę (Objawy ogólne) [Hahnemann], [Clarke]. Stwardniałe gruczoły; czyraki o powolnym przebiegu i ropnie ropowicze ze skłonnością do tworzenia przetok nad wyniosłościami kostnymi. Wykwity pieką pod wpływem ciepła i ucisku; chłodne okłady łagodzą dolegliwości. Stare blizny bolą w ciepłych pomieszczeniach. Także skóra wykazuje charakterystyczną dla obrazu leku nietolerancję dotykania; nawet delikatne obmywanie gąbką wymaga chłodnej wody.

Sen nie przynosi wypoczynku; chory poci się podczas zasypiania lub przy najmniejszej zmianie pozycji; budzi się z wilgotną, cuchnącą bielizną — zgodnie z ogólną prawidłowością dotyczącą potu (Objawy ogólne) [Hahnemann]. Bóle kości wywołują niepokój ruchowy przed północą; ciepło łóżka nasila wszystkie dolegliwości; chory szuka chłodnej strony posłania i zrzuca przykrycie. Sny o ściskaniu lub unieruchomieniu — psychiczne odzwierciedlenie przykurczu tkanek włóknistych. Po przebudzeniu jest rozgrzany, lepki od potu i ociężały, dopóki pokój nie zostanie przewietrzony; wtedy rozjaśnia mu się w głowie i poprawia nastrój (Głowa/Umysł). Przy ropniu okołomigdałkowym sen przerywa duszące gorąco; chory siada przy oknie, by ochłodzić gardło (Gardło).

Sny o ciasnych przejściach, obcisłych ubraniach, niemożności wyprostowania kończyn; o rozgrzanych pokojach z duszącymi kołdrami; o tym, że ktoś szorstko go dotyka — psychiczne udramatyzowanie pogorszenia pod wpływem ucisku i ciepła. Sny ustępują, gdy bóle stawów cichną w porannym chłodzie (Odzwierciedlenie modalności).

Wieczorna gorączka z gorącą skórą i obfitym, cuchnącym potem przy najmniejszym ruchu; pragnienie chłodnych napojów; język suchy na brzegach; cuchnący oddech w dolegliwościach gardła [Clarke], [Allen]. Tętno miękkie, przyspieszone; gorąco ograniczone do głowy i stawów; dreszcz, gdy przy rozgrzanym gardle zbyt gwałtownie otworzy się okno (Gardło/Objawy ogólne). Bez stanu tyfusowego; gorączka ma charakter reumatyczno-ropowiczy.

Dreszcz po odsłonięciu rozgrzanego gardła, a zarazem ogólne gorąco jest uciążliwe; pot pojawia się po najmniejszym wysiłku, jest cuchnący i przemocza bieliznę — może po nim nastąpić ulga, lecz wyczerpanie pozostaje [Hahnemann], [Clarke]. Ciepłe kąpiele pogarszają; obmywanie chłodną gąbką łagodzi dolegliwości. Nocne poty plamią bieliznę i cuchną; chory nie może wytrzymać w łóżku; musi zmienić bieliznę (Objawy ogólne).

Niechęć do ciepłych, tłustych potraw; pragnienie chłodnych napojów przy uczuciu gorąca w gardle, choć przełykanie jest utrudnione (Gardło) [Clarke]. Wino i ciężkostrawne potrawy zaostrzają stan zapalny stawów objętych dną; piwo wypite w ciepłym barze zapowiada złą noc (Kończyny). Solone mięso nasila pragnienie i uczucie gorąca w jamie ustnej.

Guaiacum jest lekiem odpowiadającym obrazowi przykurczu struktur włóknistych w stanie rozgrzania, drażnienia dotykiem i podrażnienia. Obraz opiera się na trzech głównych objawach ogólnych: (1) Silna wrażliwość na dotyk i ucisk z przykurczem i skróceniem tkanek włóknistych oraz ścięgien — kończyny „wydają się zbyt krótkie”, drobne stawy są zesztywniałe, guzki okostnowe gorące i bolesne (zob. Kończyny/Plecy); (2) Ciepło w każdej postaci pogarsza dolegliwości — ciepłe pomieszczenia, kataplazmy, łóżko, ciepłe napoje — w stawach, gardle, głowie i skórze, natomiast zimne powietrze i zimne okłady przynoszą ulgę (zob. Gardło/Głowa/Skóra); (3) Obfity, cuchnący pot przy najmniejszym ruchu, pozostawiający wyczerpanie (zob. Objawy ogólne/Sen). Obraz gardła — ropień okołomigdałkowy z pieczeniem, cuchnącym oddechem, ślinotokiem i niemożnością przełykania pokarmów stałych — podlega tym samym prawidłowościom: dotyk i ciepło są torturą; chłód i przestrzeń przynoszą ulgę. Skaza jest dnawo-sykotyczno-syfilityczna: guzki, ostrogi kostne, bóle okostnej i powolne ropienia; często naprowadza na ten lek konstytucja po stosowaniu rtęci [Clarke], [Hering], [Boericke], [Hughes]. Przebieg jest podostry lub przewlekły; zaostrzenia występują nocą lub przy zmianie pogody na ciepłą. Porównaj Rhus-t. (sztywność, lecz poprawa pod wpływem ciepła i ruchu), Bry. (bóle kłujące, pogorszenie od ruchu, lecz lubi ciepło), Caust. (przykurcze z osłabieniem raczej niż z pogorszeniem od ciepła), Ruta (ścięgna i okostna, bez ropnia okołomigdałkowego i niechęci do ciepła), Colch./Benzoic-ac. (dna, zapach moczowy; mniejsze pogorszenie od dotyku), Hepar/Merc./Bell. (migdałki; Guai.: nie znosi ciepła i dotyku, cuchnący zapach ze stwardnieniem), Kali-iod./Mez. (syfilityczne zapalenie okostnej; odmienne modalności) [Farrington], [Boger], [Kent], [Clarke]. Postępowanie musi odpowiadać obrazowi leku: chłodne powietrze, lekkie przykrycie, unikanie gorących kąpieli i kataplazmów, delikatne bierne uruchamianie z jednoczesnym stosowaniem chłodnych okładów oraz skromna dieta bez ciężkich win i tłuszczów.

Przykurcz tkanek włóknistych / ścięgna i drobne stawy

• Rhus toxicodendron — sztywność łagodniejąca pod wpływem ciepła i kontynuowanego ruchu; Guai.: pogorszenie od ciepła, pogorszenie od dotyku, pot przy najmniejszym wysiłku. [Farrington], [Boger].
• Bryonia — rozdzierające, kłujące bóle nasilające się przy ruchu, lubi ciepło, suchość; Guai.: ciepło nie do zniesienia, obfity pot, uczucie przykurczu. [Clarke], [Kent].
• Causticum — przykurcze z niedowładem i pieczeniem, poprawa pod wpływem wilgotnego ciepła; Guai.: bez porażenia, pogorszenie od ciepła, guzki okostnowe. [Farrington].
• Ruta — ścięgna i okostna po przeciążeniu; uczucie potłuczenia; mniejsze pogorszenie od ciepła; Guai.: nie znosi dotyku i ciepła; „kości zbyt krótkie”. [Boger], [Clarke].
• Actæa spicata — reumatyzm drobnych stawów, zwłaszcza nadgarstka, pogorszenie przy niewielkim ruchu i dotyku; Guai.: dodatkowo pogorszenie od ciepła, pot, uczucie przykurczu. [Farrington].

Dna / guzki / moczany

• Colchicum — niezwykle silna przeczulica, niechęć do zapachów, pogorszenie nocą, często drobne stawy; lubi ciepło; Guai.: pogorszenie od ciepła, cuchnący pot, przykurcz. [Clarke].
• Ledum — dna postępuje ku górze, poprawa od zimna, stawy blade, obrzmiałe; Guai.: również poprawa od zimna, ale pogorszenie od dotyku i powinowactwo do gardła. [Boger].
• Benzoic acid — dna z bardzo cuchnącym moczem, złogi kredowe; Guai.: cuchnący pot, wyraźne objawy gardła, ropień okołomigdałkowy i guzki. [Farrington].

Bóle okostnej / kiła i stosowanie leków w wywiadzie

• Kali iodatum — wiercące nocne bóle kości, gęste wydzieliny; uwielbia ciepło; Guai.: pogorszenie od ciepła, przydatny po stosowaniu rtęci. [Clarke], [Kent].
• Mezereum — zapalenie okostnej, nerwobóle, wykwity skórne; lubi ciepło; Guai.: nietolerancja ciepła, pot, przykurcz. [Boger].
• Aurum — głębokie bóle okostnej i kości z melancholią; Guai.: bez głębokiej melancholii; dominuje pogorszenie od ciepła. [Kent].

Zapalenie migdałków / ropień okołomigdałkowy

• Belladonna — jaskrawe zaczerwienienie, pulsowanie, wysoka gorączka, suche gorąco; Guai.: cuchnący oddech, ślinotok, pogorszenie od ciepła i dotyku, skłonność do stwardnień. [Clarke].
• Mercurius — ślinotok, cuchnący zapach, nocne poty — lecz pragnienie wilgotnego ciepła; Guai.: pogorszenie od ciepła, nie znosi kataplazmów. [Hering], [Farrington].
• Hepar sulph. — skłonność do ropienia, bardzo zmarzliwy, pragnie ciepła; Guai.: przeciwne upodobania termiczne; stwardnienie z nietolerancją ciepła. [Boericke].
• Phytolacca — ciemne migdałki, drobne twarde węzły chłonne, bóle promieniujące do uszu; mniejsza niechęć do ciepła; Guai.: wyraźne pogorszenie od ucisku i ciepła. [Clarke].

Reumatyzm rzeżączkowy

• Medorrhinum — wędrujący reumatyzm z pieczeniem podeszew; Guai.: przykurcz drobnych stawów, pogorszenie od ciepła, poprawa od zimna. [Farrington].
• Kali bichromicum — ciągnąca się wydzielina nieżytowa + guzki okostnowe; Guai.: mniej ciągliwej wydzieliny, więcej przykurczu i pogorszenia od ciepła. [Boger].

• Lek uzupełniający: Benzoic acid — skaza moczanowa, cuchnący mocz; stosowany po Guai. w przewlekłej dnie, aby usunąć objawy ze strony układu moczowego. [Farrington], [Clarke].
• Lek uzupełniający: Ruta — gdy po złagodzeniu przez Guai. nadwrażliwości na ciepło i dotyk pozostają dolegliwości przeciążeniowe ścięgien i okostnej. [Boger].
• Lek uzupełniający: Sulphur — dalsze leczenie konstytucyjne na przewlekłym podłożu reumatyczno-dnawym i syfilitycznym. [Kent].
• Guaiacum dobrze działa po: Hepar sulph. — gdy ropień okołomigdałkowy dojrzał do przebicia; Guai. w następczym stanie ze stwardnieniem i nietolerancją ciepła. [Hering], [Clarke].
• Guaiacum dobrze działa po: Rhus tox. — faza ostrej sztywności; Guai., gdy ciepło staje się nie do zniesienia i dominuje przykurcz. [Farrington].
• Po Guaiacum dobrze działa: Kali iodatum — utrzymujące się syfilityczne zapalenie okostnej po fazie nadwrażliwości na dotyk i ciepło odpowiadającej Guai. [Clarke].
• Po Guaiacum dobrze działa: Calcarea fluorica — guzki, ostrogi i wyrośle kostne, gdy ustępuje ostra przeczulica. [Boger].
• Leki pokrewne:, Rhus-t., Caust., Ruta, Colch., Led., Benzoic-ac., Kali-iod., Mez., Aur., Merc., Hepar, Phyt. (zob. Różnicowanie).
• Antidota: Nux i Camphor przy nadmiernym działaniu leku; pod względem fizjologicznym świeże, chłodne powietrze i zimne okłady. [Allen], [Hering].
• Leki niezgodne: nie odnotowano; w wyraźnych obrazach Guaiacum unikać gorących kataplazmów i zabiegów z użyciem wilgotnego ciepła (sprzeczność z modalnościami). [Clarke], [Boericke].

• Ropień okołomigdałkowy z cuchnącym oddechem i ślinotokiem; ciepło i okłady rozgrzewające nie do zniesienia; małe łyki zimnego płynu przynoszą ulgę; pogorszenie pod wpływem dotyku. — 6C–30C co 1–3 godz.; włączyć interkurencyjnie Hepar, jeśli trzeba przyspieszyć ropienie. [Clarke], [Hering], [Boericke].
• Dnawo-reumatyczne przykurcze w obrębie małych stawów; wrażenie, że kończyny są za krótkie; pogorszenie pod wpływem ciepła i dotyku; cuchnący pot przy najmniejszym ruchu. — 6x/6C 2–3 razy dziennie; następnie Benzoic acid przy podłożu związanym z układem moczowym i kwasem moczowym. [Farrington], [Boericke].
• Guzki okostnowe lub wyrośla kostne z nocnymi bólami u pacjenta po leczeniu rtęcią — 30C na noc; później Kali-iod./Calc-fl. w razie potrzeby. [Clarke], [Boger].
• Reumatyzm rzeżączkowy z gorącymi, tkliwymi kolanami lub nadgarstkami objętymi przykurczem; poprawa pod wpływem zimna, nie znosi dotyku. — 6C początkowo 4 razy dziennie; miejscowe stosowanie chłodu. [Farrington], [Clarke].

Umysł

• Drażliwość; nie znosi, gdy ktoś się zbliża lub go dotyka; nastawienie obronne — odpowiada pogorszeniu pod wpływem ucisku. [Hahnemann], [Clarke].
• Niechęć do ciepłych pomieszczeń; domaga się otwartego okna — prawidłowość reakcji na temperaturę. [Clarke].
• Przygnębienie po nocach z bólami kości i potami — nocne pogorszenie. [Hering].
• Lęk przed dotykaniem podczas bólów gardła lub stawów — unikanie dotyku. [Allen].
• Zmniejszenie rozdrażnienia na chłodnym powietrzu — ta sama modalność. [Clarke].
• Nie znosi skrępowania ubraniem lub pościelą — pogorszenie pod wpływem ucisku. [Hahnemann].

Głowa

• Ból głowy nasilający się w cieple pomieszczenia lub łóżka, łagodniejący na chłodnym powietrzu — modalność termiczna. [Clarke].
• Skóra głowy wrażliwa na dotyk; czesanie sprawia ból — przeczulica. [Hahnemann].
• Nocna bolesność okostnej czaszki — podłoże syfilityczne. [Hering].
• Zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca w gardle; ucisk poduszki nie do zniesienia — związek z objawami gardła. [Clarke].
• Uczucie ciężkości po nocnych potach; poprawa po obmyciu chłodną wodą — prawidłowość związana z poceniem. [Allen].
• Kłujące bóle zębów i okolicy jarzmowej przy piciu ciepłych napojów; poprawa pod wpływem zimna — ta sama modalność w objawach zębowych. [Hahnemann].

Gardło

• Zapalenie migdałków lub ropień okołomigdałkowy z cuchnącym oddechem i ślinotokiem; niemożność połykania pokarmów stałych — objaw charakterystyczny. [Clarke], [Allen].
• Pogorszenie pod wpływem ciepła, pogorszenie po okładach rozgrzewających; poprawa po małych łykach zimnego płynu i na chłodnym powietrzu — rozstrzygające modalności. [Clarke], [Boericke].
• Obrzęk języczka; ból promieniujący do ucha; dotyk nie do zniesienia — klasyczny obraz. [Hering].
• Stwardniałe migdałki po wielokrotnych nawrotach — przewlekłość. [Clarke].
• Gęsty, ciągliwy śluz z pieczeniem — konsystencja wydzieliny. [Allen].
• Nocne pogorszenie, szybko narastający obrzęk — przebieg w czasie. [Hering].

Kończyny

• Wrażenie, że kończyny są za krótkie; przykurcz ścięgien; niemożność wyprostowania — kluczowa rubryka. [Hahnemann], [Allen].
• Guzki w obrębie małych stawów z uczuciem gorąca, pogorszenie pod wpływem dotyku — charakter dnawy. [Boericke].
• Pogorszenie pod wpływem ciepła, poprawa po zimnych okładach — prawidłowość reakcji na temperaturę. [Clarke].
• Pot przy najmniejszym ruchu z osłabieniem — charakterystyczny objaw dotyczący pocenia. [Hahnemann].
• Reumatyzm rzeżączkowy, gorące i tkliwe stawy — szczególny obszar zastosowania. [Farrington].
• Nocne bóle okostnej; przetoka nad guzkami — związek z objawami kostnymi. [Hering].

Plecy / Kości

• Zapalenie okostnej kości długich; nocne bóle wiercące — charakter syfilityczny. [Clarke].
• Sztywność karku nasilająca się pod wpływem ciepła szalika; poprawa po przyłożeniu zimnej tkaniny — rubryka dotycząca szyi. [Boericke].
• Ból lędźwiowy z napięciem mięśni kulszowo-goleniowych; niemożność wyprostowania — przykurcz. [Hering].
• Dotykanie wyrostków kolczystych sprawia ból — pogorszenie pod wpływem ucisku. [Allen].
• Ciepła kąpiel nasila bóle kości — wilgotne ciepło <. [Hughes].
• Poprawa przy delikatnych ruchach biernych w chłodnym pomieszczeniu — postępowanie. [Boger].

Skóra / Pot

• Obfite, cuchnące poty przy najmniejszym ruchu — główny objaw charakterystyczny. [Hahnemann].
• Stwardniałe gruczoły; czyraki o powolnym przebiegu; ropnie z przetokami — przewlekłe ujście procesu chorobowego. [Hering].
• Ciepło wywołuje szczypanie wykwitów; zimno łagodzi — analogiczna reakcja na temperaturę. [Clarke].
• Nocne poty plamiące bieliznę; po nich osłabienie — następstwo pocenia. [Allen].
• Obmywanie gąbką z ciepłą wodą nie do zniesienia; obmywanie chłodną wodą > — rubryka dotycząca pielęgnacji. [Clarke].
• Stare blizny bolą w cieple — utrzymująca się nadwrażliwość. [Boger].

Objawy ogólne

• Pogorszenie pod wpływem ciepła (pomieszczenia, łóżka, okładu rozgrzewającego, napoju); poprawa pod wpływem zimna (powietrza, okładów) — główne objawy ogólne. [Clarke], [Boericke].
• Pogorszenie pod wpływem dotyku i ucisku; ubranie nie do zniesienia — przeczulica. [Hahnemann].
• Obfity, cuchnący pot przy niewielkim wysiłku — objaw charakterystyczny. [Hahnemann], [Allen].
• Dolegliwości po rtęci — stany dotyczące okostnej, gardła i kości. [Clarke], [Hering].
• Nocne nasilenie bólów kości i stawów — przebieg w czasie. [Hering].
• Ciężkie, obfite potrawy i wino < w dnie; skromna dieta > — uwaga dotycząca trybu życia. [Hughes], [Farrington].

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): próba lekowa żywicy Guaiacum; pogorszenie pod wpływem dotyku i ciepła; odczucia przykurczu i skrócenia; pot przy najmniejszym ruchu.
Allen, T. F. — Encyclopædia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych i potwierdzenia kliniczne — obraz ropnia okołomigdałkowego, cuchnący pot, zesztywnienie małych stawów, modalności.
Hering, C. — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne — nocne bóle okostnej, ropień z przetoką, reumatyzm rzeżączkowy, przebieg ropnia okołomigdałkowego.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): charakterystyka substancji; modalności związane z temperaturą i dotykiem; ropień okołomigdałkowy; stany po stosowaniu rtęci; guzki dnawe.
Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (1870): farmakologia i zastosowanie historyczne; środek napotny i przeciwkiłowy; wpływ ciepłych kąpieli; pogorszenia związane z dietą.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — dna małych stawów, przykurcz, nietolerancja ciepła, obfite poty; wskazania dotyczące gardła; relacje między lekami.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): zabarwienie miazmatyczne; modalności; relacje między lekami (Ruta, Calc-fl., Kali-iod.).
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): uwagi konstytucyjne dotyczące podłoża syfilityczno-sykotycznego; porównania (Rhus, Bry., Caust.).
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): różnicowanie — dna (Colch., Led., Benzoic-ac.); reumatyzm rzeżączkowy; porównania leków w objawach gardła (Merc., Hepar).
Nash, E. B. — Leaders in Homœopathic Therapeutics (1899): wskazówki praktyczne — prawidłowości związane z poceniem; wykorzystanie chłodnego powietrza w postępowaniu; dawkowanie w reumatyzmie i dnie.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): tryb postępowania (unikanie ciepła i okładów rozgrzewających); kolejność stosowania leków w ropniu okołomigdałkowym i przewlekłym reumatyzmie.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): sugestywne opisy wrażenia „zbyt krótkich kości”, niechęci do ciepła i pogorszenia pod wpływem dotyku w obrazie Guaiacum, wraz z próbami wykonywanymi przy łóżku chorego.